Ο ελληνικός σοσιαλκαπιταλισμός!

Αν ανατρέξει κάποιος στο Σύνταγμά μας, θα "διαπιστώσει" πως το πολίτευμα της χώρας είναι προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία. Το Σύνταγμα, όμως, λέει μέρος μόνο της αλήθειας: το σύστημα της χώρας είναι ο...σοσιαλκαπιταλισμός και, για να είμαι πιο ακριβής, η χειρότερη εφαρμογή του σοσιαλισμού και η ακόμα χειρότερη του καπιταλισμού...

Οπου σοσιαλισμός βάλτε το γραφειοκρατικό κράτος, που διοικείται από το Κόμμα και τους εκλεκτούς του. Η μόνη διαφορά με καθεστώτα τύπου πρώην ανατολικού μπλοκ είναι πως στη χώρα μας αντί για ένα υπάρχουν δύο κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία, δημιουργώντας μας την ψευδαίσθηση της δημοκρατίας...

Οπου καπιταλισμός βάλτε την παντελή έλλειψη αυτού που υποτίθεται πως είναι το πλεονέκτημά του, δηλαδή του ελεύθερου ανταγωνισμού. Παρότι η χώρα έχει εισέλθει σε βαθιά ύφεση, οι τιμές όχι μόνο δεν πέφτουν, αλλά ανεβαίνουν κιόλας. Θέλετε εξήγηση γι' αυτό; Μία λέξη μόνο θα σας πω: καρτέλ...

Ποιά είναι η λύση; Νομίζω πως είναι ολοφάνερη για όσους δεν περιμένουν να σωθούν από τη χάρη της Παναγίας ή της...τρόικας, αλλά από τη δική τους προσπάθεια: η δίκαιη κατανομή του πλούτου, η οποία δεν θα επιτευχθεί φτωχαίνοντας τους μικρομεσαίους, αλλά αφαιρώντας τα λεηλατηθέντα από τους πλούσιους. Λαϊκίστικη σκέψη; Μπορεί, αλλά τουλάχιστον δε φτάνει σε αφέλεια εκείνη που θέλει τους "τροϊκανούς" ως τη μόνη ελπίδα σωτηρίας της χώρας. Και στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν τα ίδια πίστευαν για τους ξένους κι ακόμη πολεμούν μεταξύ τους. Η σωτηρία της χώρας θα έρθει μόνο μετά από ρήξη με τους εγχώριους και εισαγόμενους νταβατζήδες της...

Τώρα θα σώσει και τη...Ρωσία!

Μακάρι το ΠΑΣΟΚ να ήταν το ίδιο αποτελεσματικό σε όλες τις πολιτικές του, όπως είναι στην επικοινωνιακή του στρατηγική. Γιατί, αν πιστέψουμε όσα διαρρέουν οι αυλοκόλακες του αρχηγού Γιωργάκη κι ευχαρίστως αναπαράγουν τα συμβατικά μέσα ενημέρωσης ( που "βεβαίως" τιμούν τη δημοσιογραφία γιατί δεν κρύβονται πίσω από την ανωνυμία των "μπλογκ"), η χώρα έχει σωθεί!
Γι' αυτό, άλλωστε, κι ο πρωθυπουργός, πέρα από το να κάνει διακοπές- μαμούθ, ασχολείται και με τη διάσωση της...Ρωσίας, επικοινωνώντας με τον κ. Πούτιν! Οι άλλες του ασχολίες, τον τελευταίο τουλάχιστον μήνα, είναι να δίνει συνεντεύξεις σε ξένους δημοσιογράφους και να σκέφτεται το αν θα κάνει ανασχηματισμό. Θα μου πείτε, δε δικαιούται ο πρωθυπουργός να ξεκουραστεί; Η απάντησή μου είναι όχι, τουλάχιστον όχι σε τέτοιο μήκος χρόνου! Το πρωθυπουργιλίκι, άλλωστε, υποτίθεται πως δεν είναι επάγγελμα. Η πολιτική ιστορία έχει δείξει πως κανείς δεν παρέμεινε σε αυτό το πόστο παραπάνω από οκτώ χρόνια, οπότε έχει άπλετο χρόνο να ξεκουραστεί μετά την ολοκλήρωση της θητείας του. Αν ο κ. Παπανδρέου είναι κουρασμένος, ας πάει να συντροφεύσει τον κ. Καραμανλή στα μπάνια του. Ο σημερινός πρωθυπουργός, εξάλλου, δεν ήταν εκείνος που δήλωνε, προκειμένου να μας πείσει για την αναγκαιότητα των μέτρων, πως βρισκόμαστε σε πόλεμο; Τρία τινά μπορεί να συμβαίνουν: είτε νικήσαμε τον πόλεμο ( αν και δε βλέπω γύρω μου πολλούς νικητές), είτε τον χάσαμε ( οπότε θα περιμένα την παραίτηση του κ. Παπανδρέου), είτε, το πιθανότερο, η συνθηκολόγηση προηγήθηκε του πολέμου...

Ελεήστε τις "φτωχές" τράπεζες!

Χθες ο κ. Παπακωνσταντίνου, εμφανώς πια χωρίς το προσωπείο της "ήρεμης δύναμης", προσπαθούσε να μας πείσει πως δεν τίθεται θέμα για μνημόνιο νούμερο δύο, με το οποίο θα καταργείται, για παράδειγμα, ο 13ος και 14ος μισθός και στον ιδιωτικό τομέα. Την ίδια ημέρα, όμως, η κυβέρνηση ακύρωσε άλλη μια προεκλογική της δέσμευση: το "ούτε ένα ευρώ στις τράπεζες" όταν ο κ. Αλογοσκούφης τις ενίσχυε με 28 δις έγινε συνολική ενίσχυση περίπου 50 δις (!) από τον κ. Παπανδρέου και τον αγαπημένο του υπουργό Οικονομικών...
Αν είχαν καταθέσει προεκλογικά το πρόγραμμά τους ως μάρτυρες σε δικαστήριο, τώρα θα βρίσκονταν στη φυλακή καταδικασμένοι με ισόβια κάθειρξη για κατ' επάγγελμα ψευδορκία! Την ίδια ώρα, εξάλλου, που ακόμα κι ο δανός ελεγκτής του ΔΝΤ λέει πως οι μισθωτοί και συνταξιούχοι συνεισέφεραν ό,τι ήταν να συνεισφέρουν, η κυβέρνηση μοιράζει αφειδώς χρήματα στις τράπεζες, ώστε αυτές, ανάμεσα σε άλλα, να αγοράσουν και δημόσιους χρηματοπιστωτικούς οίκους!
Τα πράγματα είναι απλά: αν οι ιδιώτες τραπεζίτες δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα ή να δώσουν δάνεια, ας παραδώσουν τα κλειδιά των τραπεζών τους στο Δημόσιο. Γιατί αλλιώς όλο και θα μεγαλώνει η αίσθηση στην κοινή γνώμη πως το μνημόνιο δε συμφωνήθηκε για να σωθεί η πατρίδα, αλλά οι πέντε δέκα τραπεζίτες της...
Υ.Γ. Θα τα ξαναπούμε την ερχόμενη Πέμπτη (12/08), καλά να περνάτε!

Σσσσ...

Ναι, είναι άδικο ορισμένοι φοιτητές που παριστάνουν τους λιμενεργάτες να εμποδίζουν εργαζόμενους με άδεια να πάνε σε κάποιο νησί. Ναι, είναι άδικο οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ να κατεβάσουν τους διακόπτες αδιακρίτως για να διαμαρτυρηθούν για το ξεπούλημα μιας υγιούς δημόσιας επιχείρησης. Από την άλλη, όμως, τα δεξιά κόμματα (ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΛΑΟΣ), με τη συμπαράταξη...ΜΕGAλων μιντιακών συγκροτημάτων, έχουν επιδοθεί σε μια άνευ προηγουμένου προπαγάνδα εναντίον κάθε μορφής εργατικής πάλης για την προάσπιση δίκαιων αιτημάτων. Με το σκεπτικό τους κάθε απεργιακή κινητοποίηση θα πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο που να μην ενοχλείται εκείνος στον οποίο θα έπρεπε να ασκείται η πίεση...
Γι' αυτήν την εξέλιξη, πάντως, μεγάλη είναι και η ευθύνη των συνδικαλιστών και των εργαζόμενων. Οι πρώτοι, για την εξυπηρέτηση κυρίως των δικών τους συμφερόντων, πλήττουν αδιακρίτως μικρούς, μεσαίους και μεγάλους. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ να κατέβαζε τους διακόπτες, για παράδειγμα, μόνο στα βόρεια προάστια, στη Βουλή και στα τηλεοπτικά κανάλια. Έτσι θα κέρδιζε τη λαϊκή υποστήριξη κι όχι με το γενικό μπλακ άουτ, που από προηγούμενα ξέρουμε πως μόνο τους ισχυρούς δεν αγγίζουν. Οσο για τους εργαζόμενους, η παρατεταμένη σιωπή τους στη δική τους αφαίμαξη τούς κάνει συνένοχους με τους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς. Για να μην πω αυτόχειρες...

Τώρα κλαίνε, γιατί κλαίνε;

"Τώρα κλαις, γιατί κλαις, σύ δεν είσαι που...κορόιδευες χθες"; Διαβάζω για υπουργούς, διευθυντές υπουργείων, διοικητές ΔΕΚΟ που "εξοργίζονται" με την ταπεινωτική συμπεριφορά της τρόικας απέναντί τους. Με συγχωρείτε, αλλά ένας σοβαρός λόγος που οι μεγάλες δυνάμεις διοικούν ντε φάκτο αυτήν τη χώρα σήμερα είναι η ανικανότητα και φαυλότητα αυτών που κυβερνούν.
Και μη μου πείτε πως η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι άμοιρη ευθυνών και πως για όλα φταίει ο "λουόμενος της Ραφήνας". Οσοι κυβερνούν σήμερα, κυβερνούσαν και πριν από επτά χρόνια. Σε άλλα πόστα, αλλά είναι οι ίδιοι, προς γελοιοποίηση της "ανοιχτής διακυβέρνησης". Οσοι την πίστεψαν αρκεί να δουν ποιός τοποθετήθηκε διοικητής του ΙΚΑ: ο Ροβέρτος Σπυρόπουλος, ο γενικός διευθυντής του ΠΑΣΟΚ δηλαδή!
Την ίδια ώρα, η αναξιοκρατία συνεχίζεται. Για παράδειγμα, διοικητής στο μεγαλύτερο νοσοκομείο της χώρας, στον "Ευαγγελισμό", έχει τοποθετηθεί συνταξιούχος στρατιωτικός, στη Βούλα ναυπηγός και στην Κόρινθο συνταξιούχος εκπαιδευτικός! Με "προσοχή" και "ημιανάπαυσις" ή απαγγέλλοντας Ομηρο θα μπει τάξη στο χάος των νοσοκομειακών προμηθειών; Κι αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα...

Ο "επιθανάτιος ρόγχος" του συντεχνιασμού...

Γιατί να το κρύψουμε; Είμαστε ερωτευμένοι με τον εαυτό μας, άντε και με την οικογένειά μας. Ολοι οι υπόλοιποι δεν είναι τίποτα άλλο παρά εμπόδια στην ευτυχία μας, η κόλασή μας είναι οι άλλοι, όπως θα έγραφε κι ο Σαρτρ...
Δείτε, για παράδειγμα, τους φορτηγατζήδες: όταν είχαν κλείσει τους δρόμους οι αγρότες ήταν οι πρώτοι που στράφηκαν εναντίον τους, στο όνομα της κοινωνικής αλληλεγγύης. Πριν αλέκτωρ, όμως, φωνήσαι τρις επιτέθηκαν σε όλους τους υπόλοιπους πολίτες, που δε μπορούν να καταλάβουν γιατί κάποιοι ιδιώτες μπορούν να λειτουργούν σα να ήταν κάποιο κλειστό κλαμπ τζέντλεμαν...
Κι εγώ και πολλοί από σας φαντάζομαι απασχολούμαστε σε επαγγέλματα με τα οποία μπορεί να απασχοληθεί ο καθένας. Και μένα θα με συνέφερε το κλείσιμο του επαγγέλματός μου για να έχω πιο εξασφαλισμένη εργασία και με καλύτερους όρους. Δε ζω, όμως, μόνος μου σε αυτήν την κοινωνία για να προτάσσω το ατομικό από το δημόσιο συμφέρον. Μπορεί το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων να μην επιφέρει μείωση τιμών. Αυτό είναι, όμως, κάτι που θα φανεί στην πράξη. Προς το παρόν, γινόμαστε μάρτυρες του "επιθανάτιου ρόγχου" του συντεχνιασμού σε αυτήν τη χώρα...

Τα πάντα...τίποτα!

Οι Παπανδρέου έχουν μια μακρά παράδοση στην εύρεση επιτυχημένων σλόγκαν: από τον "ανένδοτο" του παππού και την "αλλαγή" του μπαμπά φτάσαμε στην "επανάσταση του αυτονόητου" του μικρού Γιωργάκη. Είναι δικαίωμα του καθενός να φαντασιώνεται τον εαυτό του ρηξικέλευθο μεταρρυθμιστή, όταν όμως η πραγματικότητα διαφέρει κατά πολύ από την ονείρωξη, τότε κάτι τέτοιες δηλώσεις αποκτούν το χαρακτήρα ανέκδοτου...
Μπορεί το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων ή ο "Καλλικράτης" να έχουν θετικές επιπτώσεις για την πλειονότητα των πολιτών. Τί το πρωτοποριακό, όμως, υπάρχει στη βασική πολιτική της κυβέρνησης, που είναι η λιτότητα; Σε αυτό το καθεστώς δε ζει η χώρα από τα μέσα της δεκαετίας του '80; Αν σε κάτι, πάντως, διαφέρει η πολιτική Γιωργάκη είναι στο ότι είναι πιο νεοφιλελεύθερη κι από αυτή που θα ονειρευόταν ο Κ. Μητσοτάκης...
Ή, μη μου πείτε πως είναι επαναστατικό να στερείς από τους συνταξιούχους εισόδημα ή να αυξάνεις τους έμμεσους φόρους; Πόσω μάλλον να διορίζεις στη δημόσια διοίκηση πρόσωπα του κομματικού σωλήνα, υπό το νεωτερίζοντα μανδύα της "ανοιχτής διακυβέρνησης".
Ακόμα κι αν ο αρχηγός Γιωργάκης πιστεύει ότι είναι επαναστάτης ή αντιεξουσιαστής, για να θυμηθώ μια παλιότερη "σεμνή" δήλωσή του, καλό θα ήταν να άφηνε τους ιστορικούς του μέλλοντος να το διαπιστώσουν. Γιατί, σε διαφορετική περίπτωση, κινδυνεύει να μείνει στην ιστορία ως ο Αλέφαντος της πολιτικής!