Επαναστάτες της καφετέριας!

Οταν μας έκοψαν τους μισθούς και τις συντάξεις το δεχθήκαμε σχεδόν αδιαμαρτύρητα. Όταν μας αύξησαν τους έμμεσους φόρους δεν είπαμε κουβέντα. Οταν ο ένας μετά τον άλλο μείναμε άνεργοι δεν ξεσηκωθήκαμε. Επειδή, όμως, έχουμε το "επαναστατικό" πνεύμα μέσα μας θα εξεγερθούμε ενάντια στην απαγόρευση του καπνίσματος! Αλλού τα κακαρίσματα, δηλαδή, κι αλλού γεννάνε οι κότες...
Δεν θα είχα πρόβλημα να ταχθώ με τους αρειμάνιους καπνιστές και να υπερασπιστώ το δικαίωμά τους να πεθάνουν με ένα τσιγάρο στο στόμα, ακόμα κι αν εκείνοι συνέχιζαν να αδιαφορούν για τη νεοφιλελεύθερη λεηλασία που συμβαίνει γύρω τους. Δεν πρόκειται να το κάνω, όμως, γιατί η ελευθερία τους σταματά εκεί που αρχίζει το δικό μου δικαίωμα να μην πεθάνω από τον καπνό τους...
Αλίμονο αν στη ζωή μας δεν έχουμε πάθη: δεν θα ήμασταν τίποτα άλλο από βαρετές, αρρωστημένες κλινικές περιπτώσεις. Αλίμονο, επίσης, αν απαγορεύαμε σε έναν καπνιστή να φουμάρει στον ιδιωτικό του χώρο ή στο δρόμο. Οπως δε δέχομαι, όμως, κάποιον να μου ανοίγει με το ζόρι το στόμα και να μου ρίχνει αλκοόλ, έτσι δε δέχομαι να κάνει το ίδιο με τον καπνό του. Μακάρι το μέτρο της απαγόρευσης του καπνίσματος να "περπατήσει" κι ας εξεγερθούν οι επαναστάτες της καφετέριας...

Οποιος ζει από το ξίφος, πεθαίνει κι από αυτό...

Ποιό ήταν το βασικότερο προεκλογικό επιχείρημα του ΠΑΣΟΚ; Πως είχε ανακτήσει το περιβόητο ηθικό πλεονέκτημα από τη Ν.Δ. Ηταν η εποχή που το Βατοπέδι, η Siemens, τα ομόλογα και οι υποκλοπές κυριαρχούσαν στο δημόσιο πολιτικό λόγο. Για να είμαι δίκαιος, η ηθικολογία είχε αποτελέσει το κυριότερο πολιτικό όπλο και του Κ. Καραμανλή πριν από τις εκλογές του 2004 που τον έφεραν στην εξουσία.
Ο πολιτικός, όμως, είναι αξιοθρήνητο να βγαίνει στο μπαλκόνι και να λέει πως είναι καλύτερος από τον αντίπαλό του γιατί εκείνος δε βάζει το χέρι στο μέλι. Η ηθική ακεραιότητα θα έπρεπε να είναι όπως η όραση για έναν πιλότο: αναγκαία προϋπόθεση, αλλά όχι όρος που ξεχωρίζει τους μέτριους και τους κακούς από τους καλούς. Ακόμα κι αριστοτελικά κι όχι χριστιανικά, αμαρτία δεν είναι τίποτα άλλο από το ξαστόχημα της κρίσης...
Ο Γ. Παπανδρέου, όμως, επέλεξε να ζήσει με το "ξίφος" του μοραλισμού. Είναι λογικό επόμενο, συνεπώς, σήμερα να ψέγεται άμεσα γιατί επέτρεψε να διοριστεί σύμβουλος στο Μέγαρο Μαξίμου 25χρονος δικηγόρος με επαγγελματική εμπειρία ενός έτους. Οπως είναι αυτονόητο πως η παραίτηση Σιούτη δεν απαλλάσσει από τις ευθύνες του τον "οραματιστή" του "open.gov", το οποίο στην πράξη αποδείχθηκε τραγέλαφος. Ζεις με το ξίφος, πεθαίνεις από αυτό, το λέει και η ιστορία...

Τί φταίνε εκείνοι αν έχουν τσιγγάνα καρδιά;...

"Κάποιοι φταίνε, κάποιος φταίει, εύκολο είναι το βρεις, γύφτοι θα 'ναι ή εβραίοι ή ο κύριος Κανείς". Θυμάστε αυτό το παλιό τραγούδι του Κώστα Χατζή; Το πιθανότερο είναι, πάντως, πως ο Ν. Σαρκοζί δεν το έχει ακούσει ποτέ. Αυτό, όμως, που είναι αδύνατο να μη γνωρίζει είναι πως ο Χίτλερ δεν εξόντωνε μόνο εβραίους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αλλά και τσιγγάνους. Ναι, ακριβώς σαν κι εκείνους που ο πρόεδρος της Γαλλίας δε στέλνει μεν να γίνουν σαπούνια, τους απαγορεύει δε το δικαίωμα της διαμονής στην πατρίδα του...
Μπορεί ο κ. Σαρκοζί να κινείται νόμιμα σε ό,τι κάνει: μπορεί όντως οι ρομά που στέλνονται πίσω στη Ρουμανία και στη Βουλγαρία να μην έχουν άδεια διαμονής στη Γαλλία. Μόνο, όμως, ο κ. Βουλγαράκης του "ό,τι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό" θα δικαιούταν να στηρίζει τον πρόεδρο της Γαλλίας. Είναι θλιβερό ο κ. Σαρκοζί να παίζει με ανθρώπινες ζωές μόνο και μόνο για να ανυψώσει τη φθίνουσα δημοτικότητά του. Το θλιβερότερο, όμως, είναι πως η πλειονότητα των γάλλων πολιτών, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις τουλάχιστον, του δίνει δίκιο. Πρόκειται, βεβαίως, για τους ίδιους γάλλους που το 1998 και το 2000, όταν η εθνική ποδοσφαίρου της Γαλλίας κέρδιζε το Παγκόσμιο και το Ευρωπαϊκό Κύπελλο αντιστοίχως, πανηγύριζαν έξαλλα στους δρόμους. Θυμίζω πως η πλειονότητα των παικτών εκείνης της εθνικής ομάδας προερχόταν από πρώην αποικίες...
Ωστόσο, το ίδιο νομίζω πως θα συνέβαινε και στην Ελλάδα, αν οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση αποφάσιζε τη μαζική απέλαση ρομά, αλβανών, πακιστανών ή ανθρώπων οποιασδήποτε άλλης μη ελληνικής εθνικότητας. Φοβάμαι πως η πλειονότητα θα τη στήριζε, αν δεν τη ζητωκραύγαζε κιόλας. Δυστυχώς, φαίνεται πως προϋπόθεση για να δείχνουμε ανθρωπισμό είναι να βλέπουμε πρώτα το διαβατήριο του άλλου...

Από μικρό κι από...σλοβάκα μαθαίνεις την αλήθεια!

Ως έθνος έχουμε πρόβλημα να ξεχωρίζουμε ποιοί είναι οι φίλοι και ποιοί οι εχθροί μας. Ετσι και τώρα, δαιμονοποιούμε την πρωθυπουργό της Σλοβακίας για την άρνηση της χώρας της να μας παράσχει "βοήθεια", την ίδια ώρα που αντιμετωπίζουμε ως φίλους τους κερδοσκόπους δανειστές της τρόικας.
Εχει άδικο, όμως, η Ιβέτα Ραντίκοβα όταν ισχυρίζεται πως εκείνη που δεν έδειξε πραγματική αλληλεγγύη στην Ελλάδα είναι η ίδια η Ευρωπαϊκή Ενωση η οποία, αφού καθυστέρησε να πάρει μια απόφαση, εκείνη που πήρε στόχευε στο να κερδίσουν περισσότερα χρήματα οι ισχυρές χώρες- μέλη της, πατώντας πάνω στον ελληνικό λαό; Εχει άδικο η κα Ραντίκοβα όταν επιμένει πως το ελληνικό πρόβλημα δημιουργήθηκε κι από τους ευρωπαίους τραπεζίτες κερδοσκόπους, οι οποίοι, λόγω των τραγικών αποτελεσμάτων των κυβερνήσεων Καραμανλή και των ανόητων χειρισμών της κυβέρνησης Παπανδρέου, βρήκαν την ευκαιρία να παίξουν, κυριολεκτικώς, με την ελληνική οικονομία;
Για μας, όμως, αυτήν τη στιγμή εχθρός είναι η Σλοβακία, ενώ ο Ολι Ρεν, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο Ζαν Κλοντ Τρισέ και τα άλλα "παπαγαλάκια" των αγορών είναι οι φίλοι μας. Μακάρι να κάνω λάθος, αλλά η ελληνική κυβέρνηση κινείται όπως ο οδηγός που βλέπει μπροστά του τον τοίχο, αλλά αντί να κόψει ταχύτητα επιταχύνει. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι στο πίσω κάθισμα βρισκόμαστε κι εμείς...

Ας αφήσουμε κάτω τις πέτρες...

Ενήλικας βιάζει και σκοτώνει 11χρονο κοριτσάκι, ληστής κρατά ομήρους σε τράπεζα, άλλοι ληστές επιχειρούν να αποδράσουν με ένα εκατομμύριο ευρώ από την Εθνική Τράπεζα...Αλοννήσου. Τί συμβαίνει; Εχουμε έξαρση της βίας λόγω των ξένων και του μνημονίου;
Αν απαντήσουμε καταφατικά στην τελευταία ερώτηση, πέρα από εμφάνιση επιπολαιότητας θα έχουμε ξεχάσει μια βασική, τη βασικότερη ίσως, προϋπόθεση της ανθρώπινης ιστορίας: την έμφυτη ανθρώπινη τάση για καταφυγή στη βία, την ύστατη λύση που χρησιμοποιούμε για να δείξουμε πως κι εμείς δικαιούμαστε να ασκήσουμε εξουσία σε κάποια στιγμή της ζωής μας...
Με αυτό δεν θέλω να πω πως ο βιασμός και η δολοφονία, για παράδειγμα, μιας 11χρονης δεν θα πρέπει να τιμωρηθούν. Ναι, θα πρέπει να τιμωρηθούν, από το δικαστήριο όμως κι όχι με μια εκτέλεση του θύτη στην πλατεία Συντάγματος, όπως ζητούν πολλοί "ευαίσθητοι". Αλίμονο αν μια συντεταγμένη κοινωνία λειτουργούσε όπως ένας ψυχικά άρρωστος. Εκτός αν όλοι οι υπόλοιποι είμαστε αγγελούδια, οπότε μια τέτοια ακραία συμπεριφορά μάς ξενίζει απόλυτα. Επειδή, όμως, ακριβώς απέχουμε από την αγιοσύνη, ας προσπαθήσουμε να δώσουμε, επιτέλους, μια σωφρονιστική διάσταση στο ποινικό μας σύστημα κι ας αφήσουμε κάτω τις πέτρες...

Ανασχηματίζει και τον εαυτό του!

Τελικά μάλλον οι πολυήμερες διακοπές έκαναν καλό στον αρχηγό Γιωργάκη στον τομέα της αυτοκριτικής! Αν επιβεβαιωθούν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες που τον θέλουν να ορίζει στον ανασχηματισμό και υπουργό- συντονιστή των άλλων υπουργών, δεν θα είναι τίποτα άλλο από παραδοχή της δικής του ανεπάρκειας.
Αλήθεια, ποιός είναι ο ρόλος του πρωθυπουργού; Είναι αυτός του να δίνει τις βασικές κατευθύνσεις κι από εκεί και πέρα να ταξιδεύει στο εξωτερικό ή να κάνει κανό; Αν μη τί άλλο, ένας ηγέτης δεν αναθέτει σε άλλους τη δουλειά που πρέπει να κάνει ο ίδιος και σε αυτήν περιλαμβάνεται κι ο συντονισμός των υπουργών του. Αν χρειάζεται να ορίσει άλλους για να το κάνουν, τότε έχει χάσει το παιχνίδι...
Η ειρωνεία είναι ότι ο καλογυμνασμένος πρωθυπουργός μας κουράστηκε σε λιγότερο από ένα χρόνο. Τουλάχιστον ο λιγότερο ευκίνητος, αλλά το ίδιο ανίκανος προκάτοχός του είχε κουραστεί μετά από πέντε χρόνια στην εξουσία...

Αν κόβουμε και το τσιγάρο και το ποτό...

Δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη ότι η χώρα βυθίζεται στην κρίση από τη μείωση πωλήσεων τσιγάρων και ποτών! Αν έχουμε φτάσει στο σημείο να μην ξοδεύουμε χρήματα ούτε για να ξεχνούμε τον πόνο μας, τότε μάλλον έχει έρθει και η στιγμή που και τα κυβερνητικά ψέματα θα λάβουν ένα ωραίο τέλος...
Η διαβεβαίωση του υπουργού Οικονομικών ότι δεν επίκεινται νέα μέτρα δε σημαίνει τίποτα άλλο από το πως θα πρέπει να περιμένουμε νέα μέτρα! Κι ας μας διαβεβαιώνει ο πρωθυπουργός, από όποιο νησί κι αν συνεχίζει να παραθερίζει, πως οι θυσίες του ελληνικού λαού πιάνουν τόπο.
Ηρθε η ώρα ο λαός συντεταγμένα, κι όχι χωρισμένος σε φατρίες, να δείξει στην κυβέρνηση της τρόικας πως ο νεοφιλελευθερισμός δεν θα περάσει σε αυτήν τη χώρα. Οπως δεν θα περάσουν κι επιχειρήματα του τύπου πως συλλογικές συμβάσεις εργασίας μόνο στην Ελλάδα υπογράφονται. Ακόμα κι αν ισχύει κάτι τέτοιο, δεν σημαίνει πως όσοι το χρησιμοποιούν ως επιχείρημα έχουν δίκιο. Κάποτε και η δημοκρατία μόνο στην αρχαία Αθήνα εφαρμοζόταν...