Θα έπρεπε να είμαστε όλοι Ιρλανδοί αντί για Ούγγροι...

Η κυβερνητική πολιτική στο προσφυγικό, αν βγάλουμε έξω τις περικοκλάδες και τους πολιτικαντισμούς, είναι η εξής: φυλακίζει αιτούντες άσυλο σε κλειστά κέντρα στα νησιά μολονότι δεν έχουν διαπράξει κανένα αδίκημα προκειμένου να κατευνάσει την οργή των νησιωτών από την επιλογή της να τους γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων της για να μην δυσαρεστήσει τους ψηφοφόρους της στην ενδοχώρα. Κι όλα αυτά γιατί το πολιτικό μας σύστημα στο σύνολό του δεν έχει το θάρρος να παραδεχθεί ότι προφανώς και είναι διαχειρίσιμο για μια χώρα 10.000.000 κατοίκων να περιθάλψει 70.000 απελπισμένους...

Η κυβέρνηση δεν έχει το θάρρος να πει στους νησιώτες πως δεν πρόκειται να γίνουν άλλες μετεγκαταστάσεις. Συνεπώς, και σε αυτό το πεδίο επιλέγει το στείρο δόγμα τού "νόμος, τάξη κι ασφάλεια" γιατί δεν διαθέτει το κουράγιο να αναλάβει το βάρος τού φιλελευθερισμού που, κατά τα άλλα, υποτίθεται πως πρεσβεύει. Οι απορρίψεις, εξάλλου, των αιτήσεων ασύλου μπορούν να φτάσουν και το 100% αν οι αιτούντες δεν έχουν διερμηνείς στη διάθεσή τους ή δεν είναι σε θέση να στηρίξουν το αίτημά τους με αυτοπρόσωπη παρουσία γιατί δεν υπάρχουν στα νησιά δευτεροβάθμιες επιτροπές ασύλου...

Η εκλογική επικράτηση, πάντως, του Σιν Φέιν στην Ιρλανδία επιτρέπει κι ένα χαμόγελο, ιδίως αν συνδυαστεί με τη συγκυβέρνηση Σοσιαλιστών- Ποδέμος στην Ισπανία και την επίσης προοδευτική κυβέρνηση στην Πορτογαλία. Είναι παρήγορο το ότι υπάρχουν και λαοί στην Ευρώπη που δεν ποντάρουν στον ακροδεξιό λόγο, όπως του Β. Όρμπαν στην Ουγγαρία, για να βγουν από τη μιζέρια τους. Θέλω να νομίζω πως το έχουν αντιληφθεί και στο ΚΙΝΑΛ και στο ΜέΡΑ 25- το ΚΚΕ έτσι κι αλλιώς ζει στο δικό του σταλινικό κόσμο- ότι η συγκρότηση προοδευτικού μετώπου απέναντι στις νεοφιλελεύθερες- ακροδεξιές- διεφθαρμένες κυβερνητικές πολιτικές και στη συνέχεια η κατάρτιση προγραμματικής προεκλογικής συμφωνίας με το ΣΥΡΙΖΑ, με πρόσημο ριζοσπαστικές, προοδευτικές ιδέες, είναι κάτι παραπάνω από αναγκαιότητα, είναι προϋπόθεση κοινωνικής δικαιοσύνης...

Έχουμε διαβεί το Ρουβίκωνα αν αθωώνουμε την ψυχολογική βία...

Η άσκηση βίας δεν είναι μόνο σωματική, αλλά και ψυχολογική. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, η τελευταία έχει μεγαλύτερες συνέπειες στον αποδέκτη της. Αν σου δώσει κάποιος ένας χαστούκι, για παράδειγμα, μπορεί να ξεχαστεί την επόμενη ημέρα αν σου ζητήσει συγγνώμη. Αν σε βρίζει, ωστόσο, από το πρωί μέχρι το βράδυ επί χρόνια μάλλον δεν θα ξεχαστεί ποτέ...

Ο Ρουβικώνας δεν είναι 17Ν, δεν σκοτώνει και δεν βάζει βόμβες στους πολιτικούς του αντιπάλους. Επομένως, είναι άδικο να εξομοιώνεται μαζί της στην κριτική που του ασκείται. Το να πετάς τρικάκια, όμως, πολλώ δε μάλλον να μπουκάρεις σε γραφεία και να βρίζεις όσους είναι εκεί ή να γράφεις εμπρηστικά συνθήματα στα σπίτια άλλων, όπως συνέβη προσφάτως με τον Αρ. Πορτοσάλτε, δεν είναι ακτιβιστικές ενέργειες και οι δημοκράτες, προοδευτικοί πολίτες δεν μπορούμε να είμαστε ανεκτικοί απέναντι και σε αυτή τη μορφή βίας...

Η υπόληψη που έχω στον Αρ. Πορτοσάλτε, ένα από τα πολλά δημοσιογραφικά βαποράκια επιχειρηματικών και πολιτικών εμπόρων, είναι μηδενική. Αναλογιστείτε, όμως, αν ερχόταν κάποιος στην πολυκατοικία σας κι έγραφε με σπρέι κάτι υβριστικό σε βάρος σας αν θα νιώθατε απειλούμενος ή αν θα το περνούσατε για ελευθερία έκφρασης. Ο νόμος δεν υποχρεώνει κανέναν μας να βλέπει, να ακούει ή να διαβάζει τους πορτοσάλτες και πολύ περισσότερο να πιστεύει την προπαγάνδα τους. Συνεπώς η βούλησή μας να γίνουμε επιτέλους πολίτες και να πάψουμε να είμαστε πελάτες μπορεί να μας προστατεύσει πολύ καλύτερα σε σχέση με την όποια μορφή άσκησης βίας σε βάρος των φερέφωνων κάθε εξουσίας...

Ναι, καιρός είναι να μην υπάρχει πλήρης προστασία τής α' κατοικίας των μπαταχτσήδων...

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως πολλοί συμπολίτες μας βρέθηκαν με το ξέσπασμα της κρίσης, την ανεργία και τη μείωση του μισθού τους απροετοίμαστοι να καλύψουν δάνεια που είχαν πάρει και για την πρώτη κατοικία τους. Μπορεί, εξάλλου, να έχουμε βγει τυπικώς από τα μνημόνια, αλλά για να σταθούμε γερά στα πόδια μας θα χρειαστούμε τουλάχιστον μερικά χρόνια ακόμα. Επομένως, απαιτείται ένα σταθερό νομικό πλαίσιο- κι όχι παρατάσεις επί παρατάσεων- που θα εντοπίζει και θα προστατεύει τους συνεπείς κι έντιμους δανειολήπτες ώστε να πληρώνουν τις δόσεις τους κατά το δυνατό δίχως να κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους...

Πού, όμως, στέρεψε ο λαϊκισμός σε αυτήν τη χώρα για να τον αποφύγουμε και στη διαχείριση των "κόκκινων" δανείων; Ναι, οι τράπεζες- που έχουμε ανακεφαλαιοποιήσει ξανά και ξανά- και τα λογής λογής funds λειτουργούν ως αρπακτικά...

Μόνο που κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας αν δεν βλέπουμε πόσοι μπαταχτσήδες υπάρχουν εκεί έξω που δεν πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους μολονότι μπορούν, ελπίζοντας κάθε είδους περαίωση να τους απαλλάξει από τις υποχρεώσεις τους. Κι επειδή το πολιτικό μας σύστημα βασίζεται στο πελατειακό κράτος για να νομιμοποιεί τις δικές του αμαρτίες- βλ., για παράδειγμα, θαλασσοδάνεια ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, "Κήρυκα Χανίων"- ο ένας ξεπλένει τον άλλο στην υγειά των κορόιδων που είναι συνεπή στις υποχρεώσεις τους...

Δεν ξέρω αν οι στρατηγικοί κακοπληρωτές αποτελούν μειοψηφία ή όχι, με ενοχλεί όμως αφάνταστα η συλλήβδην ηρωοποίηση των "μεροκαματιάρηδων" από μια κοινωνία που έχει ανάγει εδώ και δεκαετίες το "σπιτάκι μας" σε θεμέλιο λίθο τού μικροαστισμού της. Απορώ κι εξίσταμαι πολλές φορές για το τι κάνω λάθος και δεν χρωστάω σε κανέναν, πέραν βεβαίως από τα ηθικά και πνευματικά χρέη. Είμαι σίγουρος ότι εκεί έξω υπάρχουν πολλοί ακόμα που αισθάνονται μαλάκες γιατί δεν καταδέχονται να είναι και να τους λένε μπαταχτσήδες κι αναρωτιούνται αν η κατάργηση της πλήρους προστασίας τής πρώτης κατοικίας από την 1η Μαΐου είναι τελικώς τόσο αντικοινωνική ενέργεια όσο τη χαρακτηρίζουν οι έμποροι του λαϊκισμού...

Ρωτήστε τα θύματα του κορωναϊού αν ζουν τα έθνη-κράτη...

Μεγάλη Βρετανία- μέσω Brexit- και ΗΠΑ- μέσω του "America first" του Ντ. Τραμπ- πιστεύουν ότι στην εποχή που ένας ιός όπως ο κορωναΐός κάνει το γύρο τού πλανήτη σχεδόν ανενόχλητος αυτές μπορούν να περιχαρακωθούν στο εθνικό κράτος. Η λογική τους θυμίζει την επιλογή τής ελληνικής κυβέρνησης να αντιμετωπίσει το διεθνές ζήτημα του προσφυγικού βάζοντας ένα δίχτυ 2,7 χλμ. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, η παγκοσμιοποίηση είναι αναπόφευκτη κι αυτό που οφείλουν τα κράτη να κάνουν είναι να της βάλουν κανόνες...

Ζητούμενο σε κάθε εποχή, πολλώ δε μάλλον τη σημερινή όταν οι ανισότητες αυξάνονται, είναι η κοινωνική δικαιοσύνη. Η φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή, για παράδειγμα, δεν είναι φυσικά φαινόμενα, αλλά ανθρώπινα δημιουργήματα κι επομένως είναι στα χέρια των κυβερνήσεων συλλογικώς να τις αντιμετωπίσουν, προσφέροντας διαφορετικά κίνητρα πλουτισμού στις χώρες που λειτουργούν σήμερα ως φορολογικοί παράδεισοι. Η σημαντικότερη, άλλωστε, κληρονομιά των εθνών- κρατών είναι αρνητική, οι εθνικισμοί δηλαδή που αρκετές φορές οδηγούν και σε πολέμους...

Ο Δαρβίνος είχε δίκιο όταν ισχυριζόταν πως δεν επιβιώνουν οι εξυπνότεροι, αλλά αυτοί που προσαρμόζονται ευκολότερα στις αλλαγές των καιρών. Αντί, επομένως, να σπαταλάμε χρόνο και χρήμα χτίζοντας άσκοπα τείχη όταν μπορούμε, για παράδειγμα, να επικοινωνούμε άμεσα και δωρεάν με την Αυστραλία, είναι προτιμότερο να προσαρμόσουμε την παγκοσμιοποίηση στο μπόι των ανθρώπων. Κι αυτό δεν συνιστά κυνισμό, αλλά στοιχειώδη σύλληψη της πραγματικότητας, η οποία υπερβαίνει πολύ γρηγορότερα από όσο πιστεύουμε σταθερές και παγιωμένες ιδέες και ιδεοληψίες...

Ο ανθρωπισμός ως ιδεοληψία...

Για την κυβέρνηση στην κατηγορία τού ανθρώπου ανήκουν μόνο όσοι είναι Έλληνες, χριστιανοί ορθόδοξοι, πλούσιοι και ψήφισαν ΝΔ στις εκλογές. Τα δικά τους συμφέροντα αφορούν οι πολιτικές της κι αν τώρα τσιμπήσει κάτι και κάποιος άλλος μάλλον τυχαίο είναι κι όχι σκόπιμο.

Γι' αυτό και δεν περιμένω από το Μαξίμου να ενδιαφερθεί ποτέ στα σοβαρά για τους πρόσφυγες και μετανάστες που βρίσκονται στην ουσία εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα. Εδώ δεν δείχνει να ενδιαφέρεται για τους νησιώτες Έλληνες, οι οποίοι είναι λιγότεροι από αυτούς που ψηφίζουν στην ηπειρωτική χώρα, γι' αυτό κι έχουν παγώσει ουσιαστικώς οι μετεγκαταστάσεις...

Η ελληνική δεξιά αδυνατεί να συλλάβει οτιδήποτε ξεπερνά τις ιδεοληψίες της, γι' αυτό κι ακόμα πιστεύει ότι οι ικέτες τής Γης φτάνουν στα μέρη μας γιατί προσελκύονται από τον ήλιο, την θάλασσα, το σουβλάκι, το χαρωπό χαρακτήρα μας και τους διεθνιστές συριζαίους. Με αυτά τα μυαλά είναι λογικό ο σχεδιασμός τους να περιστρέφεται γύρω από πλωτά φράγματα, ενδεχομένως αύριο μεθαύριο σήτες στον ουρανό και γενικότερα γύρω από τη σκόπιμη εξαθλίωση των προσφύγων και μεταναστών ως μέσων αποτροπής άφιξης κι άλλων. Οι πόλεμοι, οι κοινωνικές ανισότητες, η πείνα, η φτώχεια, η κλιματική κρίση ως αιτίες μαζικής μετακίνησης πληθυσμών παραμένουν ακόμα άγνωστες έννοιες για τους κυβερνητικούς φωστήρες...

Είναι άσκοπο να επικαλείσαι τον ανθρωπισμό σε αυτήν την κυβέρνηση, της οποίας τη γραμμή χαράζει ο Αδ. Γεωργιάδης σε τέτοιου είδους ζητήματα. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να της υπενθυμίζεις πως οι μισαλλόδοξες πρακτικές της αποδεικνύονται αναποτελεσματικές ως προς τον περιορισμό των ροών και πως οι πρόσφυγες και μετανάστες δεν θα εξεγείρονταν- ακόμα κι αν υποθέσουμε πως υποκινούνται από ΜΚΟ- αν ζούσαν τουλάχιστον αξιοπρεπώς...

Αν ισχύει η θεωρία συνωμοσίας, κάποιοι ευθύνονται για το ότι βρίσκουν μερικές ΜΚΟ πρόσφορο έδαφος να υποκινούν εξεγέρσεις. Μόνο που όλα αυτά είναι βαθιά φιλοσοφία για μια δεξιά που ύστερα από επτά μήνες συνειδητοποίησε ότι δεν μπορεί η χώρα με τις μεγαλύτερες ροές να μην διαθέτει υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και πως οι αιτούντες άσυλο και τα παιδιά τους πρέπει να λαμβάνουν τη στοιχειώδη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, αν μη τι άλλο για να μην αρρωσταίνουν και οι γκάγκαροι ελληναράδες μας. Είπαμε ήδη, έτσι κι αλλιώς, πως ο ανθρωπισμός για τη δεξιά συνιστά ιδεοληψία...

Αν ο θεός υπήρχε θα είχε βρει καλύτερους υπαλλήλους...

Σε μια πολιτεία όπου κράτος κι εκκλησία είναι διαχωρισμένες εξουσίες δεν θα ήταν αποκλειστικώς εκκλησιαστικό ζήτημα η χειροτονία γυναικών, την οποία πρότεινε ο Γιάννης Ραγκούσης, αλλά πρακτικής εφαρμογής τής ισότητας των φύλων. Όπως ένας μαγαζάτορας δεν μπορεί να αποκλείσει κάποιον από το να είναι υπάλληλός του μόνο και μόνο λόγω του φύλου του, με τον ίδιο τρόπο και η εκκλησία θα όφειλε να επιτρέπει σε όλο ανεξαιρέτως το ποίμνιό της να την υπηρετεί με ράσα και καλυμμαύχι. Ούτε ο Ιησούς απόκλεισε τις γυναίκες ούτε άλλα χριστιανικά δόγματα τις αποκλείουν, παρά μόνο οι ταλιμπάν στο όνομα μιας παράδοσης που θέλει να δικαιολογεί εν προκειμένω το μισογυνισμό τής πατριαρχικής μας κοινωνίας...


Αν ο θεός υπήρχε, θα είχε φροντίσει να απολύσει τους υπαλλήλους του εδώ και πολλά χρόνια, από τότε δηλαδή που άρχισαν να διαστρεβλώνουν το λόγο του για τα εφήμερα αυτής της ζωής, τα πλούτη και τη δόξα. Θα είχε, επίσης, επιτρέψει στους πιο φωτισμένους δεσποτάδες να πάρουν τα ηνία και να διοικούν την εκκλησία με όρους τού 21^ου αιώνα κι όχι με βυζαντινισμούς και παρωχημένες ιδεοληψίες κι αντιλήψεις. Δεν θα συζητούσαμε, επίσης, εν έτει 2020 για το αν θα έπρεπε να εκλέξουμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας που να μπορεί να επισκέπτεται το Άγιο Όρος, αλλά για το πότε θα ανοίξει το Άγιο Όρος τις πόρτες του στις γυναίκες...


Ζούμε σε μια κοινωνία όπου είναι είδηση η κατάληψη του ανώτατου αξιώματος από γυναίκα, όπου μέρος τού εδάφους της χώρας είναι απροσπέλαστο στο γυναικείο πληθυσμό κι όπου οι γυναίκες αποκλείονται από εργασίες- εργασία, και μάλιστα πολύ προσοδοφόρα για αρκετούς, είναι και του ιερέα. Γι’ αυτό και η αναλογική ισότητα- η μόνη πραγματική ισότητα- απαιτεί όχι μόνο να μπορούν εκπρόσωποι του ωραίου φύλου να γίνονται ιερείς, αλλά και με ποσοστώσεις... 

Η προηγούμενη κυβέρνηση έκανε βήματα, έστω δειλά, στην κατοχύρωση κι ενίσχυση δικαιωμάτων. Αυτά έχουν διακοπεί από τη νεοσυντηρητική σημερινή κυβέρνηση που παριστάνει τη φιλελεύθερη. Είναι, όμως, η ίδια η ζωή που στο τέλος θα δώσει τη λύση, αλλιώς θα παλεύαμε ακόμα για την επιβίωση στις σπηλιές...

Πλωτά κι επίγεια φράγματα στο νεοφιλελεύθερο σκοταδισμό...

Νεοφιλελευθερισμός σημαίνει, ανάμεσα σε άλλα, ελεύθερη διακίνηση προϊόντων, αλλά γελοίας έμπνευσης πλωτά φράγματα για τους ανθρώπους, σαν να ήταν τσούχτρες και μέδουσες. Την ίδια ώρα που οι νεοφιλελεύθεροι ταυτίζουν με την ελευθερία και τη δημοκρατία τη μηδενική φορολόγηση, τα αδασμολόγητα προϊόντα, τους ανύπαρκτους ελέγχους, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και την κλιματική κρίση λόγω απληστίας, χτίζουν τείχη για τους απελπισμένους τής Γης, τα θύματα δηλαδή αυτών των πολιτικών τους. Οι πιο μερακλήδες, μάλιστα, μεταξύ των νεοφιλελέδων δεν θα είχαν αντίρρηση και να πυροβολούμε τους πρόσφυγες και μετανάστες ή να ναρκοθετούμε κυριολεκτικώς τα περάσματά τους...

Οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι θα μπορούσαν και θα έπρεπε να κάνουν περισσότερα για το προσφυγικό αντί να μας πετούν φιλοδωρήματα για να διαχειριζόμαστε την κρίση και να μας επικρίνουν αφ' υψηλού, αν και δικαιολογημένα, για τις συνθήκες διαβίωσης των ικετών. Αλίμονο, όμως, αν δεν μπορούμε να φιλοξενήσουμε 80 με 90.000 ανθρώπους- δεν είναι περισσότεροι- σε όλη την ελληνική επικράτεια μολονότι μόλις έχουμε βγει (;) κι εμείς οι ίδιοι από μια δεκαετή οικονομική κρίση. Οι πρόσφυγες- μετανάστες δεν είναι σκουπίδια για να μην τους δεχόμαστε στις γειτονιές μας και η συντριπτική πλειονότητά τους- αν όχι όλοι- δεν έχουν έρθει ούτε για να μας εξισλαμίσουν ούτε για να μας σκοτώσουν, αλλά για να επιβιώσουν...

Αν συμφωνούμε ότι πρέπει να υπάρχουν παγκόσμιοι κανόνες για τη μετακίνηση ανθρώπων ή για την αντιμετώπιση πανδημιών όπως ο κοροναϊός, το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει και για το παγκόσμιο εμπόριο και φορολόγηση. Τα μεταναστευτικά- προσφυγικά ρεύματα δεν είναι φυσικά φαινόμενα, οι αιτίες τους είναι ανθρώπινα δημιουργήματα. Οι πόλεμοι, η πείνα, η καταστροφή τού περιβάλλοντος, οι μεταδοτικές ασθένειες είναι, κατά βάση, ανθρωπογενείς παράγοντες κι ο άνθρωπος είναι, συνεπώς, αυτός που κρατά και τη λύση στο πρόβλημα που ο ίδιος δημιούργησε...