"Μεμονωμένη περίπτωση" η κυβέρνησή τους 365 ημέρες το χρόνο...

Αν αυτή η κυβέρνηση καθάριζε σπίτια, θα καθάριζε μόνο όσα βλέπει η πεθερά και τίποτα άλλο. Στην πανδημία, για παράδειγμα, από την πρώτη ημέρα το μόνο που επιχείρησε ήταν να κρατηθεί ο αριθμός των νεκρών σε πολιτικώς διαχειρίσιμα επίπεδα. Επιμένει, μάλιστα, να συγκρίνει την Ελλάδα με όποια χώρα τη συμφέρει, αποκρύβοντας ότι χώρες που μόνο πρότυπα δεν τις θεωρείς, όπως η Αλβανία, έχουν λιγότερα θύματα από εμάς. Κοινώς, όσο πιο Ψωροκώσταινα είσαι τόσο λιγότερο κινδυνεύεις από τον covid. Αφήστε που έχει αυξηθεί δραματικώς η θνησιμότητα από άλλες ασθένειες και φυσικά δεν μπορούν να μετρηθούν σήμερα οι μεσομακροπρόθεσμες επιπτώσεις τής πεντάμηνης καραντίνας- παγκόσμιου ρεκόρ στη σωματική και ψυχική υγεία μας...

Η κυβέρνηση του βλέποντας και κάνοντας όσον αφορά τον κοροναΐό και τα εθνικά θέματα έχει σχέδιο για τη μακροημέρευσή της. Ακόμα κι ο εγκλεισμός μας, π.χ., θα σταματήσει την εβδομάδα τής 25ης Μαρτίου για να μπορέσουμε να απολαύσουμε ανέμελοι τον πρωθυπουργό μας να υποδέχεται αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων για τα 200 χρόνια από την εθνική παλιγγενεσία. Η κυβέρνηση των πολλών "μεμονωμένων περιπτώσεων" του αστυνομικού της κράτους, που ξέρει τα πάντα για τον πολίτη που ξυλοκόπησαν οι μπάτσοι στη Νέα Σμύρνη αλλά "έπεσε από τα σύννεφα" με τον Δ. Λιγνάδη και δεν ξέρει πού κρύβεται ο χρυσαυγίτης Παππάς, θα μας προσφέρει άφθονα θεάματα αφού δεν είναι στην ατζέντα της να μας προσφέρει κι άρτο...

Η δεξιά κι ο Κ. Μητσοτάκης προσωπικώς είναι εκδικητικοί. Δεν ξεχνούν, για παράδειγμα, το χουνέρι που έπαθαν οι καναλάρχες από το ΣΥΡΙΖΑ και τον Νίκο Παππά με τις τηλεοπτικές άδειες, γι' αυτό και στήνουν τώρα προκαταρκτική επιτροπή με βάση τα λεγόμενα ενός αμφιλεγόμενου επιχειρηματία, ο οποίος, μάλιστα, όλως τυχαίως έχει τύχει προνομιακής μεταχείρισης από τη σημερινή κυβέρνηση στην ανάληψη δημόσιων έργων. Εμπλέκουν, μάλιστα, κι ένα από τα ελάχιστα μέσα ενημέρωσης, το "Documento", που τους ασκούν κριτική... 

Αντί να κυνηγήσουν τους παιδεραστές και τους υπόλοιπους εγκληματίες τού λευκού κολάρου που έχει αποκαλύψει κατά καιρούς η εφημερίδα επιτίθενται στην ίδια με σκοπό να τη φιμώσουν. Λογικό είναι, αφού αρχιερέας τής διαφθοράς είναι ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης, της Siemens, των θαλασσοδανείων, των οφσόρ, του σπιτιού τού Βολταίρου και πιθανώς πολλών ακόμα σκανδάλων που σήμερα αγνοούμε. Φάτε μπατσοκρατία, συνεπώς, για να κατεβούν πιο εύκολα τα σκατά που σας ταΐζουν... 

 

 

Με μπάτσους, ΣΚΑΙ κι εγκλεισμό ο ένας πιστεύει ότι είναι ο Μωυσής και η άλλη η Εύα Περόν...

Αν το ρεσιτάλ απρόκλητης αστυνομικής βίας στη Νέα Σμύρνη ήταν μεμονωμένο περιστατικό ο κυβερνητικός προπαγανδιστικός μηχανισμός δεν θα είχε επιχειρήσει να το αποκρύψει, κάνοντας αρχικώς λόγο για επίθεση σε αστυνομικούς από δεκάδες μπαχαλάκηδες. Ο μόνος λόγος που αισθάνονται στην κυβέρνηση υποχρεωμένοι να λογοδοτούν- βλ. Πάρνηθα, Ικαρία, Λιγνάδης, κορονοπάρτι στη γ.γ. Πολιτικής Προστασίας- είναι γιατί έχει πρώτα προκληθεί σάλος στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, τα οποία δεν είναι εύκολο να ελέγξουν απολύτως, όπως τα συμβατικά μίντια. Κοινώς η ηθική τους εξαρτάται από το αν πιάνονται από το πόπολο με τη γίδα στην πλάτη...

Πολύ θα ήθελε ο Κ. Μητσοτάκης να μπορούσε να προλαμβάνει και να αντιμετωπίζει τις λαϊκές αντιδράσεις στις πολιτικές του με τη χρήση στρατιωτικού νόμου και τανκ. Κάθε ημέρα, άλλωστε, μας αποδεικνύει πόσο χαλαρές είναι οι δημοκρατικές του ευαισθησίες. 

Πολύ θα το επιθυμούσε να καταπνίγει κάθε πρόβλημα με μπάτσους- το είδαμε προσφάτως και με την πανεπιστημιακή αστυνομία- ή να υποχρεώνει το λαό να ενημερώνεται αποκλειστικώς από το ΣΚΑΙ και να λατρεύει την Μ. Γκραμπόφσκι σαν να ήταν η Εύα Περόν. Και είναι μεγάλο πρόβλημα για τη δημοκρατία μας που ο μέσος πολίτης δεν μπορεί να "απειλήσει" την εξουσία με προσφυγή στον Τύπο ή και στη δικαιοσύνη γιατί οι τέσσερις εξουσίες παίζουν το παιχνίδι ως μία ομάδα και συνεπώς και οι διαιτητές είναι λαδωμένοι...

Η ελευθεροτυπία περνά κρίση παγκοσμίως, γι' αυτό και οι μεγάλες τεχνολογικές πλατφόρμες επιχειρούν να θέσουν όρια στο δημόσιο διάλογο, φτάνοντας ορισμένες φορές τη λογοκρισία σε επίπεδα γελοιότητας. Στην Ελλάδα, πάλι, όπου το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο, πρέπει να θεωρούμε βέβαιο ότι μία από τις επόμενες πρωτοβουλίες τής κυβέρνησης Μητσοτάκη θα είναι να επιχειρήσει να μαζέψει όσα γράφονται στα social media... 

Είναι αλήθεια ότι στο διαδίκτυο κυριαρχεί ο νόμος τής ζούγκλας, από την άλλη ωστόσο είναι αλήθεια κι ό,τι είχε πει σε άλλες εποχές ο Αλμπέρ Καμί, πως ο ελεύθερος Τύπος μπορεί να είναι καλός ή κακός, ο λογοκριμένος όμως είναι πάντα κακός. Αρκεί να ανοίξουμε την τηλεόρασή μας για να διαπιστώσουμε το δίκιο του... 

Προς δημοσκόπους: την επόμενη φορά ρωτήστε μας πού θέλουμε να κρεμαστεί το πτώμα Κουφοντίνα...

Οι δημοσκοπήσεις που διενεργούνται στην Ελλάδα, στις οποίες τα ερωτήματα που τίθενται προκαταλαμβάνουν τις απαντήσεις κι απαντούν σε αυτές οι ίδιοι και οι ίδιοι, είναι τόσο αξιόπιστες όσο μια συζήτηση ανάμεσα στον Πινόκιο και στον βαρόνο Μινχάουζεν. Όταν, μάλιστα, φτάνουν στο σημείο να ρωτούν τους πολίτες αν συμφωνούν με το να μην υποκύψει η κυβέρνηση στον "εκβιασμό" Κουφοντίνα αποδεχόμενοι ακόμα και τον θάνατό του, τότε η χυδαιότητα αγγίζει νέα επίπεδα. Κι όταν οι πολίτες, ωστόσο, αποδέχονται τον θάνατο ενός ανθρώπου, τότε η δημοκρατία και το κράτος δικαίου σε αυτήν τη χώρα έχουν πολλά προβλήματα να επιλύσουν...

Όποιος πιστεύει ότι είναι καλύτερος από έναν δολοφόνο επειδή επιθυμεί ή αποδέχεται τον θάνατό του μάλλον δεν καταλαβαίνει πόσο ταυτίζονται τα ένστικτά του με αυτά ενός φονιά. Το μόνο το οποίο στην ουσία αλλάζει δεν είναι τίποτα άλλο από το περίβλημα της νομιμότητας, το οποίο κι αυτό είναι αμφίβολο στη συγκεκριμένη περίπτωση αφού, όσο κι αν δεν το θέλουν κάποιοι, η θανατική ποινή έχει καταργηθεί εδώ και πολύ καιρό... 

Η σκληρότητα απέναντι σε έναν πιο αδύναμο, όπως είναι κατά τεκμήριο ένας κρατούμενος απεργός πείνας, θα μπορούσε να εκληφθεί ως ελαφρυντικό μόνο αν το ίδιο συναίσθημα είχε εφαρμογή και στους πιο δυνατούς από εμάς. Πόσο εύκολα, για παράδειγμα, θα αποδεχόμασταν όμως τον θάνατο ενός πρωθυπουργού, ενός τραπεζίτη, ενός εφοπλιστή υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, όσο αντιπαθής κι αν μας ήταν;...

Ο Κ. Μητσοτάκης δεν ήταν εκτός τόπου και χρόνου όταν ζητούσε συζήτηση στη Βουλή για την ποιότητα του πολιτικού διαλόγου, μολονότι τα κίνητρά του δεν ήταν αγνά κι ο ίδιος μόνο αθώος του αίματος δεν είναι. Ωστόσο, αναρωτιέμαι ως ποιο σημείο κατάντιας θα φτάσει το πολιτικό παιχνίδι στην Ψωροκώσταινα όταν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων δικαιολογούνται να θέτουν ερωτήματα που σχετίζονται με την αποδοχή τού θανάτου ενός ανθρώπου; 

Τι άλλο θα ρωτάμε στα γκάλοπ; Αν κάποιος μπορεί να κακοποιεί σεξουαλικώς ή όχι, να είναι κτηνοβάτης, παιδεραστής και πολλά άλλα; Από τη στιγμή που βάζουμε ακόμα και τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως είναι πρωτίστως αυτό της ζωής, στο δημοσκοπικό πανηγύρι έχουμε αποδεχθεί την θεσμική κατρακύλα ως κάτι το λογικό και δικαιολογημένο. Μέχρι να πέσουμε και οι ίδιοι θύματα του μιθριδατισμού μας, με την ελπίδα πως θα έχει απομείνει σε κάποιους η λογική ώστε να μας γλιτώσουν από τον ίδιο μας τον εαυτό...

  
 

Με κομματόσκυλα να εμβολιάζονται πριν από γέρους και καρκινοπαθείς την ξαναφτιάχνεις την Ελλάδα, ίδια κι απαράλλαχτη...

Οι νεκροί από covid δεν είναι "μόνο" οι πάνω από 6.000 άνθρωποι που έχουν πεθάνει άμεσα από την πανδημία. Είναι κι εκείνοι που πέθαναν γιατί το ΕΣΥ έγινε μονοθεματικό, είναι κι αυτοί που θα πεθάνουν γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν προληπτικές εξετάσεις ή να θεραπευτούν από τρέχουσες σοβαρές ασθένειές τους, όσοι δεν μπορούν να χειρουργηθούν κι εκείνοι που θα πεθάνουν από ψυχικές νόσους που έχουν εκτοξευτεί τον τελευταίο χρόνο. Η κυβέρνηση οφείλει να λογοδοτήσει και για όλους αυτούς στις οικογένειές τους γιατί οι ευθύνες της είναι μεγάλες και δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από επιστήμονες οι οποίοι προτείνουν κατά βάση με πολιτικά κριτήρια και δευτερευόντως βασιζόμενοι στην επιστημοσύνη τους...

Ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί και τα στελέχη τής ΝΔ έχουν πέσει με τα μούτρα στο δημόσιο ταμείο και τρώνε ό,τι μπορεί να φαγωθεί. Η, κατά τα άλλα αδέκαστη στην περίπτωση Κουφοντίνα γ.γ. Αντεγκληματικής Πολιτικής, Σ. Νικολάου, πρωταγωνιστεί σε απευθείας αναθέσεις εκατομμυρίων ευρώ σε κολλητούς. Εκεί, όμως, που η γαϊδουριά πηγαίνει χέρι χέρι με την αλαζονεία και τον αμοραλισμό είναι στην περίπτωση των "γαλάζιων" κομματόσκυλων που υπερπηδούν ηλικιωμένους κι άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες προκειμένου να εμβολιαστούν. Νυν υπέρ πάντων ο πισινός τους...

Πίσω από τις φαινομενικές πολιτικές νόμου, τάξης κι ασφάλειας- κορυφαίο παράδειγμα η πρόσληψη 1020 αστυνομικών για τα κλειστά πανεπιστήμια την ώρα που δεν έχουμε γιατρούς και νοσηλευτές- η κυβέρνηση κρύβει τη δική της διαφθορά τού λευκού κολάρου που είναι ταυτόσημη με το ανύπαρκτο ήθος των στελεχών της. Καταργούν τη διαφάνεια στις δημόσιες συμβάσεις με τους ελεγκτές να επιλέγονται από τους ελεγχόμενους, τσιμεντώνουν και τις περιοχές Natura, ετοιμάζονται να νομοθετήσουν την κατάργηση του δεκάωρου και της επικουρικής ασφάλισης κι έχουν πιαστεί από τον Κουφοντίνα όπως ο πνιγμένος από τα μαλλιά του... 

Η πτώση αυτής της κυβέρνησης δεν είναι μόνο ζήτημα οικονομικής επιβίωσης της κοινωνικής πλειοψηφίας, την οποία έχει αφήσει στην ουσία αβοήθητη στην κρίση. Είναι κυρίως ζήτημα προστασίας τής δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και του δημόσιου ταμείου από επαγγελματίες πλιατσικολόγους...  

 
 

Κυριάκος ο πολεμοποιός...

Εδώ κι ένα χρόνο, εκμεταλλευόμενη και τη συγκυρία, η κυβέρνηση συντηρεί ένα πολεμικό κλίμα προκειμένου ο πρωθυπουργός να εμφανίζεται ως ο ανίκητος κι ακλόνητος πολέμαρχος. Ξεκίνησε με την εργαλειοποίηση των προσφύγων και των μεταναστών στον Έβρο από την Τουρκία, αλλά εν τέλει κι από την ελληνική κυβέρνηση, βρέθηκε στο πικ του με την πανδημία και σήμερα συντηρείται και με την υπόθεση Κουφοντίνα. Όταν αρκεί να εφαρμόσεις το φωτογραφικό νόμο που εσύ ψήφισες και δεν το κάνεις γιατί πιστεύεις- όχι αβάσιμα, αν λάβουμε υπόψη το φάουλ Δρίτσα- ότι με αυτόν τον τρόπο εκθέτεις το ΣΥΡΙΖΑ, τότε η ευθύνη σου είναι τεράστια για τη δημιουργία εμφυλιοπολεμικού κλίματος, εν καιρώ μάλιστα πολυεπίπεδης κρίσης...

Όπως κι αν έχει, όσα αυτογκόλ κι αν βάλει η αντιπολίτευση, η πραγματικότητα θα εκδικηθεί την κυβέρνηση για την κακοποίησή της. Εδώ και πολύ καιρό οι δήθεν θριαμβευτές τής πρώτης φάσης τής καραντίνας- όταν μας έκλεισαν σπίτια μας κι εμείς μείναμε σε αυτά γιατί φοβόμασταν και τον ίσκιο μας- έχουν αποδειχθεί κλόουν που πειραματίζονται με τις ζωές μας... 

Η καραντίνα μέσα στην καραντίνα μέσα στην άλλη καραντίνα εδώ και πέντε μήνες είναι προφανές ότι δεν έχει αποτελέσματα, αφού και οι πολίτες έχουν βαρεθεί να φοβούνται. Δεν μπορεί να κρυφτεί, ωστόσο, η τεράστια κυβερνητική ευθύνη τής μη ενίσχυσης του ΕΣΥ, της μη επίταξης ιδιωτικών κλινικών, των μη συνταγογραφούμενων τεστ, της μη μαζικής ιχνηλάτησης, ιδίως στους εργασιακούς χώρους, του ανοίγματος του τουρισμού χωρίς όρους και προϋποθέσεις, του κορονοπάρτι στα μέσα μαζικής μεταφοράς ή του κλεισίματος ακόμα και μικρών καταστημάτων σε απομακρυσμένες περιοχές την ώρα που τα δρομολόγια του ηλεκτρικού περνούν κάθε δέκα λεπτά...

Οι πολίτες ήδη αψηφούν και τα τελευταία κρύα τού χειμώνα και βγαίνουν στους δρόμους και στις πλατείες ακόμα και τις νυχτερινές ώρες. Σε λίγες ημέρες θα παρατηρούμε πάλι φαινόμενα του περσινού καλοκαιριού με τον έναν ΄πάνω στον άλλο. 

Γι' αυτό, κι αφού επί τόσο καιρό έχουν πάρει "ανόητα" μέτρα, είναι απαραίτητα τα "έξυπνα" μέτρα εδώ και τώρα, με σταδιακό άνοιγμα των πάντων, τηρώντας βεβαίως αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις. Η υγεία και η οικονομία είναι, άλλωστε, και ζήτημα ψυχολογίας κι ένας λαός που εθίζεται στα ηρεμιστικά δεν βρίσκεται και στην καλύτερη κατάσταση για την επόμενη ημέρα. Εκτός κι αν αυτός είναι ο κυβερνητικός στόχος, που δεν το αποκλείω βεβαίως: ένα υπνωτισμένο πόπολο να οδηγηθεί στις κάλπες για να ξαναψηφίσει τους υπνωτιστές του...

 

 

Το ΠΑΣΟΚ ήταν πρώτο κόμμα στις δημοσκοπήσεις το καλοκαίρι του 2011...

Είναι φανερό, φανερότατο ότι η κυβέρνηση επιχειρεί με την υπόθεση Κουφοντίνα να αποπροσανατολίσει από την πανδημία και το σκάνδαλο Μητσοτάκη- Μενδώνη- Λιγνάδη. Αν ήταν η νομιμότητα που την καθοδηγεί θα είχε ήδη μεταφέρει τον δολοφόνο τής 17Ν στις φυλακές Κορυδαλλού, όπως ο ίδιος ο νόμος της το επιβάλλει. Την ώρα, μάλιστα, που σύσσωμη η αντιπολίτευση, πλην τής ακροδεξιάς Ελληνικής Λύσης, την καλεί να εφαρμόσει το κράτος δικαίου επικεντρώνει στο ΣΥΡΙΖΑ για να του αποδώσει εκλεκτική συγγένεια με την τρομοκρατία...

Λένε κάποιοι πως κακώς πέφτει ο ΣΥΡΙΖΑ στην παγίδα, με μόνο επιχείρημα, στην ουσία, δημοσκοπήσεις που δεν αξίζουν ούτε το χαρτί πάνω στο οποίο αποτυπώνονται. Αναρωτιέμαι, όμως, αν θα όφειλε ένα προοδευτικό κόμμα να μείνει σιωπηλό, πολλώ δε μάλλον να στοιχίζεται με την κυβερνητική στάση, απέναντι στην τουρκοποίηση της πολιτικής και κοινωνικής ζωής τής χώρας μόνο και μόνο για να μην δημιουργεί αφορμές στο Μαξίμου και στα φιλικά του μίντια για να το συκοφαντούν. Τι νόημα θα είχε να κυβερνήσει ένα τέτοιο κόμμα αν φοβόταν να αναμετρηθεί με τα χυδαία αντανακλαστικά τού πλήθους, αν απλώς τσουλούσε μαζί με την κοινή γνώμη από το ένα στερεότυπο στο άλλο αντί να επιχειρεί να τα ανατρέπει;...

Υπενθυμίζω, εξάλλου, στους λάτρεις των δημοσκοπήσεων ένα παράδειγμα από το πρόσφατο παρελθόν που βρίσκει αναλογίες με το σήμερα. Το ΠΑΣΟΚ ψήφισε το πρώτο μνημόνιο το Μάιο του 2010, αλλά μέχρι και το καλοκαίρι τού 2011, ένα χρόνο δηλαδή μετά, παράμενε πρώτο κόμμα στις δημοσκοπήσεις. Είναι λογικό οι πολίτες σε περιόδους κρίσης να μένουν παγωμένοι κι ως προς την ψήφο τους, περιμένοντας να κατακαθίσει ο κουρνιαχτός. 

Μόλις, όμως, αντιληφθούν τη μονιμότητα της δεινής τους θέσης και ποιος ευθύνεται γι' αυτή τότε η αντίδρασή τους είναι σαρωτική. Απλώς υπενθυμίζω ξανά ότι το ΠΑΣΟΚ ένα χρόνο μετά από το καλοκαίρι τού 2011, όταν και προηγείτο στις δημοσκοπήσεις, κατακρημνίστηκε, στις διπλές μάλιστα εκλογές τού 2012...

 
 

Ο Μητσοτάκης μετατρέπει τον Κουφοντίνα σε ήρωα του '21...

Ο παραιτηθείς κυβερνητικός εκπρόσωπος Χρ. Ταραντίλης άντεξε μόλις ενάμισι μήνα το μακιαβελισμό τού Μαξίμου, το οποίο χρησιμοποιεί το ψέμα συχνότερα από την αλήθεια κι όταν πιάνεται με τα βρακιά κατεβασμένα δηλώνει εξαπατημένο και παραδέχεται μόνο επικοινωνιακά λάθη πιστεύοντας ότι έχει καθαρίσει με τις ευθύνες του. Κι αφού έχει εξασφαλισμένη τη μιντιακή ασυλία έχει στοχεύσει πλέον καθαρά στον έλεγχο του διαδικτύου, που αποδεικνύεται πιο δύσκολη υπόθεση χειραγώγησης. Τίποτα, όμως, δεν είναι αδύνατο, όπως φανερώνεται κι από τη συστηματική λογοκρισία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με αφορμή την υπόθεση Κουφοντίνα...

Η συντριπτική πλειονότητα όσων έχουν πάρει θέση δεν υποστηρίζουν την προσωπικότητα Κουφοντίνα, δεν ξεπλένουν έναν κατά συρροή δολοφόνο. Αυτό, όμως, που βροντοφωνάζουν είναι να μην πεθάνει απεργός πείνας στην Ευρώπη μετά από 40 χρόνια από την τελευταία φορά που συνέβη. Κι αυτό φυσικά και δεν σημαίνει υποστήριξη στην τρομοκρατία, όπως ψευδεπιγράφως διατείνονται οι ιντερνετικοί λογοκριτές...

Στο σημείο που βρισκόμαστε η περίπτωση Κουφοντίνα αποτελεί πρωτίστως ανθρωπιστικό ζήτημα, δευτερευόντως πολιτικό και τριτευόντως νομικό. Ανθρωπιστικό γιατί πρέπει να σωθεί μια ανθρώπινη ζωή, πολιτικό γιατί ένα κράτος δικαίου δεν μπορεί να επιτρέψει τον θάνατο ενός απεργού πείνας και νομικό, βεβαίως, αφού οι δικαστικές Αρχές θα κληθούν να αποφασίσουν αν ο δολοφόνος Κουφοντίνας δικαιούται ή όχι να μεταχθεί στον Κορυδαλλό... 

Κι όμως, η κυβέρνηση προτάσσει το νομικό ζήτημα, που ακόμα και σε αυτό είναι πολύ αμφίβολο αν έχει δίκιο, προκειμένου να δημιουργήσει σκηνικό έντασης και να αποπροσανατολίσει από τις απανωτές αποτυχίες της τις τελευταίες εβδομάδες. Τι έχει ήδη πετύχει; Να ηρωοποιήσει, κυρίως σε ένα κομμάτι τής νεολαίας που δεν έχει ζήσει τη 17Ν, έναν τρομοκράτη. Από επιτυχία σε επιτυχία ο Κυριάκος, μόνο που αυτές οι "επιτυχίες" θα πέσουν στα κεφάλια όλων μας...