Ο Γιάνης στον καθρέφτη του: "Βάστα γερά Κυριάκο μην επιστρέψει ο Αλέξης και μείνω εκτός Βουλής"...

Ο Γ. Βαρουφάκης έχει κατηγορηθεί για τη χρεοκοπία τής χώρας πολύ περισσότερο από αυτούς που τη χρεοκόπησαν πραγματικά. Το περιλάλητο πρώτο εξάμηνο του 2015 έχει θεωρηθεί από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ η κολυμβήθρα τού Σιλωάμ στην οποία καταφεύγουν συχνά για να ξεπλένουν το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν παρέλαβε μια ευημερούσα, αλλά μια κατεστραμμένη Ελλάδα εξαιτίας των πολιτικών τού πάλαι ποτέ δικομματισμού. Και πολύ περισσότερο, δεν είχε λάβει τη λαϊκή εντολή να υπογράψει ό,τι του έφερναν μπροστά του οι δανειστές, αλλά να διαπραγματευτεί σκληρά. Όπως κι έκανε...

Από την άλλη, όμως, κι ο γραμματέας τού ΜέΡΑ 25 έχει αναγάγει το συμβιβασμό Τσίπρα πριν έξι χρόνια σε κολυμβήθρα τού Σιλωάμ για τα δικά του μεγάλα λάθη κατά τη διαπραγμάτευση. Αυτοπαρουσιάζεται, μάλιστα, να ξεχνά ότι κι ο ίδιος είχε συμφωνήσει στην παράταση του μνημονίου το Φεβρουάριο του 2015, εξέλιξη που βοήθησε την τρόικα να σφίξει την θηλιά γύρω από το λαιμό τού δημόσιου ταμείου, με την τότε κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένου του Γ. Βαρουφάκη, να ξύνει τον πάτο τού βαρελιού κάθε μήνα προκειμένου να πληρώνει και δανειακές δόσεις στους "διεθνείς τοκογλύφους"... 

Πιθανόν, πιθανότατα η μάχη να είχε χαθεί ακόμα κι αν δεν ήταν καπετάνιος ο Γιάνης, αφού Γερμανία- Γαλλία είχαν προλάβει νωρίτερα- χάρη στην εγκληματική υποταγή των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ- να θωρακίσουν τις τράπεζές τους. Ο τρόπος διαπραγμάτευσής του, όμως, μάλλον χειροτέρευσε την κατάσταση παρά την ωφέλησε...

Είναι προφανές ότι ο Βαρουφάκης δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ το '15. Είναι, όμως, μόνο αυτή η αγιάτρευτη πληγή που τον κάνει τις τελευταίες εβδομάδες να γίνεται όλο και πιο εμπαθής απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ και στον Αλέξη Τσίπρα; Όχι, δεν το συνδέω με κάποια πίσω από τις πόρτες συμφωνία με τη ΝΔ για ένα νέο αντί- ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, μολονότι οι ίσες αποστάσεις που κρατά ανάμεσα σε κυβέρνηση κι αξιωματική αντιπολίτευση θυμίζουν το "βάστα γερά Γερούν", αντικαθιστώντας το με το "βάστα γερά Κυριάκο να μην επιστρέψει ο Αλέξης και μείνω εκτός Βουλής". Γιατί αυτή ακριβώς είναι η μεγάλη κατάρα τού Γιάνη: ο ναρκισσισμός του που τον εμποδίζει να διακρίνει με ψυχραιμία τους εχθρούς από τους φίλους τού λαού και να συμπορεύεται μαζί τους αντί να τους καθυβρίζει παίζοντας, με σκοπιμότητα ή ως χρήσιμος ηλίθιος, το παιχνίδι μιας διεφθαρμένης και ταξικώς μεροληπτικής εξουσίας...

 

 
 

Οι "νόμιμοι ιδιοκτήτες" δεν δικάζουν, εκδικούνται...

Ζήσαμε για να το δούμε κι αυτό! Η ΝΔ στήνει προανακριτική επιτροπή γιατί για πρώτη φορά το ελληνικό κράτος, ύστερα από 25 χρόνια που επικρατούσε το τζάμπα, εισέπραξε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για τη χρήση των τηλεοπτικών συχνοτήτων από τους καναλάρχες. Για να στήσει, μάλιστα, το αφήγημά της χρησιμοποιεί την κατάθεση ενός υποψήφιου καναλάρχη, ο οποίος υποτίθεται πως θα έφτιαχνε συριζοκάναλο αλλά οι συριζαίοι τον έβγαλαν εκτός διαγωνισμού γιατί δεν είχε ούτε καν τα χρήματα της εγγυητικής. Κι αυτό ενώ θα μπορούσαν να μην διενεργήσουν καν διαγωνισμό. να δεχθούν απλώς μερικά εκατομμύρια από κάθε υποψήφιο και να πανηγυρίζουν- κι έως ένα σημείο με το δίκιο τους- πως το Δημόσιο εισέπραξε για πρώτη φορά χρήματα για τις τηλεοπτικές άδειες...

Είναι αλήθεια ότι κι ο ΣΥΡΙΖΑ κυλίστηκε στο βούρκο προκειμένου να ξεβρομίσει το τηλεοπτικό τοπίο. Συνομίλησε κι ενδεχομένως να έδωσε υποσχέσεις σε επιχειρηματίες προκειμένου να αποκτήσει δυνατή τηλεοπτική φωνή, που ούτε είχε ούτε έχει. Κι αυτό ήταν σφάλμα του, όχι όμως καθοσιώσεως, μολονότι, όπως αποδείχθηκε άλλωστε, όταν μπλέκεις με τα γουρούνια μόνο να λασπωθείς κι ο ίδιος μπορείς. Το να κατηγορούν, ωστόσο, ΝΔ-ΚΙΝΑΛ (ΠΑΣΟΚ δηλαδή) το ΣΥΡΙΖΑ για διαπλοκή μοιάζει με ιστορικό ανέκδοτο...

Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχειρεί να αποπροσανατολίσει από την αποτυχία της στη διαχείριση του δεύτερου και του τρίτου κύματος της πανδημίας, που συνοψίζεται στο ότι μας έκλεισαν μαζικώς όταν δεν χρειαζόταν και μας ανοίγουν μαζικώς όταν δεν έχουν πάρει μέτρα για να μην καταστεί αυτό εγκληματικώς επικίνδυνο. Δεν είναι, όμως, μόνο η απόδραση από την πραγματικότητα που κινητροδοτεί τις κυβερνητικές διώξεις πολιτικών αντιπάλων. 

Είναι και η διαχρονική εκδικητικότητα της δεξιάς και των χορηγών της, που θεωρούν εαυτούς νόμιμους ιδιοκτήτες τής χώρας κι επιθυμούν να μας πείσουν πως η χρονική περίοδος 2015- 2019 δεν ήταν απλώς ένα διάλειμμα, αλλά κι ένα ανήθικό ιντερμέδιο στη δήθεν άριστη και χρηστή διοίκησή τους. Οι επόμενες εκλογές, όποτε κι αν στηθούν κάλπες, θα τους διαψεύσουν οικτρώς... 

 
 

Ταμείο Ανάκαμψης των κολλητών τους...

Προφανώς κι ο τουρισμός αποτελεί ακόμα τη βαριά βιομηχανία τής χώρας. Κακώς, αλλά αυτό ισχύει και δεν μπορεί να αλλάξει στους επόμενους μήνες, έστω κι αν- που δεν- έρχονταν άμεσα τα δισ. από τις Βρυξέλλες. Υπό αυτή την έννοια είναι λογικό να δίνεται έμφαση από την κυβέρνηση στο άνοιγμά του, ακόμα και στον κατά προτεραιότητα εμβολιασμό των εργαζόμενων σε αυτόν, μολονότι πολλοί είναι νεαρής ηλικίας και δεν ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες. Χρειαζόμαστε χρήματα, τα χρειαζόμαστε τώρα κι ο τουρισμός είναι δυνατό όπλο σε αυτήν την προσπάθεια...

Δεν είναι δυνατό, ωστόσο, τους επόμενους μήνες όλα να κινούνται γύρω από τον τουρισμό και η υπόλοιπη δραστηριότητα να τίθεται στο περιθώριο. Η χώρα έχει ζήσει τον τελευταίο χρόνο ένα από τα σκληρότερα lockdown του κόσμου και δεν θα μαλακώσει η ψυχή των κατοίκων της από ημίμετρα, ιδίως όταν ακούνε μέλη τής οικογένειας Μητσοτάκη να διατυμπανίζουν πως βρέξει χιονίσει εκείνοι θα κάνουν Πάσχα στο χωριό... 

Να γίνει, έστω και τώρα, ορθή επιδημιολογική επιτήρηση ώστε αύριο κιόλας να ξεκινήσει η επιστροφή στην κανονικότητα. Για όσους, τουλάχιστον, έχουν καταφέρει να σταθούν όρθιοι μέσα στη θύελλα στην οποία έμειναν σχεδόν μόνοι κι απροστάτευτοι...

Τα λεφτά τού Ταμείου Ανάκαμψης δεν αφορούν μόνο την τρέχουσα τετραετία, αλλά μια χρονική περίοδο μέχρι και το 2027. Θα έπρεπε, συνεπώς, η κυβέρνηση να έχει ήδη διαβουλευτεί με την αντιπολίτευση για το περιεχόμενο του σχεδίου της αντί να παρουσιάζει πανηγυρικώς ποιοι κολλητοί θα επωφεληθούν (και) από αυτό κι αφού πρώτα έχει διαβουλευτεί γι' αυτό σχεδόν αποκλειστικώς με τους Γερμανούς. 

Μόνο που για τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς για τους οποίους οι απευθείας αναθέσεις είναι δευτέρα φύσις κάτι τέτοια είναι ψιλά γράμματα. Αντιθέτως, έχουν ήδη γράψει το σενάριο δίωξης πολιτικών τους αντιπάλων με αφορμή τα όσα έχει καταθέσει ένας επιχειρηματίας ο οποίος δεν φημίζεται για την αξιοπιστία του. Μάλλον για το αντίθετο... 

 
 

Επικίνδυνος όποιος κυβερνά μια χώρα δίχως ενσυναίσθηση...

Εδώ κι αρκετές πλέον δεκαετίες- εμβληματικός και σε αυτήν την περίπτωση ο ρόλος τής Μ. Θάτσερ- ο νεοφιλελευθερισμός θέλει να μας πείσει πως ο πραγματικός ηγέτης είναι αυτός που παίρνει αποφάσεις χωρίς συναισθηματισμούς και δίχως να ενδιαφέρεται για τις άμεσες επιπτώσεις τους στη ζωή των συμπολιτών του. Στην Ελλάδα έχει εκφραστεί αυτή η αντίληψη μέσω του "στέγνωσα την ψυχή μου για να κυβερνήσω" του Κων. Καραμανλή, μολονότι ο δεξιάρχης δεν ήταν νεοφιλελεύθερος. Είναι, όμως, το έλλειμμα ενσυναίσθησης, το οποίο δείχνει έντονα μέσα στην πανδημία ο Κ. Μητσοτάκης, πραγματικό ατού για έναν κυβερνήτη ή απλώς ωραιοποιούνται στα μάτια τού πόπολου στυγνές πολιτικές χωρίς και μακροπρόθεσμο όφελος για το ίδιο;...

Προφανώς κι ένας πολιτικός δεν πρέπει να παρασύρεται από συναισθηματισμούς τής στιγμής ούτε από το λαϊκό αίσθημα, το οποίο πολλές φορές είναι κοντόφθαλμο κι άκρως ατομικιστικό. Είναι, όμως, ο σημερινός πρωθυπουργός ένας πολιτικός που απευθύνεται στο μέλλον όταν πολιτεύεται ή ένας κλασικός πολιτικάντης που προσπαθεί να καβαλά το κύμα; Η επιεικώς ανεύθυνη στάση του στη Συμφωνία των Πρεσπών δίνει την απάντηση. Ως προς την τωρινή συμπεριφορά του, εξάλλου, και μόνο που διαρρέει "τι θα τις κάνουμε τις ΜΕΘ μετά τον κοροναΐό αν φτιάξουμε κι άλλες" μαρτυρά πόσο έξω από τη λογική του είναι η μόνιμη ενίσχυση του ΕΣΥ με υποδομές που θα αφορούν την πλειονότητα των πολιτών...

Ο πολιτικός που δεν μπορεί να αισθανθεί τον πόνο των συμπολιτών του δεν θα μπορέσει ποτέ να δώσει λύσεις στα προβλήματά τους. Αν διαθέτει ενσυναίσθηση, μπορεί να ζει μια πολύ διαφορετική ζωή από το μέσο όρο, αλλά και πάλι θα είναι σε θέση να αντιλαμβάνεται τις ανησυχίες και τις αγωνίες τους... 

Αν, όμως, όχι μόνο κάνει μια εντελώς διαφορετική ζωή, αλλά και δεν δύναται να μπει στα παπούτσια των άλλων παρά μόνο σε αυτά της οικονομικής του τάξης τότε όχι μόνο δεν είναι χρήσιμος, αλλά γίνεται κι επικίνδυνος για τα λαϊκά συμφέροντα. Δυστυχώς μόλις σας περιέγραψα τον πρωθυπουργό τής Ελλάδας...

    
 

Φωτιά και τσεκούρι στον κιμά γαρίδας...

Τα έθνη τρέφονται από τους συμβολισμούς τους. Δεν είναι, συνεπώς, απαραιτήτως κακό να γιορτάζεις τα 200 χρόνια από την Επανάσταση που οδήγησε το έθνος σου στο να αποκτήσει την πρώτη κρατική του μορφή. Αναρωτιέμαι, όμως, αν τιμήθηκαν οι οπλαρχηγοί, οι πυρπολητές και οι υπόλοιποι ήρωες του 1821 με την Γ. Αγγελοπούλου, τον πρίγκιπα Κάρολο και τις βλαχομπαρόκ γιορτές που διοργανώθηκαν αυτές τις ημέρες. Κι ακόμα περισσότερο, αν εν μέσω της χειρότερης φάσης τής πανδημίας, όταν εκατοντάδες συνάνθρωποί μας μένουν εκτός ΜΕΘ κι όλοι μας έχουμε αποδεχθεί περιορισμό των ελευθεριών μας, μπορεί η εμβολιασμένη ηγεσία τού τόπου να στήνει χορούς και δεξιώσεις...

Οι Έλληνες είμαστε ένας λαός χωρίς ταξική συνείδηση και με στρεβλή εθνική. Γι' αυτό και η θεμιτή ροπή μας προς το κάθε είδους πανηγύρι δεν εξισορροπείται από μια κριτική ματιά στα πράγματα με το πρίσμα τής κοινότητας κι όχι του ατόμου. Δεν θα με ενοχλούσαν, έστω με αυτό το άσχημο τάιμιγκ, οι γιορτές και οι παρελάσεις αν η σύνδεσή μας με την πατρίδα και τι αποτελεί καθήκον υπηρέτησης ή και υπεράσπισής της ήταν βαθύτερο από το μίσος για τον Τούρκο, τον Αλβανό, τον Γερμανό ή τον Αμερικανό. Τα εμβατήρια και τα πομπώδη λόγια θα μου ήταν πιο ευκολοχώνευτα αν συνδυάζονταν και με μια δόση αυτοκριτικής που θα μας βοηθούσε να κάνουμε άλματα μπροστά...

Η ανάγκη τής κυβέρνησης να κρύψει τις αμαρτίες της πίσω από το πέπλο τής εθνικής υπερηφάνειας και η ψυχαναγκαστική εμμονή τού πόπολου με τις ημερομηνίες μάς οδήγησαν στο να γιορτάζουμε την εθνική παλιγγενεσία με τον θάνατο να χορεύει γύρω μας. Τι θα παθαίναμε, δηλαδή, αν αναβάλλαμε τις εκδηλώσεις για τις αρχές τού καλοκαιριού, ώστε να συμμετάσχει κι ο λαός στο γλεντοκόπι τής εξουσίας; Ή, μήπως, ο λαός είναι εντελώς "irrelevant", που θα έλεγε κι ο διάδοχος του βρετανικού θρόνου, στο πολιτικό θέατρο που αναζητά απεγνωσμένα ψήγματα λαϊκής νομιμοποίησης και καταφεύγει στον πατριωτισμό όχι πλέον ως τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων, αλλά ως πρώτη κατοικία του;... 

 

 

Δεν φταίει το DNA μας, φταίμε εμείς...

Η Ελλάδα τού 2021 δεν είναι ίδια με την Ελλάδα τού 1821 κι όχι μόνο γιατί δεν κυκλοφορούμε πια με φουστανέλες ή δεν μένουμε σε καλύβες. Αλίμονο κι αν ήταν δηλαδή μετά από 200 χρόνια. Μόνο που η χώρα μας αυτούς τους δύο αιώνες που έχουν μεσολαβήσει έχει υποφέρει πολύ κι έχει υποφέρει περισσότερο από αυτούς τους Έλληνες που υποτίθεται πως πίνουν νερό στο όνομά της... 

Δείτε, άλλωστε, ποια βάλαμε να διοργανώσει τους εορτασμούς για τα 200χρονα, την εκπρόσωπο μιας από τις 300 οικογένειες που διοικούν την πατρίδα σαν να είναι τσιφλίκι τους. Τώρα δεν έχουμε αγάδες, έχουμε ολιγάρχες και πιστεύουμε ότι είμαστε ελεύθεροι...

Η διαφθορά, η αδελφοφαγία ή ο σχεδιασμός στο πόδι δεν συμπεριλαμβάνονται στο DNA κανενός ανθρώπου, όπου κι αν έχει γεννηθεί σε αυτόν τον πλανήτη. Συνεπώς αυτό που συνηθίζουμε να λέμε "είναι ίδιον του Έλληνα" ή "αυτή είναι η Ελλάδα", που έλεγε ο Κ. Σημίτης, δεν είναι γραμμένα στο ριζικό μας ώστε να μην μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτά όσο κι αν προσπαθούμε... 

Αυτό που χρειάζεται είναι κάποιος επιτέλους να ξεδρομήσει από το φαύλο κύκλο, όπως στην ουσία δεν έπραξε καμία ηγεσία των Ελλήνων στο παρελθόν. Άλλος περισσότερο κι άλλος λιγότερο αναπαρήγαγε ένα στρεβλό μοντέλο δικαίωσης των παθογενειών τού έθνους και στιγματισμού των λύσεων σε αυτές...

Το 2121 δύσκολα θα είμαι ζωντανός για να διαπιστώσω πώς θα είναι η Ελλάδα τότε. Προτιμώ, ωστόσο, ένα εκατομμύριο φορές να μην τη δω να έχει ΑΟΖ έως τις ακτές τής Μέσης Ανατολής και τα Στενά του Γιβραλτάρ αν είναι να έχουμε καταφέρει να οικοδομήσουμε σε αυτά τα τετραγωνικά χιλιόμετρα που μας αναλογούν σήμερα ένα κράτος δικαίου, κοινωνικής δικαιοσύνης, ισότητας, πραγματικά ανεξίθρησκο, ανεξάρτητο από ντόπιους και ξένους αποικιοκράτες κι ελεύθερο από κομματισμό και συντεχνιασμό. Ένα κράτος όπου οι πολίτες του θα θέτουν το δημόσιο συμφέρον πάνω από το ατομικό και θα αντιμετωπίζουν τα προβλήματα του μέλλοντος σαν να ήταν του παρόντος. Αν δεν τα καταφέρουμε δεν θα φταίει το DNA μας, θα φταίμε εμείς... 

 
 

Ο γιατρός βρωμάει από το κεφάλι...

Οι Αριστεροί, προοδευτικοί άνθρωποι, οι οποίοι δεν τα μετράνε όλα με το χρήμα και το κέρδος, έχουν κάθε δικαίωμα να εξανίστανται με τους γιατρούς που την ώρα τής ανάγκης δεν δηλώνουν οικειοθελώς τη συμμετοχή τους στη μάχη κατά τής πανδημίας. Όταν λες μια ζωή πως η κοινωνική αλληλεγγύη είναι υπέρτερη αξία τού ατομικού πλουτισμού δικαιούσαι και να είσαι επικριτικός με όσους πράττουν τα ακριβώς αντίθετα. Όσοι, όμως, απορρίπτουν οτιδήποτε το δημόσιο, θέλουν πλήρως ιδιωτικοποιημένο ακόμα και το νερό και που σε κάθε ερώτηση απαντούν με έναν αριθμό θα ήταν προτιμότερο τώρα να σιωπούν...

Αφήστε που το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Αν, για παράδειγμα, οι ιδιώτες γιατροί έβλεπαν μια κυβέρνηση που επιτάσσει ιδιωτικά νοσοκομεία αντί να τα αφήνει covid free και να σπρώχνει προς αυτά πελατεία από τα δημόσια θα αισθάνονταν εντονότερη την πίεση για κοινωνική αλληλεγγύη. Όταν, όμως, ακόμα και στη χειρότερη φάση τής πανδημίας βλέπουν την κυβέρνηση να περιορίζεται στα ατομικά rapid tests- χωρίς, μάλιστα, κανένα σχεδιασμό για το τι πρέπει να κάνουν οι πολίτες που αυτοεντοπίζονται θετικοί- γιατί να ιδρώσει το αφτί τους; Θα κρυφτούν βολικώς πίσω από τον προστάτη τους και θα ζητήσουν κι αυτοί από τους άλλους ατομική ευθύνη...\

Το κράτος- πατερούλης έχει πεθάνει και καλώς πέθανε. Κάθε συστημική κρίση, ωστόσο, όπως είναι εν μέρει κι αυτή που διανύουμε τώρα, αποδεικνύει τη σπουδαιότητα του σοσιαλιστικού μοντέλου ως προς την ικανοποίηση τουλάχιστον των βασικών, του δικαιώματος δηλαδή στη ζωή με αξιοπρεπείς όρους. Δεν τρέφω, πάντως, καμία αυταπάτη. Αν τώρα, όταν πεθαίνουν άνθρωποι εκτός ΜΕΘ, αυτή η κυβέρνηση δεν ενίσχυσε το ΕΣΥ ποιος πιστεύει ότι θα το κάνει μόλις ηρεμήσουν τα πράγματα; 

Αντιθέτως, θα επανεκκινήσει το σχέδιό της οι ιδιώτες να αξιοποιούν τις εγκαταστάσεις και το προσωπικό των δημόσιων νοσοκομείων για να αυξήσουν τα κέρδη τους. Γι' αυτό και μόλις βγούμε από τη στενωπό είναι απαραίτητο η αντιπολίτευση ενωμένη να θέσει το αίτημα που σιγοψιθυρίζεται πλέον στην κοινωνία: να αλλάξει άμεσα κυβέρνηση ο τόπος...