Δεν βρήκα τον Αντύπα ούτε στο Μαξίμου ούτε στα μπλόκα για να του πω γεια χαρά...

Σας έχω ένα ερώτημα για όχι και τόσο δυνατούς λύτες: πότε- το αργότερο- θα επιστρέψουν στα χωράφια τους οι αγρότες; Όταν χαραχτεί εθνική στρατηγική για τη γεωργία και την κτηνοτροφία, όπως δικαίως τώρα ζητούν, ή όταν επανεκκινήσουν οι γεωργικές εργασίες τους; 

Μάλλον το δεύτερο, γι' αυτό και περισσεύουν τα επιχειρήματα περί ηρωισμού. Ήρωας είναι αυτός που θυσιάζει και τον εαυτό του για κάτι που τον ξεπερνά. Όχι αυτός που αντί να πάει στο καφενείο για να παίξει χαρτιά πηγαίνει στο μπλόκο για να παίξει χαρτιά...

Προφανώς και η κομπανία των προθύμων αγροτών που συνάντησαν την Τρίτη τον Κ. Μητσοτάκη είναι συνδικαλιστές φίλα προσκείμενοι στη ΝΔ. Ποιοι νομίζετε, ωστόσο, πως βρίσκονται κατά βάση στα μπλόκα; 

Οι κολλίγοι από το "Χώμα βάφτηκε κόκκινο", ο Μαρίνος Αντύπας ή Ινδοί μετανάστες που δουλεύουν στα χωράφια κάτω από τους σαράντα βαθμούς Κελσίου; Συνδικαλιστές βρίσκονται κι εκεί διαφόρων κομμάτων, κάποιοι μάλιστα όπως ο "πολύς" Ανεστίδης και της ΝΔ. Και βρέθηκαν στα μπλόκα κυρίως γιατί δεν τους είχαν καταβληθεί οι ενισχύσεις. Τη Mercosur την ανακάλυψαν κι εκείνοι- όπως κι αρκετοί στην αντιπολίτευση πλην Κασσελάκη- στην πορεία...

Η πρωτογενής παραγωγή πεθαίνει και η ευθύνη τής ΕΕ γι' αυτό είναι τεράστια. Πρόκειται, όμως, για την ίδια Ευρώπη από την οποία εισπράττουν και οι κομμουνιστές αγροτοσυνδικαλιστές. Πότε, έτσι κι αλλιώς, βγήκαν οι αγρότες στους δρόμους για να απαιτήσουν, για παράδειγμα, την κατάρτισή τους σε νέες τεχνολογίες και καλλιέργειες κι όχι για επιδοτήσεις και φτηνό ρεύμα και πετρέλαιο; 

Τι έχουν πράξει οι ίδιοι όλα αυτά τα χρόνια για να μην τους τρώνε το βιός οι μεσάζοντες; Οι συνεταιρισμοί έχουν αφήσει εποχή με την αδιαφάνεια και την κακοδιοίκησή τους. Ας παραμερίσουν, συνεπώς, όλες οι πλευρές τα πολιτικάντικα παιχνιδάκια κι ας καθίσουν στο τραπέζι οι πραγματικοί παραγωγοί για να βρουν ρεαλιστικές λύσεις αντί να παράγεται ένα καθημερινό τηλεοπτικό σόου που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την επισιτιστική κρίση η οποία βρίσκεται προ των πυλών...  

Το χώμα βάφτηκε γκρίζο...

Αργά ή γρήγορα οι αγροτικές κινητοποιήσεις θα λήξουν. Ποιος πιστεύει ότι θα κρατήσουν, για παράδειγμα, μέχρι το καλοκαίρι; Σε αυτό το πλαίσιο, καλά κάνουν οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι και ζητούν το μάξιμουμ από την κυβέρνηση. Στηρίζονται, άλλωστε, στην αποδοχή τής κοινής γνώμης η οποία, ιδίως όσοι ζουν στα αστικά κέντρα, πιστεύει ότι οι άνθρωποι στα μπλόκα είναι κάτι σαν τους κολίγους στην ταινία "Το χώμα βάφτηκε κόκκινο" κι όχι, ως επί το πλείστον, πλούσιοι συνδικαλιστές με σαφείς κομματικές προτιμήσεις...

Η κυβέρνηση του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι η τελευταία που μπορεί να υψώνει το δάχτυλο στους αγροτοκτηνοτρόφους. Η αποκάλυψη ενός κυκλώματος με μαφιόζικες συμπεριφορές και προφανείς πολιτικές πλάτες απονομιμοποιεί τον Κ. Μητσοτάκη, τους υπουργούς και τους βουλευτές του από το να κατηγορούν, συλλήβδην, τον αγροτικό κόσμο. Ιδίως όταν μέχρι τώρα τους συμπεριφέρονταν όπως οι κοτζαμπάσηδες τους υποτακτικούς τους. Αν θέλουμε, όμως, να είμαστε δίκαιοι οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι αρκετά από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν οι κυβερνητικοί έχουν βάση αληθείας...

Υπάρχουν πολλοί εξωγενείς παράγοντες που ευθύνονται για την αγροτική παρακμή. Υπάρχουν, επίσης, οι μεσάζοντες και οι μεγαλοβιομήχανοι που αισχροκερδούν και σε βάρος των αγροτών. Από τότε, όμως, που μπήκαμε στην ΕΟΚ όλοι μας- αγρότες και μη- καλομάθαμε με το εύκολο χρήμα για το οποίο δεν ιδρώναμε. Είναι λογικό κι ανθρώπινο. 

Μόνο που καλομάθαμε τόσο πολύ που μετατρέψαμε τη λαμογιά σε εθνικό προσόν, γίναμε οι ξύπνιοι που τα τρώγαμε από τους κουτόφραγκους κι αυτό μας οδήγησε ήδη σε μια χρεοκοπία. Πολύ φοβάμαι, ωστόσο, πως δεν μας έγινε μάθημα με συνέπεια λίγο νωρίτερα ή λίγο αργότερα, οι δικές μας γενιές ή οι αμέσως επόμενες να βιώσουν ξανά μια πτώχευση. Εις το όνομα της εθνικής μας υπερηφάνειας...