Ποιος, αλήθεια, ρίχνει νερό στο μύλο τού φασισμού; Δύσκολη ερώτηση, χωρίς εύκολες απαντήσεις πέρα από την προφανή: ότι το ρίχνουν οι φασίστες. Ποιοι είναι, όμως, φασίστες; Μόνο όσοι μισούν το διαφορετικό και το εκφράζουν ακόμα και με τη βία; Ή, μήπως, φταίνε κι εκείνοι οι οποίοι, κατά τα άλλα, ομνύουν στη δημοκρατία, στην ισότητα, στην ελευθερία, στην αλληλεγγύη αλλά και στην Αριστερά;...
Ρίχνουν ή όχι νερό στο μύλο τού φασισμού εκείνοι οι οποίοι διαψεύδουν τις λαϊκές προσδοκίες, εφαρμόζοντας τα αντίθετα από αυτά που είχαν υποσχεθεί; Αυτοί που πολιτεύονται με βάση τις δημοσκοπικές μετρήσεις κι όχι τις ιδέες τους; Αυτοί που παζαρεύουν τις βουλευτικές τους έδρες; Αυτοί που δεν έχουν εργαστεί ποτέ στη ζωή τους, είναι κρατικοδίαιτοι και κομματικοδίαιτοι κι όταν τους το επισημαίνουν καταφεύγουν σε technicalities ή και σε απροκάλυπτα ψέματα που σύντομα αποκαλύπτονται για να την βγάζουν καθαρή ή και σε gaslighting; Οι θύτες που υποδύονται τα θύματα;...
Ρίχνουν ή όχι νερό στο μύλο τού φασισμού και οι δημοσιογράφοι που λειτουργούν ως πλυντήρια της εξουσίας και σφουγγοκωλάριοί της; Οι γραφιάδες των δημοσίων σχέσεων που θέλουν να τα έχουν καλά με όλους όσοι μπορούν να τους φανούν ιδιοτελώς χρήσιμοι, εστιάζοντας στο δέντρο κι όχι στο δάσος; Οι εθελόδουλοι υπηρέτες αφεντάδων, ακόμα και των πιο φαιδρών;...
Ξέρετε ποιοι δεν ρίχνουν νερό στο μύλο τού φασισμού, ακόμα κι όταν κάνουν λάθη; Οι αγγελιαφόροι και δυσάρεστων μηνυμάτων και γεγονότων, οι κωδονοκρούστες που ειδοποιούν για τη φωτιά, τα παιδιά που φωνάζουν πως οι βασιλιάδες είναι γυμνοί. Το να το συνειδητοποιήσουμε είναι ζήτημα δημοκρατίας...
