Πέμπτη 11 Ιουλίου 2024

Δεν μπορούν να τους κάνουν όλους πλούσιους, μπορούν όμως να κάνουν τους περισσότερους φτωχούς...

Ο Μ. Βορίδης έχει δίκιο, η κυβέρνηση δεν μπορεί να τους κάνει όλους πλούσιους. Γι' αυτό φαίνεται πως έχει επιλέξει να κάνει τους λίγους πλούσιους πλουσιότερους. Όσον αφορά την κοινωνική πλειονότητα, αυτή μπορεί να αρκεστεί σε επιδόματα μέχρι να φτάσει η νέα χρεοκοπία, όταν και θα αναγκαστεί να φτωχοποιηθεί ραγδαία γιατί όλοι μαζί θα τα έχουμε φάει. Το έχουμε ζήσει και μάλλον θα το ξαναζήσουμε...

Φταίει, όμως, μόνο η αντιπολίτευση για το ότι η κυβέρνηση μας συμπεριφέρεται σαν ιθαγενείς; Όχι βέβαια. Όταν ψηφίζουμε ξανά και ξανά αυτούς που μας χρεοκόπησαν, μας έκαναν πρωταθλητές σε νεκρούς στην πανδημία κι ακρίβειας, που έχουν κάνει απαγορευτικό το να νοικιάζεις σε μεγάλη πόλη, να πίνεις καφέ έξω ή να κάνεις ταξίδι σε νησί δεν μας φταίνε μόνο αυτοί που δεν ασκούν σκληρή αντιπολίτευση. Ας μην έκαναν και καθόλου. Δεν επιλέγεις τον βασανιστή σου γιατί ο απελευθερωτής σου μπορεί να σου φαίνεται λίγος...

Όλα αυτά δεν σημαίνουν πως τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ιδίως η αξιωματική, δεν πρέπει να σοβαρευτούν κι αυτό να γίνει άμεσα. Η εξουσιοδότηση, ωστόσο, της σωτηρίας σου σε άλλον είναι το ακριβώς αντίθετο της δημοκρατίας. Κι όσο ταυτίζεις τη σωτηρία σου με την εξουσιοδότηση τόσο και θα απομακρύνεσαι από αυτή... 





 

Τετάρτη 10 Ιουλίου 2024

Όσοι τρέχουν το μαραθώνιο σαν κατοστάρι λέγονται λαγοί...

Ο Αλ. Τσίπρας ζητά, έτσι γενικώς κι αορίστως, να αφήσουμε τις αφαιρέσεις και τις διαιρέσεις και να πιάσουμε τις προσθέσεις και τους πολλαπλασιασμούς όπως συνέβη στη Γαλλία. Ο επικεφαλής, ωστόσο, του Νέου Λαϊκού Μετώπου, Ζαν Λικ Μελανσόν, τον έχει αποκηρύξει από το 2015 και την "kolotoumpa", άρα μάλλον δεν κατατάσσει τον πρώην πρωθυπουργό στις προοδευτικές δυνάμεις. Γιατί το αναφέρω; Γιατί το να πάρουμε το γαλλικό μοντέλο και να το "φωτοτυπήσουμε" αυτούσιο στην ελληνική πραγματικότητα μπορεί να εμπεριέχει εκπλήξεις καθόλου ευχάριστες σε όσους αναζητούν να ανασυρθούν από την πολιτική αποστρατεία στην οποία με δικά τους λάθη περιέπεσαν...

Το αποτέλεσμα των γαλλικών ευρωεκλογών έδειχνε μια Λε Πεν επελαύνουσα προς την κατάληψη της εξουσίας. Το αντίστοιχο ελληνικό έναν Μητσοτάκη σε αποδρομή και μια ακροδεξιά ενισχυμένη μεν αλλά με ηγέτες κλόουν που δεν μπορούν να συγκινήσουν την κοινωνική πλειοψηφία. 

Για να μην αναφερθώ στο διαφορετικό εκλογικό σύστημα- πλειοψηφικό με δύο γύρους- στη Γαλλία που καθιστά αναπόφευκτες τις εκλογικές συμμαχίες. Επιπλέον, εκεί έγιναν βουλευτικές εκλογές τρεις εβδομάδες μετά τις ευρωεκλογές, ενώ στην Ελλάδα θα γίνουν σε τρία χρόνια...

Κι αν ο Μητσοτάκης προκηρύξει εκλογές σε 20 ημέρες; Τότε ναι, να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι Κασσελάκης- Ανδρουλάκης- Κωνσταντοπούλου για να καταρτίσουν ένα κοινό πρόγραμμα δέκα σημείων, με κοινό ψηφοδέλτιο και κοινό υποψήφιο πρωθυπουργό. Αλίμονο όμως αν τρέξουμε τα πρώτα μέτρα τού μαραθώνιου σαν να είναι κατοστάρι. Και την εκλογική δυναμική θα απωλέσουμε και σε προχειρότητες θα καταλήξουμε. Εκτός κι αν αυτή είναι η επιδίωξη όσων τους έχει πιάσει ετεροχρονισμένα το μαράζι για την ενότητα της κεντροαριστεράς...   



 

Τρίτη 9 Ιουλίου 2024

Λογιστής με δυο καρπούζια στην ίδια στενή μασχάλη...

Οι επτά μήνες που είναι δήμαρχος Αθηναίων ο Χ. Δούκας δεν είναι μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να μπορούμε να εξάγουμε ασφαλή συμπεράσματα. Ιδίως όταν είχε προηγηθεί ο μεγάλος περίδρομος του ανιψιού. Επειδή, ωστόσο, είχε προηγηθεί και η δημαρχία Καμίνη που είχε ξεκινήσει με προσδοκίες και κατέληξε με απογοήτευση ενδεχομένως να είναι προτιμότερο να κρατάμε μικρό καλάθι και στην περίπτωση Δούκα. Κι όχι μόνο για την Αθήνα...

Διαπιστώνω, εξάλλου, δύο μέτρα και δύο σταθμά όταν γίνεται η σύγκριση ανάμεσα στον δήμαρχο Αθηναίων και στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δεν έχει συμπληρώσει ακόμα ούτε δέκα μήνες σε αυτήν τη θέση. Από τον Στέφανο Κασσελάκη περίμεναν να τα αλλάξει όλα, να παρουσιάσει τη σκιώδη του κυβέρνηση με νέα στελέχη και να κυριαρχήσει στην πολιτική σκηνή την ίδια ώρα που το κόμμα περνούσε δύο διασπάσεις και στη συνέχεια έκανε εκστρατεία για τις ευρωεκλογές. Από τον Δούκα, πάλι, είναι ευχαριστημένοι μόνο και μόνο γιατί κέρδισε έναν Μητσοτάκη με τις ψήφους τού ΣΥΡΙΖΑ...

Η προοδευτικότητα ενός ανθρώπου κρίνεται κυρίως από τις πράξεις του. Όσες χιλιάδες όμορφες λέξεις κι αν γράψεις για την Αριστερά, αν είσαι ο ίδιος βουτηγμένος στην υποκρισία αυτές είναι καταδικασμένες να καταλήξουν στα σκουπίδια. Ο Κασσελάκης μπορεί να κατηγορηθεί για πολλά, που του στοίχισαν κι εκλογικά, δεν έκρυψε ωστόσο την οικογενειακή και περιουσιακή του κατάσταση κι έχει ήδη εισφέρει καινά δαιμόνια στην ελληνική πολιτική ζωή, όπως τις προκριματικές για τις ευρωεκλογές. Κι αν ήταν δήμαρχος Αθηναίων θα είχαμε ήδη δει καινοτομίες στην πόλη που δεν χρειάζονται χρόνο, αλλά όραμα, βούληση και να σκέφτεσαι μεγαλόπνοα κι όχι σαν λογιστής με δυο καρπούζια, μάλιστα, στην ίδια στενή μασχάλη...   




 

Δευτέρα 8 Ιουλίου 2024

Προοδευτικό μέτωπο με δεξιούς, σταλινικούς κι αποστάτες θα ήταν μάλλον τραγέλαφος...

Θα ήταν καλό ΣΥΡΙΖΑ- ΠΑΣΟΚ- ΚΚΕ- Πλεύση Ελευθερίας να κατεβούν ως ενιαίο μέτωπο στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές, όπως συνέβη στη Γαλλία; Αναμφίβολα ναι. Πρέπει να μετριαστούν οι πολιτικοί εγωισμοί και να συγκροτηθεί ένα προγραμματικό πλαίσιο; Αναμφίβολα ναι. Πρέπει αυτό το μέτωπο να συμπεριλάβει τους αποστάτες; Αναμφίβολα όχι...

Κανείς μας δεν είναι αναμάρτητος, αλλά και κανείς μας δεν είναι ο Ιησούς Χριστός ώστε να συγχωρεί και τους σταυρωτές του χωρίς οι τελευταίοι να ζητήσουν έστω μια συγγνώμη για τα μάτια τού κόσμου. Αν οι αποστάτες ζητούσαν συγγνώμη για το ότι έκλεψαν 11 έδρες για να κάνουν Κοινοβουλευτική Ομάδα, υπακούοντας αυτή η συγγνώμη και στη λαϊκή εντολή τής 9ης Ιουνίου, ο Στέφανος Κασσελάκης θα όφειλε να τους συγχωρήσει. 

Όταν, όμως, εκείνοι επιμένουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει γίνει ένα δεξιό κόμμα δεν έχει κανένα λόγο να τους εντάξει στο προοδευτικό μέτωπο. Αν, άλλωστε, δεν τους περίσσευε η υποκρισία προκειμένου να διασωθούν δεν θα το ζητούσαν ούτε οι ίδιοι, έτσι δεν είναι;...

Φυσικά και δεν περιμένω το ΚΚΕ να ακολουθήσει το παράδειγμα των Γάλλων κομμουνιστών. Μόνο αν ανασταινόταν ο Στάλιν και του έδινε τέτοια εντολή θα συμμετείχε σε ένα προοδευτικό μέτωπο. Ούτε, όμως, κι από το ΠΑΣΟΚ περιμένω κάτι αντίστοιχο κι όχι μόνο γιατί ο νεοεκλεγμένος του πρόεδρος θα θελήσει, όπως και είναι λογικό, να μετρήσει αυτοτελώς τις δυνάμεις του. 

Δεν το περιμένω γιατί το σημερινό ΠΑΣΟΚ έχει τόση σχέση με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρ. Παπανδρέου όση και το ΠΑΣΟΚ του Κ. Σημίτη με το ΠΑΣΟΚ του ιδρυτή του, καμία δηλαδή. Πρόκειται για ένα κόμμα με σοσιαλιστική ταμπέλα, άγνωστο πολιτικό προσανατολισμό, ψηφοφόρους που το στηρίζουν από οικογενειακή παράδοση και το οποίο στις περσινές εκλογές δεν είχε αποκλείσει στήριξη μιας κυβέρνησης Μητσοτάκη. Αν όλα αυτά τα διαβάζετε προοδευτικά μάλλον τα διαβάζουμε διαφορετικά... 

 


 

Κυριακή 7 Ιουλίου 2024

Θέλουν γάμο δίχως νύφη μήπως και τους καλέσουν στο χορό...

Αν ο Στέφανος Κασσελάκης συμφωνούσε με τις προτάσεις τού τσούρμου των αποτυχημένων πολιτευτών για δημοψηφίσματα οι τελευταίοι- κυριολεκτικώς και μεταφορικώς- θα έβρισκαν κάποιον άλλο λόγο για να διαφωνήσουν. Μπορεί να μην τους άρεσε δήθεν η ημερομηνία διεξαγωγής τους ή και να τον κατηγορούσαν πως με την άμεση δημοκρατία διαλύει τα κομματικά όργανα. Η ουσία είναι μία: δεν έχουν σοβαρό εναλλακτικό σχέδιο και δεν έχουν αρχηγό. Το μόνο που έχουν είναι προσωπική αντιπάθεια για τον Κασσελάκη που έχει αφήσει τα υπερεγώ τους στην απέξω και τη φιλοδοξία να κερδίσει τις εκλογές στο ΠΑΣΟΚ ο Χ. Δούκας μήπως και βρουν κάποια πολιτική θεσούλα...

Όσοι ονειρεύονται ρευστοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ δήθεν στο όνομα της μεγάλης προοδευτικής παράταξης ζητούν στην ουσία την αυτοδιάλυση ενός κόμματος με το οποίο δεν έχουν κάποιο συναισθηματικό δεσμό παρά μόνο έμμισθη σχέση την ίδια ώρα που η "νύφη", το ΠΑΣΟΚ δηλαδή, δεν θέλει έναν τέτοιο γάμο. Αν κάποιοι θεωρούν πως το να παρακαλάς τον πολιτικό σου αντίπαλο για συνεργασία, όπως έκανες αποτυχημένα το 2023, είναι ορθολογική κίνηση "γιατί αυτό θέλουν οι πολίτες" συγχέει μια πράγματι υπαρκτή κοινωνική ανάγκη με μια προσωπική φιλοδοξία πολιτικής επιβίωσης. Το τάνγκο θέλει δύο και η πολιτική προγραμματικές συμφωνίες σε δέκα πράγματα. Αλλιώς είναι πασαρέλα...

Όταν ο Κασσελάκης πρότεινε στους φύλακες τού ναού να πάρει στο τηλέφωνο τον Ν. Ανδρουλάκη για συνεργασία σε προτάσεις νόμου εκείνοι του έλεγαν να περιμένει τις εκλογές στο ΠΑΣΟΚ. Έχει λογική, όμως, η αξιωματική αντιπολίτευση να αναστέλλει τις πολιτικές της δραστηριότητες περιμένοντας τι θα γίνει στο τρίτο τη τάξει κόμμα ή να συνεργαστεί με αποστάτες που αποδοκιμάστηκαν, μάλιστα, από το λαό; Όποιος πιστεύει σε τέτοιου είδους λογικές είναι είτε ανόητος είτε υπονομευτής. Νομίζω πως όλοι μας ξέρουμε τη σωστή απάντηση... 

 
 

Πέμπτη 4 Ιουλίου 2024

Ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Εις εκ των φυλάκων του ναού...

Το "ξέρεις ποιος είμαι εγώ" δεν είναι προνόμιο των δεξιών.  Για όσους είχαν αμφιβολία, άλλωστε, ακολούθησε μερικά 24ωρα αργότερα το "εις εκ των φυλάκων τού ναού" για να επιβεβαιώσει ότι ο αυτοθαυμασμός είναι αμάρτημα και των αριστερών. Κι όταν, μάλιστα, αριστεροί χρησιμοποιούν εκκλησιαστικούς όρους για να αυτοπροσδιορίσουν το βαθμό τής αυθεντίας τους τότε δυσκολεύομαι να κατανοήσω πώς μπορούν να κατηγορούν άλλους για ναρκισσισμό. Φαίνεται πως πολλαπλασιάζονται τα σπίτια χωρίς καθρέφτες, ακόμα και τα πιο προοδευτικά...

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών είναι λογικό να έχει βυθίσει στην εσωστρέφεια τα τρία μεγαλύτερα κόμματα αφού όλα, περισσότερο ή λιγότερο, έχασαν. Η απάντηση, ωστόσο, σε όσα τους είπε ο λαός με την ψήφο του δεν θα έρθει με το να πνιγούν στον πολιτικό αυτισμό και σε συγκρούσεις με προσωπικά κι όχι ιδεολογικά χαρακτηριστικά... 

Το ότι κανείς δεν μιλά στο ΣΥΡΙΖΑ με συγκεκριμένες προτάσεις για το νέο πολιτικό περιεχόμενο του κόμματος κι ότι στο ΠΑΣΟΚ οι υποψήφιοι πρόεδροι είναι περισσότεροι, τρόπος του λέγειν, από τα μέλη του είναι σημάδια παρακμής. Όποιος δεν το βλέπει και δεν έχει προσωπικό όφελος από αυτό μάλλον θαυμάζει τις στρουθοκαμήλους...

Ούτε η ισχυροποίηση Κασσελάκη στο εσωτερικό τού ΣΥΡΙΖΑ ούτε μια εκλογή Δούκα στο ΠΑΣΟΚ θα επιλύσουν από μόνα τους τα προβλήματα της κεντροαριστεράς, τα οποία είναι υπαρξιακά. Αν δεν απαντήσει χωρίς στερεότυπα και παλιές συνταγές στα ζητήματα της καθημερινότητας, οικονομικά και μη, σε λίγο το περιλάλητο προοδευτικό μέτωπο δεν θα έρθει αναγκαστικά για να προλάβει τα χειρότερα, αλλά για να τα θεραπεύσει. Βρισκόμαστε μια Μελόνι και μια Λε Πεν μακριά κι εμείς άδουμε περί διανομής καρεκλών. Η κοινωνία μάς κοιτάζει αλλά όχι με θαυμασμό. Μάλλον με απέχθεια...


 

Τετάρτη 3 Ιουλίου 2024

"Μην με ακουμπάτε, έχω νταμπλ σκορ από ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ"...

Δεν ήταν ούτε η κακιά στιγμή ούτε μεμονωμένο περιστατικό. Η άσκηση βίας- σωματικής και ψυχολογικής- από τον τραμπούκο πρώην υπουργό σε υπάλληλο δεν περιορίζεται στον ίδιο. Την ίδια εβδομάδα που η κυβέρνησή του- δήλωσε, άλλωστε, πως εξακολουθεί να την στηρίζει- ξεκίνησε την εφαρμογή τής εξαήμερης εργασίας οι αναλογίες έρχονται πολύ εύκολα στο μυαλό και δεν είναι καθόλου συμπτωματικές. Είναι το σύμπτωμα μιας καθεστωτικής νοοτροπίας εξουσίας που βασανίζει την κοινωνική πλειοψηφία εδώ και πέντε χρόνια...

Ο Λ. Αυγενάκης κακώς περιορίστηκε στο "μην με ακουμπάτε, έχω ασυλία". Θα μπορούσε να προσθέσει "μην με ακουμπάτε, είχα 41% στις βουλευτικές εκλογές και σχεδόν νταμπλ σκορ από τον δεύτερο στις ευρωεκλογές". Με αυτά τα επιχειρήματα, άλλωστε, συνεχίζει να πορεύεται το καθεστώς, ανίκανο να αντιληφθεί ότι κι αν ακόμα ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ δεν αποκτήσουν δυναμική, με το ρυθμό που εκείνοι καταρρέουν θα τους προσπεράσουν σύντομα. Το κόμμα, εξάλλου, που χειροκροτεί σύσσωμο τον Κ. Αχ. Καραμανλή στη Βουλή δύσκολα μπορεί να πείσει για κοινωνική ενσυναίσθηση όταν διαγράφει ένα μέλος του μόνο και μόνο γιατί πιάστηκε σε βίντεο...

Δεν έχουν γεννηθεί ακόμα οι κοινωνίες που έχουν εξαλείψει το φαινόμενο της αλαζονείας που φέρνει η άσκηση της εξουσίας. Έχουν γεννηθεί, ωστόσο, κοινωνίες όπου τα θεσμικά και λαϊκά αντίβαρα θέτουν φραγμούς... 

Στην Ελλάδα ούτε κοινωνία πολιτών διαθέτουμε ούτε ΜΜΕ και δικαιοσύνη που να επιτελούν τη δουλειά τους όπως θα όφειλαν. Σε αυτό το πλαίσιο, πάλι καλά να λέμε που ο Αυγενάκης δεν άνοιξε το κεφάλι τού δύστυχου υπάλληλου...