Αν ο Π. Πολάκης κατέβαινε για υποψήφιος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ το 2023, όταν το κόμμα ήταν αξιωματική αντιπολίτευση, η ψήφος υπέρ του θα ήταν καταστροφική για τη διατήρησή του ως κόμματος εξουσίας. Με το διχαστικό κι αμετροεπή λόγο του δεν θα μπορούσε να συγκινούσε ποτέ την κρίσιμη μάζα των μετριοπαθών ή κι απολιτίκ μικρομεσαίων κυρ Παντελήδων που καθορίζει το εκλογικό αποτέλεσμα. Το ήξερε κι ο ίδιος και γι' αυτό δεν κατέβηκε, πλασάροντάς μας στη θέση του τον Στ. Κασσελάκη, τον οποίο τώρα κάνει πως δεν ξέρει...
Από τότε, ωστόσο, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταρρεύσει και σήμερα δίνει μάχη πολιτικής επιβίωσης απέναντι και στην εμβληματικότερη διάσπασή του, αυτή της ΕΛΑΣ. Τώρα ο Πολάκης δεν είναι, απλώς, η καλύτερη λύση για την προεδρία αλλά, στην πραγματικότητα, είναι και η μοναδική. Ακόμα κι αυτός ο ξεδοντιασμένος από πολιτικούς φίλους και συνεργάτες Παυλής, ο εκτεθειμένος από τη συνέργειά του στο αίσχος τού μπουζουξίδικου και το ξέπλυμα των συντρόφων του που πάσχιζαν να τον διαγράψουν ολικώς είναι το καλύτερο χαρτί που διαθέτει η Κουμουνδούρου για να παραμείνει ζωντανή...
Με πρόεδρο τον Πολάκη και σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε με τον άχρωμο, άοσμο, άγευστο και δουλικό στον Τσίπρα Φάμελλο ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποκτήσει πολιτικό στίγμα κι επικοινωνιακό αποτύπωμα, όπως το έχει πετύχει η Ζ. Κωνσταντοπούλου. Άλλο να πάει, για παράδειγμα, στο προεκλογικό ντιμπέιτ με τον Πολάκη κι άλλο με την Ρ. Δούρου, τον Κ. Αρβανίτη ή, το ακόμα γραφικότερο, με συλλογική ηγεσία και σε κάθε κύκλο ερωτήσεων να απαντά κι ένας άλλος συμπροεδρεύων. Αφήστε που ο Πολάκης είναι πολύ πιο καθαρός από τον εντολοδόχο των ολιγαρχών που παριστάνει το πρότυπο εντιμότητας...
