Για το δημογραφικό δείτε Μουντιάλ...

Δεν είναι τυχαίο πως η αντιμετώπιση του δημογραφικού ζητήματος από το σύνολο του κομματικού μας συστήματος γίνεται με τον επιδερμικό τρόπο που βλέπουμε. Τόσο είναι, τόσα κάνει και λέει. Από τη μία η κυβέρνηση μοιράζει επιδόματα κι από την άλλη η αντιπολίτευση το συνδέει με την οικονομική ανέχεια. Λες και είναι οι πιο προηγμένες χώρες τού κόσμου όπου βλέπουμε οικογένειες με πέντε και δέκα παιδιά κι όχι οι πιο υπανάπτυκτες...

Φυσικά το δημογραφικό συνδέεται και με την οικονομική στενότητα αλλά είναι πολύ πιο σύνθετο και οι αιτίες του πολυπαραγοντικές. Οι γυναίκες, για παράδειγμα, είναι πολύ πιο ενσωματωμένες στην αγορά εργασίας από όσο ήταν πενήντα χρόνια πριν. 

Σήμερα, επίσης, είναι πολύ πιο σπάνιο να πεθαίνουν μωρά, όπως και η απαίτηση για μια καλύτερη ποιότητα ζωής η οποία δεν συνδέεται με την ανατροφή ενός λόχου είναι πολύ μεγαλύτερη. Ο καπιταλισμός έχει θριαμβεύσει κι αυτό σημαίνει και πως ο ατομικισμός έχει διεισδύσει ακόμα και στην απόφαση για το αν θα κάνεις οικογένεια, με τις υποχρεώσεις προς άλλους ανθρώπους που αυτό συνεπάγεται, ή θα επιλέξεις την προσωπική σου ευζωία... 

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν νομίζω πως η λύση είναι να γυρίσουν οι γυναίκες στα σπίτια τους και να μην έχουν καμία άλλη απασχόληση από το να γεννοβολάνε και να μεγαλώνουν παιδιά. Ούτε είναι λογικό να ζητάμε από το είδος μας που δεν ζει αιώνια να θυσιάσει την καλοπέρασή του για να καλοπεράσουν κι άλλοι στο μέλλον. Όσοι παρακολουθούμε το Μουντιάλ και βλέπουμε τις συνθέσεις των εθνικών ομάδων πλούσιων κρατών καταλαβαίνουμε ότι το προσφυγικό- μεταναστευτικό δεν είναι μόνο πρώτη ύλη για τους μισαλλόδοξους αλλά κι εθνική ευκαιρία, αν θέλουμε να το δούμε και κυνικά...  

Αν στη βάρκα δεν επιβαίνουν άνθρωποι γιατί να μην βουλιάζει;...

Το δικαιολογητικό θεμέλιο της επιχειρηματολογίας τής δεξιάς και της ακροδεξιάς- αν μπορεί να γίνει διακριτό στις ημέρες μας ποιος είναι ποιος- γύρω από το μεταναστευτικό- προσφυγικό βασίζεται στο ότι ο μετανάστης- πρόσφυγας είναι εγκληματίας. Η παραβίαση των συνόρων όχι για την απόκτηση εδάφους αλλά με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής συνιστά για την AltRight όχι μόνο τυπικά αλλά και ουσιαστικά παραβίαση του δικαίου και, συνεπώς, νομιμοποιείται η κράτηση, φυλάκιση ή ακόμα και θανάτωση όποιου το διαπράττει. Ακόμα κι ενός ασυνόδευτού ανήλικου, μιας μωρομάνας ή ενός γέροντα...

Σε αυτό το πλαίσιο, η κοινωνία οφείλει να απαντά καταφατικά στο ρητορικό ερώτημα Βορίδη για το αν πρέπει ή όχι να βουλιάζουμε τη βάρκα κι ας συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Από τη στιγμή που δεν κινδυνεύουν με θανάτωση άνθρωποι αλλά εγκληματίες, οι οποίοι μάλιστα στο συλλογικό ασυνείδητο συνδέονται συλλήβδην με ακραίες θεωρίες περί πληθυσμιακής αλλαγής και τρομοκρατίας, τότε γιατί να μην κάνουμε push backs; Το ότι αυτή ακριβώς η αποσύνδεση μιας εθνοτικής ιδιότητας από την ανθρώπινη αποτέλεσε το δικαιολογητικό θεμέλιο και του Ολοκαυτώματος μοιάζει να λησμονείται από τους πρώην φανατικούς αντισημίτες και νυν δούλους κάθε εξουσίας...

Κανείς δεν αμφισβητεί το ρατσιστικό μένος τού υπουργού Μετανάστευσης, Πλεύρη, ο οποίος άλλωστε στο παρελθόν είχε επιχειρηματολογήσει και υπέρ τής ναρκοθέτησης του Αιγαίου. Κι όμως, οι μεταναστευτικές ροές αυξάνονται μολονότι έχουν ληφθεί τα τελευταία χρόνια ουκ ολίγα σκοταδιστικά- τραμπικά μέτρα. 

Παρεμπιπτόντως, οι ίδιες αυξήσεις έχουν παρατηρηθεί και στις ΗΠΑ παρά το τείχος στα σύνορα με το Μεξικό. Φταίει ο Πλεύρης γι' αυτό; Όχι, φταίει η καταστατική ανθρώπινη ανάγκη για μετακίνηση που θα βρει τρόπους να υλοποιηθεί όσα προσκόμματα κι αν τίθενται. Όσοι δεν το καταλαβαίνουν, ανάμεσά τους και οι πυρπολητές τού Μπέλφαστ, δεν αντιλαμβάνονται την ανθρώπινη φύση παρά μόνο τα πιο χυδαία της ένστικτα...

 

Άλλο η συνεκμετάλλευση Ελλάδας- Τουρκίας κι άλλο Μητσοτάκη- Ερντογάν...

Πότε ήταν η τελευταία φορά που ο Κ. Μητσοτάκης απευθύνθηκε στους ευρωπαίους ομολόγους του ζητώντας τους στήριξη στα εθνικά μας θέματα, από τα ελληνοτουρκικά και το λιβυκό ως το μεταναστευτικό και το κυπριακό; Για να μην αναφερθώ στη μηδενική του διαβούλευση με τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς. Αν τα πράγματα πήγαιναν πολύ καλά θα το καταλάβαινα. Δεν πηγαίνουν, όμως, έτσι δεν είναι;...

Ούτε, βεβαίως, μπορεί να ισχύει το επιχείρημα πως η κυβέρνηση είναι αυτοδύναμη και μπορεί να κάνει ό,τι γουστάρει. Οι όποιες παραχωρήσεις στα κυριαρχικά μας δικαιώματα ή και στην εθνική μας κυριαρχία δεν θα έχουν ημερομηνία λήξης το 2027 αλλά θα μας δεσμεύουν για πάντα. Είναι, άλλωστε, προφανές ότι η παράταξη που παραπονιόταν για το ότι δεν είχε ενημέρωση σε κάθε φάση που οδήγησε στη Συμφωνία των Πρεσπών- με την οποία δεν χάθηκε ούτε σπιθαμή εθνικής γης- δεν δικαιούται να επικαλείται επιχειρήματα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα των εκλογικών κύκλων...

Είναι φανερό, ολοφάνερο ότι ο πρωθυπουργός διεξάγει μια Ι.Χ. εξωτερική πολιτική η οποία δεν έχει ως προτεραιότητα την επίτευξη των εθνικών μας συμφερόντων. Κι αν είναι, επίσης, λογικό η όποια διαπραγμάτευση να εμπεριέχει και συμβιβασμούς αυτοί δεν μπορούν να προχωρήσουν δίχως τη συνευθύνη τής πλειονότητας του κοινοβουλευτικού πολιτικού μας συστήματος αν θέλουμε να είναι και δίκαιοι και βιώσιμοι. Δυσκολεύομαι, άλλωστε, να φανταστώ πώς μια συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, για παράδειγμα, με όρους και προϋποθέσεις που θα εξυπηρετούν κατά βάση τη φαμίλια θα βρει 151 ψήφους στη Βουλή... 

   

Πολιτική ηγεμονία της Νίκης...

Δεν είναι προτιμότερο η ακροδεξιά να είναι ενσωματωμένη κι άρα οριοθετημένη στη ΝΔ από το να είναι αυτόνομη και, ω μη γένοιτο, πλειοψηφική; Είναι. Ξέρετε τι είναι, όμως, προτιμότερο από το να υιοθετείς την ακροδεξιά ατζέντα, στην ουσία για ψηφοθηρικούς λόγους, για να ισχυρίζεσαι πως έτσι της παίρνεις τη μπουκιά από το στόμα; Να την καταδικάζεις ανοιχτά με λόγια και, κυρίως, με πράξεις που ενσωματώνουν έννοιες όπως η  κοινωνική δικαιοσύνη, η ισότητα, η αξιοκρατία και η ισοπολιτεία αντί να παίζεις το κρυφτούλι ή να την χαϊδεύεις...

Όταν έχεις κάνει σημαία σου το 41% και βαυκαλίζεσαι την πολιτική σου ηγεμονία δεν κρύβεσαι πίσω από τα παντελόνια και τις φούστες των ψεκασμένων θρησκόληπτων της Νίκης. Βγαίνεις καθαρά και ξάστερα και λες πως βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα κι ο υπουργός Εξωτερικών ενός κράτους δικαίου δεν παρεμβαίνει στην καλλιτεχνική έκφραση. Σε διαφορετική περίπτωση μετατρέπεις το Ιράν σε κράτος- πρότυπο και πετάς στα σκουπίδια το φιλελεύθερο προσωπείο σου...

Όταν, όμως, εργαλειοποιείς τη Συμφωνία των Πρεσπών, το μεταναστευτικό ή το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών χάνεις την αξιοπιστία σου και σε όσους έλκονται από μισαλλόδοξες απόψεις. Γι' αυτό και τώρα δυσκολεύεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη να παραστήσει τη φιλελεύθερη σε ένα ακροατήριο που περιμένει από αυτή να σταθεί αντάξια του μίσους που έχει σπείρει στην ελληνική κοινωνία κι από όταν ο σημερινός πρωθυπουργός ήταν αρχηγός τής αξιωματικής αντιπολίτευσης. Γι' αυτό, όμως, και είναι περισσότερο απαραίτητο από ποτέ το κοινό προοδευτικό μέτωπο, ιδίως όταν οι προγραμματικές συγκλίσεις των κομμάτων που θα μπορούσαν να το απαρτίσουν είναι πολύ περισσότερες από τις αποκλίσεις τους...   

 

Όλα μπορούν να αλλάξουν, προς το χειρότερο αλλά και προς το καλύτερο...

Αν πιστέψω τη μιντιακή προπαγάνδα, ο ΣΥΡΙΖΑ καταψηφίστηκε γιατί μιλούσε για δικαιοσύνη παντού, για αυξήσεις μισθών, μειώσεις τιμών, ρύθμιση χρεών κι ένα δίκαιο κι αποτελεσματικό κράτος. Ό,τι και να λένε οι βουλευτές και τα στελέχη του για το πρόγραμμα του κόμματος, η μόνιμη επωδός είναι "μα, αυτά καταψηφίστηκαν από τον ελληνικό λαό". Αλήθεια, ο λαός δηλαδή δεν θέλει, για παράδειγμα, κατώτατο μισθό στα 880 ευρώ, μείωση του φόρου στα καύσιμα και μηδενισμό του στο ψωμί και στο γάλα ή να μην διερευνηθούν οι παρακολουθήσεις και τα Τέμπη;...

Προφανώς κι ο λαός δεν τα καταψήφισε όλα αυτά. Δεν ψήφισε, όμως, το ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν πίστεψε ότι θα τα κάνει. Και δεν τον είχε πιστέψει και πριν τη δήλωση Κατρούγκαλου. Είναι, άλλωστε, πολύ βολικό σε αυτές τις περιστάσεις να ρίχνουμε όλη την ευθύνη σε αποδιοπομπαίους τράγους. Κι αν οι ψηφοφόροι αδίκησαν το ΣΥΡΙΖΑ γιατί οι συμβιβασμοί και οι υποχωρήσεις που έκανε στην κυβερνητική του θητεία ήταν με το πιστόλι στον κρόταφο, από την άλλη κι ο Αλέξης Τσίπρας αδίκησε το κόμμα και τον εαυτό του κρύβοντας στην ουσία για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και για λόγους εσωκομματικών ισορροπιών τη νέα ομάδα που είχε δίπλα του και προόριζε για το υπουργικό του συμβούλιο...

Λογικό είναι, ιδίως για τους ουκ ολίγους ακραίους εντός της, να επιχαίρουν στη ΝΔ και να μιλούν για ιδεολογική μετατόπιση των Ελλήνων προς τα δεξιά, χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα το μεταναστευτικό ή τους εξοπλισμούς. Από την άλλη, όμως, οι πολίτες δεν θέλουν ούτε την ιδιωτικοποίηση του νερού ούτε το ΙΕΚ Φούφουτος να αναβαθμιστεί σε Ιατρική Σχολή Αθηνών. Γι' αυτό κι επιτρέψτε μου, όταν έχουμε τόσους πολλούς ψηφοφόρους που επιλέγουν την τελευταία εβδομάδα ή πάνω από την κάλπη, να μιλώ περισσότερο για ρευστότητα και κομματικό αποχρωματισμό τής κοινωνίας παρά για ιδεολογικά μπετόν αρμέ. Τι σημαίνει αυτό; Πως όλα μπορούν να αλλάξουν, προς το χειρότερο, αλλά και προς το καλύτερο...

 

  
 

Δεν χρειάζεται σεβασμός στους ξένους, αλλά στους προγόνους μας...

Δεν είχε το θάρρος να το παραδεχθεί η προηγούμενη κυβέρνηση- τόσοι την κατηγορούσαν, άλλωστε, πως είχε ανοίξει τα σύνορα-, δεν το έχει ακόμα περισσότερο η σημερινή. Το προσφυγικό- μεταναστευτικό έχει έρθει για να μείνει και πρέπει όσο το δυνατό συντομότερα να το επικοινωνήσουν στους πολίτες αντί να τους δημιουργούν φρούδες ελπίδες και να υποθάλπουν τον κοινωνικό αυτοματισμό. Γι' αυτό και μαζί με τις "πρώτες βοήθειες" οφείλουμε να καταστρώσουμε κι ένα σχέδιο ενσωμάτωσης αντί να κλείνουμε σχολεία όπως αυτό της πακιστανικής κοινότητας στην Αθήνα ή να πετάμε πέτρες στα λεωφορεία με τους απελπισμένους που φτάνουν στα χωριά μας...

Οι πρόσφυγες- μετανάστες που βρίσκονται αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα είναι περίπου 90.000. Είναι λίγοι; Όχι, αλλά δεν είναι και τόσο πολλοί ώστε να μην μπορούμε να τους διαχειριστούμε, με την προϋπόθεση της πλήρους αξιοποίησης των κοινοτικών κονδυλίων και, κυρίως, της διάθεσης φιλοξενίας τους στις περιοχές τους από τους γηγενείς...

Οι παππούδες των σημερινών Μακεδόνων, για παράδειγμα, είχαν τύχει της ίδιας άθλιας συμπεριφοράς από τους τότε γηγενείς όταν είχαν φτάσει στη Μακεδονία από τον Πόντο, την Κωνσταντινούπολη, τη Μικρασία κι από αλλού. Δεν χρειάζεται, επομένως, να δείξουν σεβασμό στους ξένους, αλλά στην ιστορία των προγόνων τους...

Όλα αυτά, βεβαίως, δεν σημαίνουν πως τα κράτη- μέλη τής ΕΕ δεν οφείλουν να επιδείξουν μεγαλύτερη αλληλεγγύη από την ελάχιστη που έχουν επιδείξει μέχρι σήμερα. Όπως, όμως, πρέπει να προετοιμαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε μόνοι μας μια ελληνοτουρκική σύρραξη, το ίδιο είμαστε υποχρεωμένοι να πράξουμε και στο προσφυγικό. Παραλλήλως με την επίμονη απαίτηση για βοήθεια από την Ευρώπη έχουμε χρέος να σταθούμε ως κοινωνία κι ως κράτος στο ύψος των περιστάσεων και να ανοίξουμε την αγκαλιά μας στους έχοντες ανάγκη αντί να τους φερόμαστε χειρότερα κι από σκουπίδια, συμπεριφορά που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση με τον πρόσφατο νόμο για το άσυλο...

Οι μωρομάνες και τα κοντέινερ το όπιο του λαού...

Κανείς μας δεν μπορεί να αισθάνεται υπερήφανος όταν πρόσφυγες αναγκάζονται να διαβιούν κατά δεκάδες σε μη οργανωμένους χώρους που δεν πληρούν παρά πολύ στοιχειώδεις κανόνες επιβίωσης. Με δεδομένα, όμως, ότι ο αριθμός τους ξεπερνά κατά πολύ τις δυνατότητες της χώρας- ακόμα κι αν απορροφηθεί με ενδεδειγμένο τρόπο και το τελευταίο ευρώ που εισπράττεται από την ΕΕ για να συγκαλύπτει τις ευθύνες της- κι ότι ακόμα και οι οργανωμένοι χώροι φιλοξενίας είναι είτε υπερπλήρεις είτε κι αυτοί δεν πληρούν βασικές προϋποθέσεις οι αστυνομικές επιχειρήσεις Χρυσοχοΐδη υπηρετούν μόνο το επικοινωνιακό δόγμα "νόμος, τάξη κι ασφάλεια" και τίποτα περισσότερο...

Ούτε λόγος, βεβαίως, για τον ψυχικό τραυματισμό ακόμα και μικρών παιδιών που αντιμετωπίζονται σαν εγκληματίες και που στερούνται την πρόσβαση στο σχολείο και τις υπηρεσίες φροντίδας με την αφαίρεση του ΑΜΚΑ των γονιών τους. Αφήστε που κανείς δεν ξέρει πού καταλήγουν τα θύματα αυτής της πολιτικής εντυπώσεων όταν σβήνουν οι κάμερες...

Γιατί, όμως, να περιμένουμε κάτι καλύτερο από μια κυβέρνηση η οποία θεωρεί το προσφυγικό- μεταναστευτικό αποκλειστικώς ζήτημα ασφαλείας και το υπήγαγε στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη; Ή που "συλλαμβάνει" κοντέινερ στα Εξάρχεια αντί να επιχειρεί να διαλύσει τα κυκλώματα ναρκωτικών που λυμαίνονται την περιοχή; Ή που βρίσκει λεφτά για να προσλάβει μπάτσους- και, μάλιστα, μόνο στην Αττική και στη Θεσσαλονίκη, λες και δεν υπάρχει άλλη Ελλάδα-, αλλά όχι και για καθηγητές;...

Η κυβέρνηση Τσίπρα έπεσε γιατί ο πρώην πρωθυπουργός είχε ανεβάσει στα ύψη τις προσδοκίες των πολιτών για τα οικονομικά τους. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επενδύσει πάρα πολλά στην καταπολέμηση της εγκληματικότητας, μόνο που με πολιτικές όπως ο εργασιακός μεσαίωνας που επιθυμεί να νομοθετήσει μέσω του αναπτυξιακού το μόνο που θα πετύχει θα είναι να ρίξει νερό στο μύλο τής κοινωνικής αδικίας που στρέφει αρκετούς στο έγκλημα. Και τότε δεν θα τις φτάνει ούτε ο "πραγματικός" Ρόμποκοπ για να αποφύγει να θερίσει τις θύελλες που η ίδια έσπειρε... 

  

Αν δεν νοιάζονται στους Καραβόμυλους για τους πρόσφυγες, ας νοιαστούν για τους Έλληνες νησιώτες...

Στο Σύνταγμα δεν αναφέρεται πουθενά πως το κράτος μας είναι ομοσπονδιακό ή, πολύ περισσότερο, ότι έχουμε επιστρέψει στην εποχή των πόλεων- κρατών. Αυτό, ανάμεσα σε άλλα, σημαίνει πως η κεντρική κυβέρνηση οφείλει να αντιμετωπίζει την ελληνική εδαφική επικράτεια ως σύνολο κι όχι ως φέουδα. Το ίδιο ισχύει και για τους Έλληνες πολίτες. Είμαστε πρώτα Έλληνες και μετά βολιώτες, από τη Μόρια ή από τον Καραβόμυλο κι επομένως όταν μεταφέρονται, για παράδειγμα, πρόσφυγες από ένα υπερπηγμένο σημείο τής χώρας όσοι τους υποδέχονται αν δεν θέλουν να το κάνουν από ανθρώπινη αλληλεγγύη ας το πράξουν τουλάχιστον από εθνική και στο όνομα της διατήρησης της κοινωνικής συνοχής κι όχι του κοινωνικού αυτοματισμού...

Ευτυχώς η τάση απόρριψης των προσφύγων και των μεταναστών δεν αποτυπώνει τη διάθεση του συνόλου τού ελληνικού πληθυσμού. Είναι, όμως, εξόχως απογοητευτικό κάποιοι- λιγότεροι ή περισσότεροι- να αντιμετωπίζουν ανθρώπους όπως τα σκουπίδια που επίσης δεν θέλουν στη γειτονιά τους. Ούτε ένας από όσους διαβιούν σήμερα στους προσφυγικούς καταυλισμούς δεν επιθυμεί να βρίσκεται εκεί και φαντάζομαι πως ούτε ένας από τους σημερινούς Έλληνες δεν θα ήθελε να ζήσει όσα έζησαν οι πρόγονοί του που εκδιώχθηκαν από τις δικές τους ιδιαίτερες πατρίδες κι έγιναν ανεπιθύμητοι πρόσφυγες ή έφυγαν στο εξωτερικό για μια καλύτερη ζωή κι έγιναν ανεπιθύμητοι μετανάστες...

Αν ο λαϊκισμός δεν μας έχει επιτρέψει να το κατανοήσουμε ακόμα ύστερα από τόσα χρόνια που ζούμε με το πρόβλημα, είναι καιρός να το κάνουμε τώρα. Η Ελλάδα θα ζήσει για χρόνια με το πρόβλημα του προσφυγικού- μεταναστευτικού γιατί οι αιτίες που το προκαλούν είναι πολλές, δυσεπίλυτες, δεν βρίσκεται στο χέρι των ελληνικών κυβερνήσεων η επίλυσή τους και γιατί η χώρα μας είναι από τη γεωγραφία της σταθμός εισόδου στην Ευρώπη. Αν σε ένα ζήτημα, συνεπώς, απαιτείται διακομματική συνεννόηση αυτό είναι το προσφυγικό, από τη στιγμή μάλιστα που οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δεν είναι διατεθειμένοι να ανοίξουν τα δικά τους σύνορα και η Τουρκία είναι έτοιμη να μας στείλει νέες καραβιές απελπισμένων ψυχών...