Αιδώς Αργείοι, από όπου κι αν είστε...

Είναι προφανές ότι ο δήμαρχος Άργους δεν θα εξέφραζε την "ειλικρινή κι απόλυτη στήριξή του" στους δολοφόνους ενός αυτιστικού 20χρονου αν δεν υπήρχε από κάτω ένας λαός πρόθυμος να του δώσει συγχαρητήρια για το "θάρρος" του. Το ίδιο ισχύει, σε μεγαλύτερη έκταση μάλιστα, για τον πρωθυπουργό, ο οποίος βρήκε χρόνο για να μας θυμίσει το φόνο τού Θάνου Αξαρλιάν από τη 17Ν πριν 34 χρόνια αλλά ακόμα δεν τον έχει βρει για να μας πει μια κουβέντα για τους μπάτσους τού Άργους. Επιβεβαίωσε, με αυτό τον τρόπο, ο Κ. Μητσοτάκης- το είχε κάνει και στην περίπτωση της Βάγιας Νέστορα- ότι το ενδιαφέρον του για την ανθρώπινη ζωή εξαρτάται από τα πορίσματα των focus groups που τρέχει στο Μαξίμου...

Έχω στιγματίσει αρκετές φορές την πολιτική ορθότητα της εποχής μας, η οποία είναι μια μορφή φασισμού. Από την άλλη, ωστόσο, ο φασισμός δεν χάνει ευκαιρία να επιχειρεί να ξεπλένεται επικαλούμενος το political correctness... 

"Τα λέω χύμα και τσουβαλάτα κι όπως είναι" είναι το μότο αρκετών φασιστών που πίσω από τη δήθεν γενναιότητα μιας χυδαίας δημόσιας τοποθέτησής τους προσπαθούν να κρύβουν και τα δύο μέτρα και δύο σταθμά με τα οποία αντιμετωπίζουν παρόμοιες περιπτώσεις. Ο Αδ. Γεωργιάδης είναι χαρακτηριστικότατο παράδειγμα πολιτικού που κάνει εδώ και χρόνια καριέρα με αυτό το σόφισμα...

Σε όλο αυτό το σκηνικό ξεπλύματος της ατιμίας δεν πρωταγωνιστούν μόνο οι πολιτικοί κι ο λαός. Το πρόσφατο από σκηνής γλείψιμο του Θ. Αθερίδη στον Μ. Χρυσοχοΐδη μαρτυρά πως για να είναι η σήψη μας τέλεια πρέπει κι ο καλλιτεχνικός- πνευματικός κόσμος να βάζει το χεράκι του. Δεν είναι η πρώτη φορά, άλλωστε, που γίνεται κάτι τέτοιο κι όσοι ζούσαν στα χρόνια τής χούντας των συνταγματαρχών το γνωρίζουν καλύτερα... 

Όπως κι αν έχει, ωστόσο, οι επταετίες κάποια στιγμή τελειώνουν κι όσοι τις υπερασπίζονται αναγκάζονται να αλλάζουν τροπάρια για να επιβιώσουν. Συνέβαινε, συμβαίνει και θα εξακολουθήσει να συμβαίνει... 

 

Η επανάσταση των ηλιθίων...

Οι κάθε λογής μισαλλόδοξοι προσπαθούν να μας πείσουν πως η πατρίδα, η δημοκρατία, η δικαιοσύνη, η ισότητα, τα ανθρώπινα δικαιώματα και η αλληλεγγύη είναι έννοιες αντιθετικές κι όχι αλληλοσυμπληρούμενες. Πως δεν είναι δυνατό να αγαπάς την Ελλάδα και παραλλήλως να μην θέλεις να γίνονται push backs στο Αιγαίο, να τιμάς τους νεκρούς που έπεσαν για την εθνική ανεξαρτησία και ταυτοχρόνως να μην μισείς τους λαούς εναντίον των οποίων πολέμησαν. Ο κυρίαρχος τραμπισμός, άλλωστε, δεν βασίζεται στη λογική αλλά στη θώπευση των πιο χυδαίων αντανακλαστικών ενός φοβισμένου πόπολου που αναζητά αποδιοπομπαίους τράγους με την ίδια ζέση που ψάχνει για μεσσίες...

Όπως κι αν έχει, δεν έχω καλά νέα για το καθεστώς Μητσοτάκη. Όταν οι περισσότεροι από τους πολίτες που ταξίδεψαν τις τελευταίες ημέρες, τουλάχιστον όπως αποτυπώνεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν τα βάζουν με τους αγρότες για την ταλαιπωρία τους στις εθνικές οδούς αλλά με τον Μ. Χρυσοχοΐδη μάλλον για κάποιους έχει ξεκινήσει το στάδιο της αποδρομής. Χωρίς να ενστερνίζομαι όλα τα αιτήματα των αγροτών, δίχως να μπορώ ηθικά να σταθώ στο πλευρό τσιφλικάδων που πήραν τα εκατομμύρια των κοινοτικών επιδοτήσεων, τα έκαναν Καγιέν και τώρα αναρωτιούνται τι πήγε στραβά, οι πολίτες φαίνεται πως διάλεξαν πλευρά. Κι αυτή είναι με όποιον πηγαίνει απέναντι στον Μητσοτάκη και στη ΝΔ. Όσοι δεν το βλέπουν μάλλον βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά...

Ζούμε στην εποχή που το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης παραλληλίζεται, επί της ουσίας, από τη συστημική ακροδεξιά με την Κομιντέρν ή την Κομσομόλ. Στην εποχή, δηλαδή, που μπορείς να λες το πιο χονδροειδές ψέμα και πολλοί να το εκλαμβάνουν ως την απόλυτη αλήθεια... 

Έχουμε τόσο πολλά περισσότερα μέσα ενημέρωσης από έναν αιώνα νωρίτερα κι έχουμε καταφέρει να τρεντάρουμε τις πιο ψεκασμένες αντιλήψεις. Τυχαίο; Κάθε άλλο, αφού τα μέσα ενημέρωσης- συμβατικά και μη- είναι πολλά αλλά ανήκουν σε λίγους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα και η πληροφορία να είναι ελεγχόμενη κι ο μέσος πολίτης να ζει με την ψευδαίσθηση πως είναι σε θέση να την αντλήσει από πολλές πηγές... 

Βιώνουμε μια δυστοπία που την έχουμε εξωραΐσει με τον όρο "τεχνολογική επανάσταση" για να αισθανόμαστε και υπερήφανοι για την υποδούλωση της φυσικής στην τεχνητή νοημοσύνη. Πρόκειται, στην πραγματικότητα, για την επανάσταση των ηλιθίων...

    

Φταίνε για το ότι έλεγαν πως οι άλλοι φταίνε...

Μπορεί πρωταγωνιστής στον πολιτικό τυχοδιωκτισμό να είναι ο Κ. Μητσοτάκης, αλλά στη ΝΔ παράγουν περισσότερους τυχοδιώκτες από όσους μπορούμε να καταναλώσουμε. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα ο Γ. Πατούλης, ο οποίος το 2018 και το 2019 δήλωνε πως η Ρ. Δούρου έκαψε 102 ανθρώπους στο Μάτι και σήμερα την ευθύνη για την κατάσβεση των πυρκαγιών στην Αττική, καθώς και για την προστασία τής ζωής και των περιουσιών των πολιτών την έχουν όλοι οι άλλοι εκτός από τον ίδιο. Μεταξύ μας, δίκιο έχει ο περιφερειάρχης μόνο που το ίδιο ίσχυε και πριν τρία χρόνια, όταν για όλα έφταιγε η Δούρου...

Σε μια κανονική χώρα ο συντονιστής μιας επιχείρησης αντιμετώπισης φυσικής καταστροφής δεν μπορεί να είναι πολιτικό πρόσωπο, εκτός ίσως αν είναι ο ειδικός των ειδικών. Στην Ελλάδα, πάλι, στη χώρα όπου όλα μπαίνουν στο κομματικό παιχνίδι, το οτιδήποτε πιστώνεται ή χρεώνεται στους πολιτικούς, οι οποίοι θα όφειλαν απλώς να επιλέγουν τα κατάλληλα πρόσωπα και να κρίνονται μόνο γι' αυτό και για τίποτα παραπάνω. Εν προκειμένω, η μεγαλύτερη ευθύνη Μητσοτάκη- Χρυσοχοΐδη- Πατούλη δεν είναι οι επιλογές προσώπων που είναι υπόδικοι για το Μάτι όσο  η υποκρισία τους σήμερα να απεκδύονται ευθυνών που είχαν χρεώσει στους προκατόχους τους...

Τα δάση που κάηκαν θα αργήσουν πολύ να ξαναγεννηθούν από τις στάχτες τους. Μέχρι να συμβεί αυτό απαιτούνται έργα και δράσεις που θα αποτρέψουν τα χειρότερα, όπως τις καταστροφές από πλημμύρες. Κι αυτή δεν είναι δουλειά μιας και μόνο κυβέρνησης ούτε ενός σούπερ ήρωα, όπως παρουσιάζεται ο υπερήλιξ Στ. Μπένος. Τα σοβαρά κράτη έχουν συνέχεια και δεν χρειάζονται μεσσίες, αλλά είναι προφανές ότι στην ίδια πρόταση με τα σοβαρά κράτη η λέξη "Ελλάδα" μοιάζει παράταιρη...

 

 

Όπως συνηθίσαμε ότι όλες οι παραλίες δεν μπορεί να είναι δημόσιες...

Το επικοινωνιακό αφήγημα του Μητσοτάκη- Μωυσή δεν ήταν τυχαίο. Οι μάζες, τουλάχιστον μέχρι να αποκαλυφθεί το μυστήριο με το τι συμβαίνει όταν πεθαίνουμε, θα εξακολουθούν να αναζητούν μεσσίες για να τους βγάζουν από τα αδιέξοδα κι αποδιοπομπαίους τράγους για να τους επιρρίπτουν τις ευθύνες των δικών τους αποτυχιών. Πάνω σε αυτή τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη να στηριζόμαστε σε άλλους ή να τους κατηγορούμε βασίστηκε και η οικοδόμηση του προφίλ τού ηγέτη με τις υπερφυσικές δυνατότητες που θα μας βγάλει ζωντανούς από τις "ασύμμετρες εισβολές", την πανδημία και την κλιματική κρίση. Ο Κ. Μητσοτάκης σε πρώτο πλάνο και σε δεύτερο ο Ν. Χαρδαλιάς, ο Σ. Τσιόδρας, ο Μ. Χρυσοχοΐδης που σβήνει φωτιές με τη μάνικα, όλοι τους είναι κάτι παραπάνω από άνθρωποι σύμφωνα με την κυβερνητική αφήγηση. Κι ας αποδείχθηκαν όλοι τους απολύτως θνητοί...

Πέρα, εξάλλου, από το μεσσιανισμό ο καπιταλισμός τρέφει μεγάλη αδυναμία και στις ιδιωτικοποιήσεις. Οι "ανάδοχοι δασών" που εξάγγειλε ο πρωθυπουργός ακούγονται ωραία στα αφτιά μας, αλλά τι σημαίνουν στην πράξη; Μήπως περισσότερα ιδιωτικά δάση, όπως έχουμε περισσότερες ιδιωτικές παραλίες στο όνομα της ανάπτυξης;... 

Τίποτα, βεβαίως, δεν θα γίνει απευθείας αφού πρώτα θα πρέπει να εθιστεί το πόπολο στο ότι δεν είναι δυνατό όλα τα δάση να είναι δημόσια. Όπως, άλλωστε, συνηθίσαμε στο ότι όλες οι θάλασσες δεν μπορούν να είναι στη διάθεση της πλέμπας...

Υπήρχε, εξάλλου, ακόμα αποτελεσματικότερος τρόπος για να αποφευχθεί η απώλεια ανθρώπινων ζωών, να είχαμε εγκαταλείψει όλοι τη χώρα και να αφήναμε τις φωτιές να σβήσουν από μόνες τους στη θάλασσα. Έτσι κι αλλιώς σε πολλές περιπτώσεις με αυτόν τον τρόπο έσβησαν. Φαίνεται πως η κυβέρνηση έχει βρει το μήνα που ταΐζει τους έντεκα με πατέντες όπως την πιο μακροχρόνια καραντίνα στον πλανήτη προκειμένου να απεκδύεται των ευθυνών της... 

Θα συμφωνήσω, πάντως, με τον πρωθυπουργό πως μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα συνιστούσε ομολογία αποτυχίας από πλευράς του. Αν τελικώς δεν πάει άμεσα, όμως, θα έχει χάσει και τη μοναδική ευκαιρία επανεκλογής του...

 

 

Ποιος, αλήθεια, είναι ο παλιάτσος και ποιος ο ληστής στην τέχνη;...

Η ζωή θα ήταν πολύ πιο απλή αν όλοι μας αποφασίζαμε μια ημέρα να την αντιμετωπίζουμε με ειλικρίνεια κι όχι σαν θεατρική παράσταση. Μέχρι να συμβεί όμως αυτό, αν ποτέ συμβεί, θα συνεχίζουμε να μπερδευόμαστε, για παράδειγμα, για το ποιος πραγματικά αγαπά την τέχνη και ποιος αξιοποιεί ακόμα κι αυτή για επικοινωνιακούς λόγους... 

Ποιος είναι, π.χ., ο εγκληματίας; Ο λάτρης τής τέχνης- αν ισχύουν οι πληροφορίες για τον δράστη τής κλοπής έργων τού Πάμπλο Πικάσο και του Πιτ Μοντριάν- ή οι αστυνομικοί που τους έπεσαν από τα χέρια και οι οποίοι τους κρατούσαν χωρίς γάντια και δίχως να τους έχουν βάλει σε ένα στοιχειώδες κάδρο; Για να μην αναφερθώ στο δίδυμο Ηρακλή Πουαρό- Χρυσοχοΐδη κι Άγκαθα Κρίστι- Μενδώνη που επιχείρησαν να κρύψουν όλα τα υπόλοιπα αμαρτήματά τους πίσω από πίνακες αξίας...

Τα σπίτια τής καλής κοινωνίας είναι γεμάτα με πίνακες διάσημων ζωγράφων, με γλυπτά φημισμένων καλλιτεχνών ή με σπάνια αντίτυπα σημαντικών βιβλίων. Δεν αμφιβάλλω πως κάποιοι από τους ιδιοκτήτες αυτών των έργων τέχνης έχουν αποκτήσει μια προσωπική σχέση με τα αποκτήματά τους, φοβάμαι όμως πως για τους περισσότερους η υψηλή τέχνη δεν είναι κάτι διαφορετικό από μια πανάκριβη έπαυλη ή γιοτ, άλλος ένας κρίκος δηλαδή στην αλυσίδα τής καπιταλιστικής τους επιτυχίας... 

Στην πραγματικότητα, το περιεχόμενο της πραγματικής τέχνης συνιστά μια κραυγή επανάστασης απέναντι σε αυτούς που θεωρούν πως τα πάντα εξαγοράζονται. Γι' αυτό κι αν είναι αλήθεια ότι ο ελαιοχρωματιστής έκλεψε τον Πικάσο και τους Μοντριάν γιατί του άρεσαν θα πρέπει να του αναγνωριστεί το ελαφρυντικό τού πρότερου έντιμου καλλιτεχνικού βίου...

Είναι πιθανό κι ο ελαιοχρωματιστής να θέλησε να κρατήσει τους πίνακες για τα μάτια του αποκλειστικώς. Μήπως, όμως, κι όλοι αυτοί οι δήθεν ευπατρίδες πάμπλουτοι συλλέκτες δεν κάνουν το ίδιο κι απλώς και μόνο κάποιες φορές μας κάνουν τη χάρη να δούμε για σύντομα χρονικά διαστήματα τις συλλογές τους;... 

Από την άλλη, βεβαίως, και οι καλλιτέχνες αναγκάζονται να γίνονται αυλοκόλακες- για να το θέσω κομψά- προκειμένου να βιοπορίζονται. Όταν, όμως, ο βιοπορισμός γίνεται δίψα για χρήμα και δόξα τότε κι ο καλλιτέχνης δεν μοιάζει και πολύ καλύτερος από τον σιτιστή του. Ενδεχομένως να είναι και χειρότερος γιατί έχει πουλήσει το ταλέντο του στο γιουσουρούμ...

 

 

Μένουμε Ανατολική Ευρώπη...

Το 2015 το κατεστημένο έπαιζε το χαρτί τού "μένουμε Ευρώπη" για να διασωθεί το ίδιο. Και μείναμε χάρη σε εκείνους που κλήθηκαν να διαχειριστούν μια χρεοκοπία την οποία είχαν προκαλέσει οι δήθεν εκσυγχρονιστές και μεταρρυθμιστές τού φιλελεύθερου κέντρου. Σήμερα, με αφορμή την πανδημία, λαμβάνονται αποφάσεις- στρατηγικές μετατοπίσεις χωρίς προηγούμενο: οι ΗΠΑ αποκηρύσσουν τα "trickle down economics" και τις πατέντες στα εμβόλια και μόλις το Σάββατο οι G7 αποφάσισαν την επιβολή φόρου 15% στους τεχνολογικούς γίγαντες...

Και στην Ελλάδα κύριε τι γίνεται; Ιδιωτικοποιείται η υγεία, νομιμοποιούνται τα απλήρωτα δεκάωρα, μπαίνουν εμπόδια στις απεργίες, οργιάζει το οργανωμένο έγκλημα. Σαν να έχουμε μείνει στη δεκαετία τού '80, στον Ρέιγκαν και στην Θάτσερ, σε όλες τις πολιτικές που οδήγησαν στο παγκόσμιο οικονομικό κραχ τού 2008... 

Αντί να συζητάμε, για παράδειγμα, όπως στην υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη για το 35ωρο καταργούμε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Κινούμαστε με πρότυπα τις καχεκτικές δημοκρατίες τής Ανατολικής Ευρώπης οι οποίες, ωστόσο, εξασφαλίζουν στους ηγέτες τους την παντοδυναμία τους...

Το ότι κάνουν στη Δύση τα αντίθετα από όσα κάνουμε εμείς δεν σημαίνει απαραιτήτως πως είναι και τα ορθότερα. Καταδεικνύει, ωστόσο, όπως η ετεροχρονισμένη παραδοχή από τον Μ. Χρυσοχοΐδη της "εγκληματοφοβίας", την υποκρισία με την οποία η ελληνική αστική τάξη αντιμετωπίζει τις διεθνείς εξελίξεις. Τις αποδέχεται ασμένως όταν συμβαδίζουν με τα συμφέροντά της, χλευάζοντας το προλεταριάτο και πρεκαριάτο για επαρχιωτισμό, κι όταν δεν συμβαδίζουν κλείνει τα μάτια και προχωρά έτσι κι αλλιώς στη στρατηγική της περί διαιώνισης των ανισοτήτων. Μονά κερδίζουν ζυγά χάνουμε... 

 

 
 

Μόνο μέσα στο '21 μπορεί να κερδίσει εκλογές ο Μητσοτάκης...

Γινόμαστε μάρτυρες της μίας στυγερής δολοφονίας μετά από την άλλη, μόνο που καμία από αυτές δεν έλαβε χώρα στα Εξάρχεια, σε πανεπιστήμιο, σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας ή σε κατάληψη. Κι όμως, όταν ακούς την τελευταία διετία τον Κ. Μητσοτάκη και τον Μ. Χρυσοχοΐδη να ορίζουν τις προτεραιότητές τους για την επιβολή τού νόμου και της τάξης ποτέ δεν τέθηκαν ως τέτοιες το οργανωμένο έγκλημα και η βαριά παραβατικότητα. Στην Αττική μαίνεται μαφιόζικος πόλεμος, αλλά στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη- όσοι το ονομάτισαν έτσι είχαν σίγουρα χιούμορ- προκηρύσσουν διαγωνισμό πρόσληψης μπάτσων για να μας φυλάνε από τις ψεύτικες "Λουί Βουιτόν" στα ΑΕΙ...

Υπό διαφορετικές συνθήκες θα συνιστούσε λαϊκισμό να ζητά κανείς ευθύνες από την κυβέρνηση για μια, δυο, τρεις δολοφονίες. Είναι δουλειά τής αστυνομίας να τις εξιχνιάσει κι αυτή να λάβει τον έπαινο όταν τα καταφέρει ή τον ψόγο αν αποτύχει. 

Από αυτήν την κυβέρνηση, όμως, δεν είναι λαϊκισμός αλλά κατάδειξη της υποκρισίας της. Κι ο ΣΥΡΙΖΑ πριν γίνει κυβέρνηση λαΐκιζε, μόνο που δεν είχε κυβερνητική εμπειρία κι επιθυμούσε πράγματι την απεμπλοκή τής χώρας από τα μνημόνια. Υπερέβαλε στο βολονταρισμό του και ηττήθηκε γι' αυτό. Ετούτοι εδώ, ωστόσο, και γνώριζαν ότι αυτά που υπόσχονταν δεν γίνονταν και δεν ήθελαν να μπλέξουν περισσότερο με τον υπόκοσμο από όσο είναι ήδη μπλεγμένοι...

Η ΝΔ δεν θα πέσει γιατί τιμά και σέβεται τη Συμφωνία των Πρεσπών ή γιατί η πρωτεύουσα έχει γίνει Μεντεγίν. Θα πέσει όταν οι μικρομεσαίοι αντιληφθούν ότι αυτή η κυβέρνηση δεν ήρθε για να ενισχύσει τα εισοδήματά τους, αλλά αυτά των κολλητών της στην ελίτ... 

Η εκκίνηση εφαρμογής τού πτωχευτικού νόμου, το εργασιακό νομοσχέδιο και η διακοπή των ενισχύσεων και των επιδομάτων τής καραντίνας θα τους ταρακουνήσουν, δεν θα τους εξαγριώσουν όμως. Τώρα είναι, συνεπώς, η ώρα για τον Κ. Μητσοτάκη για να στήσει κάλπες. Το 2022 το παράθυρο ευκαιρίας θα έχει χαθεί, μαζί με την πρωθυπουργία του. Κι αυτή θα είναι πράγματι μια πολύ καλή είδηση για τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας...

 
 

Οι αποτυχημένοι υπουργοί κάνουν αποτυχημένους πρωθυπουργούς...

Ο Γιώργος Καραϊβάζ μπορεί και να μην είχε δολοφονηθεί αν η ΕΛ.ΑΣ. του είχε διαθέσει τους 14 αστυνομικούς που είχε στη διάθεσή του ο Μ. Φουρθιώτης ή αν προτεραιότητά της δεν ήταν η ίδρυση αστυνομικών τμημάτων εντός των πανεπιστημίων. Αυτό είναι, δυστυχώς, ένα ακόμα ιστορικό "τι θα γινόταν αν". Και γι' αυτό ακριβώς, ωστόσο, οφείλουμε να δίνουμε βάση στα γεγονότα, ώστε να αποτρέπουμε την επανάληψή τους στο μέλλον...

Αν αναλογιστεί κανείς πως λόγω καραντίνας οι διαρρήξεις, οι κλοπές και οι ληστείες έχουν ελαττωθεί, ο επιχειρησιακός σχεδιασμός τής ΕΛ.ΑΣ. θα έπρεπε να είχε αναδιαμορφωθεί. Αυτή η χρονική περίοδος ήταν χρυσή ευκαιρία ώστε να επικεντρωθεί, ανάμεσα σε άλλα, στην πάταξη του οργανωμένου εγκλήματος. 

Αντί, όμως, να συμβεί αυτό, τον τελευταίο χρόνο οι αστυνομικοί περιορίζονται στο να κόβουν πρόστιμα στους ελευθέρως μετακινούμενους, όταν δεν τους δέρνουν σε συγκεντρώσεις και πλατείες. Η ευθύνη, βεβαίως, βαρύνει κυρίως τον αρμόδιο υπουργό, ο οποίος, αν μη τι άλλο, δεν μπορεί να επικαλεστεί απειρία για να καλύψει την ανικανότητα και την αδιαφορία του για να υπηρετήσει κάτι άλλο από τα μικροκομματικά συμφέροντα του πρωθυπουργού του...

Ο Κ. Μητσοτάκης θα ήταν άδικο να ευθύνεται για κάθε αποτυχία ενός υπουργού του. Όταν, όμως, αυτές οι αποτυχίες είναι ο κανόνας κι ο πρωθυπουργός εξακολουθεί να τους διατηρεί στις θέσεις τους, τότε η ευθύνη του γίνεται η δεσπόζουσα. Γεωργιάδης- Χρυσοχοΐδης- Κεραμέως- Κικίλιας είναι υπουργοί που όχι μόνο είναι αποτυχημένοι, αλλά έχουν εξοργίσει και την κοινή γνώμη. 

Η παραμονή τους στο κυβερνητικό σχήμα μαρτυρά την αποτυχία τής ίδιας της κυβέρνησης να διοικεί με βάση το συμφέρον των πολλών. Γι' αυτό και κάθε ημέρα που περνά θα γίνεται όλο και πιο αυτοκτονική τυχόν απόφαση του πρωθυπουργού για πρόωρες εκλογές...

 

  
 

Οι γενίτσαροι βαράνε υπέροχα...

Οι γενίτσαροι, οι οποίοι προέρχονταν αρχικώς από αιχμαλώτους πολέμου και παιδιά χριστιανικών οικογενειών, αποτέλεσαν επί αιώνες τη δύναμη πυρός τού οθωμανικού στρατού. Αυτοί που δεν γεννήθηκαν μουσουλμάνοι αισθάνονταν την ανάγκη να αποδεικνύουν έναντι των σουλτάνων τους περισσότερα στο πεδίο τής μάχης από τους εκ γενετής, τρόπον τινά, μουσουλμάνους. Αυτή η νοοτροπία φαίνεται πως διακατέχει και τον Μ. Χρυσοχοΐδη, ο οποίος στα πολιτικά του και, κυρίως, ιδεολογικά του γεράματα έχει αυτοπροσφερθεί να αποτελέσει το μαντρόσκυλο του μητσοτακισμού, φανερά ευγνώμων στον πρωθυπουργό που τον έβγαλε από την κομματική κατάψυξη...

Ενδεχομένως ο Μ. Χρυσοχοΐδης να ήταν κρυφά ερωτευμένος με τις ακροδεξιές ιδεοληψίες και φανατισμό κι όταν υπηρετούσε το μπάσταρδο νεοφιλελευθερισμό των κυβερνήσεων Σημίτη. Θεωρώ, ωστόσο, πως τον διακατέχει κάτι πολύ χειρότερο από μία ιδεοληπτική αποπλάνηση, υποφέρει από μία πάθηση η οποία έχει χτυπήσει, ιδίως την τελευταία δεκαετία, πολλούς πολιτικούς, αυτή της πάση θυσία επιβίωσης στην πολιτική κονίστρα. Προκειμένου να παραμείνουν ή να επανέλθουν σε υπουργικά ή βουλευτικά αξιώματα αποδεικνύονται ικανοί να λερώσουν όλο τον προηγούμενο πολιτικό τους βίο, έστω κι αν ούτε και πριν ήταν ο καθαρότερος για πολλούς από αυτούς...

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ έκαψε εκατό ανθρώπους, όπως ισχυρίστηκε ο κατά φαντασία σερίφης, τότε ο ίδιος και η κυβέρνησή του είναι ένοχοι υπόθαλψης εγκληματιών, αν όχι και υποκίνησής τους: ο γενικός γραμματέας τού υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και οι αρχηγοί ΕΛΑΣ και Πυροσβεστικής είναι μερικοί μόνο από αυτούς που προήχθησαν επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, ενδεχομένως προς ανταπόδοση των δόλιων υπηρεσιών που πρόσφεραν στη ΝΔ για την πτώση τής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ... 

Όπως κι αν έχει, όταν μια κυβέρνηση χρησιμοποιεί το επιχείρημα "κι εσείς βασανίζατε τους μαύρους" ως κανόνα αντιμετώπισης της αξιωματικής αντιπολίτευσης τότε γίνεται φανερή η ένδεια επιχειρημάτων. Ιδίως όταν οι δικές της ευθύνες είναι πολύ περισσότερες ως προς την αντιμετώπιση της πανδημίας, που έχει στοιχίσει τη ζωή πολύ περισσότερων ανθρώπων από το Μάτι και τη Μάνδρα, αλλά και τη ζωή ανθρώπων που ενδεχομένως να είχαν σωθεί αν το ΕΣΥ δεν είχε μετατραπεί σε μονοθεματικό... 

 

 

Οι "μπάτσοι παντού" είναι πρόοδος όσο η Κεραμέως είναι ο νέος Παπανούτσος...

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι δημοκρατικώς εκλεγμένη, δεν έχει καταλάβει την εξουσία με τη βία παρά μόνο με τα ψέματα, που κι αυτό συνιστά δημοκρατική παράδοση του τόπου μας. Από αυτό το σημείο, ωστόσο, έως του να χαρακτηρίζει την ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας και κέντρου παρακολούθησης συνομιλιών εντός τού πανεπιστημίου ως προοδευτικό μεταρρυθμιστικό έργο ανάλογο ενός Δελμούζου ή ενός Παπανούτσου η απόσταση είναι χαώδης. Σε ποιο κράτος δικαίου θα πας και θα υποστηρίξεις πως η πολιτική τού "μπάτσοι παντού" συνιστά πρόοδο και δεν θα πέσουν κάτω ξεροί από τα γέλια; Αντιθέτως, πήγαινε ρώτα σε οποιαδήποτε δικτατορία και θα συμφωνήσουν μαζί σου 100%...

Σύμφωνα με στοιχεία τού υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, από τον Αύγουστο του 2019, όταν και καταργήθηκε πλήρως το πανεπιστημιακό άσυλο, μέχρι και το Νοέμβριο του 2020 καταγράφηκαν μόλις τέσσερα (4) περιστατικά σε πανεπιστημιακούς χώρους για τα οποία κλήθηκε να παρέμβει η αστυνομία. Αν, όμως, χρειαζόμαστε ειδικό αστυνομικό σώμα για περιστατικά που μετριούνται στο δάχτυλο του ενός χεριού ετησίως τότε όλη η Ελλάδα θα καταταγεί στην αστυνομία και δεν θα παράγουμε τίποτα άλλο. Συνεπώς, Μητσοτάκης- Χρυσοχοΐδης (πριν ένα χρόνο έλεγε πως τα πανεπιστήμια δεν χρειάζονται αστυνομία)- Κεραμέως κι όσοι ασπάζονται τις ιδεοληψίες τους θα ήταν πιο έντιμο να παραδέχονταν ότι οι πολιτικές τους είναι συντηρητικές- στην πραγματικότητα είναι οπισθοδρομικές- από το να παριστάνουν και τους προοδευτικούς από πάνω γιατί ακριβώς ντρέπονται γι' αυτά τα οποία ψηφίζουν...

Δεν είναι δυνατό να έχουμε μια κοινωνία αποκλειστικώς γιατρών, δικηγόρων ή μηχανικών. Ομοίως, ωστόσο, δεν μπορούμε να έχουμε κοινωνική δικαιοσύνη αν δεν δίνουμε ίσες ευκαιρίες σε όλους να γίνουν γιατροί, δικηγόροι ή μηχανικοί. Κι ανάμεσα στα άλλα δεινά που επιφέρει το (αντί)εκπαιδευτικό νομοσχέδιο που ψηφίζεται αυτή την εβδομάδα είναι και το μπλοκάρισμα στους πιο αδύναμους μαθητές και λόγω οικονομικών δυσκολιών να κυνηγήσουν το όνειρό τους, αποκλείοντας δεκάδες χιλιάδες από τα ΑΕΙ. Αντί να αναβαθμίσουμε και την τεχνική εκπαίδευση κλείνουμε πόρτες και τις σφραγίζουμε ώστε οι ταξικές ανισότητες να διαιωνίζονται δίκην φυσικού φαινομένου, που θα έλεγε κι ο Κ. Μητσοτάκης... 

Όχι, κύριε πρωθυπουργέ, υπάρχει σοβαρός λόγος που οι κοινωνικές αδικίες δεν διδάσκονται στα βιβλία τής φυσικής και της βιολογίας. Δεν είναι φυσικές επιλογές, αλλά μιας επιχειρηματικής- πολιτικής- τραπεζικής- μιντιακής ελίτ που θέλει την αποκλειστικότητα για την αιμομικτική της σχέση με την εξουσία από το να ανοίξει το παιχνίδι για την κοινωνική πλειοψηφία...

 

 

Η πτώση του Ικαρου...

Στο λεξικό τού νεοφιλελεύθερου η αγανάκτηση απέναντι στην κοινωνική αδικία έχει μία πολύ απλή εξήγηση: πρόκειται για το φθόνο των τεμπέληδων μετριοτήτων που επειδή δεν έχουν το ταλέντο και την εργατικότητα των πλούσιων τους φθονούν κι απαιτούν μερίδιο από τον πλούτο τους που δεν το αξίζουν. Και μέσα σε ένα διεστραμμένο νιτσεϊσμό έχουν αποδώσει στους εαυτούς τους χαρακτηριστικά υπεράνθρωπου που δεν τους αναλογούν και με αυτά δικαιολογούν τα δύο μέτρα και δύο σταθμά με τα οποία κρίνουν τις δικές τους πράξεις και των άλλων...

Ο Κ. Μητσοτάκης δεν είναι ούτε ανέμελος ούτε αφελής. Αν πίστευε ότι με το κορονοπάρτι προσέβαλλε την πλειονότητα των Ελλήνων που μένουν κλεισμένοι στα σπίτια τους από τις έξι το απόγευμα και πάλι θα πήγαινε, αλλά με τη μέγιστη δυνατή μυστικότητα και υπό την ανοχή των συμβατικών μίντια. Όπως και στην Πάρνηθα, όμως, έτσι και στην Ικαρία ο πρωθυπουργός μας θεωρεί πως εκείνος, λόγω θέσης και, κυρίως, λόγω ονόματος και οικονομικού πρεστίζ, δικαιούται απολαύσεις που για τους πολλούς είναι απαγορευμένες. Ο ίδιος άνθρωπος που μας απειλούσε πριν μερικές εβδομάδες πως θα μας αύξανε το πρόστιμο στα 500 ευρώ αν δεν ήμασταν υπεύθυνοι έχει καταστήσει την ανευθυνότητα προσωπικό του trademark και ντρέπεται γι' αυτό μόνο όταν του το επισημαίνουν οι δημοσκοπήσεις...

Η πρωθυπουργική αλαζονεία δεν αφορά μόνο τη στήλη των παραπολιτικών. Συνιστά το modus operandi μιας κυβέρνησης που έχει πιστέψει το ίδιο της το δημοσκοπικό ψέμα, που εκτιμά πως θα εξουσιάζει για πάντα και γι' αυτό μπορεί να κάνει ό,τι θέλει δίχως να λαμβάνει κανέναν υπόψη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και το νομοσχέδιο για τα πανεπιστήμια που Κεραμέως- Χρυσοχοΐδης θεωρούν τόσο τέλειο ώστε δεν έκαναν δεκτή ούτε μια πρόταση κομμάτων και φορέων κι ας έχει ξεσηκωθεί η πανεπιστημιακή κοινότητα. Όπως, όμως, προηγούμενοι πρωθυπουργοί έτσι κι ο Κ. Μητσοτάκης θα μάθει με το σκληρό τρόπο πως sic transit gloria mundis, πως όταν πιστέψεις ότι είσαι άτρωτος τότε είναι που γίνεσαι περισσότερο ευάλωτος...

 

 

Τρούμπα πέντε από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, πρότυπα τα κολέγια της αγορασμένης αριστείας...

Ακόμα και το ζευγαράκι τής Αγίας Παρασκευής Ν. Κεραμέως- Μ. Χρυσοχοΐδης αναγνωρίζουν ότι η όποια παραβατικότητα στα ελληνικά πανεπιστήμια αφορά τέσσερα πέντε κι όχι περισσότερα. Πρόκειται για τα ίδια πανεπιστήμια- ΕΚΠΑ, ΑΠΘ, Μετσόβιο, Πατρών, Ιωαννίνων- τα οποία σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα βρίσκονται μέσα στα καλύτερα 600 πανεπιστήμια του κόσμου σε σύνολο 12.000 που μετρήθηκαν... 

Κι όμως, οι υπουργοί Παιδείας και Προστασίας του Πολίτη κι ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν χάνουν ευκαιρία να συκοφαντούν τα ελληνικά ΑΕΙ, παρουσιάζοντάς τα ως άντρα ανομίας και παραβατικότητας όπου, ανάμεσα σε άλλα, διακινούνται όπλα και ναρκωτικά και γίνονται βιασμοί. Παρεμπιπτόντως, τα ιδιωτικά κολέγια, για τα οποία τόσο μοχθούν στην κυβέρνηση και στα οποία εισάγονται σπουδαστές με τα λεφτά τους, ακόμα κι αν έχουν παραδώσει λευκή κόλλα στις πανελλήνιες, βρίσκονται πολύ, πολύ χαμηλά σε παρόμοιες κατατάξεις...

Η εγκληματικότητα στα ελληνικά πανεπιστήμια καλύπτει το 0,1% της συνολικής εγκληματικότητας στη χώρα. Πιθανόν στο οικοδομικό τετράγωνο που ζω στο Παγκράτι να έχουν γίνει περισσότερα εγκλήματα, αλλά δεν προτείνω να μπει από ένας μπάτσος σε κάθε πολυκατοικία για να μας προστατεύει... 

Αν συστήναμε, επομένως, αστυνομικές μονάδες όπου υπάρχουν πιθανοί κίνδυνοι, έστω κι ελάχιστοι, θα έπρεπε να είχαμε ένα εκατομμύριο αστυνομικούς. Αλήθεια, με αυτόν τον τρόπο θα καταπολεμήσουμε την ανεργία, όταν μας λείπουν γιατροί, νοσηλευτές, δάσκαλοι ή καθηγητές;...

Εδώ κι ενάμισι χρόνο έχει καταργηθεί πλήρως το πανεπιστημιακό άσυλο, εξέλιξη που επιτρέπει στην αστυνομία να επεμβαίνει και τώρα στα πανεπιστήμια όταν προκύπτει κάτι αξιόποινο χωρίς να ρωτά κανέναν. Τι εμποδίζει, επίσης, την αστυνομία να χτυπά την παραβατικότητα πέριξ των σχολών ώστε να καθίσταται αναγκαία η παρουσία ανεκπαίδευτων ειδικών φρουρών εντός αυτών, που θα παρακολουθούν μάλιστα και την ηλεκτρονική επικοινωνία σε ένα control room; 

Μας περισσεύουν 50 εκατομμύρια ευρώ για την Παιδεία ώστε να τα σπαταλάμε και σε σκάνερ σαν αυτά που χρησιμοποιούνται στα αεροδρόμια; Πόσο χυδαίοι κι άρρωστοι, εν τέλει, μπορούν να είναι κάποιοι ώστε να πουλάνε νόμο, τάξη, ασφάλεια και ειρωνεία- θυμηθείτε και τι λέει κατά καιρούς ο κλόουν που έχουμε για υπουργό Ανάπτυξης- προκειμένου να μασκαρεύουν το ότι φτωχοποιούν εκ νέου το λαό; Και τι είδους λαός είναι αυτός που γιορτάζει τα 200 χρόνια από την εθνική του παλιγγενεσία μέσα στη σιωπή των αμνών λίγο πριν τα περιλάβει ο σφαγέας τους;...   

 

Και στο ΣΥΡΙΖΑ ασχολούνται με τον Κουφοντίνα...

Αυτή η κυβέρνηση δεν αφήνει ούτε μια ημέρα να πηγαίνει χαμένη που να μην προσθέτει ένα λιθαράκι στην αστυνομοκρατία. Όχι, όμως, για να περιορίζει, για παράδειγμα, τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών ανάμεσα σε μαφίες, τις ένοπλες ληστείες ή τους ξυλοδαρμούς και σε πολυσύχναστα σημεία, αλλά για να επικοινωνεί στο φοβισμένο λαουτζίκο νόμο, τάξη κι ασφάλεια, με έναν προπαγανδιστικό μηχανισμό που βασίζεται κυρίως στο ψέμα, στην υπεραπλούστευση και στη δημιουργία τεχνητής πραγματικότητας. Αν πιστέψουμε, για παράδειγμα, τους Μητσοτάκη- Χρυσοχοΐδη- Κεραμέως, τα ελληνικά πανεπιστήμια μοιάζουν με το Μεντεγίν επί Εσκομπάρ ή με τη Βαγδάτη και την Καμπούλ σήμερα, όταν στην υπόλοιπη χώρα- όπου απουσιάζει πολλές φορές και η στοιχειώδης αστυνόμευση- οι πολίτες ζουν αμέριμνοι στο μικρό σπίτι στο λιβάδι...

Μόνο αφελείς δεν αντιλαμβάνονται ότι η σπουδή τού υπουργείου Προστασίας του Πολίτη να ανακοινώνει κάθε τρεις και λίγο μέτρα περιορισμού τού δικαιώματος συνάθροισης δεν εξυπηρετεί την καταπολέμηση της πανδημίας, αλλά των κοινωνικών αντιδράσεων που έρχονται μόλις ξεμυτίσουμε από τα σπίτια μας. Στη νεοσταλινική- οργουελιανή τους γλώσσα ακόμα και η απαγόρευση στους δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ να καλύπτουν τις διαδηλώσεις μετατρέπεται σε ενδιαφέρον για την προστασία τους. Στο Μαξίμου εξακολουθούν να πιστεύουν ότι στην εποχή που ο καθένας μπορεί να καταγράφει το οτιδήποτε με το κινητό του τηλέφωνο μπορεί να μείνει στο σκοτάδι η κατάχρηση εξουσίας των αστυνομικών οργάνων υπό την κυβερνητική ανοχή...

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, στο ΣΥΡΙΖΑ ασχολούνται με τον Κουφοντίνα! Φυσικά κι ο οποιοσδήποτε κρατούμενος, ακόμα κι αν είναι κατά συρροή δολοφόνος, ακόμα κι αν δεν έχει δείξει στο βίο του κανένα σεβασμό στο κράτος δικαίου, ακόμα κι αν δεν έχει μετανοήσει, έχει δικαίωμα να απολαμβάνει όλων των προνομίων τού νόμου. Σε διαφορετική περίπτωση, η πολιτεία δεν τιμωρεί και δεν σωφρονίζει, αλλά εκδικείται, αντιγράφοντας στην παρανομία το θύμα τής εκδίκησής της. 

Από αυτό το σημείο, ωστόσο, μέχρι πρώην βουλευτές και στελέχη τού ΣΥΡΙΖΑ να βγάζουν ανακοινώσεις για τα δικαιώματα του Κουφοντίνα ονομαστικά και κανενός άλλου υπάρχει άβυσσος. Παρηγορούμαι, πάντως, με το ότι σε ένα κόμμα εξουσίας τής Αριστεράς έχουν χώρο και οι πιο ακραίες- μειοψηφικές σε αυτό μορφές της, γιατί σε αυτές ανήκουν όσοι επικεντρώνουν σε έναν φονιά που δυσφήμησε την Αριστερά... 

 

Rafale και μπάτσοι γιατί δεν τολμά την ειρήνη με την Τουρκία...

Οι επιλογές που κάνει ο καθένας μας με τα χρήματά του, αν μη τι άλλο μαρτυρούν τις προτεραιότητές του. Το ίδιο ισχύει και με τις κυβερνήσεις. Η δική μας, για παράδειγμα, την ίδια ώρα που δίνει δισ. ευρώ για αεροσκάφη και προσλαμβάνει μπάτσους για τα πανεπιστήμια δεν κάνει το ίδιο για ΜΕΘ, γιατρούς, νοσηλευτές, εκπαιδευτικούς, πανεπιστημιακούς... 

Φοβούμενος ο Κ. Μητσοτάκης πως το 2021 θα είναι έτος εθνικών συμβιβασμών στα ελληνοτουρκικά κι επομένως θα δυσαρεστήσει τους σκληρούς δεξιούς που μάντρωσε με τις Πρέσπες, επιβάλλει το δόγμα νόμου και τάξης που συγκλονίζει τους νοικοκυραίους μολονότι δεν τους εξασφαλίζει ούτε το νόμο ούτε την τάξη. Αντί, επομένως, να καταστήσουμε άχρηστα τα κανόνια, υπογράφοντας συμφωνία επίλυσης ζητημάτων με την Τουρκία που θα έχει και υποχωρήσεις, υπογράφουμε συμφωνίες για Rafale κι ό,τι άλλο ήθελε προκύψει στρώνοντας το έδαφος για τους τσοχατζόπουλους του μέλλοντός μας...

Η κυβέρνηση θεωρεί πως το πρόβλημα (και) των πανεπιστημίων είναι πως δεν υπάρχουν πολλοί μπάτσοι να τριγυρίζουν σε αυτά. Γι' αυτό κι αναβιώνει το Σπουδαστικό της Ασφάλειας, γι' αυτό και προβλέπει πειθαρχικές ποινές για τους φοιτητές, την ίδια στιγμή που κλείνει την πόρτα στο δημόσιο πανεπιστήμιο στους χειρότερους μαθητές και στους αιώνιους φοιτητές, για να τους στρέψει στα αγορασμένα πτυχία τής ιδιωτικής εκπαίδευσης. Στην ουσία, καθίσταται ο Μ. Χρυσοχοΐδης συνυπουργός τής Ν. Κεραμέως, λες κι από μόνη της εκείνη δεν είναι ικανή να φέρει την καταστροφή...

Είναι αλήθεια ότι παράγουμε περισσότερους πτυχιούχους ΑΕΙ από όσους μπορούμε να καταναλώσουμε. Γι' αυτό και είναι απαραίτητος ένας ουσιαστικός επαγγελματικός προσανατολισμός που να ξεκινά από το δημοτικό ακόμα, ούτως ώστε στη Γ' Λυκείου να μην έχουμε τόσους υποψήφιους για τα πανεπιστήμια, αλλά και τα δημόσια πανεπιστήμια να μην κλείνουν την πόρτα τους σε χιλιάδες μαθητές για να ανοίξουν εκείνοι την κερκόπορτα με τα χρήματα της μαμάς και του μπαμπά σε ένα από τα πολλά αμφίβολης ποιότητας ιδιωτικά κολέγια του εσωτερικού ή του εξωτερικού. Μόνο που η φιλοσοφία αυτής της κυβέρνησης δεν είναι το κοινωνικό ασανσέρ, η παροχή δυνατοτήτων δηλαδή στα φτωχότερα στρώματα ώστε να εκπαιδευτούν και να απολαύσουν ένα καλύτερο επίπεδο ζωής από των γονέων τους, αλλά η διατήρηση του στάτους κβο ανισοτήτων από το οποίο κάποιοι (και) στην ιδιωτική εκπαίδευση θησαυρίζουν...    

 

 

Απορία αφελούς: ο Χρυσοχοΐδης θα συλλάβει παπάδες τα Φώτα;...

Τι χρεία έχουμε κυβερνήσεων αν στο "πονάει χέρι" ή απάντησή τους είναι "κόβει χέρι"; Γι' αυτό δεν χρειαζόμαστε χειρουργό, αλλά χασάπη. Ομοίως, αν μοναδικό στην ουσία μέτρο για την αντιμετώπιση της πανδημίας- ο εμβολιασμός θα καθυστερήσει να έχει άμεσες ευεργετικές συνέπειες- είναι η αυστηρή καραντίνα, δεν έχουμε ανάγκη από αποφοίτους τού Κολλεγίου Αθηνών και του Χάρβαρντ να μας κυβερνούν, ιδίως όταν αλλάζουν μεταξύ τους υπουργεία σαν μουσικές καρέκλες. Θα μπορούσε να το εισηγηθεί και να το εφαρμόσει καλύτερα ο κάθε αγράμματος αστυφύλαξ τής χούντας...

Οφείλω να υπενθυμίσω στην κυβέρνηση πως οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν μόνο από κοροναΐό και πως ασθένειες είναι και οι ψυχικές. Στο εξωτερικό, μάλιστα, έχουν γίνει έρευνες σύμφωνα με τις οποίες όσοι αρρωστήσουν ή και πεθάνουν άμεσα ή έμμεσα από τα μέτρα που λαμβάνονται για την καταπολέμηση του κοροναΐού θα είναι περισσότεροι από όσους πεθάνουν από τον Covid. Στο πλαίσιο της ψυχικής υγείας εντάσσεται και η ανάγκη ενός πιστού να ανάψει ένα κερί στην εκκλησία, γι' αυτό και βλέπω με κατανόηση το "αντάρτικο" των αρχιπαπάδων ενόψει των Φώτων, μολονότι δεν είναι κάτι παραπάνω από επίδειξη πυγμής και μια υπενθύμιση στην κυβέρνηση για το ποιος είναι το αφεντικό σε αυτήν τη χώρα τού κοινοβουλευτικού φονταμενταλισμού...

Βεβαίως θα περιμένω με ενδιαφέρον πώς θα αντιδράσουν Μητσοτάκης- Χρυσοχοΐδης στους άτακτους ιερωμένους. Θα στείλουν χιλιάδες μπάτσους στις εκκλησίες, εμποδίζοντας τους πιστούς να ανάψουν ένα κερί; 

Θα επιβάλουν πρόστιμα; Θα πετάνε ελικόπτερα πάνω από τους ναούς, θα γίνουν προσαγωγές και συλλήψεις; Φυσικά δεν περιμένω να συμβεί τίποτα παρόμοιο με το αστυνομικό κράτος βίας που εξαπολύθηκε στις 17 Νοεμβρίου και στις 6 Δεκεμβρίου. Αυτή η κυβέρνηση πορεύεται με θρασυδειλία και υποκρισία και με αυτή θα πεθάνει. Τι καλύτερο να περιμένεις, άλλωστε, από έναν πρωθυπουργό που και τους ανασχηματισμούς του τους κάνει ο προκάτοχός του Αντ. Σαμαράς κι ο οποίος δεν αλλάζει υπουργούς που κι ο ίδιος θεωρεί αποτυχημένους για να μην παραδεχθεί ότι η αντιπολίτευση είχε δίκιο;...

 
 

Των αποστατών τα παιδιά πριν καταρρεύσουν λογοκρίνουν...

Η αυταρχικότητα των σταλινικών καθεστώτων τής Ανατολικής Ευρώπης συμπεριλάμβανε και τη λογοκρισία. Τουλάχιστον, όμως, οι πολίτες τους- όχι πως υπερασπίζομαι τα κλουβιά ακόμα κι όταν είναι χρυσά- απολάμβαναν υγεία κι εκπαίδευση υψηλού επιπέδου... 

Στη μητσοτακική Ελλάδα τού 2020 η λογοκρισία συνδυάζεται με εκατό νεκρούς την ημέρα λόγω και των ανεπαρκών μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας και με τον αποκλεισμό τού ενός πέμπτου των μαθητών από την τηλεκπαίδευση, αφού το κράτος δεν έχει φροντίσει να συνδράμει τις οικονομικώς ασθενέστερες οικογένειες με τον απαραίτητο ηλεκτρονικό εξοπλισμό. Ούτε ελευθεροτυπία ούτε υγεία ούτε παιδεία εκεί όπου "ανθίζει" ο νεοφιλελευθερισμός...

Μόνο τις τελευταίες ημέρες η ΝΔ ζήτησε να αρθεί η ασυλία βουλευτίνας τού ΜέΡΑ 25 που είπε από το βήμα τής Βουλής πως ορισμένοι κουκουλοφόροι είναι αστυνομικά όργανα, εξευτέλισε τους βουλευτές της να ξαναψηφίσουν "σωστά" για την άρση ασυλίας Πολάκη κατόπιν εντολής μεγαλοεκδότη, ενώ αποπέμφθηκαν στην ουσία από το Δημοσιογραφικό Συγκρότημα Μαρινάκη οι δημοσιογράφοι Δήμητρα Κρουστάλλη κι Έλενα Ακρίτα κι από την ΕΡΤ ο Πάνος Χαρίτος διότι δεν συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις. Να μην ξεχάσω και την προσαγωγή των διαμαρτυρόμενων εργαζόμενων στην εστίαση. Κι αναρωτιέμαι, αν η ΝΔ δεν προηγείτο στις δημοσκοπήσεις τού ΣΥΡΙΖΑ με 15 μονάδες διαφορά κι αν δεν διέθετε μιντιακή υπεροπλία πόσο πιο χαμηλά θα οδηγούσε τη δημοκρατία μας; Εκτός κι αν η πραγματική διαφορά δεν είναι στις 15 μονάδες κι εκτός αν στην κυβέρνηση αναγνωρίζουν ότι η λαϊκή δυσαρέσκεια για τις πολιτικές τους είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που διαφαίνεται με το λαό εγκλωβισμένο στα σπίτια του... 

Αν σε όλα αυτά συμπεριλάβουμε το αστυνομικό κράτος που χτίζουν Χρυσοχοΐδης- Μητσοτάκης, τότε έχουμε την πλήρη εικόνα αυταρχισμού με την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να προστατεύσει την, κατά τα λεγόμενά της λαοπρόβλητη, εξουσία της. Ο πρωθυπουργός τρέμει την επόμενη ημέρα τής πανδημίας γιατί γνωρίζει ότι όλα όσα έγιναν και δεν έγιναν τον τελευταίο χρόνο θα βγουν στον αφρό και τα συμπεράσματα της κοινωνίας δεν θα είναι και τα καλύτερα για τη διακυβέρνησή του. 

Γι' αυτό κι ως φρόνιμο παιδί μαγειρεύει να σφραγίσει στόματα για να μην μπορέσουν καν να μιλήσουν όταν θα καταστεί δυνατό χάρη στις προσδοκώμενες καλύτερες υγειονομικές συνθήκες. Περιττό να υπενθυμίσω με πόσο κρότο έπεσαν τα σταλινικά καθεστώτα που είχαν ακριβώς την ίδια νοοτροπία...

  
 

Κυβερνούν με το φόβο, θα ηττηθούν από το φως...

Πέρα από όλα τα άλλα ακροδεξιά, η κυβέρνηση νομοθετεί τον περιορισμό των αδειών των κρατούμενων, μολονότι κι ο Συνήγορος του Πολίτη την ενημέρωσε ότι στο 98% των περιπτώσεων τηρούνται οι όροι τους και είναι απαραίτητες για την επανένταξη στην κοινωνία. Τότε γιατί Μητσοτάκης- Χρυσοχοΐδης προχωρούν σε μία ακόμα κατασταλτική ενέργεια που δεν βασίζεται σε στοιχεία και φυσικά δεν έχει καμία σχέση με σωφρονισμό; Μα, γιατί άξονας της πολιτικής τους, ιδίως τώρα που έχουν χάσει τη μπάλα με την πανδημία, είναι η κλασική για συντηρητικά καθεστώτα θώπευση των πιο φοβικών αντανακλαστικών ενός ήδη ψοφοδεούς πόπολου...

Την ώρα που πεθαίνουν από τον κοροναΐό γύρω στους εκατό ανθρώπους σε καθημερινή βάση, η κυβέρνηση συνεχίζει τα δωράκια σε καναλάρχες και λοιπές φίλιες δυνάμεις, σαν να διαχειρίζεται δικά της χρήματα κι όχι του ελληνικού λαού. Προκειμένου να καλυφθεί αυτό το πάρτι διαφθοράς με ένα πέπλο σιωπής, στον καιρό των μέσων κοινωνικής δικτύωσης δεν αρκεί να ελέγχεις- ή να σε ελέγχουν- τα συμβατικά ΜΜΕ. 

Πρέπει να καλλιεργήσεις και φοβικά σύνδρομα που λαθροβιούν στην κοινωνία και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να βγουν ξανά στον αφρό. Συμπληρώνονται δύο μήνες από την ποινική καταδίκη τής Χρυσής Αυγής, αλλά η "φιλοσοφία" της- ακόμα και η άσκηση τυφλής βίας- είναι εδώ και βασιλεύει...

Είναι αλήθεια ότι ο φόβος συσπειρώνει γύρω από τον ηγέτη, έστω κι αν αυτός διαθέτει τα ασθενικά χαρακτηριστικά τού Κ. Μητσοτάκη. Μόνο που αποδεικνύεται πρόσκαιρος σύμμαχος όσο η πραγματικότητα θα αδυνατεί να ανταποκρίνεται στα στάνταρ που η τρομοκράτηση βάζει. Κυβερνούν με το φόβο, αλλά θα ηττηθούν όταν έρθει στο φως το μεγαλύτερο μέρος τής πολιτικής τους εξαπάτησης, διαστάσεις τής οποίας αποτελούν κι αρμοδιότητα του εισαγγελέα...

 

Να μπουν οι μπάτσοι στα πανεπιστήμια, αλλά στα έδρανα...

Από τα πρώτα νομοσχέδια που έφερε αυτή η κυβέρνηση σχετιζόταν με την κατάργηση του πανεπιστημιακού άσυλου, το οποίο βεβαίως ήταν ημικαταργημένο και το μόνο που χρειαζόταν για να εφαρμοστεί κατά περίπτωση ήταν η βούληση της πανεπιστημιακής κοινότητας. Κι όμως, επί αυτής της "σεπτής" κυβέρνησης τραμπούκοι επιτέθηκαν στον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου, έφυγαν ανενόχλητοι και στη συνέχεια ο επιθεωρητής Κάλαχαν Μ. Χρυσοχοΐδης τους επικήρυξε. Και τώρα σχεδιάζουν πανεπιστημιακή αστυνομία, η οποία θα προέρχεται από τα σπλάχνα τής ίδιας αστυνομίας που επιτίθεται ακόμα και σε πεντάχρονα...

Πράγματι, η πανεπιστημιακή αστυνομία δεν είναι ελληνική πρωτοτυπία, αφού εφαρμόζεται σε πολλά επιτυχημένα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Μόνο που πριν βάλουμε τους μπάτσους να κάνουν περιπολίες και στις ελληνικές σχολές, δεν είναι προτιμότερο πρώτα να τους εκπολιτίσουμε και να μην τους έχουμε λυμένα τα χέρια για να κάνουν ό,τι θέλουν ατιμώρητοι; Υπενθυμίζω ότι ένα από τα πρώτα μέτρα αυτής της κυβέρνησης ήταν και η πρόσληψη σχεδόν ανεκπαίδευτων ειδικών φρουρών, ορισμένοι από τους οποίους κατόπιν γελοιοποίησαν το σύνολο του Σώματος με τα καμώματά τους...

Η δεξιά διαθέτει πάντοτε τις πιο εύκολες λύσεις στα πλέον σύνθετα προβλήματα. Το ίδιο πράττει και τώρα η ΝΔ: για να πολεμήσει την πανδημία μάς κλειδώνει στα σπίτια μας, για να αντιμετωπίσει το προσφυγικό χτίζει απάνθρωπα κέντρα κράτησης, για να επιβάλει το νόμο και την τάξη ξέρει μόνο από ξύλο κατά το δοκούν... 

Σε συνδυασμό, μάλιστα, με τη μιντιακή και δημοσκοπική του υπεροχή και τη χλιαρή αντιπολίτευση που έχει απέναντί του, το ζεύγος Μητσοτάκη βρίσκει το περιθώριο για ταξιδάκια και για λάιφσταϊλ συνεντεύξεις που θα ήταν λιγότερο προκλητικές αν η Ελλάδα δεν ήταν πρωταθλήτρια στην ανεργία, στα λουκέτα και στη νέα φτωχοποίηση. Με όλα αυτά και με πολλά ακόμα έχουμε μπροστά μας ένα νέο πολύ δύσκολο χειμώνα... 

  

Χειρότεροι από τους ακροδεξιούς αυτοί που τους παριστάνουν...

Ο Μ. Χρυσοχοΐδης δεν προέρχεται από την ίδια ιδεοληπτική μήτρα τής ακροδεξιάς που έχει "προσφέρει" στον τόπο πολιτικούς όπως ο Αδ. Γεωργιάδης ή ο Μ. Βορίδης. Έχει, όμως, την ορμή τού νεοφώτιστου που θέλει να αποδείξει στο αφεντικό του ότι μπορεί να κάνει τη βρόμικη δουλειά καλύτερα από τους ακροδεξιούς γιατί διαθέτει κεντροαριστερό βιογραφικό κι επομένως μπορεί να πείσει ευκολότερα ένα πιο μετριοπαθές ακροατήριο για την αναγκαιότητα του δόγματος του τρόμου και της καταστολής. Κι όπως κάθε νεοφώτιστος γενίτσαρος έτσι κι ο βραβευμένος από το FBI αδιάβαστος των μνημονίων υπουργός ΠΡΟ- ΠΟ χτυπά δύο φορές πιο βαριά από τους γνήσιους νταήδες, αφού η δική του πίστη στον Μωυσή είναι αμφισβητούμενων σκοπιμοτήτων και συνεπώς οφείλει να τη διατρανώνει πιο δυναμικά...

Η βία που ασκήθηκε στον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου από επαγγελματίες μπαχαλάκηδες είναι το ίδιο καταδικαστέα με τη βία των ΜΑΤ και σε ένα πεντάχρονο σε καφετέρια στο Γαλάτσι και το ίδιο τρομακτική για διαφορετικούς λόγους. Οι πρώτοι θεωρούν τους εαυτούς τους πολύ καλύτερους από τους χρυσαυγίτες, αλλά στην πράξη διαπνέονται από την ίδια φασιστική αντίληψη πως η δική τους θεώρηση του κόσμου είναι η μόνη σωστή. Όσο για τους ματατζήδες, είναι τρομακτικό του έως πού μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος όταν αισθάνεται απρόσβλητος από τη νομιμότητα, έχοντας λάβει λευκή επιταγή από την πολιτική του ηγεσία να ταράζει τους μικροαστούς με κουτσαβακισμό...

Η πανδημία κι ο καταστροφικός τρόπος που τη διαχειρίζεται η κυβέρνηση θα δημιουργήσουν νέο κύμα έντονων κοινωνικών αντιδράσεων, με την τυφλή βία να ελλοχεύει στη γωνία. Λύση, εξάλλου, δεν πρόκειται να δοθεί με την επικήρυξη των μπαχαλάκηδων την ώρα που ο χρυσαυγίτης Παππάς κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος κι ανεπικήρυκτος. 

Και για να το συνδέσω με τη νέα στοχοποίηση της Γαλλίας εξαιτίας τού εξώφυλλου του Charlie Hebdo για τον Τ. Ερντογάν, η δημοκρατία δεν είναι δυνατό να γίνεται σκαντζόχοιρος για να προστατεύεται από αυτούς που παίρνουν τον εαυτό τους στα πολύ σοβαρά. Οφείλει να γίνει ακόμα πιο δημοκρατική, να μην αποκλείει, να μην περιθωριοποιεί και τότε και μόνο τότε η βία θα φύγει από το κέντρο τής σκηνής που βρίσκεται σήμερα και θα βρεθεί στο περιθώριο...

 

 
 

"Είμαι 16άρης, σας γαμώ τα λύκεια"...

Δεν είναι όλοι οι αγώνες δίκαιοι, ιδίως αυτοί που γίνονται από επαναστάτες χωρίς αιτία. Κι από τέτοιους αγώνες έχουμε δει αρκετούς τα τελευταία χρόνια και στα σχολεία, όπως για παράδειγμα πριν δύο χρόνια για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Οι φετινές καταλήψεις, ωστόσο, εν μέσω πανδημίας και με το υπουργείο Παιδείας να κωφεύει εσκεμμένως δεν είναι ούτε χωρίς αιτία ούτε άδικες, είναι κι αναγκαίες εφόσον διακυβεύεται και η δημόσια υγεία. Πολλώ δε μάλλον όταν η κυβερνητική απάντηση δεν είναι ο διάλογος, αλλά η λήψη μέτρων, όπως υπεύθυνες δηλώσεις ακόμα και των γονέων των καταληψιών ή τα χημικά σε νεαρούς διαδηλωτές, που παραπέμπουν σε σκοτεινές εποχές, σε πολύ σκοτεινές εποχές... 

Δεν είναι η πρώτη φορά, βεβαίως, ούτε στην Ελλάδα ούτε στο εξωτερικό που η οργανωμένη πολιτεία διοχετεύει όλο το θεσμικό της μίσος στη νέα γενιά, την οποία στιγματίζει για την ορισμένες φορές ακραία συμπεριφορά της, η οποία όμως εδράζεται συχνά σε βάσιμες αγωνίες. Εν προκειμένω, αντί όλοι οι ανευθυνοϋπεύθυνοι να καθίσουν σε ένα τραπέζι και να αναζητήσουν λύσεις ώστε, για παράδειγμα, να μην στοιβάζονται 27 παιδιά σε μια μικρή αίθουσα ή να μην κάθονται το ένα δίπλα στο άλλο χωρίς προστατευτικά διαχωρίσματα η απάντηση της ανεκδιήγητης Ν. Κεραμέως και του ακόμα πιο ανεκδιήγητου Μ. Χρυσοχοΐδη είναι να πουλήσουν ένα ακόμα επικοινωνιακό σόου νόμου, τάξης κι ασφάλειας για το χατίρι των μικροαστών. Λες και τα σχολεία μας θα γίνουν καλύτερα και πιο ασφαλή την επόμενη ημέρα αν συλληφθούν μερικοί απείθαρχοι μαθητές και οι γονείς τους...

Δεν είναι, επίσης, αδικαιολόγητο μια νεοφιλελεύθερη- νεοσυντηρητική κυβέρνηση, όπως είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη, να βλέπει ως αντίπαλό της τη νεολαία. Άλλωστε ακόμα και στις εκλογές που κέρδισε το καλοκαίρι τού 2019 η νέα γενιά τής γύρισε την πλάτη και ψήφισε μαζικώς ΣΥΡΙΖΑ... 

Ο Κ. Μητσοτάκης, ο οποίος έτσι κι αλλιώς δεν νιώθει πως χρωστά σε κανέναν χάρη στην κληρονομημένη βασιλεία του, δεν συγχωρεί αυτούς που αμφισβητούν το αλάθητό του, ιδίως αν ανάμεσά τους βρίσκεται και το πιο δυναμικό κομμάτι τής κοινωνίας. Εκτιμά, εξάλλου, πως δείχνοντας πυγμή μπορεί να καρπωθεί πολιτικά οφέλη από τους νοικοκυραίους που, κατά τα άλλα, πλήττει με τις πολιτικές του. Αφού τον άρτο τον κρατά για τον ίδιο και τους δικούς προσφέρει θεάματα σε ένα κοινό που είναι εξοικειωμένο με το αλληλοφάγωμα και τον κοινωνικό αυτοματισμό...