Με το "καλά να πάθει" έχουμε ήδη γίνει το τέρας που πολεμάμε...

Ο Αντ. Σαμαράς έχτισε την πολιτική του καριέρα πάνω στη μισαλλοδοξία, στον εθνικισμό, στον πελατειασμό και στη διαπλοκή. Έχει, επίσης, κι ο ίδιος τις δικές του ευθύνες για την κατάντια τού ΕΣΥ όντας και πρωθυπουργός για δυόμισι χρόνια. Σημαίνουν όλα αυτά πως η κόρη του έπρεπε να θυσιαστεί για να επιτευχθεί μια σαδιστική θεία δίκη; Όποιος πιστεύει κάτι τέτοιο ενδεχομένως και να τρομάξει όταν κάποια στιγμή καταλάβει πόσο μοιάζει με το τέρας που υποτίθεται πως πολεμάει...

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δίνουν το δικαίωμα στον οποιονδήποτε να εκφράζεται. Δεν είναι, όμως, όλοι εξοικειωμένοι με τις απαιτήσεις τού δημόσιου λόγου, θα έλεγα αντιθέτως πως τους περισσότερους τους χαρακτηρίζει η πλήρης άγνοια γιατί απλούστατα δεν τους χρειάζεται στον εργασιακό τους βίο. Υπό αυτή την έννοια έχει λογική να εκφράζονται δημοσίως με τον ίδιο τρόπο που μιλούν στον κολλητό τους στην καφετέρια ή με κάποιον με τον οποίο έχουν θυμώσει πρόσωπο με πρόσωπο. 

Είναι ανεπίτρεπτο, ωστόσο, να επιδιώκουν από ανθρώπους που έχουν επαγγελματική εμπειρία στο δημόσιο λόγο να συμπεριφέρονται είτε σαν τσιρλίντερ είτε σαν χούλιγκαν. Απλούστατα ο καθένας είναι υπόλογος για όσα λέει και γράφει κι αν αυτά κάποιες φορές εμπίπτουν στην ποινική νομοθεσία οφείλει και να είναι έτοιμος να δέχεται τις συνέπειες. Οι τζάμπα μάγκες δεν (θα έπρεπε να) ευδοκιμούν ούτε στην ιντερνετόσφαιρα...

Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που δεν τρώγεται ούτε κρύο ούτε ζεστό ούτε και χλιαρό. Πολλώ δε μάλλον όταν έχει να κάνει με ανθρώπινες ζωές. Σε διαφορετική περίπτωση ας επαναφέρουμε τη θανατική ποινή, ας καθιερώσουμε τη συλλογική- κάποιοι το έχουν κάνει ήδη σε σχέση με τους Ισραηλινούς- και την οικογενειακή ευθύνη κι ας πορευόμαστε με αρχές κι αξίες που όταν οι άλλοι τις καταπατούν είναι ολέθριο σφάλμα κι όταν το κάνουμε εμείς οι ίδιοι αυτοσυγχωρούμαστε και προχωράμε... 

Η Λένα Σαμαρά αξίζει να αναπαυτεί εν ειρήνη. Όπως αξίζει και σε κάθε άνθρωπο, ό,τι κι αν έχει πράξει στη ζωή του, αφού τα κρίματά μας δεν μπορούν να να τα φάνε ούτε τα σκουλήκια που θα καταβροχθίσουν τα κορμιά μας...

 

Καιροσκόπος, ούτε φιλελεύθερος ούτε ακροδεξιός...

Αν οι τρέχουσες δημοσκοπήσεις επιβεβαιωθούν, στην ουσία θα έχουμε μια επανάληψη του αποτελέσματος των τελευταίων βουλευτικών εκλογών, με τη ΝΔ κυρίαρχη και ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ να μην την φτάνουν ούτε αθροιστικά. Θα δώσουμε, δηλαδή, στον Κ. Μητσοτάκη έναν αέρα τριών χρόνων- δεν μεσολαβούν άλλες κάλπες μέχρι το 2027- ώστε να συνεχίσει την απαξίωση του ΕΣΥ, την ιδιωτικοποίηση της παιδείας, την αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων, τη φτωχοποίηση της χώρας, την εξαπάτηση στα εθνικά θέματα. Όποιος πιστεύει ότι θα γίνει κάτι διαφορετικό μάλλον έχει ζήσει σε άλλη χώρα τα τελευταία πέντε χρόνια...

Ο Μητσοτάκης δεν είναι ούτε φιλελεύθερος ούτε ακροδεξιός. Είναι καιροσκόπος. Ο ίδιος παριστάνει τον μετριοπαθή κεντρώο την ίδια ώρα που καλύπτει ακροδεξιούς υποψήφιους ευρωβουλευτές του που έχουν βγάλει τα ελληνόμετρα. Στην πραγματικότητα δεν έχει καμία σημασία τι πίστευε διαχρονικά για τη Συμφωνία των Πρεσπών ή για όλα τα ακροδεξιά αθύρματα που έχει υπουργοποιήσει. 

Ο ίδιος έχει στήσει μια Ανώνυμη Εταιρεία εντός τού Μαξίμου που κάνει δουλειές εκατομμυρίων κι έχει αναθέσει στον Στ. Γκρίνμπεργκ τον επικοινωνιακό καλλωπισμό ενός σαθρού οικοδομήματος. Κι αυτό, ομολογουμένως, πηγαίνει πολύ καλά μέχρι τώρα για τον ίδιο...

Δεν μπορώ να προεξοφλήσω το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Κανείς δεν το μπορεί. Μπορεί να είναι το καλύτερο ή το χειρότερο τόσο για τον Κ. Μητσοτάκη όσο και για τον Στέφανο Κασσελάκη. Όπως κι αν έχει, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται χρόνο γιατί αυτό που φέρνει στην πολιτική ζωή τής χώρας είναι πολύ νέο για να είναι δυνατό να απορροφηθεί άμεσα. 

Κι αυτόν το χρόνο οφείλουν πρώτα και κύρια να του τον δώσουν κι όσοι στο κόμμα του τον περιμένουν στη γωνία ακόμα κι αν λάβει 19% κι όχι 20%. Λες κι όταν ανάλαβε ο Κασσελάκης το Σεπτέμβριο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βρισκόταν κάτω από το 10% ή σαν να μην έγιναν δύο διασπάσεις. Όσοι ψηφίσουν τον Ιούνιο ΣΥΡΙΖΑ θα τον έχουν ψηφίσει χάρη στον Κασσελάκη. Ας το έχουν αυτό υπόψη και οι άσπονδοι φίλοι... 

 

Δεν βγάζεις τετραετία με το "πήρα 40,55% κι εσείς τα αρχίδια μου"...

Για τη Σφίγγα και τους Αριστερούς η απάντηση είναι πάντα ο άνθρωπος. Για τον Κ. Μητσοτάκη πάλι είναι "40,55%". Προφανώς δεν θα μπορεί να αποφεύγει την οποιαδήποτε κριτική μέχρι το 2027 χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα το εκλογικό ποσοστό τού 2023, αλλά είναι βέβαιο ότι πρώτα θα το εξαντλήσει και ύστερα θα αρχίσει να απαντά επί της ουσίας. Εν μέρει το λες και δικαιολογημένο, από την άλλη αποκαλύπτει ό,τι η προπαγάνδα καταφέρνει με μαεστρία να κρύβει: την αλαζονεία πίσω από την τεχνητή αυτοπεποίθηση...

Ο πρωθυπουργός έχει καταφέρει να πείσει τους φιλελεύθερους ότι είναι φιλελεύθερος και τους ακροδεξιούς ότι είναι ακροδεξιός. Επιτυγχάνει να ισορροπεί πάνω σε δύο βάρκες χάρη στη μιντιακή του υπεροχή και στην υπεραλίευση των προσωπικών δεδομένων που αφήνουμε στο διαδίκτυο. Θα ήθελα, όμως, πολύ να τον δω να φέρνει στη Βουλή ένα νομοσχέδιο για το γάμο των ομοφυλόφιλων και να τον υπερασπίζονται οι Βορίδης- Γεωργιάδης- Πλεύρης- Κυρανάκης και η λοιπή ακροδεξιά κομπανία που θα μπορούσε πολύ άνετα να ανήκει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα των Σπαρτιατών, της Νίκης και της Ελληνικής Λύσης...

Προφανέστατα ο Μητσοτάκης είναι σήμερα κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού. Ποτέ, όμως, η Ιστορία δεν είναι γραμμική, γι' αυτό και θα συνιστούσα μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση σε όσους σπεύδουν να μιλήσουν και για τρίτη τετραετία του. Είναι, άλλωστε, αυτή η απόλυτη κυριαρχία του που δεν του δίνει πάτημα πλέον να κατηγορεί τους προηγούμενους- αυτός είναι ο προηγούμενος- ή τους σημερινούς αντιπάλους του για τα δικά του λάθη... 

Η διάλυση του ΕΣΥ, η αισχροκέρδεια, η διαφθορά και τόσα άλλα δεινά που επιμελώς κρύφτηκαν κάτω από το χαλί είναι ακόμα εδώ και δεν επιλύονται με το "πήρα 40,55% κι εσείς τα αρχίδια μου". Αργά ή γρήγορα θα αναγκαστείτε να λογοδοτήσετε κύριε Μητσοτάκη...

 

    
 

Βρείτε μου μια μελέτη που να δείχνει ότι οι καρότσες είναι χειρότερες από τα ασθενοφόρα...

Περιμένω τον Κ. Μητσοτάκη να μας πει πως δεν υπάρχουν μελέτες που να δείχνουν ότι αν μεταφέρεσαι στα επείγοντα σε καρότσα έχεις περισσότερες πιθανότητες να πεθάνεις από το αν είχες μεταφερθεί με ασθενοφόρο. Και γιατί να μην το πει; Μήπως δεν είπε το ίδιο για τις ΜΕΘ στην πανδημία; 

Ή, μήπως, δεν μας είπε αυτές τις ημέρες πως οι έμμεσοι φόροι επιβαρύνουν κυρίως τους πλούσιους ή πως όσοι ψωνίζουν στο σούπερ μάρκετ  πέρα από όσα δίνει με το market pass είναι λεφτάδες; Αυτός που επί θητείας του χάθηκε ο δεύτερος μεγαλύτερος αριθμός ανθρώπων σε αναλογία πληθυσμού σε όλη την Ευρώπη στην πανδημία και η χώρα που κυβερνούσε είναι επί μήνες πρωταθλήτρια Ευρώπης στην ακρίβεια με τη δεύτερη χειρότερη αγοραστική δύναμη των πολιτών της πήρε 41%. Μπορεί να πει, συνεπώς, τα πάντα γιατί του το επιτρέψαμε να τα λέει...

Είναι προφανές ότι ο Κ. Μητσοτάκης μιμείται τον Ντ. Τραμπ. Βρίσκεται, μάλιστα, σε καλύτερη θέση από το είδωλό του γιατί στην Ελλάδα, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, δεν λειτουργούν τα θεσμικά αντίβαρα όπως τα ΜΜΕ ή οι άλλες μορφές εξουσίας που θα μπορούσαν να του γίνουν τροχοπέδη. Ελέγχει τα πάντα ή, για την ακρίβεια, οι νταβατζήδες του ελέγχουν τα πάντα. Κι ο ίδιος έχει αρκετό μυαλό ώστε να μην δυσαρεστεί κανέναν. Ξέρει, άλλωστε, ότι αν έστω ένας καναλάρχης μείνει στην απέξω η πολιτική του κυριαρχία θα λιώσει γρηγορότερα από παγόβουνο στην Αρκτική...

Ο Μητσοτάκης αναγκάστηκε να υποσχεθεί ένα ισχυρό σύστημα υγείας. Προσέξτε, όχι δημόσιο, ισχυρό, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για ένα κόμμα που σχεδιάζει να συνταγματοποιήσει το νεοφιλελευθερισμό. Θα το κάνει μάλιστα- λέμε τώρα- έχοντας κατευθύνει ελάχιστα από τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης στο ΕΣΥ. Φαίνεται, όμως, πως όχι μόνο μπορεί να πει τα πάντα χωρίς να ιδρώνει το αφτί κανενός, αλλά και να κάνει τα πάντα δίχως ουσιαστικό έλεγχο. Δυστοπία... 

  
 

Ψήφισε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΜέΡΑ 25 για να έχεις Μητσοτάκη γι' άλλα τέσσερα χρόνια...

Η επιλογή όποιου πιστεύει ότι ο Κ. Μητσοτάκης ήταν ένας καλός πρωθυπουργός- με όποιο κριτήριο χρησιμοποιεί ο καθένας- ή, τέλος πάντων, καλύτερος από τους αντιπάλους του έχει την ξεκάθαρη επιλογή να τον ψηφίσει. Όποιος, από την άλλη, θεωρεί πως ήταν ένας κακός πρωθυπουργός μπορεί είτε να ψηφίσει τον Αλέξη Τσίπρα είτε κάποιον τρίτο. Αν, όμως, είναι της άποψης πως η χώρα και η κοινωνική πλειοψηφία οφείλουν να απαλλαγούν από τον σημερινό πρωθυπουργό έχει κι αυτός μόνο μία επιλογή, αυτή του ΣΥΡΙΖΑ...

Δεν τιμά τον Αλέξη Τσίπρα και το ΣΥΡΙΖΑ πως αν κερδίσουν τις εκλογές αυτό θα έχει συμβεί μέσω καραμπόλας κι όχι γιατί οι πολίτες είναι ενθουσιασμένοι μαζί τους. Κι ο Κ. Μητσοτάκης, ωστόσο, αξιοποίησε το 2019 και με τη μέθοδο της εξαπάτησης τη δυσαρέσκεια για τις υψηλές προσδοκίες που είχε καλλιεργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015. Κι αν ο προεκλογικός λόγος Τσίπρα δεν ήταν οραματικός ή ριζοσπαστικός, ακόμα και η κατάργηση επαχθών νομοθετημάτων Μητσοτάκη και η διακοπή τής πορείας προς το νεοφιλελεύθερο κι ακροδεξιό ολοκαύτωμα με την παράλληλη υπονόμευση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου είναι πολύ σημαντικές παράμετροι εδώ που βρισκόμαστε...

Το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ και το ΜέΡΑ 25 βρίσκονταν στη Βουλή η οποία νομοθέτησε, ανάμεσα σε άλλα, τις απλήρωτες υπερωρίες, το γκρέμισμα του ΕΣΥ εν μέσω πανδημίας και την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ μεσούσης ενεργειακής κρίσης. Δεν τα απέτρεψαν και δεν μπορούσαν να τα αποτρέψουν γιατί δεν διέθεταν την πλειοψηφία. 

Ποσώς, συνεπώς, με ενδιαφέρει να προτεραιοποιήσω την παρουσία τους και στην επόμενη Βουλή όταν στόχος κάθε προοδευτικού πολίτη θα έπρεπε να είναι πολιτικές προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Κι αν δεν έχουν εμπιστοσύνη στο ΣΥΡΙΖΑ, ας μπουν σε μια κυβέρνηση μαζί του για να είναι βέβαιοι ότι δεν θα εξοκείλει. Όλα τα υπόλοιπα, όπως και το αυτογκόλ- σκόπιμο ή μη θα το δείξει η πορεία- Κατρούγκαλου μηδενική αξία θα έχουν αν τη Δευτέρα ορκιστεί κυβέρνηση Μητσοτάκη... 

 

Ούτε καν ΚΚΕ του κέντρου...

Ο Ν. Ανδρουλάκης το βράδυ τής 21ης Μαΐου θέλει το ΠΑΣΟΚ να είναι πάνω από το 10% και η ΝΔ να επικρατήσει με μια άνετη διαφορά επί του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να μην βγαίνουν τα κουκιά ώστε να πιεστεί για συγκυβέρνηση. Θεωρεί περισσότερο διαχειρίσιμη εσωκομματικά μια φυσιολογική πτώση των ποσοστών του στις δεύτερες εκλογές από το ισχυρό ενδεχόμενο αυτό να διασπαστεί αν συγκυβερνήσει με τον ωτακουστή του ή με το ΣΥΡΙΖΑ. Όποιος, όμως, δεν έχει πρόβλημα να συγκυβερνήσει με τη δεξιά πόσο προοδευτικός μπορεί να είναι στην πραγματικότητα και πόσο πιστευτός γίνεται όταν ισχυρίζεται πως είναι ο νόμιμος κληρονόμος τού Ανδρ. Παπανδρέου;...

Κατανοώ τη δύσκολη θέση Ανδρουλάκη. Είναι πρόεδρος ενός διχασμένου κόμματος, το 65% του οποίου είναι δεξιόστροφο και το υπόλοιπο αριστερόστροφο. Υπό αυτή την έννοια και πάλι καλά που πετά και καμιά παρόλα σε βάρος τού Κ. Μητσοτάκη. Όταν, όμως, ένα κόμμα ετεροπροσδιορίζεται δεν μπορεί να είναι ούτε καν ΚΚΕ του κέντρου. Το ΚΚΕ, τουλάχιστον, αυτοπροσδιορίζεται στον πολιτικό χάρτη...

Αν χρειαστούν δεύτερες εκλογές, το ΠΑΣΟΚ θα διασπαστεί και στο ενδιάμεσό τους. Από κίνημα, άλλωστε, έχει μετατραπεί εδώ και πολύ καιρό σε κόμμα στελεχών που εξυπηρετούν προσωπικές ατζέντες χωρίς ιδιαίτερες ιδεολογικές αναφορές. Αν, για παράδειγμα, πράγματι πίστευε στη σοσιαλδημοκρατία ο Ν. Ανδρουλάκης, στην ενίσχυση του ΕΣΥ ή στη διαλεύκανση των παρακολουθήσεων θα είχε ξεκόψει ευθύς εξαρχής οποιοδήποτε δίαυλο επικοινωνίας με τη ΝΔ, ιδίως από τη στιγμή που ο Κ. Μητσοτάκης δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο περίπτωση να θυσιάσει την πρωθυπουργία... 

Ο διμέτωπος, συνεπώς, Ανδρουλάκη είναι κι ανιστόρητος κι αψυχολόγητος όταν ΣΥΡΙΖΑ- ΠΑΣΟΚ ταυτίζονται στα δύο τρίτα ή και περισσότερο των προγραμμάτων τους. Εκτός αν οι σκελετοί στη ντουλάπα Ανδρουλάκη είναι τόσο πολλοί που αδυνατεί να χωρέσει και τη δεξιά μέσα σε αυτή...   

 
 

Συνενοχή η μετριοπάθεια μπροστά στην πιο επικίνδυνη δεξιά της μεταπολίτευσης...

Δεν ξέρω αν αυτή η κυβέρνηση είναι η χειρότερη της μεταπολίτευσης, είναι όμως η πιο επικίνδυνη. Ακόμα πιο επικίνδυνη από την κυβέρνηση του πατέρα Μητσοτάκη γιατί τουλάχιστον τότε τα ΜΜΕ έκαναν τη δουλειά τους και της ασκούσαν κριτική. Όπως κι αν έχει, το "επικίνδυνος" είναι πιο επιβαρυντικό από το "χειρότερος" γιατί το δεύτερο μπορεί να έχει συμβεί εκκινώντας κι από αγαθές προθέσεις. Η επικινδυνότητα, ωστόσο, περιλαμβάνει δόλο που δεν σχετίζεται με άγνοια ή ανικανότητα, αλλά με εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων...

Ο Κ. Μητσοτάκης, για παράδειγμα, δεν άφησε το ΕΣΥ αθωράκιστο στην πανδημία, δεν ιδιωτικοποίησε τη ΔΕΗ εν μέσω ενεργειακής κρίσης, δεν άφησε αφορολόγητα τα υπερκέρδη, δεν παρακολουθούσε φίλους κι αντιπάλους, δεν έκανε push backs στο Αιγαίο και δεν τοποθέτησε ένα ρουσφέτι για σταθμάρχη στη Λάρισα από ανικανότητα ή απρονοησία. Ήξερε πολύ καλά τι έκανε, αυτό ήταν το σχέδιό του και, μάλιστα, του αναγνωρίζω ότι είχε την επιδεξιότητα να το προσαρμόσει στις ανάγκες τής πανδημίας και του πολέμου στην Ουκρανία. Ο νεοφιλελευθερισμός κι ο εθνικισμός δεν έτυχαν ούτε, φυσικά, πέτυχαν. Σχεδιάστηκαν επιμελώς κι εφαρμόστηκαν στην πράξη...

Τα εκλογικά διλήμματα πολλές φορές είναι τεχνητά. Ιδίως στον ύστερο δικομματισμό ΝΔ- ΠΑΣΟΚ οι διαφορές των δύο κομμάτων ήταν ελάχιστες. Δεν ισχύει, όμως, αυτό σήμερα. ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ίδιοι κι αυτό αποδεικνύεται κι από το πώς κυβέρνησαν υπό διαφορετικές πολιτικές συνθήκες. 

Γι' αυτό και είναι ανιστόρητη η νεκρανάσταση του "τι Πλαστήρας τι Παπάγος", γι' αυτό και η κοινωνική πλειοψηφία τρέμει μια δεύτερη τετραετία Μητσοτάκη. Όσοι, συνεπώς, σε αυτές τις εκλογές επιλέγουν τις ίσες αποστάσεις δεν είναι μετριοπαθείς. Θα είναι συνένοχοι αν δοθεί μια δεύτερη θητεία στην πιο επικίνδυνη δεξιά τής μεταπολίτευσης...  

 

 
 

Ας έχουμε Μητσοτάκη, αρκεί να είναι και το Μ-Λ ΚΚΕ στη Βουλή...

Τι έχει, αλήθεια, μεγαλύτερη σημασία για όποιον αυτοπροσδιορίζεται προοδευτικός πολίτης; Να εκπροσωπηθεί στην επόμενη Βουλή η ευρύτερη Αριστερά με όσο το δυνατό περισσότερα κόμματα στην αντιπολίτευση ή να γκρεμίσουμε το καθεστώς Μητσοτάκη; Αν έχει μεγαλύτερη σημασία το πρώτο, τότε να τα μοιράσουμε έτσι ώστε να εκπροσωπηθούν και το ΚΚΕ Μ- Λ και το Μ- Λ ΚΚΕ. Αν, όμως, έχει μεγαλύτερη αξία το δεύτερο, τότε δεν αντιλαμβάνομαι πώς αυτό θα συμβεί χωρίς να είναι πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ...

Αλίμονο, ο Κ. Μητσοτάκης δεν είναι Χίτλερ. Ωστόσο στη δημοκρατία τής Βαϊμάρης όσο οι κομμουνιστές και οι σοσιαλδημοκράτες διαγκωνίζονταν για το ποιος μπορεί να εκπροσωπήσει καλύτερα την εργατική τάξη αυτή αποπλανείτο από την εγκληματική ιδεοληψία τού φασισμού. Κάτι παρόμοιο θέλουμε να συμβεί και τώρα; Να βγάλουμε τις Αριστερές και κεντροαριστερές σάρκες μας ώστε να επιστρέψει στο Μαξίμου η νεοφιλελεύθερη κι ακροδεξιά φαυλότητα;...

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έκανε λάθη και παραλείψεις που δεν οφείλονταν μόνο στα μνημόνια, όπως για παράδειγμα η μη φορολόγηση των εφοπλιστών ώστε να μπορούν να μας κάνουν διεθνώς υπερήφανους για τα ναρκοπλοία τους. Πρέπει, όμως, να είσαι κομματικώς φανατισμένος για να πιστέψεις ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα ιδιωτικοποιήσει το νερό και το ΕΣΥ ή θα στήσει ένα μηχανισμό παρακολούθησης φίλων κι αντιπάλων. Δεν τα ιδιωτικοποίησε, άλλωστε, επί μνημονίων. Αν ήταν όλοι ίδιοι, εξάλλου, τα συστημικά ΜΜΕ δεν θα έδιναν τον υπέρ πάντων αγώνα για να επικρατήσει ο Μητσοτάκης. Έτσι δεν είναι;... 

 

Πιλότοι σκοτώνονται, μπάτσοι διαφθείρονται αλλά ευτυχώς δεν μας κυβερνούν απάτριδες και μπαχαλάκηδες...

Πιλότοι πολεμικών αεροσκαφών σκοτώνονται και υψηλόβαθμοι αξιωματικοί, τοποθετημένοι από την πολιτική ηγεσία, συνομιλούν με μαφιόζους. Ποιος να το πίστευε ότι τέτοια πράγματα θα συνέβαιναν όχι με μια κυβέρνηση "απάτριδών" και "μπαχαλάκηδων" όπως του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά επί ΝΔ της πατρίδας και της ασφάλειας; Μάλλον όλοι όσοι ταυτίζουμε τις πατριωτικές κορώνες και τα κηρύγματα περί νόμου και τάξης με τους πολιτικούς ή και ποινικούς απατεώνες...

Ο Τσοχατζόπουλος πήγε φυλακή προχωρώντας στα μισά από τα εξοπλιστικά προγράμματα στα οποία έχει προχωρήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, για τα περισσότερα εκ των οποίων δεν ρώτησε καν τα Επιτελεία. Κι όμως, η εθνική μας ασφάλεια θα μπορούσε να είχε υπηρετηθεί πολύ καλύτερα και πολύ φθηνότερα από 15 δισ. ευρώ που μας κοστίζουν τα Ραφάλ και οι Μπελαρά, αν επενδύαμε πιο πολύ στη διπλωματία παρά στο σισύφειο εξοπλιστικό ράλι. 

Αν, για παράδειγμα, αναλαμβάναμε εμείς ρόλο ειρηνοποιού ανάμεσα σε Ρωσία και Ουκρανία αντί να τον έχουμε παραχωρήσει στην Τουρκία. Ούτε καν το κοινό χριστιανικό δόγμα δεν αξιοποιούν αυτοί που σταυροκοπιούνται με το που βλέπουν κάμερες να τους καταγράφουν...

Τρομάζω και μόνο στη σκέψη τού τι άλλο θα κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη αν της ανανεωθεί η λαϊκή εντολή. Αν μέσα σε τέσσερα χρόνια σκότωσε εκατοντάδες ή και χιλιάδες που θα είχαν σωθεί αν είχε ενισχύσει ουσιαστικώς το ΕΣΥ, έχει γιγαντώσει τις ταξικές ανισότητες καθιστώντας τους πλούσιους πλουσιότερους και τους υπόλοιπους φτωχότερους κι έχει ασελγήσει με τέτοια βιαιότητα πάνω στους θεσμούς και στις δημοκρατικές λειτουργίες τι άλλο "καλούδι" μας ετοιμάζει;... 

Ο Κ. Μητσοτάκης δεν έχτισε από το μηδέν το σύστημα διαφθοράς. Το βρήκε έτοιμο από τους πολιτικούς και οικογενειακούς του προγόνους και το επέκτεινε. Κρίμα δεν είναι να το επεκτείνει κι άλλο;... 

 

ΑμεΑ από επιλογή οι Έλληνες δικαστές...

Αν οι βελγικές Αρχές δεν μπούκαραν στο σπίτι τής Καϊλή τις προάλλες, αλλά σε εννέα μήνες από τώρα δεν θα έβρισκαν ούτε πεντάευρω, πολλώ δε μάλλον 750.000 ευρώ. Στην Ελλάδα, ωστόσο, οι δικαστές μας κινούνται με ρυθμούς Ραντανπλάν όχι γιατί είναι τεμπέληδες, αλλά γιατί είναι ευθυνόφοβοι, όταν δεν είναι διεφθαρμένοι. Αν, πάντως, δεήσουν κάποια στιγμή να κάνουν τη δουλειά τους, τους συμβουλεύω να ψάξουν και στην Αθήνα για λομπίστες που μοιράζουν σακούλες. Θα εκπλαγούν από το πόσες θα βρουν...

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει περάσει μία σειρά από νομοσχέδια που μυρίζουν διαπλοκή από την πρώτη ως την τελευταία τους σελίδα. Τι να θυμηθώ και τι να ξεχάσω; Τον αντιπεριβαλλοντικό νόμο Χατζηδάκη, για παράδειγμα, που όσα περισσότερα επενδύεις τόσο λιγότερο χρειάζεται να προστατεύεις το περιβάλλον; 

Τους νόμους Κεραμέως που εξισώσουν τα κολέγια με τα πανεπιστήμια, τον αντεργατικό νόμο Χατζηδάκη που νομιμοποίησε την απλήρωτη υπερωρία ή την πρόσφατη διάλυση του ΕΣΥ και το προμοτάρισμα της ιδιωτικής ασφάλισης; Είναι ουκ ολίγα τα νομοσχέδια που έφτασαν γραμμένα στα υπουργεία- πλασιέ από δικηγορικά γραφεία- πελάτες ολιγαρχών...

Φυσικά δεν τρέφω αυταπάτες πως θα κινητοποιηθούν οι υπηρέτες τής Θέμιδας- τρομάρα τους- για να ξεψαχνίσουν τα ελληνικά λόμπι. Μία το έκανε, η Ελένη Τουλουπάκη, και την έστειλαν στο ειδικό δικαστήριο κατηγορούμενη... 

Η δικαιοσύνη στη χώρα μας είναι τυφλή, μουγκή και κουφή όχι από κάποια εκ γενετής αναπηρία, αλλά από την επίκτητη ασθένεια της φοβικότητας και της διαφθοράς. Χέστηδες, όμως, ή λαμόγια το αποτέλεσμα είναι ένα και το αυτό για το λαό, ο οποίος νιώθει απροστάτευτος κι από αυτούς που δεν θα έπρεπε να κάνουν τίποτα άλλο από το να τον προστατεύουν...

  
 

Η μετριοπάθεια δεν ταιριάζει στην πρόοδο...

Έχουν περάσει σχεδόν τέσσερα χρόνια από την υπερψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών, χρόνος ικανός για να γνωρίζουμε, τουλάχιστον, αν η Ελλάδα προδόθηκε ή όχι. Και σίγουρα το γνωρίζουν οι κάτοικοι της Μακεδονίας, το πατριωτικό συναίσθημα των οποίων καπηλεύτηκαν οι διαχρονικοί μας ελλαδέμπορες. Γι' αυτό και τώρα ο Κ. Μητσοτάκης τρέχει και δεν φτάνει στη Βόρεια Ελλάδα μήπως και ξεγελάσει ξανά εκείνους που εξαπάτησε το 2019 καβαλώντας τον Βουκεφάλα...

Πώς, όμως, αντιμετωπίζεις αποτελεσματικώς το λαϊκισμό; Πάντως όχι με τον καθωσπρεπισμό ούτε με ιδεολογική ουδετερότητα. Γι' αυτό και με ξένισαν οι χαμηλοί τόνοι Τσίπρα στο νομοσχέδιο για το ΕΣΥ, το οποίο στην ουσία το καταργεί. Δεν μπορεί από τη μία να καλείς επί ημέρες τους πολίτες να βγουν στους δρόμους κι όταν φτάνει η ώρα να μιλήσεις στη Βουλή να βαριέσαι πιο πολύ κι από τον Κ. Μητσοτάκη όταν αναγκάζεται να μένει στην Αθήνα το Σαββατοκύριακο...

Καταλαβαίνω την προσπάθεια προσεταιρισμού των κυρ Παντελήδων, που είναι ουκ ολίγοι και πιστεύουν ότι με το να μην πιστεύουν σε αρχές, ιδέες κι αξίες περιφρουρούν τη ζωούλα τους. Όταν, όμως, καταργούνται λαϊκά κεκτημένα δεκαετιών ή όταν πεθαίνουν άνθρωποι στο Αιγαίο το να μένεις σιωπηλός ή χαμηλών τόνων δεν είναι προεκλογική πονηριά. 

Συνιστά πρόωρη υποθήκευση του κυβερνητικού σου έργου στις μέσες λύσεις, τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ πλήρωσε ήδη το 2015- 2019. Η Ελλάδα δεν θα αλλάξει αν οι προοδευτικές δυνάμεις δεν αναλάβουν το πολιτικό κόστος των αλλαγών. Κι αν δεν είναι πρόθυμες να το αναλάβουν τότε καπηλεύονται τον τίτλο των προοδευτικών δυνάμεων... 

 

 

Η αποχή είναι συγχωροχάρτι...

Ο Κ. Μητσοτάκης έχει μέθοδο στη νεοφιλελεύθερη τρέλα του. Το αποδεικνύει και με το νομοσχέδιο για το ΕΣΥ, με το οποίο κάνει ένα ακόμα δώρο στους ιδιώτες σε βάρος τού δημοσίου συμφέροντος. Νομοθετεί σαν να μην υπάρχει αύριο γιατί καταλαβαίνει ότι για τον ίδιο και για τα συμφέροντα που εκπροσωπεί δεν υπάρχει πράγματι αύριο. Μέχρι να γίνουν, ωστόσο, παρελθόν φαίνεται πως θα στοιχειώσουν πολύ από το μέλλον μας...

Τυχόν προκήρυξη εκλογών ακόμα κι εντός τού Ιανουαρίου θα είναι σοβαρή ένδειξη του κλίματος ηττοπάθειας που επικρατεί στο Μαξίμου, μολονότι εκβάλλουν μια αισιοδοξία χωρίς ρεαλιστικές βάσεις. Δεν είμαι καθόλου σίγουρος, ωστόσο, ότι οι 15 οικογένειες για τις οποίες κυβερνά ο Κ. Μητσοτάκης θα του επιτρέψουν να διακινδυνεύσει τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης τα οποία έχουν ήδη εξασφαλίσει για πάρτη τους. Μπορεί ο Κυριάκος να είναι ο αχυράνθρωπός τους, αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν είναι κι αναλώσιμος...

Φυσικά το πρόβλημα είναι συστημικό και δεν πρόκειται να επιλυθεί μόνο αν απαλλαγούμε από τα πρόσωπα. Μέχρι, ωστόσο, να φτουρήσει η επανάσταση αυτός ο τόπος έχει ανάγκη να κυβερνηθεί από ανθρώπους οι οποίοι θα έχουν πολύ μικρότερη εξάρτηση από τους κεφαλαιοκράτες. Στις επόμενες εκλογές, συνεπώς, η αποχή γιατί δεν βρίσκουμε το ιδανικό δεν είναι απάντηση στη δυστοπία που βιώνουμε σήμερα. Θα είναι, στην ουσία, συγχωροχάρτι της...

 

 

Αν η ζωή των άλλων μας ενδιέφερε περισσότερο από την τσέπη μας δεν θα είχαμε πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη...

Στην Ελλάδα, την τρίτη χώρα παγκοσμίως σε θανάτους την τελευταία εβδομάδα λόγω covid, η οποία ξεπέρασε ακόμα και την Ιταλία και το Βέλγιο σε θανάτους ανά εκατομμύριο πληθυσμού και η οποία θρηνεί καθημερινώς πάνω από 50 ανθρώπους, η κυβέρνησή της ανακοίνωσε άρση των όποιων περιοριστικών μέτρων είχαν μείνει σε εφαρμογή. Ο Θ. Σκυλακάκης, μάλιστα, ο οποίος συνηθίζει να λέει ωμά όσα ο Κ. Μητσοτάκης πιστεύει αλλά κρύβει, μας είπε πως υπάρχουν "μόνο" υγειονομικές επιπτώσεις από τον κοροναϊό κι όχι οικονομικές. Να το ακούσουν και οι οικογένειες των πάνω από 28.000 ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους πως τα αγαπημένα τους πρόσωπα ήταν "υγειονομικές επιπτώσεις" για να αναθαρρήσουν...

Η κυβέρνηση πράττει με την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια ό,τι έπραξε και με την πανδημία, σχεδόν τίποτα δηλαδή. Σε αντίθεση, ωστόσο, με τον κοροναϊό η εκτίναξη των τιμών, ιδίως στην ενέργεια, την έχει χτυπήσει πολύ δημοσκοπικώς. Κι αν η δημοσκοπική πτώση τής ΝΔ είναι πρόβλημα του Κ. Μητσοτάκη που δεν με απασχολεί ιδιαιτέρως, η ουσιαστική αδιαφορία μας για τους νεκρούς τής πανδημίας είναι ζήτημα που θα έπρεπε να απασχολεί τους πάντες...

Αν ενδιαφερόμασταν περισσότερο για τις ζωές των άλλων, θα απαιτούσαμε πολύ πιο δυναμικώς από την κυβέρνηση να ενισχύσει το ΕΣΥ. Αν μας ένοιαζε λίγο πιο πολύ ο συνάνθρωπος, θα εμβολιαζόμασταν και οι ίδιοι χωρίς να περιμένουμε από τους άλλους να μας παρέχουν την ανοσία τής αγέλης. 

Αν διαθέταμε περισσότερη ταξική συνείδηση και κοινωνική ευαισθησία θα μας απασχολούσε πιο πολύ η ανθρώπινη ζωή και λιγότερο η τσέπη μας. Τι γράφω, όμως, κι εγώ; Αν είχαμε όλα αυτά, θα υπήρχε ποτέ περίπτωση να είχαμε πρωθυπουργό τον Κ. Μητσοτάκη;...

  
 

Αλάνθαστοι οδεύουμε στους 20.000 νεκρούς...

Όταν ο Κ. Μητσοτάκης εκστόμισε από το βήμα τής Βουλής πως είτε είσαι εντός ΜΕΘ είτε εκτός είναι το ίδιο και το αυτό κι αναρωτήθηκε αν υπήρχαν έρευνες που να ισχυρίζονται το αντίθετο, η απορία μου δεν ήταν αν υπήρχαν τέτοιες έρευνες αλλά γιατί χρειαζόμαστε έρευνες για να αποδεικνύουμε τα αυτονόητα. Δηλαδή αύριο μεθαύριο θα κάνουμε έρευνα, για παράδειγμα, και για το αν κάποιος που παθαίνει έμφραγμα έχει περισσότερες πιθανότητες να σωθεί αν πάει σε νοσοκομείο; Καταλαβαίνω ότι πολλοί άνθρωποι βγάζουν το ψωμί τους από τέτοιου είδους έρευνες, αλλά αντί να αναλώνουμε οικονομικούς κι ανθρώπινους πόρους για τα αυτονόητα δεν θα ήταν πιο χρήσιμο αν ασχολούμασταν με το να βρούμε, π.χ., θεραπείες για διάφορες μορφές καρκίνου;...

Κι επί ΣΥΡΙΖΑ κι επί ΠΑΣΟΚ κι επί ΝΔ παλιότερα πέθαιναν άνθρωποι εκτός ΜΕΘ. Το ΕΣΥ δεν ήταν ποτέ ένα κόσμημα, αλλά δεν ήταν και ποτέ για τα σκουπίδια. Ποτέ, ωστόσο, από τη μεταπολίτευση και μετά δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε μια πανδημία. Κι αν το Μάρτιο του 2020 ήταν λογικό να πιαστεί και η κυβέρνηση εξαπίνης, ποιες δικαιολογίες μπορεί να έχει σχεδόν δύο χρόνια αργότερα για το ότι η ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας έχει περιοριστεί σε ό,τι βλέπουν η πεθερά και τα ΜΜΕ;...

Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει κληθεί να αντιμετωπίσει ζητήματα που υπερβαίνουν τα στενά όρια της ελληνικής εδαφικής επικράτειας. Είναι, όμως, επίσης αλήθεια ότι στην πανδημία και στην ακρίβεια έχουμε πάει πολύ χειρότερα από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες δίχως να έχει εξηγηθεί από τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς του το γιατί... 

Ακούγοντάς τους και στη συζήτηση του προϋπολογισμού παρουσιάζουν μια εξωραϊσμένη εικόνα τής χώρας, το οποίο είναι θεμιτό βεβαίως να το κάνουν για πολιτικούς λόγους, αλλά δεν τους έχω ακούσει να παραδεχθούν έστω ένα λάθος τους. Αντιθέτως, συνεχίζουν την  αντιπολίτευση στο ΣΥΡΙΖΑ λες και η αξιωματική αντιπολίτευση βρίσκεται στην θέση που είναι σήμερα χωρίς να έχουν μεσολαβήσει εκλογές που έκριναν τα κυβερνητικά πεπραγμένα της. Στις επόμενες κάλπες, ωστόσο, πρώτα θα κριθεί ο βίος και πολιτεία τής κυβέρνησης Μητσοτάκη και δευτερευόντως το κυβερνητικό σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ. Ας το έχουν αυτό υπόψη στo Μαξίμου ΑΕ...  

 

 

Προσβάλλομαι και δεν το ανέχομαι. Εσείς;...

Δεν χρειάζεται να καταφύγουμε στην τεχνητή νοημοσύνη για να μάθουμε τι πραγματικά σκέφτεται ο Κ. Μητσοτάκης. Έχουμε την Μ. Ξαφά γι' αυτό, η οποία μας λέει όσα ο πρωθυπουργός πιστεύει και προγραμματίζει για το μέλλον μας αλλά μας τα φέρνει ένα ένα και με μπόλικα ψέματα και προπαγάνδα γιατί αλλιώς θα τον έπαιρναν με τις πέτρες ακόμα και οι δικοί του. Πάγωμα κατώτατου μισθού, απολύσεις στο ΕΣΥ, ιδιωτικοποιήσεις νοσοκομείων, τα οποία στην ουσία αποκάλυψε η διαχρονική ιέρεια των μητσοτάκηδων, είναι απλώς μερικά από αυτά τα οποία μας έχουν για μετά αν δεν τους βάλουμε φρένο...

Σκεφτείτε, για παράδειγμα, να είχε ενισχυθεί το ΕΣΥ με γιατρούς και νοσηλευτές, ΜΕΘ και λοιπό εξοπλισμό, πρωτοβάθμιες μονάδες υγείας και κινητά συνεργεία. Πώς θα έπειθε στη συνέχεια η κυβέρνηση για την ανάγκη ιδιωτικοποίησής του αν οι πολίτες έβλεπαν ένα σύστημα που λειτουργεί ρολόι;.. 

Σκεφτείτε, επίσης, πόσο καλός μάνατζερ είναι κάποιος που σου λέει πως θα παραχωρήσει σε κάποιον άλλο τη δουλειά γιατί ο ίδιος δεν μπορεί. Θα ανανεώνατε την θητεία ενός τέτοιου ανθρώπου; Μάλλον όχι και πολύ καλά θα πράττατε αν κάνατε το ίδιο και με τον Κ. Μητσοτάκη, που ακριβώς αυτό σας λέει...

Δεν προσβάλλομαι από το ότι η ιδεολογία τού πρωθυπουργού τής χώρας είναι διαφορετική από τη δική μου. Οι κόσμοι μας είναι εντελώς διαφορετικοί και τα συμφέροντα που έχει επιλέξει να υπερασπίζεται ο καθένας μας ομοίως διαφορετικά... 

Οι νεοφιλελεύθεροι, εξάλλου, μιλούν αποκλειστικώς για δημιουργία νέου πλούτου, δίχως να τους περνά καν από το μυαλό πως αυτός πρέπει να διανέμεται με κοινωνική δικαιοσύνη ή και πως το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και με τον ήδη παραγόμενο. Προσβάλλομαι, όμως, πολύ από το ότι ο πρωθυπουργός συμπεριφέρεται σε εμένα και στην κοινωνική πλειοψηφία σαν να είμαστε λοβοτομημένοι κι έτσι πρόθυμοι να πιστέψουμε, για παράδειγμα, ότι την προηγούμενη εβδομάδα οι άνω των 60 ήταν αρκούντως εμβολιασμένοι κι επομένως η υποχρεωτικότητα αχρείαστη κι επικίνδυνη και σήμερα δεν είναι κι άρα η υποχρεωτικότητα αναγκαία. Προσβάλλομαι και δεν το ανέχομαι. Αναρωτιέμαι, όμως, αν προσβαλλόμαστε και δεν το ανεχόμαστε άλλο, σε πρώτο πληθυντικό...

 

Κυβέρνηση Μητσοτάκη, ο καλύτερος φίλος των αντιεμβολιαστών...

Στο ζήτημα του εμβολιασμού η κυβέρνηση- όποια κι αν ήταν αυτή- είχε εξαρχής ένα σοβαρό μειονέκτημα σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές κι αυτό αφορούσε το μεγάλο ποσοστό απαξίωσης του κομματικού μας συστήματος. Ύστερα από τη χρεοκοπία τής χώρας και τα μνημόνια που έφερε ο πάλαι ποτέ δικομματισμός ακολούθησε και η αποτυχία τής πρώτης φοράς Αριστεράς να τα σκίσει με ένα νόμο κι ένα άρθρο, με συνέπεια οι πολίτες από την οργή και τον ενθουσιασμό να μετακυλήσουν στην αμηχανία και στην έντονη δυσπιστία για τα πάντα. Μπορώ να κατανοήσω, συνεπώς, γιατί ο Έλληνας είναι πιο διστακτικός από τον Πορτογάλο, τον Ισπανό ή τον Ιταλό, με τους οποίους είμαστε εγγύτερα σε νοοτροπία, στο να πειστεί ότι όσα του λέει η κυβέρνησή του ακολουθούν τον ορθό λόγο...

Κι αν αυτό το σκηνικό θα ήταν πρόβλημα και για μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, το πρόβλημα διογκώνεται από το ότι έχουμε μια κυβέρνηση η στρατηγική τής οποίας βασίστηκε στην ατομική ευθύνη, τη μηδενική δική της, στα πρόστιμα και στις απειλές κι όχι στην πειθώ και στη συλλογική κινητοποίηση κι ενίσχυση του ΕΣΥ. Αντί, για παράδειγμα, να δοθούν μπόνους, ακόμα και οικονομικά, στους άνω των 60 για να εμβολιαστούν ή να πάνε κινητές μονάδες πόρτα πόρτα, να ενεργοποιηθεί η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, να επιταχθούν οι ιδιωτικές κλινικές, να γίνει μια δωρεάν διαφημιστική καμπάνια, να αποσυμφορηθούν τα ΜΜΜ ή να επεκταθεί η τηλεργασία επιβάλλονται πρόστιμα και ξεπλένονται λίστες Πέτσα. Αυτές είναι κάποιες από τις συνέπειες του να σε κυβερνούν νεοφιλελεύθεροι ακροδεξιοί που πιστεύουν ότι τα προβλήματα λύνονται πάντα με τη ράβδο και υπέρ μιας κλειστής ελίτ, ποτέ με το λόγο και το έργο...

Αν θεωρούσα πως έχουν εξαντληθεί όλες οι δυνατότητες για να μην θρηνήσουμε μερικές ακόμα χιλιάδες νεκρούς ηλικιωμένους μέχρι το τέλος τού έτους, θα έδειχνα περισσότερο ενδιαφέρον για το διοικητικό πρόστιμο των 100 ευρώ. Πέρα, όμως, από τα μέτρα που ανάφερα παραπάνω και τα οποία δεν έχουν ληφθεί, πώς είναι δυνατό να βγάζουμε το μαστίγιο στους ανεμβολίαστους άνω των 60 την ίδια ώρα που οι σχολικές τάξεις εξακολουθούν να λειτουργούν ακόμα κι όταν έχουν νοσήσει οι μισοί μαθητές; 

Μέσω των σχολείων γίνεται αυτήν τη στιγμή πάρτι διασποράς αλλά η απίθανη υπουργός Παιδείας περνά νέα νομοσχέδια  υπέρ των κολεγιαρχών. Με αυτά που κάνουν και δεν κάνουν, έχουν μετατραπεί στους καλύτερους διαφημιστές τού αντιεμβολιαστικού κινήματος...

  

 
 

Η Ελλάδα ζει μια τραγωδία στο mute...

Αν οι διοικητές των νοσοκομείων δεν ήταν ως επί το πλείστον συνταξιούχα στελέχη τής ΝΔ κι επέτρεπαν στις κάμερες να καταγράφουν τι συμβαίνει στα φέουδά τους δεν θα έμεναν πολλοί ανεμβολίαστοι στη χώρα. Η Ελλάδα, όπως κι άλλες χώρες βεβαίως, ζει μια τραγωδία στο mute κι εμείς ακόμα συζητάμε για το αν θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερες ΜΕΘ. Λες κι ο αυτοσκοπός μας είναι να τεστάρουμε το σύστημα φέρνοντας τον εαυτό μας στα πρόθυρα του θανάτου...

Δεν ισχυρίζομαι πως δεν θα έπρεπε να έχουμε κάνει πολλά περισσότερα για την ενίσχυση του ΕΣΥ, ιδίως να προσθέσουμε πραγματικές ΜΕΘ με πραγματικούς γιατρούς σε αυτές. Πόσο αυτοκαταστροφικό είναι, ωστόσο, να έχεις ένα όπλο στη διάθεσή σου που μπορεί να σε προστατεύσει σε σημαντικό βαθμό, όπως είναι το εμβόλιο, κι εσύ να διυλίζεις τον κώνωπα και να καταπίνεις την κάμηλο; Ακόμα κι αν η κοινωνική σου συνείδηση κινείται στα τάρταρα, είναι δυνατό να αποδέχεσαι την αυτοκτονία σου μόνο και μόνο για να υπερασπίσεις την κοινωνία από φαντασιακούς κινδύνους;...

Το νέο λόκνταουν δεν είναι αναπόφευκτο κι αν συμβεί δεν θα ευθύνεται μόνο η κυβέρνηση αλλά και το στραβό μας το κεφάλι. Αυτό που επαναστατεί εκεί που δεν χρειάζεται και λουφάζει εκεί που θα έπρεπε να εξεγείρεται... 

Όπως κι αν έχει, δεν έχουμε φτάσει στην ώρα τού απολογισμού, βρισκόμαστε σε μια ακόμα κορύφωση της μάχης και το αν αυτή θα είναι η τελευταία ή όχι δεν εξαρτάται τόσο από την ανθεκτικότητα ενός ιού αλλά από την αφύπνιση της στοιχειώδους λογικής μας. Ας σκεφτούν, για παράδειγμα, οι ταλιμπάν τού ανεμβολιασμού γιατί η νέα μετάλλαξη είναι αφρικανική κι ας το συσχετίσουν με τα χαμηλά ποσοστά εμβολιασμού στην Αφρική. Τι άλλο, αλήθεια, μπορώ να γράψω  μήπως και σταματήσουμε να θυσιάζουμε 100 ανθρώπους την ημέρα;...

 

Οι ευγενείς να γίνονται διπλωμάτες και οι αγενείς δημοσιογράφοι...

Όποιος θέλει να είναι ευγενής μπορεί να γίνει διπλωμάτης, παπάς ή πολιτικός. Δεν μπορεί να γίνει, όμως, δημοσιογράφος που δουλειά του είναι να γίνεται αγενής απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας. Αυτές, όμως, είναι δύσκολες εξισώσεις για το ελληνικό μιντιακό κατεστημένο το οποίο συγχέει τη δημοσιογραφία με τις δημόσιες σχέσεις και τον έλεγχο της εξουσίας με το ατέλειωτο λιβανιστήρι. Με το "σεις" και με το "σας" μπορεί κάποιος που δημοσιογραφεί να καταλήξει βουλευτής, υπουργός ή και πρωθυπουργός. Δημοσιογράφος, ωστόσο, με το δέλτα κεφαλαίο δεν θα γίνει ποτέ...

Ενδεικτικό του τρόπου λειτουργίας των ελληνικών ΜΜΕ είναι πως αντί να διερευνήσουν τι πραγματικά συμβαίνει στο Αιγαίο με τις επαναπροωθήσεις ασχολήθηκαν με την Ολλανδή δημοσιογράφο και τα... σκυλιά της. Αφήστε που βρήκαμε αφορμή για να αποδείξουμε τάχα πόσο ανάδελφο έθνος είμαστε και πόσο μας μισούν και οι Ολλανδοί γενικά. Λίγοι αναλογίστηκαν πως η Ingeborg Beugel ίσως να μίλησε πρωτίστως ως άνθρωπος και δημοσιογράφος κι όχι ως Ολλανδή...

ΕΕ, Συμβούλιο της Ευρώπης, Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, τα εγκυρότερα διεθνή μέσα ενημέρωσης αναφέρουν πως στο Αιγαίο γίνονται επαναπροωθήσεις, push backs επί το αγγλικότερο, και μάλιστα σε μια χώρα όπως η Τουρκία την οποία με δυσκολία μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς ασφαλή. Μας ενδιαφέρει να επιβεβαιώσουμε ή να διαψεύσουμε στο πεδίο πως ισχύει κάτι τέτοιο ή θα μείνουμε στον ψευδοπατριωτισμό και το κουτσομπολιό;...

Καταλαβαίνω ότι με δεκάδες ανθρώπους να πεθαίνουν καθημερινώς από τον covid και τα νοσοκομεία μας γεμάτα ενδεχομένως και να θεωρείται πολυτέλεια να ασχολούμαστε με πρόσφυγες και μετανάστες που θαλασσοπνίγονται. Φαίνεται, όμως, πως γι' αυτήν την κυβέρνηση δεν είναι πολυτέλεια- σε αντίθεση με την ενίσχυση του ΕΣΥ- να πουλά μαγκιά στα σύνορα για να μην χάσει το ακροδεξιό της ακροατήριο. Μάλλον είναι μεγαλύτερη προτεραιότητα κι από το να αποτρέψει τη συνέχιση μιας εθνικής τραγωδίας με το να επενδύει στη μαζική της στήριξη από τους εμβολιασμένους σε έναν κοινωνικό αυτοματισμό που είναι ακριβώς τόσο νοσηρός όσο ακούγεται...

 

Ο μάγος πρέπει και να θέλει να κάνει μαγικά...

Ο Κ. Μητσοτάκης δεν είναι πλανητάρχης κι ακόμα κι αν ήταν δεν θα μπορούσε να επιλύσει μόνος του όλα τα προβλήματα της οικουμένης. Ούτε είναι μάγος για να επιλύει χάρη στο άγγιγμά του ζητήματα όπως η πανδημία, οι φωτιές και η ακρίβεια. 

Κάπου εδώ, όμως, τελειώνουν και οι δικαιολογίες του γιατί για να επιλύεις προβλήματα πρέπει και να έχεις τη διάθεση να χρησιμοποιείς όλα σου τα όπλα. Κι ο πρωθυπουργός δεν το έχει κάνει ούτε για την πανδημία ούτε για τις φωτιές ούτε για την ακρίβεια...

Πού είναι η ενίσχυση του ΕΣΥ, της δασοπροστασίας ή τα μέτρα ενίσχυσης των εισοδημάτων και παρεμπόδισης των καρτέλ; Πουθενά γιατί άλλες είναι οι προτεραιότητες αυτής της κυβέρνησης, όπως αποδεικνύεται κι από τη διαφήμιση των επενδυτών που θα έρθουν για να φτιάξουν δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια για τους πλούσιους. Κι επειδή ακριβώς δεν πείθουν πως νοιάζονται για τα συμφέροντα των πολλών δυσκολεύονται και να τους πείσουν να εμβολιαστούν...

Ιδίως στην ενέργεια είναι προκλητικό να μην αξιοποιείται η ΔΕΗ ως όχημα πίεσης και στις ιδιωτικές εταιρείες να μειώσουν τα τιμολόγιά τους. Για να μην αναφερθώ στις εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ με τα οποία αμείβονται ετησίως golden boys για να λύνουν κάθε πρόβλημα με αύξηση τιμολογίων. Είπαμε, όμως, για να λύσεις ένα πρόβλημα πρέπει πρωτίστως να θες να το λύσεις κι αυτό δεν ισχύει για τη σημερινή κυβέρνηση των ολιγαρχών...

 

Ο καθένας μας κουβαλά ακέραιο το βάρος της δικής του ευθύνης...

Η στέρηση μισθού σε εργαζόμενο με την προοπτική τής απόλυσης, πολλώ δε μάλλον όταν αυτός τον έχει δουλέψει και με το παραπάνω τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, είναι πράξη προσβλητική. Η αποτυχία, σε σύγκριση με άλλες χώρες, του προγράμματος εμβολιασμού στην Ελλάδα οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στην κυβέρνηση και την εργαλειοποίηση από την πλευρά της της πανδημίας, της επιστημονικής κοινότητας και των ΜΜΕ, τα οποία πετσοταΐστηκαν αλλά δεν συνέβαλαν στην ενημέρωση των πολιτών. Η υπουργοποίηση Πλεύρη, εξάλλου, συνιστά κι ομολογία πως οι αντιεμβολιαστές ανήκουν ως επί το πλείστον στην ακροδεξιά...

Οι κυβερνητικές ευθύνες είναι απαράγραπτες, στη χώρα ωστόσο υπάρχουν τουλάχιστον 6.000 ανεμβολίαστοι υγειονομικοί κι αυτό δεν περιποιεί τιμή πρωτίστως στους ίδιους. Είναι υποχρέωση των συνδικαλιστών να προστατεύσουν τις αποδοχές και τις θέσεις εργασίας των συναδέλφων τους, ωστόσο θα έπειθαν περισσότερους να συμπορευτούν μαζί τους αν ταυτοχρόνως ήταν το ίδιο μαχητικοί κι ως προς το να πείσουν όσους εκπροσωπούν να εμβολιαστούν, γιατί όχι ακόμα και με την επίκληση κυρώσεων μέσω του κώδικα δεοντολογίας τους. Όσο η κυβερνητική στόχευση για ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ θα συμπορεύεται με τον εμβολιαστικό λαϊκισμό το τείχος ανοσίας θα εξακολουθεί να παραμένει όνειρο θερινής νυκτός κι ας μπαίνουμε στο φθινόπωρο...

Οι ευθύνες δεν συμψηφίζονται κι ο καθένας κουβαλά ακέραιο το βάρος των δικών του. Δυστυχώς, ωστόσο, πολλοί από εκείνους που κατέχουν θέσεις ευθύνης έχουν αποδειχθεί κατώτεροι των περιστάσεων με συνέπεια να μας περιμένει ένας ακόμα δύσκολος κορονοχειμώνας, ενώ θα μπορούσε να ήταν πολύ πιο εύκολος. Κι αν ο διαχωρισμός εμβολιασμένων κι ανεμβολίαστων μοιάζει λογικός για πολλές περιπτώσεις, δεν πρέπει να λησμονούμε πως και οι εμβολιασμένοι νοσούν, έστω πολύ λιγότεροι και λιγότερο σοβαρά, αλλά και πως δεν είναι δυνατό να δημιουργήσουμε νέο κύμα νεόπτωχων με αφορμή μια πανδημία. Ιδίως όταν ο πληθωρισμός έχει πάρει την ανηφόρα, με την κυβέρνηση να αδιαφορεί όταν δεν σιγοντάρει στο φάγωμα των μικρών από τους μεγάλους, όπως με τη μείωση της φορολογίας για τις εταιρείες που προκύπτουν από εξαγορές και συγχωνεύσεις...