Η Ελλάδα ζει μια τραγωδία στο mute...

Αν οι διοικητές των νοσοκομείων δεν ήταν ως επί το πλείστον συνταξιούχα στελέχη τής ΝΔ κι επέτρεπαν στις κάμερες να καταγράφουν τι συμβαίνει στα φέουδά τους δεν θα έμεναν πολλοί ανεμβολίαστοι στη χώρα. Η Ελλάδα, όπως κι άλλες χώρες βεβαίως, ζει μια τραγωδία στο mute κι εμείς ακόμα συζητάμε για το αν θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερες ΜΕΘ. Λες κι ο αυτοσκοπός μας είναι να τεστάρουμε το σύστημα φέρνοντας τον εαυτό μας στα πρόθυρα του θανάτου...

Δεν ισχυρίζομαι πως δεν θα έπρεπε να έχουμε κάνει πολλά περισσότερα για την ενίσχυση του ΕΣΥ, ιδίως να προσθέσουμε πραγματικές ΜΕΘ με πραγματικούς γιατρούς σε αυτές. Πόσο αυτοκαταστροφικό είναι, ωστόσο, να έχεις ένα όπλο στη διάθεσή σου που μπορεί να σε προστατεύσει σε σημαντικό βαθμό, όπως είναι το εμβόλιο, κι εσύ να διυλίζεις τον κώνωπα και να καταπίνεις την κάμηλο; Ακόμα κι αν η κοινωνική σου συνείδηση κινείται στα τάρταρα, είναι δυνατό να αποδέχεσαι την αυτοκτονία σου μόνο και μόνο για να υπερασπίσεις την κοινωνία από φαντασιακούς κινδύνους;...

Το νέο λόκνταουν δεν είναι αναπόφευκτο κι αν συμβεί δεν θα ευθύνεται μόνο η κυβέρνηση αλλά και το στραβό μας το κεφάλι. Αυτό που επαναστατεί εκεί που δεν χρειάζεται και λουφάζει εκεί που θα έπρεπε να εξεγείρεται... 

Όπως κι αν έχει, δεν έχουμε φτάσει στην ώρα τού απολογισμού, βρισκόμαστε σε μια ακόμα κορύφωση της μάχης και το αν αυτή θα είναι η τελευταία ή όχι δεν εξαρτάται τόσο από την ανθεκτικότητα ενός ιού αλλά από την αφύπνιση της στοιχειώδους λογικής μας. Ας σκεφτούν, για παράδειγμα, οι ταλιμπάν τού ανεμβολιασμού γιατί η νέα μετάλλαξη είναι αφρικανική κι ας το συσχετίσουν με τα χαμηλά ποσοστά εμβολιασμού στην Αφρική. Τι άλλο, αλήθεια, μπορώ να γράψω  μήπως και σταματήσουμε να θυσιάζουμε 100 ανθρώπους την ημέρα;...

 

Όσο θα χάνει το κέντρο τόσο πιο ψεύτης κι ακροδεξιός θα γίνεται...

"Εδώ ξεκίνησαν ή ετοιμάζονται για λόκνταουν Αυστρία και Γερμανία, δεν θα έχει και η Ελλάδα"; Εύλογο το ερώτημα, αλλά μόνο για όσους πιστεύουν ότι αυτές οι τρεις χώρες έχουν τον ίδιο καιρό. Ενώ οι Αυστριακοί και οι Γερμανοί έχουν χειμώνα από τον Αύγουστο, εμείς μέχρι προχθές φορούσαμε κοντομάνικα. Κανείς, εξάλλου, δεν μας έχει εξηγήσει για το πώς είναι δυνατό να έχουμε κάθε ημέρα σχεδόν τους ίδιους νεκρούς και κρούσματα με ευρωπαϊκές χώρες που έχουν ακόμα κι εννιαπλάσιο μέγεθος από το δικό μας. Νομίζω, άλλωστε, πως μια απλή επίσκεψη σε οποιοδήποτε νοσοκομείο τής χώρας θα πείσει τον οποιονδήποτε για το πόσες ΜΕΘ πραγματικά υπάρχουν ή για το πόσοι γιατροί και νοσηλευτές έχουν προσληφθεί...

Τι κάνει ο Κ. Μητσοτάκης για να αποτρέψει τη συνέχιση της τραγωδίας; Συλλέγει ακροδεξιές ψήφους, χαϊδεύοντας ειδικά εκλογικά κοινά κι εξαιρώντας τα από μέτρα που καλώς ή κακώς έχει πάρει για άλλους, την ίδια ώρα που εκστομίζει τερατώδη ψέματα όπως ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έβαλε τη χώρα στα μνημόνια. Αν ανεμβολίαστοι γιατροί και νοσηλευτές θεωρούνται επικίνδυνοι και τους στερείται κι ο μισθός, δεν είναι εξίσου επικίνδυνοι οι εμβολιασμένοι γιατροί και νοσηλευτές, ιδίως όταν έχουν κάνει το εμβόλιο πριν μήνες, που κάνουν τη δουλειά τους χωρίς rapid τεστ ή οι ανεμβολίαστοι αστυνομικοί και παπάδες, όταν μάλιστα οι τελευταίοι συναναστρέφονται κυρίως πολίτες άνω των 65 χρόνων; Είναι, μόνο που είναι και ψηφαλάκια που ο πρωθυπουργός θα χρειάζεται όλο και περισσότερο όσο θα χάνει ψήφους από το μεσαίο χώρο...

Κι από τις πρόσφατες κοινοβουλευτικές ομιλίες Μητσοτάκη εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι όχι μόνο ο πρωθυπουργός είναι αρνητής τής πραγματικότητας, αλλά και πολύ στριμωγμένος. Γι' αυτό και υψώνει τους τόνους, αποζητά τη συσπείρωση των ψηφοφόρων του και πολώνει το κλίμα για τις εκλογές που μέχρι πρότινος τις θεωρούσε περίπατο και τώρα διαπιστώνει ότι δεν του βγαίνουν τα κουκιά... 

Κι όσο η πραγματικότητα για την πανδημία ή την ακρίβεια θα απομακρύνονται από τη μητσοτάκειο ρητορική τόσο τα ψέματα θα είναι χονδροειδέστερα και η αντιμετώπιση των πολιτών σαν να είναι υπήκοοι του βασιλέως. Μόνο που ο βασιλιάς είναι πιο  γυμνός από ποτέ κι αυτό δύσκολα κρύβεται πια από τους μιντιακούς φερετζέδες... 

\

 
 

Η γνώση χωρίς εντιμότητα γεμίζει την πλατεία Συντάγματος...

Για να έχεις άποψη πρέπει να έχεις και γνώση. Δεν αρκεί, όμως, αυτό. Απαιτείται να διαθέτεις κι εντιμότητα γιατί αν δεν διαθέτεις είναι πιο έντιμο να είσαι ανίδεος. Στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης οι καφενειακές συζητήσεις και συνωμοσιολογίες αποκτούν ευρύτερη απήχηση, με συνέπεια να διαδίδονται και πιο εύκολα γνώμες οι οποίες αγγίζουν ή και ξεπερνούν κατά πολύ τη γελοιότητα. Το διαπιστώσαμε με τη Συμφωνία των Πρεσπών, το διαπιστώνουμε σήμερα και με τις διαδηλώσεις των αντιεμβολιαστών...

Μόνο που τον ενάμισι χρόνο που έχει κρατήσει μέχρι σήμερα το μαρτύριο της πανδημίας δεν έχουν εκτεθεί αποκλειστικώς οι ανίδεοι περί τα ιατρικά, αλλά και οι ίδιοι οι γιατροί. Όχι όλοι, βεβαίως, αλλά σίγουρα εκείνοι που προτείνουν και προπαγανδίζουν με βάση το κυβερνητικό αφήγημα κι όχι την επιστημοσύνη τους. Κάποιοι, όπως ο Σ. Τσιόδρας, διάλεξαν να ρεζιλευτούν με μέτρο. Κάποιοι άλλοι, γοητευμένοι από την υπερέκθεση, συνεχίζουν απτόητοι τον αυτοεξευτελισμό τους...

Οι αντιεμβολιαστές τής πλατείας Συντάγματος ενδεχομένως και να είναι μειοψηφία ανάμεσα στο κίνημα των αντιεμβολιαστών. Αρκετοί δεν αντιδρούν γιατί φοβούνται πως θα γίνουν κινητές μονάδες 5G ή αντιπρόσωποι του διαβόλου επί γης αλλά γιατί δεν εμπιστεύονται την επιστημονική κοινότητα και την υποτέλειά της στις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες και στο πολιτικό κατεστημένο. Καθόλου αδικαιολόγητος φόβος, έστω κι αν μοιάζει υπερβολικός ως προς την αποτελεσματικότητα των εμβολίων κατά τού κοροναϊού, και σίγουρα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί από αυτούς που τον προκαλούν. Κι αυτό πληρώνουμε όλοι σήμερα...

 

Ο γιατρός βρωμάει από το κεφάλι...

Οι Αριστεροί, προοδευτικοί άνθρωποι, οι οποίοι δεν τα μετράνε όλα με το χρήμα και το κέρδος, έχουν κάθε δικαίωμα να εξανίστανται με τους γιατρούς που την ώρα τής ανάγκης δεν δηλώνουν οικειοθελώς τη συμμετοχή τους στη μάχη κατά τής πανδημίας. Όταν λες μια ζωή πως η κοινωνική αλληλεγγύη είναι υπέρτερη αξία τού ατομικού πλουτισμού δικαιούσαι και να είσαι επικριτικός με όσους πράττουν τα ακριβώς αντίθετα. Όσοι, όμως, απορρίπτουν οτιδήποτε το δημόσιο, θέλουν πλήρως ιδιωτικοποιημένο ακόμα και το νερό και που σε κάθε ερώτηση απαντούν με έναν αριθμό θα ήταν προτιμότερο τώρα να σιωπούν...

Αφήστε που το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Αν, για παράδειγμα, οι ιδιώτες γιατροί έβλεπαν μια κυβέρνηση που επιτάσσει ιδιωτικά νοσοκομεία αντί να τα αφήνει covid free και να σπρώχνει προς αυτά πελατεία από τα δημόσια θα αισθάνονταν εντονότερη την πίεση για κοινωνική αλληλεγγύη. Όταν, όμως, ακόμα και στη χειρότερη φάση τής πανδημίας βλέπουν την κυβέρνηση να περιορίζεται στα ατομικά rapid tests- χωρίς, μάλιστα, κανένα σχεδιασμό για το τι πρέπει να κάνουν οι πολίτες που αυτοεντοπίζονται θετικοί- γιατί να ιδρώσει το αφτί τους; Θα κρυφτούν βολικώς πίσω από τον προστάτη τους και θα ζητήσουν κι αυτοί από τους άλλους ατομική ευθύνη...\

Το κράτος- πατερούλης έχει πεθάνει και καλώς πέθανε. Κάθε συστημική κρίση, ωστόσο, όπως είναι εν μέρει κι αυτή που διανύουμε τώρα, αποδεικνύει τη σπουδαιότητα του σοσιαλιστικού μοντέλου ως προς την ικανοποίηση τουλάχιστον των βασικών, του δικαιώματος δηλαδή στη ζωή με αξιοπρεπείς όρους. Δεν τρέφω, πάντως, καμία αυταπάτη. Αν τώρα, όταν πεθαίνουν άνθρωποι εκτός ΜΕΘ, αυτή η κυβέρνηση δεν ενίσχυσε το ΕΣΥ ποιος πιστεύει ότι θα το κάνει μόλις ηρεμήσουν τα πράγματα; 

Αντιθέτως, θα επανεκκινήσει το σχέδιό της οι ιδιώτες να αξιοποιούν τις εγκαταστάσεις και το προσωπικό των δημόσιων νοσοκομείων για να αυξήσουν τα κέρδη τους. Γι' αυτό και μόλις βγούμε από τη στενωπό είναι απαραίτητο η αντιπολίτευση ενωμένη να θέσει το αίτημα που σιγοψιθυρίζεται πλέον στην κοινωνία: να αλλάξει άμεσα κυβέρνηση ο τόπος...

 

Σαν τον διαιτητή που δεν έδωσε πέναλτι μαρς και τώρα δίνει πέτσινο για να ρεφάρει...

Ο Κ. Μητσοτάκης μου θυμίζει όλο και περισσότερο τον διαιτητή που δεν έδωσε ένα οφθαλμοφανέστατο πέναλτι και για να ρεφάρει δίνει ένα ψεύτικο. Ενώ, δηλαδή, επί ένα πεντάμηνο εφάρμοσε ένα άσκοπο, καθολικό κι αυστηρό lockdown μολονότι τα επιδημιολογικά δεδομένα δεν ήταν τόσο τραγικά, τώρα που είναι αποφασίζει να ανοίξει τα πάντα. Κι αυτό δίχως να έχει κάνει ούτε τα στοιχειώδη: μαζικά δωρεάν και περιοδικά τεστ, ιδίως στους εργασιακούς χώρους και σε ΜΜΜ, μαζική ιχνηλάτηση, εμβολιασμούς ευπαθών ομάδων κι εκπαιδευτικών, άνοιγμα των σχολείων με μικρά τμήματα και βάρδιες...

Η κοινωνία πρέπει να ανοίξει. Δεν χωρά αμφιβολία πως οποιαδήποτε παράταση της καραντίνας δεν είναι καταστροφική μόνο για την οικονομία- είναι δευτερεύουσας σημασίας μπροστά στην προστασία τής ανθρώπινης ζωής-, αλλά και για την υγεία των πολιτών, σωματική και ψυχική. Πολύ φοβάμαι, όμως, πως η κυβέρνηση του βλέποντας και κάνοντας δεν έχει σχέδιο ούτε για ένα συντεταγμένο άνοιγμα που θα επιτρέψει στο ΕΣΥ να διαχειριστεί, στο πλαίσιο του δυνατού, την κρίση. Ανοίγει, δηλαδή, την οικονομία μόνο και μόνο γιατί στις δημοσκοπήσεις που έχει στη διάθεσή της αποτυπώνεται η οργή και των μεσήλικων νοικοκυραίων, πέρα από των νέων που έτσι κι αλλιώς δεν τους είχε. Για άλλη μια φορά, δηλαδή, πολιτεύεται με βάση την επικοινωνία κι όχι την ουσία... 

Είναι φανερότατο πλέον ότι η κυβέρνηση δεν επιθυμεί την ενίσχυση του ΕΣΥ με μόνιμες ΜΕΘ και γιατρούς. Αν δεν το κάνει τώρα που βιώνουμε μια σπάνιας έντασης πανδημία ποιος πιστεύει ότι θα το πράξει όταν τα πράγματα ηρεμήσουν;... 

Αυτό το χρόνο επένδυσε, σε πρώτη φάση, στον εγκλεισμό μας και σε δεύτερη στους εμβολιασμούς ώστε να μην χρειαστεί να πράξει τα δέοντα. Παραλλήλως άφησε covid free τον ιδιωτικό τομέα προκειμένου να απορροφά όλους τους υπόλοιπους ασθενείς που τα δημόσια νοσοκομεία ήταν αδύνατο να καλύψουν, ενώ όταν χρησιμοποίησε και ιδιωτικές ΜΕΘ φρόντισε να τις αποζημιώσει στο διπλάσιο της προηγούμενης τιμής, μεταφέροντας μάλιστα σε αυτές γιατρούς από τα δημόσια νοσοκομεία... 

Και τώρα απλώς περιμένει να περάσει η μπόρα ώστε από το καλοκαίρι να βάλει μπρος τις ΣΔΙΤ που αναγκάστηκε λόγω συγκυρίας να παγώσει προσωρινώς. Ο νεοφιλελεύθερος, ωστόσο, τρίχωμα αλλάζει, χούι ποτέ...   

 

Να μείνει στο σπίτι το σύνδρομο της Στοκχόλμης...

Στα χρηματοδοτούμενα από το κράτος και τις περιφέρειες ιδιωτικά κανάλια πληροφορούμαστε καθημερινώς για τις ελλείψεις στα νοσοκομεία τής Ιταλίας, της Ισπανίας ή της Νέας Υόρκης. Αυτό το διεθνοκεντρικό ενδιαφέρον μάλλον οφείλεται στο ότι οι καναλάρχες θέλουν να μετατρέψουν τους σταθμούς τους σε ελληνικά BBC κι όχι, φυσικά, γιατί δεν δαγκώνουν αυτούς που τους ταΐζουν με διαφημίσεις κι αναστολή καταβολής δόσης για την άδεια. Επόμενο είναι, άλλωστε, να ασχολούνται με το κούρεμα Πέτσα από τα χέρια τής γυναικούλας του κι όχι με αυτό που έχει ήδη φτάσει σε αρκετούς- οι υπόλοιποι είναι σε αναμονή- κι αφορά τα εισοδήματά τους...

Πού να βρουν, επίσης, χρόνο οι σταθμοί να ασχοληθούν με τις σοβαρές ελλείψεις τού ελληνικού ΕΣΥ σε προσωπικό, κλίνες ΜΕΘ ή διαγνωστικά τεστ όταν ασχολούνται κατά βάση με το τι συμβαίνει σε άλλες χώρες- κι αυτό για όποιες τους συμφέρει- για να επιβραβεύσουν εμμέσως την ελληνική κυβέρνηση; Οι γιατροί και οι νοσηλευτές, εξάλλου, είναι ήρωες όταν αρρωσταίνουν στους τόπους εργασίας τους, αλλά όταν διαμαρτύρονται γιατί τους έχουν στείλει στον πόλεμο δίχως όπλα δείχνουν αντικοινωνική συμπεριφορά και πρέπει να κατασταλούν από μπάτσους. Στη δημοκρατία τους, άλλωστε, οι μπάτσοι, η περιστολή δικαιωμάτων και της αντίθετης άποψης είναι το Α και το Ω της πολιτικής τους επιβίωσης...

Η αλαζονεία χτυπά κάθε εξουσία, πολλώ δε μάλλον αυτή που την χαϊδεύουν όλοι και διατηρεί ή κι ενισχύει τη λαϊκή της αποδοχή, όπως συμβαίνει με την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Κάποια στιγμή θα βγούμε από τα σπίτια μας και τότε θα είναι ωφέλιμο για τη δημοκρατία μας να μην επιστρέψουμε στην κανονικότητά μας ως θύματα του συνδρόμου τής Στοκχόλμης, που έχουν ερωτευτεί αυτούς που τους αρέσει να απαγορεύουν δικαιώματα... 

Σήμερα η υπερβολή στην θεσμοθέτηση ή στην εφαρμογή ορισμένων σκληρών μέτρων περνά κάτω από το ραντάρ λόγω έκτακτων συνθηκών. Αλίμονο, όμως, για τις ελευθερίες μας αν περνά και μετά από τη λήξη τής καραντίνας... 

  

Λαός ψευδοηρώων κι αποδιοπομπαίων τράγων...

Σε τι διαπρέπει διαχρονικά η φυλή μας; Στο να δημιουργεί ήρωες, ψευδοήρωες κι αποδιοπομπαίους τράγους, καθώς και στο να χάνει το μέτρο. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικα μας τα ξεδιπλώνουμε με μεγαλύτερη άνεση σε περιόδους κρίσης, τα προηγούμενα χρόνια με τα μνημόνια και σήμερα με τον κοροναΐό. Ας τα πάρουμε με τη σειρά: ήρωας είναι αυτός που θυσιάζει ακόμα και τη ζωή του χωρίς να αμείβεται γι’ αυτό, τουλάχιστον όχι υλικώς.


Οι γιατροί και οι νοσηλευτές, οι υπάλληλοι των σούπερ μάρκετ ή οι ντελιβεράδες είναι επαγγελματικώς υποχρεωμένοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και οι περισσότεροι από αυτούς δεν θα τις πρόσφεραν αν δεν πληρώνονταν γι’ αυτό ή αν δεν φοβούνταν πως θα έχαναν τις εργασίες τους. Ναι, πρέπει να αμειφθούν αυτούς τους μήνες ως βαρέα κι ανθυγειινά, να πάρουν και μπόνους, ωστόσο δεν είναι ούτε καραϊσκάκηδες ούτε κολοκοτρώνηδες αλλά μεροκαματιάρηδες που τρέμουν κι εκείνοι μήπως χάσουν τη δουλειά τους. Το ίδιο ισχύει και για τον Σ. Τσιόδρα, ο οποίος πήγε σε ναό για να ψάλει και πλάκωσαν απέξω δεκάδες πιστοί αμελώντας τους στοιχειώδεις κανόνες προφύλαξης βλέποντας το ίνδαλμά τους να μην απέχει από τις συνήθειές του, όπως ζητά από τους άλλους να κάνουν...


Όσο για τους αποδιοπομπαίους τράγους, τους βρήκαμε αυτό το Σαββατοκύριακο σε όσους εγκατάλειψαν την Αθήνα για τα χωριά τους. Λες και κανένας από εμάς δεν έχει παραβιάσει ούτε μία υποχρέωση που απορρέει από την ανάγκη μη εξάπλωσης του ιού, λες κι αυτή η κατάσταση που μπορεί να κρατήσει έως και μήνες δεν πρόκειται να αφήσει πίσω της κατεστραμμένες, εγκλεισμένες ψυχές, πέρα βεβαίως από τους νεκρούς και τις οικονομικές της επιπτώσεις, και συνεπώς μερικές έξοδοι με προσοχή δεν θα πρέπει να βγάζουν από μέσα μας όλη μας τη μισανθρωπία...


Μέτρον άριστον έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, αλλά πού να το βρεις στους απόγονους και των Οθωμανών που πιστεύουν ότι σχετίζονται με ένα αδιατάρακτο νήμα με τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη και με κανέναν άλλον; Γι’ αυτό και σε λίγο θα ζήσουμε την παράνοια μια νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση να εφαρμόζει σταλινικά μέτρα με περίσσιο κυνισμό... 

Η γραβάτα έχει δίκιο, αλλά έχει κι άδικο...

Στον πόλεμο δημόσιων, ιδιωτικών υπαλλήλων κι ελεύθερων επαγγελματιών μην υπολογίζετε στη δική μου συμμετοχή. Και οι τρεις, άλλωστε, αυτές επαγγελματικές κατηγορίες έχουν τις δικές τους ευθύνες για τη σημερινή χρεοκοπία. Το κομματικό κι αντιπαραγωγικό Δημόσιο, στο οποίο αλλού υπήρξε υπερσυσσώρευση προσωπικού κι αλλού λειψανδρία, αντιπαραβάλλεται με ένα στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης και της ιδιωτικής οικονομίας, η οποία βασίστηκε υπέρ το δέον στην εξάρτηση από το κρατικό ταμείο και η οποία δημιούργησε περισσότερους ελεύθερους επαγγελματίες από αυτούς που μπορούσε να "καταναλώσει" μια χώρα 10.000.000 κατοίκων και οι οποίοι, μάλιστα, είναι και οι πρωταθλητές τής φοροδιαφυγής-φοροαποφυγής...

Πόσοι, για παράδειγμα, δικηγόροι ή συμβολαιογράφοι θα ήταν σε θέση να βγάζουν αξιοπρεπώς το ψωμί τους ακόμα κι αν υποθέσουμε πως δεν υπερφορολογούνταν; Προσέξτε, οι ελεύθεροι επαγγελματίες φοροδιαφεύγουν όχι γιατί οι δημόσιοι ή οι ιδιωτικοί υπάλληλοι που δεν πληρώνονται "μαύρα" είναι ανώτερης ηθικής στάθμης, αλλά απλούστατα γιατί έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν...

Το μεγάλο πρόβλημα βρίσκεται γι' άλλη μια φορά στο ότι βάζουμε το καρότσι μπροστά από το άλογο. Είναι δίκαιο, όπως προτείνει ο Γιώργος Κατρούγκαλος, ο ελεύθερος επαγγελματίας να φορολογείται και να πληρώνει ασφαλιστικές εισφορές με βάση το πραγματικό κι όχι το τεκμαρτό του εισόδημα, πόσω μάλλον όταν το τελευταίο συνδέεται με οικονομικά μεγέθη προ κρίσης. Το όφελος, όμως, για το δημόσιο κορβανά θα είναι πολύ μικρό από τη στιγμή που δεν διασφαλίζεται, τουλάχιστον όχι ακόμα, η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής με την υποχρεωτική χρήση για παράδειγμα πλαστικού χρήματος και των τραπεζικών συναλλαγών. Ποιός μικρομεσαίος δικηγόρος ή γιατρός (υπάρχουν και τέτοιοι) θα κόβει αποδείξεις, ακόμα κι αν υποθέσουμε πως σήμερα το έκανε ως επί το πλείστον-κάτι που αν θέλουν να μην στρουθοκαμηλίζουν, οφείλουν να παραδεχτούν πολλοί ότι δεν το έπρατταν- τη στιγμή που με τους διάφορους φόρους και χαράτσια θα πρέπει να δουλεύει στην ουσία μόνο και μόνο για να βγάζει αυτά τα έξοδα;...

Ακόμα κι αν βρεθούν κονδύλια και ξαμοληθούν στην αγορά χιλιάδες ελεγκτές προκειμένου να διασφαλίζεται η κοπή αποδείξεων, θα απουσιάζει η μέριμνα για κοινωνική δικαιοσύνη όταν θα απαιτείς από έναν ελεύθερο επαγγελματία να λειτουργεί στην ουσία αποκλειστικώς ως χρηματοδότης ενός Δημόσιου το οποίο παραμένει γραφειοκρατικό κι εχθρικό προς τον πολίτη. Ναι μεν είναι παράλογο σε μια τόσο μικρή και κατά βάση μη εξαγωγική οικονομία κάθε έλληνας να θέλει να είναι αφεντικό και να μην καταδέχεται να μην είναι καν συνέταιρος σε μια εταιρεία...

Από την άλλη, ωστόσο, δεν μπορεί να θεωρείται στην πράξη ποινικό αδίκημα η επιθυμία τού όποιου πολίτη να ανοίξει το δικό του γραφείο, κατάστημα ή επιχείρηση, ιδίως όταν διακηρυγμένος στόχος τής κυβέρνησης είναι στη διανομή τού νέου ΕΣΠΑ να πάρουν προτεραιότητα εκείνοι που δεν έχουν μπάρμπα στην Κορώνη. Σε αυτό το πλαίσιο, επομένως, απαιτείται η άμεση υποχρεωτική επιβολή των πλαστικών-τραπεζικών συναλλαγών, καθώς και η ανακούφιση των ελεύθερων επαγγελματιών από υπερβάλλοντες φόρους και χαράτσια πριν ξεκινήσει η φορολόγησή τους με βάση το πραγματικό τους εισόδημα. Αλλιώς και θα καταστρέψουμε ένα σημαντικό κομμάτι τής ελληνικής κοινωνίας και τα δημόσια ταμεία, ασφαλιστικά και μη, θα παραμείνουν άδεια...  





 

Ή θα προσεγγίσουμε τον 21ο αιώνα ή θα γίνουμε Συρία της Ευρώπης. Κατανοητό;...

Για τους νεοφιλελεύθερους οι φόροι έχουν την ίδια δαιμονική υφή που έχει το προγαμιαίο σεξ για τους θρησκόληπτους. Κατά την ιδεοληψία τους η κοινωνία είναι κάτι το περιττό όταν υπάρχει το άτομο: "there is no society", που έλεγε και το τοτέμ των νεοφιλελεύθερων Μ. Θάτσερ. Γι' αυτό και δεν είναι απαραίτητο οι μονάδες να βγάζουν χρήματα από την τσέπη τους προκειμένου να συντηρούνται δομές όπως η εκπαίδευση, η υγεία, η πρόνοια για τους πιο αδύναμους ή οι αυτοκινητόδρομοι. Βρισκόμαστε σε ζούγκλα κι όποιος είναι πιο ικανός, μπαγαπόντης, μάγκας και λαμόγιο ας επιβιώσει...

Γι' αυτό και οι νεοφιλελέδες αντιδρούν σε οποιαδήποτε αύξηση φόρου, ανεξαρτήτως αν λαμβάνει τη μορφή δικαιότερου καταμερισμού των βαρών προς την κατεύθυνση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Ισχυρίζονται και οι ίδιοι, για παράδειγμα, πως πρέπει να αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο τής χώρας αλλά κλαίγονται κι οδύρονται γιατί θα φορολογηθούν παραπάνω, τόσο άμεσα όσο και μέσω ΕΝΦΙΑ, οι εισοδηματίες (τί πιο αντιπαραγωγικό) για τα ενοίκια που εισπράττουν. Μακάρι το δημόσιο ταμείο να ήταν γεμάτο ή οι δανειστές να μην είχαν επιβάλει νέα επαχθή μέτρα τα οποία πλήττουν τους πάντες και να μην απαιτούσαν την παραμονή ενός άδικου στη φιλοσοφία του χαρατσιού όπως ο φόρος ακινήτων στους πάντες. Η πραγματικότητα, ωστόσο, συνήθως είναι ισχυρότερη των ευχολογίων...

Φόρος ακινήτων είναι θεσμοθετημένος στις περισσότερες χώρες τού κόσμου και ούτε είναι αντικοινωνικό να υφίσταται. Το πρόβλημα ξεκινά όταν για την είσπραξή του δεν τίθενται εισοδηματικά η περιουσιακά κριτήρια αλλά επιβάλλεται οριζοντίως. Αν είναι, λοιπόν, κάποιοι να πληρώσουν περισσότερα προφανώς αυτοί πρέπει να είναι εκείνοι που έχουν εισοδήματα από τα ακίνητά τους ή να καταβάλουν πρόσθετο φόρο αυτοί που συντηρούν πισίνα, σκάφος αναψυχής ή αυτοκίνητο πολυτελείας. Δεν βλέπω, επομένως, το κοινωνικώς άδικο σε αυτές τουλάχιστον τις κυβερνητικές ρυθμίσεις που εφαρμόζουν πλήρως το άρθρο 4 παρ.5 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο οι έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, αναλόγως με τις δυνάμεις τους...

Η ευρεία χρήση τού πλαστικού χρήματος, εξάλλου, είναι ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος καταπολέμησης της φοροδιαφυγής. Οσοι ταξιδεύουν συχνά στο εξωτερικό θα έχουν παρατηρήσει πως ακόμα και σε μπαρ οι πιστωτικές/χρεωστικές κάρτες είναι η πιο διαδεδομένη διαδικασία πληρωμής. Επιχειρήματα του τύπου "τί θα κάνουν οι γέροντες;", που ακούγονται κυρίως από σεσημασμένους φοροφυγάδες όπως οι γιατροί και οι τεχνίτες, τίθενται εκ του πονηρού και μόνο κοινωνική ευαισθησία δεν μαρτυρούν. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες μπόρεσαν να προσαρμοστούν μια χαρά στα capital control, γιατί να μην γίνει το ίδιο και με τις κάρτες, πόσω μάλλον αν υπάρξουν ειδικές προβλέψεις για τους ηλικιωμένους και τους κατοίκους απομονωμένων περιοχών κι εφόσον οι τράπεζες μείωσουν το νταβατζιλίκι στην προμήθεια που εισπράττουν;..

Κι αν οι διάφοροι επαγγελματίες φοροφυγάδες ενδιαφέρονται περισσότερο από τους υπόλοιπους για την ταλαιπωρία ευπαθών κοινωνικών ομάδων ας φρόντιζαν να ήταν εντάξει στις υποχρεώσεις τους απέναντι στο κράτος ή να χαμήλωναν το υψηλό κασέ τους. Ας το καταλάβουν και οι τελευταίοι ανάμεσά μας που ζουν στην κοσμάρα τους και οι οποίοι αν τους ρωτήσεις θα σου απαντήσουν πως θέλουν πάση θυσία ευρώ αλλά χωρίς τις θυσίες που αυτό απαιτεί: αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία τής χώρας να προσεγγίσει τον 21ο αιώνα. Ή θα το πετύχουμε ή θα γίνουμε η Συρία της Ευρώπης. Κατανοητό;...