Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2020

Μόνο αν μάθουμε γιατί μας μισούν μπορεί να μας αγαπήσουν...

Η ελεύθερη πολιτική αντιπαράθεση είναι δείγμα δημοκρατικής υγείας. Για να έχει, ωστόσο, ουσία πρέπει να στηρίζεται σε επιχειρήματα με αρχή, μέση και τέλος κι όχι σε προσωπικούς χαρακτηρισμούς απαξίωσης του ιδεολογικού αντιπάλου. Αν, μάλιστα, επιθυμείς η θέση σου να γίνει πλειοψηφική δεν αρκεί να βασίζεσαι στον ορθό λόγο, αλλά να μπαίνεις στα παπούτσια τού άλλου, να κατανοείς από πού πηγάζουν οι απόψεις του και πώς μπορείς να τον κάνεις να δει τα πράγματα αλλιώς, δίχως φυσικά τη χρήση οποιασδήποτε μορφής βίας και πειθαναγκασμού. Τα "είσαι ηλίθιος και πουλημένος, ψεκασμένος ή προδότης" που είναι τόσο συνηθισμένοι επιθετικοί προσδιορισμοί, ιδίως στη ζούγκλα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, δεν οδηγούν πουθενά...

Αντί, για παράδειγμα, να βρίζουμε το προλεταριάτο που ψηφίζει νεοφιλελευθερισμό, τους αρνητές τού εμβολίου, τους ρατσιστές και κάθε λογής μισαλλόδοξους γιατί δεν δοκιμάζουμε να τους καταλάβουμε; Το έμβρυο που βγαίνει από τη μήτρα τής μητέρας του δεν μισεί, δεν γνωρίζει τι το συμφέρει και τι όχι ούτε έχει διαμορφώσει ιδέες κι αντιλήψεις... 

Κι όσο κι αν γίνεται δυσκολότερο να μάθεις νέα κόλπα σε έναν σκύλο που γερνά, θα ήταν παραίτηση από τη μάχη να μην προσπαθήσεις καν να του διδάξεις κάτι καινούριο. Αυτοί, για παράδειγμα, που επιτέθηκαν σε προσφυγόπουλα στο Ωραιόκαστρο δεν θα πάψουν να είναι ρατσιστές αν τους χαρακτηρίσουμε ζώα που δεν ασχολούμαστε μαζί τους και κοιμηθούμε το βράδυ με τη συνείδησή μας καθαρή γιατί δεν τη ρίξαμε στο "βούρκο" τής έλλογης αντιπαράθεσης...

Δεν είναι τυχαίο πως οι άνθρωποι έχουμε εφεύρει μια σειρά από νέες αρχές. Στην επικαιρότητα βρίσκεται η πρωτοχρονιά, αλλά μήπως δεν είναι νέα αρχή, για παράδειγμα, το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς, μια καινούρια εργασία ή σχέση; Αν μη τι άλλο, αυτό αποδεικνύει την πίστη μας ότι μπορούμε καλύτερα, πως ό,τι κακό έχουμε κάνει στο παρελθόν δεν είναι δύσκολο να μετατραπεί σε καλό, όπως τουλάχιστον εννοεί ο καθένας μας αυτές τις έννοιες. Συνεπώς και η πολιτική αντιπαράθεση, ιδίως ανάμεσα σε εκείνους που δεν έχουν άμεσες κομματικές συνδέσεις, είναι δυνατό να οικοδομηθεί σε γερότερα θεμέλια από τις ύβρεις, σε επιχειρήματα που κρίνουν και κρίνονται και τα οποία δεν είναι ποτέ 100% σωστά ή λανθασμένα...

Υ.Γ.: Καλή χρονιά σε όλες κι όλους. 



 

Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2020

"Θέλω να τον ακούω να απολογείται γιατί δεν είναι σαν εμένα"...

Έχω την εντύπωση πως διεξήχθη ο ακόλουθος διάλογος στο Μαξίμου πριν μερικές ημέρες: Μητσοτάκης: "Να βάλουμε τα παπαγαλάκια μας να κατηγορούν τον Τσίπρα γιατί δεν εμβολιάστηκε on camera, όπως η αφεντιά μου και οι βλαχοϋπουργοί μου". Σύμβουλοι: "Μα, πρόεδρε, είναι τώρα θέμα αυτό, αφού μάλιστα δημοσιεύτηκαν φωτογραφίες του από τον εμβολιασμό"; Μητσοτάκης: "Όχι, αλλά θέλω να τον ακούσω να απολογείται γι' αυτό, όπως για το νοικιασμένο σπίτι στα Λεγραινά"...

Αν η κυβέρνηση ήταν μαγαζί θα είχε μόνο μία σουλουπωμένη βιτρίνα και στο εσωτερικό ατάκτως ερριμμένα κιβώτια. Γι' αυτό και τα αντιμετωπίζει όλα αποκλειστικώς με όρους επικοινωνίας, γι' αυτό κι αδυνατεί να κατανοήσει όποιον δεν θέλει να μπει σε αυτήν τη διαδικασία. Αν, πάντως, κάποιος φροντίζει να ρίχνει συνεχώς νερό στο μύλο τής αμφισβήτησης της αξίας τού εμβολιασμού, αυτός είναι ο πρωθυπουργός, που έχει παίξει τα ρέστα του στο εμβόλιο και στην καραντίνα, δίχως να παίρνει κανένα άλλο ουσιαστικό μέτρο για την αντιμετώπιση της πανδημίας...

Φταίει, όμως, μόνο η κυβέρνηση ή και τα εριστικά μιντιακά της παπαγαλάκια για το κύμα των αρνητών τού εμβολιασμού; Όχι βεβαίως, αφού είμαστε ένας λαός εθισμένος στη συνωμοσιολογία και στην εφεύρεση εσωτερικών κι εξωτερικών εχθρών, με λίγα λόγια πολλές φορές πιστεύουμε ότι είμαστε εξυπνότεροι από όσο πραγματικά είμαστε. Γι' αυτό κι απορρίπτουμε τη λύση που βρίσκεται μπροστά μας, αναζητώντας την σε θεωρίες συνωμοσίας ή στον ουρανό, με αποτέλεσμα να πέφτουμε από την πολλή κουτοπονηριά μας συχνά θύματα του κάθε τυχάρπαστου λαοπλάνου...

  


 

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2020

Ο Σωτήρης φορά το φανελάκι του Κυριάκου, όχι της επιστήμης...

Την επιστημοσύνη τού Σ. Τσιόδρα θα την κρίνουν οι ομότεχνοί του κι όχι οι αναλυτές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όπως, όμως, δεν χρειάζεται να είσαι σκηνοθέτης ή οινογνώστης για να κρίνεις μια ταινία ή ένα κρασί, ομοίως και οι λοιμωξιολόγοι- επιδημιολόγοι δεν είναι υπεράνω κριτικής ούτε είναι δυνατό κάποιοι να θέλουν να απαγορεύουν τρόπον τινά το σχολιασμό δηλώσεων κι αποφάσεων επιστημόνων σαν να ζούμε στην Ιαπωνία των αρχών τού περασμένου αιώνα κι ο αυτοκράτορας να θεωρείται πως έχει θεϊκή προέλευση κι άρα δεν λογοδοτεί σε κανέναν... 

Ούτε, βεβαίως, από την άλλη θα αφιέρωνα το χρόνο που αφιέρωσαν πολλοί συριζαίοι για σχολιάσω το φανελάκι τού καθηγητή. Δεν μπορείς να κατηγορείς τον Κ. Μητσοτάκη για το πώς χρησιμοποιεί την εικόνα και την ίδια ώρα να κάνεις αντιπολίτευση στηριζόμενος αποκλειστικώς στην εικόνα κι όχι στην ουσία. Στο χωριό μου αυτό το λένε μιζέρια και κατινιά...

Δεν πιστεύω ότι ο Σ. Τσιόδρας πίστεψε ποτέ ότι οι μάσκες δεν είναι απαραίτητες, πολλώ δε μάλλον ότι είναι επικίνδυνες, όπως μας έλεγε στο πρώτο κύμα. Στοιχειώδης λογική απαιτείται για να καταλάβεις πόσο προστατεύουν από την εξάπλωση του ιού... 

Ο Σωτήρης τού Κυριάκου, όμως, από την αρχή επιχείρησε να δώσει επιστημονικό άλλοθι σε αλλοπρόσαλλες κυβερνητικές πολιτικές. Δεν είχαμε μάσκες, άρα οι μάσκες δεν ήταν απαραίτητες, δεν αγοράσαμε λεωφορεία, άρα ο κοροναΐός δεν μεταδίδεται στα ΜΜΜ, δεν δημιουργήσαμε ΜΕΘ και δεν προσλάβαμε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, άρα τα λόκνταουν ήταν μονόδρομος. Δεν θέλουμε να τα βάλουμε με την εκκλησία, άρα στους ναούς μπορούν να πηγαίνουν περισσότεροι- κι ο Σωτήρης ανάμεσά τους για να ψάλλει- κοκ...

Γιατί δεν δίνονται στη δημοσιότητα τα πρακτικά τής επιστημονικής επιτροπής; Κρατιούνται άραγε πρακτικά και ποιος προστατεύεται από τη μυστικότητα της διαδικασίας; Όχι, πάντως, το κράτος ούτε οι πολίτες του. 

Αντιθέτως, αυτή η μυστικοπάθεια αποτελεί βούτυρο στο ψωμί των συνωμοσιολόγων και των αρνητών τής πανδημίας, με συνέπεια σήμερα μόνο στη Νιγηρία να υπάρχουν περισσότεροι αμφισβητίες από όσοι στην Ελλάδα. Και γι' αυτό η ευθύνη ναι μεν βαραίνει κατά κύριο λόγο το Μαξίμου, αλλά υπεύθυνοι είναι και οι επιστήμονες που τηρούν ομερτά προς όφελος των πολιτικών αφεντικών τους κι όχι για να τιμήσουν τον όρκο τους στον Ιπποκράτη ή την εμπιστοσύνη που τους δείχνει ο λαός...







  
 

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2020

Κάλλιο να υποδεχόμαστε το εμβόλιο με τιμές αρχηγού κράτους παρά το "Άγιο Φως"...

Φυσικά και το σκηνικό που έχει στηθεί γύρω από τον εμβολιασμό, όχι μόνο στην Ελλάδα, περιέχει στοιχεία υπερβολής. Από το να υποδεχόμαστε, πάντως, με τιμές αρχηγού κράτους το "Άγιο Φως" είναι προτιμότερο να το κάνουμε για ένα επιστημονικό επίτευγμα το οποίο μπορεί να μας απαλλάξει σύντομα από μια πανδημία. 

Ιδίως όταν ένα σημαντικό κομμάτι τού πληθυσμού αντιμετωπίζει το εμβόλιο ως κάτι το διαβολικό που θα μας μετατρέψει σε άθεα, διαβολικά ζόμπι. Κατά κάποιο τρόπο, συνιστά και την εκδίκηση του ορθού λόγου σε όσους προσμένουν τη σωτηρία από μεταφυσικές απιθανότητες...

Όλα αυτά, βεβαίως, δεν σημαίνουν πως η κυβέρνηση δεν έχει στήσει ένα επικοινωνιακό σόου για να καλύψει τα όσα δεν έχει κάνει για την ενίσχυση του ΕΣΥ. Αν υπολογίσουμε, μάλιστα, πως ανοσία αγέλης δεν θα πετύχουμε μάλλον νωρίτερα από το καλοκαίρι τότε γίνεται ακόμα πιο αντιληπτό πόσο αναγκαία είναι τα δωρεάν τεστ στο σύνολο του πληθυσμού ή η δημιουργία νέων ΜΕΘ και η πρόσληψη ιατρονοσηλευτικού προσωπικού. Η λύση, πάντως, δεν μπορεί να είναι η αυστηρότερη ή ηπιότερη καραντίνα για ένα ακόμα εξάμηνο. Όχι μόνο για οικονομικούς λόγους, αλλά και για λόγους ψυχικής υγείας, που δεν τη λαμβάνουμε και πολύ υπόψη στους υπολογισμούς μας...

Πολύ φοβάμαι πως έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ τη νέα αυτή κατάσταση περιορισμού που θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα και δεν θα ξέρουμε πώς να τη διαχειριστούμε. Αλίμονο, όμως, αν αποδεχθούμε τη μονιμότητα περιορισμών των ατομικών, κοινωνικών και πολιτικών μας ελευθεριών δίχως να υπάρχει κάποιο υγειονομικό πρωτόκολλο που να το απαιτεί... 

Η 17η Νοεμβρίου και η 6η Δεκεμβρίου λειτούργησαν κι ως ένα πείραμα του μέχρι πού μπορεί να φτάσει η ανοχή μας στην αυταρχικότητα και το αποτέλεσμά του δεν ήταν και το καλύτερο για τα δημοκρατικά μας αντανακλαστικά. Δεν υπάρχει, ωστόσο, κανένας λόγος να οδηγηθούμε σε μαζική πνευματική αυτοκτονία όταν οι γιατροί δώσουν το πράσινο φως για την επιστροφή στην κανονικότητα της κοινωνικής συναναστροφής...


 
 

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2020

Η μεσαία τάξη ψήφισε νεοφιλελευθερισμό και τώρα αναρωτιέται πού πήγε το δίχτυ ασφαλείας...

Το οποιοδήποτε βήμα προς τα μπρος αποτελεί μια πολύ δύσκολη άσκηση σε μια χώρα που συγχέει το συντηρητισμό και την οπισθοδρόμηση με το σεβασμό στην εθνική ταυτότητα και στις παραδόσεις της. Γι' αυτό και η εξέλιξη παίρνει σάρκα κι οστά συνήθως όταν δεν γίνεται αλλιώς. Αν δεν υπήρχαν τα "capital controls", για παράδειγμα, ακόμα θα συζητούσαμε για την αξία τού πλαστικού χρήματος και την επικινδυνότητά του. Ομοίως, αν δεν υπήρχε η πανδημία οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα εξακολουθούσαν να αντιμετωπίζουν τη δημιουργία e-shop σαν τον έξω από εδώ...

Προφανώς κι αυτή η κυβέρνηση δεν νομοθετεί με βάση τα συμφέροντα των μικρομεσαίων. Ο Κ. Μητσοτάκης έχει πολλούς φίλους στην ελίτ προκειμένου να βρει χρόνο για να ασχοληθεί με την πλέμπα και χρήμα για να την ταΐσει. Όσοι πίστεψαν προεκλογικώς ότι ανήκουν στη μεσαία τάξη κι αντιλαμβάνονται πλέον ημέρα με την ημέρα την εξαπάτησή τους καλούνται να κολυμπήσουν στα βαθιά χωρίς σωσίβιο. Όφειλαν, όμως, και οι ίδιοι να προσαρμοστούν πολύ γρηγορότερα στις απαιτήσεις τής αποκαλούμενης τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης και να εκσυγχρονιστούν χωρίς αυτό να γίνεται υπό τη βία των γεγονότων...

Ο νεοφιλελευθερισμός υποθάλπει τον κοινωνικό δαρβινισμό, αλλά αυτόν ψήφισε η πλειοψηφία στις 7 Ιουλίου 2019, συνεπώς τώρα τα δάκρυά της έρχονται αργά. Όχι, όμως, πολύ αργά αν αποφασίσει να σταθεί στα δικά της πόδια χωρίς να αναμένει από μεσσίες, δεξιούς ή Αριστερούς, τη σωτηρία της. Για να συμβεί αυτό, ωστόσο, οφείλουν οι μικρομεσαίοι να μην περιμένουν τα επιδόματα, τις αποζημιώσεις ή τα έκτακτα βοηθήματα, αλλά να συνειδητοποιήσουν ότι με αυτούς που τους κυβερνούν σήμερα δεν έχουν άλλη εναλλακτική από το να παλέψουν στην ουσία μόνοι τους ώστε αύριο μεθαύριο ακόμα κι αν πέσουν να έχει βάση ο ισχυρισμός τους πως έπεσαν μαχόμενοι...  

Υ.Γ.: Καλά Χριστούγεννα σε όλες κι όλους.

 



 
 

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2020

Κι ο Άκης θύμα πολιτικής σκευωρίας ήταν...

Κανείς δεν θέλει τη δικαστική εξουσία να λειτουργεί ανεξάρτητα. Όχι μόνο η εκτελεστική, νομοθετική και μιντιακή εξουσία, αλλά ούτε και οι πολίτες. Όταν μία από τις συχνότερες εντολές που δίνει ο λαός στην εκάστοτε κυβέρνηση είναι "βάλτε τα λαμόγια φυλακή", σαν να είναι ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί και οι βουλευτές του δικαστές με τήβεννο, αντιλαμβανόμαστε ότι η διάκριση των εξουσιών αργεί πολύ να φτάσει... 

Χρέος τής κυβέρνησης και της Βουλής είναι να καθαρίζει το δρόμο τής δικαιοσύνης από φυσικά και τεχνητά εμπόδια. Δεν είναι, όμως, να βάζει λαμόγια στη φυλακή κι αν μη τι άλλο οι πάμπολλες αποτυχημένες εξεταστικές και προανακριτικές κοινοβουλευτικές επιτροπές το αποδεικνύουν περίτρανα...

Σε νομικό επίπεδο, ουδείς είναι ένοχος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Σε πολιτικό επίπεδο, ωστόσο, ουδείς πολιτικός είναι αθώος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Γι' αυτό και οι πρώην υπουργοί και βουλευτές τού ΣΥΡΙΖΑ που ενεπλάκησαν από μάρτυρα στην υπόθεση της Follie Follie έχουν υποχρέωση, κυρίως απέναντι στους ψηφοφόρους τους, να αποδείξουν την αθωότητά τους. Το ηθικό πλεονέκτημα, άλλωστε, της Αριστεράς δεν απονέμεται ex officio, οφείλει αυτός που το επικαλείται να το δείχνει στην πράξη όποτε του ζητείται, ακόμα κι αν όσοι τον εγκαλούν είναι οι ίδιοι πιο βρόμικοι κι από τη λάσπη...

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν καλύπτομαι από τις ανακοινώσεις ΣΥΡΙΖΑ και των φερόμενων ως εμπλεκόμενων στελεχών του περί προσπάθειας αποπροσανατολισμού από την κυβέρνηση. Φυσικά και το καθεστώς Μητσοτάκη θα αξιοποιεί το οτιδήποτε- εδώ έκανε ζήτημα το ενοικιαζόμενο σπίτι Τσίπρα στο Σούνιο- προκειμένου να αποφεύγει την αυστηρή κριτική για το πώς χειρίζεται την πανδημία και για τις απευθείας αναθέσεις, διπλές καταγραφές και διαχείριση προσωπικών δεδομένων. Υπενθυμίζω, όμως, πως κι ο Τσοχατζόπουλος ως θύμα πολιτικής σκευωρίας παρουσίαζε τον εαυτό του. Γι' αυτό κι όταν ζητάμε από την γυναίκα τού Καίσαρα να είναι και να φαίνεται τίμια, το πολλαπλάσιο ισχύει για τους ίδιους τους καισαρίσκους. Δίχως "ναι μεν, αλλά" και λοιπές υπεκφυγές, όλα στο φως...


 
 

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2020

Θα έρθει κι ο καιρός που θα γίνεσαι γιατρός, δικηγόρος, μηχανικός τελειώνοντας ιδιωτικό σχολείο...

Είναι εύλογο να μην είναι δυνατό να εισέρχεται στο πανεπιστήμιο κάποιος που δίνει λευκή κόλλα ή, έστω, γράφει κάτω από τη βάση. Σε διαφορετική περίπτωση η πανεπιστημιακή εκπαίδευση γελοιοποιείται και, εν πάση περιπτώσει, η κοινωνία δεν χρειάζεται μόνο γιατρούς, δικηγόρους ή μηχανικούς, αλλά και τεχνίτες. 

Αν, συνεπώς, όσοι αποκλείονταν από τα ΑΕΙ ακολουθούσαν μια διαφορετική επαγγελματική διαδρομή, τότε θα προσυπέγραφα τις κυβερνητικές πομφόλυγες περί αριστείας. Μόνο που χάρη στις πολιτικές τού Μαξίμου και της Ν. Κεραμέως οι γονείς των αποτυχόντων των πανελληνίων θα πληρώνουν τα ιδιωτικά ΙΕΚ και κολέγια στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό για να παίρνουν τα βλαστάρια τους σε λιγότερο χρόνο ισότιμα, στην ουσία, πτυχία με τα '"κορόιδα" που τέλειωσαν την Ιατρική, τη Νομική ή το Πολυτεχνείο...

Δεν στέκομαι ιδεοληπτικά αντίθετος στην ιδιωτική εκπαίδευση. Αν είχαμε κολέγια επιπέδου Χάρβαρντ ή Γέιλ ή, τέλος πάντων, κολέγια που να επιχειρούν να αντιγράφουν τις καλύτερες διεθνείς πρακτικές, τότε πρώτος θα ζητούσα την αλλαγή τού άρθρου 16 του Συντάγματος ώστε να επιτραπεί η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Μόνο που κατά βάση το επίπεδο εκπαίδευσης που παρέχεται από αυτά τα ιδιωτικά κολέγια είναι χαμηλό και το μόνο που προσφέρουν δεν είναι τίποτα άλλο από αγορά πτυχίων. 

Αν, κατά συνέπεια, είναι να μπαίνουν στην αγορά εργασίας γιατροί από βουλγαρικά πανεπιστήμια ή από ΙΕΚ της πλάκας, είναι χίλιες φορές προτιμότερο να παρέχεται δημόσια δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση και σε χαμηλών δυνατοτήτων σπουδαστές σε ΑΕΙ της επαρχίας. Τουλάχιστον αυτά είναι υποχρεωμένα να ακολουθούν κάποια στάνταρ ποιότητας, παρόλο που η παθογένεια θα θεραπευτεί μόνο αν διαμορφώσουμε έναν επαγγελματικό προσανατολισμό που θα απευθύνεται στον καθένα ανάλογα με τις δικές του επιθυμίες και ικανότητες κι όχι τα οικογενειακά ή κοινωνικά στερεότυπα περί επιτυχίας...

Δεν στέκομαι, επίσης, ιδεοληπτικά αντίθετος στα ιδιωτικά θεραπευτήρια, αρκεί ωστόσο να ανταγωνίζονται τα δημόσια επί ίσοις όροις. Όχι, δηλαδή, να καθοδηγούν την κυβέρνηση ώστε να μένουν έξω από τη διαχείριση της πανδημίας ούτως ώστε να ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο, αφού τα δημόσια νοσοκομεία είναι πηγμένα από τον κοροναΐό. 

Το κατηγορώ μου, επομένως, απέναντι στην κυβέρνηση δεν σχετίζεται με το ότι αφήνει ελεύθερη την ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά για το ότι την αφήνει ανεξέλεγκτη να καθορίζει τις πολιτικές τού κράτους σαν να ήταν αυτή το κράτος. Κι όχι, τα συμφέροντα των σχολαρχών και των κλινικαρχών δεν ταυτίζονται με τα συμφέροντα των πολλών προκειμένου να κάνουμε τα στραβά μάτια στα δύο μέτρα και δύο σταθμά...  

  

 
 

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2020

Unfollow σε αυτούς που μας θεωρούν ανθρώπους της Μαντζουρίας...

Συγκαταλέγομαι σε εκείνους που θεωρούν υπερβολικό και τεχνοφοβικό το ντοκιμαντέρ τού Netflix "Κοινωνικό Δίλημμα" για την αρνητική επιδραστικότητα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στη ζωή μας. Δίχως να είμαι κάποιος γκουρού των νέων τεχνολογιών- απόκτησα το πρώτο μου smartphone πριν ένα χρόνο- είμαι σε θέση να αντιληφθώ ότι κάθε μέσο μπορεί να γίνει επικίνδυνο αν δεν το χρησιμοποιείς όπως πρέπει ή σε υπερβολικές δόσεις. Αν ήταν, άλλωστε, να απαγορεύαμε καθετί που σήμερα είναι νόμιμο, αλλά μπορεί να καταστεί ακόμα και θανατηφόρο, όπως το μαχαίρι ή το αλκοόλ, τότε δεν θα μας έμεναν και πολλά προς ελεύθερη χρήση...

Προσοχή, δεν ισχυρίζομαι πως τα προσωπικά μας δεδομένα- αν κι έχουμε πρωτίστως υποχρέωση εμείς οι ίδιοι να τα προστατεύουμε- που βρίσκονται στα social media μπορούν να γίνονται αντικείμενο συλλογής και πώλησης από εταιρείες όπως αυτή με την οποία συνεργάζεται το Μαξίμου και η οποία στο παρελθόν βοηθούσε τη CIA στην πρόληψη εγκλημάτων μέσω της ανάλυσης του ψυχολογικού προφίλ ενός ύποπτου. Αυτή είναι προφανώς μια καταχρηστική πρακτική, η οποία εντάσσεται στην υλιστική καπιταλιστική αντίληψη πως όλοι μας δεν είμαστε τίποτα παραπάνω από ανταλλάξιμα εμπορεύματα. Από την άλλη, ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πλατφόρμες όπως το facebook έχουν δώσει τη δυνατότητα σε όλους μας- έστω κι αν κι εκεί ενυπάρχουν η λογοκρισία και η επιβολή χειραγωγούμενης συναίνεσης- να εκφραζόμαστε ελεύθερα, ακόμα και να αναπτύσσουμε τις επαγγελματικές- επιχειρηματικές μας δραστηριότητες δίχως να ξοδεύουμε μια περιουσία...

Φυσικά οι εταιρείες κοινωνικής δικτύωσης δεν επιχειρούν για χατίρι τού σοσιαλισμού, αλλά του κέρδους μέσα από τον έλεγχο και του ελεύθερου χρόνου. Το ζητούμενο, ωστόσο, για κάθε ενεργό πολίτη είναι να αξιοποιεί τα παράθυρα ελευθερίας που αφήνει ο καπιταλισμός προκειμένου να εργάζεται για την αποδόμησή του... 

Δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε τη δημιουργία τού σοσιαλιστικού ανθρώπου, πολλώ δε μάλλον από ένα εκπαιδευτικό σύστημα που κατευθύνεται ολοένα και περισσότερο στην προετοιμασία αναλώσιμων εργαζόμενων κι όχι πολιτών με ταξική συνείδηση. Αν, επομένως, οι πολιτικοί και οι επιχειρηματίες μάς αντιμετωπίζουν ως ρομποτάκια με προγραμματισμένες επιθυμίες, στο χέρι μας είναι να τους αποδεικνύουμε ότι δεν έχουν καταφέρει να μας μετατρέψουν (ακόμα;) σε ιντερνετοκατευθυνόμενους ανθρώπους τής Μαντζουρίας...

 

 
 

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2020

Αρνητής του εμβολίου του κουτόχορτου...

Η δημιουργία εσωτερικού εχθρού είναι για τη δεξιά κάτι σαν ιστορική της παράδοση. Δεν αντιμετωπίζει την Αριστερά ως ιδεολογικό της αντίπαλο γιατί αναγνωρίζει εμμέσως την ηθική ανωτερότητα των ιδεών της, αλλά την παρουσιάζει μονίμως ως εχθρό τής πατρίδας για να καλύπτει τις δικές της παθογένειες. Το ίδιο πράττει και σήμερα, με τελευταία αφορμή τον εμβολιασμό. Το σύστημα ξεκίνησε να παρουσιάζει δημοσκοπήσεις σύμφωνα με τις οποίες οι Αριστεροί εμφανίζονται ως αρνητές του. Υπενθυμίζω, ενός εμβολίου με το οποίο δεν έχει εμβολιαστεί κανένας στην Ευρώπη, δίνεται στην αγορά πολύ νωρίτερα από τη συνήθη διαδικασία και για τις παρενέργειες του οποίου στην πράξη, όπως είναι λογικό, κανείς δεν μπορεί να μιλήσει με σιγουριά...

Εκ του ασφαλούς, αφού δεν ανήκω σε ευπαθή ομάδα ούτε είμαι υγειονομικός κι άρα θα αργήσει η σειρά μου, όπως και πολλοί άλλοι μπορούμε να ισχυριζόμαστε πως θα κάνουμε το εμβόλιο και να στηλιτεύουμε όσους δεν το κάνουν άμεσα. Αλίμονο, όμως, αν πιστέψουμε και το κυβερνητικό παραμύθι πως με τον εμβολιασμό τελειώνει και το μαρτύριό μας, αφού τουλάχιστον μέχρι το καλοκαίρι, λόγω και της καθυστέρησης στον εμβολιασμό τού 60% του πληθυσμού, δεν πρόκειται να έχουμε ξεμπερδέψει με την πανδημία. Τι πιο λογικό, εξάλλου, να αμφισβητούν τις κυβερνητικές εξαγγελίες πολλοί συμπολίτες μας που βλέπουν τι δεν έχει γίνει με την ενίσχυση του ΕΣΥ και τώρα τους απαιτούν να καταπιούν αμάσητο το εμβόλιο;...

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση, με το νέο νόμο για την τεχνική κατάρτιση των μαθητών, επιμένει στο νεοφιλελεύθερο δόγμα τής τυφλής υποταγής τής εκπαίδευσης στην αγορά εργασίας, ακόμα κι αν πρόκειται για την άμισθη εργασία 15χρονων. Δεν ισχυρίζομαι πως πρέπει να πάνε όλοι στο πανεπιστήμιο ή πως δεν έχουμε ανάγκη για εκπαιδευμένους τεχνίτες, ωστόσο η σφαιρική μόρφωση, για να μιλήσω με μαρξιστικούς όρους, βάζει αναχώματα στην εργασιακή αλλοτρίωση και γενικότερα στη δημιουργία μονοδιάστατων ανθρώπων... 

Αφήστε που ό,τι μαθαίνει κανείς σήμερα, λόγω των τεχνολογικών αλμάτων, μπορεί να είναι μουσειακό σε μόλις τρία χρόνια από τώρα. Επομένως, ναι στην εξειδίκευση, αλλά και ναι στη σφαιρικότητα ώστε τουλάχιστον η νέα γενιά να μην θεωρείται αναλώσιμο εργατικό- εργασιακό υλικό, αλλά πολίτες με ταξική συνείδηση- αθάνατε Μαρξ!- που ξέρουν να διεκδικούν τα δικαιώματά τους...



 

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2020

Των αποστατών τα παιδιά πριν καταρρεύσουν λογοκρίνουν...

Η αυταρχικότητα των σταλινικών καθεστώτων τής Ανατολικής Ευρώπης συμπεριλάμβανε και τη λογοκρισία. Τουλάχιστον, όμως, οι πολίτες τους- όχι πως υπερασπίζομαι τα κλουβιά ακόμα κι όταν είναι χρυσά- απολάμβαναν υγεία κι εκπαίδευση υψηλού επιπέδου... 

Στη μητσοτακική Ελλάδα τού 2020 η λογοκρισία συνδυάζεται με εκατό νεκρούς την ημέρα λόγω και των ανεπαρκών μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας και με τον αποκλεισμό τού ενός πέμπτου των μαθητών από την τηλεκπαίδευση, αφού το κράτος δεν έχει φροντίσει να συνδράμει τις οικονομικώς ασθενέστερες οικογένειες με τον απαραίτητο ηλεκτρονικό εξοπλισμό. Ούτε ελευθεροτυπία ούτε υγεία ούτε παιδεία εκεί όπου "ανθίζει" ο νεοφιλελευθερισμός...

Μόνο τις τελευταίες ημέρες η ΝΔ ζήτησε να αρθεί η ασυλία βουλευτίνας τού ΜέΡΑ 25 που είπε από το βήμα τής Βουλής πως ορισμένοι κουκουλοφόροι είναι αστυνομικά όργανα, εξευτέλισε τους βουλευτές της να ξαναψηφίσουν "σωστά" για την άρση ασυλίας Πολάκη κατόπιν εντολής μεγαλοεκδότη, ενώ αποπέμφθηκαν στην ουσία από το Δημοσιογραφικό Συγκρότημα Μαρινάκη οι δημοσιογράφοι Δήμητρα Κρουστάλλη κι Έλενα Ακρίτα κι από την ΕΡΤ ο Πάνος Χαρίτος διότι δεν συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις. Να μην ξεχάσω και την προσαγωγή των διαμαρτυρόμενων εργαζόμενων στην εστίαση. Κι αναρωτιέμαι, αν η ΝΔ δεν προηγείτο στις δημοσκοπήσεις τού ΣΥΡΙΖΑ με 15 μονάδες διαφορά κι αν δεν διέθετε μιντιακή υπεροπλία πόσο πιο χαμηλά θα οδηγούσε τη δημοκρατία μας; Εκτός κι αν η πραγματική διαφορά δεν είναι στις 15 μονάδες κι εκτός αν στην κυβέρνηση αναγνωρίζουν ότι η λαϊκή δυσαρέσκεια για τις πολιτικές τους είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που διαφαίνεται με το λαό εγκλωβισμένο στα σπίτια του... 

Αν σε όλα αυτά συμπεριλάβουμε το αστυνομικό κράτος που χτίζουν Χρυσοχοΐδης- Μητσοτάκης, τότε έχουμε την πλήρη εικόνα αυταρχισμού με την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να προστατεύσει την, κατά τα λεγόμενά της λαοπρόβλητη, εξουσία της. Ο πρωθυπουργός τρέμει την επόμενη ημέρα τής πανδημίας γιατί γνωρίζει ότι όλα όσα έγιναν και δεν έγιναν τον τελευταίο χρόνο θα βγουν στον αφρό και τα συμπεράσματα της κοινωνίας δεν θα είναι και τα καλύτερα για τη διακυβέρνησή του. 

Γι' αυτό κι ως φρόνιμο παιδί μαγειρεύει να σφραγίσει στόματα για να μην μπορέσουν καν να μιλήσουν όταν θα καταστεί δυνατό χάρη στις προσδοκώμενες καλύτερες υγειονομικές συνθήκες. Περιττό να υπενθυμίσω με πόσο κρότο έπεσαν τα σταλινικά καθεστώτα που είχαν ακριβώς την ίδια νοοτροπία...



  
 

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2020

Θέλω να ξυλοκοπήσω τον Λοβέρδο, είμαι μετριοπαθής...

Σε ένα κράτος δικαίου ορθώς τιμωρούνται οι πράξεις κι όχι οι σκέψεις. Σε διαφορετική περίπτωση, πολύ φοβάμαι πως οι περισσότεροι θα κάναμε κάποια στιγμή τής ζωής μας μια μικρή ή μεγαλύτερη επίσκεψη στη μπουζού. Φαντάζομαι πως κι εσείς, όπως κι ο γράφων, όπως κι ο Ανδρ. Λοβέρδος έχετε φαντασιωθεί να ξυλοκοπείτε κάποιον που σας έχει ενοχλήσει, δικαίως ή αδίκως. Αυτό είναι πολύ ανθρώπινο. 

Όταν, όμως, θελήσετε να το καταγράψετε και σε βιβλίο, πέρα από το προσωπικό σας ημερολόγιο, τότε δεν ξέρω κατά πόσο αυτή η ενέργεια δεν άπτεται και του Ποινικού Κώδικα. Αφήστε που δεν μοιάζει και με πολύ κεντρώα αντίληψη για την πολιτική αντιπαράθεση...

Ο Ανδρ. Λοβέρδος εκμυστηρεύεται στο βιβλίο του, δηλαδή και σε εν δυνάμει χιλιάδες αναγνώστες του, πως ήθελε, ή και μπορεί και να θέλει, να γρονθοκοπήσει τον Αλέξη Τσίπρα. Ο ίδιος αισθάνεται θιγμένος από την εμπλοκή του στο σκάνδαλο Novartis, μολονότι του έχει ασκηθεί ποινική δίωξη από τη δικαιοσύνη κι όχι από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ για δωροληψία. Είναι δικαίωμα και του μιζολήπτη να προσβάλλεται όταν τον αποκαλούν μιζολήπτη, δεν έχει δικαίωμα όμως κανένας μας να υπερηφανεύεται για τις βίαιες τάσεις του, ιδίως αν είναι πολιτικός που υποτίθεται πως εκπροσωπεί μετριοπαθείς ψηφοφόρους κι όχι τους "έξαλλους" συριζαίους...

Ποιος ξέρει, ίσως το επόμενο βιβλίο τού Ανδρ. Λοβέρδου να αφορά το "αυθεντικό κίνημα" της Χρυσής Αυγής, όπως είχε σημειώσει στο πρόσφατο παρελθόν, ή να είναι ένα ημερολόγιο φωτογραφιών των οροθετικών γυναικών που είχε στιγματίσει για χάρη των μπουρδελιάρηδων μικροαστών. Κι αντί για τους σαμαροβενιζέλους, που παρουσιάζουν το τρέχον του ανάγνωσμα με τον χαρακτηριστικό τού ανδρός υπερφίαλο τίτλο "Απόπειρα Δολοφονίας", να τα προλογίσουν ο Ν. Μιχαλολιάκος κι ο Ηλ. Κασιδιάρης σε απευθείας σύνδεση με τον Κορυδαλλό. Όπως κι αν έχει, όμως, ένας τέτοιος πολιτικός έχει τόση σχέση με τον προοδευτικό χώρο όση κι ο κολλητός του Αδ. Γεωργιάδης με τη στοιχειώδη σοβαρότητα...

 
 

Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2020

Οι γκεμπελίσκοι έχουν δύσκολη δουλειά στην εποχή των social media...

Η συνέπεια λόγων κι έργων είναι μια υπερτιμημένη αξία όταν τα λόγια και οι πράξεις δεν συμπίπτουν χρονικώς. Αν έχω πει κάτι το 2010 και πράττω κάτι διαφορετικό το 2020 αυτό δεν με καθιστά αυτομάτως ασυνεπή, αν δεν ληφθούν υπόψη οι διαφορετικές περιστάσεις κάθε εποχής και, φυσικά, η συσσωρευμένη εμπειρία. Ο οποιοσδήποτε, ωστόσο, καθίσταται υπόλογος όταν αυτά που λέει στις 14 Δεκεμβρίου 2020 είναι διαφορετικά από αυτά που πράττει στις 15 Δεκεμβρίου 2020...

Το "κατηγορώ" μου στον Γρ. Ψαριανό δεν σχετίζεται με το ότι αλλάζει κόμματα γρηγορότερα από όσο αλλάζει πουκάμισα, μολονότι κι αυτό μπορεί κάποιος να το αποδώσει σε καιροσκοπισμό κι όχι σε ιδεολογική συνέπεια. Σχετίζεται με την υποκρισία, που είναι πολύ διαδεδομένη στην κυβέρνηση και στη ΝΔ, του να ρητορεύεις κατά τού κρατισμού και την ίδια ώρα να σιτίζεσαι από αυτόν. Βεβαίως, ο Ψαριανός ως προς αυτό το πολιτικό παράπτωμα έχει υποπέσει, σε σχέση με την τοποθέτησή του στο γραφείο τής αντιπροεδρίας τής κυβέρνησης, σε πταίσμα σε σύγκριση με τη φαμίλια Μητσοτάκη, η οποία την ίδια στιγμή που ρητορεύει κατά τού κρατικού παρεμβατισμού βουτά στο δημόσιο ταμείο σαν να είναι δικό της...

Κι από την άλλη, έχεις την Έλενα Ακρίτα, που παραιτείται από την εδώ και 20 χρόνια εργασία της γιατί δεν της δημοσίευσαν ένα άρθρο κι ανασαίνεις λίγη περισσότερη αξιοπρέπεια. Ιδίως σε έναν κλάδο όπου η τελευταία έννοια είναι τόσο άγνωστη όσο η ανάγκη για επιβίωση για τους Λουδοβίκους. 

Γι' αυτό, άλλωστε, και της επιτέθηκαν με τόση βαναυσότητα "συνάδελφοί" της που αβγατίζουν τα εισοδήματά τους παρέχοντας τις ακριβοπληρωμένες υπηρεσίες τους σε ένα φαύλο καθεστώς με δημοκρατικοφανές λούστρο. Αν κάτι, πάντως, πρέπει να έχει αποδείξει η λογοκρισία σε βάρος τής Έλενας Ακρίτα στους σύγχρονους γκεμπελίσκους είναι πως την εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης παρόμοιες μέθοδοι φέρνουν τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα, αυξάνοντας κι όχι μειώνοντας την αναγνωσιμότητα αντικαθεστωτικών φωνών... 

Ας το λάβουν υπόψη και στο ΣΥΡΙΖΑ για να αξιοποιήσουν επιτέλους τα social media αντί να κλαίγονται κάθε τρεις και λίγο για τον, πραγματικό πάντως, αποκλεισμό τους από τα κυρίαρχα μίντια. Στον καιρό τής άνθησης των νέων τεχνολογιών υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια, και πιο ζουμερά μάλιστα...


 
 

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2020

Η όχι και τόσο κρυφή γοητεία του εθνικισμού για το ΣΥΡΙΖΑ...

Η κυβέρνηση, στην ουσία, πανηγυρίζει γιατί το πρόσφατο Συμβούλιο Κορυφής δεν επέβαλε κυρώσεις στην... Ελλάδα για τις τουρκικές ενέργειες στα εν δυνάμει ελληνικά χωρικά ύδατα. Η ίδια κυβέρνηση που προαναγγέλλει εδώ κι έξι μήνες κυρώσεις που θα δαγκώνουν, η ίδια ΕΕ η οποία αδυνατεί να καθορίσει δική της εξωτερική πολιτική κι αναμένει την ορκωμοσία τού Τ. Μπάιντεν, προέδρου μιας ανταγωνιστικής της χώρας, των ΗΠΑ, προκειμένου να της δώσει γραμμή. Την ίδια ώρα, όμως, πολλοί στο ΣΥΡΙΖΑ, συμπεριλαμβανoμένου του Αλέξη Τσίπρα, έχουν επιλέξει να τη βγουν από τα δεξιά στην κυβέρνηση για τα ελληνοτουρκικά, χρησιμοποιώντας ορισμένες φορές και φρασεολογία που παραπέμπει σε Ελληνική Λύση κι όχι σε κόμμα τής Αριστεράς...

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και η αντίθεση του ΣΥΡΙΖΑ στο δανεισμό αρχαιοτήτων σε μουσεία τού εξωτερικού για χρονικό διάστημα 25 χρόνων, με υποχρέωση ανανέωσης της μίσθωσης ανά πενταετία. Δεν στέκομαι στο ότι αυτός ο δανεισμός μπορεί να αποτελέσει σημαντικό όπλο πολιτιστικής διπλωματίας ή στο ότι είναι άδικο πολλές από τις αρχαιότητες να σκουριάζουν στις αποθήκες μας λόγω έλλειψης χώρου στα δικά μας μουσεία ή στο ότι και οι ξένοι που δεν έχουν τη δυνατότητα να ταξιδέψουν στην Ελλάδα- ιδίως οι ομογενείς- έχουν δικαίωμα να τις απολαμβάνουν. Στέκομαι στο ότι για ένα κόμμα τής Αριστεράς οι αρχαιότητες συνιστούν εθνική κυριαρχία, ιδιοκτησία μας που δεν μπορούμε να μοιραζόμαστε με άλλους, λες κι ο πολιτισμός φτιάχτηκε για να έχει σύνορα και πατρίδες...

Ύστερα από τη Συμφωνία των Πρεσπών, στο ΣΥΡΙΖΑ διακατέχονται από το άγχος να πείθουν με κάθε ευκαιρία πως δεν είναι εθνομηδενιστές, αλλά πατριώτες. Συμπεριφέρονται σαν να μην μπορούν να σηκώσουν στην πλάτη τους την ιστορική παρακαταθήκη μιας συμφωνίας που πήγαινε κόντρα ακριβώς στην εθνικιστική ρητορική και πρακτική που κρατούσε την Ελλάδα αγκυλωμένη επί δεκαετίες σε μια διαφορά που δεν είχε ουσιαστικό λόγο ύπαρξης. Οφείλει, συνεπώς, η αξιωματική αντιπολίτευση να συμβάλει στο να αντιληφθεί ο ελληνικός λαός ότι έχει και η Τουρκία τα δίκια της- το Αιγαίο, για παράδειγμα, δεν είναι δυνατό να γίνει ελληνική λίμνη με τόσες χιλιάδες χιλιόμετρα τουρκικής ακτογραμμής και το Καστελόριζο δεν μπορεί να έχει πλήρη επήρεια- αντί να δίνει επιχειρήματα σε εκείνους που έχουν στήσει καριέρες πάνω στον εθνικισμό και οι οποίοι λόγω ιδεολογικής συγγένειας με το σοβινισμό είναι και πιθανότερο να προσελκύσουν αυτού του είδους το ακροατήριο από τους όψιμους υπερασπιστές εθνικών δικαίων που δεν είναι πάντοτε και τόσο δίκαια... 



 
 

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2020

Τώρα τους αρέσει η Βόρειος Κορέα...

Θα ήταν χαιρεκακία αν επιθυμούσα να χαθούν θέσεις εργασίας στους τηλεοπτικούς σταθμούς ή να χειροτερεύσουν οι συνθήκες εργασίας σε αυτούς, όπως συμβαίνει με το νομοσχέδιο Πέτσα που θα ψηφιστεί σύντομα από τη Βουλή. Από την άλλη, όμως, δεν διαθέτω μνήμη χρυσόψαρου, άλλωστε δεν έχουν περάσει και τόσο πολλά χρόνια από τότε που οι ίδιοι δημοσιογράφοι που κινητοποιούνται σήμερα για να διατηρήσουν τις εργασίες και τα δικαιώματά τους ήταν βασιλικότεροι των βασιλέων αφεντικών τους κατά τού νόμου Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες, που τώρα υπερασπίζονται με τόσο πάθος. Ήταν η εποχή που γινόταν λόγος για αντισυνταγματική, βορειοκορεατική παρέμβαση του ΣΥΡΙΖΑ στα ΜΜΕ, για πλήγμα στην ελευθερία τού Τύπου κι όλα τα συναφή, μόνο και μόνο γιατί η τότε κυβέρνηση θέλησε να βάλει κανόνες σε μια αγορά που λειτουργούσε ασύδοτα για πάνω από 35 χρόνια...

Οι τηλεοπτικοί σταθμοί δεν είναι ένας τυχαίος επιχειρηματικός κλάδος, ώστε να απαιτούν σε ένα καθεστώς ελεύθερης αγοράς να μην παρεμβαίνει το κράτος στον αριθμό, για παράδειγμα, των εργαζόμενων σε αυτούς ή των αδειών τους ή στα χρήματα που θα πρέπει να καταβάλλουν στο δημόσιο ταμείο σε άμεσους κι έμμεσους φόρους. Αν μη τι άλλο, αποτελούν το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα επηρεασμού τής κοινής γνώμης από την τέταρτη εξουσία. Κι από τη στιγμή που εν τοις πράγμασι αποδείχθηκε ότι δεν έχουν τη διάθεση να αυτορυθμιστούν και να εφαρμόσουν στοιχειώδεις κανόνες δεοντολογίας, η πολιτεία δεν είχε απλώς το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να παρέμβει για να καθορίσει τους κανόνες τού παιχνιδιού...

Σε αυτό το πλαίσιο, και με δεδομένη την άπλετη στήριξη που παρέχουν οι μιντιάρχες στον Κ. Μητσοτάκη έναντι βεβαίως ανταλλαγμάτων, προφανώς και συμπαραστέκομαι στην αγωνία των εργαζόμενων στα τηλεοπτικά μίντια, δίχως να περιμένω από αυτούς, αν κι όταν περάσει η μπόρα, να θυμηθούν πως η εργασία που επιτελούν είναι λειτούργημα. Θα ήμουν αιθεροβάμων αν έβαζα τόσο ψηλά τον πήχη για ανθρώπους που με το επιχείρημα "έχω μια οικογένεια να ταΐσω" μπορούν να πουλήσουν την ίδια στιγμή αυτήν ακριβώς την οικογένεια... 

Πάντα, ωστόσο, υπάρχει εναλλακτική στον εκβιασμό και στην εθελοδουλία, αρκεί να είσαι πρόθυμος να πληρώνεις το τίμημα για να περπατάς με το κεφάλι ψηλά. Κάποιοι, όμως, έχουν συνηθίσει να βαδίζουν σκυφτοί, χωρίς αυτό να τους αποτρέπει από το να γίνονται ένα με τα σκατά που υποτίθεται πως επιθυμούν να αποφεύγουν με το υποτελές τους βάδισμα... 

  


 

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2020

Ουδείς στα εστιατόρια τρώει από το κουτάλι του άλλου...

Δεν ξέρω αν είναι ευθύνη των επιστημόνων- οι προτάσεις τους παραμένουν, άλλωστε, επτασφράγιστο μυστικό σαν να είναι τα πιο απόκρυφα κρατικά μυστικά- ή των κυβερνώντων, αλλά στις εισηγήσεις- αποφάσεις τους υπολογίζουν τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά ή τις οικονομικές επιπτώσεις, αλλά καθόλου την ψυχική υγεία των πολιτών. Λες και η πλειονότητα αυτών που εξαναγκάζουν οι ίδιοι να μένουν στο σπίτι τους κατοικούν σε βίλες στο Σούνιο ή έχουν τη δυνατότητα για ποδηλατάδες στην Πάρνηθα, συνεπώς δεν τρέχει και τίποτα αν δεν μπορούν να βγαίνουν έξω μετά από τις εννιά το βράδυ ή μόνο για βόλτα στα πέριξ. Πολύ εύκολα βγαίνει, για παράδειγμα, ο Κ. Μητσοτάκης να μας πει να ξεχάσουμε τη διασκέδαση μέχρι το Πάσχα όταν ο ίδιος μπορεί να μετακινείται όπου θέλει και να μην έχει αλλάξει και πολλά στο λάιφσταϊλ του...

Την ίδια ώρα, οι αποφάσεις που λαμβάνονται οφείλουν να διακατέχονται από τα ίδια μέτρα και τα ίδια σταθμά. Αν, για παράδειγμα, πρέπει να μένουν κλειστά τα σχολεία, τα μπαρ, τα εστιατόρια ή τα καταστήματα λιανικής, το ίδιο δεν πρέπει να συμβεί και με τις εκκλησίες; 

Κι αν ανοίξει κάτι από όλα τα παραπάνω, αυτό δεν πρέπει να συμπαρασύρει και τα υπόλοιπα; Οι πολίτες, δηλαδή, θα συνωστίζονται στα καταστήματα ρούχων και δεν θα συνωστίζονται στους ναούς; Τουλάχιστον στα πρώτα δεν τους προσφέρουν κρασί από το ίδιο κουτάλι, μειώνοντας σαφώς τον κίνδυνο διασποράς τού ιού...

Ακόμα κι αν ξεκινήσουν οι εμβολιασμοί στη χώρα μας τον Ιανουάριο, θα φτάσουμε, κατά πάσα πιθανότητα, μέχρι το καλοκαίρι για να εμβολιαστεί ένα σημαντικό κομμάτι τού πληθυσμού και να δημιουργηθεί ανοσία τής αγέλης. Η ζωή μας, ωστόσο, σε καμία των περιπτώσεων δεν μπορεί να διακοπεί μέχρι τότε... 

Δεν χρειάζεται να έχει βγάλει κανείς το Κολάμπια για να τους κρατήσει όλους μαντρωμένους στα σπίτια τους και με αυτόν τον τρόπο να αποφευχθούν τα χειρότερα. Έχουμε κυβερνήσεις και για να βρίσκουν έξυπνους τρόπους ώστε η προστασία τής δημόσιας υγείας να συνδυάζεται με κάποιου είδους κανονικότητα. Αλλιώς ένα σημαντικό μέρος από τα χρήματα του ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης μάλλον θα πρέπει να κατευθυνθεί στην ενίσχυση του συστήματος ψυχικής υγείας...



 


 

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2020

Ανέμελα αγόρασε και το σπίτι του Βολταίρου...

Τα προστατευόμενα προσωπικά δεδομένα ενός πολιτικού δεν μπορεί να είναι τα ίδια με τα αντίστοιχα του πολίτη από τον οποίο ζητά την ψήφο του. Ο πολιτικός- πολλώ δε μάλλον όταν είναι πρωθυπουργός, αρχηγός κόμματος ή βουλευτής- θα έπρεπε να αισθάνεται, πέρα από τις νομοθετικές διατάξεις, υποχρεωμένος κι από τη συνείδησή του να είναι διαφανής ως προς τον πλούτο του και τις πηγές του. 

Είναι υπόλογος, άλλωστε, στους ψηφοφόρους του όχι μόνο για την αποτελεσματικότητα, αλλά και για την εντιμότητά του. Η εμπιστοσύνη βασίζεται και στο ότι ο δέκτης της δεν είναι πρόσφορος σε οποιουδήποτε είδους χρηματισμούς ή εξαιρέσεις που είναι πιθανό να συνδέονται και με την άσκηση των πολιτικών του καθηκόντων...

Σε αυτό το πλαίσιο, πολύ καλά έκανε ο Αλέξης Τσίπρας, έστω και με καθυστέρηση, και δημοσίευσε τα έγγραφα που αφορούν την ενοικίαση σπιτιού στη Λαυρεωτική. Από τα στοιχεία, εξάλλου, που δόθηκαν στη δημοσιότητα δεν προκύπτει ούτε φοροδιαφυγή- φοροαποφυγή ούτε κάποιο υπέρογκο ποσό που θα προκαλούσε ερωτηματικά ούτε οφσόρ... 

Αναρωτιέμαι αν μπορεί να δικαιολογήσει κι ο Κ. Μητσοτάκης τον τρόπο απόκτησης των 32 ακινήτων του, ιδίως αυτού που είναι μεσοτοιχία με του Μ. Χριστοφοράκου στην Τήνο και του σπιτιού τού Βολταίρου στο Παρίσι. Ή αν μπορεί να δικαιολογήσει το θαλασσοδάνειο για τον "Κήρυκα Χανίων", το οποίο αποπληρώνει, αν αποπληρώνει, καταβάλλοντας ψίχουλα, σε αντίθεση με την τραπεζική πρακτική για εκείνους που απειλεί ο "ανέμελος" με δήμευση της πρώτης τους κατοικίας εν μέσω κρίσης...

Ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να δικαιολογήσει τίποτα από όλα αυτά και το πιθανότερο είναι αν στριμωχτεί να κρυφτεί ξανά πίσω από τα φουστάνια τής υπέρκομψης συζύγου του. Αναζητούσε έναν τρόπο διαφυγής από την Πάρνηθα, η οποία έχει πληγώσει και τους ψηφοφόρους του, βρήκε ένα προσωρινό σωσίβιο στη Λαυρεωτική, αλλά εν τέλει πέτυχε ένα ακόμα αυτογκόλ. 

Κι αυτό γιατί για να παίξεις το παιχνίδι τής ηθικής πρέπει πρώτα εσύ ο ίδιος να είσαι καθαρός. Κι ο Κ. Μητσοτάκης είναι πιο βρόμικος κι από το βούρκο όπου θέλησε ξανά να ρίξει τον πολιτικό του αντίπαλο, αξιοποιώντας τη μιντιακή του υπεροπλία αλλά όχι την αλήθεια. Αυτή είναι, άλλωστε, κι ο μεγάλος του εχθρός...


 

 
 

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2020

Οι συνταγματοκτόνοι δεν είναι αποτελεσματικοί, είναι τύραννοι...

Στην κυβέρνηση για τα πανηγύρια και των 100 νεκρών την ημέρα από την πανδημία αυτοθαυμάζονται με την παραμικρή ευκαιρία. Σε αυτό το πλαίσιο, ο νεοφασίστας Χρυσοχοΐδης παίνεψε τα γένια του για το ότι δεν είχαμε επεισόδια τις ημέρες μνήμης τού Πολυτεχνείου και του Αλέξη Γρηγορόπουλου. 

"Λησμόνησε", ωστόσο, να πει πως αυτό επιτεύχθηκε γιατί απαγόρευσε τις συγκεντρώσεις και μετέτρεψε το κέντρο τής Αθήνας σε αστυνομοκρατούμενο άβατο. Το "επίτευγμά" του, δηλαδή, βασίστηκε στην κατάλυση του Συντάγματος και της δημοκρατικής νομιμότητας...

Ομοίως και στην αντιμετώπιση του κοροναΐού, η μεγάλη κυβερνητική "επιτυχία" στην πρώτη φάση ήταν η καραντίνα, να μας κλείσει δηλαδή όλους μέσα για να έχει το κεφάλι της ήσυχο. Κι όταν μας άνοιξε, χωρίς σχέδιο και προετοιμασία, φτάσαμε στο σημείο να έχουμε εκατόμβη νεκρών και γεμάτες ΜΕΘ. 

Αν είναι, συνεπώς, να καταλυθεί η δημοκρατία προκειμένου να μην έχουμε πανδημίες, επεισόδια, λοιπή εγκληματικότητα ή τροχαία ατυχήματα, τότε ουδεμία χρεία έχουμε και δημοκρατικώς εκλεγμένων κυβερνήσεων. Αν αυτή είναι η λύση, ας αποφασίσουμε από τώρα να μονιμοποιήσουμε την καραντίνα και την αναστολή συνταγματικών μας ελευθεριών, αφού αυτός είναι ο τρόπος που έχει επιλέξει η σημερινή κυβέρνηση να αντιμετωπίζει όλα τα ζητήματα...

Δεν χρειάζεται να υπενθυμίσω σε ποια καθεστώτα η απάντηση για κάθε πρόβλημα είναι η βία και η καταστολή. Ούτε πώς χαρακτηρίζονται εκείνοι που κυβερνούν προτάσσοντας το μαστίγιο από το καρότο... 

Δεν θα θρηνούσαμε εκατό νεκρούς ημερησίως αν ο Κ. Μητσοτάκης είχε ενισχύσει ουσιαστικώς το ΕΣΥ ούτε, βεβαίως, καταπολεμάται ο κοροναΐός με το να εμποδίζονται πολίτες να αφήνουν κατά μόνας ένα λουλούδι στον τόπο δολοφονίας τού Αλέξη Γρηγορόπουλου. Αν, επομένως, κάποιοι δεν πιστεύουν στη δημοκρατία ή την περιορίζουν σε ένα μέγαρο στο κέντρο των Αθηνών όπου συνεδριάζουν 300 αποφασίζοντας για 11.000.000 οφείλουν να έχουν το θάρρος να το παραδεχθούν. Ειδάλλως δεν είναι τίποτα παραπάνω από φασίζοντες απατεώνες...


 
 

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2020

Κυβερνούν με το φόβο, θα ηττηθούν από το φως...

Πέρα από όλα τα άλλα ακροδεξιά, η κυβέρνηση νομοθετεί τον περιορισμό των αδειών των κρατούμενων, μολονότι κι ο Συνήγορος του Πολίτη την ενημέρωσε ότι στο 98% των περιπτώσεων τηρούνται οι όροι τους και είναι απαραίτητες για την επανένταξη στην κοινωνία. Τότε γιατί Μητσοτάκης- Χρυσοχοΐδης προχωρούν σε μία ακόμα κατασταλτική ενέργεια που δεν βασίζεται σε στοιχεία και φυσικά δεν έχει καμία σχέση με σωφρονισμό; Μα, γιατί άξονας της πολιτικής τους, ιδίως τώρα που έχουν χάσει τη μπάλα με την πανδημία, είναι η κλασική για συντηρητικά καθεστώτα θώπευση των πιο φοβικών αντανακλαστικών ενός ήδη ψοφοδεούς πόπολου...

Την ώρα που πεθαίνουν από τον κοροναΐό γύρω στους εκατό ανθρώπους σε καθημερινή βάση, η κυβέρνηση συνεχίζει τα δωράκια σε καναλάρχες και λοιπές φίλιες δυνάμεις, σαν να διαχειρίζεται δικά της χρήματα κι όχι του ελληνικού λαού. Προκειμένου να καλυφθεί αυτό το πάρτι διαφθοράς με ένα πέπλο σιωπής, στον καιρό των μέσων κοινωνικής δικτύωσης δεν αρκεί να ελέγχεις- ή να σε ελέγχουν- τα συμβατικά ΜΜΕ. 

Πρέπει να καλλιεργήσεις και φοβικά σύνδρομα που λαθροβιούν στην κοινωνία και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να βγουν ξανά στον αφρό. Συμπληρώνονται δύο μήνες από την ποινική καταδίκη τής Χρυσής Αυγής, αλλά η "φιλοσοφία" της- ακόμα και η άσκηση τυφλής βίας- είναι εδώ και βασιλεύει...

Είναι αλήθεια ότι ο φόβος συσπειρώνει γύρω από τον ηγέτη, έστω κι αν αυτός διαθέτει τα ασθενικά χαρακτηριστικά τού Κ. Μητσοτάκη. Μόνο που αποδεικνύεται πρόσκαιρος σύμμαχος όσο η πραγματικότητα θα αδυνατεί να ανταποκρίνεται στα στάνταρ που η τρομοκράτηση βάζει. Κυβερνούν με το φόβο, αλλά θα ηττηθούν όταν έρθει στο φως το μεγαλύτερο μέρος τής πολιτικής τους εξαπάτησης, διαστάσεις τής οποίας αποτελούν κι αρμοδιότητα του εισαγγελέα...






 

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2020

"Η εμπιστοσύνη του αφελούς είναι το πιο χρήσιμο εργαλείο του ψεύτη"...

Ο Κ. Μητσοτάκης δεν αγαπά την αλήθεια. Όχι γιατί πιστεύει ότι έχει πολλές διαστάσεις, που πράγματι έχει, κι άρα είναι σχετική, αλλά γιατί του στέκεται εμπόδιο στα κατά καιρούς αφηγήματά του. Το πιο πρόσφατο θέλει όλοι μας να μην επικεντρωνόμαστε στο πώς θα τηρούμε τα μέτρα προστασίας- μετά από το τεράστιο αυτογκόλ τής Πάρνηθας- ή στο πώς θα δημιουργηθούν περισσότερες ΜΕΘ, αλλά στο μαγικό εμβόλιο... 

Προφανώς κι ο εμβολιασμός σημαντικού κομματιού τού πληθυσμού θα αποτελέσει ανάχωμα στον κοροναΐό, αλλά πόσο πολύ εμπιστεύεστε για να συμβεί αυτό μια κυβέρνηση που επί εννέα μήνες δεν μπορεί να συγκεντρώσει αξιόπιστα επιδημιολογικά στοιχεία; Θα εμβολιάσει, δηλαδή, 2.000.000 ανθρώπους γρηγορότερα από τα μόλις 300.000 τεστ που έχει διενεργήσει μέχρι σήμερα;...

Όπως και σε μια προσωπική σχέση, ομοίως και στη σχέση κυβέρνησης- πολιτών η εμπιστοσύνη αποτελεί το Α και το Ω. Αν οι πολίτες εμπιστεύονται τον κυβερνήτη τους, πως πράττει δηλαδή έχοντας ως προτεραιότητα το συμφέρον τους, θα τον στηρίζουν ακόμα και σε αναποδιές, ακόμα και στα λάθη του. Όταν, όμως, οι πολίτες αρχίσουν να υποψιάζονται πως ο πρωθυπουργός τους έχει άλλες προτεραιότητες κι ακολουθεί δύο μέτρα και δύο σταθμά, τότε αυτή η σχέση εμπιστοσύνης κλονίζεται και κάποια στιγμή διαλύεται...

Στη φάση απώλειας εμπιστοσύνης προς τον Κ. Μητσοτάκη βρισκόμαστε σήμερα. Η αδιαφορία για την ενίσχυση της δημόσιας υγείας και παιδείας, καθώς και της κοινωνίας, οι εκδρομούλες ανά τη χώρα χωρίς μέτρα προστασίας, το ότι δεν μπήκε σε καραντίνα μολονότι συνάντησε θετικούς στον ιό, τα διπλά βιβλία καταγραφής των κρουσμάτων, νομοσχέδια όπως το χωροταξικό που προσφέρουν μπιρ παρά τη γη των μικρομεσαίων στους φεουδάρχες, όλα αυτά μαζί με πολλά άλλα, όπως οι απευθείας αναθέσεις σε κολλητούς και φίλους, κονταίνουν πολιτικώς τον πρωθυπουργό. Αποδεικνύουν, αν μη τι άλλο, ότι ζει σε ένα παράλληλο σύμπαν. Γι' αυτό και θα πάει άρον άρον σε εκλογές μόλις εμβολιαστούμε, γι' αυτό και θα πάρει από το λαό την απάντηση που του αξίζει στην εξοργιστική του υποκρισία κι αναισθησία...

 




 

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2020

Η δημοσιογραφία δεν έχει απλώς πεθάνει, το πτώμα της βρωμάει και ζέχνει...

Θα έπρεπε να μην ζούσα εδώ και χρόνια στην Ελλάδα για να εκπλησσόμουν από το θάψιμο από τα περισσότερα συμβατικά ΜΜΕ της εκδρομούλας Κυριάκου- Μαρέβας στην Πάρνηθα. Από τα ίδια ΜΜΕ που είχαν κάνει σημαία τους, κι ως ένα βαθμό ορθώς, την κρουαζιέρα Τσίπρα πριν δύο χρόνια και το τσιμπούσι Πολάκη πριν μερικές εβδομάδες. Είναι ενδεικτικό του πώς λειτουργούν τα μίντια στην Ψωροκώσταινα το ότι όταν δημοσιεύεται από ένα συμπολιτευόμενο μέσο ένα ρεπορτάζ κατά τής κυβέρνησης ή από ένα αντιπολιτευόμενο κατά τού ΣΥΡΙΖΑ κανείς δεν μιλά για δημοσιογραφική ακεραιότητα, αλλά όλοι αναρωτιούνται τι εκβιαστικό μήνυμα θέλει να στείλει ο ιδιοκτήτης σε Μητσοτάκη- Τσίπρα αντιστοίχως...

Η δημοσιογραφία, τουλάχιστον στην Ελλάδα, δεν έχει απλώς πεθάνει. Το πτώμα της έχει αρχίσει να ζέχνει, με τους δολοφόνους της να μην είναι μόνο οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ. Δεν θα υπήρχαν, άλλωστε, ηθικοί αυτουργοί αν δεν βρίσκονταν και φυσικοί αυτουργοί κι αυτοί είναι βεβαίως οι δημοσιογράφοι... 

Μπορεί η δημοσιογραφία να είναι λειτούργημα κι όχι επάγγελμα, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως η κοινωνία μπορεί να έχει την απαίτηση από αυτούς που την ενημερώνουν να είναι ήρωες που τα βάζουν με όλους και με όλα με κίνδυνο να βρεθούν στη φτώχεια, στην ανεργία ή και στον τάφο. Δικαιούται, ωστόσο, να απαιτεί από τους δημοσιογράφους να μην εμφανίζονται βασιλικότεροι του βασιλέως, να μην περιγράφουν ρούχα γυμνών βασιλιάδων ακόμα κι όταν οι βασιλιάδες δεν τους το ζητούν, όπως τόσο συχνά συμβαίνει στην Ελλάδα...

Η στρατευμένη δημοσιογραφία, εξάλλου, η οποία καταχρηστικώς μπορεί να αποκαλείται δημοσιογραφία, έχει πολλές όψεις. Μπορεί να αφορά την εξυπηρέτηση κομματικών, επιχειρηματικών ή και ξένων συμφερόντων, πάντως όχι την πλήρη ενημέρωση του κοινού επί όλων των διαστάσεων της πραγματικότητας... 

Ακόμα κι εκείνοι που εκκινούν με τις καλύτερες των προθέσεων χάνουν το στόχο όταν αποφασίσουν κάποια στιγμή να συνδέσουν την ευημερία των πολιτών αποκλειστικώς με ένα κόμμα ή και με ένα πρόσωπο, έστω κι αν αυτό το κόμμα ή πρόσωπο βάλλονται πανταχόθεν κι αρκετές φορές αδίκως. Όταν, μάλιστα, έχεις εξαρτήσει το βιοπορισμό σου από έναν επιχειρηματία, ένα κόμμα, έναν πολιτικό τότε μπορεί να είσαι καλός επιχειρηματίας, καλός δημοσιογράφος όμως δεν είσαι... 




 

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2020

Ένας απάνθρωπα "ανθρώπινος" πρωθυπουργός...

Φυσικά και υπάρχει η ατομική ευθύνη τού καθενός μας να προστατευτεί και να προστατεύσει τους γύρω του από τον κοροναΐό. Θέλω να πιστεύω ότι έχουμε απομακρυνθεί από παλαιότερες δεκαετίες, όταν ακόμα και σε μέσα μεταφοράς και δημόσιους χώρους υπήρχαν πινακίδες που καλούσαν τους πολίτες να μην φτύνουν. Η ατομική υγιεινή, η χρήση μάσκας, η τήρηση αποστάσεων δεν είναι ζητήματα νόμου, αλλά εν τέλει κοινωνικής ευθύνης τού καθενός μας...

Αν, όμως, η ατομική ευθύνη ενός "κοινού θνητού" υπερπροβάλλεται από τον πρωθυπουργό του, ποια ατομική ευθύνη από τη δική του πλευρά θα πρέπει να περιμένουν οι περισσότεροι; Την ύψιστη φυσικά, γι' αυτό κι όταν ο "ανθρώπινος", κατά δήλωση Πέτσα, Κ. Μητσοτάκης μάς κοροϊδεύει στα μούτρα μας με την Πάρνηθα και πώς τη διαχειρίστηκε, τότε η περιφρόνησή του για το λαό του- ή τους υπηκόους του, όπως θεωρούν ο ίδιος και η σύζυγός του- γίνεται ανυπόφορη. Δεν είναι ο φθόνος τής πλέμπας για την καλοπέραση της διεφθαρμένης αριστοκρατίας, αλλά η πεποίθηση της τελευταίας ότι μπορεί να κάνει κυριολεκτικώς ό,τι γουστάρει μην δίνοντας λογαριασμό σε κανέναν, αλλά και δείχνοντας με το δάχτυλο το πόπολο για τις δικές του αμαρτίες...

Η εκπορευόμενη από το Μαξίμου διαρροή για τα διπλά βιβλία τού ΕΟΔΥ μαρτυρά πως έχει ήδη αρχίσει εντός τής κυβέρνησης η αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων. Ζούμε, μάλιστα, την πρωτοτυπία ο πρωθυπουργός να μην μπορεί να κάνει ούτε ανασχηματισμό, δέσμιος κομματικών κι επιχειρηματικών συμφερόντων. Του δίνω, συνεπώς, ένα δίκιο να αναζητά χαλάρωση στην Πάρνηθα, θα του έδινα περισσότερο αν αντιλαμβανόταν κι ότι είναι λίγος για το αξίωμα που κατέχει και μας άδειαζε τη γωνιά μια ώρα αρχύτερα, μήπως και διασώσουμε τις ζωές μας...