Ας μην τα κάνουμε όλα τόσο εύκολα για τα βλαστάρια μας...

Δεν είμαι εναντίον τής ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων στη χώρα. Από τη στιγμή, άλλωστε, που ούτε η Αριστερά αντιδρά πλέον στην ύπαρξη ιδιωτικών δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων, το επόμενο βήμα είναι προφανέστατα τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Πρέπει, εξάλλου, να βάλουμε πολύ βαθιά το κεφάλι μας στην άμμο για να πούμε πως οι εκπαιδευτικές ανισότητες δεν υφίστανται σε όλα τα προηγούμενα στάδια της εκπαιδευτικής διαδικασίας και θα γεννηθούν μόλις ο νέος φτάσει τα 18 του. Αντί, συνεπώς, να σταματήσουμε τη γη από το να γυρίζει θα ήταν φρονιμότερο να εστιάσει και η Αριστερά στη θέσπιση ενός πολύ αυστηρού θεσμικού πλαισίου...

Σήμερα δεν έχουμε ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα. Αυτό που νομοθέτησε η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ξέπλυναν το ΣτΕ και η ΕΛΑΣ πέρα από αντισυνταγματικό είναι, επί της ουσίας, η ονομαστική αναβάθμιση ΙΕΚ του ενός ορόφου χωρίς σοβαρά προγράμματα σπουδών. Η ορθή διαδικασία σε ένα κράτος δικαίου περνά μέσα από τη Συνταγματική Αναθεώρηση και μόνο, όπου σε αυτή πρέπει να τεθούν οι δικλείδες ασφαλείας ώστε ναι μεν να μπορούν οι πλούσιοι και η ανώτερη μεσαία τάξη να αγοράζει τα πτυχία της αλλά τουλάχιστον αυτά να έχουν κι ένα περιεχόμενο. Κυνικό; Απολύτως αλλά ποιος άλλος θα μπορεί να σπουδάζει σε πραγματικά ιδιωτικά πανεπιστήμια- με σοβαρά προγράμματα σπουδών και καθηγητές κι άρα με υψηλό λειτουργικό κόστος- χωρίς υποτροφία αν η οικογένειά του δεν διαθέτει φράγκα;...

Η ύπαρξη ιδιωτικών πανεπιστημίων σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να σημαίνει αυτομάτως την υποβάθμιση των δημοσίων πανεπιστημίων. Σε μια ευνομούμενη πολιτεία οι ιδιώτες κάνουν τη δουλειά τους και η πολιτεία τη δική της... 

Κι όσο για την ελεύθερη πρόσβαση, αν η ζήτηση μειωθεί και λόγω του δημογραφικού σε τέτοια επίπεδα που να την καθιστά εκ των ων ουκ άνευ πάω πάσο. Κι αν ακόμα δεν συμφωνώ με το σημερινό εξετασιοκεντρικό σύστημα άλλο τόσο διαφωνώ με την αντίληψη των υψηλών ωφελημάτων με την ήσσονα προσπάθεια. Οι πανελλήνιες είναι ένα πολύ καλό μάθημα ζωής είτε επιτυγχάνεις είτε αποτυγχάνεις. Ας μην τα κάνουμε όλα τόσο εύκολα για τα βλαστάρια μας...

 

Κι εγώ την Κεραμέως θα έπαιρνα για δικηγόρο...

Το επιχείρημα που χρησιμοποιούσε το 2019 η Ν. Κεραμέως για τη μη ίδρυση Νομικής Σχολής στην Πάτρα, ο υπερκορεσμός δηλαδή στην παραγωγή δικηγόρων, ήταν λογικό, αν και η πολιτεία πρέπει να δίνει τη δυνατότητα σε όλο και περισσότερους μαθητές να ακολουθούν τα όνειρά τους. Ύστερα, όμως, από έξι χρόνια και την ίδρυση ιδιωτικών Νομικών το αφήγημα άλλαξε. Τώρα δεν μας πειράζει να βγάζουμε δικηγόρους με τη σέσουλα, αρκεί να λειτουργεί ο ανταγωνισμός δημόσιου και ιδιωτικού τομέα...

Δεν στέκομαι, ωστόσο, στο ότι όποιος αλλάζει επιχειρήματα για τα ίδια θέματα μάλλον αντιλαμβάνεται την αδυναμία των προηγούμενων κι αναζητά διαφυγή σε νέα μυθεύματα. Αναρωτιέμαι, όμως, για ποιο σοβαρό ανταγωνισμό μιλάμε όταν μια ματιά να ρίξει κάποιος που σπουδάζει ή έχει σπουδάσει στις Νομικές Σχολές της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και της Κομοτηνής στα προγράμματα σπουδών των ιδιωτικών ΙΕΚ που βαφτίστηκαν πανεπιστήμια καταλαβαίνει αμέσως το μέγεθος της εξαπάτησης. 

Μαθήματα που θα ταίριαζαν σε ένα διήμερο συνέδριο ευζωίας σε κάποιο κοσμοπολίτικο νησί εξομοιώνονται με μαθήματα εφάμιλλα του Συνταγματικού, του Ποινικού και του Αστικού Δικαίου τα οποία διδάσκονται από κορυφαίους πανεπιστημιακούς. Για να μην αναφερθώ στις εγκαταστάσεις ή στους καθηγητές- τους περισσότερους τουλάχιστον- που θα διδάξουν αυτά τα "μαθήματα" στα ιδιωτικά ΙΕΚ...

Δεν είναι τυχαίο πως η παράδοση της παιδείας στους σχολάρχες και των εργαζόμενων στους εργοδότες έχουν και την υπογραφή τής Ν. Κεραμέως, στην οποία πιστώνω ότι είναι μια πολύ καλή δικηγόρος: μπορεί να κάνει το μαύρο να φαίνεται άσπρο και να μοιάζει σαν να έχει όλα τα δίκια με το μέρος της. Η πρώην υπουργός Παιδείας και νυν Εργασίας είναι πραγματικό asset για τον Κ. Μητσοτάκη. Ποιος ξέρει, ίσως αύριο μεθαύριο να την χρειαστεί και σε προσωπικό επίπεδο αν η μπόχα από τα σκάνδαλα της κυβέρνησής του θα είναι αδύνατο να πνιγεί ακόμα κι από τους αρμούς τής εξουσίας που ελέγχει σε πολύ μεγάλο βαθμό...

  

  

Για να μην φύγει ποτέ από το Περιστέρι ο ψυκτικός...

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στο όνομα της ισότητας των ευκαιριών είχε επιλέξει και την κλήρωση για την ανάδειξη του σημαιοφόρου αντί του να δίνεται η σημαία στον καλύτερο μαθητή τής τάξης, φτάνοντας στο άλλο άκρο τής υποκριτικής συζήτησης περί αριστείας. Η μόρφωση φυσικά και δεν είναι πρωτάθλημα, όποιος όμως υποβαθμίζει την αξία των κινήτρων βάζει μπροστά το κάρο από το άλογο. Πρώτα δημιουργείς τον "σοσιαλιστικό άνθρωπο" και ύστερα φτιάχνεις δομές οι οποίες να του ταιριάζουν...

Δεν χρειάζονται, ωστόσο, πολλά λόγια για να πειστεί κάποιος ότι το όλο αφήγημα περί αριστείας ήταν μια φενάκη για να καλυφθεί μία ακόμα συνταγματική εκτροπή προς όφελος της ελίτ. Αν η Νομική της Πάτρας ήταν πλεονασμός, που πράγματι ήταν, τι είναι η Νομική του Keele; Κι αν τουλάχιστον στην πρώτη περίπτωση ακούγεται εύλογο το επιχείρημα του γιατί να μην μπορεί ο οποιοσδήποτε να ακολουθήσει την επιστήμη που αγαπά στη δεύτερη το ότι δικηγόρος μπορεί να γίνει μόνο όποιου η οικογένεια έχει φράγκα μοιάζει περισσότερο με τις ταξικές ανισότητες που βρίσκονται στην ανθρώπινη φύση...

Προφανώς και το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα έχει τα θέματά του και το γράφω αναγνωρίζοντας τον ευφημισμό. Υπάρχει, όμως, ένας πολύ σοβαρός λόγος για τον οποίο ακόμα και τα πιο νεοφιλελεύθερα συστήματα αποδέχονται την αναγκαιότητα κρατικού πυλώνα στην παιδεία κι αυτός έχει να κάνει πρωτίστως με το δικαίωμα στην κοινωνική ανέλιξη, όσο κι αν ο όρος δεν αρέσει στους μπρούτους αριστερούς. Όταν, όμως, κάνεις ισότιμα τα αγορασμένα πτυχία αμφιβόλου ποιότητας ΙΕΚ με τα δημόσια που αποκτιούνται με πολύ περισσότερο κόπο στην ουσία αναπαράγεις ένα σύστημα εξουσίας το οποίο δεν βασίζεται ούτε στην αριστεία ούτε στην αξιοκρατία αλλά στο κληρονομικό δικαίωμα και στη φεουδαρχία...

  

Stay tuned, it's a long journey...

Όταν πριν μερικά χρόνια η κυβέρνηση προπαγάνδιζε την πανεπιστημιακή αστυνομία όσοι την θεωρούσαμε επικοινωνιακό και μόνο κατασκεύασμα ήμασταν είτε μπαχαλάκηδες είτε συνοδοιπόροι τους. Εθεωρείτο εκτός πραγματικότητας το επιχείρημα πως το πανεπιστημιακό άσυλο είχε έτσι κι αλλιώς καταργηθεί κι επομένως η αστυνομία μπορούσε να επιχειρήσει εντός των ΑΕΙ και δίχως να αποκτήσει και κουβούκλιο εντός τους. Όπως, επίσης, ήμασταν οπισθοδρομικοί επειδή ζητούσαμε σεβασμό τού Συντάγματος αντί να πανηγυρίζουμε για το ότι ΙΕΚ του ενός ορόφου θα βαφτίζονταν πανεπιστήμια από τη μία ημέρα στην άλλη...

Η αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος θα γίνει η προμετωπίδα μιας διαδικασίας η οποία θα ενταχθεί στο πλαίσιο των επιχειρηματικών σχεδίων τής Μητσοτάκης Α.Ε. Όταν έχεις έναν πρωθυπουργό που στα ίδια οικογενειακά πρότζεκτ έχει εντάξει και τα ελληνοτουρκικά θα ήταν αφελές να πιστεύαμε ότι η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων στοχεύει στο να έρθει το Χάρβαρντ και η Σορβόννη στην Ελλάδα κι όχι να τα κονομήσουν μερικοί σχολάρχες των βορείων προαστίων, με το ανάλογο μπαξίσι στην αγία οικογένεια. Κι αν, μάλιστα, προσδοκούν και σε μια τρίτη τετραετία, καταλαβαίνετε ότι ο καθεστωτισμός τής δεξιάς μόνο από την αλαζονεία της υποσκελίζεται...

Δεν θα έχουμε εκλογές την επόμενη Κυριακή. Μην βιάζεστε, επομένως, να χρίσετε κάποιους αναντικατάστατους και ισόβιους. Κι αν δεν με πιστεύετε, επισκεφθείτε το πλησιέστερο νεκροταφείο. Ακόμα κι αν στηθούν κάλπες το φθινόπωρο το πολιτικό σκηνικό θα είναι πολύ διαφορετικό από το σημερινό. Κάποιοι θα έχουν πεθάνει, άλλοι θα έχουν αποδυναμωθεί κι ορισμένοι θα έχουν ενδυναμωθεί. Stay tuned, it's a long journey...

  

Οι νέοι με τα στυλωμένα πόδια που τους έλεγαν ληστές...

Οι νέοι δεν έχουν πάντοτε δίκιο κι όταν έχουν δεν το διεκδικούν πάντοτε με ορθό τρόπο αφού το θερμό αίμα δεν είναι κάθε φορά ο καλύτερος αξιολογητής. Οι νέοι, όμως, επίσης δεν έχουν απλώς δικαίωμα, έχουν υποχρέωση να διεκδικούν με δυναμισμό ό,τι θεωρούν δίκαιο. Θα ήταν, άλλωστε, θλιβερό να είχαμε μια νεολαία που κάθεται στα αβγά της σαν να ήταν πρόωροι συμβιβασμένοι μεσήλικες...

Οι φοιτητές τού 2024 μπορούν να αισθάνονται και τυχεροί που η σημερινή εξουσία τούς παρομοιάζει με ληστές και τους ξυλοφορτώνει. Πριν 50 χρόνια θα τους αποκαλούσε αλήτες και θα τους πυροβολούσε στο ψαχνό.  Είναι, λογικό, άλλωστε, ο Κ. Μητσοτάκης να τους δαιμονοποιεί, όπως κάνει με οποιονδήποτε προκαλεί έστω κι ένα μικρό σπάσιμο στο τείχος τής ομερτά που έχει στήσει στη χώρα και για το οποίο κάθε ημέρα σχεδόν εισπράττουμε κι από μία καταδίκη από διεθνείς οργανισμούς...

Τι απαιτούν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο οι φοιτητές, οι καθηγητές κι όποιος πιστεύει ότι η παιδεία πρέπει να είναι ένα δημόσιο, μη εμπορεύσιμο αγαθό; Πολύ καλύτερη χρηματοδότηση των ΑΕΙ. Τι απαντά σε αυτό η κυβέρνηση; Βαφτίζει το ΙΕΚ Φούφουτος πανεπιστήμιο, παραβιάζοντας μάλιστα και το Σύνταγμα. Συνεπώς, στη συγκεκριμένη περίπτωση οι νέοι και δίκιο έχουν και το διεκδικούν με το σωστό τρόπο και θα νικήσουν. Για το καλό και της δημοκρατίας μας... 

  

 

Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν φέρνουν τις ταξικές ανισότητες, τις επιβεβαιώνουν...

Οι ταξικές ανισότητες και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι υπαρκτές και τώρα που δεν έχουν ανοίξει ακόμα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Οι πλούσιοι γόνοι σπουδάζουν στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου όπου κάνουν διεθνείς γνωριμίες ζωής. Σιγά, επομένως, μην φοιτήσουν σε κάποιο παράρτημα ξένου πανεπιστήμιου εν Ελλάδι. Αυτό, όπως και το κάθε ΙΕΚ Φούφουτος που θα βαφτιστεί ΑΕΙ, θα είναι για τη μικρομεσαία πλέμπα που εξαιτίας και της ελάχιστης βάσης εισαγωγής της κυβέρνησης Μητσοτάκη θα οδηγηθεί στα ιδιωτικά πανεπιστήμια της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία έχει ήδη εξισώσει τα επαγγελματικά δικαιώματα του απόφοιτου δημόσιου πανεπιστήμιου και του απόφοιτου του ΙΕΚ Φούφουτου...

Αν η οποιαδήποτε κυβέρνηση έδινε προτεραιότητα στη δημόσια παιδεία, από το νηπιαγωγείο ως το πανεπιστήμιο, η συζήτηση για την ιδιωτική εκπαίδευση θα ήταν άνευ σημασίας, ένα καπρίτσιο για λίγους. Το ότι, όμως, η δημόσια παιδεία είναι το διαχρονικό αποπαίδι τού κρατικού προϋπολογισμού ανοίγει το δρόμο στην ιδεολογικοποίηση μιας συζήτησης που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρει πολλούς. Κι όταν μια κυβέρνηση δίνει προτεραιότητα στο ιδιωτικό πανεπιστήμιο από το δημόσιο στην ουσία δηλώνει τη δική της ανεπάρκεια να δώσει λύσεις, πέρα φυσικά από το ότι γεννά ζητήματα εξάρτησης από εκείνους που μια χαρά βολεύονται με την αναπαραγωγή των ταξικών ανισοτήτων...

Όσοι, εξάλλου, πιστεύουν μοιρολατρικά ότι το 2024 θα είναι καλύτερο από το 2023 γιατί δεν μπορεί να γίνει αλλιώς οφείλουν να εργαστούν σκληρά, πολύ σκληρά για να το πετύχουν. Με αυτοκριτική, αλλά και με προτάσεις, με όραμα αλλά και με πρακτικές λύσεις θα καταφέρουμε να μετατρέψουμε το πιο βαθύ σκοτάδι σε προοπτική αλλαγής. Κι αν όσοι αυτοαποκαλούμαστε προοδευτικοί δεν ενωθούμε, υποτασσόμενοι σε έναν ανούσιο εμφύλιο, θα απολογούμαστε στις γενιές που θα μας ακολουθήσουν για το ότι επιτρέψαμε την ακροδεξιά πολιτική ηγεμονία να μετατραπεί και σε κοινωνική... 

Για να κλείσω, πάντως, πιο αισιόδοξα, εκτιμώ πως σε ένα χρόνο από τώρα η λογική θα έχει επικρατήσει του πείσματος. Για το καλό τής κοινωνικής πλειοψηφίας...    

Υ.Γ.: Καλές γιορτές και καλή χρονιά σε όλες κι όλους, ραντεβού στις 4 Ιανουαρίου!

 

Το Σύνταγμα είναι μόνο μια πλατεία για τον αυτοκράτορα...

Δεν χρειαζόταν να κάνει κουρελόχαρτο και το άρθρο 16 του Συντάγματος ο Κ. Μητσοτάκης για να καταλάβουμε ότι έχει γραμμένο στα παλαιότερα των υποδημάτων του και τον Καταστατικό Χάρτη της χώρας. Παρακολουθούσε ή παρακολουθεί ακόμα το μισό του υπουργικό συμβούλιο, ανάμεσα σε πολλούς άλλους, στο να άνοιγε την κερκόπορτα ώστε το ΙΕΚ Φούφουτος να βαφτιστεί ΑΕΙ θα σταματούσε; Αν, εξάλλου, ενδιαφερόταν για την αναβάθμιση της παιδείας θα ασχολιόταν και με την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αλλά εκεί φαίνεται πως όλα είναι καλά αφού είναι ήδη ιδιωτικοποιημένη. Κι ας μην ξέρουν οι μαθητές μας να κάνουν έναν πολλαπλασιασμό ή μια διαίρεση...

Κι αν με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια η κυβέρνηση Μητσοτάκη υπηρετεί για μια ακόμα φορά τους χορηγούς της, με την περιλάλητη τροπολογία για τους μετανάστες παρακολουθούμε όχι μόνο μια σύγκρουση Μητσοτάκη- Σαμαρά αλλά κι ένα διαγωνισμό για το ποιος είναι πιο ακροδεξιός από τον άλλο. Δεν μπορείς να εξακολουθείς, για παράδειγμα, να χαρακτηρίζεις κάποιον λαθρομετανάστη όταν τον νομιμοποιείς για να πλένει τα πιάτα ενός ξενοδόχου ή να καλλιεργεί τη γη ενός τσιφλικά. Γιατί αν το κάνεις τότε θεωρείς αυτόν τον άνθρωπο άξιο μόνο για να εργάζεται από ήλιο σε ήλιο χωρίς δικαιώματα, δηλαδή σχεδόν σκλάβο...

Σε αυτήν τη χώρα έχουν διαπραχθεί εγκλήματα την τελευταία τετραετία, πολιτικά αλλά και ποινικά, έχουν χαθεί χιλιάδες ζωές που θα μπορούσαν να είχαν σωθεί από την πανδημία, από φυσικές καταστροφές και στα Τέμπη και κανένα 41% δεν απαλλάσσει κανέναν από τις ευθύνες του. Κι όλοι οι Έλληνες που θα πάνε στις κάλπες στις ευρωεκλογές να ψηφίσουν ΝΔ αυτό δεν σημαίνει πως η δικαστική ή η μιντιακή εξουσία δεν πρέπει να ασχολούνται με τις πομπές της. Στο Μαξίμου το πιστεύουν, όπως το πίστευε και κάθε αυτοκράτορας στο παρελθόν. Μέχρι να χάσει το κεφαλάκι του...

 

 

Όλα μπορούν να αλλάξουν, προς το χειρότερο αλλά και προς το καλύτερο...

Αν πιστέψω τη μιντιακή προπαγάνδα, ο ΣΥΡΙΖΑ καταψηφίστηκε γιατί μιλούσε για δικαιοσύνη παντού, για αυξήσεις μισθών, μειώσεις τιμών, ρύθμιση χρεών κι ένα δίκαιο κι αποτελεσματικό κράτος. Ό,τι και να λένε οι βουλευτές και τα στελέχη του για το πρόγραμμα του κόμματος, η μόνιμη επωδός είναι "μα, αυτά καταψηφίστηκαν από τον ελληνικό λαό". Αλήθεια, ο λαός δηλαδή δεν θέλει, για παράδειγμα, κατώτατο μισθό στα 880 ευρώ, μείωση του φόρου στα καύσιμα και μηδενισμό του στο ψωμί και στο γάλα ή να μην διερευνηθούν οι παρακολουθήσεις και τα Τέμπη;...

Προφανώς κι ο λαός δεν τα καταψήφισε όλα αυτά. Δεν ψήφισε, όμως, το ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν πίστεψε ότι θα τα κάνει. Και δεν τον είχε πιστέψει και πριν τη δήλωση Κατρούγκαλου. Είναι, άλλωστε, πολύ βολικό σε αυτές τις περιστάσεις να ρίχνουμε όλη την ευθύνη σε αποδιοπομπαίους τράγους. Κι αν οι ψηφοφόροι αδίκησαν το ΣΥΡΙΖΑ γιατί οι συμβιβασμοί και οι υποχωρήσεις που έκανε στην κυβερνητική του θητεία ήταν με το πιστόλι στον κρόταφο, από την άλλη κι ο Αλέξης Τσίπρας αδίκησε το κόμμα και τον εαυτό του κρύβοντας στην ουσία για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και για λόγους εσωκομματικών ισορροπιών τη νέα ομάδα που είχε δίπλα του και προόριζε για το υπουργικό του συμβούλιο...

Λογικό είναι, ιδίως για τους ουκ ολίγους ακραίους εντός της, να επιχαίρουν στη ΝΔ και να μιλούν για ιδεολογική μετατόπιση των Ελλήνων προς τα δεξιά, χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα το μεταναστευτικό ή τους εξοπλισμούς. Από την άλλη, όμως, οι πολίτες δεν θέλουν ούτε την ιδιωτικοποίηση του νερού ούτε το ΙΕΚ Φούφουτος να αναβαθμιστεί σε Ιατρική Σχολή Αθηνών. Γι' αυτό κι επιτρέψτε μου, όταν έχουμε τόσους πολλούς ψηφοφόρους που επιλέγουν την τελευταία εβδομάδα ή πάνω από την κάλπη, να μιλώ περισσότερο για ρευστότητα και κομματικό αποχρωματισμό τής κοινωνίας παρά για ιδεολογικά μπετόν αρμέ. Τι σημαίνει αυτό; Πως όλα μπορούν να αλλάξουν, προς το χειρότερο, αλλά και προς το καλύτερο...

 

  
 

Νίκη της αρπαχτής η υπουργός Κεραμέως...

Οι περισσότεροι υπουργοί Παιδείας έκαναν μεταρρυθμίσεις πιστεύοντας ότι με τη δική τους θα ανάτρεπαν παθογένειες δεκαετιών και το όνομά τους θα γραφόταν με χρυσά γράμματα στα ιστορικά κιτάπια. Δεν νομίζω, όμως, πως αυτή η χώρα είχε ποτέ υπουργό Παιδείας που να συνδυάζει αλαζονεία, συντηρητισμό, θρησκοληψία, άγνοια και ντιλάρισμα συμφερόντων, ενδεχομένως και με προσωπικό, πέρα από το κομματικό ή του αρχηγού, όφελος. Δεν είχε μέχρι τον Ιούλιο του 2019, όταν ανάλαβε υπουργός Παιδείας η κατάπτυστη Ν. Κεραμέως...

Μπορώ να αποδεχθώ λάθη που γίνονται στην προσπάθεια ενίσχυσης της δημόσιας εκπαίδευσης, ακόμα κι αν είναι σοβαρά, όταν αυτά γίνονται, τρόπον τινά, καλοπροαίρετα. Οι αριστούχοι μαθητές, ωστόσο, που μένουν έξω από τις σχολές πρώτης επιλογής τους λόγω του ελάχιστου βαθμού εισαγωγής δεν είναι θύματα μιας στρεβλής εφαρμογής ενός δίκαιου νόμου, αλλά της κυβερνητικής επιλογής να σπρώξει πελατεία στους κολεγιάρχες. Κι όσο γι' αυτούς που έδωσαν λευκή κόλλα, αν η μαμά κι ο μπαμπάς έχουν λεφτά θα γίνουν κι εκείνοι "άριστοι" στα ιδιωτικά ΙΕΚ τής αρπαχτής, δίχως πολύ κόπο αλλά με πολύ χρήμα...\

Τι εμπιστοσύνη να έχεις, εξάλλου, πως θα εκσυγχρονίσει τα σχολεία μία υπουργός που μόνο χάρη στη λαϊκή κατακραυγή απόσυρε ρυθμίσεις διαχωρισμού των σχολικών τάξεων με βάση τις επιδόσεις ή ακόμα και την καταγωγή των μαθητών; Τι είδους δίκαιη αξιολόγηση, για παράδειγμα, θα είναι αυτή που θα την κάνει ο διευθυντής και μόνο ο διευθυντής ενός σχολείου;... 

Η Ν. Κεραμέως εκμεταλλεύεται τις υπαρκτές ανάγκες για εκπαιδευτικές αλλαγές ούτως ώστε να παραπλανά την κοινή γνώμη πως τα εκτρώματα που νομοθετεί είναι μεταρρυθμιστικά. Ούτε εγώ θα ήθελα πτυχιούχους που παραδίδουν μηδενική κόλλα ή οι δάσκαλοι και οι καθηγητές να μην αξιολογούνται. Αυτό που γίνεται, ωστόσο, στην πράξη έχει τόση σχέση με τη δικαιοσύνη όση κι ο Κ. Μητσοτάκης με την αξιοκρατία και την εντιμότητα...   

 

Θα έρθει κι ο καιρός που θα γίνεσαι γιατρός, δικηγόρος, μηχανικός τελειώνοντας ιδιωτικό σχολείο...

Είναι εύλογο να μην είναι δυνατό να εισέρχεται στο πανεπιστήμιο κάποιος που δίνει λευκή κόλλα ή, έστω, γράφει κάτω από τη βάση. Σε διαφορετική περίπτωση η πανεπιστημιακή εκπαίδευση γελοιοποιείται και, εν πάση περιπτώσει, η κοινωνία δεν χρειάζεται μόνο γιατρούς, δικηγόρους ή μηχανικούς, αλλά και τεχνίτες. 

Αν, συνεπώς, όσοι αποκλείονταν από τα ΑΕΙ ακολουθούσαν μια διαφορετική επαγγελματική διαδρομή, τότε θα προσυπέγραφα τις κυβερνητικές πομφόλυγες περί αριστείας. Μόνο που χάρη στις πολιτικές τού Μαξίμου και της Ν. Κεραμέως οι γονείς των αποτυχόντων των πανελληνίων θα πληρώνουν τα ιδιωτικά ΙΕΚ και κολέγια στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό για να παίρνουν τα βλαστάρια τους σε λιγότερο χρόνο ισότιμα, στην ουσία, πτυχία με τα '"κορόιδα" που τέλειωσαν την Ιατρική, τη Νομική ή το Πολυτεχνείο...

Δεν στέκομαι ιδεοληπτικά αντίθετος στην ιδιωτική εκπαίδευση. Αν είχαμε κολέγια επιπέδου Χάρβαρντ ή Γέιλ ή, τέλος πάντων, κολέγια που να επιχειρούν να αντιγράφουν τις καλύτερες διεθνείς πρακτικές, τότε πρώτος θα ζητούσα την αλλαγή τού άρθρου 16 του Συντάγματος ώστε να επιτραπεί η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Μόνο που κατά βάση το επίπεδο εκπαίδευσης που παρέχεται από αυτά τα ιδιωτικά κολέγια είναι χαμηλό και το μόνο που προσφέρουν δεν είναι τίποτα άλλο από αγορά πτυχίων. 

Αν, κατά συνέπεια, είναι να μπαίνουν στην αγορά εργασίας γιατροί από βουλγαρικά πανεπιστήμια ή από ΙΕΚ της πλάκας, είναι χίλιες φορές προτιμότερο να παρέχεται δημόσια δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση και σε χαμηλών δυνατοτήτων σπουδαστές σε ΑΕΙ της επαρχίας. Τουλάχιστον αυτά είναι υποχρεωμένα να ακολουθούν κάποια στάνταρ ποιότητας, παρόλο που η παθογένεια θα θεραπευτεί μόνο αν διαμορφώσουμε έναν επαγγελματικό προσανατολισμό που θα απευθύνεται στον καθένα ανάλογα με τις δικές του επιθυμίες και ικανότητες κι όχι τα οικογενειακά ή κοινωνικά στερεότυπα περί επιτυχίας...

Δεν στέκομαι, επίσης, ιδεοληπτικά αντίθετος στα ιδιωτικά θεραπευτήρια, αρκεί ωστόσο να ανταγωνίζονται τα δημόσια επί ίσοις όροις. Όχι, δηλαδή, να καθοδηγούν την κυβέρνηση ώστε να μένουν έξω από τη διαχείριση της πανδημίας ούτως ώστε να ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο, αφού τα δημόσια νοσοκομεία είναι πηγμένα από τον κοροναΐό. 

Το κατηγορώ μου, επομένως, απέναντι στην κυβέρνηση δεν σχετίζεται με το ότι αφήνει ελεύθερη την ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά για το ότι την αφήνει ανεξέλεγκτη να καθορίζει τις πολιτικές τού κράτους σαν να ήταν αυτή το κράτος. Κι όχι, τα συμφέροντα των σχολαρχών και των κλινικαρχών δεν ταυτίζονται με τα συμφέροντα των πολλών προκειμένου να κάνουμε τα στραβά μάτια στα δύο μέτρα και δύο σταθμά...  

  

 
 

Πόσο πιο δεξιός να γίνει ο Κούλης για χατίρι των νοικοκυραίων;...

Οι μικροαστοί θα ήταν πολύ άδικοι με την κυβέρνηση αν είχαν παράπονα από τα νομοθετήματα και τις πρακτικές της. Εντάξει, μπορεί να τους έχει στενοχωρήσει με τους πρόσφυγες που τους φέρνει δίπλα στα σπίτια τους ενώ προεκλογικώς ο Κ. Μητσοτάκης έλεγε πως κάτι τέτοιο ήταν απαράδεκτο, αλλά επανορθώνει με την  αστυνομική βία στην ΑΣΟΕΕ, την οποία έκλεισε για μια εβδομάδα ώστε να εξυπηρετήσει και το σχέδιο απαξίωσης των δημόσιων πανεπιστημίων προς όφελος ιδιωτικών ΙΕΚ. Και νόμος, τάξη κι ασφάλεια, δηλαδή, και εκδουλεύσεις στα ιδιωτικά συμφέροντα, πόσο πιο δεξιός θα μπορούσε να γίνει ο Κούλης για χατίρι των νοικοκυραίων;...

Την Κυριακή έχουμε 17 Νοέμβρη και σε λίγες εβδομάδες συμπληρώνονται 11 χρόνια από τη δολοφονία τού Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Ποιος ωφελείται από την κλιμάκωση της έντασης στα πανεπιστήμια, την οποία "πέτυχε" η κυβέρνηση με το ντου των ΜΑΤ στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο;...

Δεν ξέρω αν ο πρωθυπουργός θα αποδεχόταν, πολλώ δε μάλλον αν θα επιδίωκε τη δολοφονία ενός φοιτητή προκειμένου η κατασταλτική ατζέντα του να περάσει ευκολότερα στο πόπολο, όπως υπονόησε ο Γιάννης Ραγκούσης. Θα το θεωρούσα διαβολικό ακόμα και για τα δεδομένα ενός Μητσοτάκη...

Στην πολιτική, ωστόσο, εκμεταλλεύεσαι είτε τα αυθόρμητα γεγονότα είτε αυτά που έχεις σχεδιάσει ή αποδεχθεί ότι θα συμβούν ούτως ώστε να επιβάλλεις τις πολιτικές σου. Κι αυτό κάνει ο πρωθυπουργός, δίνει τρόμο και καταστολή στο λούμπεν προλεταριάτο προκειμένου αυτό να πάψει να φωνάζει για τους πρόσφυγες στη γειτονιά του. Φαίνεται πως η δεξιά σε αυτήν τη χώρα δεν έχει διδαχθεί τίποτα από τη δεκαετή κρίση και συνεχίζει τον αυταρχισμό της από εκεί που της τον είχαν διακόψει οι "αναρχοάπλυτοι" τo 2015...

Βάση εισαγωγής στα δημόσια ΑΕΙ; Ναι, αλλά και στα ιδιωτικά ΙΕΚ...

Δεν ισχυρίζομαι πως είναι λογικώς αστήρικτο το επιχείρημα να μην μπαίνουν σε πανεπιστημιακές σχολές όσοι έχουν γράψει στις πανελλήνιες κάτω από τη βάση. Όπως η Υγεία έτσι και η Παιδεία πρέπει να είναι ανοιχτή σε όλους κι επομένως καθένας πρέπει να έχει το δικαίωμα να σπουδάσει αν το επιθυμεί ο ίδιος κι όχι αποκλειστικώς η οικογένειά του, ακόμα κι αν δεν είναι ξεφτέρι ή εργατικός. Από την άλλη, όμως, δείχνω κατανόηση και στο επιχείρημα πως αν η προσωπική ή οικογενειακή αυτογνωσία δεν είναι αναπτυγμένη δεν είναι κακό να θέτουν όρια η πολιτεία ή τα πανεπιστήμια και πως στο κάτω κάτω της γραφής χρειαζόμαστε και τεχνίτες κι όχι μόνο πτυχιούχους...

Η κυβερνητική υποκρισία, όμως, είναι ανυπόφορη και στο εκπαιδευτικό ζήτημα, το οποίο αντιμετωπίζει αποκλειστικώς με όρους αγοράς, δηλαδή με αγοραίους όρους. Ας επιστρέψει η βάση τού δέκα για την είσοδο σε δημόσιο πανεπιστήμιο, αν όμως στο υπουργείο Παιδείας θέλουν να είναι ακριβοδίκαιοι και να λειτουργούν με όρους ισοτιμίας θα πρέπει να θεσπίσουν παρόμοια κριτήρια και για το να εγγραφεί κάποιος σε ιδιωτικό ΙΕΚ, που για να το αναβαθμίσουμε το αποκαλούμε ευφημιστικώς κολέγιο. Λες και το ΙΕΚ Ξυνή, για παράδειγμα, είναι η Οξφόρδη. Σε διαφορετική περίπτωση η κυβέρνηση και σε αυτόν τον τομέα δεν κάνει κάτι διαφορετικό από το να πασάρει πελάτες στους ιδιώτες και να αναγνωρίζει ως ισότιμα με τα δημόσια ΑΕΙ ιδιωτικά μαγαζιά που τα πτυχία τους δεν αξίζουν ούτε το χαρτί πάνω στο οποίο έχουν γραφτεί...

Ο Κ. Μητσοτάκης υπόσχεται και πως με τις πολιτικές του θα αναστρέψει το brain drain, την ίδια ώρα που με τους δαμόκλειους όρους φοίτησης που σχεδιάζει, σπρώχνει περισσότερους νέους στο εξωτερικό. Αφήστε που τα εγχώρια ή ξένα κολέγια θέλουν και λεφτά, τα οποία πολύ δύσκολα μπορεί να συγκεντρώσει σήμερα ακόμα και μια μικρομεσαία οικογένεια...

Κι όσο για τους υποκριτές τής αριστείας, η οποία αποτελεί το φερετζέ τής διαιώνισης των κοινωνικών ανισοτήτων, να τους θυμίσω πως ο επιδραστικότερος φυσικός τού 20ού αιώνα Άλμπερτ Αϊνστάιν δεν ήταν και τόσο άριστος με τα δικά τους κριτήρια αφού είχε αποτύχει στις εξετάσεις τού Πολυτεχνείου Ζυρίχης και είχε κοπεί στη συνέχεια στα "πειράματα φυσικής". Η παιδεία, όμως, είναι κάτι πολύ βαθύτερο από τους στατιστικούς όρους με τους οποίους την αντιλαμβάνεται η νεοφιλελεύθερη κυβέρνησή μας... 

Να καταστεί στο Σύνταγμα ο Ολυμπιακός επικρατούσα ομάδα ...

Το ελληνικό Σύνταγμα, ενδεχομένως γιατί είναι κι από τα πιο πρόσφατα, είναι από τα πληρέστερα σε σύγκριση με Καταστατικούς Χάρτες άλλων αστικών δημοκρατιών. Δεν είναι, όμως, τέλειο και σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως για την ποινική ευθύνη υπουργών, αυτό αποτελεί κοινή κομματική παραδοχή. Είναι, επίσης, παρήγορο ότι ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ έχουν κάνει την αυτοκριτική τους και πλέον το κυβερνών κόμμα δεν πιστεύει ότι η Βουλή πρέπει να διαλύεται επειδή δεν μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας- διάταξη που εκμεταλλεύτηκε το 2014- και η αξιωματική αντιπολίτευση πως εκλογές πρέπει να γίνονται στο τέλος τής τετραετίας, μολονότι ο Κ. Μητσοτάκης τις ζητά από το 2016...

Στην πρώτη φάση τής Συνταγματικής Αναθεώρησης θα έπρεπε να μπουν προς αναθεώρηση όλα τα άρθρα τα οποία πρότειναν τα κόμματα ούτως ώστε η επόμενη Βουλή, η οποία θα είναι πολύ πιο φρέσκια από τη σημερινή, να αποφασίσει ελεύθερα για το ποια κατεύθυνση θα πάρουν τα αναθεωρητέα άρθρα. Προφανώς και οι πολίτες δεν θα ψηφίσουν με βασικό γνώμονα το Σύνταγμα, ωστόσο το κόμμα που θα επικρατήσει ή τα κόμματα που θα συνεργαστούν σε κυβερνητικό επίπεδο θα διαθέτουν την απαραίτητη λαϊκή νομιμοποίηση ώστε οι αλλαγές που θα προτείνουν να μην θεωρηθούν αντιδημοκρατικές. Αυτή η Βουλή, δηλαδή, που πνέει τα λοίσθια δεν είναι δυνατό να "απαγορεύσει" την αναθεώρηση άρθρων ούτε να επιβάλει τη μορφή που θα λάβουν τα αναθεωρητέα δεσμεύοντας την επόμενη...

Κι αν η ΝΔ δίνει τον υπέρ πάντων αγώνα να μετατραπούν τα ΙΕΚ σε ΑΕΙ- δεν είμαι αντίθετος στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά με αυστηρούς κανόνες αδειοδότησης και λειτουργίας τους-, η αριστερή κυβέρνηση αρνείται να αρπάξει την ευκαιρία να συνταγματοποιήσει το ουδετερόθρησκο κράτος. Ναι μεν αλλάζει το άρθρο 3 ή καταργεί το θρησκευτικό όρκο για τα δημόσια αξιώματα, ωστόσο αφήνει αναλλοίωτη μια σειρά άλλων άρθρων, όπως για τη θρησκευτική αγωγή, που επιτρέπουν στην Εκκλησία της Ελλάδος να πιστεύει ότι μπορεί ακόμα να συγκυβερνά αυτήν τη χώρα...

Θρησκευτική ουδετερότητα σημαίνει ότι το κράτος δεν παρέχει κανένα προνόμιο σε κανένα δόγμα, όσο δημοφιλές κι αν είναι αυτό. Πώς να μην είναι, άλλωστε, δημοφιλής η χριστιανική ορθόδοξη πίστη όταν με αυτήν "ταΐζεται" από όλες τις θεσμικές εκφράσεις τής πολιτείας μας ο κάθε Έλληνας από νήπιο κιόλας;

Όταν βαφτίζεσαι δίχως τη συναίνεσή σου η θρησκεία δεν επιλέγεται, αλλά επιβάλλεται σαν να είναι η μητέρα κι ο πατέρας σου. Σε διαφορετική περίπτωση καλώ να κατοχυρωθεί στο Σύνταγμα κι ότι ο Ολυμπιακός, ως η πλέον δημοφιλής ομάδα, είναι ο επικρατών αθλητικός σύλλογος στη χώρα. Αλίμονο, όμως, αν θεωρούμε τον Καταστατικό Χάρτη πίνακα της ΕΛΣΤΑΤ...