Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026

Όταν η ζωή σου δίνει ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ φτιάχνεις λεμονάδα...

Η ΕΛΑΣ είναι ένα κόμμα που συγκροτήθηκε από τον πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, στελεχώθηκε σε πρώτη φάση από τριτοτέταρτα στελέχη τού ΣΥΡΙΖΑ και σε δεύτερη από πρωτοδεύτερα στελέχη τού ΣΥΡΙΖΑ. Κατά τα άλλα, δεν έχει καμία σχέση με το ΣΥΡΙΖΑ, επομένως είναι απορίας άξιο γιατί οι πολίτες την αντιμετωπίζουν ως ΣΥΡΙΖΑ 2.0 κι αδυνατεί να βρει ψηφοφόρους πέρα από τους ψηφοφόρους τού ΣΥΡΙΖΑ του 2023. Κι αν σας φάνηκε πως σε αυτή την παράγραφο διαβάσατε πολλές φορές τη λέξη ΣΥΡΙΖΑ είναι γιατί ακριβώς αυτό είναι η ΕΛΑΣ, με ολίγη από τριτοτέταρτα στελέχη τού ΠΑΣΟΚ...

Δεν ξέρω αν, σε αυτό το πλαίσιο, το κόμμα Τσίπρα- αυτό είναι το πιο έντιμο όνομα ενός κόμματος του οποίου όλα τα στελέχη είναι διορισμένα από τον Αλέξη- πέσει ακόμα και κάτω από το 10% στις εκλογές. Βιάστηκε να το ανακοινώσει, κάηκε στην προθέρμανση και τώρα που ξεκινούν τα επίσημα παιχνίδια μοιάζει να έχει μείνει από λάστιχο και καύσιμα, τα οποία προφανώς και δεν πρόκειται να βρει στα απελπισμένα για επανεκλογή αλλά και τόσο απαξιωμένα από την κοινωνία στελέχη τού πρώην κόμματός του. Κι αν δεν ήταν το επίσης ελλειμματικό ΠΑΣΟΚ απέναντί του, το μονοψήφιο θα έμοιαζε στανταράκι που δεν θα δεχόταν κανένα στοιχηματικό γραφείο να το παίξει...

Το ευχάριστο της υπόθεσης είναι πως μπροστά στα αδιέξοδά τους και στην απειλή τού φασισμού έχει ξεκινήσει η συζήτηση και στο εσωτερικό τους για σύμπραξη δυνάμεων. Δεν είναι η κυρίαρχη ούτε αφορά το χρονικό διάστημα πριν τις πρώτες εκλογές αλλά, όπως κι αν έχει, είναι μια καλή αρχή. Όχι γιατί μια κυβέρνηση ΕΛΑΣ- ΠΑΣΟΚ κι όποιου άλλου πρόθυμου θα είναι ευλογία για τον τόπο αλλά, όπως και να το κάνουμε, είναι προτιμότερη από μια κυβέρνηση ΝΔ- Σαμαρά- Ελληνικής Λύσης και Φωνής Λογικής...

 

 

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026

Το μπάσκετ δεν ξεβρομίζει αν δεν ξεβρομίσει και το Μαξίμου...

Είμαι σίγουρος ότι αρκετοί από τους φιλάθλους τού Παναθηναϊκού οι οποίοι ζητούν κάθαρση στο μπάσκετ είχαν ψηφίσει ΝΔ το 2023. Δεν βγαίνει αλλιώς το 41%. Όπως είμαι σίγουρος ότι θα ξαναψηφίσουν το 2027 το κυβερνών κόμμα. 

Φυσικά καλά κάνουν και ζητούν να ξεβρομίσει η καλαθοσφαίριση. Μόνο που όσοι την έχουν βρομίσει φαίνεται πως δεν είναι καθόλου άγνωστοι στο σύστημα Μαξίμου. Κι εδώ παρουσιάζεται το πρόβλημα που δεν αφορά μόνο τους υποστηρικτές τού Τριφυλλιού αλλά κάθε ομάδας: πως η απαίτησή μας για δικαιοσύνη περιορίζεται στο να μην αδικείται η ομάδα μας και μόνο...

Ο επαγγελματικός αθλητισμός έχει εργαλειοποιηθεί και θα συνεχίσει να γίνεται αντικείμενο εργαλειοποίησης από την εξουσία. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, πως σε πολλές περιπτώσεις κι όχι μόνο στην Ελλάδα συμπίπτουν τα πρόσωπα που διοικούν μία ποδοσφαιρική ή μπασκετική ομάδα με αυτά που επί της ουσίας έχουν υπό τον έλεγχό τους τη χώρα. Όλοι αυτοί έχουν κάθε συμφέρον να πλακωνόμαστε για τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ ή τον ΠΑΟΚ από το ποιος μας κλέβει από το τραπέζι το ψωμί...

Τα σπορ δεν θα πάψουν να είναι το όπιο του λαού. Όπως, άλλωστε, και οι θρησκείες και κάθε άλλη κακή συνήθεια που μας εμποδίζει να σκεφτόμαστε τη θνητότητά μας. Δεν θα μπορούσαμε αλλιώς να αντέξουμε τη ζωή. Το μέτρο, ωστόσο, δεν είναι αδύνατο να επιτευχθεί, όπως και η ταξική συνειδητοποίηση. Αρκεί την επόμενη φορά να κάνουμε το σωστό συνειρμό για το ποιοι, για παράδειγμα, κυβερνούν το μπάσκετ και τη χώρα...




Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2026

Οποιαδήποτε ομοιότητα με εγχώρια πολιτικά προϊόντα είναι απλώς ανύπαρκτη...

Πόσο χάρηκε το ελληνικό πολιτικό σύστημα, και δη το προοδευτικό του κόμματι, από τους θριάμβους τού Λούλα στη Βραζιλία και του λαϊκού κινήματος στη Σερβία; Όχι και τόσο, σε αντίθεση με το τι ισχυρίζονται δημοσίως. Ποιος, άλλωστε, Έλληνας αρχηγός τής προοδευτικής παράταξης θα μπορούσε να κερδίσει τέσσερις εκλογές; Ή ποιος μεσσίας θα εγκατέλειπε το θρόνο του για να τον μοιραστεί με τους πληβείους;...

Μήπως, τότε, έχει δίκιο ο ΣΥΡΙΖΑ να μιλά για συλλογική ηγεσία; Όχι, γιατί και στη Σερβία ένας θα είναι ο πρωθυπουργός κι όχι πολλοί και ήδη έχουν κάνει την παρουσία τους οι πρώτες έριδες. Το πρόβλημα στην Ελλάδα με το κίνημα των Τεμπών δεν ήταν ποιος θα του ηγηθεί. 

Το Φεβρουάριο του 2025 δεν πλημμύρισαν οι δρόμοι γιατί κάποιος μας ζήτησε να το κάνουμε. Η αγανάκτηση ήταν αυθεντική και το συναίσθημα ατόφιο. Το ζήτημα ήταν η καπηλεία αυτού του κινήματος από πρόσωπα που δεν είχαν το πολιτικό ανάστημα να το υπηρετήσουν...

Την ίδια ώρα, ο Λούλα του 2026 προφανώς και δεν είναι ο ίδιος με τον Λούλα που διεκδίκησε την προεδρία τής Βραζιλίας για πρώτη φορά τη δεκαετία τού '80. Δεν προχώρησε, ωστόσο, σε κανένα rebranding για να επανέλθει ούτε δήλωσε ποτέ σοσιαλδημοκράτης ή "πράσινος". Πέρασε μέσα από τη φωτιά και το ατσάλι, δεν κρύφτηκε, φυλακίστηκε κιόλας. Οποιαδήποτε ομοιότητα, συνεπώς, με εγχώρια πολιτικά προϊόντα είναι απλώς ανύπαρκτη... 

    

  

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026

Ο Αλκιβιάδης στη σύγχρονη αγορά...

Αν πιάσει φωτιά το σπίτι τού γείτονα δεν χρειάζεται να μοιράζεσαι την ίδια ιδεολογία μαζί του για να τον βοηθήσεις. Αρκεί να είσαι άνθρωπος. Αν έχεις διαβάσει στην πρόγνωση καιρού πως θα βρέξει δεν είναι απαραίτητο να είσαι Αριστερός για να πάρεις μαζί σου ομπρέλα. Μόνο να είσαι προνοητικός. Αν, όμως, δεν έχεις τα χρήματα για να αγοράσεις ομπρέλα και σου λένε πως οι ιδεολογίες έχουν πεθάνει μάλλον οι χορτάτοι απαξιώνουν πολύ εύκολα το ψωμί τού φτωχού...

Αν η "πολιτισμένη Δύση" είναι το αποκούμπι των ικετών τού αποκαλούμενου Τρίτου Κόσμου γιατί οι πολίτες της εξεγείρονται; Δεν είναι ευτυχισμένοι; Κι αν δεν είναι, αυτό οφείλεται στο ότι δεν έχουν λάβει τις σωστές οδηγίες life coaching από ασπόνδυλους πολιτικούς απατεώνες τής σειράς; Μάλλον όχι. 

Εξεγείρονται γιατί δεν τους αρέσουν οι ζωές τους. Και δεν τους αρέσουν γιατί οι ταξικές ανισότητες γίνονται όλο και πιο έντονες κι όλο και πιο διακριτές. Κι αυτό δεν αντιμετωπίζεται με επτά βαθιές αναπνοές κι ασκήσεις γιόγκας ούτε με καθαρισμούς παραλιών αλλά με προτεραιοποίηση πολιτικών. Και είναι ακριβώς αυτή η προτεραιοποίηση που τέμνει τον ιδεολογικό άξονα από τα αριστερά ως τα δεξιά...

Παρομοίως, στην πολιτική δεν υπάρχουν αθώα ερωτήματα ούτε αθώες απαντήσεις σε αυτά. Αν, για παράδειγμα, χαρακτηρίζεις τους δημοσίους υπαλλήλους τεμπέληδες πόσο αγνό είναι να ρωτάς αν θα πρέπει και να απολύονται; Και πόσο υποκριτικό είναι να παριστάνεις τον κεντρώο όταν τα ερωτήματά σου θα έκαναν ακόμα και τον Θ. Τζήμερο να κοκκινήσει από ντροπή; Κάποιοι, βεβαίως, βρίσκουν και τα κάνουν αφού υπάρχουν εκεί έξω αρκετοί που θεωρούν τις ομιλίες τεχνητής νοημοσύνης απαύγασμα της σοφίας ενός Περικλή όταν στην πραγματικότητα τους κοροϊδεύει στα μούτρα τους ο Αλκιβιάδης... 

    

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2026

Μαζί τα σκατώσατε σύντροφοι...

Με την απόφασή του ο ΣΥΡΙΖΑ το προηγούμενο Σάββατο να μην προχωρήσει σε εκλογή προέδρου πριν τις εκλογές υπέγραψε, κατά πάσα πιθανότητα, τη θανατική του καταδίκη. Μπορεί, βεβαίως, μέχρι τότε να την αλλάξει- τόσες και τόσες αποφάσεις έχουν αλλάξει, άλλωστε, στην Κουμουνδούρου τα τελευταία χρόνια-... 

Είναι πιθανό, επίσης, ακόμα κι αν εκλέξει πρόεδρο, ακόμα κι αν αυτός είναι ο Π. Πολάκης- μόνο βέβαιο δεν είναι σε ένα εντελώς σκοτεινό σκηνικό για το ποιοι είναι και τώρα πραγματικά μέλη και δεν έχουν διπλή κομματική υπηκοότητα ή απλώς έχουν αποσυρθεί- να μην μπει στη Βουλή έτσι κι αλλιώς. Με εκλεγμένο πρόεδρο, ωστόσο, έχει πολύ σοβαρότερες πιθανότητες από το σημερινό σχήμα τής συλλογικής ηγεσίας που μέχρι ενός σημείου ήταν απαραίτητη αλλά η διαιώνισή της θα την καταστήσει αντικείμενο και σάτιρας...

Ούτε είναι αλήθεια ότι όσοι έχουν απομείνει στο ΣΥΡΙΖΑ δεν ευθύνονται κι εκείνοι για την κατάντια του. Ακόμα και στα κινεζικά μαγαζιά που περιτριγυρίζουν την Κουμουνδούρου γνώριζαν ότι ο Σωκράτης που ήπιε το κώνειο θα ήταν μια μεταβατική λύση μέχρι να αποφάσιζε ο μεσσίας που δεν θέλει να τον αποκαλούμε μεσσία τι και, κυρίως, πότε θα το ανακοίνωνε. Ο Φάμελλος δεν ψηφίστηκε μόνο από όσους έφυγαν αλλά κι από αρκετούς από όσους έμειναν και οι οποίοι τώρα παριστάνουν τους αμέτοχους του εγκλήματος, όπως και για το πραξικόπημα του μπουζουξίδικου. Μαζί τα σκατώσατε σύντροφοι, μην παραπονιέστε...

Δεν ξέρω αν ο ΣΥΡΙΖΑ βρει σανίδα σωτηρίας στο ΠΑΣΟΚ, πριν ή μετά τις εκλογές, ενισχύοντας το αντιτσιπρικό μέτωπο ως το κατ' εξοχήν κόμμα που γνωρίζει καλύτερα τι εστί Τσίπρας. Οφείλει, ωστόσο, ως παράταξη που έχει διαχειριστεί δεκάδες εκατομμύρια ευρώ του ελληνικού λαού να δώσει στη δημοσιότητα πού πήγαν αυτά τα χρήματα. 

Πήγαν, για παράδειγμα, και σε κομματικοδίαιτους που δεν έχουν εργαστεί ποτέ στη ζωή τους, οι οποίοι μάλιστα έπαιρναν πέντε κι έξι χιλιάρικα το μήνα από το κόμμα και το Ινστιτούτο Πουλαντζάς ή ως επιστημονικοί συνεργάτες κι αυτοκίνητα leasing για να προπαγανδίζουν στα κανάλια τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και να κουνάνε το δάχτυλο σε όσους το επεσήμαιναν; Ας κάνουν κάτι, επιτέλους, και με λίγη αξιοπρέπεια στην Κουμουνδούρου ώστε να μην μείνουν στην ιστορία τής μεταπολίτευσης ως το πιο τοξικό της κόμμα. Αν και μάλλον είναι αργά για να το αποτρέψουν... 

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο, δεξιό...

Καλά κάνει ο Ν. Ανδρουλάκης και "σκουπίζει" ό,τι βρίσκεται ελεύθερο στην πολιτική αγορά και προέρχεται από το ΣΥΡΙΖΑ του Αλ. Τσίπρα. Αν μη τι άλλο, παρουσιάζει το ΠΑΣΟΚ στα πρωτοσέλιδα της ίδιας ή της επόμενης ημέρας μια εικόνα συσπείρωσης δυνάμεων για να νικήσει τη ΝΔ, αν κι επί της ουσίας η δεύτερη θέση είναι η διακύβευση. Κάποια στιγμή, ωστόσο, όσοι είναι να μετακινηθούν θα μετακινηθούν, οι πολιτικές εντυπώσεις θα ξεθωριάσουν κι αυτό που θα έχει μείνει θα είναι η παρακμή ενός κόμματος χωρίς πυξίδα και ιδεολογικό προσανατολισμό και η απελπισία των πολιτευτών του...

Εκτιμώ τους περισσότερους, αν όχι όλους, από τους βουλευτές που εντάχθηκαν σε μεταγενέστερο στάδιο στο ΠΑΣΟΚ μετά από το πραξικόπημα του μπουζουξίδικου και οι οποίοι σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατό να αθροίζονται με αυτούς που συγκρότησαν τη Νέα Αριστερά ή όσους περιμένουν στο τέρμιναλ για την πτήση ΕΛΑΣ. Τους έδιωξαν από το ΣΥΡΙΖΑ και με πολύ σκαιό τρόπο μάλιστα, δεν έφυγαν ούτε γιατί έχασαν κάποια εσωκομματική αναμέτρηση ούτε γιατί θεώρησαν πως το κόμμα με το οποίο εκλέχθηκαν δεν είχε πολιτικό μέλλον. 

Πολύ καλά έπραξαν, επίσης, όσοι είχαν ενταχθεί σε αυτό να αποχωρήσουν κι από το νεοφιλελεύθερο κόμμα Κασσελάκη. Τι δουλειά θα είχαν, άλλωστε, αριστεροί άνθρωποι με τον θατσερισμό, για παράδειγμα, της "ελευθερίας" τού εργαζόμενου να δουλεύει επτά ημέρες την εβδομάδα και να μην παίρνει σύνταξη ποτέ;...

Δυσκολεύομαι, ωστόσο, να αντιληφθώ και τι γυρεύουν αριστεροί άνθρωποι σε ένα κόμμα τού οποίου το μισό στελεχιακό δυναμικό είναι κεντροδεξιό, όπως και η πλειονότητα των ψηφοφόρων του. Το ΠΑΣΟΚ τού Κ. Σημίτη είναι πολύ πιο ζωντανό από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρ. Παπανδρέου. 

Διαλύθηκε, άλλωστε, ο ΣΥΡΙΖΑ και το πάλαι ποτέ Κίνημα δεν εισέπραξε σχεδόν τίποτα. Τι χρεία έχουμε άλλων αποδείξεων για ένα κόμμα που η μόνη πιθανότητα διάσωσής του είναι να εγκαταλείψουν οι κεντροδεξιοί ψηφοφόροι τη ΝΔ και να το προσεταιριστούν; Ας μην μπλέκουμε, συνεπώς, την Αριστερά στις πολιτικές μας φιλοδοξίες. Αρκετά έχει υποφέρει... 

 
 

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2026

Η αυτοεκπληρούμενη προφητεία της καμένης Αθήνας...

Ο καπιταλισμός δεν θα γκρεμιστεί αν καεί η Αθήνα. Αν μη τι άλλο, κάποιοι το δοκίμασαν λίγα χρόνια πριν κι απέτυχαν. Σε αυτό το πλαίσιο θα ήταν αυτοκαταστροφικό η μεγάλη κινητοποίηση της Τετάρτης να σημαδευτεί από ακραίες ενέργειες. Το να το προδικάζεις, ωστόσο, όπως κάνουν η κυβέρνηση, η ΝΔ και κάποιοι απελπισμένοι νεοφιλελεύθεροι που παριστάνουν τους προοδευτικούς κεντρώους δεν εξυπηρετεί σε τίποτα άλλο από την επικράτηση του φόβου, αυτού του διαχρονικού συμμάχου κάθε εξουσίας...

Είναι, επίσης, προκλητικό να ακούγονται φωνές αυτοσυγκράτησης από πρώην αντισυστημικούς (;) που ερωτεύτηκαν σφόδρα το σύστημα, το έχουν σφιχταγκαλιάσει και προσδοκούν από αυτό να τους δώσει μια ακόμα ευκαιρία. Όταν το 2015 κατέρρεε ο παλιός δικομματισμός είχαμε βιαστεί να θάψουμε τη μεταπολίτευση. 

Όχι γιατί δεν αναγνωρίζαμε και τα θετικά της- ιδιαιτέρως οι παλαιότερες γενιές που έζησαν πολύ χειρότερες καταστάσεις για τη δημοκρατία από τη σημερινή γενιά των σχεδόν πενηντάρηδων-, αλλά γιατί ήταν προφανές ότι είχε κλείσει ο κύκλος της. Η σχετικά γρήγορη παλινόρθωση του ancien regime δεν αναιρεί το συμπέρασμα, απλώς επιβεβαιώνει ότι οι πολιτικά νεκροί περπατούν ανάμεσά μας...

"Και τι να κάνουμε ρε φίλε; Αυτούς έχουμε. Να τους αλλάξουμε πριν βρούμε καλύτερους και στο μεσοδιάστημα να πάρει κεφάλι η ακροδεξιά και να μας κατσικωθεί καμιά δεκαετία"; Μου το λένε πολλοί, κάποιοι με ψυχραιμία, πολλοί με οπαδισμό. 

Είναι εύλογες οι παρατηρήσεις αλλά υπόλογες για τις απαντήσεις είναι οι ηγεσίες τής προοδευτικής παράταξης οι οποίες λειτουργούν στη βάση τού να ψοφήσει η κατσίκα τού γείτονα κι όχι της ένωσης δυνάμεων. Αυτές θα είναι υπόλογες, όχι όσοι τις προτείνουμε να μην χάσουν το δάσος τής ευθύνης για το δέντρο τής ανούσιας δεύτερης θέσης...    

 

 

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026

Γιατί οι Έλληνες δεν εξεγείρονται; Σοβαρά το ρωτάτε;...

Γιατί οι Έλληνες δεν εξεγείρονται; Κατ' αρχάς, το ότι δεν εξεγέρθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες δεν σημαίνει πως δεν θα εξεγερθούν και σε αυτές που θα ακολουθήσουν. Το κυριότερο όμως είναι πως εξεγέρθηκαν στο πολύ πρόσφατο παρελθόν αλλά έφαγαν τα μούτρα τους. Το 2015 δεν είναι και τόσο μακρινό ώστε να ρίχνουμε την ευθύνη σε αυτούς που είχαν προσδοκίες κι απογοητεύτηκαν για να μπορούν να κάνουν σήμερα δεύτερη καριέρα εκείνοι που τους διέψευσαν...

Όπως κι αν έχει, όταν οι νέοι εξεγείρονται δεν έχει καμία σημασία να τους ρωτάμε γιατί και να αναλύουμε αν έχουν δίκιο ή όχι. Είναι υποχρεωμένοι να εξεγείρονται κι αλίμονό μας αν δεν το έκαναν. Όπως και δεν έχει καμία αξία να αναρωτιόμαστε αν οι εξεγέρσεις των νέων αλλάζουν τον κόσμο ή όχι και πώς. Τον έχουν αλλάξει, ακόμα κι όταν αυτό γίνεται ανεπαισθήτως πώς. Σκεφτείτε μόνο πόσα δικαιώματα θεωρούμε σήμερα δεδομένα και πόσο ήταν πριν μερικά μόνο χρόνια...

Σίγουρα, πάντως, ο κόσμος δεν γίνεται καλύτερος από τον καναπέ, την ένταξη στον κομματικό σωλήνα ή από τη Μύκονο και μόνο. Οι νέοι οφείλουν να ονειρεύονται την ουτοπία κι όχι πώς θα τρουπώσουν καλύτερα στη δυστοπία, να αμφισβητούν τους πάντες και τα πάντα- ιδίως τα ιερά τοτέμ, ακόμα κι όταν αδικούν σπουδαίους ανθρώπους-, να λένε πιο πολλά όχι παρά ναι. Αν δεν το κάνουν, άλλωστε, στα νιάτα τους τότε θα υποφέρουν περισσότερο στη μέση και στη μεγάλη ηλικία. Και θα κάνουν και τους άλλους να υποφέρουν...




Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026

Ποιος, αλήθεια, ρίχνει νερό στο μύλο του φασισμού...

Ποιος, αλήθεια, ρίχνει νερό στο μύλο τού φασισμού; Δύσκολη ερώτηση, χωρίς εύκολες απαντήσεις πέρα από την προφανή: ότι το ρίχνουν οι φασίστες. Ποιοι είναι, όμως, φασίστες; Μόνο όσοι μισούν το διαφορετικό και το εκφράζουν ακόμα και με τη βία; Ή, μήπως, φταίνε κι εκείνοι οι οποίοι, κατά τα άλλα, ομνύουν στη δημοκρατία, στην ισότητα, στην ελευθερία, στην αλληλεγγύη αλλά και στην Αριστερά;...

Ρίχνουν ή όχι νερό στο μύλο τού φασισμού εκείνοι οι οποίοι διαψεύδουν τις λαϊκές προσδοκίες, εφαρμόζοντας τα αντίθετα από αυτά που είχαν υποσχεθεί; Αυτοί που πολιτεύονται με βάση τις δημοσκοπικές μετρήσεις κι όχι τις ιδέες τους; Αυτοί που παζαρεύουν τις βουλευτικές τους έδρες; Αυτοί που δεν έχουν εργαστεί ποτέ στη ζωή τους, είναι κρατικοδίαιτοι και κομματικοδίαιτοι κι όταν τους το επισημαίνουν καταφεύγουν σε technicalities ή και σε απροκάλυπτα ψέματα που σύντομα αποκαλύπτονται για να την βγάζουν καθαρή ή και σε gaslighting; Οι θύτες που υποδύονται τα θύματα;...

Ρίχνουν ή όχι νερό στο μύλο τού φασισμού και οι δημοσιογράφοι που λειτουργούν ως πλυντήρια της εξουσίας και σφουγγοκωλάριοί της; Οι γραφιάδες των δημοσίων σχέσεων που θέλουν να τα έχουν καλά με όλους όσοι μπορούν να τους φανούν ιδιοτελώς χρήσιμοι, εστιάζοντας στο δέντρο κι όχι στο δάσος; Οι εθελόδουλοι υπηρέτες αφεντάδων, ακόμα και των πιο φαιδρών;...

Ξέρετε ποιοι δεν ρίχνουν νερό στο μύλο τού φασισμού, ακόμα κι όταν κάνουν λάθη; Οι αγγελιαφόροι και δυσάρεστων μηνυμάτων και γεγονότων, οι κωδονοκρούστες που ειδοποιούν για τη φωτιά, τα παιδιά που φωνάζουν πως οι βασιλιάδες είναι γυμνοί. Το να το συνειδητοποιήσουμε είναι ζήτημα δημοκρατίας...    

Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026

Όλοι ηττημένοι και ίσως να μας βγει και σε καλό...

Το ξεκατίνιασμα στην κεντροαριστερά καλά κρατεί και θα συνεχιστεί. Κακό χωριό τα λίγα σπίτια λέει ο λαός μας και γι' άλλη μια φορά δικαιώνεται. Κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δίκιο να ξεμπροστιάζει τους 14 ανεξάρτητους βουλευτές που άλλα έλεγαν για τις έδρες πριν τις πάρουν κι αυτοί σπίτι τους, στο τέλος τής ημέρας η πικρή αλήθεια είναι ότι όλοι, μα όλοι στην προοδευτική παράταξη αντιμετωπίζονται και θα αντιμετωπιστούν από τους πολίτες ως κάτι το τόσο τοξικό ώστε να πρέπει να μείνεις χιλιόμετρα μακριά για να μην λερωθείς κι εσύ. Ιδίως όταν κανένας τους δεν έχει όλο το δίκιο με το μέρος του και δεν έχει ζητήσει μια πραγματική συγγνώμη για όλα όσα έχουν συμβεί...

Στην Κουμουνδούρου, για παράδειγμα, δεν φαίνεται να έχουν κάνει μια σοβαρή αυτοκριτική γιατί ξεκίνησαν την τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο με 47 βουλευτές κι έχουν μείνει με δέκα. Φταίνε μόνο το κόμμα Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ που πήραν τους περισσότερους; 

Φταίνε μόνο οι βουλευτές που δεν τήρησαν ούτε την υπογραφή τους για το ότι οι έδρες ανήκουν στο κόμμα κι όχι στους ίδιους;΄Φταίνε μόνο όσοι αποχώρησαν πριν τρεις μήνες γιατί δεν κατάφεραν να διαλύσουν το κόμμα; Όχι βεβαίως. Φταίνε κι όσοι έχουν παραμείνει, με τις ευθύνες τού καθενός να ποικίλλουν αλλά να είναι απολύτως υπαρκτές...

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν σεβάστηκε τα τελευταία τρία χρόνια πρώτα και κύρια αυτός την ιστορία τής ανανεωτικής Αριστεράς. Αφού πρώτα επέτρεψε σε έναν νεοφιλελεύθερο πολιτικό απατεώνα να κερδίσει το κόμμα, στη συνέχεια επικαλέστηκε το σταλινισμό για να τον πετάξει σαν την τρίχα από το ζυμάρι. 

Δεν έκανε καμία ουσιαστική αυτοκριτική για τα χρόνια τής διακυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αποδέχθηκε τη μετατροπή του σε τσίρκο και τώρα αναρωτιέται γιατί οι πολίτες δεν κατανοούν την αναγκαιότητά του για τη χώρα και το λαό της. 

Μαζί με το κόμμα Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ ανταγωνίζονται για το ποιος είναι πιο φθαρμένος από τον άλλο σε μία κόντρα από την οποία θα βγουν όλοι ηττημένοι και δικαίως. Η Αριστερά, αν όχι και η χώρα, έχουν απόλυτη ανάγκη από ένα restart. Με νέα πρόσωπα και νέους φορείς που να είναι στοιχειωδώς σοβαροί...  

 


Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026

Οι Αρχοντοχωριάτες έμειναν με την Βίσση και τον Καρβέλα...

Αν ο Μολιέρος ήταν Έλληνας και ζούσε στις ημέρες μας δεν υπήρχε περίπτωση να μην εμπνεόταν από τον τρόπο με τον οποίο το αρχοντοχωριάτικο ελληνικό μας σύστημα- πολιτικό, μιντιακό, κοινωνικό- υποδέχθηκε κι αντιμετώπισε το σύντομο πέρασμα της Κ. Γκιλφόιλ από τη χώρα μας. Η πρέσβειρα (sic) των ΗΠΑ δεν έκανε τίποτα άλλο, αν και χωρίς να είναι αυτός ο στόχος της, από το να αναδείξει πόσο ρηχοί είναι αυτοί που μας κυβερνούν, όταν δεν είναι υποτελείς. Σε ένα κράτος και μια κοινωνία που δεν λειτουργεί με όρους αξιοκρατίας αλλά γνωριμιών κι αλληλοεξυπηρετήσεων θα μπορούσε να είχε ζητήσει πολύ περισσότερα από μία Μερσεντές. Και θα της τα είχαν δώσει...

Προφανώς και δεν θα έπρεπε να συμπεριφερθούμε στην πρέσβειρα της υπερδύναμης σαν να ήταν ο τελευταίος τροχός τής αμάξης, παρόλο που είχε χαρακτηρίσει "σκυλιά" τούς Έλληνες πριν έρθει εδώ για να μας κατουρήσει. Ούτε να αποκλείαμε κάθε είδους συνεργασία, συμπεριλαμβανομένης της ενεργειακής, με την Ουάσιγκτον. Η θεωρία, ωστόσο, πως αν δώσουμε τα πάντα στις μεγάλες δυνάμεις αυτές θα μας δώσουν κάτι πίσω είναι τόσο ξένη με την ιστορία και την πραγματικότητα που θα έπρεπε να χρησιμοποιείται ως επιχείρημα μόνο από ανιστόρητους. Ή από εθελόδουλους...

Η Κίμπερλι φεύγει, τα μπουζούκια έχασαν μια καλή πελάτισσα και η Ψωροκώσταινα έμεινε με μία κόντρα Βίσση- Καρβέλα να ασχολείται όταν γύρω μας ο πλανήτης φλέγεται. Έμειναν, όμως, πίσω οι πολιτικοί μας που χαριεντίζονταν πολιτικά- για να μην προσβληθούν και οι φεμινίστριες- με την πρώην πρέσβειρα, οι επιχειρηματίες που δεν της χαλούσαν χατίρια και της ζητούσαν τα δικά τους και, κυρίως, ένας απελπισμένος λαός που του δίνουν μια επιδοματική σχεδία κάθε τόσο για να διασχίζει τον ωκεανό. Τι λέτε, θα πνιγούμε ή θα βρούμε, επιτέλους, τη δύναμη να πετάξουμε εμείς στη θάλασσα τους ψευτομεσσίες μας;... 



Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2026

Αγγαρεία κάνει κι αυτό βγαίνει και προς τα έξω...

Οι βουλευτικές εκλογές αργούν ακόμα, επομένως όλοι μπορούν να διατηρούν το δικαίωμά τους στην ελπίδα. Ανάμεσά τους κι ο Αλ. Τσίπρας, ο οποίος ωστόσο φαίνεται πως έχει κάνει μία πολύ μεγάλη τρύπα στο νερό. 

Το αντίθετο θα ήταν έκπληξη αλλά αυτά συμβαίνουν όταν ακούς μόνο τους τσανακογλείφτες σου. Τι έχει συμβεί ακριβώς; Άφησε το ΣΥΡΙΖΑ για να φτιάξει το ΣΥΡΙΖΑ 2. Με τα ίδια υλικά, τους ίδιους ανθρώπους και, το χειρότερο, τις ίδιες νοοτροπίες...

Το rebranding ήταν ναρκοθετημένο από την αρχή. Ο Αλέξης εξαναγκάστηκε σε παραίτηση το 2023 γιατί υπέστη τη μεγαλύτερη συντριβή αντιπολίτευσης στα ελληνικά πολιτικά χρονικά. Δεν ήταν απλώς μία στρατηγική ήττα, ήταν και μια βροντώδης λαϊκή αποδοκιμασία σε βάρος του. 

Τότε πολλοί την θεωρήσαμε άδικη, τα όσα έπραξε ωστόσο από το παρασκήνιο στη συνέχεια μέσω τρίτων- δεν του αρέσει να λερώνει τα δικά του πατουσάκια στη λάσπη- μας οδήγησαν στην ιστορική αναθεώρηση του προσώπου και των πεπραγμένων του. Όπως κι αν έχει, παραιτήθηκε γιατί είχε αφήσει ένα μεγάλο κενό, το γιγάντωσε με την απόπειρα διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ και τώρα προσελκύει μόνο μέρος των ψηφοφόρων του προ τριετίας κι από στελέχη σχεδόν αποκλειστικώς παλαιοσυριζαίους...

Ο Αλέξης αδυνατεί να εισπράξει από το κέντρο και τη δεξιά. Ικετεύει το λαό για δεύτερη ευκαιρία, μολονότι στην πραγματικότητα είναι η τρίτη, λες κι ο λαός δεν θα πρέπει να κοιτάξει τα συμφέροντά του αλλά να δίνει τη δυνατότητα στον μεσσία που δεν θέλει να τον αποκαλούμε μεσσία να μαθαίνει στις πλάτες του. Κι εκείνος καταλαβαίνει πλέον ότι θα βρει σε τοίχο κι αυτό βγαίνει και προς τα έξω. Τι σχέση έχει ο σημερινός φθαρμένος Τσίπρας που μοιάζει να κάνει αγγαρεία για χάρη των χορηγών του με τον Τσίπρα της εποχής που βρισκόταν προ των πυλών τής εξουσίας; Την ξέρετε την απάντηση. Την ξέρουν ακόμα κι εκείνοι που επιλέγουν την εθελοτυφλία για χάρη τού αφηγήματος πως δεν υπάρχει κάτι καλύτερο, προς τέρψη ενός βλαχομπαρόκ μεσσιανισμού α λα γκρέκα... 

 

  

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026

Έκανε τον Κούλη Κυριάκο, πάει να κάνει τον Νικολιό Νικολάρα...

Πριν μια δεκαετία, όταν ο Κ. Μητσοτάκης αναλάμβανε την προεδρία τής ΝΔ, ήταν κι ο γράφων ανάμεσα σε εκείνους που τον αποκαλούσαν λίγο και Κούλη. Μας και με διέψευσε πανηγυρικά. Δεν έκανα και δεν κάναμε λάθος για το περιεχόμενο των πολιτικών του, τον αριβισμό και τη διαφθορά του αλλά για το πόσο θα μακροημέρευε και στην πρωθυπουργία τής χώρας. Αποδείχθηκε, όμως, πολύ καλός μαθητής των επικοινωνιολόγων του κι άριστος διαχειριστής των σε κάποιες περιπτώσεις αντικρουόμενων συμφερόντων τής ολιγαρχίας...

Μεταξύ εκείνων που δεν μετρήσαμε σωστά τον Μητσοτάκη ήταν κι ο Αλ. Τσίπρας. Τον υποτίμησε και το πλήρωσε ακριβά αφού μετατράπηκε σε "serial loser". Δεν φαίνεται, όμως, πως έβαλε μυαλό, όχι μόνο σε σχέση με τον πρωθυπουργό αλλά και με τον Ν. Ανδρουλάκη. Ούτε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι κάποιος χαρισματικός ηγέτης- κάθε άλλο- αλλά αποκαλώντας βλάκα έναν άνθρωπο που, αν μη τι άλλο, έχει καταφέρει να διαχειρίζεται καλύτερα τις εσωκομματικές ίντριγκες από τον Αλέξη λέει περισσότερα για εσένα παρά για εκείνον...

Όπως κι αν έχει, κάθε εβδομάδα ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ βρίσκουν κι από μία αφορμή για να πείθουν τους προοδευτικούς πολίτες πως δεν αγωνίζονται για να ρίξουν τον Μητσοτάκη αλλά για να βγουν δεύτεροι. Το ποιος φταίει περισσότερο και ποιος λιγότερο μικρή σημασία έχει. Πράγματι, είναι η Χαριλάου Τρικούπη που επιτίθεται με μεγαλύτερη ένταση στην Αμαλίας αλλά είμαι σχεδόν βέβαιος ότι αν αύριο μεθαύριο το ΠΑΣΟΚ προσπεράσει την ΕΛΑΣ στις δημοσκοπήσεις θα είναι το κόμμα Τσίπρα που θα στρέψει όλα τα πολυβόλα του στον Ανδρουλάκη. Κατά τα άλλα, αναρωτιούνται γιατί ο Κούλης που έγινε Κυριάκος τους παίρνει ακόμα τα σκαλπ...


  

Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2026

Σαν τους άδειους τενεκέδες...

ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ, ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ είναι δύο κόμματα- ιδεολογικοί χυλοί που μέσα τους διαβιεί κάθε καρυδιάς καρύδι. Ακόμα, όμως, κι αυτά βλέπουν την αναγκαιότητα του ιδεολογικού τους αυτοπροσδιορισμού. 

Το μεν κόμμα Τσίπρα εμπεριέχει τη λέξη "Αριστερή", το δε ΠΑΣΟΚ δεν έχει διαγράψει ακόμα το "Σοσιαλιστικό" από τον τίτλο του. Αν, επομένως, ακόμα και οι παρατάξεις τής συμβιβασμένης σοσιαλδημοκρατίας έχουν ανάγκη ιδεολογικών άλλοθι πώς να μην είναι πιο απαραίτητη από ποτέ η ριζοσπαστική Αριστερά;...

Είναι απαραίτητη, το ερώτημα ωστόσο είναι καίριο: υπάρχει; Μάλλον όχι, ιδίως στο βαθμό που θα την ήθελαν πολλοί που αυτοπροσδιορίζονται ριζοσπάστες Αριστεροί. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, μόνο που απογοήτευσε, όχι τόσο με την κυβέρνησή του όσο με το πώς διαχειρίστηκε την προ τριετίας συντριβή του και για το οποίο δεν έχει ζητήσει συγγνώμη. Όπως και δεν έχει αντιληφθεί πως σε μια εποχή φόβου όπου οι πολίτες θέλουν ακόμα περισσότερο μόνο δύο χέρια στο τιμόνι και, μάλιστα, στιβαρά, τα τέσσερα ή τα έξι προκαλούν θυμηδία και θα προκαλούν ακόμα πιο πολύ όσο πλησιάζουμε στις κάλπες...

Όταν έρθει η ώρα των εκλογών όλοι θα κάνουμε τις επιλογές μας. Φοβάμαι, όμως, πως πολλοί ή λίγοι- δεν έχω τα επιστημονικά εργαλεία να το μετρήσω παρά μόνο την κοινωνική όσφρηση- θα επιλέξουμε το μη χείρον κι όχι αυτό που πραγματικά θεωρούμε καλό για τον τόπο, ιδίως ως προς την προοδευτική παράταξη. Υπάρχουν, βεβαίως, κι εκείνοι που θα πάνε στην κάλπη σίγουροι για επιλογές οι οποίες είναι είτε αστείες είτε επικίνδυνες, είτε πλειοψηφικές είτε απολύτως μειοψηφικές. Αυτοί είναι που κάνουν και τον περισσότερο διαδικτυακό θόρυβο. Σαν τους άδειους τενεκέδες...

 


Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026

Μια χώρα είναι τόσο μικρή όσο αυτοί που την κυβερνούν...

Κανένας ΥΠΕΞ των ΗΠΑ και ουδείς πρόεδρός τους θα υποστηρίξει, τουλάχιστον όχι δημοσίως, πως η Ελλάδα έχει δίκιο στα όσα ζητά κι απαιτεί από την Τουρκία. Πρώτον, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν έχει σε όλα δίκιο και δεύτερον γιατί κάτι τέτοιο δεν θα εξυπηρετούσε τα αμερικανικά συμφέροντα. 

Δεν περιμένω, συνεπώς, από την κυβέρνηση Μητσοτάκη το ακατόρθωτο, όπως δεν το περίμενα από τις προηγούμενες και δεν το περιμένω από τις επόμενες. Δεν περιμένω, ωστόσο, και το να γυρίζει την εξωτερική πολιτική τής χώρας στις δεκαετίες τού '40, του '50 και του '60. Η εξωτερική πολιτική, άλλωστε, τής υποτέλειας οδήγησε στο 1922 και στο 1974, στη μικρασιατική καταστροφή και στον ακρωτηριασμό τής Κύπρου αντιστοίχως...

Όταν η απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης στο δημοσίευμα της Wall Street Journal πως θα μας κάνουν Ρουμανία αν δεν γίνουμε ντίλερς τού αμερικανικού LNG είναι πως "δεν εκβιαζόμαστε" γίνεται φανερό ότι υπήρξε εκβιασμός. Κι αν η δίκη προθέσεων εμπεριέχει πάντοτε το ρίσκο τής διάψευσης, το ότι δεν έχουμε φέρει αντίρρηση ούτε με αυτήν την κυβέρνηση- ούτε και με την κυβέρνηση Τσίπρα- σε οτιδήποτε μας έχει απαιτήσει η Ουάσιγκτον λέει πολύ περισσότερα από όσα θα μπορούσε ποτέ να πει ένας διπλωμάτης. Δεν ανήκουμε απλώς στη Δύση. Εξακολουθούμε να είμαστε προτεκτοράτο της, προσφέροντάς της ακόμα και τον Παρθενώνα για μαθήματα τραμπικής δημοκρατίας...

Η Ελλάδα δεν είναι υπερδύναμη και ούτε της επιτρέπει το πληθυσμιακό της μέγεθος να γίνει. Δεν είναι ούτε καν περιφερειακή δύναμη όπως η Τουρκία. Είναι, όμως, τόσο μεγάλη όσο θα όφειλε η ηγεσία της να την παρουσιάζει στους διεθνείς συνομιλητές της. Όταν, ωστόσο, ο ΥΠΕΞ, Γ. Γεραπετρίτης, παρατηρεί δημοσίως πως δεν θα ζητούσαμε να γίνουμε μη μόνιμο μέλος τού Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ αν γνωρίζαμε τι θα ακολουθούσε ή όταν δεν απαιτούμε οικονομικά και γεωστρατηγικά ανταλλάγματα για τους σταθμούς υγροποίησης του φυσικού αερίου τότε είμαστε τόσο μικροί όσο αυτοί που μας κυβερνούν...   








Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026

Από Τούρκου βόλι μπορεί να μην πας ποτέ, από εργοδότη πιθανότερο...

Με τον τουρκικό στρατό μπορεί να πολεμήσουμε αύριο, μπορεί όμως και να μην πολεμήσουμε ποτέ ξανά. Αντιθέτως, ο ταξικός πόλεμος είναι παρών, καθημερινός και μερικές φορές αιματοβαμμένος. Μετρήστε τα εργατικά ατυχήματα αν δεν με πιστεύετε, για να μην αναφερθώ σε αυτά που πληγώνουν την ψυχή. Κι αν οι πολλοί συνήθως τον χάνουμε από τους λίγους δεν συμβαίνει γιατί δεν ψηφίζουμε μετριοπαθείς κεντρώους πολιτικούς αλλά γιατί δεν έχουμε ταξική συνείδηση. Κι αυτό το ξέρουν πολύ καλά στη ΝΔ. Γι' αυτό και μας δείχνουν με το δάχτυλο γιατί δεν χρησιμοποιούμε, για παράδειγμα, μέσα μεταφοράς ή γιατί τολμάμε μερικές φορές να πηγαίνουμε κόντρα στα αφεντικά μας...

Θαυμάζουμε τους Γάλλους εκπαιδευτικούς και μαθητές που βγήκαν στους δρόμους για να υπερασπιστούν τη δημόσια παιδεία ή τους Ισπανούς που κατέλαβαν πλατείες για να διαμαρτυρηθούν για τη στεγαστική κρίση. Δεν τους μιμούμαστε όμως και το ακόμα χειρότερο; Αν το κάναμε θα είχαν βρεθεί πολλοί ανάμεσά μας που θα μιλούσαν για αναρχοάπλυτους τεμπέληδες και κακομοίρηδες. Και δεν αναφέρομαι σε όσους έχουν λυμένα τα οικονομικά τους προβλήματα. Θα το υποστήριζαν και πολλοί πεσόντες τού οκτάωρου που νανουρίζονται με την καπιταλιστική ψευδαίσθηση πως αν εργαστούν σκληρά το σύστημα θα τους ανταμείψει ή την αντίστοιχη θρησκευτική πως θα τους το ξεπληρώσει ο μεγαλοδύναμος στη βασιλεία των ουρανών...

Στη ζωή δεν υπάρχει η μία και μοναδική αλήθεια. Ούτε ο ένας και μοναδικός δρόμος για να ξέρεις αν έχεις πάρει τον σωστό ή όχι. Ούτε θα υπάρξει ποτέ εθνική ενότητα αν δεν περιοριστούν οι ταξικές ανισότητες. 

Δεν θα καταργηθούν ποτέ. Θα ήταν ουτοπικό να το ζητάμε. Είναι, ωστόσο, κι αυτοκτονικό να τις αποδεχόμαστε όσοι είμαστε δέσμιοι του οποιουδήποτε μεροκάματου ή μηνιάτικου. Κι όσοι το έχουν κάνει ανάμεσά μας έχουν βρει απλώς τη μέση οδό προς την εργασιακή κόλαση...

  

 

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2026

Μετά το Βατερλό η εξορία έγινε ο τάφος του Ναπολέοντα...

Δεν είναι κάθε περίπτωση ανεξάρτητου βουλευτή ίδια με κάποια άλλη, έστω κι αν όλες τους συγκλίνουν στην κοινή αγωνία για πολιτική επιβίωση. Γι' αυτό και στο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έχει πληγεί περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο κόμμα στην τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο από αυτό το φαινόμενο, έχουν δίκιο αλλά κι άδικο όταν το στιγματίζουν. Κάποιοι έφυγαν γιατί έγινε ένα πραξικόπημα, αυτό του μπουζουξίδικου, κι άλλοι είτε γιατί έχασαν στις εσωκομματικές εκλογές ή αφού πρώτα έκαναν ό,τι μπορούσαν για να διαλύσουν το κόμμα με το οποίο εκλέχθηκαν...

Όπως κι αν έχει, στην Κουμουνδούρου οφείλουν πρωτίστως να κοιταχτούν στον καθρέφτη τους για το ότι από κόμμα εξουσίας ακόμα και το 2024- δεύτεροι ήταν στις ευρωεκλογές και με τον Στ. Κασσελάκη πρόεδρο- κατάφεραν να δίνουν δύο χρόνια αργότερα μάχη για την είσοδό τους στη Βουλή. Επέτρεψαν στον Αλ. Τσίπρα να τους διαλύσει κι αυτό ναι μεν κορυφώθηκε υπό την ηγεσία Φάμελλου αλλά ξεκίνησε νωρίτερα. Αν, συνεπώς, πιστεύουν ότι με μια γενική "συγγνώμη που σας πληγώσαμε" έχουν ξεμπερδέψει με τις ενοχές τους κι ατενίζουν με μεγαλύτερη αισιοδοξία το μέλλον μάλλον τους λείπει ένα ακόμα πολιτικό στοιχείο, η κοινωνική γείωση...

Στο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουν ότι θα ευνοηθούν από τη δημοσκοπική κόπωση της ΕΛΑΣ. Τόσο, όμως, στην Κουμουνδούρου όσο και στην Αμαλίας (για τη Νέα Αριστερά δεν το συζητώ καν, είναι ήδη ζωντανοί νεκροί) αδυνατούν να δουν τη μεγάλη εικόνα. Όσα συνέβησαν τα τελευταία 11 χρόνια- ιδίως το 2015, αλλά και το 2023- 2026- με δική τους ευθύνη απογοήτευσαν τα προνομιακά τους ακροατήρια, αποξένωσαν παλαιότερους κι εν δυνάμει ψηφοφόρους τους, έφεραν σε απελπισία τους προοδευτικούς πολίτες. 

Σε όσα, επομένως, κόμματα- συμπεριλαμβανομένου του ΠΑΣΟΚ- και κομματίδια κι αν μοιραστούν οι ένοχοι, όσες ταμπέλες κι αν αλλάξουν, όσες μάσκες κι αν φορέσουν το αποτέλεσμα θα είναι ίδιο κι απαράλλαχτο στην κάλπη. Θα θυμίζει μια πολύ γνωστή μάχη τού 1815 που θα αναγκάσει τους ηττημένους της σε αμετάκλητη αυτή τη φορά πολιτική εξορία... 

 

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2026

Η Ισπανία κείται μακράν για να διχαζόμαστε και γι' αυτή...

Χωρίς προφανώς να το επιδιώκει, ο Πέδρο Σάντσεθ έχει μετατραπεί εδώ και καιρό σε κομμάτι τής εγχώριας πολιτικής αντιπαράθεσης. Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει πολιτικούς τής ΝΔ ή της αντιπολίτευσης να επικαλούνται την Ισπανία είτε ως αρνητικό είτε ως θετικό παράδειγμα; Κι αυτό είναι λογικό γιατί σε μία νεοφιλελεύθερη κι ακροδεξιά ευρωπαϊκή δυστοπία που ξεπλένει ακόμα και τη γενοκτονία των Παλαιστίνιων ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός μοιάζει με εξαίρεση στον κανόνα. Είναι πολύ μεγάλο λάθος, ωστόσο, να αγιοποιούμε ή να δαιμονοποιούμε καταστάσεις τις οποίες δεν ζούμε από μέσα...

Πράγματι, ο Σάντσεθ τα έχει βάλει ανοιχτά με το Ισραήλ αλλά δεν ξέρω αν θα έκανε το ίδιο αν γείτονάς του ήταν η Τουρκία, στην οποία άλλωστε πουλά οπλισμό. Υπουργοί, εξάλλου, αλλά και η ίδια του η σύζυγος φέρονται αναμεμειγμένοι σε σκάνδαλα διαφθοράς και κατάχρησης εξουσίας. Στη Θέουτα, επίσης, το καλοκαίρι σκοτώθηκαν μερικές δεκάδες μετανάστες. Αν δεν έχουμε, συνεπώς, την πλήρη εικόνα είναι και δύσκολο να αναρωτιόμαστε και δημοσίως γιατί είναι το πιθανότερο να χάσει τις εκλογές σε μια χώρα που ναι μεν οι τοπικές κυβερνήσεις είναι ισχυρές αλλά και που μία 87χρονη έχασε το σπίτι της από αρπακτικά που ο Σάνσεθ απέτυχε να δαμάσει...

Ιδίως η Αριστερά θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτική στις αγιογραφίες τής σοσιαλδημοκρατίας- γιατί αυτό είναι το PSOE κι όχι βεβαίως η ριζοσπαστική Αριστερά, μολονότι μέρος της συγκυβερνά μαζί του- και περισσότερο αναλυτική για τις αιτίες που, για παράδειγμα, οδήγησαν τους Podemos σε χαμηλά ποσοστά και στη διάσπαση. Όπως, επίσης, κι ο μπαμπούλας τής ακροδεξιάς δεν μπορεί να είναι το κυρίαρχο προεκλογικό της αφήγημα. Την διαφημίζει εμμέσως πολύ περισσότερο από όσο πιστεύει ότι την περιθωριοποιεί...

 

 

Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026

Με πολεμούν προωθώντας με...

Η ηγεσία απαιτεί και υποκριτική ερμηνεία. Για τους πλούσιους πρέπει να είσαι πλούσιος, για τους φτωχούς φτωχός και για τους πιστούς πιστός. Περιέχεται στο job description να φαίνεσαι πως είσαι όσο πιο κοντά γίνεται στο λαό που θέλεις να κυβερνήσεις. Σε αυτό το πλαίσιο καθόλου δεν με ενοχλεί η νέα επίσκεψη Τσίπρα στο Άγιο Όρος. Περισσότερο με ενοχλεί το ότι δεν μπορούσε να πάει και η Μπέττυ γιατί και για τους αγιορείτες μοναχούς μας η γυναίκα εξακολουθεί να είναι ο διάβολος...

Όπως, επίσης, με ενοχλεί η αυτοθυματοποίηση των πολιτικών μας τους οποίους αν ακούσεις και δεν ξέρεις τι πραγματικά συμβαίνει μπορεί και να πιστέψεις ότι στέκονται μόνοι έναντι όλων. Κατ' αρχάς, μια γρήγορη ανάγνωση να κάνεις στο ετήσιο πόθεν έσχες τους και θα διαπιστώσεις ότι φτωχός ανάμεσά τους θεωρείται εκείνος που έχει "μόνο" πέντε ακίνητα και "μόνο" μερικές χιλιάδες ευρώ τραπεζικές καταθέσεις. Το να πολιτεύεσαι είναι ακριβό σπορ και σε αυτή τη χώρα όπου τα περισσότερα γίνονται κάτω από το τραπέζι είναι αστείο ακόμα και να συζητάμε πως υπάρχουν κόμματα με κοινοβουλευτική παρουσία ή με ισχυρές πιθανότητες να μπουν στη Βουλή τα οποία να μην έχουν, λιγότερο ή περισσότερο, και κάποιου είδους οικονομική στήριξη από χοντρά πορτοφόλια...

Όπως είναι, επίσης, αστείο να μην είσαι κοινοβουλευτικό κόμμα, να έχεις καθημερινή μιντιακή παρουσία και κάλυψη, σε αντίθεση με κοινοβουλευτικά κόμματα, να διαθέτεις ακόμα και ΜΜΕ τα οποία στήθηκαν ή αγοράστηκαν για να σε προμοτάρουν και να παριστάνεις πως σε πολεμούν οι πάντες. Ιδίως όταν επενδύεις κυρίως στην επικοινωνία και λιγότερο στην ουσία. Ιδίως όταν όλοι όσοι παροικούν την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν πώς σε αποκαλούν πολλοί που σε ξέρουν καλά...   


Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026

Stories χωρίς αφήγημα...

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πλημμυρίζουν κάθε ημέρα από βίντεο κομμάτων, βουλευτών και πολιτευτών και είναι λογικό αφού συνιστούν μία σχετικά φτηνή μέθοδο προώθησης των έργων και των απόψεών τους. Την ίδια υπερκατανάλωση βιώνουμε και με τις δημοσκοπήσεις οι οποίες δημοσιεύονται με την ίδια συχνότητα (sic) με την οποία στη Γερμανία παράγονται αυτοκίνητα. 

Στο ερώτημα, συνεπώς, αν τα social media και οι μετρήσεις διαμορφώνουν κομματικές συνειδήσεις η αυτονόητη απάντηση είναι καταφατική. Μόνο που κόμματα, βουλευτές και πολιτευτές εστιάζοντας στο δέντρο χάνουν το δάσος. Ποιο είναι αυτό; Το έλλειμμα πειστικού αφηγήματος, αφού μοιάζουν με εφημερίδες χωρίς πρώτη σελίδα...

Η ΝΔ μας εκβιάζει με σταθερότητα ή χάος. Δεν μας υπόσχεται, δηλαδή, πως θα ζήσουμε καλύτερα τα επόμενα τέσσερα χρόνια αλλά πως τουλάχιστον δεν θα τα περάσουμε χειρότερα από όσο τώρα που πληρώνουμε με πάνω από δύο ευρώ το λίτρο τη βενζίνη. Η αντιπολίτευση, πάλι, επιδίδεται σε ένα διαγωνισμό για το ποιος θα μας φέρει τα φτηνότερα καύσιμα από το πρατήριο και προϊόντα από το μάρκετ χωρίς όμως να μας δίνει μια ικανοποιητική, έστω, εξήγηση, ιδίως η προοδευτική αντιπολίτευση, γιατί είναι χώρια κι όχι μαζί αφού πάνω κάτω ισχυρίζονται τα ίδια με ελαφριές διαφοροποιήσεις. Κι όλοι αυτοί αναρωτιούνται για το αν η αποχή θα είναι μεγάλη ή γιατί φουσκώνει ο Κασιδιάρης...

Μακάρι κάποιο από τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης να πάρει κεφάλι από τα υπόλοιπα μέσα στους επόμενους μήνες και να έχει δημιουργηθεί ένα δίπολο μέχρι τις κάλπες αντί να μιλάμε για το ποιος θα πάρει το ασημένιο μετάλλιο. Ελάχιστες αμφιβολίες έχω, ωστόσο, για το αν θα δούμε δραματικές αλλαγές στην οικονομία και στην εξωτερική μας πολιτική με κυβερνήσεις ΕΛΑΣ ή ΠΑΣΟΚ. Τη δουλειά που θα έχει αφήσει στη μέση ο Κ. Μητσοτάκης θα τελειώσουν, απλώς με προοδευτική εσάνς κι άλλοθι...