Έχει ηττηθεί σε ουκ ολίγες αναμετρήσεις από τον πολιτικό του αντίπαλο και, μάλιστα, και στην τελευταία. Το κόμμα που έφτιαξε και στο οποίο συμμετέχουν σχεδόν αποκλειστικώς πρώην στελέχη τού ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ συμβάλλοντας στη διάσπαση και διάλυση του κόμματος που τον ανέδειξε και της κεντροαριστεράς δεν στηρίζει στις δημοσκοπήσεις ούτε καν το σύνολο όσων λίγων τον ψήφισαν το 2023 και τον οδήγησαν τότε στην αποχώρηση. Με βάση όλα αυτά, σε καμία περίπτωση δεν είναι ο ίδιος σκουριασμένη ταμπέλα αλλά όλοι οι άλλοι. Προφανώς...
Υπάρχει κάτι το απολύτως σουρεαλιστικό στην προσπάθειά του να μας πείσει πως οι άλλοι δεν μπορούσαν- ισχύει- κι ο ίδιος μπορεί- επίσης δεν ισχύει-, όπως άλλωστε αποδεικνύεται περίτρανα εδώ και πέντε και πλέον μήνες. Στην ουσία υποτιμά τη νοημοσύνη μας με τη βοήθεια όσων θέλουν να μας πείσουν ότι, για παράδειγμα, τα κόμματα είναι προτιμότερο να χρηματοδοτούνται από ολιγάρχες παρά από τον κρατικό κορβανά. Ή πως ο ίδιος και τα στελέχη του ούτε που σκέφτηκαν πως θέλουν να έχουν ξανά πολιτική καριέρα παρά μόνο το καλό τού ελληνικού λαού...
Μία πολύ καλή ένδειξη για το ότι η δημόσια αισιοδοξία δεν ταυτίζεται με την πραγματικότητα είναι και η αλλαγή τακτικής κάθε τρεις και λίγο. Όταν βγάζεις δεξί φλας αλλά βρίσκεις αδιέξοδο και στη συνέχεια θυμάσαι πως έχεις κι αριστερό για να μην χάσεις και τα αβγά και τα πασχάλια τι χρεία έχουμε άλλων αποδείξεων για το ότι το καράβι μπάζει; Όσο πιο γρήγορα, συνεπώς, αντιληφθούν όλοι το μικρομεγαλισμό τους τόσο πιο πιθανό είναι και να επιβιώσουν. Ας το δουν, έστω, έτσι, που είναι και το μόνο που τους ενδιαφέρει...
