Η Ελλάδα καιγόταν και πριν την κυβέρνηση Μητσοτάκη, θα καίγεται κι όταν την τελειώσουμε. Ακόμα κι αν η ΔΕΗ περιέλθει ξανά σε δημόσιο έλεγχο, ακόμα κι αν η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ πάψει να είναι ο εθνικός μας εργολάβος, ακόμα κι αν κατευθυνθούν περισσότεροι δημόσιοι και κοινοτικοί πόροι στην πολιτική προστασία και λιγότεροι στην ολιγαρχία. Η χώρα μας, έτσι κι αλλιώς, δεν έχει ανάγκη από αλλαγή διαχειριστή αλλά από ολική ανατροπή τού πολιτικού- οικονομικού- κοινωνικού της μοντέλου. Κι αυτό δεν μπορεί να το εγγυηθεί κανένα από τα σημερινά κοινοβουλευτικά κόμματα κι από αυτά με μεγάλη πιθανότητα να βρίσκονται στην επόμενη, ιδίως η ΝΔ, η ΕΛΑΣ, το ΠΑΣΟΚ και το κόμμα Σαμαρά...
Στην ουσία το παραδέχονται και τα τέσσερα αυτά κόμματα ότι δεν επιδιώκουν κάποια αλλαγή μοντέλου, απλώς υπόσχονται καλύτερη διαχείριση του σημερινού συστήματος. Η αμφιλεγόμενη στάση τής ΕΛΑΣ και του ΠΑΣΟΚ για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την πανεπιστημιακή αστυνομία είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα...
Ούτε η κατάρρευση κομμάτων όπως της Μ. Καρυστιανού και του Στ. Κασσελάκη μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για το There Is No Alternative που μας πουλάνε τα συστημικά. Το ότι οι ηγεσίες τους αποδείχθηκαν ανεπαρκείς δεν αποδυναμώνει το δίκαιο του αιτήματος για ανατροπή και χτίσιμο από την αρχή...
Η αποχή και η αντισυστημική ψήφος θα καθορίσουν το εκλογικό αποτέλεσμα. Όσο μικρότερη η πρώτη κι όσο μεγαλύτερη η δεύτερη τόσο περισσότερο πιθανό είναι να διαψευστούν οι σημερινές δημοσκοπήσεις. Κι αν ακόμα τα αντισυστημικά κόμματα έχουν απογοητεύσει αυτό δεν σημαίνει πως η λύση είναι η σιωπή και η υποταγή. Η κάθαρση θα έρθει μόνο από το λαό κι όχι από τους δημαγωγούς του. Κι αν δεν έρθει αύριο αυτό δεν είναι δικαιολογία για να συμβιβαστούμε με λιγότερα σήμερα...
