Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2021

Το κράτος δεν εκβιάζεται, εκβιάζει δολοφονία...

Το Μαξίμου με ανακοίνωσή του κάλεσε τον Κουφοντίνα να προσφύγει στη δικαιοσύνη για ένα δικαίωμα το οποίο, στην ίδια ανακοίνωση, υποστηρίζει πως δεν έχει, την ίδια ώρα που η απερίγραπτη Σ. Νικολάου δεν δίνει στην δικηγόρο του τις απαραίτητες διοικητικές πράξεις για να μπορέσει να προσφύγει στη δικαιοσύνη! Θα ήταν πολύ πιο έντιμος ο Κ. Μητσοτάκης αν απλώς μας έλεγε πως θέλει νεκρό τον δολοφόνο τής 17Ν και, μάλιστα, όχι για λόγους οικογενειακής εκδίκησης αλλά γιατί κρίνει πως αυτό τον συμφέρει πολιτικώς. Η αποφασιστικότητά του σε αυτήν την, ουσιαστικώς, δολοφονία εκ προθέσεως του Μαξίμου εκτιμά πως θα του αποφέρει κομματικά οφέλη, θα συσπειρώσει το συντηρητικό ακροατήριο, τους κυρ Παντελήδες νοικοκυραίους, θα απομακρύνει τη συζήτηση από τον Δ. Λιγνάδη και την τραγική διαχείριση της πανδημίας, θα προκαλέσει κοινωνικές αναταράξεις κι ο πρωθυπουργός θα αυτοπαρουσιαστεί ως εγγυητής τής σταθερότητας...

"Το κράτος δεν εκβιάζεται" είναι η μόνιμη επωδός των περισσότερων στη ΝΔ, όπως επιτάσσει το non paper που τους έχει διανεμηθεί από το Μαξίμου. Στην πραγματικότητα, όμως, το κράτος τής ΝΔ εκβιάζει τον θάνατο ενός δολοφόνου αδιαφορώντας πλήρως για την ηρωοποίησή του από εκείνους που είναι πολύ μικροί σε ηλικία για να θυμούνται τη δράση τής 17Ν, ανοίγοντας πιθανόν ένα νέο κύκλο βίας, παρόμοιο ή και χειρότερο με των Δεκεμβριανών τού 2008... 

Όπως αποδείχθηκε και με το σκάνδαλο Λιγνάδη, ο Κ. Μητσοτάκης, ως μια φτηνή απομίμηση της έτσι κι αλλιώς αποκρουστικής Θάτσερ, έχει επιλέξει να φαίνεται αλάνθαστος στο λαό του, πως κυβερνά με σιδηρά πυγμή και δίχως υποχωρήσεις ακόμα κι όταν ο δρόμος που έχει διαλέξει είναι ολοφάνερα λανθασμένος. Του το επισημαίνουν όσοι φιλελεύθεροι στη ΝΔ δεν έχουν χάσει τον ιδεολογικό τους προσανατολισμό, αλλά μάλλον ο πρωθυπουργός έχει πετάξει το φρένο και βρίσκεται ήδη στην κατηφόρα...

Η Ελλάδα ζει τη δυστυχία να διαθέτει έναν επικίνδυνο για τη δημοκρατία πρωθυπουργό. Οι πρωθυπουργοί, ωστόσο, εύκολα αλλάζουν όταν υπάρχει ένα εκλογικό σώμα που αντιστέκεται σθεναρώς στην αυταρχικότητα. Πολύ φοβάμαι, όμως, πως ιδίως σήμερα, ύστερα κι από τη δεκαετή περιπέτεια των μνημονίων και την αποτυχία τής Αριστεράς να τα σκίσει με ένα νόμο κι ένα άρθρο στο χρόνο που το υποσχέθηκε, αυτό το εκλογικό σώμα έχει εθιστεί στο φόβο και στην ιδεοληπτική κλειστοφοβία. 

Οτιδήποτε του παρουσιάζεται ως απειλή το εισπράττει ακριβώς με αυτόν τον τρόπο κι άνθρωποι όπως ο Κουφοντίνας, που έτσι κι αλλιώς απέχουν πολύ από το να χαρακτηριστούν αγγελούδια, προσφέρουν στη φαύλη εξουσία το απαραίτητο άλλοθι προκειμένου να επιβάλλει τη δύναμή της χρησιμοποιώντας και κρατική βία. Ο Κ. Μητσοτάκης κάποια στιγμή, εύχομαι λίαν συντόμως, θα φύγει. Θα έχει αφήσει, ωστόσο, πίσω του έναν ιδεολογικό μιθριδατισμό που θα χρειαστεί πολύ καιρό για να μεταλλαχθεί σε κάτι ευγενέστερο από το σκοταδισμό...



 

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2021

ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ αφοπλίστε τα τρολ σας και ύστερα μιλήστε όσο θέλετε για πολιτικό πολιτισμό...

Βεβαίως και το τεκμήριο της αθωότητας ισχύει για όλους, συμπεριλαμβανομένου του Δ. Λιγνάδη. Προκαλεί, όμως, αλγεινή εντύπωση ο πρωθυπουργός τη μόνη συγγνώμη που ζητά στη Βουλή να είναι για τη δήλωση Μενδώνη περί επικίνδυνου ανθρώπου όσον αφορά τον παραιτηθέντα διευθυντή τού Εθνικού. Δεν φτάνει που δεν έχει απολύσει την υπουργό Πολιτισμού, όπως ζητούν οι άνθρωποι του πολιτισμού, πέρα από 56 άτομα που έχει διορίσει η ίδια σε κρατικές θέσεις, δεν φτάνει που είναι συνυπεύθυνος, αν όχι ο ενορχηστρωτής τού διορισμού Λιγνάδη και της συγκάλυψης των πιθανών εγκλημάτων του, στην ουσία κλείνει το μάτι στη δικαιοσύνη για την αθώωσή του. Αν ο Κ. Μητσοτάκης δεν ήταν πρωθυπουργός, θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν πλυντήριο...

Ο Μωυσής έφτασε στο σημείο να ισχυριστεί πως το ελληνικό κίνημα MeToo έφτασε στη χώρα μας επί ημερών του γιατί δήθεν τώρα τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης αισθάνονται πιο άνετα να μιλήσουν. Λες και το πρωτότυπο αμερικανικό τού 2017 θα έπρεπε να πιστωθεί στον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντ. Τραμπ, ή λες κι εκείνοι που έχουν καταστήσει την κρατική βία βασικό μοχλό υλοποίησης των πολιτικών τους μπορούν να παριστάνουν ταυτοχρόνως τους πολιτικώς φιλελεύθερους. Στο εξωτερικό παραιτούνται υπουργοί γιατί χρησιμοποίησαν το υπουργικό τους αυτοκίνητο για να πάνε τα παιδιά τους στο σχολείο, αλλά στην Ελλάδα η Λ. Μενδώνη είναι ακόμα σε θέση να παριστάνει την υπουργό κι όχι την τσιλιαδόρα ανομημάτων και την ντελιβερά επιχειρηματικών συμφερόντων...

Αν η ΝΔ, κυρίως, αλλά κι ο ΣΥΡΙΖΑ ενδιαφέρονται πραγματικά για την αναβάθμιση του πολιτικού διαλόγου οφείλουν να συμφωνήσουν στον "τρολικό αφοπλισμό", στην κατάργηση δηλαδή λογαριασμών στο διαδίκτυο που δεν παράγουν πολιτικό λόγο παρά μόνο εμέσματα σε βάρος τού πολιτικού αντιπάλου. Κι αντί να δίνουν συγχωροχάρτια σε υπουργούς, βουλευτές, στελέχη και δημοσιογράφους που λειτουργούν ως τρολ είναι αναγκαίο εμπράκτως να κρατήσουν αποστάσεις οι ηγεσίες τους από όλους αυτούς... 

Δεν έχει σημασία, για παράδειγμα, αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει έναν Π. Πολάκη κι αυτός είναι έντιμος, ενώ η ΝΔ έχει χιλιάδες και πολλούς ανέντιμους πολάκηδες για να γαβγίζουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δεν θα έπρεπε να υπάρχει ούτε ένας ώστε η πολιτική συζήτηση να επικεντρωθεί στα σοβαρά, όπως η καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης ή της εκμετάλλευσης ασυνόδευτων προσφυγόπουλων, πάνω σε αυτά να κρίνουν οι πολίτες τα κόμματα κι όχι στο ποιος χρησιμοποίησε τον καλύτερο εξυπνακισμό, στην ευμενέστερη περίπτωση, ή την πιο επιτυχημένη χυδαιολογία σε βάρος τού αντιπάλου του... 

 


 
 

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2021

Κι αν στη ζωή πήραν μηδέν τα φταίει μια μασέλα...

Στην κυβέρνηση δεν είναι μόνο, τρόπον τινά, άριστοι, είναι κι άπαικτοι. Πώς να αντικρούσεις, χωρίς να τρελαθείς, μία εξουσία που τη μία ημέρα χρησιμοποιεί το χ επιχείρημα και την επόμενη το ακριβώς αντίθετό του σαν να μην συμβαίνει τίποτα; Οι αθεόφοβοι έφτασαν στο σημείο, ύστερα από ένα χρόνο καραντίνας με λίγες εξαιρέσεις, να μας πουν πως τα κρούσματα εκτοξεύτηκαν γιατί μείναμε σπίτι μας λόγω "Μήδειας"! Δεν τους έχει περάσει δε καν από το μυαλό πως ανάγκη για ξέσκασμα δεν έχει μόνο ο Μωυσής, ώστε να μπορεί να πετάγεται από το Λυκαβηττό στην Πάρνηθα ή στην Ικαρία, αλλά και οι υπήκοοί του, οι οποίοι όσο καλυτερεύει ο καιρός θα γίνεται όλο και δυσκολότερο να τους πείθεις να μένουν στα σπίτια τους γιατί εσύ δεν κάνεις μαζικά δωρεάν τεστ, μαζική ιχνηλάτηση και δεν έχεις πάρει μέτρα σε εστίες μαζικής μετάδοσης όπως οι εργασιακοί χώροι και τα μέσα μαζικής μεταφοράς...

Κι όσο η κυβερνητική αποτυχία- που, για να είμαστε δίκαιοι, είναι αποτυχία σχεδόν σύμπασας της καπιταλιστικής Δύσης- στη διαχείριση της πανδημίας θα γίνεται όλο και πιο αντιληπτή στο πόπολο τόσο θα συνδυάζεται με ενισχυμένες δόσεις αστυνομοκρατίας κι αυταρχικότητας. Όσα έγιναν στο ΑΠΘ στις αρχές τής εβδομάδας ή η εκδικητικότητα απέναντι στον Κουφοντίνα μπορεί να ξενίζουν κάποιον που επισκέπτεται για πρώτη φορά τη χώρα μας, αλλά κι όσους δεν έχουν βρεθεί στην Ψωροκώσταινα τον τελευταίο ενάμισι χρόνο τού ορμπανικού νεοφιλελευθερισμού, ωστόσο δεν αιφνιδίασε όσους ξέρουμε τι μας έχουν προετοιμάσει για μετά... 

Αυτή η κυβέρνηση κι αυτός ο πρωθυπουργός μέσα στην απόλυτη χυδαιότητά τους έχουν αναγάγει ακόμα και το στοιχειώδη σεβασμό στην ακαδημαϊκή ελευθερία και στο δικαίωμα στη ζωή σε δημοσκοπικό εύρημα. Αφού η αδαής πλειοψηφία μέσα από καλοστημένα ερωτήματα επιθυμεί μπάτσους στα ΑΕΙ και τον θάνατο ενός τρομοκράτη ας της δώσουμε όσο αίμα γουστάρει για να ξεχάσει ότι πίσω από την "αντρίλα" των κλομπ τής γαμάμε το μέλλον...

Δεν χρειαζόμαστε διεθνείς έρευνες που υποβαθμίζουν την Ελλάδα σε ζητήματα σεβασμού τής δημοκρατίας και των ελευθεριών των πολιτών προκειμένου να επιβεβαιώσουμε αυτό που μας λένε και οι πέντε αισθήσεις μας. Ούτε υποβαθμίζω την αξία πανεπιστημιακών σπουδών στο Κολάμπια κι άλλα εγνωσμένα πανεπιστήμια του εξωτερικού, πτυχία των οποίων κατέχουν ο πρωθυπουργός, πολλοί υπουργοί του κι επιστήμονες που τον συμβουλεύουν. 

Στο θεό, όμως, που πιστεύετε, αν ύστερα από ένα χρόνο η απάντηση στην πανδημία είναι σχεδόν αποκλειστικώς η καραντίνα, με την ελπίδα που μέχρι στιγμής δεν ευοδώνεται οι εμβολιασμοί να προχωρήσουν το δυνατό γρηγορότερα, τι χρεία έχουμε των καλοσπουδασμένων ειδικών, ιδίως όταν αυτοί βλέπουν χρήμα κι εξουσία κι αφηνιάζουν; Θα ήταν πιο πειστικοί ότι ενδιαφέρονται για το καλό τής κοινωνικής πλειοψηφίας αν παρίσταναν τους απόφοιτους δημοτικού... 

   

 
 

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2021

Κι αν η υπόθαλψη βιαστή ανηλίκων θα τιμωρείται με θανατική ποινή θα υπερασπιστώ το δικαίωμα Μητσοτάκη στη ζωή...

Όποιος πιστεύει ότι είναι το κρητικό αίμα τής βεντέτας που παρακινεί τον Κ. Μητσοτάκη στην υπόθεση Κουφοντίνα μάλλον ωραιοποιεί τη στάση τού πρωθυπουργού απέναντι στον καταδικασμένο δολοφόνο κι απεργό πείνας. Πολύ φοβάμαι, ιδίως εν μέσω των χειρότερων εβδομάδων του από τότε που ανάλαβε την πρωθυπουργία, πως προσδοκά στον θάνατο Κουφοντίνα, ο οποίος θα προκαλέσει κύμα αντιδράσεων, ακόμα και βιαιοτήτων... 

Στο Μαξίμου δεν λογαριάζουν ούτε τις πιθανές διεθνείς αντιδράσεις στο άκουσμα ότι πέθανε απεργός πείνας σε κράτος- μέλος τής ΕΕ ούτε στο ότι, μαζί με τις αστυνομικές ακρότητες στο ΑΠΘ, η χώρα μας αντιγράφει την Τουρκία στις παραβιάσεις τού διεθνούς δικαίου, που κατά τα άλλα το επικαλούμαστε στις διαφορές μας μαζί της. Το να καούν η Αθήνα κι άλλες μεγάλες πόλεις θα απομακρύνει τη συζήτηση από "Μήδεια", Λιγνάδη κι άλλα σκάνδαλα και σκανδαλάκια και θα συνασπίσει τους νοικοκυραίους γύρω από τον προστάτη (λέγεται και νταβατζής) της ευνομίας και της τάξης...

Το κράτος δικαίου είναι καθολικό κι απρόσωπο. Οι υποχρεώσεις, δηλαδή, και τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτό αφορούν τους πάντες, είτε ομνύουν σε αυτό είτε το πολεμούν, είτε έχουν μεταμελήσει για εγκλήματά τους είτε όχι. Ο Κουφοντίνας είναι ποινικός κι όχι πολιτικός κρατούμενος. Μπορεί τα κίνητρα των φόνων του να ήταν πολιτικά, αλλά αυτά τελέστηκαν σε καθεστώς δημοκρατίας, έστω αυτής της ανάπηρης κοινοβουλευτικής. 

Δικαίως συνεπώς δικάστηκε, καταδικάστηκε κι εκτίει ποινή. Αδίκως, ωστόσο, του στερήθηκε το δικαίωμα στις άδειες, από τη στιγμή μάλιστα που ο βίος του μέσα στη φυλακή ήταν υποδειγματικός, κι αδίκως δεν του ικανοποιούν το αίτημα μεταφοράς του στις φυλακές Κορυδαλλού, όπως προβλέπεται, μάλιστα, από νόμο που ψήφισε η ΝΔ. Ακόμα, όμως, κι αν αδίκως το ζητούσε δεν είναι δυνατό μια δημοκρατική πολιτεία να επιτρέπει να προκληθούν ανήκεστες βλάβες, ακόμα και να επέλθει ο θάνατος, σε οποιονδήποτε πολίτη της, λες κι έχει τις ψυχικές δυνάμεις ο καθένας μας να προβαίνει στην οριακή απεργία πείνας και δίψας στην οποία βρίσκεται ο Κουφοντίνας. Αν ο Μιχαλολιάκος κι ο Κασιδιάρης έφταναν τον εαυτό τους σε παρόμοια δοκιμασία το ίδιο θα ζητούσα και για εκείνους, ανεξαρτήτως αν θα ήταν νόμιμο το αίτημα μεταφοράς τους ή όχι...

Ακόμα και οι αναμάρτητοι, εξάλλου, θα όφειλαν να είναι προσεκτικοί όταν ζητούν την παραδειγματική τιμωρία των αμαρτωλών, αν μη τι άλλο γιατί κανείς δεν ξέρει αν θα αμαρτήσουν κι εκείνοι κάποια στιγμή αργότερα στη ζωή τους. Σκεφτείτε, επομένως, πόσο πιο προσεκτικοί θα έπρεπε να είναι οι ήδη αμαρτωλοί όταν απαιτούν την απόλυτη αυστηρότητα. 

Φανταστείτε, για παράδειγμα, να έρθει μια κυβέρνηση αύριο μεθαύριο που θα επαναφέρει την θανατική ποινή και στα εγκλήματα που θα μπορούν να τιμωρούνται με την ηλεκτρική καρέκλα να είναι και η κάθε είδους υπόθαλψη κατά συρροή βιαστή ανηλίκων. Όσοι υπερασπιζόμαστε θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και τότε θα σταθούμε στο πλευρό των κατηγορούμενων για ένα τέτοιο αδίκημα, όσο υποκριτές και φαρισαίοι κι αν αποκαλύπτονται σήμερα...  

  


 

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2021

"Sorry seems to be the hardest word"...

Όπως δεν υπάρχει οικογενειακή ευθύνη, με τον ίδιο τρόπο δεν υπάρχει και η φιλική ευθύνη. Αν ένας φίλος μου αποδειχθεί βιαστής, δεν μπορεί να ευθύνομαι κι εγώ γι' αυτό. Αν, όμως, του έκανα πλάτες, τότε η ευθύνη μου είναι μεγάλη. 

Ιδίως αν τον συγκάλυπτα και στη συνέχεια παρίστανα πως δεν τον γνωρίζω, πως με εξαπάτησε ή και πως άλλοι έκαναν το ίδιο. Το εξοργιστικό με το δίδυμο Μητσοτάκη- Μενδώνη είναι πως ακόμα και την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν είχαν ζητήσει μια συγγνώμη, έστω για τα μάτια τού κόσμου, κι εξακολουθούσαν να προβάλλουν δικαιολογίες αντιφατικές με όσα οι ίδιοι ισχυρίζονταν πριν μερικές ημέρες...

Είναι ακριβώς αυτή η αλαζονεία πρωθυπουργού και υπουργού Πολιτισμού που εξοργίζει τους πολίτες. Και οι ψηφοφόροι τους δεν περιμένουν από Μητσοτάκη- Μενδώνη να είναι αλάνθαστοι, φαίνεται όμως πως το δίδυμο, ιδίως ο προσωρινός ένοικος του Μαξίμου, πιστεύει, χάρη στη μιντιακή ασυλία που απολαμβάνει, ότι μπορεί να πράττει και να λέει ό,τι θέλει χωρίς κόστος. Πόσο δύσκολο θα ήταν για τον Κ. Μητσοτάκη να πει ένα "mea culpa", έστω και υποκριτικό, ή για την Λ. Μενδώνη να παραιτηθεί για λόγους ευθιξίας όταν της το απαιτεί σύσσωμος ο κόσμος τού πολιτισμού, ακόμα κι αν πράγματι είχε εξαπατηθεί; Αν το είχαν πράξει εγκαίρως, θα είχαν αναβαθμιστεί στη συνείδηση ακόμα και των πολιτικών τους αντιπάλων. Αν το πράξουν τώρα, που κι αυτό είναι ένα μεγάλο "αν", θα είναι απλώς too little too late...

Σε καμία περίπτωση η σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων δεν έχει την ίδια ηθική ή και ποινική απαξία με την εκμετάλλευση θέσης προκειμένου να καρπωθεί κάποιος σεξουαλικά οφέλη ή για να ταπεινώνει τους υφισταμένους του. Και οι τελευταίες συμπεριφορές, ωστόσο, δεν παύουν να είναι κατακριτέες και για τέτοιου είδους πρακτικές έχουν κατηγορηθεί τις τελευταίες ημέρες και προσωπικότητες της Αριστεράς. 

Γι' αυτό και τα αριστερά κόμματα ορθώς πράττουν κι έχουν κάνει σημαία τους την περίπτωση Λιγνάδη, οφείλουν όμως να διαχωρίσουν με πιο στεντόρειο τρόπο την θέση τους από εκείνους που διατυμπανίζουν την αριστεροσύνη τους, αλλά στο κρεβάτι και στο καμαρίνι τους συμπεριφέρονται ως τύραννοι. Ο πραγματικός Αριστερός, άλλωστε, οφείλει να κουβαλά διπλάσιο φορτίο ηθικής ευθύνης από τον δεξιό γιατί ακριβώς δεν του ταιριάζουν ούτε το "άλλοι κάνουν χειρότερα" ούτε το "κάνω ό,τι κάνω γιατί μπορώ να το κάνω"...

 


 
 

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2021

Το να μην βιάζεις αγοράκια είναι πολύ χαμηλός πήχης για να καμώνεσαι τον καλλιτέχνη...

Οι καλλιτέχνες και οι δημοσιογράφοι θα έπρεπε να βρίσκονται στην εμπροσθοφυλακή τής κριτικής απέναντι στην εξουσία. Στην Ελλάδα, αντιθέτως, της καλύπτουν τα νώτα και την προφυλάσσουν από το δημόσιο έλεγχο, με το αζημίωτο βεβαίως. Κι αν ο Δ. Λιγνάδης είναι, "απλώς", το πιο επικίνδυνο παράδειγμα του πού μπορεί να φτάσει αυτή η αλληλεξάρτηση υπάρχουν χιλιάδες άλλα παραδείγματα που μαρτυρούν πως σήμερα πολλοί καλλιτέχνες δεν είναι στρατευμένοι σε μια ιδέα, αλλά σε μία εκμαυλιστική εξουσία, που πρώτους από όλους έχει εκμαυλίσει τους ίδιους προκειμένου να πράξουν το ίδιο για λογαριασμό της και στις μάζες...

Πριν δυόμισι χρόνια, σε συνέντευξη Τύπου, είχα ρωτήσει τον Δ. Λιγνάδη αν είναι χρέος τού καλλιτέχνη να φέρνει το έργο του εγγύτερα στις μάζες, να το κάνει πιο κατανοητό για τα λαϊκά στρώματα που δεν έχουν τις γνώσεις και τις παραστάσεις για να συλλάβουν την υψηλή τέχνη. Η απάντησή του ήταν ελιτίστικη, του τύπου "κάνω αυτό που θέλω και για όποιον το καταλάβει. Δεν θα ασχοληθώ με την πλέμπα". 

Εν μέρει είχε δίκιο, μόνο που κι εκείνος, όπως μαρτυρά η προσκόλλησή του στην εξουσία για να αναλάβει δημόσιο αξίωμα, μπορεί να μην είχε στο μυαλό του το λαό, είχε όμως τους άρχοντές του. Αυτούς ήθελε να ικανοποιεί κι αυτούς ικανοποίησε για να βρεθεί στην θέση κι εκείνος να αποκτήσει το δικό του φέουδο και τη δική του ασυλία. Εν τέλει, είναι προτιμότερη η τέχνη τού Μίκη Θεοδωράκη ή του Μάνου Χατζιδάκι, που μίλησε με το λαό, από την τέχνη που μίλησε με το χρήμα και τον θρόνο...

Το να μην κακοποιείς σεξουαλικώς παιδιά κι εφήβους είναι πολύ χαμηλός πήχης ώστε να αισθάνεται ικανοποίηση ένας καλλιτέχνης όταν τον υπερπηδά. Αυτή η χώρα εδώ και πάνω από δέκα χρόνια βιώνει μια παρατεταμένη οικονομική, θεσμική και κοινωνική κρίση. 

Κι όμως, τα σημαντικά έργα πολιτισμού που παράχθηκαν αυτήν την ευλογημένη από άποψη ερεθισμάτων έμπνευσης χρονική περίοδο είναι ελάχιστα. Κι αυτό γιατί και οι καλλιτέχνες επέλεξαν κομματικά στρατόπεδα αντί να συμμαχήσουν με την τέχνη και να δημιουργήσουν με βάση το ταλέντο κι όχι την τσέπη τους. Δύσκολα, επομένως, κρύβονται και οι ευθύνες εκείνων που πίσω από το υψωμένο τους δάχτυλο για τον Δ. Λιγνάδη ή τους υπόλοιπους τυράννους τού θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου δεν μπορούν να παραγραφούν οι δικές τους για το ότι πλάγιασαν με την εξουσία αντί να την παραδώσουν γυμνή κι απροστάτευτη στη λαϊκή επίκριση...  



 

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2021

Οι γενίτσαροι βαράνε υπέροχα...

Οι γενίτσαροι, οι οποίοι προέρχονταν αρχικώς από αιχμαλώτους πολέμου και παιδιά χριστιανικών οικογενειών, αποτέλεσαν επί αιώνες τη δύναμη πυρός τού οθωμανικού στρατού. Αυτοί που δεν γεννήθηκαν μουσουλμάνοι αισθάνονταν την ανάγκη να αποδεικνύουν έναντι των σουλτάνων τους περισσότερα στο πεδίο τής μάχης από τους εκ γενετής, τρόπον τινά, μουσουλμάνους. Αυτή η νοοτροπία φαίνεται πως διακατέχει και τον Μ. Χρυσοχοΐδη, ο οποίος στα πολιτικά του και, κυρίως, ιδεολογικά του γεράματα έχει αυτοπροσφερθεί να αποτελέσει το μαντρόσκυλο του μητσοτακισμού, φανερά ευγνώμων στον πρωθυπουργό που τον έβγαλε από την κομματική κατάψυξη...

Ενδεχομένως ο Μ. Χρυσοχοΐδης να ήταν κρυφά ερωτευμένος με τις ακροδεξιές ιδεοληψίες και φανατισμό κι όταν υπηρετούσε το μπάσταρδο νεοφιλελευθερισμό των κυβερνήσεων Σημίτη. Θεωρώ, ωστόσο, πως τον διακατέχει κάτι πολύ χειρότερο από μία ιδεοληπτική αποπλάνηση, υποφέρει από μία πάθηση η οποία έχει χτυπήσει, ιδίως την τελευταία δεκαετία, πολλούς πολιτικούς, αυτή της πάση θυσία επιβίωσης στην πολιτική κονίστρα. Προκειμένου να παραμείνουν ή να επανέλθουν σε υπουργικά ή βουλευτικά αξιώματα αποδεικνύονται ικανοί να λερώσουν όλο τον προηγούμενο πολιτικό τους βίο, έστω κι αν ούτε και πριν ήταν ο καθαρότερος για πολλούς από αυτούς...

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ έκαψε εκατό ανθρώπους, όπως ισχυρίστηκε ο κατά φαντασία σερίφης, τότε ο ίδιος και η κυβέρνησή του είναι ένοχοι υπόθαλψης εγκληματιών, αν όχι και υποκίνησής τους: ο γενικός γραμματέας τού υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και οι αρχηγοί ΕΛΑΣ και Πυροσβεστικής είναι μερικοί μόνο από αυτούς που προήχθησαν επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, ενδεχομένως προς ανταπόδοση των δόλιων υπηρεσιών που πρόσφεραν στη ΝΔ για την πτώση τής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ... 

Όπως κι αν έχει, όταν μια κυβέρνηση χρησιμοποιεί το επιχείρημα "κι εσείς βασανίζατε τους μαύρους" ως κανόνα αντιμετώπισης της αξιωματικής αντιπολίτευσης τότε γίνεται φανερή η ένδεια επιχειρημάτων. Ιδίως όταν οι δικές της ευθύνες είναι πολύ περισσότερες ως προς την αντιμετώπιση της πανδημίας, που έχει στοιχίσει τη ζωή πολύ περισσότερων ανθρώπων από το Μάτι και τη Μάνδρα, αλλά και τη ζωή ανθρώπων που ενδεχομένως να είχαν σωθεί αν το ΕΣΥ δεν είχε μετατραπεί σε μονοθεματικό... 

 



 

Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2021

Είναι "κωλοδεξιοί της ΕΡΕ" κι αν δεν τους αρέσει να αλλάξουν, αλλιώς ξυδάκι...

Η ελληνική δεξιά διακατέχεται από μία διαχρονική ψύχωση με τους τύπους και τη σοβαροφάνεια κι από μία πολύ διακριτική (sic) προσέγγιση της ουσίας. Τώρα, για παράδειγμα, δεν τους πειράζει και πολύ που αποδεικνύονται στην πράξη "κωλοδεξιοί τής ΕΡΕ", όπως τους χαρακτήρισε ο Νίκος Ξυδάκης, αλλά που κάποιος τους αποκάλεσε με αυτόν τον τρόπο. Κι αυτό μόλις μία εβδομάδα μετά από την θεσμοθέτηση πανεπιστημιακής αστυνομίας και τις ίδιες ημέρες που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να κόψουν την Ελλάδα στα δύο με το κλείσιμο της εθνικής οδού προκειμένου να εξυπηρετηθεί κι ο φίλος παραχωρησιούχος και κάνουν νέα δωράκια στους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς και στις αμοιβές των "golden boys" της ΕΡΤ...

Στην κυβέρνηση επιμένουν ότι κρατούν ανοιχτή τη Βουλή και ψηφίζουν το ένα μετά από το άλλο άσχετα νομοσχέδια με την πανδημία γιατί η δημοκρατία δεν μπαίνει σε καραντίνα, σε αντίθεση και με τις διαδηλώσεις κατά των πολιτικών της. Την ίδια ώρα, ωστόσο, εκκρεμεί εδώ και δύο μήνες αίτημα του αρχηγού τής αξιωματικής αντιπολίτευσης για προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για θέματα δημοκρατίας και διαφάνειας, ενώ ο πρωθυπουργός αρνείται επανειλημμένως να απαντά σε ερωτήσεις που του θέτει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Με λίγα λόγια, οι "κωλοδεξιοί" κρατούν τους τύπους αφήνοντας ανοιχτό το Κοινοβούλιο, αλλά μόνο για να περνούν τα χαριστικά τους νομοσχέδια για κολλητούς και φίλους κι όχι για να τους ασκείται κριτική...

Όλο κι αυξάνονται τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, φορείς κι οργανισμοί που εντοπίζουν ζητήματα δημοκρατίας κι ελευθεροτυπίας στην Ελλάδα, κατατάσσοντάς την όλο και χαμηλότερα στους σχετικούς δείκτες. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την επιλογή τής διοίκησης της ΕΡΤ από τα τέσσερα πέμπτα της Επιτροπής Διαφάνειας της Βουλής- εμπεριέχει κι αυτοκριτική γιατί ούτε επί ημερών τής πρώτης φοράς Αριστεράς η δημόσια ραδιοτηλεόραση είχε αποφύγει τον πειρασμό τού κομματισμού- φυσικά και δεν επιλύει όλα τα προβλήματα. 

Θα ήταν, όμως, μία πολύ καλή αρχή και θα συνιστούσε ένα φωτεινό παράδειγμα και για τον τρόπο συγκρότησης του ΕΣΡ, καθώς και για τον τρόπο λειτουργίας των ιδιωτικών, αλλά κρατικοδίαιτων ΜΜΕ. Αν, όμως, ο Κ. Μητσοτάκης δεν το υλοποίησε μέχρι σήμερα που ήταν καβάλα στο δημοσκοπικό άλογο, μάλλον δεν θα το πράξει ποτέ. Δεν του το επιτρέπει και το προσωπικό του λάιφσταϊλ, άλλωστε, να παρουσιάζεται απολύτως διαφανής στο λαό...



 
 

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2021

Για να νυμφευτεί ο λαός τη δεύτερη φορά Αριστερά δεν αρκεί ο πολιτικός γάμος...

Και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ υπέπεσε στο σφάλμα των σταδιακών μεταρρυθμίσεων στα δικαιωματικά ζητήματα. Ναι μεν, για παράδειγμα, καθιέρωσε το σύμφωνο συμβίωσης για ομόφυλα ζευγάρια, το δικαίωμά τους στην αναδοχή και την ταυτότητα φύλου, δίστασε ωστόσο να νομοθετήσει τον πολιτικό γάμο για όλους ή την υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια. Αφήστε που όσον αφορά το διαχωρισμό κράτους- εκκλησίας τα βήματα ήταν πιο αργά κι από της χελώνας στο χιόνι...

Οι απαιτήσεις που έχουν οι προοδευτικοί πολίτες από μία προοδευτική κυβέρνηση είναι σαφώς περισσότερες από αυτές που έχουν από μία κυβέρνηση όπως η σημερινή, η οποία συνδυάζει νεοφιλελευθερισμό με ακροδεξιά. Κακώς, συνεπώς, περίμενε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τις συνθήκες να ωριμάσουν. Έχουν ωριμάσει από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε ανθρώπινη ζωή σε αυτό τον πλανήτη, το ότι η ισότητα και η κατάργηση διακρίσεων νομοθετήθηκαν αιώνες αργότερα δεν τις κατέστησε καινοφανή αξιώματα, αλλά δίκαιη αναγνώριση μιας πραγματικότητας που ίσχυε από την αρχή τού κόσμου...

Ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε στη δημοσιότητα πριν μερικές ημέρες το επικαιροποιημένο κυβερνητικό του πρόγραμμα, στο οποίο δύσκολα θα διαφωνήσεις με τις προτεραιότητες και τις επιλογές του, έστω κι αν είναι σε μεγάλο βαθμό γενικόλογο. Το μεγαλύτερο, ωστόσο, ζητούμενο για την αξιωματική αντιπολίτευση είναι στη δεύτερη φορά Αριστερά, που θα έρθει νωρίτερα ή αργότερα, η διστακτικότητα της πρώτης φοράς σε πολλά ζητήματα να παραχωρήσει την θέση της στην αποφασιστικότητα. Την ίδια αποφασιστικότητα που δείχνει τώρα ο Κ. Μητσοτάκης στην εφαρμογή τού αντιλαϊκού του προγράμματος, δίχως να ορρωδεί ούτε ενώπιον της πανδημίας, αλλά αντιθέτως να την αξιοποιεί, οφείλει να επιδείξει κι ο ΣΥΡΙΖΑ ως μελλοντική κυβέρνηση, προς την αντίθετη βεβαίως κατεύθυνση. Οι καλές προθέσεις δεν ήταν αρκετές ούτε την πρώτη φορά, πολλώ δε μάλλον τη δεύτερη...


  
 

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2021

Σου πονάει το δόντι; Πάρε μια απαγόρευση κυκλοφορίας και θα σου περάσει...

Ένας από τους λόγους- όχι, πάντως, ο καθοριστικότερος- για τους οποίους έχασε τις εκλογές τού 2019 ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν οι τραγωδίες στο Μάτι πρωτίστως και δευτερευόντως στη Μάνδρα, όπου θρηνήσαμε εκατόμβη. Βεβαίως και η ΝΔ σπεκουλάρισε πολιτικώς πάνω σε αυτές τις τραγωδίες, ενώ κι από την ανακριτική έρευνα για το Μάτι προκύπτει πως επιχειρησιακές ευθύνες ενδεχομένως να σχετίζονται και με τις κομματικές σκοπιμότητες της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης. Σήμερα ο Κ. Μητσοτάκης δεν θέλει να πέσει στο λάκκο που ο ίδιος άνοιξε όσον αφορά το επίπεδο της κομματικής αντιπαράθεσης, γι' αυτό δεν επιθυμεί επ' ουδενί η κοινή γνώμη να βομβαρδίζεται με εικόνες από σακούλες εκατοντάδων πτωμάτων, είτε από τον Covid είτε από μία κακοκαιρία τύπου "Μήδειας"...

Είναι κακό ο πρωθυπουργός τής χώρας να επιθυμεί διακαώς την αποτροπή τού μαζικού θανάτου συμπολιτών του; Φυσικά κι όχι, μόνο που αν προτάξουμε τη μητσοτάκειο λογική τότε ακόμα κι όταν κοπάσουν ο παγετός και η πανδημία οι Έλληνες θα πρέπει να παραμένουμε σπίτια μας γιατί αλλιώς θα αυξηθούν, για παράδειγμα, τα τροχαία δυστυχήματα κι αφού προέχει η ανθρώπινη ζωή είναι προτιμότερο να εγκλωβιστούμε για πάντα στις οικίες μας ή να μετακινούμαστε αποκλειστικώς με τα πόδια. Αυτή η κυβέρνηση επιλέγει την απλοϊκότερη των λύσεων για πολλά προβλήματα, το "πονάει χέρι, κόβει χέρι", αντί των πιο εμπεριστατωμένων πολιτικών, οι οποίες ωστόσο χρειάζονται σοβαρή προεργασία που δεν μπορεί να γίνει από το επιτελικό κράτος των ημετέρων το οποίο ανασυγκροτεί η δεξιά... 

Οποιαδήποτε κυβέρνηση στον κόσμο θα αξιοποιούσε από το οπλοστάσιο των επιχειρημάτων της το ότι προηγείται στις δημοσκοπήσεις, ακόμα κι αν αυτές εν πολλοίς δεν απεικονίζουν την πραγματικότητα εκεί έξω. Είναι προβληματικό, ωστόσο, να έχεις μια κυβέρνηση η οποία διαμορφώνει τη δημόσια ατζέντα ακριβώς με βάση τις σφυγμομετρήσεις τής στιγμής κι όχι την ευρύτερη και πιο μακροπρόθεσμη εικόνα... 

Στην οικονομία, για παράδειγμα, φαίνεται να τα έχουμε ποντάρει όλα στο Ταμείο Ανάκαμψης, τα περισσότερα χρήματα του οποίου όμως θα τα εισπράξουμε σε βάθος χρόνου κι όχι φέτος. Τι θα γίνει, ωστόσο, στο μεσοδιάστημα; 

Πιθανόν να εφαρμοστούν ο νόμος τής ζούγκλας κι ο κοινωνικός δαρβινισμός, όποιος μπορέσει να επιβιώσει θα επιβιώσει και οι υπόλοιποι θα έχουν τη δυνατότητα είτε ενός περικομμένου επιδόματος ανεργίας είτε από αφεντικά να γίνουν κακοπληρωμένοι υπάλληλοι των μεγάλων παικτών. Μάλλον τότε, όμως, που δεν αργεί και πολύ αυτό το "τότε", ούτε οι δημοσκοπήσεις θα μπορούν πλέον να ωραιοποιούν το ζόφο... 


  
 

Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2021

Ο Ποινικός Κώδικας έχει εφαρμογή και σε καλλιτεχνικά οράματα...

Σε ένα κράτος δικαίου κανείς δεν είναι ένοχος μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Τα "μου είπε, του είπα", οι κραυγές και οι ψίθυροι από μόνα τους δεν αποτελούν αποδείξεις. Ομοίως, ωστόσο, το μιντιακό, κατόπιν άνωθεν εντολών, ξέπλυμα πριν ερευνηθεί από τις υπεύθυνες Αρχές μια δυσώδης υπόθεση δεν αποτελεί συμβολή στην αλήθεια. Κι ακόμα χειρότερη είναι η σιωπή τής πολιτικής ηγεσίας- πρωθυπουργού και υπουργού Πολιτισμού- για τους λόγους που οδήγησαν σε παραίτηση τον Δ. Λιγνάδη, αφού προσβάλλει τη διαφάνεια, θεμελιώδη προϋπόθεση αξιοπιστίας τού πολιτικού μας συστήματος...

Η τέχνη είναι κι αυτή μια εργασία. Σαφώς πιο προβεβλημένη από πολλές άλλες και με περισσότερο πνευματικό και σωματικό μόχθο, αλλά πάντοτε μια εργασία. Δεν είναι δυνατό, συνεπώς, εν ονόματί της να θεωρούμε θεμιτό να παραβιάζονται όρια που σε οποιαδήποτε άλλη εργασία θα τα θεωρούσαμε αυτομάτως ποινικά αδικήματα... 

Ένας ηθοποιός, για παράδειγμα, μπορεί να επιλέξει, προκειμένου να μπει βαθιά στο ρόλο τού εσκιμώου, να ζήσει επί μήνες σε θερμοκρασίες υπό του μηδενός. Κανένας σκηνοθέτης, ωστόσο, δεν έχει το δικαίωμα να του το επιβάλει κι αν ο ηθοποιός το αρνηθεί να κατηγορηθεί αδίκως για αντιεπαγγελματισμό...

Κάποια επαγγέλματα έχουν, πράγματι, τις ιδιαιτερότητές τους κι αυτές εκμεταλλεύονται αρκετοί ώστε να μετατρέπουν τη δουλειά σε δουλεία υπέρ των συμφερόντων ενός δυνάστη με προσωπείο σούπερ επαγγελματία και ιδιοφυΐας. Φυσικά ο καθένας μας μπορεί να επιλέξει την απόλυτη υποταγή του στο όραμα κάποιου άλλου, αρκεί αυτό να είναι επιλογή κι όχι εξαναγκασμός, έμμεσος ή άμεσος. Κι επειδή τα όρια δεν είναι δυνατό, λόγω πιο αδύναμης θέσης, να τα θέτει ο εξουσιαζόμενος ο νόμος και οι εφαρμοστές του καλούνται να θέτουν και να επιτηρούν τους κανόνες χωρίς συμβιβασμούς, υποχωρήσεις κι εξαιρέσεις μπροστά σε καλλιτεχνικά οράματα που κάποιες φορές αποτελούν απλώς άρθρα τού Ποινικού Κώδικα που παίρνουν σάρκα κι οστά μπροστά στα μάτια μας κι εμείς χειροκροτούμε την κτηνωδία, ανεξαρτήτως αν καταλήγει σε καλλιτεχνικό αριστούργημα...


 
 

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2021

Αχταρμάς μετεμφυλιακής δεξιάς και Alt-right η νεοδεξιά Μητσοτάκη...

Το διαδίκτυο έχει μεταβληθεί σε μεγάλο πρόβλημα, όχι μόνο για την ελληνική κυβέρνηση αλλά και για όλες τις κυβερνήσεις τού κόσμου, ιδίως γι' αυτές οι οποίες στην πρόσοψή τους τουλάχιστον είναι δημοκρατικές. Γι' αυτό και δεν με εκπλήσσουν κοινοτικές Οδηγίες, όπως αυτή που σπεύδει βεβαίως η κυβέρνηση Μητσοτάκη να ενσωματώσει στην ελληνική νομοθεσία, σύμφωνα με τις οποίες θα απαγορεύονται ακόμα και τραγούδια που μπορεί να υποκινήσουν σε βία. Όποιος θέλει από εδώ και πέρα να αναρτά άσματα όπως το "να σου δώσω μια να σπάσεις, αχ βρε κόσμε γυάλινε", της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, θα πρέπει να το σκεφτεί μια και δυο φορές γιατί μπορεί να θεωρηθεί και ηθικός αυτουργός βιαιοτήτων...

Το ίντερνετ είναι η αχίλλειος πτέρνα τής κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία ελέγχει όλους τους υπόλοιπους θεσμικούς και μη αρμούς τής εξουσίας. Η μητσοτάκειος δεξιά, όπως απόδειξαν τα όσα έγιναν μέσα κι έξω από τη Βουλή κατά τη συζήτηση του νέου εκτρωματικού νομοσχεδίου Κεραμέως, συνιστά ένα μεταμοντέρνο κράμα μετεμφυλιακής δεξιάς κι αμερικανικής "Alt- right", όπως την εκπροσώπησε ο Ντ. Τραμπ. Το αστυνομικό κράτος, ο αυταρχισμός, το "αποφασίζομεν και διατάσσομεν", η λογοκρισία, μασκαρεμένη και μη, η απεύθυνση σε χυδαία αντανακλαστικά και στερεότυπα, η δημιουργία συναίνεσης με fake news και δημοσκοπήσεις, η εξευτελιστική αντιμετώπιση δικαιωμάτων μειονοτήτων, τα "push backs" στο Αιγαίο, όλα αυτά συμπεριλαμβάνονται στο ρεπερτόριο μιας εξουσίας που καλύπτει ακόμα και βιαστές για να μην τρωθεί το ψεύτικο ίματζ της, που με τόσο κόπο και ψέματα έχει φιλοτεχνηθεί...

Με τρομάζει, όμως, και η απάθειά μας, με εξαιρέσεις βεβαίως, ο εθισμός μας στην περιστολή των δικαιωμάτων μας. Έχουμε αποδεχθεί άκριτα να βρισκόμαστε σε καραντίνα σχεδόν ένα χρόνο "γιατί αυτό κάνουν κι άλλες χώρες", χωρίς να αναλογιζόμαστε αν κι άλλα κράτη απέτυχαν ομοίως με το δικό μας, ιδίως στην Ευρώπη και οι ΗΠΑ, ενώ άλλα, όπως η Κούβα και κάποιες ασιατικές χώρες, που ακολούθησαν διαφορετικές μεθόδους τα κατάφεραν πολύ καλύτερα... 

Σε κανένα άλλο ευρωπαϊκό κράτος, ωστόσο, ούτε καν στις χώρες τού Βίζεγκραντ, η κυβέρνησή του δεν αξιοποίησε την πανδημία για να επιβάλει ένα καθεστώς αστυνομοκρατίας, οργουελιανής προληπτικής καταστολής και στιγματισμού τής αντίθετης άποψης. Είναι ώρα να θυμηθούμε ότι έχουμε φωνή και να φωνάξουμε ότι αν σήμερα μπαίνει η αστυνομία στα πανεπιστήμια για να μας "προστατεύει", αύριο θα εισβάλει και στα σπίτια μας, πάλι για να μας "προστατεύει". Μέχρι που θα φτάσει η στιγμή που δεν θα έχουμε τίποτα άξιο προστασίας όταν θα έχουμε παραδώσει πλήρως την ελευθερία μας στα χέρια των προστατών μας, κοινώς των νταβατζήδων μας...  

 


 

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2021

Περιμένοντας τη δημοσκόπηση που θα ρωτά τους νοικοκυραίους αν θέλουν 24.000 από τα βλαστάρια τους να μείνουν εκτός ΑΕΙ...

Πληροφορούμαι ότι στις δημοσκοπήσεις συμμετέχουν οι μισοί από αυτούς στους οποίους τηλεφωνούν οι εταιρείες και συνήθως εκείνοι που απαντούν είναι και οι πιο κομματικοί ταλιμπάν. Αν ληφθεί, μάλιστα, υπόψη πως βιώνουμε μια πρωτόγνωρη για τις γενιές μας κατάσταση, τότε επιτρέψτε μου να αμφιβάλλω τα μάλα για την αξιοπιστία των γκάλοπ. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτός ο λόγος: αν ο δημοσκόπος, κατόπιν βεβαίως σχετικής επιθυμίας τού εντολέα του, θελήσει να εξάγει κάποιο συμπέρασμα που τον βολεύει, μπορεί να θέσει κατ' αυτόν τον τρόπο τα ερωτήματα ώστε να βγάλει το αποτέλεσμα που τον εξυπηρετεί... 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα μια δημοσκόπηση για το εκπαιδευτικό νομοσχέδιο, την οποία στην κυβέρνηση αναπαράγουν συνεχώς ως να ήταν επίσημο εκλογικό αποτέλεσμα. Για σκεφτείτε, όμως, ποιες θα ήταν οι απαντήσεις των πολιτών αν τα ερωτήματα είχαν τεθεί ως εξής: "επιθυμείτε να κοπούν 24.000- στο καλύτερο σενάριο- φοιτητές από τα πανεπιστήμια"; "Θέλετε να κυκλοφορούν στα ΑΕΙ ειδικοί φρουροί, όπως ο Κορκονέας που δολοφόνησε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, με εκπαίδευση μόλις έξι μηνών και με ανακριτικά καθήκοντα τα οποία οι αστυνομικοί σπουδάζουν επί χρόνια πώς να τα διεξάγουν"; "Συμφωνείτε με το να υπάρχει εντός τού πανεπιστημίου control room-Big Brother που θα ελέγχει ακόμα και τις τηλεπικοινωνίες και με το να διαγράφεται φοιτητής αν αντιγράψει έστω και μία φορά σε ένα εξεταστέο μάθημα";...

Είναι φανερό ότι αυτή η κυβέρνηση στο χώρο τής επικοινωνίας επιχειρεί- και τις περισσότερες φορές το κατορθώνει- να ελέγχει ό,τι μπορεί να αγοραστεί. Και η ΕΡΤ, για παράδειγμα, κι επί ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν BBC, αφού και τότε ήταν προφανής η διάθεση των διοικούντων της να στηρίξουν την κυβέρνηση... 

Το να βρίσκεται, ωστόσο, η δημόσια τηλεόραση υπό τον άμεσο έλεγχο του Μαξίμου, να έχει ως πρόεδρο τον πρώην διευθυντή τού γραφείου Τύπου τού πρωθυπουργού και να κυκλοφορεί χαρτάκια για το τι μπορεί και τι όχι να προβληθεί παραπέμπει σε δικτατορικό καθεστώς κι όχι σε φιλελεύθερη δημοκρατία. Γι' αυτό και η ΕΡΤ θα έπρεπε να λειτουργεί ως ανεξάρτητη Αρχή, η διοίκησή της να επιλέγεται με πλειοψηφία δύο τρίτων από την αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή και να έχει πενταετή θητεία. Φοβάμαι, όμως, πως αυτό δεν το θέλει κανένα κόμμα εξουσίας, απλώς αυτό το οποίο βρίσκεται κάθε φορά στην αντιπολίτευση περιμένει τη σειρά του για να την κάνει παραμάγαζό του... 



 

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2021

Οι "μπάτσοι παντού" είναι πρόοδος όσο η Κεραμέως είναι ο νέος Παπανούτσος...

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι δημοκρατικώς εκλεγμένη, δεν έχει καταλάβει την εξουσία με τη βία παρά μόνο με τα ψέματα, που κι αυτό συνιστά δημοκρατική παράδοση του τόπου μας. Από αυτό το σημείο, ωστόσο, έως του να χαρακτηρίζει την ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας και κέντρου παρακολούθησης συνομιλιών εντός τού πανεπιστημίου ως προοδευτικό μεταρρυθμιστικό έργο ανάλογο ενός Δελμούζου ή ενός Παπανούτσου η απόσταση είναι χαώδης. Σε ποιο κράτος δικαίου θα πας και θα υποστηρίξεις πως η πολιτική τού "μπάτσοι παντού" συνιστά πρόοδο και δεν θα πέσουν κάτω ξεροί από τα γέλια; Αντιθέτως, πήγαινε ρώτα σε οποιαδήποτε δικτατορία και θα συμφωνήσουν μαζί σου 100%...

Σύμφωνα με στοιχεία τού υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, από τον Αύγουστο του 2019, όταν και καταργήθηκε πλήρως το πανεπιστημιακό άσυλο, μέχρι και το Νοέμβριο του 2020 καταγράφηκαν μόλις τέσσερα (4) περιστατικά σε πανεπιστημιακούς χώρους για τα οποία κλήθηκε να παρέμβει η αστυνομία. Αν, όμως, χρειαζόμαστε ειδικό αστυνομικό σώμα για περιστατικά που μετριούνται στο δάχτυλο του ενός χεριού ετησίως τότε όλη η Ελλάδα θα καταταγεί στην αστυνομία και δεν θα παράγουμε τίποτα άλλο. Συνεπώς, Μητσοτάκης- Χρυσοχοΐδης (πριν ένα χρόνο έλεγε πως τα πανεπιστήμια δεν χρειάζονται αστυνομία)- Κεραμέως κι όσοι ασπάζονται τις ιδεοληψίες τους θα ήταν πιο έντιμο να παραδέχονταν ότι οι πολιτικές τους είναι συντηρητικές- στην πραγματικότητα είναι οπισθοδρομικές- από το να παριστάνουν και τους προοδευτικούς από πάνω γιατί ακριβώς ντρέπονται γι' αυτά τα οποία ψηφίζουν...

Δεν είναι δυνατό να έχουμε μια κοινωνία αποκλειστικώς γιατρών, δικηγόρων ή μηχανικών. Ομοίως, ωστόσο, δεν μπορούμε να έχουμε κοινωνική δικαιοσύνη αν δεν δίνουμε ίσες ευκαιρίες σε όλους να γίνουν γιατροί, δικηγόροι ή μηχανικοί. Κι ανάμεσα στα άλλα δεινά που επιφέρει το (αντί)εκπαιδευτικό νομοσχέδιο που ψηφίζεται αυτή την εβδομάδα είναι και το μπλοκάρισμα στους πιο αδύναμους μαθητές και λόγω οικονομικών δυσκολιών να κυνηγήσουν το όνειρό τους, αποκλείοντας δεκάδες χιλιάδες από τα ΑΕΙ. Αντί να αναβαθμίσουμε και την τεχνική εκπαίδευση κλείνουμε πόρτες και τις σφραγίζουμε ώστε οι ταξικές ανισότητες να διαιωνίζονται δίκην φυσικού φαινομένου, που θα έλεγε κι ο Κ. Μητσοτάκης... 

Όχι, κύριε πρωθυπουργέ, υπάρχει σοβαρός λόγος που οι κοινωνικές αδικίες δεν διδάσκονται στα βιβλία τής φυσικής και της βιολογίας. Δεν είναι φυσικές επιλογές, αλλά μιας επιχειρηματικής- πολιτικής- τραπεζικής- μιντιακής ελίτ που θέλει την αποκλειστικότητα για την αιμομικτική της σχέση με την εξουσία από το να ανοίξει το παιχνίδι για την κοινωνική πλειοψηφία...

 



 

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2021

Στο Μαξίμου γράφουν το ένα συγχωροχάρτι μετά το άλλο για βιαστές...

Όταν τα λάθη δεν είναι πολλά είναι και πιο εύκολο να τα παραδέχεσαι, ιδίως αν βρίσκεσαι σε ένα μιντιακό παρατεταμένο μήνα τού μέλιτος. Όταν, όμως, τα λάθη συσσωρεύονται τότε γίνεται και πιθανότερο να τα κρύβεις κάτω από το χαλί από το να απολογείσαι γι' αυτά ή, όταν πιάνεσαι με τη γίδα στην πλάτη, να δίνεις εξηγήσεις με τις οποίες θεωρείς τους συνομιλητές σου βλαμμένους. Υπάρχει, βεβαίως, και η πρακτική των αποδιοπομπαίων τράγων, μόνο που δεν πιάνει πάντοτε. Ο Κ. Μητσοτάκης αυτοπροσώπως ήταν, για παράδειγμα, στην Πάρνηθα και στην Ικαρία κι εκείνος επέλεξε τον Δ. Λιγνάδη για διευθυντή τού Εθνικού Θεάτρου κι αυτές οι ευθύνες δεν μπορούν να μετακυλιστούν εύκολα αλλού...

Ο πρωθυπουργός δεν κυβερνά ελέω θεού, δεν είναι μονάρχης ούτε πάπας για να έχει το αλάθητο και να αποφεύγει οποιαδήποτε κριτική. Οφείλει, και για τη δική του αξιοπιστία, να αναγνωρίζει τα λάθη του ενώπιον αυτών που θεωρεί υπηκόους του. 

Στη συγκεκριμένη, ωστόσο, περίπτωση δεν έχουμε έναν πρωθυπουργό που απλώς διαπράττει ανθρώπινα κι άρα συγχωρητέα σφάλματα. Έχουμε έναν πρωθυπουργό που συναγελάζεται και προστατεύει ακόμα και καταγγελλόμενους ως βιαστές- Κ. Φρουζής, Ν. Γεωργιάδης, Δ. Λιγνάδης- χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσωπικής του φαυλότητας...

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν ακολουθεί μόνο μία νεοφιλελεύθερη ατζέντα, αλλά και μία άκρως συντηρητική, επενδύοντας στο φόβο. Μπλοκάρει, για παράδειγμα, μαζί με την εξίσου υπερσυντηρητική κυβέρνηση Ορμπαν στην Ουγγαρία, κοινοτική οδηγία για την ισότητα των δύο φύλων ενώ, την ίδια ώρα, επιτίθεται στις μονογονεϊκές οικογένειες και τα ομόφυλα ζευγάρια... 

Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του έχουν ποντάρει σε κάθε στερεότυπο προκειμένου να διαιωνίσουν την εξουσία τους με την αλαζονεία πως αυτή θα διαρκέσει για πάντα. Λογαριάζουν, όμως, δίχως την κοινωνική οργή που συσσωρεύεται και η οποία ψάχνει μια αφορμή για να εκδηλωθεί. Θα βρει, και γρήγορα μάλιστα, αφού ο Κ. Μητσοτάκης μέσα στην αναισθησία του ούτε που καταλαβαίνει πόσο προκλητικός γίνεται με τα επικοινωνιακά του σόου...  



 



 

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2021

Η πτώση του Ικαρου...

Στο λεξικό τού νεοφιλελεύθερου η αγανάκτηση απέναντι στην κοινωνική αδικία έχει μία πολύ απλή εξήγηση: πρόκειται για το φθόνο των τεμπέληδων μετριοτήτων που επειδή δεν έχουν το ταλέντο και την εργατικότητα των πλούσιων τους φθονούν κι απαιτούν μερίδιο από τον πλούτο τους που δεν το αξίζουν. Και μέσα σε ένα διεστραμμένο νιτσεϊσμό έχουν αποδώσει στους εαυτούς τους χαρακτηριστικά υπεράνθρωπου που δεν τους αναλογούν και με αυτά δικαιολογούν τα δύο μέτρα και δύο σταθμά με τα οποία κρίνουν τις δικές τους πράξεις και των άλλων...

Ο Κ. Μητσοτάκης δεν είναι ούτε ανέμελος ούτε αφελής. Αν πίστευε ότι με το κορονοπάρτι προσέβαλλε την πλειονότητα των Ελλήνων που μένουν κλεισμένοι στα σπίτια τους από τις έξι το απόγευμα και πάλι θα πήγαινε, αλλά με τη μέγιστη δυνατή μυστικότητα και υπό την ανοχή των συμβατικών μίντια. Όπως και στην Πάρνηθα, όμως, έτσι και στην Ικαρία ο πρωθυπουργός μας θεωρεί πως εκείνος, λόγω θέσης και, κυρίως, λόγω ονόματος και οικονομικού πρεστίζ, δικαιούται απολαύσεις που για τους πολλούς είναι απαγορευμένες. Ο ίδιος άνθρωπος που μας απειλούσε πριν μερικές εβδομάδες πως θα μας αύξανε το πρόστιμο στα 500 ευρώ αν δεν ήμασταν υπεύθυνοι έχει καταστήσει την ανευθυνότητα προσωπικό του trademark και ντρέπεται γι' αυτό μόνο όταν του το επισημαίνουν οι δημοσκοπήσεις...

Η πρωθυπουργική αλαζονεία δεν αφορά μόνο τη στήλη των παραπολιτικών. Συνιστά το modus operandi μιας κυβέρνησης που έχει πιστέψει το ίδιο της το δημοσκοπικό ψέμα, που εκτιμά πως θα εξουσιάζει για πάντα και γι' αυτό μπορεί να κάνει ό,τι θέλει δίχως να λαμβάνει κανέναν υπόψη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και το νομοσχέδιο για τα πανεπιστήμια που Κεραμέως- Χρυσοχοΐδης θεωρούν τόσο τέλειο ώστε δεν έκαναν δεκτή ούτε μια πρόταση κομμάτων και φορέων κι ας έχει ξεσηκωθεί η πανεπιστημιακή κοινότητα. Όπως, όμως, προηγούμενοι πρωθυπουργοί έτσι κι ο Κ. Μητσοτάκης θα μάθει με το σκληρό τρόπο πως sic transit gloria mundis, πως όταν πιστέψεις ότι είσαι άτρωτος τότε είναι που γίνεσαι περισσότερο ευάλωτος...

 


 

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2021

Τον Στάλιν υπονόμευαν οι γιατροί, τον Μητσοτάκη οι νοσηλευτές...

Λίγο πριν πεθάνει, ο Στάλιν τα είχε βάλει και με τους γιατρούς, οι οποίοι υποτίθεται πως είχαν συνωμοτήσει για να εξοντώσουν τον ίδιο και κορυφαίους μπολσεβίκους. Ο Κ. Μητσοτάκης δεν είναι Στάλιν- αλίμονο, όμως, αν η σύγκριση γίνεται με τον "πατερούλη" για να φαίνεται ο δικός μας "μπαμπάκας" δημοκρατικότερος-, δεν στέλνει ανθρώπους στο εκτελεστικό απόσπασμα και στα γκουλάγκ, αλλά έχει την ίδια τάση να αναζητά αποδιοπομπαίους τράγους για να καλύπτει δικά του εγκληματικά λάθη. Τη μία του φταίνε οι νέοι, την άλλη οι κάτοικοι συγκεκριμένων περιοχών, τώρα οι νοσηλευτές που δήθεν δεν εμβολιάζονται, ποτέ όμως ο ίδιος...

Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από την πρώτη καραντίνα κι ο πρωθυπουργός κινείται ακόμα στη σφαίρα των "θα" για την ενίσχυση της δημόσιας υγείας. Οι ΜΕΘ υποτίθεται πως έχουν αυξηθεί, αλλά μας ετοιμάζουν νέο σκληρό λόκνταουν γιατί στους 600 νοσηλευόμενους σε αυτές "καιγόμαστε". 

Αφήστε που δεν έχουν προσλάβει γιατρούς και νοσηλευτές για να λειτουργήσουν κι αυτές που έχουν γίνει, κυρίως από δωρεές. Πολλοί, εξάλλου, από το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό είναι συμβασιούχοι κι όσοι τολμούν να παρουσιάσουν μια διαφορετική εικόνα από το εξιδανικευμένο κυβερνητικό- μιντιακό αφήγημα τιμωρούνται με διώξεις κι απειλούνται με άμεση απόλυση. 

Ούτε τις εφημερίες πληρώνονται καλά καλά, ενώ το ΕΣΥ έχει μετατραπεί σε σύστημα μίας νόσου προκειμένου οι ιδιωτικές κλινικές να μένουν καθαρές από την πανδημία και να θησαυρίζουν από τους απελπισμένους ασθενείς. Αν δεν πάσχεις από κοροναΐό, η κατάστασή σου είναι κρίσιμη και δεν έχεις λεφτά, καλύτερα έχε έτοιμη τη διαθήκη σου...

Κανείς δεν περιμένει από μία κυβέρνηση να έχει όλες τις σωστές απαντήσεις, ιδίως σε τόσο εξαιρετικές περιόδους. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ωστόσο, παρουσιάζει μια πρωτοφανή αυταρέσκεια, σε σημείο που να μην αποδέχεται προτάσεις τής αντιπολίτευσης- και να της ειρωνεύεται κι από πάνω- ακόμα κι όταν ήταν η ίδια που της είχε προτείνει για πρώτη φορά! 

Ο Κ. Μητσοτάκης, για παράδειγμα, είχε γράψει τον περασμένο Απρίλιο για την αναγκαιότητα η ΕΕ να αποκτήσει πρόσβαση στις πατέντες, αλλά όταν προσφάτως το πρότεινε κι ο Αλέξης Τσίπρας τον ειρωνεύτηκε πως θέλει να κρατικοποιηθεί η Pfizer, στην οποία παρεμπιπτόντως δείχνουμε ως Ευρωπαίοι μια ιδιαίτερη αδυναμία, μολονότι το ρωσικό εμβόλιο Sputnik αποδεικνύεται πιο αποτελεσματικό. Όπως κι αν έχει, από τη στιγμή που ο πρωθυπουργός θέλησε να καρπωθεί όλο το κομματικό κέρδος από την καλή διαχείριση του πρώτου κύματος, όταν βγούμε από το δεύτερο και τρίτο κύμα θα αναγκαστεί να υποστεί κι όλη την πολιτική φθορά που θα του επιφυλάξει μια κοινωνία που τώρα έχει παγώσει τη ζωή της, αλλά όταν την ξαναβρεί θα ζητήσει εξηγήσεις για το ότι αφέθηκε στην ουσία αβοήθητη στην καταιγίδα... 

      






​ 



 

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2021

Είμαστε όλοι Μπογδάνος, αλλά δεν είμαστε όλοι κλόουν...

Με μισές αλήθειες κι ολόκληρα ψέματα πορεύεται η κυβέρνηση, ποτίζοντας με μικρές δόσεις δηλητήριου κάθε φορά μια κοινωνία που δείχνει πρόθυμη να το καταπιεί και σε μεγαλύτερες ποσότητες. Αυξήθηκαν, λόγου χάρη, τα κρούσματα αλλά "ξέχασαν" να μας πουν πως αυξήθηκαν και τα τεστ, όλως τυχαίως σε μια εποχή που το Μαξίμου το βολεύει να μείνουμε κλεισμένοι στα σπίτια μας αντί να βγούμε στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούμε για τις ταξικές πολιτικές στα πανεπιστήμια ή για την απλήρωτη εργασία, την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης και ποιος ξέρει τι άλλο από το καλάθι τού σχεδίου Πισσαρίδη. Η καταπάτηση ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων δεν αφορά αποκλειστικώς τους μετανάστες και τους πρόσφυγες ή όσους έχουν σεξουαλική παρέκκλιση- κατά την βλαχοϋπουργάρα Τσιάρα-, αλλά αγγίζει πλέον και τον κάθε Ελληναρά λούμπεν προλετάριο που πιστεύει ότι από τις ανασφάλειές του τον προστατεύουν εκείνοι που του τις δημιουργούν...

Την ίδια ώρα, τα ψέματα για την αντιμετώπιση της υγειονομικής και οικονομικής κρίσης δίνουν και παίρνουν. Από τον αριθμό των ΜΕΘ έως τα χρήματα που δόθηκαν το 2020 για την ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας κι από τα διπλά βιβλία καταγραφής των κρουσμάτων και τον εμβολιασμό ημέτερων έως την επιλεκτική χρηματοδότηση κολλητών και φίλων τα δύο μέτρα και δύο σταθμά έχουν καταντήσει κυβερνητική νόρμα... 

Για όλα αυτά και για πολλά άλλα συσσωρεύεται κοινωνική οργή η οποία θα εκδηλωθεί μόλις ξεμυτίσουμε από τις οικίες- φυλακές μας. Μην απορείτε, επομένως, που η κυβέρνηση, όπως και πολλές άλλες στον κόσμο οι οποίες έχουν επίσης τραγικές ευθύνες για τη διαχείριση της πανδημίας, δεν πολυβιάζεται να μας απεγκλωβίσει από την ομηρία μας. Τουλάχιστον όχι πριν "κολλήσουμε" οι περισσότεροι το σύνδρομο της Στοκχόλμης, αγαπήσουμε τους απαγωγείς μας και τους ξαναψηφίσουμε σε πρόωρες εκλογές...

Φυσικά η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν είναι η πρώτη, ούτε στην Ελλάδα ούτε στο εξωτερικό, που έχει επενδύσει στην τρομοκράτηση για να συγκρατήσει κοινωνικές αντιδράσεις και να συσπειρώσει τον πληθυσμό. Μπορεί, όμως, να είναι η πρώτη ιστορικώς σε αυτήν τη χώρα που έχει συγκεντρώσει τόση μιντιακή δύναμη ώστε να υπερτονίζει γεγονότα όταν τη βολεύει και να αποσιωπά άλλα όταν δεν τη συμφέρει... 

Όταν ο Νίκος Κοτζιάς, για παράδειγμα, λάμβανε και σφαίρες εξαιτίας τού διπλωματικού αριστουργήματος της Συμφωνίας των Πρεσπών τα ουκ ολίγα νεοδημοκρατικά παπαγαλάκια τον ειρωνεύονταν. Όταν γίνεται μια εμπρηστική επίθεση έξω από το σπίτι τού διψασμένου για αυτοπροβολή Κ. Μπογδάνου τα ίδια φερέφωνα το παρουσιάζουν σαν να γκρεμίστηκαν οι Δίδυμοι Πύργοι. 

Ομοίως, όταν συμβαίνει κάτι κακό σε ένα πανεπιστήμιο αυτομάτως ανακινούν στερεότυπα που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει για να κάνουν την τρίχα τριχιά. Δεν ζούμε, απλώς, στην εποχή που παράγονται "fake news" με τη σέσουλα, ζούμε στην εποχή που ως επί το πλείστον δεν παράγεται τίποτα άλλο στην ειδησεογραφία, με τις επιπτώσεις που έχει βεβαίως κάτι τέτοιο για τη δημοκρατία μας...

 


 

Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2021

Τρούμπα πέντε από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, πρότυπα τα κολέγια της αγορασμένης αριστείας...

Ακόμα και το ζευγαράκι τής Αγίας Παρασκευής Ν. Κεραμέως- Μ. Χρυσοχοΐδης αναγνωρίζουν ότι η όποια παραβατικότητα στα ελληνικά πανεπιστήμια αφορά τέσσερα πέντε κι όχι περισσότερα. Πρόκειται για τα ίδια πανεπιστήμια- ΕΚΠΑ, ΑΠΘ, Μετσόβιο, Πατρών, Ιωαννίνων- τα οποία σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα βρίσκονται μέσα στα καλύτερα 600 πανεπιστήμια του κόσμου σε σύνολο 12.000 που μετρήθηκαν... 

Κι όμως, οι υπουργοί Παιδείας και Προστασίας του Πολίτη κι ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν χάνουν ευκαιρία να συκοφαντούν τα ελληνικά ΑΕΙ, παρουσιάζοντάς τα ως άντρα ανομίας και παραβατικότητας όπου, ανάμεσα σε άλλα, διακινούνται όπλα και ναρκωτικά και γίνονται βιασμοί. Παρεμπιπτόντως, τα ιδιωτικά κολέγια, για τα οποία τόσο μοχθούν στην κυβέρνηση και στα οποία εισάγονται σπουδαστές με τα λεφτά τους, ακόμα κι αν έχουν παραδώσει λευκή κόλλα στις πανελλήνιες, βρίσκονται πολύ, πολύ χαμηλά σε παρόμοιες κατατάξεις...

Η εγκληματικότητα στα ελληνικά πανεπιστήμια καλύπτει το 0,1% της συνολικής εγκληματικότητας στη χώρα. Πιθανόν στο οικοδομικό τετράγωνο που ζω στο Παγκράτι να έχουν γίνει περισσότερα εγκλήματα, αλλά δεν προτείνω να μπει από ένας μπάτσος σε κάθε πολυκατοικία για να μας προστατεύει... 

Αν συστήναμε, επομένως, αστυνομικές μονάδες όπου υπάρχουν πιθανοί κίνδυνοι, έστω κι ελάχιστοι, θα έπρεπε να είχαμε ένα εκατομμύριο αστυνομικούς. Αλήθεια, με αυτόν τον τρόπο θα καταπολεμήσουμε την ανεργία, όταν μας λείπουν γιατροί, νοσηλευτές, δάσκαλοι ή καθηγητές;...

Εδώ κι ενάμισι χρόνο έχει καταργηθεί πλήρως το πανεπιστημιακό άσυλο, εξέλιξη που επιτρέπει στην αστυνομία να επεμβαίνει και τώρα στα πανεπιστήμια όταν προκύπτει κάτι αξιόποινο χωρίς να ρωτά κανέναν. Τι εμποδίζει, επίσης, την αστυνομία να χτυπά την παραβατικότητα πέριξ των σχολών ώστε να καθίσταται αναγκαία η παρουσία ανεκπαίδευτων ειδικών φρουρών εντός αυτών, που θα παρακολουθούν μάλιστα και την ηλεκτρονική επικοινωνία σε ένα control room; 

Μας περισσεύουν 50 εκατομμύρια ευρώ για την Παιδεία ώστε να τα σπαταλάμε και σε σκάνερ σαν αυτά που χρησιμοποιούνται στα αεροδρόμια; Πόσο χυδαίοι κι άρρωστοι, εν τέλει, μπορούν να είναι κάποιοι ώστε να πουλάνε νόμο, τάξη, ασφάλεια και ειρωνεία- θυμηθείτε και τι λέει κατά καιρούς ο κλόουν που έχουμε για υπουργό Ανάπτυξης- προκειμένου να μασκαρεύουν το ότι φτωχοποιούν εκ νέου το λαό; Και τι είδους λαός είναι αυτός που γιορτάζει τα 200 χρόνια από την εθνική του παλιγγενεσία μέσα στη σιωπή των αμνών λίγο πριν τα περιλάβει ο σφαγέας τους;...   




 

Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2021

Η τέχνη δεν αγιάζει τα μέσα...

Αν δείτε στο δρόμο έναν άντρα να φοράει φούστα, να έχει τα μαλλιά του βαμμένα μπλε και το πρόσωπό του γεμάτο μακιγιάζ στην καλύτερη περίπτωση θα γελάσετε μαζί του και στη χειρότερη θα του ασκήσετε μπούλινγκ ή και σωματική βία. Αν, πάλι, δείτε στο δρόμο έναν διάσημο- ιδίως αν είστε και θαυμαστής του- ντυμένο και βαμμένο με τον ίδιο τρόπο θα εξυμνήσετε το "ανεπανάληπτο, πρωτοποριακό, αυθεντικό" στιλ του, το οποίο γρονθοκοπεί τον κομφορμισμό και μένει διαχρονικό γιατί υπερβαίνει τις νόρμες. Γενικότερα, αν είσαι διάσημος μπορείς να λες και να κάνεις τα πάντα και οι υπόλοιποι να τα δικαιολογούν γιατί, απλούστατα, είσαι διάσημος...

Αν ανατρέξει κανείς στην ιστορία τού θεάτρου ή του κινηματογράφου και οι πρωταγωνιστές της στην Ελλάδα και στο εξωτερικό μιλήσουν με ειλικρίνεια, έχουν να διηγηθούν πολλές ιστορίες για ηθοποιούς ή σκηνοθέτες- θρύλους, οι οποίοι ήταν τύραννοι στις συνεργασίες τους. Ο εύσχημος τρόπος για να ειπωθεί είναι πως ήταν απαιτητικοί, αλλά στην πραγματικότητα έφταναν έως και σε εγκληματικές πράξεις. Θυμάστε, για παράδειγμα, την καταγγελία τής Μ. Σνάιντερ πως ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι κι ο Μάρλον Μπράντο ήταν ηθικός και φυσικός αυτουργός αντιστοίχως βιασμού της στο "Τελευταίο Τανγκό στο Παρίσι"...

Ο Μπερτολούτσι ήταν σπουδαίος σκηνοθέτης, ο Μπράντο ανυπέρβλητος ηθοποιός και η ταινία τους ένα αριστούργημα. Είχαν το δικαίωμα, ωστόσο, να διαπράξουν ένα έγκλημα του κοινού ποινικού δικαίου στο όνομα της τέχνης; 

Η απάντηση είναι ένα ξεκάθαρο όχι, γιατί όσο κι αν όλοι μας αναζητούμε στη μυθοπλασία μια διαφυγή από την καθημερινότητά μας, ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα, πολλώ δε μάλλον ένα έγκλημα. Γι' αυτό κι όσο σπουδαίος καλλιτέχνης κι αν είναι κάποιος, οφείλει πρώτος εκείνος να θυμάται πως δεν είναι και θεός ώστε να συμπεριφέρεται σε ανθρώπους, έστω κατώτερου ταλέντου από τον ίδιο, σαν να είναι μαριονέτες τις οποίες μπορεί να κάνει ό,τι θέλει στο όνομα του μεγαλείου του. Ως καλλιτέχνης θα παραμείνει μεγάλος, ως άνθρωπος όμως θα μείνει μικρός, ελάχιστος...