Όταν ο θυμός του λαού γίνεται οργή, τότε τρώει εκατό Πορτοσάλτε στην καθισιά του...

Ποιο είναι το επιχείρημα με το οποίο, τρόπον τινά, απάντησε η κυβέρνηση στη σκληρή κριτική για την ελευθεροτυπία στην Ελλάδα που της άσκησαν έξι διεθνείς οργανώσεις; Πως ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε για πρώτη φορά διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες 25 χρόνια μετά την πρώτη λειτουργία ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών! Βεβαίως, η κυβέρνηση  χαρακτήρισε το διαγωνισμό, χάρη στα αποτελέσματα του οποίου λειτουργούν και σήμερα τα κανάλια, παράνομο αλλά όταν δεν έχεις κάτι να πεις το πιθανότερο είναι να πεις ό,τι να 'ναι...

Φυσικά, το έτι προκλητικότερο είναι η δεξιά, και μάλιστα η δεξιά τού Μητσοτάκη, να καταγγέλλει το ΣΥΡΙΖΑ πως επιχειρεί να ελέγξει τους αρμούς τής εξουσίας. Επί δεκαετίες έχει οικοδομήσει ένα παρακράτος- μπετόν που ελέγχει τη δημόσια διοίκηση, τη δικαστική, αστυνομική, μιντιακή και κάθε άλλου είδους εξουσία, πέρα από τη νομοθετική κι εκτελεστική όταν κυβερνά. Αυτό το κράτος- παρακράτος δεν γκρεμίζεται από τη μία ημέρα στην άλλη και δεν θα είχε γκρεμιστεί ακόμα κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ έδειχνε όταν κυβερνούσε λιγότερη νωθρότητα στο να το ξεθεμελιώσει...

Όταν, σύμφωνα με το ΕΣΡ, το 70% της προβαλλόμενης ενημέρωσης από τα συστημικά μέσα αφορά την κυβέρνηση και τη ΝΔ είναι λογικό η αντιπολίτευση να μοιάζει σαν να κοιμάται το βαθύ ύπνο. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, άλλωστε, ακόμα θεωρούνται μέσα χαβαλέ, συνεπώς ό,τι παρουσιάζεται σε αυτά δεν έχει το ίδιο κύρος στη συνείδηση των πολιτών σε σχέση με όσα διαβάζει στις εφημερίδες ή βλέπει στους τηλεοπτικούς του δέκτες. 

Έρχονται, όμως, γεγονότα όπως η συναυλία ειρήνης για να αναθαρρήσει ο δημοκρατικός, προοδευτικός κόσμος που δεν βολεύεται ούτε με πολέμους ούτε με προπαγάνδα ούτε με τα κλεφτόδεντρα. Κι όταν ο θυμός τού λαού γίνεται οργή, τότε τρώει εκατό Πορτοσάλτε στην καθισιά του... 

  

 

Είναι "κωλοδεξιοί της ΕΡΕ" κι αν δεν τους αρέσει να αλλάξουν, αλλιώς ξυδάκι...

Η ελληνική δεξιά διακατέχεται από μία διαχρονική ψύχωση με τους τύπους και τη σοβαροφάνεια κι από μία πολύ διακριτική (sic) προσέγγιση της ουσίας. Τώρα, για παράδειγμα, δεν τους πειράζει και πολύ που αποδεικνύονται στην πράξη "κωλοδεξιοί τής ΕΡΕ", όπως τους χαρακτήρισε ο Νίκος Ξυδάκης, αλλά που κάποιος τους αποκάλεσε με αυτόν τον τρόπο. Κι αυτό μόλις μία εβδομάδα μετά από την θεσμοθέτηση πανεπιστημιακής αστυνομίας και τις ίδιες ημέρες που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να κόψουν την Ελλάδα στα δύο με το κλείσιμο της εθνικής οδού προκειμένου να εξυπηρετηθεί κι ο φίλος παραχωρησιούχος και κάνουν νέα δωράκια στους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς και στις αμοιβές των "golden boys" της ΕΡΤ...

Στην κυβέρνηση επιμένουν ότι κρατούν ανοιχτή τη Βουλή και ψηφίζουν το ένα μετά από το άλλο άσχετα νομοσχέδια με την πανδημία γιατί η δημοκρατία δεν μπαίνει σε καραντίνα, σε αντίθεση και με τις διαδηλώσεις κατά των πολιτικών της. Την ίδια ώρα, ωστόσο, εκκρεμεί εδώ και δύο μήνες αίτημα του αρχηγού τής αξιωματικής αντιπολίτευσης για προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για θέματα δημοκρατίας και διαφάνειας, ενώ ο πρωθυπουργός αρνείται επανειλημμένως να απαντά σε ερωτήσεις που του θέτει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Με λίγα λόγια, οι "κωλοδεξιοί" κρατούν τους τύπους αφήνοντας ανοιχτό το Κοινοβούλιο, αλλά μόνο για να περνούν τα χαριστικά τους νομοσχέδια για κολλητούς και φίλους κι όχι για να τους ασκείται κριτική...

Όλο κι αυξάνονται τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, φορείς κι οργανισμοί που εντοπίζουν ζητήματα δημοκρατίας κι ελευθεροτυπίας στην Ελλάδα, κατατάσσοντάς την όλο και χαμηλότερα στους σχετικούς δείκτες. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την επιλογή τής διοίκησης της ΕΡΤ από τα τέσσερα πέμπτα της Επιτροπής Διαφάνειας της Βουλής- εμπεριέχει κι αυτοκριτική γιατί ούτε επί ημερών τής πρώτης φοράς Αριστεράς η δημόσια ραδιοτηλεόραση είχε αποφύγει τον πειρασμό τού κομματισμού- φυσικά και δεν επιλύει όλα τα προβλήματα. 

Θα ήταν, όμως, μία πολύ καλή αρχή και θα συνιστούσε ένα φωτεινό παράδειγμα και για τον τρόπο συγκρότησης του ΕΣΡ, καθώς και για τον τρόπο λειτουργίας των ιδιωτικών, αλλά κρατικοδίαιτων ΜΜΕ. Αν, όμως, ο Κ. Μητσοτάκης δεν το υλοποίησε μέχρι σήμερα που ήταν καβάλα στο δημοσκοπικό άλογο, μάλλον δεν θα το πράξει ποτέ. Δεν του το επιτρέπει και το προσωπικό του λάιφσταϊλ, άλλωστε, να παρουσιάζεται απολύτως διαφανής στο λαό...

 
 

Πολιτικός κρατούμενος των καναλαρχών...

Κάθε ημέρα που περνά γίνεται όλο και πιο φανερό γιατί η ΝΔ του άθλιου Κούλη δεν επιχειρεί να ρίξει την κυβέρνηση χρησιμοποιώντας το βάσιμο επιχείρημα πως φτωχοποιεί ακόμα περισσότερο τον πληθυσμό, αλλά γιατί δεν συγκροτείται ΕΣΡ. Σιγά σιγά, όμως, οι δικαιολογίες στερεύουν και στους πολίτες αποκαλύπτεται το πραγματικό πρόσωπο ενός πολιτικού αρχηγού ο οποίος σύρει την αξιωματική αντιπολίτευση σε μια μάχη στην οποία έχει απέναντί του το δίκιο, την πλειονότητα των ψηφοφόρων, ακόμα και σημαντική μερίδα τού κόμματός του. Έχει φτάσει, μάλιστα, στο σημείο να λειτουργεί ως κοινός εκβιαστής για τα μάτια των εθνικών μας νταβατζήδων- χρηματοδοτών του απαιτώντας να αποσυρθεί στο σύνολό του ένας νόμος που μόνο σε πολύ συγκεκριμένα σημεία του κρίθηκε αντισυνταγματικός από το αγαπημένο του ΣτΕ, προκειμένου να συναινέσει στη συγκρότηση ΕΣΡ. Κατά τα άλλα ο άθλιος Κούλης και οι πάτρωνές του ορκίζονται στην προστασία των θεσμών...

Ύστερα, εξάλλου, από 27 χρόνια στα οποία πάνω από δέκα έτη κυβερνούσε η ΝΔ  η τελευταία φιλοτιμήθηκε επιτέλους να καταθέσει πρόταση νόμου για τις τηλεοπτικές άδειες, η οποία ωστόσο αποτελεί αντιγραφή τού νόμου Παππά- ναι, του ίδιου που θέλει η Πειραιώς να αποσυρθεί για να ψηφίσει ΕΣΡ- εκτός βεβαίως από τον αριθμό των αδειών και την υποχρέωση των καναλαρχών να απασχολούν τουλάχιστον 400 εργαζόμενους έκαστος. Υπενθυμίζω ότι η αξιωματική αντιπολίτευση κλαιγόταν κι οδυρόταν μαζί με τους θεωρητικώς υπό απόλυση δημοσιογράφους των τηλεοπτικών σταθμών που δεν είχαν λάβει άδεια για την προστασία τού δικαιώματος στην εργασία. Ύστερα από όλα αυτά είναι να μην ισχυρίζεται κανείς πως αν υπήρχε υποκρισιόμετρο ο άθλιος Κούλης θα είχε σπάσει όλα τα ρεκόρ;...

Δεν είμαι υποστηρικτής τής οικογενειακής ευθύνης. Κάθε άτομο πρέπει να κρίνεται με βάση τις δικές του επιδόσεις. Κακά τα ψέματα όμως, το οικογενειακό και κοινωνικό μας περιβάλλον διαμορφώνει σε σημαντικό βαθμό αυτό που είμαστε. Δίνω, επομένως, ένα ελαφρυντικό στον πρόεδρο της ΝΔ γιατί ανδρώθηκε και πολιτικώς σε ένα περιβάλλον όπου η ίντριγκα, η πλεκτάνη και η υπεράσπιση του ατομικού συμφέροντος, το οποίο αλληλοδιαπλέκεται διαχρονικά με αυτό του αποκαλούμενου "συστήματος", βρισκόταν στο καθημερινό μενού. Παιδί τής αποστασίας ο ίδιος, ενός δηλαδή από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα κακοποίησης της ελεύθερης βούλησης του λαού προς τέρψη των μεγάλων συμφερόντων, δυσκολεύεται και σήμερα να υπερασπιστεί κάτι διαφορετικό από αυτό που του έμαθε ο πατέρας και η μεγαλύτερη αδελφή του να υπερασπίζεται: τους πλούσιους έναντι των φτωχών, τους έχοντες και κατέχοντες σε βάρος τής κοινωνικής πλειοψηφίας. Γι' αυτό κι ένας τέτοιος πολιτικός αρχηγός είναι επικίνδυνος ήδη από τις οδηγίες χρήσης, πόσω μάλλον για να αναλάβει κυβερνητική ευθύνη ένας πολιτικός κρατούμενος των καναλαρχών...  

Φταίει ο Τσίπρας και για το ότι ο Πολύδωρας είναι ό,τι πλησιέστερο σε εντιμότητα διαθέτει η δεξιά...

Ποιο είναι το σημαντικότερο προσόν που πρέπει να έχει ο νέος πρόεδρος του ΕΣΡ; Να είναι Αριστερός, να μην έχει διατελέσει υπουργός δεξιών κυβερνήσεων ή να έχει αντιπαρατεθεί με τη διαπλοκή κατά τη διάρκεια της πολιτικής του διαδρομής, ανεξαρτήτως αν οι πολιτικές του απόψεις ορισμένες φορές φλερτάρουν με τα άκρα; Κάθε σώφρων πολίτης που παρακολουθεί από απόσταση τη μάχη για τις τηλεοπτικές άδειες, την ίδια ώρα που τα πραγματικά του εισοδήματα συνεχίζουν να συρρικνώνονται, καταλήγει στην ίδια απάντηση προς το πολιτικό προσωπικό τής χώρας: "βρείτε, επιτέλους, πρόσωπα κοινής αποδοχής, συγκροτήστε το ΕΣΡ, κάντε το διαγωνισμό κι ασχοληθείτε λίγο και με εμάς κι όχι μόνο με τους ολιγάρχες, είτε με καλό είτε με κακό σκοπό"...

Τώρα που η απόφαση του ΣτΕ, την οποία ακόμα πανηγυρίζουν στη ΝΔ, έκρινε αντισυνταγματικό ότι ο διαγωνισμός δεν έγινε από το ΕΣΡ και μόνο γι' αυτό ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για την αντιπολίτευση να προτείνει συγκεκριμένα πρόσωπα προκειμένου να τύχουν και της κυβερνητικής αποδοχής. Δεν θέλει ο άθλιος Κούλης τον Β. Πολύδωρα- ο οποίος έχει υπηρετήσει τη ΝΔ, ακόμα και τον πατέρα τού σημερινού αρχηγού της, περισσότερα χρόνια από ό,τι το έχει πράξει ο ίδιος ο πρόεδρός της, γιατί δεν είναι φίλος τού Χριστοφοράκου; Ωραία, ας μας πει ο φίλος τού Χριστοφοράκου και του Στ. Παπασταύρου ποιον θέλει κι αν η πρότασή του δεν είναι καταφανώς γελοία και δεν την κάνει δεκτή ο Ν. Παππάς τότε ας εκθέσει με αυτόν τον τρόπο το Μαξίμου. Σε κάθε διαφορετική περίπτωση το μόνο που καταφέρνει είναι να προσθέτει επιχειρήματα σε εκείνους που πιστεύουν ότι όλο αυτό το χρονικό διάστημα ο άθλιος Κούλης δεν διεξάγει μια μάχη για την ελευθεροτυπία αλλά για τη διάσωση των εθνικών μας νταβατζήδων...

Η προσχώρηση αρκετών στελεχών τού ΠΑΣΟΚ στο ΣΥΡΙΖΑ τα τελευταία χρόνια, η κυβερνητική συνεργασία με τον Π. Καμμένο, η πρόταση για Β. Πολύδωρα στο ΕΣΡ και η πολεμική που έχει δεχθεί η κυβέρνηση γι' αυτές τις αναγκαστικές- τουλάχιστον όσον αφορά τα πρόσωπα της δεξιάς- επιλογές της μαρτυρούν και την ηθική κατάντια τού πάλαι ποτέ δικομματισμού, του οποίου συνεκτικός ιστός ήταν το συμφέρον και τίποτα παραπάνω. "Ξαφνικά" οι ομοτράπεζοι του Τσοχατζόπουλου που παρέμειναν στο ΠΑΣΟΚ υποστηρίζουν πως απαλλάχθηκαν από άλλους ομοτράπεζους του φυλακισμένου πρώην υπουργού οι οποίοι έκαναν άλλες πολιτικές επιλογές είτε από αφοσίωση στις ιδρυτικές αρχές τής 3ης του Σεπτέμβρη, τις οποίες αρχειοθέτησε το πάλαι ποτέ Κίνημα μετά από τον θάνατο του ιδρυτή του, είτε από αγάπη για την εξουσία. "Ξαφνικά", επίσης, για τους νεοδημοκράτες πολιτικοί όπως ο Π. Καμμένος κι ο Β. Πολύδωρας  χαρακτηρίζονται φαιδρές προσωπικότητες. όσο βρίσκονταν, ωστόσο, στο "μαντρί" κι έφερναν ψηφαλάκια ήταν αγωνιστές τής μεγάλης συντηρητικής παράταξης που χωρά τους πάντες, από χουντικούς και βασιλικούς έως νεοφιλελεύθερους. Όταν έχεις, μάλιστα, για αντιπρόεδρό σου τον Αδ. Γεωργιάδη είναι γελοίο να αποκαλείς τους άλλους "ψεκασμένους"...

Η Αριστερά ανέλαβε τη διακυβέρνηση του τόπου σε μια εποχή που η χώρα ήταν και είναι στριμωγμένη στα σκοινιά από καταστροφικές επιλογές άλλων. Σε τέτοιες εποχές, άλλωστε, είναι που η Ιστορία θυμάται την Αριστερά, αρκεί και μόνο να υπενθυμίσω την εαμική Εθνική Αντίσταση. Σε αυτό το ναρκοθετημένο περιβάλλον, όπου οι νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες των δανειστών διαπλέκονται με τη διαφθορά τού παλιού κομματικού συστήματος και των ελίτ που αυτό εκπροσωπεί, ο Αλέξης Τσίπρας έχει ήδη υποχρεωθεί σε τακτική υποχώρηση υπογράφοντας το τρίτο μνημόνιο. Τώρα οι φαύλοι του ζητούν να αφήσει αρρύθμιστο το μιντιακό τοπίο ώστε να εξακολουθήσουν να το λυμαίνονται και με αυτό να επηρεάζουν- όσο βεβαίως είναι αυτό εφικτό στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης- την κοινή γνώμη. Αν το ΚΚΕ του έλεγε το "ναι" τον Ιανουάριο του 2015 ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα κυβερνούσε σήμερα με ένα κόμμα όπως οι ΑΝΕΛ. Αν οι δανειστές είχαν συμφωνήσει με το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης για έξοδο από την κρίση, δεν θα βρισκόμασταν τώρα κοντά και σε ένα τέταρτο μνημόνιο. Αν η ΝΔ είχε συμφωνήσει στη συγκρότηση του ΕΣΡ, δεν θα είχε αναλάβει ο υπουργός Επικρατείας την ευθύνη τέλεσης του τηλεοπτικού διαγωνισμού. Στο κάτω κάτω της γραφής δεν είναι δυνατό η Αριστερά να απολογείται και για το ότι ο Π. Καμμένος κι ο Β. Πολύδωρας είναι ό,τι πλησιέστερο σε εντιμότητα διαθέτει η δεξιά...





  

Δώσε Αλέξη τα 258.000.000 ευρώ σε αναδρομικά δικαστών κι ο κόσμος μας θα γίνει πιο συνταγματικός...

Η παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας με λιγότερες από 180 ψήφους από τη Βουλή, όπως συνέβη με το πρώτο μνημόνιο, κρίθηκε συνταγματική από το ΣτΕ. Όπως συνταγματικά κρίθηκαν το μαύρο στην ΕΡΤ, το PSI που κατακρήμνισε τα ασφαλιστικά Ταμεία, ή το κόψιμο μισθών και συντάξεων, εκτός "φυσικά" των δικαστών. Αντισυνταγματικός κρίθηκε μόνο ο νόμος που έβαζε κανόνες σε 27 χρόνια ασυδοσίας, τα οποία είχαν άμεσο, αμεσότατο αντίκτυπο στην πολιτική, οικονομική και τραπεζική ζωή τής χώρας και τα οποία έπαιξαν το ρόλο τους στη χρεοκοπία της...

Η κυβέρνηση διέπραξε το κολοσσιαίο "λάθος" να μην κατευθύνει τα 258.000.000 ευρώ των τηλεοπτικών αδειών στους Συμβούλους της Επικρατείας, αλλά στην κοινωνία, στα νοσοκομεία και στους παιδικούς σταθμούς για παράδειγμα. Σε διαφορετική περίπτωση οι δικαστικοί ίσως και να αποφάσιζαν διαφορετικά. Ο βίος και η πολιτεία, άλλωστε, μερίδας (μόνο;) αυτών έχει αποδείξει ότι δεν κινητροδοτούνται ούτε από την απονομή δικαίου ούτε από το δημόσιο συμφέρον, αλλά από το καλό τής τσεπούλας και γενικότερα της πάρτης τους. Ρωτήστε και τον αντιπρόεδρο που έδινε τα θέματα των εξετάσεων στη γκόμενά του, πάντοτε συνταγματικώ τω τρόπω βεβαίως βεβαίως...

Ακόμα κι έτσι, ωστόσο, το ΣτΕ έκρινε αντισυνταγματική αποκλειστικώς τη διάταξη του νόμου Παππά που μεταφέρει στο υπουργείο από το ΕΣΡ την αρμοδιότητα τέλεσης του διαγωνισμού. Σαν να μην ξέρουν οι δικαστές, οι οποίοι δεν μίλησαν για αντισυνταγματικότητα του περιορισμένου αριθμού αδειών, πως αυτή ήταν η πρόθεση της κυβέρνησης αλλά ο άθλιος Κούλης δεν συναίνεσε στη συγκρότηση της Ανεξάρτητης Αρχής μολονότι είχε προταθεί να απαρτίζεται κυρίως από κεντροδεξιούς...

Πώς είναι δυνατό οι "έκτακτες συνθήκες" να δικαιολογούν την υποταγή τής χώρας σε ένα άγριο καθεστώς λιτότητας επί δικαίους κι αδίκους, όπως είναι τα μνημόνια, αλλά να μην ισχύουν για τη ρύθμιση ενός αρρύθμιστου πεδίου τής δημόσια σφαίρας επί τρεις περίπου δεκαετίες, όταν μάλιστα το ίδιο το ΣτΕ έχει παραδεχθεί την αντισυνταγματικότητα του παρόντος καθεστώτος; Κι όμως, οι "σεβάσμιοι" δικαστές μας δεν αποδέχθηκαν ούτε καν να αξιολογήσουν αν η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε από το διαγωνισμό ωφελεί περισσότερο παρά βλάπτει το δημόσιο συμφέρον...

Όπως κι αν έχει, αυτή η κυβέρνηση είτε θα φτάσει μέχρι τις εκλογές τού 2019 είτε θα πέσει νωρίτερα γιατί δεν θα έχει βελτιώσει την ποιότητα ζωής των περισσότερων Ελλήνων. Δεν θα πέσει, όμως, όσο κι αν έχουν λυσσάξει ορισμένοι, γιατί αναγκάζεται να επιστρέψει 258.000.000 ευρώ σε τέσσερις ζάπλουτους ολιγάρχες αντί να τα διανείμει σε γονείς, άρρωστους και φτωχούς. Προφανώς πρόκειται για πολιτική ήττα της, ωστόσο στο συγκεκριμένο τουλάχιστον ζήτημα έχει την πλειοψηφία τού ελληνικού λαού με το μέρος της.

Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημά της στη σφοδρή σύγκρουσή με μια διεφθαρμένη ελίτ που αδυνατεί να κατανοήσει ότι δεν είναι οι τηλεοπτικές άδειες που την οδηγούν στην καταστροφή αλλά τα επί δεκαετίες αμαρτήματά της, τα οποία έχουν ονοματεπώνυμα, διευθύνσεις και είναι καταχωρημένα σε θαλασσοδάνεια και λίστες φοροδιαφυγής. Τι θα πουν τώρα, για παράδειγμα, οι ιδιοκτήτες τού MEGA στο προσωπικό τους που έχουν απλήρωτο και για το επικείμενο κλείσιμο του καναλιού; Πως φταίει ο Ν. Παππάς γι' αυτό; Οι καναλάρχες θα πληρώσουν γιατί αυτό είναι δίκαιο και γιατί είναι λαϊκή απαίτηση. Είτε το θέλουν κάποιοι επίορκοι δικαστές, η αντιπολίτευση και οι ολιγάρχες νταβατζήδες τους είτε όχι. Ο πόλεμος έτσι κι αλλιώς από την αρχή ήταν ταξικός. Όπως είχε γράψει κι ο Γιάννης Ρίτσος, "η πρώτη δικαιοσύνη είναι η σωστή διανομή τού ψωμιού"...

 

Πώς αποδέχονται οι έντιμοι νεοδημοκράτες που στήριξαν τον βασικό μέτοχο τον άθλιο Κούλη;...

Ξέρετε σε ποια περίπτωση θα είχε δίκιο να κλαψουρίζει η ΝΔ για τις τηλεοπτικές άδειες; Αν είχε συναινέσει στη συγκρότηση του ΕΣΡ- το αρνήθηκε μολονότι η κυβέρνηση πρότεινε αρκετά κεντροδεξιά στελέχη για τη στελέχωσή του- κι αντί να δοθεί σε αυτό η σχετική αρμοδιότητα παραχωρούταν στον υπουργό Επικρατείας. Τότε θα είχε κάθε δικαίωμα να μιλά για αυταρχικό, σταλινικό καθεστώς. Μόνο που η αξιωματική αντιπολίτευση δεν συναινεί ακόμα και τώρα στη συγκρότηση της συγκεκριμένης Ανεξάρτητης Αρχής, παρέχοντας την απροκάλυπτη στήριξή της στη διαπλοκή, σε ένα σύστημα εξουσίας δηλαδή του οποίου η ίδια κι ο αρχηγός της αποτελούν σάρκες εκ της σάρκας του...

Στην αντιπολίτευση και στα βοθροκάναλα πανηγυρίζουν γιατί το ΣτΕ έκανε παραδεκτή την προσφυγή των τηλεοπτικών σταθμών. Θριαμβολογούν, μάλιστα, πως υπάρχουν ακόμα ανεξάρτητοι δικαστές. Κι αναρωτιέμαι, αν οι ίδιοι δικαστές σε μερικές ημέρες κρίνουν συνταγματικό το νόμο Παππά τι θα υποστηρίζουν οι όψιμοι διαφημιστές τους; Μήπως σε μια τέτοια περίπτωση οι σημερινοί ήρωες μετατραπούν και πάλι σε τσουτσέκια τής εκτελεστικής εξουσίας, προκειμένου κάποιοι να αποφύγουν τον πλήρη αυτοεξευτελισμό τους;...

Κι αν φυσικά και είναι κατανοητή και συγχωρητέα, αν θέλετε, η λύσσα των καναλαρχών να μην καταβάλουν στο δημόσιο ταμείο 256.000.000 ευρώ, πώς να δικαιολογήσει κανείς τα κόμματα της αντιπολίτευσης που αγωνίζονται για την αναρχία στο τηλεοπτικό τοπίο και για να μην κατευθυνθούν χρήματα στην υγεία και στην παιδεία, αλλά να παραμείνουν στις τσέπες των εθνικών μας νταβατζήδων; Αλήθεια, πώς αποδέχονται αυτή την καταισχύνη οι έντιμοι νεοδημοκράτες που είχαν στηρίξει και ψηφίσει το νόμο Καραμανλή για τον βασικό μέτοχο;...

Κατηγορήθηκε ο πρόεδρος του ΣτΕ γιατί είπε το αυτονόητο- πως οι δικαστές δικάζουν και με βάση το λαϊκό αίσθημα-, αν και θα μπορούσε να αποστεί από μια τέτοια τοποθέτηση. Δεν ισχυρίζομαι πως η δικαιοσύνη οφείλει να αποδίδεται με αποκλειστικό γνώμονα τη βούληση της πλειοψηφίας, ωστόσο οι κοινωνικές συνθήκες δεν είναι δυνατό να μην λαμβάνονται υπόψη. Η πιστή, κατά γράμμα τήρηση του νόμου καταλήγει στη μεγαλύτερη αδικία αν δεν συνυπολογίζει την πραγματικότητα και τις ανάγκες τής εποχής, αλλά κυρίως και την κοινή λογική...

Σκεφτείτε, για παράδειγμα, να υπάρχει ένα φανάρι στη μέση τής ερήμου, ο οδηγός να έχει πλήρη ορατότητα σε απόσταση χιλιομέτρων σε βορρά, νότο, ανατολή και δύση, να αποφασίζει να περάσει με κόκκινο και κάποιος τροχονόμος να πετάγεται από κάποιο θάμνο και να του κόβει πρόστιμο γι' αυτό. Ο υπερβάλλων ζήλος μερικές φορές δεν φανερώνει επαγγελματική ευσυνειδησία, αλλά είτε κοινωνική αναισθησία- στην καλύτερη των περιπτώσεων- είτε υποκρύπτει σκοπιμότητες που ντροπιάζουν και δεν περιποιούν τιμή στην Θέμιδα...

Υ.Γ.: Ο Θ. Αναστασιάδης, ο οποίος αντί να δίνει απαντήσεις στους βουλευτές για τα θαλασσοδάνεια που έλαβε έκανε χιουμοράκι για την κυβέρνηση, έσπευσε να καθησυχάσει τον Ηλ. Κασιδιάρη πως η ρυπαροφυλλάδα του θα αποκαταστήσει την "αδικία" σε βάρος των χιμπαντζήδων με τα μαύρα. Κατά τα άλλα, ο Θ. Πάγκαλος βλέπει κρυφές συμφωνίες ΣΥΡΙΖΑ- Χρυσής Αυγής όταν νεοφιλελευθερισμός- νεοφασισμός και τα παπαγαλάκια τους δεν ντρέπονται να φλερτάρουν ακόμα και δημοσίως. Θεμετός, που γράφουν και στο twitter...


  

"Τώρα πέφτουν οι θρόνοι και τραντάζει η γης"...

Ορισμένοι εξακολουθούν να παριστάνουν πως η δημοπράτηση των τηλεοπτικών αδειών έχει την ίδια σημασία και πολιτική επικινδυνότητα με μια πιθανή δημοπράτηση, για παράδειγμα, για άδεια ταξί. Είτε από συγγνωστή αφέλεια είτε από ασύγγνωστο δόλο ισχυρίζονται πως οι συνθήκες άκρας μυστικότητας με την οποία διεξάγεται η διαδικασία προσβάλλουν το κράτος δικαίου και τη δημοκρατία μας. Λες και δεν γνωρίζουν τον άγριο πόλεμο που συνεχίζει να μαίνεται από αντικρουόμενα συμφέροντα μεγαλοεπιχειρηματιών, τα οποία βρίσκουν ευήκοα ώτα σε κόμματα της αντιπολίτευσης. Λες κι ένα καθεστώς απόλυτης ασυδοσίας επί 27 χρόνια θα μπορούσε να τηρήσει τους στοιχειώδεις κανόνες δεοντολογίας, αν βρίσκονταν τηλεοπτικές κάμερες στην αίθουσα όπου διεξάγεται η δημοπράτηση...

Εκεί βρίσκονται οι συμμετέχοντες στο διαγωνισμό και η αρμόδια επιτροπή. Όπως σε ένα γάμο οι τρεις είναι πολλοί, έτσι και στην θεσμοθέτηση, επιτέλους, κανόνων στο τηλεοπτικό τοπίο δεν είναι απαραίτητες ούτε οι διαρροές ούτε η μετατροπή τους σε ριάλιτι σόου, όπου ανά πάσα στιγμή ο κάθε καναλάρχης θα ασκεί πίεση χρησιμοποιώντας τα μέσα που έχει στη διάθεσή του. Όποιος, άλλωστε, θεωρήσει πως δεν τηρήθηκε ορθώς η διαδικασία ή πως αυτή εξαρχής δεν ήταν ορθή μπορεί να απευθυνθεί στη δικαιοσύνη ή στην Ευρώπη, οι οποίες πάντως μέχρι στιγμής δεν έχουν δικαιώσει κανένα σχετικό αίτημα των καναλαρχών,και μάλιστα με περισσότερες από μία αποφάσεις ή γνωμοδοτήσεις τους. Άλλωστε, και μόνο η συμμετοχή των καναλαρχών στη διαδικασία τη νομιμοποιεί, αν μη τι άλλο ντε φάκτο...

Ξέρουν, ωστόσο, και οι ίδιοι οι υποψήφιοι, όπως και τα κόμματα και τα ΜΜΕ που τους στηρίζουν, πως τα όποια επιχειρήματά τους είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Ακόμα κι αν φέρναμε πέντε αξιολογητές από το εξωτερικό, με αδιαμφισβήτητες τεχνικές γνώσεις κι εντιμότητα, οι καναλάρχες θα έκαναν ένσταση γιατί δεν θα τους άρεσαν τα ρούχα που θα φορούσαν. Το θέμα είναι πως δεν ήθελαν ποτέ να ζυμώσουν, να πληρώσουν δηλαδή για τις τηλεοπτικές συχνότητες που χρησιμοποιούσαν τζάμπα από το 1989, γι' αυτό και ήταν διατεθειμένοι να κοσκινίζουν αιωνίως...

Η ΝΔ, για παράδειγμα, που κόπτεται να αναλάβει ρόλο το ΕΣΡ και καταγγέλλει τον "καναλάρχη" Ν. Παππά, δεν συναίνεσε στη συγκρότηση της ανεξάρτητης αρχής ακόμα κι όταν η κυβέρνηση της πρότεινε να αποτελείται από πολιτικές προσωπικότητες του δεξιού χώρου. Κι ενώ μέχρι πριν λίγες ημέρες έλεγε πως θα ακυρώσει το διαγωνισμό, τώρα ισχυρίζεται, κατόπιν και της λαϊκής δυσαρέσκειας για τη στάση της, πως απλώς θα τον επεκτείνει. Οι γραμματείς και οι φαρισαίοι ήταν λιγότερο υποκριτές...

Η κυβέρνηση, ωστόσο, κατηγορείται ακόμα και για τα πρόσωπα που ζητούν άδεια, όταν μάλιστα τα περισσότερα είναι γνωστό ότι ανήκουν στη δεξιά παράταξη. Είναι αλήθεια ότι το τηλεοπτικό "σπορ" είναι ακριβό, γι' αυτό και στην ουσία αποκλείονται ο Μήτσος από το Πέραμα ή ο Μπάμπης από τον Κολωνό. Αν είναι να κατηγορήσουμε, ωστόσο, τον Αλέξη Τσίπρα γιατί δεν έχει μετατρέψει μέσα σε ενάμισι χρόνο την Ελλάδα σε μια αταξική κοινωνία όπου δεν υφίστανται κοινωνικές διακρίσεις ώστε ο κάθε Έλληνας να μπορεί χάρη στο βαλάντιό του να διεκδικεί μια τηλεοπτική άδεια, τότε μάλλον σε κάποιους έχει χαθεί οριστικώς το μέτρο. Ούτε, εξάλλου, είναι δυνατό να αποκλειστούν υποψήφιοι οι οποίοι δεν έχουν καταδικαστεί από τη δικαιοσύνη μόνο και μόνο γιατί υπάρχει η λαϊκή αίσθηση πως είναι λαμόγια. Κι αν η δικαστική εξουσία δεν τους έχει μπουζουριάσει ακόμα, ε, ούτε γι' αυτό επιτρέπεται να κατακρίνουμε μια κυβέρνηση που επί των ημερών της η δικαιοσύνη αναπνέει πιο ελεύθερα από ποτέ άλλοτε...

Έχουν τεθεί δρακόντειοι κανόνες. Συμφωνώ πως η γυναίκα τού Καίσαρα δεν αρκεί να είναι, αλλά πρέπει να φαίνεται και τίμια. Ωστόσο αν, για παράδειγμα, ο Χρ. Καλογρίτσας καταθέσει μια πολύ καλύτερη οικονομική προσφορά από τους υπόλοιπους συνυποψηφίους του, αυτή θα πρέπει να απορριφθεί γιατί είναι κατασκευαστής ή συριζαίος; Τα πολιτικά φρονήματα ήταν λόγος κοινωνικού αποκλεισμού στην Ελλάδα σε παλιότερες εποχές και τα θύματα δεν ήταν δεξιοί. Καλώς ή κακώς- κακώς κατά τη γνώμη μου- τα ποσά που απαιτούνται για την αδειοδότηση και τη βιωσιμότητα ενός τηλεοπτικού σταθμού δεν τα έχει για να τα διαθέσει ένας μπακάλης ή ένας υπάλληλος, αλλά ένας εφοπλιστής ή κατασκευαστής ή, τέλος πάντων, ένας μεγαλοεπιχειρηματίας. Είναι άδικο; Ναι, κι οφείλει η κυβέρνηση της Αριστεράς να παραδώσει, όταν έρθει η ώρα, μια Ελλάδα με μεγαλύτερη κοινωνική δικαιοσύνη από τη σημερινή. Αλλά αν είναι να περιμένουμε, όπως το ΚΚΕ, να ζητήσει ο λαός τη δικτατορία τού προλεταριάτου για να κάνουμε μεταρρυθμίσεις, ζήτω που καήκαμε. Η πραγματικότητα δεν λειτουργεί με χρονοκαθυστέρηση, αλλά στο εδώ και τώρα κι όποιος δεν αρπάζει την ευκαιρία όταν του δίνεται, διαγράφεται από την Ιστορία...  




  

Οποιος αποκαλέσει τον Κούλη αχάριστο είναι συκοφάντης!

Τον Κούλη μπορείς να τον κατηγορήσεις για πολλά πράγματα-για παράδειγμα, για οικογενειοκρατία, ρουσφέτια, Siemens, νεοφιλελευθερισμό-, αχάριστος όμως δεν είναι. Τιμά εκείνους που τον έφεραν στην αρχηγία τής ΝΔ, και με το παραπάνω μάλιστα. Δεν έχει συμπληρώσει, άλλωστε, δύο εβδομάδες στη νέα του θέση κι έχει προλάβει να ξεχρεώσει κάποια γραμμάτια. Χαρακτηριστικότατη περίπτωση αποτελεί η στάση του στην προκήρυξη του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες, την οποία κάνει τα πάντα για να καθυστερήσει χρησιμοποιώντας λογικοφανείς δικαιολογίες. Είναι αλήθεια ότι αποτελεί παθογένεια του σχετικού νόμου το ότι τον αριθμό των αδειών αποφασίζει ο υπουργός. Ο Ν. Παππάς, όμως, δήλωσε πως αυτό θα διορθωθεί και η σχετική αρμοδιότητα θα δοθεί στο ΕΣΡ, τη συγκρότηση του οποίου καθυστερεί με κάθε τρόπο η αξιωματική αντιπολίτευση. Το μπαλάκι, επομένως, βρίσκεται στα χέρια τού Κούλη. Τί θα κάνει με αυτό; Θα παίξει ή θα το πετάξει στην εξέδρα, από όπου τον ζητωκραυγάζουν ασυγκράτητα οι καναλάρχες;...

Είναι, επίσης, αλήθεια ότι στην ΕΡΤ παρατηρούνται κρούσματα μεροληψίας υπέρ τής κυβέρνησης, όπως δεν είναι ψέμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προετοιμάζει τη δημιουργία ενός δικού του MEGA. Αυτές οι εξελίξεις, ωστόσο, δεν μπορούν να αποτελούν δικαιολογία για τη ΝΔ ώστε να μην συναινεί στην χάραξη κανόνων στην ιδιωτική τηλεόραση, ύστερα μάλιστα από 26 και πλέον χρόνια ασύδοτης λειτουργίας της. Προφανώς το ζητούμενο δεν είναι η αντικατάσταση των ψυχάρηδων, των βαρδινογιάννηδων ή των αλαφούζων από συριζαίους "ομολόγους" τους. Το θεσμικό πλαίσιο, πάντως, που έχει κατοχυρωθεί με τον προσφάτως ψηφισθέντα νόμο δημιουργεί δικλείδες ασφαλείας που θα καταργηθούν μόνο αν η ΝΔ δεν συναινέσει στη συγκρότηση του ΕΣΡ-οι κυβερνητικές προτάσεις για τη στελέχωσή του δεν περιχαρακώνονται μόνο σε αριστερά πρόσωπα- κι αναγκάσει την κυβέρνηση να προκηρύξει το διαγωνισμό μόνη της, δίχως την κατοχύρωση μιας Ανεξάρτητης Αρχής. Μήπως, όμως, έτσι ο Κούλης ναρκοθετεί άθελά του τον αγώνα των χρηματοδοτών του για επιβίωση;...

Περιμένω, εξάλλου, τον νέο αρχηγό να παρουσιάσει τις θέσεις του και για μια σειρά άλλων κομβικών ζητημάτων. Να μάθει, δηλαδή, ο ελληνικός λαός πόσο μεταρρυθμιστής είναι στην πραγματικότητα. Στο ασφαλιστικό, για παράδειγμα, είναι υπέρ τής μείωσης συντάξεων; Προσωπικώς δεν στέκομαι απέναντι στο ψαλίδισμα των μεγάλων, οι οποίες δεν αντιστοιχούν σε υψηλές εισφορές τού εργαζόμενου ή αφορούν προνομιούχους υπαλλήλους τού δημόσιου τομέα όπως οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ. Πώς θα αντιμετωπίσει τους ελεύθερους επαγγελματίες; Θα επιτρέψει να συνεχίζεται η μαζική φοροδιαφυγή τους- οι μισοί δηλώνουν εισοδήματα έως 5.000 ευρώ- ή θα συναινέσει στο να γίνονται οι συναλλαγές τους αποκλειστικώς με πλαστικό χρήμα ή μέσω τραπέζης ώστε να μην καίγονται τα χλωρά, οι συνεπείς και νομοταγείς δηλαδή, μαζί με τα ξερά;...

Στη δημόσια διοίκηση θα συμφωνήσει με την κυβερνητική πρόταση, η οποία δημιουργεί ένα πλέγμα προστασίας από την επέλαση του κομματισμού; Συμφωνεί πως πρέπει να ξεκαθαριστεί η ήρα από το στάρι και οι αγρότες να καταβάλουν περισσότερα στον κρατικό κορβανά, πόσω μάλλον όταν είναι αντιπαραγωγικοί, κι αυτός να μην ενισχύεται σχεδόν αποκλειστικώς από τους μισθωτούς; Θέλει ρύθμιση του χρέους και παραμονή τού ΔΝΤ στο πρόγραμμα; Κι αυτά είναι μερικά μόνο από τα ερωτήματα στα οποία καλείται να απαντήσει άμεσα, κι ας μην του τα έχει θέσει ακόμα κανένας διαπλεκόμενος δημοσιογράφος...





 

Από τους Συνταγματάρχες στον Ταγματάρχη δεν το λες και προβιβασμό για την ΕΡΤ...

Προσδοκία τής πλειονότητας του ελληνικού λαού είναι να τελειώσουμε μια και καλή με την εποχή των μνημονίων, τα οποία αντιμετώπισαν την ασθένεια παρέχοντας δηλητήριο στον άρρωστο οργανισμό. Φοβάμαι, ωστόσο, πως σε αρκετές περιπτώσεις λησμονούμε πως η Ελλάδα δεν ήταν ένας παράδεισος κοινωνικής δικαιοσύνης πριν ο ρεζίλης των Παπανδρέου βγάλει το διάγγελμά του από το Καστελόριζο, ακόμα κι αν πολλοί τη νοσταλγούν μέσα στη μαυρίλα τής τελευταίας πενταετίας. Αν άλλωστε όλα δούλευαν ρολόι, εκείνοι που θέλησαν να μετατρέψουν τη χώρα σε νεοφιλελεύθερο πειραματόζωο δεν θα μπορούσαν να βρουν μια πειστική δικαιολογία. Αδυνατώ, επομένως, να συμμεριστώ την κυβερνητική παρελθοντολαγνεία στις περιπτώσεις, για παράδειγμα, της παιδείας, όπου με το νόμο Μπαλτά αποφασίστηκε απλώς να προκριθούν οι παλαιότερες παθογένειες έναντι των πιο σύγχρονων, αλλά και της ΕΡΤ...

Ο δικτατορικός τρόπος με τον οποίο έκλεισε η δημόσια ραδιοτηλεόραση αποτέλεσε μια από τις πιο ακραίες πράξεις αυταρχισμού των σαμαροβενιζέλων, κι αυτές δεν ήταν λίγες. Το μαύρο στις οθόνες μας, το οποίο δεν είχαν αποτολμήσει ούτε καν οι δικτάτορες συνταγματάρχες, θα συμβολίζει διαχρονικά μια από τις χειρότερες περιόδους τού σύγχρονου νεοελληνικού κράτους. Αλίμονο, όμως, αν θεωρούμε προαγωγή για την ΕΡΤ την επιστροφή σε αυτή του Λ. Ταγματάρχη, ο οποίος κατά την προηγούμενη θητεία του υπηρέτησε κι εκείνος ένα κομματικό σύστημα φαυλοκρατίας που αναπαρήγαγε τα περιττώματά του δίκην εθνικού θησαυρού. Με αυτό δεν εννοώ πως ήταν επιθυμία μου να δω κάποιο συριζαίο διευθύνοντα σύμβουλο, αλλά μου είναι αδύνατο να πιστέψω ότι εκεί έξω δεν υπάρχει κανένας καλύτερος από κάποιον που έχει ήδη αποδειχθεί ανίκανος για έναν τόσο επιτελικό ρόλο...

Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι βαθύτερο από την επιλογή τού συγκεκριμένου προσώπου, αφού είναι δομικό. Η διοίκηση της ΕΡΤ δεν θα έπρεπε να επιλέγεται από την κυβέρνηση και, μάλιστα, να τίθενται τελεσίγραφα αποδοχής των επιλογών της στους βουλευτές τού ΣΥΡΙΖΑ. Υφίσταται εδώ και χρόνια μια απαξιωμένη ανεξάρτητη διοικητική αρχή, το ΕΣΡ, το οποίο αφού πρώτα ανασυγκροτηθεί θα έπρεπε να είναι αυτό που θα είχε την αρμοδιότητα διορισμού, εφόσον ο στόχος είναι πράγματι η νέα δημόσια ραδιοτηλεόραση να είναι ανεξάρτητη και πλουραλιστική...

Ο Αλέξης Τσίπρας είχε δίκιο στην ομιλία του στην Κ.Ε. του κόμματος, απαντώντας σε ένα λαμόγιο αρχισυνδικαλιστή, όταν εμμέσως πλην σαφώς υποστήριξε πως η ΕΡΤ δεν ξανάνοιξε για να βρουν μεροκάματο όλοι οι χαραμοφάηδες που είχαν βρει στασίδι σε αυτή τα προηγούμενα χρόνια. Ωστόσο, όπως και στα σχολεία, στα πανεπιστήμια και σε τόσους άλλους τομείς τής δημόσιας σφαίρας έτσι και στο ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής το μνημόνιο δεν κατάστρεψε μια σοσιαλιστική, ονειρική ουτοπία αλλά επιδείνωσε μια ήδη σαθρή κατάσταση. Το λουκέτο στην ΕΡΤ με πράξη νομοθετικού περιεχομένου εν μια νυκτί δεν μπορεί να ξεπλύνει τη σαπίλα που κυκλοφορούσε στους διαδρόμους της. Γι' αυτό και μεγαλύτερο σφάλμα ακόμα κι από αυτήν την επιλογή Ταγματάρχη ήταν πως στο νέο νόμο παραμένει στην εκάστοτε κυβέρνηση η εξουσία διορισμού τού Δ.Σ. της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης...

Φυσικά όλοι θα κριθούν εκ του αποτελέσματος. Ενδεχομένως στην πράξη η κυβέρνηση να μην αποδειχθεί παρεμβατική στη λειτουργία τής ΕΡΤ κι ο Λ. Ταγματάρχης να έχει ανανήψει από την αρρώστια τού λακεδισμού από την οποία υπόφερε χρόνια και χρόνια και σε συνεργασία με τον Διονύση Τσακνή, ο οποίος δεν έχει βεβαρημένο παρελθόν, να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο ένα πρότυπο μοντέλο ραδιοτηλεόρασης για όλο τον αναπτυγμένο κόσμο. Οπως, όμως, συμβαίνει και με τους διορισμούς συγγενών και φίλων στην κρατική μηχανή, η γυναίκα τού Καίσαρα δεν αρκεί να είναι αλλά πρέπει και να φαίνεται τίμια. Και στην ΕΡΤ τουλάχιστον αυτό δεν συμβαίνει...

Θα ήμουν, για παράδειγμα, πολύ πιο ήσυχος για την κυβερνητική επιλογή στο πρόσωπο του Λ. Ταγματάρχη αν αυτή δεν τύγχανε της αποδοχής τού MEGA και του Γ. Πρετεντέρη. Ενδεχομένως να είναι άδικο να κρίνεις κάποιον από τους φίλους του, αλλά αυτό δεν παύει να αποτελεί ένα από τα αντικειμενικότερα κριτήρια αξιολόγησης της προσωπικότητας του οποιουδήποτε. Πόσω μάλλον όταν τα δείγματα γραφής που μας έχει ήδη δώσει τα χαρακτηρίζεις περισσότερο ορνιθοσκαλίσματα παρά καλλιγραφία...