Ο Μητσοτάκης μας χαιρετά, το κενό παραμένει...

Ο Κ. Μητσοτάκης συνέδεσε από τη Θεσσαλονίκη το προσωπικό του μέλλον με το μέλλον τής χώρας που κυβερνά επί πάνω από εφτά χρόνια. Το νόημα των λεγομένων του ήταν πως αν δεν επανεκλεγεί πρωθυπουργός η Ελλάδα θα οδηγηθεί στα βράχια λόγω της πολιτικής αστάθειας που θα προκύψει αν του πάρουν το τιμόνι από τα χέρια και το δώσουν στον Τσίπρα, στον Ανδρουλάκη, στον Καραμανλή, στον Βενιζέλο, στον Δένδια ή σε οποιονδήποτε άλλο. Μπορεί και να συμβεί. Ποιος ξέρει. Το σίγουρο είναι, πάντως, ότι ο πρωθυπουργός δεν εξέπεμψε αυτοπεποίθηση από τη συμπρωτεύουσα αλλά το ακριβώς αντίθετο...  

Αν ο Μητσοτάκης δεν είναι αυτοδύναμος, είναι τελειωμένος. Θα πρέπει να επαναλάβει τον εκλογικό θρίαμβο του 2023 για να τα καταφέρει αλλά δεν είναι κάθε ημέρα πασχαλιά. Κι αν η Κεντροαριστερά δεν ήταν διασπασμένη ελλείψει κι ενός ηγέτη που θα την ενώσει δεν θα ήταν καν πρώτη η ΝΔ στις επόμενες κάλπες. 

Τα κόμματα, συνεπώς, που έχουν ελπίδες να μπουν στη Βουλή οφείλουν από τώρα να μας πούνε με ποιους μπορούν να συνεργαστούν και ποιες είναι οι "κόκκινες γραμμές" τους. Από το κατά πόσο, άλλωστε, θα τις τηρήσουν θα κριθεί μεσομακροπρόθεσμα και η αξιοπιστία τους...

Όπως κι αν έχει, η επόμενη κυβέρνηση, που θα είναι μάλλον συγκυβέρνηση, δεν θα είναι μακράς διαρκείας. Όχι γιατί η χώρα χρειάζεται απαραιτήτως αυτοδύναμες κυβερνήσεις- αυτές, άλλωστε, τη χρεοκόπησαν-, αλλά γιατί το σημερινό κομματικό σύστημα είναι αναντίστοιχο των λαϊκών προσδοκιών. 

Είναι είτε διεφθαρμένο είτε φθαρμένο είτε πολύ μέτριο για το άλμα προς τα μπρος. Η φύση, όμως, απεχθάνεται τα κενά και το σημερινό κάποια στιγμή θα καλυφθεί. Απλώς ελπίζω να μην γίνει με όρους μεσσιανισμού αλλά ενεργού λαϊκής συμμετοχής...