Ο Κυριάκος νεοφιλελεύθερος; Έλα καλέ...

Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του ο Κ. Μητσοτάκης έχει κάνει αρκετά για τα οποία δεν είχε προειδοποιήσει προεκλογικά. Δεν θυμάμαι, για παράδειγμα, να είχε ανακοινώσει από κάποιο μπαλκόνι πως θα νομιμοποιούσε το 13ωρο εργασίας ή τις απλήρωτες υπερωρίες. Από την άλλη, ωστόσο, ακόμα και οι πέτρες γνωρίζουν σε αυτή τη χώρα πως ο μητσοτακισμός ισούται με το νεοφιλελευθερισμό. Όλα τα σημάδια, άλλωστε, βρίσκονταν εκεί, όπως για παράδειγμα όταν υποσχόταν στους εργοδότες πως θα γκρέμιζε κάθε εμπόδιο που τους αναγκάζει να συμπεριφέρονται στους εργαζομένους τους ως υπαλλήλους κι όχι σαν δούλους...

Όταν, συνεπώς, σήμερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο οποίος εκ της θέσης του δεν δικαιούται να διατυπώνει δημοσίως προσωπική γνώμη, κάνει λόγο για περιορισμό τού επιδόματος ανεργίας στους δύο μήνες ουδείς δικαιούται να ισχυρίζεται μετεκλογικά πως δεν ήξερε και δεν γνώριζε. Πολλώ δε μάλλον όταν και οι προτάσεις τής ΝΔ για τη Συνταγματική Αναθεώρηση σε πολλά άρθρα συνταγματοποιούν το νεοφιλελευθερισμό, με πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα τα μηδενικά ελλείμματα. Στην τρίτη του θητεία, αν του την επιτρέψουμε, ο Μητσοτάκης θα ιδιωτικοποιήσει και το νερό και τον Παρθενώνα. Ήδη, άλλωστε, έχει ξεκινήσει τη σχετική προεργασία...

Όπως κι αν έχει, οι ολιγάρχες έχουν κάνει την επιλογή τους κι αυτή ακούει στο όνομα Ν. Δένδιας. Από τη ΝΔ, άλλωστε, θα προέρχεται κατά πάσα πιθανότητα κι ο επόμενος πρωθυπουργός. Όλοι οι υπόλοιποι επίδοξοι ηγεμόνες εργαλειοποιούνται από μια ελίτ η οποία δεν είναι διατεθειμένη να παραδώσει την εξουσία της στον κυρίαρχο λαό. Οι εκλογές σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι τόσο δημοκρατικές που αν δεν έχεις τουλάχιστον 50.000 ευρώ για ξόδεμα δεν έχεις σχεδόν καμία ελπίδα να γίνεις βουλευτής παρά μόνο αν είσαι ευρέως γνωστός από την επαγγελματική σου δραστηριότητα, οπότε είσαι μάλλον πλούσιος έτσι κι αλλιώς...