Στον επόμενο τόνο η Συμφωνία των Πρεσπών θα γίνει προδοτική...

Ακόμα και σήμερα αν συνομιλήσεις με κάποιον αμετανόητο τσιπρικό θα σου πει πως ένα από τα μεγαλύτερα λάθη τού ΣΥΡΙΖΑ ήταν πως δεν υπερασπίστηκε όσο θα έπρεπε το κυβερνητικό του έργο. Κι ως ένα βαθμό θα έχει δίκιο αφού το τελικό ισοζύγιο ήταν θετικό, μολονότι ούτε η πρώτη φορά Αριστερά προχώρησε σε ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις που θα κατοχύρωναν την κοινωνική δικαιοσύνη, την αναδιανομή τού πλούτου και τις ίσες ευκαιρίες για παραγωγή νέου. Τι να την κάνεις, όμως, την υπεράσπιση της κυβέρνησης Τσίπρα όταν ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας την αποδομεί (και) ο ίδιος στο βιβλίο του; Μόνο πως η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν προδοτική φαίνεται πως δεν έχει γράψει...

Ο μεγαλύτερος ένοχος για το ότι η χώρα έχει αναιμική αντιπολίτευση και την πιο διεφθαρμένη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης είναι ο Τσίπρας. Αυτός την άφησε στο 17,85% και στους μόλις 47 βουλευτές, αυτός υπονόμευσε τον διάδοχό του κι εργαλειοποίησε τον διάδοχο του διαδόχου του... 

Φυσικά μεγαλύτερο θύμα αυτής της κατάστασης είναι η κοινωνική πλειονότητα αλλά ακόμα μεγαλύτερα όσοι κι όσες περάσαμε την τελευταία δεκαετία τής ζωής μας επιχειρηματολογώντας, για παράδειγμα, για το πρώτο εξάμηνο του 2015, για τις τηλεοπτικές άδειες ή για τη Novartis με επιχειρήματα που αυτός ο οποίος τα χρησιμοποιούσε δεν τα πίστευε. Κι αυτό είναι ένα συλλογικό τραύμα το οποίο αν με κάποιο τρόπο δεν επουλώσει ο πρώην πρωθυπουργός το "πρώην" θα τον συνοδεύει για πάντα...

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετώπισε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2023 ήταν η αναξιοπιστία, όχι μόνο του αρχηγού του αλλά και του αρχηγού του. Γι' αυτό κι αναρωτιέμαι πώς αυτό το κυρίαρχο λαϊκό συναίσθημα για τον Τσίπρα θα ανατραπεί όταν με αυτά που έχουν διαρρεύσει από το βιβλίο του το επιτείνει; 

Γιατί να πιστέψουμε ξανά έναν πολιτικό ο οποίος στην ουσία αποδομεί τον εαυτό του προκειμένου να γοητεύσει ακροατήρια που τον θεωρούσαν ήδη αναξιόπιστο; Το μόνο που θα καταφέρει στο τέλος κι αργά ή γρήγορα θα είναι να προκαλέσει τη δυσφορία κι εκείνων που πιστεύουν ακόμα ότι δεν είναι διαφορετικός από το 2015, απλώς ωριμότερος...

  

   

Όχι Αλέξη μου, δεν ήταν αυτά τα λάθη σου...

Το να παραδέχεται ένας ηγέτης τα λάθη του δεν είναι ντροπιαστικό. Είναι γενναίο κι αν μη τι άλλο δείχνει πως δεν έχει χάσει την επαφή του με την πραγματικότητα. Ούτε μπορώ να κάνω δίκη προθέσεων για να ισχυριστώ δημοσίως πως τα παραδεχθέντα λάθη είναι αυτά που του υπαγορεύτηκαν από εκείνους που τον πολέμησαν επί χρόνια και τώρα τον χρησιμοποιούν ως χρήσιμο ηλίθιο γιατί φοβούνται τον διάδοχό του. Μπορώ, όμως, να ασκήσω κριτική και να ισχυριστώ πως δεν ήταν αυτά που παραδέχθηκες τα λάθη σου Αλέξη μου...

Φυσικά κι έγιναν λάθη τακτικής στα ζητήματα της Novartis και των τηλεοπτικών αδειών. Χρειάζονταν λεπτότεροι χειρισμοί. Από αυτό το σημείο, ωστόσο, μέχρι του να απολογείται ο πρώην πρωθυπουργός και για τους αδιευκρίνιστους ή εκείνους που τους δάνειζε πεντακοσάευρα η πεθερά τους ή για τους καναλάρχες που δεν είχαν πληρώσει ούτε ευρώ για 25 χρόνια η απόσταση είναι χαώδης. Κι αν μη τι άλλο, ο Τσίπρας αν έψαχνε mea culpa για να επιστρέψει στην πολιτική σκηνή θα μπορούσε να βρει πολλά, ιδίως για το χρονικό διάστημα 2019- 2023...

Ο ΣΥΡΙΖΑ συνετρίβη το Μάιο και τον Ιούνιο του 2023. Υπέστη τη μεγαλύτερη ήττα που έχει ποτέ υποστεί αξιωματική αντιπολίτευση. Πότε σκοπεύει να μας μιλήσει ο Αλέξης για τους λόγους που πιστεύει ο ίδιος ότι οδήγησαν σε αυτήν την ξεφτίλα; Κι αφού δεν μιλά στα συνέδρια του κόμματός του, να περιμένουν κάποια άλλη διαπλεκόμενη εκδήλωση όλοι εκείνοι που τον πίστεψαν και τον ψήφισαν όλα αυτά τα χρόνια και τώρα αισθάνονται προδομένοι;... 

  

 

Εκλογές το Σεπτέμβριο; Δεν είμαι καθόλου σίγουρος...

Δεν είμαι αντίθετος στην ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής, υπό μία όμως πολύ σοβαρή προϋπόθεση η οποία αν δεν τηρείται γεννά πολλά ερωτηματικά: να υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής για τους κατηγορούμενους πολιτικούς. Για την περίπτωση της Ρ. Δούρου αποδείχθηκε και με δικαστική απόφαση πως δεν υπήρχαν, ενώ στις περιπτώσεις Παππά- Παπαγγελόπουλου είναι αστείο να κατηγορούνται ο μεν πρώτος γιατί για πρώτη φορά οι ολιγάρχες αυτής της χώρας πλήρωσαν για τηλεοπτικές άδειες ο δε δεύτερος γιατί πίεσε ώστε να διαλευκανθεί ένα σκάνδαλο παγκόσμιων διαστάσεων, όπως αυτό της Novartis...

Πέρα, επίσης, από τη σοβαρότητα των καταγγελιών ο διώκτης πολιτικός οφείλει κι ο ίδιος να είναι αμέμπτου ηθικής, όχι μόνο ποινικής αλλά και πολιτικής. Σε διαφορετική περίπτωση η υποκρισία είναι το λιγότερο σοβαρό από τα ατοπήματά του. Αν θέλεις να κατηγορείς, για παράδειγμα, πολιτικούς σου αντιπάλους γιατί έβαλαν στο δημόσιο ταμείο μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από τις τηλεοπτικές άδειες, μάλλον οφείλεις να μην εισπράττεις για πάρτη σου αγροτικές επιδοτήσεις, ιδίως όταν δεν μπορείς να ξεχωρίσεις το δάκο από τη μουχρίτσα...

Ο Κ. Μητσοτάκης στήνει εδώ και μερικές εβδομάδες το προεκλογικό του αφήγημα με επιδόματα της πλάκας μπροστά σε αυτά που έχει πάρει από τους πολίτες για λογαριασμό των χορηγών του, δικαστικές διώξεις σε βάρος των αντιπάλων του και μεθοδική προσπάθεια να πείσει ότι για τις φυσικές καταστροφές που έτυχαν στη βάρδια των αντιπάλων του, τους οποίους έστειλε και στα δικαστήρια, φταίνε εκείνοι αλλά ο ίδιος δεν ευθύνεται γι' αυτές που γίνονται στη δική του βάρδια. Θεωρείται, μάλιστα, σχεδόν σίγουρο ότι ο πρωθυπουργός θα προκηρύξει εκλογές αμέσως μετά το Δεκαπενταύγουστο για να γλιτώσει από τα χειρότερα που έρχονται το χειμώνα. 

Δεν είμαι, όμως, καθόλου σίγουρος ότι θα είναι πρώτος στις δημοσκοπήσεις που θα έχει στα χέρια του- αυτές που δημοσιεύονται ούτε ο ίδιος τις πιστεύει- μετά το Δεκαπενταύγουστο. Ίσως η εξάντληση της τετραετίας να είναι ο μόνος τρόπος να ξεπεράσει τον πατέρα του σε χρόνια πρωθυπουργικής θητείας και μάλλον θα είναι η μοναδική του επιτυχία όταν πολύ σύντομα θα αρχίσει να γράφει τα απομνημονεύματά του...

 

  
 

Ουδεμία σχέση με καθαρή έξοδο από τα μνημόνια...

Ο Β. Μαρινάκης δεν είναι κουμπάρος τού Κ. Μητσοτάκη, αλλά της Ντ. Μπακογιάννη. Αν, επομένως, αυτή η πνευματική- θρησκευτική- συγγενική σχέση αφορούσε αποκλειστικώς και μόνο την αδελφή τού προέδρου τής ΝΔ δεν θα στοιχειοθετείτο πολιτική ευθύνη τού Κ. Μητσοτάκη για οτιδήποτε πράττει ο εφοπλιστής. Αλίμονο αν συμπεριλάβουμε την οικογενειακή ευθύνη στο πολιτικό μας λεξιλόγιο, πολλώ δε μάλλον και στο ποινικό...

Μόνο που και οι πέτρες γνωρίζουν σε αυτόν τον τόπο- δεν είμαστε, άλλωστε, και τόσοι πολλοί- πόσο στενή είναι η σχέση τής οικογένειας Μαρινάκη με την οικογένεια Μητσοτάκη. Τόσο στενή, μάλιστα, που κάποιοι μιλάνε ακόμα και για επιχειρηματική διασύνδεση. Προσβάλλει, επομένως, την κοινή λογική και τη στοιχειώδη νοημοσύνη μας το "ουδεμία σχέση έχω με τη ΝΔ και τον Κ. Μητσοτάκη" που εκστόμισε ο Β. Μαρινάκης...

Ο πνιγμένος, όμως, από τα μαλλιά πιάνεται και στο Μαξίμου θα πιαστούν τόσο από τα μαλλιά τού Β. Μαρινάκη όσο κι από εκείνα του Αδ. Γεωργιάδη ή της συζύγου Μητσοτάκη προκειμένου να μην εστιαστεί η δημόσια συζήτηση στο τι ακριβώς θα περιλαμβάνει η μεταμνημονιακή επιτροπεία, η οποία πιθανολογείται πως θα συνοδεύεται από νέες δεσμεύσεις. Ο νεοφιλελευθερισμός δεν τελειώνει τον Αύγουστο, αλλά θα συνεχιστεί με νέες οριζόντιες μειώσεις συντάξεων κι αφορολόγητου, ιδιωτικοποιήσεις μπιρ παρά κι αβέβαιο το αν και το πότε θα επανέλθουν οι συλλογικές συμβάσεις και θα πραγματοποιηθεί η αύξηση του κατώτατου μισθού. Την ίδια ώρα, η δημοσιογραφία θα εξακολουθήσει το κύλισμά της στο βούρκο, με δημοσιογράφους- μισθοφόρους οπαδούς ένθεν κακείθεν να μην ενημερώνουν, αλλά να προπαγανδίζουν με πραγματικά ή πλαστά στοιχεία...

Αυτή η κυβέρνηση εκλέχθηκε το 2015 πρωτίστως για να σκίσει τα μνημόνια και δευτερευόντως για να φέρει την κάθαρση. Ούτε το ένα πέτυχε στον υπεσχημένο χρόνο ούτε για το άλλο έχει κατορθώσει και πολλά...

Εκτός αν θεωρούμε επιτυχία την αντικατάσταση των "πράσινων" και των "γαλάζιων" ολιγαρχών με τους "ροζουλί" και τους λακέδες τους. Το ηθικό πλεονέκτημα αποτελεί καμένο χαρτί για την κυβέρνηση, αφού η ίδια επέλεξε να παίξει με τους ίδιους κανόνες τους οποίους κατάγγελλε όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση...

Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως ο Β. Μαρινάκης δεν ήταν ναρκέμπορος για το Μαξίμου όταν στήριξε και οικονομικώς την υποψηφιότητα της Ρ. Δούρου για την Περιφέρεια Αττικής και συμμετείχε στο διαγωνισμό Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες. Στο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να είναι πιο καθαροί από ό,τι στη ΝΔ. Όχι, όμως, πλέον τόσο καθαροί όσο κοροϊδεύουν και τον εαυτό τους πως είναι...

"Με το δίκιο και το λαό κι όχι με τους νταβατζήδες", φράση που δεν θα πει ποτέ ο άθλιος Κούλης...

Μόνο όποιος ζει σε άλλο γαλαξία δεν έχει αντιληφθεί ότι στο παρασκήνιο διεξάγεται ένας πόλεμος μεγάλων διαστάσεων γύρω από το νέο τηλεοπτικό τοπίο, ο οποίος ακυρώνει ντε φάκτο ένα από τα βασικότερα επιχειρήματα της διαπλοκής: πως, δηλαδή, οι τηλεοπτικές άδειες είναι όπως οι άδειες για τα ψιλικατζίδικα, οι οποίες μπορεί να είναι απεριόριστες και η ελεύθερη αγορά θα κρίνει ποιος θα επιβιώσει και ποιος όχι. Αν οι νόμοι τής υγιούς ελεύθερης αγοράς- αν υποθέσουμε πως υφίσταται τέτοιο πράγμα στον παγκοσμιοποιημένο καζινοκαπιταλισμό- είχαν εφαρμογή στα κανάλια, τα περισσότερα θα είχαν κλείσει εδώ και καιρό, αφού ζούσαν πάνω από τις δυνάμεις τους χάρη σε θαλασσοδάνεια και στον χαριστικό τρόπο με τον οποίο τους συμπεριφερόταν η εξουσία παντοιοτρόπως...

Ακριβώς αυτή η ασυδοσία- αποκορύφωμα της οποίας ήταν πως λειτουργούσαν 27 χρόνια χωρίς άδεια- είναι που οδήγησε στην ανάγκη αυστηρής ρύθμισης της λειτουργίας τους. Ποιος, άλλωστε, πιστεύει στα αλήθεια ότι μια τηλεοπτική άδεια αφορά μόνο τη δυνατότητα παραγωγής εκπομπών ενημέρωσης και ψυχαγωγίας των πολιτών και δεν σχετίζεται και με τη χειραγώγηση ή και τον εκβιασμό τής κοινής γνώμης;...

Η κυβέρνηση, εξάλλου, μπορεί να πέσει για χίλιους δυο άλλους λόγους, αλλά όχι γιατί τα έβαλε με τους εθνικούς μας νταβατζήδες. Κι αυτό γιατί αν ο λαός είναι δυσαρεστημένος από την οικονομική πολιτική που ακολουθείται, από την άλλη βρίσκεται στο πλευρό τού Αλέξη Τσίπρα στη σύγκρουσή του με τους καναλάρχες, την οποία ο πρωθυπουργός δικαιούται να χρησιμοποιήσει ως ατού του όποτε κι αν στηθούν κάλπες. Ο άθλιος Κούλης το γνωρίζει αυτό κι όμως σπεύδει να εμφανίζεται στη Βουλή από το πουθενά για να υπερασπίζεται τα συμφέροντα μιας δράκας ανθρώπων απέναντι στην πλειονότητα του πληθυσμού...

Δεν τον ενδιαφέρει ούτε η δημοκρατία ούτε η δικαιοσύνη ούτε η ελευθεροτυπία παρά μόνο να φανεί πιστό σκυλάκι όσων ταΐζουν τον ίδιο και την οικογένειά του επί δεκαετίες. Δεν πειράζει αν δεν πάνε περισσότερα παιδιά σε παιδικούς σταθμούς και στα νοσοκομεία δεν προσληφθούν γιατροί και νοσηλευτές. Του αρκεί οι κοντομηνάδες να συνεχίζουν να σερβίρουν Μενεγάκη και παραπληροφόρηση στο πόπολο...

Σε έναν πόλεμο όπως αυτός που διεξάγεται για τις τηλεάδειες είναι ιδεαλιστικό να ισχυρίζεσαι πως μπορεί να κερδηθεί χωρίς να βουτήξεις τα πόδια σου στη λάσπη. Το παράδειγμα του Γκάντι είναι η εξαίρεση κι όχι ο κανόνας στην ανθρώπινη Ιστορία, όπερ σημαίνει πως είναι απαραίτητο να χρησιμοποιηθούν τρόπον τινά κι αθέμιτα μέσα προκειμένου να εξυπηρετηθεί το ευρύτερο καλό. Η κυβέρνηση το γνωρίζει πολύ καλά και το έχει πράξει. Άλλωστε σε μια τέτοια μάχη δεν μπορείς να έχεις μόνο αντιπάλους, χρειάζεσαι και συμμάχους. Από την ασφάλεια της εξέδρας είμαστε όλοι αναμάρτητοι, το ζητούμενο ωστόσο είναι να βγαίνουμε από την αρένα ζωντανοί, με όσο το δυνατό λιγότερες απώλειες ως προς τις αξίες μας...

Όποια κι αν είναι η απόφαση του ΣτΕ, στο οποίο δεν ασκήθηκε ποτέ τέτοια πίεση όταν έκρινε τη συνταγματικότητα των μνημονίων κι αυτό μιλά από μόνο του, η κυβέρνηση έχει το δίκιο και το λαό, ο οποίος είναι πηγή όλων των εξουσιών- δικαστικής, νομοθετικής, εκτελεστικής-, με το μέρος της. Κι αν το κρίνει απαραίτητο ενδεχομένως αυτό να επιβεβαιωθεί σύντομα και στην κάλπη, η οποία κρύβει πάντοτε δυσάρεστες εκπλήξεις στους θριαμβευτές των στημένων δημοσκοπήσεων, οι σεναριογράφοι των οποίων έχουν θέσεις συμβούλων τού προέδρου τής ΝΔ...    



 

  

Πώς αποδέχονται οι έντιμοι νεοδημοκράτες που στήριξαν τον βασικό μέτοχο τον άθλιο Κούλη;...

Ξέρετε σε ποια περίπτωση θα είχε δίκιο να κλαψουρίζει η ΝΔ για τις τηλεοπτικές άδειες; Αν είχε συναινέσει στη συγκρότηση του ΕΣΡ- το αρνήθηκε μολονότι η κυβέρνηση πρότεινε αρκετά κεντροδεξιά στελέχη για τη στελέχωσή του- κι αντί να δοθεί σε αυτό η σχετική αρμοδιότητα παραχωρούταν στον υπουργό Επικρατείας. Τότε θα είχε κάθε δικαίωμα να μιλά για αυταρχικό, σταλινικό καθεστώς. Μόνο που η αξιωματική αντιπολίτευση δεν συναινεί ακόμα και τώρα στη συγκρότηση της συγκεκριμένης Ανεξάρτητης Αρχής, παρέχοντας την απροκάλυπτη στήριξή της στη διαπλοκή, σε ένα σύστημα εξουσίας δηλαδή του οποίου η ίδια κι ο αρχηγός της αποτελούν σάρκες εκ της σάρκας του...

Στην αντιπολίτευση και στα βοθροκάναλα πανηγυρίζουν γιατί το ΣτΕ έκανε παραδεκτή την προσφυγή των τηλεοπτικών σταθμών. Θριαμβολογούν, μάλιστα, πως υπάρχουν ακόμα ανεξάρτητοι δικαστές. Κι αναρωτιέμαι, αν οι ίδιοι δικαστές σε μερικές ημέρες κρίνουν συνταγματικό το νόμο Παππά τι θα υποστηρίζουν οι όψιμοι διαφημιστές τους; Μήπως σε μια τέτοια περίπτωση οι σημερινοί ήρωες μετατραπούν και πάλι σε τσουτσέκια τής εκτελεστικής εξουσίας, προκειμένου κάποιοι να αποφύγουν τον πλήρη αυτοεξευτελισμό τους;...

Κι αν φυσικά και είναι κατανοητή και συγχωρητέα, αν θέλετε, η λύσσα των καναλαρχών να μην καταβάλουν στο δημόσιο ταμείο 256.000.000 ευρώ, πώς να δικαιολογήσει κανείς τα κόμματα της αντιπολίτευσης που αγωνίζονται για την αναρχία στο τηλεοπτικό τοπίο και για να μην κατευθυνθούν χρήματα στην υγεία και στην παιδεία, αλλά να παραμείνουν στις τσέπες των εθνικών μας νταβατζήδων; Αλήθεια, πώς αποδέχονται αυτή την καταισχύνη οι έντιμοι νεοδημοκράτες που είχαν στηρίξει και ψηφίσει το νόμο Καραμανλή για τον βασικό μέτοχο;...

Κατηγορήθηκε ο πρόεδρος του ΣτΕ γιατί είπε το αυτονόητο- πως οι δικαστές δικάζουν και με βάση το λαϊκό αίσθημα-, αν και θα μπορούσε να αποστεί από μια τέτοια τοποθέτηση. Δεν ισχυρίζομαι πως η δικαιοσύνη οφείλει να αποδίδεται με αποκλειστικό γνώμονα τη βούληση της πλειοψηφίας, ωστόσο οι κοινωνικές συνθήκες δεν είναι δυνατό να μην λαμβάνονται υπόψη. Η πιστή, κατά γράμμα τήρηση του νόμου καταλήγει στη μεγαλύτερη αδικία αν δεν συνυπολογίζει την πραγματικότητα και τις ανάγκες τής εποχής, αλλά κυρίως και την κοινή λογική...

Σκεφτείτε, για παράδειγμα, να υπάρχει ένα φανάρι στη μέση τής ερήμου, ο οδηγός να έχει πλήρη ορατότητα σε απόσταση χιλιομέτρων σε βορρά, νότο, ανατολή και δύση, να αποφασίζει να περάσει με κόκκινο και κάποιος τροχονόμος να πετάγεται από κάποιο θάμνο και να του κόβει πρόστιμο γι' αυτό. Ο υπερβάλλων ζήλος μερικές φορές δεν φανερώνει επαγγελματική ευσυνειδησία, αλλά είτε κοινωνική αναισθησία- στην καλύτερη των περιπτώσεων- είτε υποκρύπτει σκοπιμότητες που ντροπιάζουν και δεν περιποιούν τιμή στην Θέμιδα...

Υ.Γ.: Ο Θ. Αναστασιάδης, ο οποίος αντί να δίνει απαντήσεις στους βουλευτές για τα θαλασσοδάνεια που έλαβε έκανε χιουμοράκι για την κυβέρνηση, έσπευσε να καθησυχάσει τον Ηλ. Κασιδιάρη πως η ρυπαροφυλλάδα του θα αποκαταστήσει την "αδικία" σε βάρος των χιμπαντζήδων με τα μαύρα. Κατά τα άλλα, ο Θ. Πάγκαλος βλέπει κρυφές συμφωνίες ΣΥΡΙΖΑ- Χρυσής Αυγής όταν νεοφιλελευθερισμός- νεοφασισμός και τα παπαγαλάκια τους δεν ντρέπονται να φλερτάρουν ακόμα και δημοσίως. Θεμετός, που γράφουν και στο twitter...


  

Ορισμός τής ταξικής πάλης: Μενεγάκη στον Alpha ή 4.000 γιατροί και νοσηλευτές στα νοσοκομεία;...

Την εποχή που και στα μέσα ενημέρωσης έδεναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα οι καναλάρχες ήταν απόμακροι ηγεμόνες τούς οποίους για να τους δει όχι ο ελληνικός λαός, αλλά ακόμα και οι εργαζόμενοί τους θα έπρεπε πρώτα να στείλουν σχετικό αίτημα στον Πάπα. Τα χρόνια πέρασαν κι έφτασε η κυβέρνηση της Αριστεράς να βάλει μια τάξη στο χάος, στην "αεροπειρατεία" για την οποία μίλησε ο Ν. Παππάς. Και κάπως έτσι, στριμωγμένοι στα σκοινιά οι μιντιάρχες αναγκάστηκαν να γίνουν πιο γήινοι: να κλειστούν για τρεις ημέρες στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης για μια τηλεοπτική άδεια και στη συνέχεια να υποχρεώνονται να βγαίνουν και σε εκπομπές λάιφσταϊλ ως πεινασμένοι συνταξιούχοι προκειμένου να πείσουν τις νοικοκυρές που φτιάχνουν συνεχώς μακαρόνια γιατί δεν υπάρχουν λεφτά για άλλα εδέσματα πως η πολιτεία τούς κυνηγά. Αλήθεια, τι περιμένει ο υπόδικος Δ. Κοντομηνάς με τα καραγκιοζιλίκια του; Πως το να βλέπουμε την Ελ. Μενεγάκη από τον Alpha θα πρέπει να θεωρηθεί πως έχει μεγαλύτερη αξία από το να προσληφθούν 4.000 γιατροί και νοσηλευτές στα νοσοκομεία ή να πάνε 15.000 περισσότερα παιδιά σε δημόσιους παιδικούς σταθμούς;...

Υπό μία έννοια οι διάφοροι κοντομηνάδες καλά κάνουν και υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους, έστω κι αν με τις υπερβολές τους στην ουσία αυτοεξευτελίζονται. Είναι ντροπή, ωστόσο, η αντιπολίτευση, και δη η αξιωματική, να έχει μετατραπεί τόσο απροκάλυπτα σε γραφείο Τύπου της διαπλοκής. Φυσικά και οι πολίτες γνωρίζουν τη σχέση αλληλεξάρτησης καναλαρχών- πολιτικών- μεγαλοεπιχειρηματιών- τραπεζιτών, ιδιότητες οι οποίες σε αρκετές περιπτώσεις ταυτίζονται. Αυτός ήταν, άλλωστε, ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους γκρεμίστηκε το παλιό καθεστώς κι ανήλθε στην εξουσία η Αριστερά. Πώς να το κάνουμε, τα συμφέροντα των καναλαρχών- εκδοτών δεν ταυτίζονται με τα αντίστοιχα της πλειονότητας των πολιτών. Γι' αυτό, εξάλλου, και η κλάψα των διαπλεκόμενων με τη σύμπραξη των αντιπολιτευόμενων δεν μπορεί να βρει ανταπόκριση στο λαϊκό αίσθημα παρά μόνο για να επιβεβαιωθεί η ταξική σύγκρουση που χαρακτηρίζει τη σχέση κυβέρνησης- αντιπολίτευσης...

Φυσικά η περίπτωση Καλογρίτσα δεν είναι αθώα. Μόνο που σε αντίθεση με ό,τι θα συνέβαινε με προηγούμενες κυβερνήσεις ο συγκεκριμένος εργολάβος δεν πήρε τελικώς τηλεοπτική άδεια. Φυσικά, επίσης, και η δικαστική εξουσία δεν λειτουργεί ακόμα και σήμερα απολύτως διακριτά από την εκτελεστική και τη νομοθετική. Η αντιπολίτευση, ωστόσο, εξακολουθεί να σκιαμαχεί για μια υπόθεση, όπως αυτή των τηλεοπτικών αδειών, η οποία είτε αφήνει παγερά αδιάφορη την κοινωνία είτε η τελευταία τάσσεται αναφανδόν στο πλευρό τής κυβέρνησης. Τουλάχιστον για λόγους αυτοσεβασμού θα όφειλε έστω και τώρα να παραδεχθεί ότι τα 260.000.000 ευρώ, τα 90 εκ των οποίων μπήκαν ήδη στο δημόσιο ταμείο, δεν είναι δυνατό να επιστραφούν σε εκείνους που απομύζησαν και συνεχίζουν να απομυζούν τον κρατικό κορβανά, στέλνοντας το λογαριασμό στο λαό...





  

Κλαίνε οι Ελληνες γιατί Αλαφούζος-Μαρινάκης-Κυριακού έδωσαν παραπάνω από όσα θα έδιναν αν δεν υπήρχε Καλογρίτσας...

Η πραγματική οικονομία λιμνάζει, οι φόροι αυξάνονται, οι συντάξεις μειώνονται αλλά η αντιπολίτευση, ιδίως η αξιωματική, και τα διαπλεκόμενα μίντια από το πρωί μέχρι το βράδυ ασχολούνται με τις τηλεοπτικές άδειες, αποδεικνύοντας πόσο πολύ δίκιο έχει η κυβέρνηση να θέλει να μπουν κανόνες στο χώρο. Μόνο οι αδαείς, άλλωστε, πιστεύουν ότι η ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου δεν σχετίζεται με την πάταξη της διαπλοκής- επιχειρηματικής, τραπεζικής, πολιτικής και μιντιακής. Δεν πρόκειται για ζήτημα ελευθεροτυπίας από τη στιγμή που την οικονομική δυνατότητα για τη συντήρηση τηλεοπτικού σταθμού διαθέτει μια πολύ συγκεκριμένη κάστα ανθρώπων, αλλά επιβολής παραθεσμικών κέντρων στη δημοκρατία, για επηρεασμό τής βούλησης των νομίμως εκλεγμένων από τους κρατικοδίαιτους καπιταλιστές που βυσσοδομούν στο παρασκήνιο...

Φανταστείτε, επομένως, πόσο μεγάλη είναι η εξάρτηση των αρχηγών Κούλη, Φώφης και Σταύρου από τους καναλάρχες ώστε να δίνουν μέχρις εσχάτων μια μάχη στην οποία έχουν απέναντί τους τον ελληνικό λαό. Την ώρα που το ελληνικό Δημόσιο θα εισπράξει συνολικώς πάνω από 250.000.000 ευρώ από μεγιστάνες για να τα διανείμει σε κοινωνικές πολιτικές ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι πλειοδοτούν ποιος θα προστατεύσει καλύτερα τα συμφέροντα των αλαφούζων, των μαρινάκηδων, των βαρδινογιάννηδων και των κοντομηνάδων. Τουλάχιστον δεν παρουσιάζονται αχάριστοι στα αφεντικά τους...

Εκτίθενται ανεπανόρθωτα στους πολίτες γνωρίζοντάς το, αλλά μην μπορώντας να κάνουν αλλιώς από τη στιγμή που ο σκύλος δεν δαγκώνει το χέρι που τον ταΐζει. Ναι, έγιναν λάθη στη διαδικασία τού διαγωνισμού. Θα έπρεπε, για παράδειγμα, ο έλεγχος του πόθεν έσχες να είχε προηγηθεί. Αλίμονο, ωστόσο, αν κοιτώντας το δέντρο χάσουμε το δάσος, γιατί αυτός ο διαγωνισμός ήταν αίτημα της ελληνικής κοινωνίας, λαϊκή απαίτηση να πληρώσουν για να εκπέμπουν προπαγάνδα εκείνοι που για δεκαετίες της έκαναν πλύση εγκεφάλου. Ας υποθέσουμε, επίσης, πως ο ρόλος Καλογρίτσα- Σαββίδη στη δημοπρασία ήταν να ανεβάσουν το τίμημα. Λέτε να κλαίνε σε κάθε ελληνικό νοικοκυριό γιατί Αλαφούζος-Μαρινάκης-Κυριακού έδωσαν παραπάνω από όσα θα έδιναν αν δεν υπήρχαν οι "λαγοί";...

Τόσο οι Καλογριτσαίοι όσο κι ο Ιβ. Σαββίδης είναι επιχειρηματίες που διατηρούν καλή σχέση με την κυβέρνηση. Την έχουν εκμεταλλευτεί, εξάλλου, για την ανάθεση δημόσιων έργων και για τη διαγραφή χρεών τής ΠΑΕ ΠΑΟΚ αντιστοίχως. Φυσικά κι αυτό δεν τιμά την κυβέρνηση της Αριστεράς ούτε θα μπω στη διαδικασία να ισχυριστώ πως οι διευκολύνσεις που έχουν γίνει στους συγκεκριμένους επιχειρηματίες είναι πταίσματα μπροστά στο πάρτι με το δημόσιο ταμείο που έγινε από τους εκλεκτούς τού ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Θα είμαι πιο κυνικός και θα σας επισημάνω πως σε έναν ανηλεή πόλεμο, όπως αυτός που διεξάγεται ανάμεσα στο Μαξίμου και στο καταρρέον σύστημα εξουσίας, είναι λογικό να αναζητούνται σύμμαχοι από τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς του και στον επιχειρηματικό χώρο...

Σε άλλες εποχές, άλλωστε, (βλ. Κοσκωτά ή Μπόμπολα) ο αρμόδιος υπουργός θα νομοθετούσε υπέρ των συμφερόντων Καλογρίτσα και θα του έδινε, για παράδειγμα, ολιγοήμερη παράταση για να πληρώσει την πρώτη δόση, μολονότι θα ξεσηκωνόταν η κοινή γνώμη. Αυτό δεν έγινε τώρα και ούτε το γράφω για να πούμε όλοι μαζί "μπράβο" στον Ν. Παππά. Το κάνω για να σημειώσω πως τουλάχιστον ακόμα τα γκέμια τα κρατά η νομίμως εκλεγμένη κυβέρνηση κι αυτό δεν είναι λίγο...





  

Οι εργαζόμενοι το τελευταίο καταφύγιο όσων έχουν λογαριασμούς στην Ελβετία...

Όπως όταν πέφτει το αεροπλάνο οι περισσότεροι θυμούνται τον θεό και ζητούν να τους σώσει, κάπως έτσι και οι επιχειρηματίες όταν καταρρέουν τα βιλαέτια τους ψελλίζουν κουβέντες για τους υπαλλήλους τους και πόσο στενοχωριούνται που θα κλείσουν τις επιχειρήσεις τους και θα χάσουν την εργασία τους. Όσο, βεβαίως, καβαλούσαν το κύμα τούς απόλυαν, τους έδιναν χαμηλούς μισθούς, τους είχαν στη δούλεψή τους από το πρωί μέχρι το βράδυ ή δεν τους πλήρωναν καθόλου. Την ίδια ώρα, μάλιστα, που βάζουν λουκέτα στα μαγαζιά τους, οι προσωπικές περιουσίες τους μένουν άθικτες στην Ελβετία ή σε κάποιο άλλο φορολογικό παράδεισο. Αν δεν με πιστεύετε, ρωτήστε τους Μαρινόπουλους. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά σαρκάζουν τα κορόιδα τους μικρομεσαίους- τους υπαλλήλους τους δηλαδή- γιατί αναγκάζονται να πληρώνουν και τους φόρους που η ελίτ έχει αποφύγει με διάφορα τερτίπια. Γιατί, επομένως, οι εργαζόμενοι- και δεν αναφέρομαι αποκλειστικώς στις μιντιακές επιχειρήσεις- να παρατάσσονται πίσω από λαμόγια που δεν ήθελαν να πληρώσουν, για παράδειγμα, ούτε ευρώ για να χρησιμοποιούν δημόσιες συχνότητες;...

Συμπαραστάτης των καναλαρχών στην υποκρισία είναι, βεβαίως, ο αρχηγός Κούλης. Τώρα κλαίει κι οδύρεται για τους εργαζόμενους στους ιδιωτικούς σταθμούς που δεν αδειοδοτήθηκαν- αν και μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν ως περιφερειακά/θεματικά κανάλια ή μέσω συνδρομητικής τηλεόρασης-, αλλά δεν έχυσε ούτε δάκρυ για τους 2.800 απολυμένους εν μια νυκτί της ΕΡΤ. Την ίδια εβδομάδα, μάλιστα, που ο πρόεδρος της ΝΔ έψαχνε μαντήλι για να θρηνήσει τους υπαλλήλους των ιδιωτικών καναλιών- μολονότι πριν λίγο καιρό διαμαρτυρόταν για το ότι επιβάλλεται στους μιντιάρχες να απασχολούν τουλάχιστον 400 εργαζόμενους στο σταθμό τους- διαμαρτυρόταν μαζί με τους σχολάρχες γιατί δεν μπαίνει έλεγχος στις ανεξέλεγκτες απολύσεις εκπαιδευτικών...

Ο εκπρόσωπος του ΣΚΑΙ στη δημοπρασία είχε μιλήσει για λύτρα κι απαγωγείς, εννοώντας την κυβέρνηση. Μάλλον τα έχει λίγο μπερδεμένα στο κεφάλι του: σαν να είναι όμηροί τους συμπεριφέρονται στους εργαζομένους τους οι ίδιοι οι εργοδότες τους. Αν εξαιρέσεις τα "μεγάλα ονόματα" σε κάθε κανάλι, τα οποία δεν πρόκειται να πεινάσουν, οι υπόλοιποι λειτουργούν σαν ασπίδες προστασίας ανθρώπων που ήθελαν να συνεχίζουν να παριστάνουν τους επιχειρηματίες με ξένα κόλλυβα. Σε αυτά τα χρόνια τής κρίσης είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού αυτοί που χρεοκόπησαν οι επιχειρήσεις τους κι εκείνοι έμειναν στον άσο. Είχαν φροντίσει η επαγγελματική τους κατάρρευση να μην συνδυαστεί με την προσωπική τους κι ας οφειλόταν η ατομική και οικογενειακή τους ευδαιμονία στα επιχειρηματικά τους έσοδα και στο μόχθο των εργαζομένων τους...

Τί κι αν χρησιμοποιούσαν το εταιρικό ταμείο ως ατομικό; "Ο τζίρος για πάρτη μας και η ζημιά στα κορόιδα"ήταν και είναι το μότο τους. Φταίει, όμως, και το λούμπεν προλεταριάτο που αντί να επιζητά την κοινωνική δικαιοσύνη- η οποία εξευτελίστηκε όταν κατάληξε και σε μισθούς υπαλλήλων που συντηρούνταν με τα θαλασσοδάνεια των αφεντικών τους- συντάσσεται με τους εκμεταλλευτές του μήπως και περισώσει μπλοκάκια των 400 και των 500 ευρώ. Λυπάμαι, αλλά όσοι με εντεταλμένα ρεπορτάζ έβγαζαν όλο τους το μένος στον ψιλικατζή που δεν έκοβε αποδείξεις, ενώ ταυτοχρόνως σφύριζαν αδιάφορα για το πάρτι τής διαπλοκής από το οποίο βολεύτηκαν και οι ίδιοι- έστω και σε μικρότερο βαθμό από τους εντολείς τους- θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι όσοι ζουν από το ξίφος πεθαίνουν κι από αυτό. Γι' αυτό και κρατώ τα δάκρυά μου για τους εκατοντάδες χιλιάδες καταρτισμένους ανέργους, υποαπασχολούμενους και οικονομικούς μετανάστες που είδαν τα κρατικά και τραπεζικά λεφτά που δικαιούνταν να καταλήγουν στους διάφορους νενέκους, οι οποίοι είναι ικανοί να ισχυριστούν πως ο γάιδαρος πετά αν τους ζητηθεί για να μην χάσουν τη δουλίτσα τους...

Η ημέρα που ο Τσίπρας κέρδισε την υστεροφημία του...

Μέχρι τα ξημερώματα της Παρασκευής η κυβέρνηση της Αριστεράς είχε να παρουσιάσει, κατά βάση, καλές προθέσεις, συνοδευμένες από κάποια μέτρα κοινωνικής πολιτικής, σε οικονομικό και θεσμικό επίπεδο, τα οποία προσδιορίζουν το αριστερό της πρόσημο και τη διαφοροποιούν από τη δεξιά. Από τα ξημερώματα της Παρασκευής, ωστόσο, ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να ισχυριστεί στον ελληνικό λαό πως εκπλήρωσε στο ακέραιο μία από τις σημαντικότερες προεκλογικές του δεσμεύσεις, να βάλει δηλαδή μια τάξη στην τηλεοπτική αναρχία, να μπουν κανόνες ώστε οι αναπόφευκτα ισχυροί παίκτες τού χώρου να μην αλωνίζουν αλλά να είναι υποχρεωμένοι να τους τηρούν...

Η διαδικασία, εξάλλου, που τηρήθηκε και τα ονόματα των νικητών απαλλάσσουν το ΣΥΡΙΖΑ κι από τη βάσανο να αποδείξει ότι επιχειρεί να φτιάξει τη δική του μιντιακή ολιγαρχία. Ο Β. Μαρινάκης είναι κουμπάρος των μητσοτάκηδων και ίσως και κάτι παραπάνω, ενώ οι Αλαφούζος- Κυριακού ακούν για Αριστερά και βγάζουν σπυράκια. Γιατί να απολογηθεί, από την άλλη, η κυβέρνηση γιατί ο "δικός της" Χρ. Καλογρίτσας "έσκασε" πάνω από 50.000.000 ευρώ για να πάρει μια άδεια; Ο Γ. Αλαφούζος πλήρωσε λιγότερα...

Σε πολιτικό επίπεδο, η ΝΔ αποδείχθηκε για μια ακόμα φορά ότι πόνταρε σε κουτσά άλογα. Γι' αυτό, άλλωστε, κι όλα αυτά τα ήξεις αφήξεις σε δηλώσεις στελεχών της τις τελευταίες ημέρες. Πώς να πείσει τον ελληνικό λαό η αξιωματική αντιπολίτευση πως καταργείται η ελευθερία τού Τύπου όταν οι ίδιοι οι καναλάρχες συμμετέχουν στη διαδικασία και δίνουν συνολικώς σχεδόν 250.000.000 ευρώ; Πώς θα εξηγήσει, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, γιατί επί 27 χρόνια δεν έγινε δημοπράτηση των αδειών, ώστε να υπάρχουν νομιμότητα κι έσοδα για το δημόσιο ταμείο; Πώς να "κλάψει" μαζί με τους χαμένους μιντιάρχες για τις απολεσθείσες θέσεις εργασίας όταν αυτές θα είναι πολύ λιγότερες σε σχέση με τα πογκρόμ απολύσεων στα ΜΜΕ που προηγήθηκαν τα τελευταία χρόνια κι όταν αυτές στηρίχθηκαν σε θαλασσοδάνεια στα οποία καμιά άλλη επιχείρηση, ακόμα κι αν ήταν πολύ πιο "υγιής", δεν μπορούσε να έχει πρόσβαση;...

Πού ήταν η κοινωνική ευαισθησία τής ΝΔ όταν οι καναλάρχες απόλυαν εργαζόμενους με 25ετή θητεία στους σταθμούς που εργάζονταν, όταν οι εργοδότες τούς υποχρέωναν να υπογράφουν εξευτελιστικές ατομικές συμβάσεις ή όταν τους άφηναν μήνες απλήρωτους γιατί, πράγματι, η αγορά δεν επέτρεπε τη βιωσιμότητα των καναλιών τους; Σκεφτείτε πόσοι μορφωμένοι νέοι μας δεν θα είχαν φύγει στο εξωτερικό αν τα χρήματα τα οποία οι τράπεζες μοίραζαν στο μιντιακό βαρέλι δίχως πάτο κατέληγαν σε επενδύσεις, για παράδειγμα, γα νεοφυείς επιχειρήσεις. Με το σκεπτικό, άλλωστε, των μιντιαρχών και της ΕΣΗΕΑ- που δήθεν κόπτεται για τους δημοσιογράφους αλλά στην ουσία λειτουργεί ως κλειστό κλαμπ για λίγους κι εκλεκτούς- θα έπρεπε  να νομιμοποιήσουμε και το εμπόριο ηρωίνης γιατί και σε αυτό εργάζονται πολλοί που θα χάσουν τη δουλειά τους αν μπει ένα τέλος στη δράση τους. Να υπενθυμίσω, πάντως, πως δύο από τους τέσσερις νικητές δεν έχουν ήδη σταθμό, οπότε πολλοί από τους εργαζόμενους μπορούν να απορροφηθούν από αυτούς, ακόμα κι αν ΣΚΑΙ και ΑΝΤ1 δεν κάνουν προσλήψεις...

Όπως κι αν έχει, η αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών δεν μπορεί να συνιστά το τέλος τής διαδρομής, όχι μόνο για τη διαφάνεια στα μέσα ενημέρωσης αλλά και για τη γενικότερη τακτοποίηση θεσμικών και μη εκκρεμοτήτων που χρονίζουν εδώ και δεκαετίες. Το μεγαλύτερο στοίχημα, άλλωστε, του Αλέξη Τσίπρα είναι να γίνει εκείνος ο οποίος θα βγάλει τη χώρα από το μνημόνιο, θα την οδηγήσει στις αγορές και, κυρίως, μέχρι το τέλος τής θητείας του θα έχει βάλει στοπ στον κατήφορο και θα έχει βελτιώσει έστω και λίγο την ποιότητα ζωής των πολιτών. Μπορεί όλα αυτά ακόμα κι αν επιτευχθούν να μην του εξασφαλίσουν μια νέα θητεία από το ταλαιπωρημένο εκλογικό σώμα. Ωστόσο θα του επιτρέψουν, τουλάχιστον, να παραμείνει ο κυρίαρχος στον έναν από τους δύο πόλους τού πολιτικού συστήματος και, βεβαίως, να κερδίσει την υστεροφημία του. Αν δεν τα έχει πετύχει ήδη...

   

"Τώρα πέφτουν οι θρόνοι και τραντάζει η γης"...

Ορισμένοι εξακολουθούν να παριστάνουν πως η δημοπράτηση των τηλεοπτικών αδειών έχει την ίδια σημασία και πολιτική επικινδυνότητα με μια πιθανή δημοπράτηση, για παράδειγμα, για άδεια ταξί. Είτε από συγγνωστή αφέλεια είτε από ασύγγνωστο δόλο ισχυρίζονται πως οι συνθήκες άκρας μυστικότητας με την οποία διεξάγεται η διαδικασία προσβάλλουν το κράτος δικαίου και τη δημοκρατία μας. Λες και δεν γνωρίζουν τον άγριο πόλεμο που συνεχίζει να μαίνεται από αντικρουόμενα συμφέροντα μεγαλοεπιχειρηματιών, τα οποία βρίσκουν ευήκοα ώτα σε κόμματα της αντιπολίτευσης. Λες κι ένα καθεστώς απόλυτης ασυδοσίας επί 27 χρόνια θα μπορούσε να τηρήσει τους στοιχειώδεις κανόνες δεοντολογίας, αν βρίσκονταν τηλεοπτικές κάμερες στην αίθουσα όπου διεξάγεται η δημοπράτηση...

Εκεί βρίσκονται οι συμμετέχοντες στο διαγωνισμό και η αρμόδια επιτροπή. Όπως σε ένα γάμο οι τρεις είναι πολλοί, έτσι και στην θεσμοθέτηση, επιτέλους, κανόνων στο τηλεοπτικό τοπίο δεν είναι απαραίτητες ούτε οι διαρροές ούτε η μετατροπή τους σε ριάλιτι σόου, όπου ανά πάσα στιγμή ο κάθε καναλάρχης θα ασκεί πίεση χρησιμοποιώντας τα μέσα που έχει στη διάθεσή του. Όποιος, άλλωστε, θεωρήσει πως δεν τηρήθηκε ορθώς η διαδικασία ή πως αυτή εξαρχής δεν ήταν ορθή μπορεί να απευθυνθεί στη δικαιοσύνη ή στην Ευρώπη, οι οποίες πάντως μέχρι στιγμής δεν έχουν δικαιώσει κανένα σχετικό αίτημα των καναλαρχών,και μάλιστα με περισσότερες από μία αποφάσεις ή γνωμοδοτήσεις τους. Άλλωστε, και μόνο η συμμετοχή των καναλαρχών στη διαδικασία τη νομιμοποιεί, αν μη τι άλλο ντε φάκτο...

Ξέρουν, ωστόσο, και οι ίδιοι οι υποψήφιοι, όπως και τα κόμματα και τα ΜΜΕ που τους στηρίζουν, πως τα όποια επιχειρήματά τους είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Ακόμα κι αν φέρναμε πέντε αξιολογητές από το εξωτερικό, με αδιαμφισβήτητες τεχνικές γνώσεις κι εντιμότητα, οι καναλάρχες θα έκαναν ένσταση γιατί δεν θα τους άρεσαν τα ρούχα που θα φορούσαν. Το θέμα είναι πως δεν ήθελαν ποτέ να ζυμώσουν, να πληρώσουν δηλαδή για τις τηλεοπτικές συχνότητες που χρησιμοποιούσαν τζάμπα από το 1989, γι' αυτό και ήταν διατεθειμένοι να κοσκινίζουν αιωνίως...

Η ΝΔ, για παράδειγμα, που κόπτεται να αναλάβει ρόλο το ΕΣΡ και καταγγέλλει τον "καναλάρχη" Ν. Παππά, δεν συναίνεσε στη συγκρότηση της ανεξάρτητης αρχής ακόμα κι όταν η κυβέρνηση της πρότεινε να αποτελείται από πολιτικές προσωπικότητες του δεξιού χώρου. Κι ενώ μέχρι πριν λίγες ημέρες έλεγε πως θα ακυρώσει το διαγωνισμό, τώρα ισχυρίζεται, κατόπιν και της λαϊκής δυσαρέσκειας για τη στάση της, πως απλώς θα τον επεκτείνει. Οι γραμματείς και οι φαρισαίοι ήταν λιγότερο υποκριτές...

Η κυβέρνηση, ωστόσο, κατηγορείται ακόμα και για τα πρόσωπα που ζητούν άδεια, όταν μάλιστα τα περισσότερα είναι γνωστό ότι ανήκουν στη δεξιά παράταξη. Είναι αλήθεια ότι το τηλεοπτικό "σπορ" είναι ακριβό, γι' αυτό και στην ουσία αποκλείονται ο Μήτσος από το Πέραμα ή ο Μπάμπης από τον Κολωνό. Αν είναι να κατηγορήσουμε, ωστόσο, τον Αλέξη Τσίπρα γιατί δεν έχει μετατρέψει μέσα σε ενάμισι χρόνο την Ελλάδα σε μια αταξική κοινωνία όπου δεν υφίστανται κοινωνικές διακρίσεις ώστε ο κάθε Έλληνας να μπορεί χάρη στο βαλάντιό του να διεκδικεί μια τηλεοπτική άδεια, τότε μάλλον σε κάποιους έχει χαθεί οριστικώς το μέτρο. Ούτε, εξάλλου, είναι δυνατό να αποκλειστούν υποψήφιοι οι οποίοι δεν έχουν καταδικαστεί από τη δικαιοσύνη μόνο και μόνο γιατί υπάρχει η λαϊκή αίσθηση πως είναι λαμόγια. Κι αν η δικαστική εξουσία δεν τους έχει μπουζουριάσει ακόμα, ε, ούτε γι' αυτό επιτρέπεται να κατακρίνουμε μια κυβέρνηση που επί των ημερών της η δικαιοσύνη αναπνέει πιο ελεύθερα από ποτέ άλλοτε...

Έχουν τεθεί δρακόντειοι κανόνες. Συμφωνώ πως η γυναίκα τού Καίσαρα δεν αρκεί να είναι, αλλά πρέπει να φαίνεται και τίμια. Ωστόσο αν, για παράδειγμα, ο Χρ. Καλογρίτσας καταθέσει μια πολύ καλύτερη οικονομική προσφορά από τους υπόλοιπους συνυποψηφίους του, αυτή θα πρέπει να απορριφθεί γιατί είναι κατασκευαστής ή συριζαίος; Τα πολιτικά φρονήματα ήταν λόγος κοινωνικού αποκλεισμού στην Ελλάδα σε παλιότερες εποχές και τα θύματα δεν ήταν δεξιοί. Καλώς ή κακώς- κακώς κατά τη γνώμη μου- τα ποσά που απαιτούνται για την αδειοδότηση και τη βιωσιμότητα ενός τηλεοπτικού σταθμού δεν τα έχει για να τα διαθέσει ένας μπακάλης ή ένας υπάλληλος, αλλά ένας εφοπλιστής ή κατασκευαστής ή, τέλος πάντων, ένας μεγαλοεπιχειρηματίας. Είναι άδικο; Ναι, κι οφείλει η κυβέρνηση της Αριστεράς να παραδώσει, όταν έρθει η ώρα, μια Ελλάδα με μεγαλύτερη κοινωνική δικαιοσύνη από τη σημερινή. Αλλά αν είναι να περιμένουμε, όπως το ΚΚΕ, να ζητήσει ο λαός τη δικτατορία τού προλεταριάτου για να κάνουμε μεταρρυθμίσεις, ζήτω που καήκαμε. Η πραγματικότητα δεν λειτουργεί με χρονοκαθυστέρηση, αλλά στο εδώ και τώρα κι όποιος δεν αρπάζει την ευκαιρία όταν του δίνεται, διαγράφεται από την Ιστορία...  




  

Και η γυναίκα τού Αριστερού Καίσαρα πρέπει να φαίνεται τίμια...

Στις ημέρες μας οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους, αν δεν το είχαν χάσει εξαρχής. Αν πιστέψει κανείς τα διαπλεκόμενα μέσα ενημέρωσης, αυτήν τη στιγμή διεξάγεται, με αφορμή τις τηλεοπτικές άδειες και την εξεταστική για τα θαλασσοδάνεια στα ΜΜΕ, ένα πογκρόμ σε βάρος των επιχειρηματιών τής χώρας, οι οποίοι παρουσιάζονται σαν οι πιο άμωμοι άνθρωποι του κόσμου, σαν πατριώτες που προσφέρουν δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας και η κακή κυβέρνηση της Αριστεράς θέλει να κλείσει τις επιχειρήσεις τους και να αφήσει στρατιές εργαζόμενων στο δρόμο. Είναι, πράγματι, πρωτοφανές να βλέπεις να λογοδοτεί στη Βουλή των Ελλήνων όλο το σύστημα της διαπλοκής που κυβέρνησε τη χώρα από τη μεταπολίτευση και μετά ή και πριν από αυτή. Σε οποιαδήποτε άλλη, ωστόσο, αναπτυγμένη δημοκρατία θα θεωρείτο κάτι παραπάνω από φυσιολογικό να δίνουν εξηγήσεις σε τακτική βάση οι έχοντες και κατέχοντες τον πλούτο τής χώρας...

Το κοινό αίσθημα, ωστόσο, θα μείνει ανικανοποίητο αν ο πόλεμος κατά τής ελίτ περιοριστεί σε ακροάσεις στο Κοινοβούλιο και δεν απλωθεί σε δικαιολογημένες ποινικές διώξεις κι επιστροφή στο κρατικό ταμείο των χρημάτων που αφαιρέθηκαν άμεσα ή έμμεσα από αυτό, προκειμένου ορισμένοι να υποδύονται τους μεταρρυθμιστές και τους Ευρωπαίους με ξένα κόλλυβα. Και, φυσικά, οι πολίτες δεν καρτερούν να αντικατασταθούν οι παλιοί ολιγάρχες καναλάρχες με νέους, πιο αριστερής εσοδείας. Γι' αυτό κι ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες συνιστά μια πολύ δύσκολη εξίσωση: από τη μία είναι ζητούμενο να τις αποκτήσουν όσοι διαθέτουν την όρεξη να ρίξουν λεφτά στους σταθμούς που θα αποκτήσουν κι από την άλλη να μην δημιουργηθεί καν η υποψία πως τις κέρδισαν γιατί είναι του κλίματος ΣΥΡΙΖΑ. Με λίγα λόγια, η γυναίκα τού Καίσαρα οφείλει, κατά το μέτρο τού δυνατού, να πείσει ότι δεν είναι μόνο τίμια αλλά φαίνεται κιόλας πως είναι...

Το αν η κυβέρνηση δημιουργεί το δικό της μιντιακό οπλοστάσιο είναι κάτι που θα αποδειχθεί ή θα διαψευστεί πολύ γρήγορα. Προς το παρόν είναι, αν μη τι άλλο, ευχαρίστηση για τον ελληνικό λαό να παρακολουθεί αυτούς που του κουνούσαν το δάχτυλο με περισσή υποκρισία και τον κατηγορούσαν πως ζει πάνω από τις δυνάμεις του να απολογούνται για τον τρόπο που μεταχειρίστηκαν την εξουσία τους, την οποία δεν άντλησαν μέσα από τη βάσανο της έκθεσής τους στη λαϊκή επιδοκιμασία. Μπορούμε να βρούμε πολλά αρνητικά για το πολιτικό προσωπικό τής χώρας, ωστόσο οφείλουμε επίσης να παραδεχθούμε ότι βρίσκεται στις θέσεις που κατέχει γιατί εμείς το τοποθετήσαμε εκεί. Σε αντίθεση, δηλαδή, με τους διάφορους επηρμένους μεγαλοεπιχειρηματίες, οι οποίοι τη μία υποδύονται τους εθνικούς ευεργέτες και την άλλη παριστάνουν πως δεν γνωρίζουν τίποτα για τις επιχειρήσεις που διοικούν. Για όλα αυτά είναι απαραίτητο για την πραγματική οικονομία ώστε να πάρει μπρος πρώτα να ξεκαθαρίσει η ήρα από το στάρι, για να μην καταλήξουμε πάλι να μιλάμε για λεφτά σε βαρέλι δίχως πάτο...

Υ.Γ. Ο vromostomos θα επιστρέψει- με μία εξαίρεση- τη Δευτέρα, 22 Αυγούστου. Καλές διακοπές σε όλους!

Στην Ελλάδα έχει κακοπέσει ακόμα και η προπαγάνδα...

Από όσο θυμάμαι ο πολιτικός κρατούμενος δεν δημοσιοποίησε ποτέ ο ίδιος τη δωρεά τού τηλεφωνικού κέντρου στο γραφείο του από τη Siemens, μολονότι ήταν από τις πιο "ήπιες" δωρεές τής γερμανικής εταιρείας στην οικογένεια Μητσοτάκη. Κι όμως, έσπευσε να "σηκώσει" αντιπολιτευτικώς τη δωρεάν μετακίνηση του Αλέξη Τσίπρα με ιδιωτική αεροπορική εταιρεία για τα εγκαίνια του αεροδρομίου τής Πάρου, η οποία είχε δημοσιοποιηθεί από το Μέγαρο Μαξίμου. Να συμφωνήσω με τον πρόεδρο της ΝΔ και τα μέσα τής διαπλοκής πως ο πρωθυπουργός δεν πρέπει να αποδέχεται καμιά δωρεά από ιδιώτες, ακόμα κι όταν γίνεται στο φως τής ημέρας. Η αξιωματική αντιπολίτευση, ωστόσο, αυτοτραυματίζεται όταν στρέφει τη συζήτηση σε ζητήματα ηθικού πλεονεκτήματος αντί να ασχολείται με την οικονομική κατάσταση των μικρομεσαίων νοικοκυριών που δοκιμάζονται από την ανεργία, την κακοπληρωμένη ή κι απλήρωτη εργασία και την υπερφορολόγηση. Καλώς ή κακώς οι πολίτες δεν πιστεύουν ότι ο αρχηγός Κούλης είναι πιο αδιάφθορος από τον Αλέξη Τσίπρα, αν και δυσκολεύομαι και να πιστέψω ότι τον θεωρούν καταλληλότερο για να πολεμήσει τα νεοφιλελεύθερα μνημονιακά μέτρα...

Κι όμως, στη Συγγρού επιμένουν σε μια ερασιτεχνική προπαγάνδα των φτηνών εντυπώσεων στη γκεμπελική λογική "πες, πες, κάτι θα μείνει". Μόνο που βάζει το ένα αυτογκόλ μετά από το άλλο κάθε φορά που αναγκάζονται τα διαπλεκόμενα μέσα να ζητούν συγγνώμη για "αποκαλύψεις" τους. Βλέπετε, και η προπαγάνδα είναι τέχνη η οποία αν δεν ασκείται σωστά βλάπτει παρά ωφελεί τον χρήστη της. Κι αν ακόμα τα έργα που εγκαινιάζει ο πρωθυπουργός ήταν ετοιμοπαράδοτα από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, που δεν ήταν, η ΝΔ κάνει κακό στον εαυτό της όταν στρέφει τη συζήτηση σε εικόνες που δείχνουν τον επικεφαλής τής κυβέρνησης να κόβει τη μία κορδέλα μετά από την άλλη. Εύχομαι τουλάχιστον ο πολιτικός κρατούμενος να μην πληρώνει τους πρώην Αριστερούς επικοινωνιολόγους του, οι οποίοι έχουν χρόνια να προβλέψουν ορθώς ένα εκλογικό αποτέλεσμα, κι εκείνοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους εθελοντικώς, συνεισφέροντας στη μάχη τής ελίτ για επιβίωση. Σε διαφορετική περίπτωση έχουν πιάσει κότσο τον Κ. Μητσοτάκη...

Φυσικά πίσω από την επικοινωνιακή προπαγάνδα των τελευταίων ημερών κρύβεται η μάχη για τις τηλεοπτικές άδειες, η οποία έχει μπει στην τελική ευθεία ύστερα κι από την αρνητική για τους καναλάρχες απόφαση του ΣτΕ. Τα συμφέροντα είναι μεγάλα και η διακύβευση σημαντική για τους επιχειρηματίες που θέλουν να συμμετέχουν στο νέο μιντιακό τοπίο από το φθινόπωρο. Γι' αυτό και το αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα οφείλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι να διαβάσουμε και να ακούσουμε πολλά ακόμα "τέρατα", αφού ο "θάνατός σου είναι η ζωή μου" στη συγκεκριμένη περίπτωση. Θα το ευχαριστιόταν, ωστόσο, περισσότερο και η κυβέρνηση αν η προπαγάνδα τής αντιπολίτευσης ήταν πιο εύστοχη κι επαγγελματική. Τώρα είναι σαν να κλέβεις εκκλησία...




  

Ο Κούλης θέλει δικαιοσύνη για Siemens και τα αρνιά πώς και πώς να φτάσει το πάσχα...

Για πολλά μπορώ να κατηγορήσω τον αρχηγό Κούλη, αλλά όχι και πως είναι συζυγοκτόνος ή παιδοκτόνος. Κι όμως, ο προεδρεύων τής ΝΔ μου θυμίζει μια σειρά εγκληματιών που κλαίνε μπροστά στις κάμερες με μαύρο δάκρυ για τον θάνατο της γυναίκας ή του παιδιού τους όταν στην πραγματικότητα είναι οι ίδιοι που τους σκότωσαν. Το ίδιο κάνει κι ο Κούλης από την έναρξη της υποτιθέμενης προεδρίας του, την οποία πολλοί στο εσωτερικό τής παράταξής του αμφισβητούν: κατηγορεί, για παράδειγμα, την κυβέρνηση της Αριστεράς γιατί χρεοκόπησε τη χώρα και δεν προχωρά σε μεταρρυθμίσεις όταν ο ίδιος, η οικογένειά του και το κόμμα του κυβέρνησαν την Ελλάδα επί δεκαετίες, οδηγώντας μας στο έλεος του ΔΝΤ...

Κι έρχεται σήμερα με θράσος χιλίων καρδιναλίων να καταγγείλει τους κυβερνώντες πως επιδιώκουν την παραγραφή τού σκανδάλου Siemens! Ποιος το λέει αυτό; Εκείνος που συνελήφθη με τα τηλεφωνικά κέντρα τής γερμανικής εταιρείας στην πλάτη, που συναντούσε τον Χριστοφοράκο συχνότερα από τα παιδιά του και τον οποίο ο ίδιος και η "αγία" οικογένειά του φυγάδευσαν στη Γερμανία, ενώ τον Καραβέλα στην Ουρουγουάη. Κι όλα αυτά, βεβαίως, γιατί ήθελε να χυθεί άπλετο φως στο σκάνδαλο των σκανδάλων, για το οποίο έτσι κι αλλιώς τα εγκλήματα των πολιτικών που σχετίζονται με αυτό φρόντισαν τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ να παραγραφούν εδώ και πολύ καιρό...

Θέλει, εξάλλου, ο διαπλεκόμενος να κρυφτεί και τα σκάνδαλα της διαπλοκής δεν τον αφήνουν. "Θαυμάστε", για παράδειγμα, με πόσο ζήλο υπερασπίζονται συγκεκριμένοι βουλευτές συγκεκριμένων κομμάτων τους καναλάρχες, τους βγενόπουλους και τους δικαστές που έχουν στο τσεπάκι τους. Χρησιμοποιούν κάθε νομικό τερτίπι σαν να επρόκειτο να σώσουν από τη φυλακή κάποιο συγγενικό τους πρόσωπο, αποδεικνύοντας εμμέσως τις συγγενικές σχέσεις που διέπουν την επιχειρηματική, τραπεζική και μιντιακή ελίτ με το παλιό καθεστώς...

Πολύ πιθανόν ο ΣΥΡΙΖΑ να επιθυμεί να δημιουργήσει το δικό του σύστημα. Αυτό θα φανεί κι από το πού θα δοθούν οι τηλεοπτικές άδειες. Προσβάλλουν τη νοημοσύνη μας, ωστόσο, εκείνοι που παριστάνουν τους υπερασπιστές τής ελευθεροτυπίας ή της ανεξαρτησίας τής δικαιοσύνης πάνω στα πτώματα των οποίων εξακολουθούν να ασελγούν. Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας κι ο Ν. Παππάς να αναζητούν τους δικούς τους ψυχάρηδες. Οι ορίτζιναλ ψυχάρηδες, όμως, δεν είναι δυνατό πλέον να κοροϊδεύουν τον ελληνικό λαό με το επιχείρημα "κι εσείς βασανίζετε τους μαύρους"...

Δεν ανήκω σε αυτούς που θεωρούν τη σημερινή κυβέρνηση δώρο τού θεού στους θνητούς. Υπάρχουν εκεί έξω άνθρωποι που μπορούν να κυβερνήσουν καλύτερα, ή και πολύ καλύτερα αν θέλετε, από αυτούς που μας κυβερνούν τώρα. Μόνο που αυτοί βρίσκονται είτε στο εξωτερικό, διωγμένοι στην ουσία από την αναξιοκρατία, το νεποτισμό και τη διαφθορά, είτε δεν ασχολούνται επαγγελματικώς με την πολιτική. Όπως κι αν έχει, πάντως, όσο κι αν τους αναζητήσουμε εκεί δεν πρόκειται να τους βρούμε ούτε στα αντιπολιτευόμενα κόμματα, τα οποία κι αυτά στελεχώνονται, ως επί το πλείστον, με άτομα του κομματικού σωλήνα που δεν έχουν εργαστεί ποτέ στη ζωή τους, με ανίκανους ή και με φαύλους ή και με όλα αυτά μαζί, ορισμένοι μάλιστα από τους οποίους, όπως ο αρχηγός Κούλης, έχουν ασκήσει διοίκηση με απογοητευτικά αποτελέσματα. Στους τυφλούς, επομένως, κυβερνά ο μονόφθαλμος; 'Ετσι φαίνεται, όσο κυνικό κι αν διαβάζεται, κι έτσι, θα συμφωνήσετε μαζί μου, πρέπει να γίνεται όταν οι άριστοι λείπουν ταξίδι για δουλειές ή ιδιωτεύουν...    

 

Συγγνώμη που διακόπτω τη μάχη κατά τής διαπλοκής, αλλά πεινάω...

Μια κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να ασχολείται με κάθε πτυχή τής ζωής των πολιτών τους οποίους υποτίθεται πως υπηρετεί. Αυτό ισχύει κι όταν καλείται να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση δίχως τέλος που βιώνουμε εδώ και χρόνια. Γι' αυτό καλώς πράττουν οι σημερινοί κυβερνώντες κι ασχολούνται και με τις τηλεοπτικές άδειες που δεν εκδόθηκαν ποτέ από το έτος εισαγωγής τής ιδιωτικής τηλεόρασης στη ζωή μας ή με την αλλαγή ενός άδικου και καλπονοθευτικού εκλογικού νόμου. Αλίμονο, ωστόσο, αν τέτοιου είδους ζητήματα καθορίζουν την πολιτική ατζέντα κι όχι το πώς μπορεί να συνεισφέρει και η Ελλάδα ώστε να μπει ένα τέλος σε πολιτικές που μας επιβλήθηκαν και οι οποίες είναι τουλάχιστον αδιέξοδες...

Οι τηλεοπτικές άδειες πρέπει να είναι περιορισμένες προς αποφυγή αναβίωσης του συστήματος διαπλοκής που κατέστρεψε τη χώρα. Ο εκλογικός νόμος οφείλει να προσαρμοστεί στη νέα εποχή των κυβερνήσεων συνεργασίας. Από εκεί και πέρα, ωστόσο, όσοι στο Μέγαρο Μαξίμου πιστεύουν ότι οι συνταξιούχοι θα λησμονήσουν τη μείωση των συντάξεών τους, οι μισθωτοί τη ζούγκλα στην οποία καλούνται να επιβιώσουν ή οι άνεργοι πως βρίσκονται εκτός παιχνιδιού μόνο και μόνο γιατί θα κλείσει το Mega ή γιατί το πρώτο κόμμα δεν θα παίρνει μπόνους 50 εδρών μάλλον είναι βαθιά γελασμένοι. Όταν το στομάχι γουργουρίζει όλα τα υπόλοιπα, ακόμα και η μάχη κατά τής διαπλοκής, είναι λεπτομέρειες...

Σε αυτό το πλαίσιο είναι σημαντικό, για παράδειγμα, ο Αλέξης Τσίπρας να επιστρέψει από την Κίνα με αξιοσημείωτες επενδυτικές συμφωνίες κι όχι απλώς με φωτογραφίες από το Σινικό Τείχος. Κυρίως, ωστόσο, ήρθε η ώρα η Ελλάδα να εγκαταλείψει την ενοχική της στάση μετά από το συμβιβασμό τού περασμένου καλοκαιριού και να επανεμφανιστεί δυναμικά στο προσκήνιο, καταθέτοντας τη δική της συγκροτημένη πρόταση για το πώς θα αποφευχθεί η διάλυση, και μάλιστα με ηχηρότατο τρόπο, της Ευρώπης ύστερα από το Brexit. Δεν ισχυρίζομαι πως μόνοι μας θα την αλλάξουμε. Αυτές οι αυταπάτες πέθαναν με την υπογραφή τού τρίτου μνημονίου. Δεν υπάρχει, ωστόσο, κανένας λόγος η κυβέρνηση της Αριστεράς να αποσιωπά πως ναι μεν πέρυσι έχασε, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν είχε δίκιο...

Απέραντη θλίψη στην αντιπολίτευση: τα παπαγαλάκια μεταναστεύουν στις μπανανίες...

Αυτή η κυβέρνηση έχει κάνει πολλά λάθη, έχει προλάβει ωστόσο να προχωρήσει και σε τομές οι οποίες μπορεί να μην της αναγνωρίζονται τώρα αλλά ο ιστορικός τού μέλλοντος θα τις δικαιώσει. Οι νόμοι, για παράδειγμα, για τη χορήγηση ιθαγένειας και για το σύμφωνο συμβίωσης ομοφυλόφιλων ή αυτός που έρχεται για τη δημόσια διοίκηση ενδεχομένως να μην θεωρούνται πρωτοποριακοί για άλλα κράτη-μέλη τής ΕΕ, για την Ελλάδα ωστόσο αποτελούν βαθιές μεταρρυθμίσεις. Σε αυτούς έρχεται να προστεθεί κι ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες, τον οποίο τόσο λυσσαλέα πολέμησε η διαπλεκόμενη αντιπολίτευση, χρησιμοποιώντας ορισμένα λογικοφανή αλλά υποκριτικά επιχειρήματα. Αυτό με το οποίο προσπαθεί περισσότερο να πείσει την κοινή γνώμη πως ο Αλέξης Τσίπρας συμπεριφέρεται σαν τον Κιμ Γιονγκ Ουν αφορά τον αριθμό των αδειών. "Γιατί μόνο τέσσερις;", αναρωτιούνται δήθεν αθώα, λες και δεν καταλαβαίνουν πως η τηλεόραση δεν είναι σούπερ μάρκετ να ανοίγει από ένα σε κάθε τετράγωνο...

Λες και δεν ξέρουν, επίσης, πως χώρες με τον ίδιο πληθυσμό με το δικό μας έχουν χορηγήσει ακόμα και λιγότερες από τέσσερις άδειες. Καμώνονται πως δεν γνωρίζουν, επίσης, ότι στη Γαλλία είναι πέντε και στη Γερμανία έξι, μολονότι είναι σαφώς μεγαλύτερα κράτη. Παριστάνουν πως δεν καταλαβαίνουν πως σήμερα τα οκτώ πανελλαδικής εμβέλειας κανάλια έχουν επιβιώσει χάρη σε θαλασσοδάνεια, εκβιασμούς κι άμεση συναλλαγή με την πολιτική εξουσία. Οι αρχηγοί και οι βουλευτές τής αντιπολίτευσης κάνουν πως τα αγνοούν όλα αυτά, πως έχουν κατεβεί μόλις πριν μερικές ημέρες από τον Αρη και γι' αυτό δεν έχουν πληροφορηθεί για το ρόλο των διαπλεκόμενων μέσων...

Κι όταν δεν μυξοκλαίγονται για τον αριθμό των αδειών, οιμωγούν για τις απολύσεις των εργαζόμενων στους τηλεοπτικούς σταθμούς που δεν θα αδειοδοτηθούν. Πότε, όμως, κατάθεσαν όλοι αυτοί μια ερώτηση ή προχώρησαν σε κάποια άλλη δημόσια παρέμβαση όταν απολύονταν σωρηδόν δημοσιογράφοι, τεχνικοί και διοικητικοί υπάλληλοι από τα αγαπημένα τους κανάλια ή πετσοκόβονταν οι μισθοί τους; Πώς είναι δυνατό να λένε στην ελληνική κοινωνία, και ιδιαιτέρως στο εκατομμύριο των ανέργων κι όσων έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό, πως δεν πρόκειται να υπάρξει δικαιότερη ανακατανομή τού πλούτου για να μην χάσουν τη δουλειά τους μερικές εκατοντάδες παπαγαλάκια; Οσοι είναι άξιοι, εξάλλου, θα απορροφηθούν από τις υγιέστερες νέες επιχειρήσεις οι οποίες θα προκύψουν από διεθνή διαγωνισμό-μολονότι κι αυτό το αποκρύβουν όσοι ισχυρίζονται πως η κυβέρνηση θα δώσει τις άδειες στους δικούς της- και οι οποίες θα είναι σαφώς πιο βιώσιμες από τους σημερινούς παρασιτικούς οργανισμούς...

Μήπως, άλλωστε, παράγουμε και περισσότερους δημοσιογράφους από όσους μπορούμε να καταναλώσουμε; Πόσους ακόμα αγράμματους θα συντηρεί ο ελληνικός λαός μέσω της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών που κατέρρευσαν και λόγω των θαλασσοδανείων στα μίντια; Κι από πότε μεταβλήθηκε το ΕΣΡ, το οποίο εδώ και 26 χρόνια τα μόνα στραβά που βλέπει στην τηλεόραση είναι τα ομοφυλόφιλα φιλιά, σε αξιόπιστη ανεξάρτητη αρχή; Το άρθρο 15 παρ.2 του Συντάγματος είναι σαφέστατο: "Η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του κράτους". Γιατί η νομίμως εκλεγμένη κυβέρνηση του τόπου δεν μπορεί να υλοποιήσει ένα διεθνή διαγωνισμό με όρους διαφάνειας και το μπορούν πέντε αργόσχολοι εντεταλμένοι; Κι αν η αντιπολίτευση ήθελε τόσο πολύ να λειτουργήσει το ΕΣΡ γιατί αρνείται να συναινέσει στη συγκρότησή του παρότι η πλειοψηφία προτείνει και πρόσωπα που δεν ανήκουν πολιτικώς στην ίδια;...

Θα μπορούσα να θέτω ερωτήματα όλη ημέρα για να καταδείξω την υποκρισία όλων εκείνων που καταψήφισαν την τροπολογία για το διαγωνισμό και οι οποίοι έχουν εκτεθεί ανεπανόρθωτα στη συνείδηση του ελληνικού λαού, ο οποίος καταλαβαίνει ποιός προσπαθεί-έστω με λάθη που προέρχονται από την απειρία του- και ποιός υπηρετεί μέχρι τέλους τους νταβατζήδες του. Γνωρίζοντας πέντε πράγματα για το χώρο, σας διαβεβαιώ ότι η κριτική που δέχεται ο ΣΥΡΙΖΑ είναι γιατί δεν έχει σπεύσει να δημιουργήσει το δικό του ισχυρό σύστημα διαπλοκής παρά μόνο επαφίεται σε σκόρπιες συνεργασίες με ορισμένα μέσα ενημέρωσης. Αυτό, ωστόσο, είναι προς τιμή του έστω κι αν επικοινωνιακά αφήνει όλο το παιχνίδι να γίνεται από φαύλους τύπου ΣΚΑΙ, που έφτασαν στο σημείο ακόμα και να "ριτουιτάρουν" ατάκα τού Κούλη από τη Βουλή! Για τόση ανεξαρτησία μιλάμε ένθεν κακείθεν... Οπως κι αν έχει, μπαίνουν επιτέλους κάποιοι κανόνες, των οποίων η εφαρμογή θα δικαιώσει ή θα διαψεύσει. Ετσι κι αλλιώς οι υπερασπιστές τής ανομίας έχουν ήδη εξευτελιστεί...

Οι τηλεοπτικές άδειες δεν είναι η κολυμβήθρα του Σιλωάμ...

Το νομοσχέδιο για τις τηλεοπτικές άδειες δεν αγγίζει την τελειότητα, μολονότι "ψηνόταν" για σχεδόν ένα χρόνο. Δεν θα έπρεπε, για παράδειγμα, να επαφίεται αποκλειστικώς στον υπουργό ο καθορισμός τού αριθμού των αδειών και του κόστους τους ούτε ενδεχομένως να υφίστανται διαχωρισμοί, όπως σε ενημερωτικούς και ψυχαγωγικούς σταθμούς, που δεν υπάρχουν στο εξωτερικό Είναι, ωστόσο, από μόνο του ικανό για να ξεμπροστιάσει όχι τόσο τους καναλάρχες (αυτοί, έτσι κι αλλιώς, δεν είναι υποχρεωμένοι να ενδιαφέρονται για το δημόσιο συμφέρον) όσο τη δήθεν ανεξάρτητη αρχή του ΕΣΡ και τα περισσότερα, αν όχι όλα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία θα όφειλαν, τουλάχιστον επί της αρχής, να δώσουν θετική ψήφο στο να μπει τάξη για πρώτη φορά στη χώρα στο ασύδοτο μέχρι σήμερα ιδιωτικό ραδιοτηλεοπτικό σύστημα...

Αντί όμως να δείχνουν συναινετική διάθεση, καταθέτοντας τις δικές τους προτάσεις για τη δικαιότερη κατανομή των αδειών, ΕΣΡ και κόμματα χρησιμοποιούν στην επίσημη επιχειρηματολογία τους τις ίδιες ακριβώς θέσεις που έχουν εκφράσει και με non paper τους οι εθνικοί μας νταβατζήδες. Πολύ θα ήθελα να πιστέψω ότι επρόκειτο για σύμπτωση ή για απλή ταύτιση απόψεων. Μόνο που σε συνδυασμό με τον ποταμό κινδυνολογίας που εκπέμπεται από τα τηλεοπτικά κανάλια τις τελευταίες ημέρες το συμπέρασμα που βγαίνει είναι πως η ολιγαρχία αυτού του τόπου αισθάνεται για πρώτη φορά τη δύναμή της να κλονίζεται...

Το μεγάλο παιχνίδι, βεβαίως, γίνεται με τις ψηφιακές συχνότητες, ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της κυβέρνησης των σαμαροβενιζέλων, οι οποίοι τις έκαναν δώρο στους ολιγάρχες μέσω του κλεισίματος εν μια νυκτί της ΕΡΤ. Τα λεφτά είναι πολλά και γι' αυτό είναι φυσικό κάποιοι να αισθάνονται πως χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους και να βάζουν λυτούς και δεμένους να κάνουν τη βρόμικη δουλειά, έστω κι αν αυτή κλείσει τους τελευταίους οριστικώς στον πολιτικό τάφο. Δεν υπάρχει χαρακτηριστικότερο παράδειγμα από το Ποτάμι και τον Στ. Θεοδωράκη, που παρουσιάζονται ως οι πιο διαπρύσιοι υποστηρικτές των καναλαρχών, φυσικά και με το επιχείρημα της απώλειας θέσεων εργασίας...

Αν η καταπολέμηση της ανεργίας πάση θυσία είναι το υπέρτατο αγαθό κι όχι η διαμόρφωση πολιτών που δεν θα χρειάζεται να είναι επαίτες για ένα ξεροκόμματο τότε ας νομιμοποιήσουμε και το εμπόριο ηρωίνης και σε κάθε γωνιά να ανοίξει κι από ένας οίκος ανοχής κι ένα οπλοπωλείο. Οπως και να το δει κανείς, η χώρα αντέχει λίγους τηλεοπτικούς σταθμούς, οι οποίοι αν είναι υγιείς θα διακοπεί μια για πάντα κι ο ομφάλιος λώρος που τους συνδέει με τα θαλασσοδάνεια και την πολιτική κάλυψη, αυτό το τρίγωνο δηλαδή της διαπλοκής που λυμαίνεται τον τόπο εδώ και δεκαετίες...

Ας μην έχουν αυταπάτες, ωστόσο, στην κυβέρνηση. Ακόμα κι αν γκρεμίσουν τους σημερινούς ολιγάρχες, ακόμα κι αν τους κλείσουν όλους στη φυλακή, ακόμα κι αν δεν εγκαταστήσουν άλλους στην θέση τους, ακόμα κι αν ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες κι επιτευχθεί μια καλή συμφωνία για το χρέος, στις επόμενες εκλογές θα κριθούν από το κατά πόσο βελτίωσαν την ποιότητα ζωής τού μέσου έλληνα. Δεν διαβάζεται ως κάτι οραματικό και το μεγαλεπήβολο, αλλά όταν ο ασθενής βρίσκεται ακόμα στην εντατική και χαροπαλεύει η μάχη που πρέπει πρωτίστως να δώσεις είναι να τον στήσεις ξανά στα δυο του πόδια. Αύριο μεθαύριο ενδεχομένως να έχουμε τη δυνατότητα να σκεφτούμε τί θα κάνει με τη ζωή του. Τώρα, όμως, πρέπει να την κερδίσει πίσω...

Γι' αυτό και το παράλληλο πρόγραμμα πρέπει να περιλαμβάνει πολύ περισσότερα από τηλεοπτικές άδειες και ισοδύναμα, να αποδεικνύει στην πράξη ότι ο στόχος είναι η κοινωνική δικαιοσύνη κι όχι, για παράδειγμα, το ξέπλυμα υπουργών που λησμονούν να δηλώσουν μπίζνες κι εκατομμύρια. Μέχρι τώρα η κυβέρνηση κάνει ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω. Αν δεν αλλάξει ρυθμό, θα συνειδητοποιήσει πολύ σύντομα πως ο μήνας τού μέλιτος ήταν μια πολυτέλεια που δεν διέθετε από την αρχή...  



 

Οι καναλάρχες νοιάζονται για τους εργαζόμενούς τους τόσο όσο και οι καρχαρίες για την υγεία των σπάρων...

Η προκήρυξη του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες έπρεπε ήδη να είχε δοθεί στη δημοσιότητα και να είχαν κατατεθεί οι σχετικές προσφορές. Η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης με τους πιστωτές δεν αποτελεί δικαιολογία. Σε αυτό, άλλωστε, αν ήταν λιγότερο υποκριτές θα συμφωνούσαν και οι καναλάρχες με τα παπαγαλάκια τους, οι οποίοι για όλα τα υπόλοιπα ζητήματα παρουσιάζονται μνημονιακότεροι των μνημονίων εκτός από το θέμα των τηλεοπτικών αδειών: κι αυτές ήταν μνημονιακή υποχρέωση, αλλά "παραδόξως" δεν ακούσαμε και δεν διαβάσαμε ποτέ κάποιο ρεπορτάζ στα διαπλεκόμενα μίντια γι' αυτές. Φαίνεται πως οι δημοσιογράφοι τους ήταν πολύ απασχολημένοι να κυνηγούν τους μπακάληδες και τους τυροπιτάδες που δεν έκοβαν αποδείξεις και δεν είχαν χρόνο να μας ενημερώσουν πως οι σταθμοί για τους οποίους δουλεύουν, λειτουργούν χωρίς άδεια από την ημέρα ίδρυσής τους! Αυτό δεν συμπεριλήφθηκε ποτέ στο "μαζί τα φάγαμε", μολονότι το δημόσιο ταμείο έχει απολέσει εκατοντάδες εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια ευρώ από αυτήν την ολιγωρία...

Είναι γνωστό το τελευταίο καταφύγιο των νεοφιλελεύθερων, με το οποίο εκβιάζουν προκειμένου να μην υπάρξει ποτέ κοινωνική δικαιοσύνη: "θα χαθούν θέσεις εργασίας". Μαθαίνω, μάλιστα, πως οι μιντιάρχες σκοπεύουν να μην καταθέσουν προσφορές και να συνεχίσουν να εκπέμπουν ή να βγει μαύρο στις οθόνες των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών και να απολυθούν εκατοντάδες εργαζόμενοι. Εχουν το θράσος, δηλαδή, να συγκρίνουν το πραξικοπηματικό λουκέτο στη δημόσια ραδιοτηλεόραση- το πρώτο που μπήκε ποτέ παγκοσμίως σε δημοκρατικό καθεστώς- με το μαφιόζικο εκβιασμό τους να μην σεβαστούν τη νομιμότητα για την οποία κατά τα άλλα αγωνιούν τόσο πολύ όταν γίνεται, για παράδειγμα, κατάληψη σε κάποια πανεπιστημιακή σχολή...

Είμαστε, επίσης, η μοναδική υποτίθεται δημοκρατική χώρα τού κόσμου στην οποία οι τηλεοπτικοί της σταθμοί λειτουργούν χωρίς άδεια και δίχως να πληρώνουν τους αναλογούντες φόρους. Χθες, μάλιστα, ασκήθηκε επιτέλους ποινική δίωξη στο MEGA γιατί επί χρόνια έκλεβε το ρολόι τής ΔΕΗ.Σύμφωνα με τη "λογική" των διαπλεκόμενων, δεν θα έπρεπε η δικαιοσύνη να επέμβει ούτε σε αυτήν την περίπτωση γιατί τώρα με το πρόστιμο που θα πληρώσει το κανάλι θα αναγκαστεί να απολύσει εργαζόμενους. Με αυτό το σκεπτικό θα έπρεπε να καταργήσουμε γενικώς τους φόρους και τους νόμους ώστε όλοι να έχουμε χρήματα για να κινείται η αγορά κι ας καταρρεύσει πλήρως το κοινωνικό οικοδόμημα. Θα όφειλαν, εναλλακτικώς, να εξακολουθούν οι δικαστές να κυνηγούν τους φτωχοδιάβολους γιατί αν πράξουν το ίδιο με την ελίτ θα αυξηθεί η ανεργία. Πολύ "ωραίο" σύστημα ο νεοφιλελευθερισμός σας: τα δικά σας δικά σας και τα δικά μας πάλι δικά σας σε μια εναλλακτική μορφή αναρχίας που σχετίζεται μόνο με λίγους κι εκλεκτούς...

"Ξεχνούν", βεβαίως, οι κήνσορες του θατσερισμού πως αν οι  καναλάρχες πλήρωναν τις νόμιμες υποχρεώσεις τους, αν αναδιανεμόταν δηλαδή δικαίως ο πλούτος τους, κι ο κρατικός κορβανάς θα ενισχυόταν, με ό,τι θετικό σημαίνει αυτό και για το κατασπαραγμένο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, κι όλοι οι εργαζόμενοι στους τηλεοπτικούς σταθμούς θα αμείβονταν με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας κι όχι με μπλοκάκια. Αν κάποιος όπως ο Λ. Μπόμπολας έχει εύκαιρο 1,8 εκατομμύριο ευρώ προκειμένου να πληρώσει την εφορία αυθωρεί και παραχρήμα και να μην καταλήξει στη φυλακή, τότε φαντάζομαι πως έχει πολύ περισσότερα στην άκρη τα οποία θα όφειλε να τα δώσει σε αυτούς που του παράγουν τον πλούτο του, σεβόμενος και τη συνταγματική υποχρέωση ο καθένας να συμβάλλει φοροδοτικώς αναλόγως με τις δυνάμεις του. Με λίγα λόγια, οι καναλάρχες νοιάζονται για τους εργαζόμενούς τους τόσο όσο και οι καρχαρίες για την υγεία των σπάρων. Γι' αυτό κι ο αντιμνημονιακός τους αγώνας αποκλειστικώς και μόνο για τις τηλεοπτικές άδειες αντιμετωπίζει τη χλεύη τής πλειονότητας των πολιτών...

Υ.Γ.: Η ρήξη με τη διαπλοκή έχει πολλές όψεις. Η μία αφορά το γκρέμισμα του σημερινού σάπιου συστήματος. Η άλλη αναφέρεται στην αποφυγή δημιουργίας νέων μιντιακών ολιγαρχών στην θέση των παλιών. Φαντάζομαι πως το έχεις αυτό υπόψη Νίκο Παππά...