Ορισμός τής ταξικής πάλης: Μενεγάκη στον Alpha ή 4.000 γιατροί και νοσηλευτές στα νοσοκομεία;...

Την εποχή που και στα μέσα ενημέρωσης έδεναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα οι καναλάρχες ήταν απόμακροι ηγεμόνες τούς οποίους για να τους δει όχι ο ελληνικός λαός, αλλά ακόμα και οι εργαζόμενοί τους θα έπρεπε πρώτα να στείλουν σχετικό αίτημα στον Πάπα. Τα χρόνια πέρασαν κι έφτασε η κυβέρνηση της Αριστεράς να βάλει μια τάξη στο χάος, στην "αεροπειρατεία" για την οποία μίλησε ο Ν. Παππάς. Και κάπως έτσι, στριμωγμένοι στα σκοινιά οι μιντιάρχες αναγκάστηκαν να γίνουν πιο γήινοι: να κλειστούν για τρεις ημέρες στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης για μια τηλεοπτική άδεια και στη συνέχεια να υποχρεώνονται να βγαίνουν και σε εκπομπές λάιφσταϊλ ως πεινασμένοι συνταξιούχοι προκειμένου να πείσουν τις νοικοκυρές που φτιάχνουν συνεχώς μακαρόνια γιατί δεν υπάρχουν λεφτά για άλλα εδέσματα πως η πολιτεία τούς κυνηγά. Αλήθεια, τι περιμένει ο υπόδικος Δ. Κοντομηνάς με τα καραγκιοζιλίκια του; Πως το να βλέπουμε την Ελ. Μενεγάκη από τον Alpha θα πρέπει να θεωρηθεί πως έχει μεγαλύτερη αξία από το να προσληφθούν 4.000 γιατροί και νοσηλευτές στα νοσοκομεία ή να πάνε 15.000 περισσότερα παιδιά σε δημόσιους παιδικούς σταθμούς;...

Υπό μία έννοια οι διάφοροι κοντομηνάδες καλά κάνουν και υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους, έστω κι αν με τις υπερβολές τους στην ουσία αυτοεξευτελίζονται. Είναι ντροπή, ωστόσο, η αντιπολίτευση, και δη η αξιωματική, να έχει μετατραπεί τόσο απροκάλυπτα σε γραφείο Τύπου της διαπλοκής. Φυσικά και οι πολίτες γνωρίζουν τη σχέση αλληλεξάρτησης καναλαρχών- πολιτικών- μεγαλοεπιχειρηματιών- τραπεζιτών, ιδιότητες οι οποίες σε αρκετές περιπτώσεις ταυτίζονται. Αυτός ήταν, άλλωστε, ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους γκρεμίστηκε το παλιό καθεστώς κι ανήλθε στην εξουσία η Αριστερά. Πώς να το κάνουμε, τα συμφέροντα των καναλαρχών- εκδοτών δεν ταυτίζονται με τα αντίστοιχα της πλειονότητας των πολιτών. Γι' αυτό, εξάλλου, και η κλάψα των διαπλεκόμενων με τη σύμπραξη των αντιπολιτευόμενων δεν μπορεί να βρει ανταπόκριση στο λαϊκό αίσθημα παρά μόνο για να επιβεβαιωθεί η ταξική σύγκρουση που χαρακτηρίζει τη σχέση κυβέρνησης- αντιπολίτευσης...

Φυσικά η περίπτωση Καλογρίτσα δεν είναι αθώα. Μόνο που σε αντίθεση με ό,τι θα συνέβαινε με προηγούμενες κυβερνήσεις ο συγκεκριμένος εργολάβος δεν πήρε τελικώς τηλεοπτική άδεια. Φυσικά, επίσης, και η δικαστική εξουσία δεν λειτουργεί ακόμα και σήμερα απολύτως διακριτά από την εκτελεστική και τη νομοθετική. Η αντιπολίτευση, ωστόσο, εξακολουθεί να σκιαμαχεί για μια υπόθεση, όπως αυτή των τηλεοπτικών αδειών, η οποία είτε αφήνει παγερά αδιάφορη την κοινωνία είτε η τελευταία τάσσεται αναφανδόν στο πλευρό τής κυβέρνησης. Τουλάχιστον για λόγους αυτοσεβασμού θα όφειλε έστω και τώρα να παραδεχθεί ότι τα 260.000.000 ευρώ, τα 90 εκ των οποίων μπήκαν ήδη στο δημόσιο ταμείο, δεν είναι δυνατό να επιστραφούν σε εκείνους που απομύζησαν και συνεχίζουν να απομυζούν τον κρατικό κορβανά, στέλνοντας το λογαριασμό στο λαό...





  

Κλαίνε οι Ελληνες γιατί Αλαφούζος-Μαρινάκης-Κυριακού έδωσαν παραπάνω από όσα θα έδιναν αν δεν υπήρχε Καλογρίτσας...

Η πραγματική οικονομία λιμνάζει, οι φόροι αυξάνονται, οι συντάξεις μειώνονται αλλά η αντιπολίτευση, ιδίως η αξιωματική, και τα διαπλεκόμενα μίντια από το πρωί μέχρι το βράδυ ασχολούνται με τις τηλεοπτικές άδειες, αποδεικνύοντας πόσο πολύ δίκιο έχει η κυβέρνηση να θέλει να μπουν κανόνες στο χώρο. Μόνο οι αδαείς, άλλωστε, πιστεύουν ότι η ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου δεν σχετίζεται με την πάταξη της διαπλοκής- επιχειρηματικής, τραπεζικής, πολιτικής και μιντιακής. Δεν πρόκειται για ζήτημα ελευθεροτυπίας από τη στιγμή που την οικονομική δυνατότητα για τη συντήρηση τηλεοπτικού σταθμού διαθέτει μια πολύ συγκεκριμένη κάστα ανθρώπων, αλλά επιβολής παραθεσμικών κέντρων στη δημοκρατία, για επηρεασμό τής βούλησης των νομίμως εκλεγμένων από τους κρατικοδίαιτους καπιταλιστές που βυσσοδομούν στο παρασκήνιο...

Φανταστείτε, επομένως, πόσο μεγάλη είναι η εξάρτηση των αρχηγών Κούλη, Φώφης και Σταύρου από τους καναλάρχες ώστε να δίνουν μέχρις εσχάτων μια μάχη στην οποία έχουν απέναντί τους τον ελληνικό λαό. Την ώρα που το ελληνικό Δημόσιο θα εισπράξει συνολικώς πάνω από 250.000.000 ευρώ από μεγιστάνες για να τα διανείμει σε κοινωνικές πολιτικές ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι πλειοδοτούν ποιος θα προστατεύσει καλύτερα τα συμφέροντα των αλαφούζων, των μαρινάκηδων, των βαρδινογιάννηδων και των κοντομηνάδων. Τουλάχιστον δεν παρουσιάζονται αχάριστοι στα αφεντικά τους...

Εκτίθενται ανεπανόρθωτα στους πολίτες γνωρίζοντάς το, αλλά μην μπορώντας να κάνουν αλλιώς από τη στιγμή που ο σκύλος δεν δαγκώνει το χέρι που τον ταΐζει. Ναι, έγιναν λάθη στη διαδικασία τού διαγωνισμού. Θα έπρεπε, για παράδειγμα, ο έλεγχος του πόθεν έσχες να είχε προηγηθεί. Αλίμονο, ωστόσο, αν κοιτώντας το δέντρο χάσουμε το δάσος, γιατί αυτός ο διαγωνισμός ήταν αίτημα της ελληνικής κοινωνίας, λαϊκή απαίτηση να πληρώσουν για να εκπέμπουν προπαγάνδα εκείνοι που για δεκαετίες της έκαναν πλύση εγκεφάλου. Ας υποθέσουμε, επίσης, πως ο ρόλος Καλογρίτσα- Σαββίδη στη δημοπρασία ήταν να ανεβάσουν το τίμημα. Λέτε να κλαίνε σε κάθε ελληνικό νοικοκυριό γιατί Αλαφούζος-Μαρινάκης-Κυριακού έδωσαν παραπάνω από όσα θα έδιναν αν δεν υπήρχαν οι "λαγοί";...

Τόσο οι Καλογριτσαίοι όσο κι ο Ιβ. Σαββίδης είναι επιχειρηματίες που διατηρούν καλή σχέση με την κυβέρνηση. Την έχουν εκμεταλλευτεί, εξάλλου, για την ανάθεση δημόσιων έργων και για τη διαγραφή χρεών τής ΠΑΕ ΠΑΟΚ αντιστοίχως. Φυσικά κι αυτό δεν τιμά την κυβέρνηση της Αριστεράς ούτε θα μπω στη διαδικασία να ισχυριστώ πως οι διευκολύνσεις που έχουν γίνει στους συγκεκριμένους επιχειρηματίες είναι πταίσματα μπροστά στο πάρτι με το δημόσιο ταμείο που έγινε από τους εκλεκτούς τού ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Θα είμαι πιο κυνικός και θα σας επισημάνω πως σε έναν ανηλεή πόλεμο, όπως αυτός που διεξάγεται ανάμεσα στο Μαξίμου και στο καταρρέον σύστημα εξουσίας, είναι λογικό να αναζητούνται σύμμαχοι από τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς του και στον επιχειρηματικό χώρο...

Σε άλλες εποχές, άλλωστε, (βλ. Κοσκωτά ή Μπόμπολα) ο αρμόδιος υπουργός θα νομοθετούσε υπέρ των συμφερόντων Καλογρίτσα και θα του έδινε, για παράδειγμα, ολιγοήμερη παράταση για να πληρώσει την πρώτη δόση, μολονότι θα ξεσηκωνόταν η κοινή γνώμη. Αυτό δεν έγινε τώρα και ούτε το γράφω για να πούμε όλοι μαζί "μπράβο" στον Ν. Παππά. Το κάνω για να σημειώσω πως τουλάχιστον ακόμα τα γκέμια τα κρατά η νομίμως εκλεγμένη κυβέρνηση κι αυτό δεν είναι λίγο...