Κάτι ήξερε ο Κ. Μητσοτάκης όταν εμφανιζόταν σκεπτικός, στις αρχές τού καλοκαιριού, απέναντι σε συνεργάτες του που τον προέτρεπαν να πάει σε εκλογές ακόμα και το Σεπτέμβριο. Ήξερε πολύ καλά ότι οι πυρκαγιές θα αποδεικνύονταν μεγάλο εμπόδιο σε ένα τέτοιο σχεδιασμό. Και δεν το γνώριζε μόνο γιατί η κλιματική κρίση είναι απρόβλεπτη αλλά και γιατί είναι πολύ προβλέψιμες οι δικές του ευθύνες (και) στην πολιτική προστασία...
Το Ταμείο Ανάκαμψης πέρασε από αυτήν τη χώρα κι άφησε πίσω του κυρίως μεγαλύτερες ταξικές ανισότητες. Οι πλουσιότεροι Έλληνες έγιναν ακόμα πλουσιότεροι, οι μικρομεσαίοι παλεύουν για την καθημερινότητα και οι υπόλοιποι με το όριο της φτώχειας. Κι αφού δεν περίσσεψαν χρήματα για τη μεσαία τάξη, η οποία έχει χέρια και ψηφίζει, πώς θα περίσσευαν για τα δέντρα και τα δάση;...
Η Ελλάδα παραμένει ευρωπαϊκή χώρα. Αλίμονο κι αν δεν ήταν ύστερα από τόσα δισεκατομμύρια ευρώ κοινοτικών χρημάτων που διαχειριστήκαμε. Μας έχουν ξεπεράσει, ωστόσο, πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες που βρίσκονταν πιο κάτω από εμάς, κάποιες μάλιστα πριν 35 χρόνια είχαν ένα απολυταρχικό σύστημα να ορίζει τις ζωές των πολιτών τους. Γι' αυτό έχει μεγάλη σημασία πού βάζεις τον πήχη. Όταν επιμένεις να τον βάζεις χαμηλά για να τον υπερβαίνεις ευκολότερα και οι στόχοι που θα φτάσεις, αν τους φτάσεις κι αυτούς, θα είναι χαμηλοί...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου