Καλύτερα Νίκη της Σιωπής παρά Νίκη της Υποκρισίας...

Τις τελευταίες ημέρες διεξάγεται μια άχαρη δημόσια συζήτηση για τον τρόπο υπολογισμού των εργατικών δυστυχημάτων. Συμπεριλαμβάνεται, για παράδειγμα, σε αυτά μια καρδιακή ανακοπή ή ένα εγκεφαλικό εν ώρα εργασίας; 

Αν κάποιος εργαστεί 13ωρο και σκοτωθεί σε τροχαίο γυρνώντας σπίτι του; Αν απασχολείται με μπλοκάκι, είναι ναύτης ή αγρότης; Φυσικά και πρέπει να καταλήξουμε κάποια στιγμή σε έναν κοινό ορισμό, όπως και στην όσο το δυνατό πιο γρήγορη ανακοίνωση των σχετικών στοιχείων, αλλά στο μεσοδιάστημα εργαζόμενοι κι εργάτες, εργαζόμενες κι εργάτριες θα συνεχίσουν να χάνουν τη ζωή τους στην καρμανιόλα που λέγεται "προτεραιοποίηση του κέρδους έναντι της ασφάλειας στο χώρο εργασίας"...

Προφανώς και η "Βιολάντα" δεν θα είναι το τελευταίο εργατικό δυστύχημα ακόμα κι αν τηρούνται από εδώ και πέρα 100% όλα τα πρότυπα ασφαλείας. Το κακό μπορεί να συμβεί παντού κι οποτεδήποτε ακόμα κι αν δεν υπάρχει δόλος ή σοβαρή αμέλεια. 

Η εργατική νομοθεσία, ωστόσο, δεν μας έχει έρθει από τον Μωυσή ύστερα από επίσκεψή του στο Σινά. Είναι πολιτική απόφαση και το προς τα πού γέρνει το ζύγι μαρτυρά κάθε φορά τις προτεραιότητες της όποιας κυβέρνησης. Όταν, συνεπώς, έχεις καταργήσει την αιτιολογημένη απόλυση, έχεις αποδυναμώσει το ΣΕΠΕ, έχεις καθιερώσει το δεκάωρο και το 13ωρο δεν χρειάζεται να πεις τίποτα. Γι' αυτό, μάλλον, και η Ν. Κεραμέως, η αρμόδια υπουργός Εργοδοσίας επί της ουσίας, έχει πάρει όρκο σιωπής...

Από την άλλη, ίσως και να είναι πιο έντιμο να μην μιλάς όταν έχεις τη φωλιά σου λερωμένη. Τουλάχιστον δεν υποκύπτεις στον πειρασμό τής υποκρισίας. Σε καμία περίπτωση, ωστόσο, η σιωπή δεν ξεπλένει την ενοχή κι αυτή είναι μια κυβέρνηση- η Κεραμέως είναι, απλώς, ένα εκτελεστικό της όργανο- η οποία από την πρώτη μέχρι και την τελευταία της απόφαση θα προτεραιοποιεί τα συμφέροντα των λίγων έναντι των πολλών. Αργά ή γρήγορα, όμως, θα αντιληφθεί πως κανείς και ποτέ δεν έχει καταφέρει να εξαπατά τους πάντες για πάντα... 

Πουλήστε όραμα και θα νικήσετε τις παροχές...

Το πολιτικό τέλος τού Κ. Μητσοτάκη έχει προεξοφληθεί τόσες πολλές φορές που μια ακόμα προεξόφλησή του θα μπορούσε να θεωρηθεί και κακόγουστο ανέκδοτο. Είναι αλήθεια, άλλωστε, ότι ο πρωθυπουργός, για διάφορους λόγους, έχει αποδειχθεί επτάψυχος. 

Δυσκολεύομαι, ωστόσο, να πιστέψω ότι θα τα καταφέρει κι αυτήν τη φορά, όσα δισ. ευρώ σε παροχές κι αν ανακοινώσει στη ΔΕΘ, όσους λαγούς από το καπέλο κι αν βγάλει ο Στ. Γκρίνμπεργκ. Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι μπορείς να εξαπατάς λίγους για πολύ, πολλούς για λίγο αλλά όχι κι όλους για πάντα...

Τη δεδομένη χρονική στιγμή, ωστόσο, πιθανή αποχώρηση Μητσοτάκη δεν προεξοφλεί και το τέλος τής ΝΔ. Οι ολιγάρχες, άλλωστε, στο εσωτερικό τού κυβερνώντος κόμματος αναζητούν πρωτίστως διάδοχη κατάσταση και δευτερευόντως σε ξοφλημένους τής πάλαι ποτέ επαναστατικής Αριστεράς. Όπως κι αν έχει, το ζητούμενο δεν είναι να αντικαταστήσουμε ένα διεφθαρμένο καθεστώς με έναν καλύτερο συστημικό διαχειριστή αλλά με ένα συλλογικό υποκείμενο χωρίς εξαρτήσεις και με την πολιτική βούληση να σπάσει αβγά...

Δεν χρειαζόμασταν τον ΟΠΕΚΕΠΕ ή τις ανεμογεννήτριες στα καμένα για να εμπεδώσουμε ότι η οικογένεια που εξουσιάζει τη χώρα είναι χωμένη στη διαπλοκή. Πέρα από ελάχιστους που μπορεί να πιστεύουν ότι ο Μητσοτάκης δεν είναι σαν τον Μωυσή αλλά ο Μωυσής ο ίδιος, οι περισσότεροι δεν τον ψήφισαν ποτέ πιστεύοντας ότι είναι έντιμος. 

Σε αντίθεση, όμως, με τους πολιτικούς του αντιπάλους για να καταλάβει την εξουσία παρουσίασε ένα όραμα για τη χώρα κι όχι μια μπακαλίστικη νοοτροπία τού "θα αυξήσω τόσο το επίδομα και θα επιδοτήσω τόσο τη στέγη". Δεν έχει σημασία που αρκετά από αυτά που υποσχέθηκε δεν τα εφάρμοσε. Σημασία έχει πως πούλησε στους ψηφοφόρους ένα θετικό αφήγημα για την Ελλάδα τού μέλλοντος. Γι' αυτό και οι πολιτικοί του αντίπαλοι αν θέλει να έχει νόημα η  άνοδός τους στη Θεσσαλονίκη το Σεπτέμβριο οφείλουν να μας παρουσιάσουν τη δική τους στρατηγική για την Ελλάδα τού 2030 κι όχι απλώς να περιοριστούν σε μια παροχολογία που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να διεκπεραιώσουν αφού βρίσκονται στην αντιπολίτευση...

 

 

Ποιος θα σώσει τα σπίτια των σταυρωτών αν καίνε τους κωδωνοκρούστες;...

Ο αστικός κοινοβουλευτισμός μπορεί να ήταν πρωτοποριακός την εποχή τής Γαλλικής Επανάστασης, 233 χρόνια πριν, ωστόσο ύστερα από τόσες βιομηχανικές και τεχνολογικές επαναστάσεις απλούστατα είναι ξεπερασμένος. Το να αποφασίζει, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα την Ελλάδα, ένα κοινοβούλιο 300 ατόμων το οποίο στην ουσία επικυρώνει τη βούληση του ενός, του πρωθυπουργού, ήταν επαναστατικό την εποχή τής φεουδαρχίας και των δουλοπάροικων, σήμερα όμως οι λαοί έχουν δικαίωμα να απαιτούν πολύ περισσότερα από απλά υποκατάστατα ελέω θεού μοναρχιών κι ολιγαρχιών. Οι καιροί απαιτούν περισσότερες μορφές άμεσης, αυθεντικής δημοκρατίας...

Η άμεση δημοκρατία, όμως, προϋποθέτει καλά, σε βάθος και σφαιρικώς ενημερωμένους πολίτες και διάκριση των εξουσιών. Σε διαφορετική περίπτωση θα μετατραπεί σε οχλοκρατία όπου δεν θα μπορείς να βρεις το δίκιο σου... 

Τι απαιτήσεις, για παράδειγμα, μπορείς να έχεις από έναν πολίτη πως θα πάρει τις σωστές αποφάσεις αν δεν πληροφορείται όλες τις διαστάσεις τής αλήθειας ή αν δεν διώκονται, κατόπιν άνωθεν εντολών, οι φαύλοι, αλλά εκείνοι που τους αποκαλύπτουν; Όταν οι πυρπολητές μένουν ατιμώρητοι και οι κωδωνοκρούστες σταυρώνονται οι φωτιές πολλαπλασιάζονται και κάποια ημέρα θα κάψουν και το δικό σου σπίτι φιλήσυχε μικροαστέ...

Το να επιμένουν ορισμένοι, προκειμένου να ξεπλύνουν κομματικές αμαρτίες και να εκδικηθούν εκείνους που δεν τους βλέπουν ως Μωυσή, πως η Novartis δεν είναι σκάνδαλο που αφορά και πολιτικά πρόσωπα- ένα ήδη διώκεται κι άλλα δύο ερευνώνται- μοιάζει με το να θεωρείς τη γη επίπεδη κι ας έχεις δει φωτογραφίες της από το διάστημα. Ναι, ο Κώστας Βαξεβάνης έχει εμμονές και κάποιες φορές λαϊκίζει, ούτε έχει υπεξαιρέσει όμως δημόσιο χρήμα ούτε έχει αξιοποιήσει δημόσιο αξίωμα για να πλουτίσει. Αν πρέπει, συνεπώς, κάποιος να μπει φυλακή, αλίμονο, δεν είναι αυτός που ξεσκεπάζει τον απόπατο αλλά ο ίδιος ο απόπατος που παριστάνει ότι είναι κάτι το ξεχωριστό, ενώ δεν διαφέρει σε τίποτα από τον υπόνομο...

 
 

Θεματοφύλακες του λαϊκισμού...

Οι θεσμοί κι εκείνοι που τους εκπροσωπούν διαθέτουν τόση ισχύ όση πιστεύουμε εμείς ότι έχουν. Δεν αμφιβάλλω, για παράδειγμα, για την ισχύ τής εκκλησίας στην ελληνική κοινωνία. Το ότι, όμως, η λαϊκή αντίδραση στην κυβερνητική διαρροή περί πρόσληψης- μονιμοποίησης 4.000 παπάδων ανάγκασε το Μαξίμου σε αναδίπλωση δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Δείχνει, αν μη τι άλλο, πως εκεί έξω, πολύ μακριά από όσα προβάλλουν οι τηλεοπτικές οθόνες, βρίσκεται μια Ελλάδα που δεν τρώει κουτόχορτο ούτε αποδέχεται τα πάντα με την υπόσχεση της βασιλείας των ουρανών...

Φυσικά η Ελλάδα δεν είναι μία, είναι πολλές και σε μία από αυτές κατοικούν οι "Θεματοφύλακες του Συντάγματος" και οι κάθε λογής σαλτιμπάγκοι. Ένας από αυτούς τους ψεκασμένους μού αράδιαζε τις προάλλες μια σειρά από συνωμοσιολογίες για να καταλήξει στο ότι ο ίδιος κι όλη του η οικογένεια αρρώστησαν από covid και, μάλιστα, πως ο πατέρας του επί ένα μήνα βρισκόταν μεταξύ ζωής και θανάτου. Αν αυτοί οι άνθρωποι, που έχουν ζήσει στο σπίτι τους τη φριχτή πραγματικότητα, δεν μπορούν να αποδεχθούν τον ορθό λόγο τι να περιμένουμε από εκείνους που δεν έχουν υπάρξει καν θύματα;...

Δεν υπάρχει, συνεπώς, μεγαλύτερος λαϊκισμός και τυχοδιωκτισμός από την επίκληση της εθνικής ενότητας προκειμένου, στην ουσία, να βγάζουμε το σκασμό. Με ποιους να ενωθούμε δηλαδή; Με τους παπάδες που εν μέσω εθνικής τραγωδίας πιέζουν για τα ρουσφέτια τους; 

Με τους "Θεματοφύλακες του Συντάγματος" και τους λοιπούς ψεκασμένους; Με τους χρυσαυγίτες και τους ακροδεξιούς, ορισμένοι από τους οποίους είναι υπουργοί; Τη μόνη ενότητα που βρίσκω λογική και δίκαιη είναι η λαϊκή απέναντι σε εκείνους που εν ονόματι του λαού τού υπονομεύουν, όταν δεν του κλέβουν, το βιος. Τα υπόλοιπα είναι για να βγάζει δακρύβρεχτα διαγγέλματα ο Μωυσής... 

 

Η Ελλάδα είναι κοσμικό κράτος αλλά μπορεί και να μην είναι...

"Η Ελλάδα δεν είναι κοσμικό κράτος", δήλωσε ο βουλευτής Χουσεΐν Ζεϊμπέκ και ξεσηκώθηκαν όλοι εκείνοι που με 100 νεκρούς την ημέρα από τον κοροναϊό δεν τολμούν να επιβάλουν λόκνταουν ανεμβολίαστων και στις εκκλησίες. Σπεύδω να ξεκαθαρίσω ότι ο χαρακτηρισμός τού βουλευτή τού ΣΥΡΙΖΑ είναι υπερβολικός, έστω κι αν το παράδειγμα που ανάφερε- ότι είμαστε η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που κάνει λόγο για επίσημη θρησκεία στο Σύνταγμά της- είναι αξιοσημείωτο. Όχι, η Ελλάδα δεν είναι Ιράν, αλίμονο όμως αν πάντοτε πρέπει να συγκρινόμαστε με τους χειρότερους για να φαινόμαστε καλοί...

Είναι δυνατό, επίσης, να συγκροτείται μια εξεταστική επιτροπή για τη λίστα Πέτσα και να μην καλείται ούτε καν ο ίδιος ο Στ. Πέτσας να καταθέσει, όπως κι άλλοι υπουργοί, γραμματείς και φαρισαίοι; Αφού είναι όλα τόσο καλώς καμωμένα γιατί δεν πηγαίνουν αυτοβούλως στην επιτροπή να καταθέσουν όσα ξέρουν, να λάμψει η αλήθεια και να σωπάσει μια για πάντα η αντιπολίτευση; Τι να καταθέσουν όμως; Πως μοίρασαν μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ δημόσιου χρήματος με μοναδικό κριτήριο ποιος αγαπά και ποιος μισεί τον Μωυσή;...

Οι κοσμικές δημοκρατίες που σέβονται το κράτος δικαίου και το διεθνές δίκαιο δεν είναι κοσμικές, δημοκρατίες και κράτη δικαίου α λα καρτ, όποτε βολεύει την εκάστοτε κυβέρνηση. Και φυσικά αξιολογούνται κι από το πώς συμπεριφέρονται στις μειοψηφίες, θρησκευτικές, πολιτικές, κοινωνικές... 

Το ότι στη δυτική Θράκη διαβιούν ακόμα δεκάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι ενώ έχουν εξαφανιστεί οι χριστιανοί από την Πόλη, την Ίμβρο και την Τένεδο δεν μας απαλλάσσει από το χρέος συμπερίληψης στους θεσμούς και στην ανάπτυξη, κοινωνικής συνοχής ή σεβασμού των ιδιαιτεροτήτων τής κάθε μειονότητας, εν προκειμένω της θρησκευτικής. Ούτε μας επιτρέπει τις επαναπροωθήσεις στο Αιγαίο ή τη μετατροπή των ακριτικών νησιών του και του Έβρου σε φυλακές ψυχών για να κοιμούνται ήσυχοι οι Ορμπαν, οι Κουρτς και οι λοιποί μικροαστοί, ξένοι κι εγχώριοι, αυτού του κόσμου...  

 

  
 

Καπιταλιστές για τα κέρδη τους, σοσιαλιστές για τις δαπάνες τους...

Πριν μερικά χρόνια στη Μεγάλη Βρετανία παραιτήθηκαν βουλευτές γιατί χρησιμοποίησαν κρατική επιδότηση για τα σπιτάκια των σκυλιών τους. Η βρετανική κοινωνία, μολονότι τρέφει ιδιαίτερη αδυναμία στα τετράποδα, θεώρησε μια τέτοια συμπεριφορά απέναντι στο δημόσιο χρήμα διεφθαρμένη, έστω κι αν τα ποσά ήταν μικρά. Κι αυτό γιατί ένας δημόσιος λειτουργός πρέπει να θεωρείται διεφθαρμένος έστω κι αν κλέψει μία λίρα ή ένα ευρώ από τα χρήματα των φορολογούμενων...

Το ίδιο προφανώς θεώρησαν και στην Αυστρία για τον κολλητό νεοφιλελεύθερο ακροδεξιό τού Κ. Μητσοτάκη, Σ. Κουρτς, ο οποίος κατηγορείται για διαφθορά των ΜΜΕ κι εταιρειών δημοσκοπήσεων με ποσά πολύ χαμηλότερα από αυτά με τα οποία έχει προικοδοτήσει τα δικά μας ο Έλληνας πρωθυπουργός για να τον αποκαλούν Μωυσή. Οι ομοιότητες στις συμπεριφορές όχι μόνο δεν είναι τυχαίες, αλλά κι επιβεβαιώνουν τον τρόπο σκέψης των απανταχού θατσερικών και ψευδοπατριωτών: καπιταλιστές για τα δικά τους κέρδη και σοσιαλιστές για τις δικές τους δαπάνες, εν τέλει φαρισαίοι και υποκριτές...

Δεν τρέφω αυταπάτες πως θα δούμε στην Ελλάδα παρόμοια έρευνα με αυτή που έγινε στη  Αυστρία. Άλλωστε υπάρχουν στοιχεία για το ότι ο Κ. Μητσοτάκης υποβάλλει επί χρόνια ψευδές πόθεν έσχες και δεν έχει ασχοληθεί με το θέμα ούτε ειρηνοδίκης. Ναι μεν η πολιτική ζωή τού τόπου δεν πρέπει να ποινικοποιείται, αλίμονο όμως αν οι πολιτικοί μας συμπεριφέρονται με το δημόσιο χρήμα σαν να ήταν οικογενειακό τους κι εμείς στεκόμασταν στο σαβουάρ βιβρ. Εν προκειμένω, ο πρωθυπουργός τής χώρας δεν είναι μόνο διεφθαρμένος, αλλά και σαφώς αντιλαϊκός, υπερασπιστής τής δικής του τάξης κι έμπρακτος πολέμιος της κοινωνικής πλειοψηφίας. Η τιμωρία του, ακόμα κι αν δεν είναι ποινική, οφείλουμε να έρθει με την ψήφο μας, εκτός αν ο μιθριδατισμός μας έχει γίνει τέλειος... 

 

 
 

"Δεν έφταιγεν ο ίδιος, τόσος ήτανε"...

Το πρώτο νομοσχέδιο που πέρασε η κυβέρνηση Μητσοτάκη αφορούσε το επιτελικό κράτος, με το οποίο στην ουσία συγκεντρώνονταν όλες οι εξουσίες στο Μαξίμου. Η αρχομανία τής αγίας οικογένειας ήταν λογικό, όμως, πως θα είχε αρνητικές συνέπειες για το πρεστίζ της όταν κάποια πράγματα θα άρχισαν να στραβώνουν. Όταν θες να παρουσιάζεσαι ως Μωυσής και να πιστώνεσαι τις όποιες κρατικές επιτυχίες πρέπει να είσαι πρόθυμος και να αναλαμβάνεις το κόστος των αποτυχιών, όπως το ότι εδώ κι ένα μήνα οι φωτιές σβήνονται μόνο όταν φτάνουν στη θάλασσα...

Η υπερσυγκέντρωση εξουσιών μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματική μόνο όταν το πρόσωπο τις οποίες τις συγκεντρώνει είναι χαρισματικό. Αν πρόκειται για τον Περικλή, τον Μέγα Αλέξανδρο ή τον Μέγα Ναπολέοντα υπάρχει μια λογική, η οποία όμως και σε αυτές τις περιπτώσεις ανατρέπεται όταν η προσωρινότητα γίνεται μονιμότητα. Κανείς, άλλωστε, δεν διαθέτει ανοσία στην απόλυτη διαφθορά τής απόλυτης εξουσίας...

Η περίπτωση Μητσοτάκη, όμως, είναι εντελώς διαφορετική. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια σπουδαία προσωπικότητα που έπεσε θύμα τής αλαζονείας της, αλλά με έναν αλαζόνα που έπεσε θύμα τής μετριότητάς του. Η τραγική διαχείριση των πυρκαγιών αποτελεί μονάχα το κερασάκι στην τούρτα τής αποτυχίας ενός επιτελικού κράτους που μόνο στην ψηφιοποίηση τα πηγαίνει καλά χάρη σε έναν άλλον Κυριάκο, πιο αποτελεσματικό, τον Πιερρακάκη. Κατά τα άλλα, βιώνουμε την τραγική κατάρρευση ενός οικοδομήματος που χτίστηκε με μπόλικη προπαγάνδα και πέφτει φλεγόμενο παίρνοντας δυστυχώς μαζί του στο γκρεμό και πολλούς από εκείνους που το εμπιστεύτηκαν... 

 

Όπως συνηθίσαμε ότι όλες οι παραλίες δεν μπορεί να είναι δημόσιες...

Το επικοινωνιακό αφήγημα του Μητσοτάκη- Μωυσή δεν ήταν τυχαίο. Οι μάζες, τουλάχιστον μέχρι να αποκαλυφθεί το μυστήριο με το τι συμβαίνει όταν πεθαίνουμε, θα εξακολουθούν να αναζητούν μεσσίες για να τους βγάζουν από τα αδιέξοδα κι αποδιοπομπαίους τράγους για να τους επιρρίπτουν τις ευθύνες των δικών τους αποτυχιών. Πάνω σε αυτή τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη να στηριζόμαστε σε άλλους ή να τους κατηγορούμε βασίστηκε και η οικοδόμηση του προφίλ τού ηγέτη με τις υπερφυσικές δυνατότητες που θα μας βγάλει ζωντανούς από τις "ασύμμετρες εισβολές", την πανδημία και την κλιματική κρίση. Ο Κ. Μητσοτάκης σε πρώτο πλάνο και σε δεύτερο ο Ν. Χαρδαλιάς, ο Σ. Τσιόδρας, ο Μ. Χρυσοχοΐδης που σβήνει φωτιές με τη μάνικα, όλοι τους είναι κάτι παραπάνω από άνθρωποι σύμφωνα με την κυβερνητική αφήγηση. Κι ας αποδείχθηκαν όλοι τους απολύτως θνητοί...

Πέρα, εξάλλου, από το μεσσιανισμό ο καπιταλισμός τρέφει μεγάλη αδυναμία και στις ιδιωτικοποιήσεις. Οι "ανάδοχοι δασών" που εξάγγειλε ο πρωθυπουργός ακούγονται ωραία στα αφτιά μας, αλλά τι σημαίνουν στην πράξη; Μήπως περισσότερα ιδιωτικά δάση, όπως έχουμε περισσότερες ιδιωτικές παραλίες στο όνομα της ανάπτυξης;... 

Τίποτα, βεβαίως, δεν θα γίνει απευθείας αφού πρώτα θα πρέπει να εθιστεί το πόπολο στο ότι δεν είναι δυνατό όλα τα δάση να είναι δημόσια. Όπως, άλλωστε, συνηθίσαμε στο ότι όλες οι θάλασσες δεν μπορούν να είναι στη διάθεση της πλέμπας...

Υπήρχε, εξάλλου, ακόμα αποτελεσματικότερος τρόπος για να αποφευχθεί η απώλεια ανθρώπινων ζωών, να είχαμε εγκαταλείψει όλοι τη χώρα και να αφήναμε τις φωτιές να σβήσουν από μόνες τους στη θάλασσα. Έτσι κι αλλιώς σε πολλές περιπτώσεις με αυτόν τον τρόπο έσβησαν. Φαίνεται πως η κυβέρνηση έχει βρει το μήνα που ταΐζει τους έντεκα με πατέντες όπως την πιο μακροχρόνια καραντίνα στον πλανήτη προκειμένου να απεκδύεται των ευθυνών της... 

Θα συμφωνήσω, πάντως, με τον πρωθυπουργό πως μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα συνιστούσε ομολογία αποτυχίας από πλευράς του. Αν τελικώς δεν πάει άμεσα, όμως, θα έχει χάσει και τη μοναδική ευκαιρία επανεκλογής του...

 

 

ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ αφοπλίστε τα τρολ σας και ύστερα μιλήστε όσο θέλετε για πολιτικό πολιτισμό...

Βεβαίως και το τεκμήριο της αθωότητας ισχύει για όλους, συμπεριλαμβανομένου του Δ. Λιγνάδη. Προκαλεί, όμως, αλγεινή εντύπωση ο πρωθυπουργός τη μόνη συγγνώμη που ζητά στη Βουλή να είναι για τη δήλωση Μενδώνη περί επικίνδυνου ανθρώπου όσον αφορά τον παραιτηθέντα διευθυντή τού Εθνικού. Δεν φτάνει που δεν έχει απολύσει την υπουργό Πολιτισμού, όπως ζητούν οι άνθρωποι του πολιτισμού, πέρα από 56 άτομα που έχει διορίσει η ίδια σε κρατικές θέσεις, δεν φτάνει που είναι συνυπεύθυνος, αν όχι ο ενορχηστρωτής τού διορισμού Λιγνάδη και της συγκάλυψης των πιθανών εγκλημάτων του, στην ουσία κλείνει το μάτι στη δικαιοσύνη για την αθώωσή του. Αν ο Κ. Μητσοτάκης δεν ήταν πρωθυπουργός, θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν πλυντήριο...

Ο Μωυσής έφτασε στο σημείο να ισχυριστεί πως το ελληνικό κίνημα MeToo έφτασε στη χώρα μας επί ημερών του γιατί δήθεν τώρα τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης αισθάνονται πιο άνετα να μιλήσουν. Λες και το πρωτότυπο αμερικανικό τού 2017 θα έπρεπε να πιστωθεί στον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντ. Τραμπ, ή λες κι εκείνοι που έχουν καταστήσει την κρατική βία βασικό μοχλό υλοποίησης των πολιτικών τους μπορούν να παριστάνουν ταυτοχρόνως τους πολιτικώς φιλελεύθερους. Στο εξωτερικό παραιτούνται υπουργοί γιατί χρησιμοποίησαν το υπουργικό τους αυτοκίνητο για να πάνε τα παιδιά τους στο σχολείο, αλλά στην Ελλάδα η Λ. Μενδώνη είναι ακόμα σε θέση να παριστάνει την υπουργό κι όχι την τσιλιαδόρα ανομημάτων και την ντελιβερά επιχειρηματικών συμφερόντων...

Αν η ΝΔ, κυρίως, αλλά κι ο ΣΥΡΙΖΑ ενδιαφέρονται πραγματικά για την αναβάθμιση του πολιτικού διαλόγου οφείλουν να συμφωνήσουν στον "τρολικό αφοπλισμό", στην κατάργηση δηλαδή λογαριασμών στο διαδίκτυο που δεν παράγουν πολιτικό λόγο παρά μόνο εμέσματα σε βάρος τού πολιτικού αντιπάλου. Κι αντί να δίνουν συγχωροχάρτια σε υπουργούς, βουλευτές, στελέχη και δημοσιογράφους που λειτουργούν ως τρολ είναι αναγκαίο εμπράκτως να κρατήσουν αποστάσεις οι ηγεσίες τους από όλους αυτούς... 

Δεν έχει σημασία, για παράδειγμα, αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει έναν Π. Πολάκη κι αυτός είναι έντιμος, ενώ η ΝΔ έχει χιλιάδες και πολλούς ανέντιμους πολάκηδες για να γαβγίζουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δεν θα έπρεπε να υπάρχει ούτε ένας ώστε η πολιτική συζήτηση να επικεντρωθεί στα σοβαρά, όπως η καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης ή της εκμετάλλευσης ασυνόδευτων προσφυγόπουλων, πάνω σε αυτά να κρίνουν οι πολίτες τα κόμματα κι όχι στο ποιος χρησιμοποίησε τον καλύτερο εξυπνακισμό, στην ευμενέστερη περίπτωση, ή την πιο επιτυχημένη χυδαιολογία σε βάρος τού αντιπάλου του... 

 

 
 

Κι αν στη ζωή πήραν μηδέν τα φταίει μια μασέλα...

Στην κυβέρνηση δεν είναι μόνο, τρόπον τινά, άριστοι, είναι κι άπαικτοι. Πώς να αντικρούσεις, χωρίς να τρελαθείς, μία εξουσία που τη μία ημέρα χρησιμοποιεί το χ επιχείρημα και την επόμενη το ακριβώς αντίθετό του σαν να μην συμβαίνει τίποτα; Οι αθεόφοβοι έφτασαν στο σημείο, ύστερα από ένα χρόνο καραντίνας με λίγες εξαιρέσεις, να μας πουν πως τα κρούσματα εκτοξεύτηκαν γιατί μείναμε σπίτι μας λόγω "Μήδειας"! Δεν τους έχει περάσει δε καν από το μυαλό πως ανάγκη για ξέσκασμα δεν έχει μόνο ο Μωυσής, ώστε να μπορεί να πετάγεται από το Λυκαβηττό στην Πάρνηθα ή στην Ικαρία, αλλά και οι υπήκοοί του, οι οποίοι όσο καλυτερεύει ο καιρός θα γίνεται όλο και δυσκολότερο να τους πείθεις να μένουν στα σπίτια τους γιατί εσύ δεν κάνεις μαζικά δωρεάν τεστ, μαζική ιχνηλάτηση και δεν έχεις πάρει μέτρα σε εστίες μαζικής μετάδοσης όπως οι εργασιακοί χώροι και τα μέσα μαζικής μεταφοράς...

Κι όσο η κυβερνητική αποτυχία- που, για να είμαστε δίκαιοι, είναι αποτυχία σχεδόν σύμπασας της καπιταλιστικής Δύσης- στη διαχείριση της πανδημίας θα γίνεται όλο και πιο αντιληπτή στο πόπολο τόσο θα συνδυάζεται με ενισχυμένες δόσεις αστυνομοκρατίας κι αυταρχικότητας. Όσα έγιναν στο ΑΠΘ στις αρχές τής εβδομάδας ή η εκδικητικότητα απέναντι στον Κουφοντίνα μπορεί να ξενίζουν κάποιον που επισκέπτεται για πρώτη φορά τη χώρα μας, αλλά κι όσους δεν έχουν βρεθεί στην Ψωροκώσταινα τον τελευταίο ενάμισι χρόνο τού ορμπανικού νεοφιλελευθερισμού, ωστόσο δεν αιφνιδίασε όσους ξέρουμε τι μας έχουν προετοιμάσει για μετά... 

Αυτή η κυβέρνηση κι αυτός ο πρωθυπουργός μέσα στην απόλυτη χυδαιότητά τους έχουν αναγάγει ακόμα και το στοιχειώδη σεβασμό στην ακαδημαϊκή ελευθερία και στο δικαίωμα στη ζωή σε δημοσκοπικό εύρημα. Αφού η αδαής πλειοψηφία μέσα από καλοστημένα ερωτήματα επιθυμεί μπάτσους στα ΑΕΙ και τον θάνατο ενός τρομοκράτη ας της δώσουμε όσο αίμα γουστάρει για να ξεχάσει ότι πίσω από την "αντρίλα" των κλομπ τής γαμάμε το μέλλον...

Δεν χρειαζόμαστε διεθνείς έρευνες που υποβαθμίζουν την Ελλάδα σε ζητήματα σεβασμού τής δημοκρατίας και των ελευθεριών των πολιτών προκειμένου να επιβεβαιώσουμε αυτό που μας λένε και οι πέντε αισθήσεις μας. Ούτε υποβαθμίζω την αξία πανεπιστημιακών σπουδών στο Κολάμπια κι άλλα εγνωσμένα πανεπιστήμια του εξωτερικού, πτυχία των οποίων κατέχουν ο πρωθυπουργός, πολλοί υπουργοί του κι επιστήμονες που τον συμβουλεύουν. 

Στο θεό, όμως, που πιστεύετε, αν ύστερα από ένα χρόνο η απάντηση στην πανδημία είναι σχεδόν αποκλειστικώς η καραντίνα, με την ελπίδα που μέχρι στιγμής δεν ευοδώνεται οι εμβολιασμοί να προχωρήσουν το δυνατό γρηγορότερα, τι χρεία έχουμε των καλοσπουδασμένων ειδικών, ιδίως όταν αυτοί βλέπουν χρήμα κι εξουσία κι αφηνιάζουν; Θα ήταν πιο πειστικοί ότι ενδιαφέρονται για το καλό τής κοινωνικής πλειοψηφίας αν παρίσταναν τους απόφοιτους δημοτικού... 

   

 
 

Το παιδί mountain bike ήθελε να κάνει στη ζωή του...

Θυμάστε τη φωτογραφία τού Αλέξη Τσίπρα στο σκάφος εφοπλιστή ένα περίπου μήνα μετά από την τραγωδία στο Μάτι, η οποία είχε τραβηχτεί και, βεβαίως, δημοσιευτεί χωρίς τη συναίνεσή του; Και τι δεν είχε γραφτεί τότε, τα περισσότερα εκ των οποίων άδικα, για τον "αριστερό τού χαβιαριού" και την ηθική του αναισθησία. Ο Κ. Μητσοτάκης, ωστόσο, σήμερα δεν έχει κανένα πρόβλημα να αγοράζει τσουρέκια στη Θεσσαλονίκη, να κάνει mountain bike στην Πάρνηθα και να δημοσιεύονται φωτογραφίες τού φιτ πρωθυπουργού που ζει, χωρίς την τήρηση αποστάσεων και μάσκα, την κανονικότητα ενός μεγαλοαστού την ώρα που έχουμε εκατόμβη νεκρών καθημερινώς...

Με αφορμή και τη "χλιδάτη" συνέντευξη της Μαρέβας και τον Μπάντεν Μπάντεν αντιδήμαρχο Αθηναίων, η μομφή δεν αφορά στον πλουτισμό, αν και για την οικογένεια Μητσοτάκη θα έπρεπε να είχε διερευνηθεί ενδελεχώς εδώ και δεκαετίες η πηγή του. Ούτε είναι στίγμα να έχεις πλουτίσει εργαζόμενος επίμονα σε κάτι έντιμο και καινοτόμο και, βεβαίως, ισχύει πως κάποιοι μπορεί να είναι υπεύθυνοι για τη φτώχεια τους, κυρίως γιατί δεν εξεγείρονται σε βάρος εκείνων που τους εξαθλιώνουν... 

Η λαϊκή αγανάκτηση σχετίζεται με την έλλειψη συναισθηματικής νοημοσύνης, με την αδυναμία πρωθυπουργού, υπουργών και συμβούλων του να αντιληφθούν πόσο αποκρουστική είναι η επίδειξη πλούτου και "μεγάλης ζωής" την ώρα που αυξάνονται οι άνεργοι και μειώνονται οι μισθοί και με δική τους ευθύνη. Φαίνεται πως οι πλούσιοι δεν έχουν για τίποτα άλλο να είναι υπερήφανοι πέρα από τα πλούτη τους, γι' αυτό και τα επιδεικνύουν όπως άλλοι τα παιδιά ή τα σκυλιά τους...

Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι ορισμένοι άνθρωποι είναι τόσο φτωχοί ώστε το μόνο που έχουν, είναι πλούτη. Όταν, όμως, αυτοί οι κομπλεξικοί άνθρωποι κυβερνούν κι αισθάνονται νόμιμοι ιδιοκτήτες τής χώρας, τότε τα ψυχολογικά τους σύνδρομα τα υφίσταται κι ο λαός... 

Ο Κ. Μητσοτάκης μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον το οποίο τον προετοίμαζε για μία και μόνη καριέρα και για ένα και μοναδικό αξίωμα. Εκείνος, όμως, φαίνεται να αισθάνεται πιο άνετα με τον εαυτό του καβάλα σε ένα ποδήλατο ή κολυμπώντας και τρέχοντας, όπως κάθε πλουσιόπαιδο χωρίς έγνοιες επιβίωσης. 

Γι' αυτό και δυσκολεύεται ακόμα να συνδυάσει την έμφυτη τάση για ντόλτσε βίτα με τη διακυβέρνηση μιας χώρας εν μέσω πολλαπλών κρίσεων. Τον έχουν βαφτίσει Μωυσή, ενώ αυτό που θέλει ο καψερός δεν είναι να σχίσει τη θάλασσα στα δύο, αλλά να την κολυμπά αμέριμνος και να πίνει τα ποτάκια του με την υπέρκομψη σύζυγό του ταξιδεύοντας ανά τον πλανήτη...  

 

 

Οι δημοκρατίες πείθουν, δεν εμβολιάζουν με το ζόρι...

Καραντίνα κι εμβόλιο. Αυτή είναι η, τρόπον τινά, στρατηγική τής κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Κι όταν δύο συντηρητικές εφημερίδες δημοσιεύουν πως ο ΕΟΔΥ κρατά "διπλά βιβλία" για τον αριθμό των κρουσμάτων, τότε μπορούμε όλοι μας να προσθέσουμε στην καραντίνα και το εμβόλιο και την εξαπάτηση που πηγάζει από το Μαξίμου. Μαζί με την αναζήτηση "αυτοφωράκια" στον οποίο θα χρεωθούν οι καταστροφικές πολιτικές των τελευταίων μηνών προκειμένου να διασωθεί το προφίλ τού Μωυσή που έχει φιλοτεχνήσει για τον εαυτό του ο Κ. Μητσοτάκης...

Κατηγορούν πολύ το ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα για χαμηλών τόνων αντιπολίτευση, κι ως ένα βαθμό έχουν δίκιο. Μόνο που αν δεν ήταν η αντιπολίτευση, σε όλες της τις διαστάσεις, να ζητά, για παράδειγμα, δωρεάν διαγνωστικά τεστ ή μεγαλύτερη οικονομική ενίσχυση του πληττόμενου πληθυσμού η κυβέρνηση δεν θα αναγκαζόταν να υιοθετήσει πολιτικές που βρίσκονται έξω από το ιδεοληπτικό της πεδίο. Κι αν ακόμα και σήμερα η δημοσκοπική διαφορά ΝΔ- ΣΥΡΙΖΑ είναι αξιοσημείωτη, η αποτυπωμένη λαϊκή δυσαρέσκεια για το ότι γινόμαστε Μπέργκαμο, κάποια στιγμή πολύ σύντομα, ιδίως όταν βγούμε από τα σπίτι μας, θα βρει αποτύπωση και στην πρόθεση ψήφου...

Η ολική καραντίνα δεν θα ήταν αναπόφευκτη αν η κυβέρνηση είχε αξιοποιήσει τον κερδισμένο χρόνο- όταν είχαμε λίγα κρούσματα- προκειμένου να ενισχύσει ουσιαστικώς υγεία, παιδεία, οικονομία. Ούτε το εμβόλιο θα είναι πανάκεια, αφού ακόμα δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για την αποτελεσματικότητά του και, κυρίως, για το πόσοι θα το κάνουν... 

Κι ας ξεχάσουν κάποιοι τη νομοθέτηση του υποχρεωτικού εμβολιασμού τού πληθυσμού με ένα πρωτοεμφανιζόμενο εμβόλιο ή την έμμεση υποχρεωτικότητά του για να εργαστείς ή να ταξιδέψεις. Οι δημοκρατίες φροντίζουν να πείθουν, όταν καταφεύγουν με τη μία στον εξαναγκασμό τρίζουν τα θεμέλιά τους και δίνουν αέρα να αναπνεύσουν στις θεωρίες συνωμοσίας...

  

 

Χειρότεροι από τους ακροδεξιούς αυτοί που τους παριστάνουν...

Ο Μ. Χρυσοχοΐδης δεν προέρχεται από την ίδια ιδεοληπτική μήτρα τής ακροδεξιάς που έχει "προσφέρει" στον τόπο πολιτικούς όπως ο Αδ. Γεωργιάδης ή ο Μ. Βορίδης. Έχει, όμως, την ορμή τού νεοφώτιστου που θέλει να αποδείξει στο αφεντικό του ότι μπορεί να κάνει τη βρόμικη δουλειά καλύτερα από τους ακροδεξιούς γιατί διαθέτει κεντροαριστερό βιογραφικό κι επομένως μπορεί να πείσει ευκολότερα ένα πιο μετριοπαθές ακροατήριο για την αναγκαιότητα του δόγματος του τρόμου και της καταστολής. Κι όπως κάθε νεοφώτιστος γενίτσαρος έτσι κι ο βραβευμένος από το FBI αδιάβαστος των μνημονίων υπουργός ΠΡΟ- ΠΟ χτυπά δύο φορές πιο βαριά από τους γνήσιους νταήδες, αφού η δική του πίστη στον Μωυσή είναι αμφισβητούμενων σκοπιμοτήτων και συνεπώς οφείλει να τη διατρανώνει πιο δυναμικά...

Η βία που ασκήθηκε στον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου από επαγγελματίες μπαχαλάκηδες είναι το ίδιο καταδικαστέα με τη βία των ΜΑΤ και σε ένα πεντάχρονο σε καφετέρια στο Γαλάτσι και το ίδιο τρομακτική για διαφορετικούς λόγους. Οι πρώτοι θεωρούν τους εαυτούς τους πολύ καλύτερους από τους χρυσαυγίτες, αλλά στην πράξη διαπνέονται από την ίδια φασιστική αντίληψη πως η δική τους θεώρηση του κόσμου είναι η μόνη σωστή. Όσο για τους ματατζήδες, είναι τρομακτικό του έως πού μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος όταν αισθάνεται απρόσβλητος από τη νομιμότητα, έχοντας λάβει λευκή επιταγή από την πολιτική του ηγεσία να ταράζει τους μικροαστούς με κουτσαβακισμό...

Η πανδημία κι ο καταστροφικός τρόπος που τη διαχειρίζεται η κυβέρνηση θα δημιουργήσουν νέο κύμα έντονων κοινωνικών αντιδράσεων, με την τυφλή βία να ελλοχεύει στη γωνία. Λύση, εξάλλου, δεν πρόκειται να δοθεί με την επικήρυξη των μπαχαλάκηδων την ώρα που ο χρυσαυγίτης Παππάς κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος κι ανεπικήρυκτος. 

Και για να το συνδέσω με τη νέα στοχοποίηση της Γαλλίας εξαιτίας τού εξώφυλλου του Charlie Hebdo για τον Τ. Ερντογάν, η δημοκρατία δεν είναι δυνατό να γίνεται σκαντζόχοιρος για να προστατεύεται από αυτούς που παίρνουν τον εαυτό τους στα πολύ σοβαρά. Οφείλει να γίνει ακόμα πιο δημοκρατική, να μην αποκλείει, να μην περιθωριοποιεί και τότε και μόνο τότε η βία θα φύγει από το κέντρο τής σκηνής που βρίσκεται σήμερα και θα βρεθεί στο περιθώριο...

 

 
 

Η Αριστερά οφείλει να ζητά συγγνώμη ακόμα κι όταν της αναλογεί μέρος τής ευθύνης...

Για την τραγωδία στο Μάτι υπάρχουν και επιχειρησιακές και πολιτικές ευθύνες, αφού, αν μη τι άλλο, είναι η πολιτική ηγεσία αυτή που διορίζει την επιχειρησιακή. Αν, επομένως, οι πολιτικοί μας δεν θέλουν να γίνονται αποδέκτες ενός δίκαιου ή άδικου αναθέματος ας φροντίσουν να επιτρέψουν επιτέλους στα σώματα ασφαλείας και στη δημόσια διοίκηση να διαθέτουν μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας. Σε άλλες χώρες το κράτος λειτουργεί κανονικώς κι ας μην έχουν κυβέρνηση για μήνες και στην Ελλάδα, και με το "επιτελικό" κράτος Μητσοτάκη, είναι τόσο υδροκεφαλικό όσο πουθενά αλλού...

Ανεξαρτήτως αν η ΝΔ σκύλευσε νεκρούς και το 2018 και σήμερα, οι τότε υπεύθυνοι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και η Ρ. Δούρου οφείλουν, έστω και τώρα, μια συγγνώμη στις οικογένειες των θυμάτων. Την οφείλουν ακόμα κι αν οι κάτοικοι του Ματιού δεν είναι ανεύθυνοι της τραγωδίας, με το ρυμοτομικό, αυθαίρετο χάος που είχαν χτίσει τα προηγούμενα χρόνια.

Την οφείλουν ακόμα κι αν ανεύθυνες δεν είναι ούτε οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για το ψηφοθηρικό κλείσιμο του ματιού στην παρανομία. Την οφείλουν ακόμα κι αν σήμερα τα ΜΜΕ κλείνουν το μάτι σε καταστροφικές πυρκαγιές, όπως στην Κορινθία την προηγούμενη εβδομάδα, στηρίζοντας το παραμύθι περί πρωθυπουργού Μωυσή...

Η Αριστερά αναλαμβάνει την ευθύνη ακόμα κι αν δεν της αναλογεί πλήρως, ιδίως όταν μιλάμε για απώλεια τόσων ζωών. Ούτε κρύβεται πίσω από την πραγματική απειλή τής κλιματικής αλλαγής ούτε πίσω από δεξιούς αξιωματικούς που προσδοκούσαν σε ανέλιξη μέσω της υπονόμευσης συναδέλφων τους, αποδεχόμενοι ακόμα και τον θάνατο πολιτών...

Η Αριστερά έχει κυβερνήσει τεσσεράμισι χρόνια, που δεν είναι πολλά, αλλά δεν είναι και λίγα για να χρησιμοποιεί μονίμως το ρεφρέν πως δεν πρόλαβε. Η Αριστερά για να ξανακυβερνήσει έχει χρέος με γενναιότητα να αναγνωρίσει τα λάθη της. Μόνο τότε θα την ακούνε και οι πολίτες με λιγότερη επιφυλακτικότητα για τις νέες υποσχέσεις που τους δίνει...

Ο Μωυσής εξορίστηκε στη γη Μαδιάμ...

Δεν υπάρχει κυβέρνηση στον κόσμο που μπορεί να λύσει το γόρδιο δεσμό τής προστασίας τής ανθρώπινης ζωής με την παράλληλη μη νέκρωση της οικονομίας. Δεν κατηγορώ, επομένως, τον Κ. Μητσοτάκη για το ότι δεν έχει βρει την κατάλληλη ισορροπία, μολονότι υπήρχαν πρωτοβουλίες του που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, όπως το άνοιγμα των σχολείων με ελάχιστη προσέλευση μαθητών, των εκκλησιών ή των εμπορικών κέντρων, καθώς και το άνοιγμα των πτήσεων εξωτερικού χωρίς ιδιαίτερα πρωτόκολλα προστασίας. Τον κατηγορώ γιατί, κατά την πρώτη φάση τουλάχιστον, χρησιμοποίησε κάθε διαθέσιμο μέσο- δεν έχει και λίγα στη διάθεσή του- για να αποκομίσει πολιτικά οφέλη από το ότι μας έκλεισε σπίτια μας για δύο μήνες χωρίς να κάνει κάτι ιδιαίτερο για να ενισχύσει το ΕΣΥ και για να διατηρήσει στη ζωή μικρομεσαίες επιχειρήσεις και συνεπώς και τους εργαζομένους τους...

Η ατομική ευθύνη βρίσκεται και στη βάση τής προστασίας τής δημόσιας υγείας. Βρισκόταν και πριν τρεις μήνες, όταν ο πρωθυπουργός και τα φιλικά του μίντια φιλοτεχνούσαν την εικόνα Μωυσή για τον Κ. Μητσοτάκη. Αν δεν πλένουμε τα χέρια μας ή συνωστιζόμαστε χωρίς να υπάρχει ανάγκη, τότε πρωτίστως τον εαυτό μας οφείλουμε να ψέξουμε στην περίπτωση που ασθενήσουμε. Από την άλλη, όμως, η πολιτεία δεν επιτρέπεται να κάνει τα στραβά μάτια, ιδίως σε εξόφθαλμες παραβιάσεις τού νόμου από επιχειρηματίες που δεν πρόκειται να πεινάσουν ακόμα κι αν έκλειναν οι επιχειρήσεις τους για ένα χρόνο, αφού έχουν κονομήσει και με μαύρο χρήμα όλα τα προηγούμενα...

Όποιος ζει από το ξίφος πρέπει να είναι έτοιμος και να πεθάνει από αυτό. Ο Κ. Μητσοτάκης στήριξε τη δημοσκοπική του υπεροχή σε μια πανδημία και σε μια επίπλαστη επιστροφή στην κανονικότητα προκειμένου να έχει την επιλογή διεξαγωγής διπλών εκλογών σε πολιτικώς ιδανικό χρόνο για τον ίδιο. Η πραγματικότητα φαίνεται να του χαλά τα σχέδια, αλλά αυτό είναι το λιγότερο που απασχολεί τους πολίτες, ακόμα κι εκείνους που πίνουν νερό στο όνομα του πρωθυπουργού...

Το ζητούμενο είναι το ρίσκο τής επανέναρξης του τουρισμού να μην μας γυρίσει στα σπίτια μας υπό χειρότερες συνθήκες υγείας και οικονομικές από αυτές προ τριμήνου. Και για να μην συμβεί αυτό το σχέδιο της κυβέρνησης είναι ίδιο με τα προηγούμενα, βλέποντας και κάνοντας δηλαδή...

Αυτοί που μας φτωχαίνουν είναι κι αυτοί που μας διχάζουν...

Στην πλακέτα που εγκαινίασε ο σκυλευτής νεκρών Κ. Μητσοτάκης αναφέρεται πως οι υπάλληλοι της Marfin που έχασαν τη ζωή τους έπεσαν θύματα της τυφλής βίας που γεννά ο διχασμός. Την 5η Μαΐου, ωστόσο, του 2010 αυτή η χώρα γνώρισε μία από τις μεγαλύτερες στιγμές της εθνικής ενότητας όταν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι από την Αθήνα έως την Αλεξανδρούπολη διαδήλωσαν σε βάρος πολιτικών που πράγματι γεννούσαν βία και διχασμό. Κι αυτού, ακριβώς, του μεγέθους τις διαδηλώσεις φοβούνται και τώρα εκείνοι που αντιλαμβάνονται ότι με τις νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες τους θα φτωχοποιήσουν εκ νέου το λαό...

Κανείς δεν μπορεί να είναι χαρούμενος με τις γεμάτες πλατείες. Ο ιός δεν έχει πεθάνει και δεν μείναμε δύο μήνες στα σπίτια μας για να τα γκρεμίσουμε όλα την επόμενη ημέρα. Η τελευταία, όμως, που δικαιούται να κατηγορεί τους άλλους- και τους πολιτικούς της αντιπάλους- για τη συμπεριφορά τους είναι η κυβέρνηση. Αυτοί που έκλειναν το μάτι στις εκκλησίες, που διοργάνωναν φιέστες με τραγουδίστριες κι ανοίγουν τα σχολεία δεν δικαιούνται διά να ομιλούν, αν δεν θέλουν να υποπέσουν ξανά στο αμάρτημα της υποκρισίας...

Ο πρωθυπουργός έχει χτίσει ένα πολιτικό αφήγημα σωτήρα μας από τον θάνατο λόγω κοροναΐού προκειμένου να καλλιεργήσει το έδαφος για εκλογές, εκμεταλλευόμενος τη συσπείρωση γύρω από τη σημαία σε κρίσιμες στιγμές και τη συνετή στάση σύσσωμης της αντιπολίτευσης. Γι' αυτό και μολονότι η Ελλάδα είναι Ψωροκώσταινα κι όχι χώρα τράνζιτ, σε αντίθεση με τα κράτη που χτυπήθηκαν περισσότερο από την πανδημία, καθυστέρησε και καθυστερεί να επαναφέρει την κανονικότητα με αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις.

Είναι διαφορετικό, για παράδειγμα, να επιτρέπεις στους νέους να μαζεύονται στις πλατείες κι άλλο να στέλνεις εκπαιδευτικούς που ο μέσος όρος ηλικίας τους είναι πάνω από τα 50 πίσω στα σχολεία ή να λες στους ηλικιωμένους πιστούς πως μπορούν να κοινωνούν άφοβα. Φυσικό επόμενο είναι, συνεπώς, οι νέοι να ξεχυθούν στους δρόμους και να μην μπορεί τώρα να τους μαζέψει ο "Μωυσής", ο οποίος πολύ θα στενοχωρηθεί αν η Ευρώπη αποδειχθεί γαλαντόμα και δεν του προσφέρει άλλοθι για ένα νέο μνημόνιο...

Θέλουν εκλογές με μάσκες κι αντισηπτικά για να μην βλέπουμε και να μην μυρίζουμε τη βρομιά τους...

Ο Κ. Μητσοτάκης είναι απολύτως φυσιολογικό να επιθυμεί να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές το συντομότερο δυνατό. Ο ίδιος δεν έχει παραμυθιαστεί από το παραμύθι που πουλά με τη σέσουλα στο πόπολο και ξέρει ότι μόλις βγούμε από τα σπίτια μας θα καταλάβουμε ότι η κυβέρνηση όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν εργαζόταν για τα συμφέροντά μας, αλλά απέναντι σε αυτά. Αρκεί μια ματιά στις εργασιακές σχέσεις και στις δουλίτσες με ΚΕΚ, κλινικάρχες, μιντιάρχες, εταιρείες τουριστικής προβολής και διοδιάρχες και τότε όλος αυτός ο ψεύτικος πύργος των δελτίων ειδήσεων καταρρέει στο λεπτό...

Στο Μαξίμου είναι τόσο κυνικοί κι αλαζόνες που ξεκινούν την επιστροφή στην κανονικότητα με τα δικαστήρια προκειμένου, σε συνδυασμό με την άρση προστασίας τής πρώτης κατοικίας, να μπορούν οι τράπεζες να δημεύουν τις οικίες αυτών που τους ζητούν, κατά τα άλλα, οι κυβερνώντες να μείνουν σπίτι τους. Είμαι σίγουρος ότι ο πρωθυπουργός θα βρει ένα ψευδοεπιχείρημα για να πείσει το λαουτζίκο πως την επομένη που θα βγει στους δρόμους, πάντοτε όμως με μάσκα κι αντισηπτικό, προτεραιότητα είναι να τον επανεκλέξουμε αρχηγό γιατί αλλιώς θα φανούμε αχάριστοι απέναντι στον Μωυσή που μας έκλεισε μέσα και μας έσωσε από την πανδημία. Η αγάπη τους για τη δημοκρατία, την οποία τόσο εξύμνησαν με αφορμή την 21η Απριλίου, είναι τόσο μεγάλη που σχεδιάζουν εκλογές με τους κανόνες κοινωνικής απόστασης εν ισχύ...

Με το νόμο Κατρούγκαλου η προηγούμενη κυβέρνηση αντιμετώπισε συλλήβδην τους δικηγόρους και μηχανικούς ως φοροφυγάδες. Με την τηλεκατάρτιση σκοιλ ελικικου τους αντιμετωπίζει ως ηλίθιους που δεν ξέρουν να ανοίγουν και να κλείνουν έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή και να πατούν το κουμπί "βάφλα"...

Η ουσία είναι ότι οι άνθρωποι με γνώσεις κι ευφυΐα αντιμετωπίζονται σε αυτήν τη χώρα διαχρονικά ως αβαρία προκειμένου να διασωθούν η ολιγαρχία και η κομματοκρατία. Κι αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί όσα συγκινητικά μηνύματα κατά τής δικτατορίας γράψουν συνεργάτες τού Κ. Μητσοτάκη για να τα κοινοποιήσει ως δικά του ο πολιτικός κρατούμενος έξι μηνών που έχει για υπουργούς του τα σταγονίδια Άδωνι και Μαυρουδή...