Πουλήστε όραμα και θα νικήσετε τις παροχές...

Το πολιτικό τέλος τού Κ. Μητσοτάκη έχει προεξοφληθεί τόσες πολλές φορές που μια ακόμα προεξόφλησή του θα μπορούσε να θεωρηθεί και κακόγουστο ανέκδοτο. Είναι αλήθεια, άλλωστε, ότι ο πρωθυπουργός, για διάφορους λόγους, έχει αποδειχθεί επτάψυχος. 

Δυσκολεύομαι, ωστόσο, να πιστέψω ότι θα τα καταφέρει κι αυτήν τη φορά, όσα δισ. ευρώ σε παροχές κι αν ανακοινώσει στη ΔΕΘ, όσους λαγούς από το καπέλο κι αν βγάλει ο Στ. Γκρίνμπεργκ. Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι μπορείς να εξαπατάς λίγους για πολύ, πολλούς για λίγο αλλά όχι κι όλους για πάντα...

Τη δεδομένη χρονική στιγμή, ωστόσο, πιθανή αποχώρηση Μητσοτάκη δεν προεξοφλεί και το τέλος τής ΝΔ. Οι ολιγάρχες, άλλωστε, στο εσωτερικό τού κυβερνώντος κόμματος αναζητούν πρωτίστως διάδοχη κατάσταση και δευτερευόντως σε ξοφλημένους τής πάλαι ποτέ επαναστατικής Αριστεράς. Όπως κι αν έχει, το ζητούμενο δεν είναι να αντικαταστήσουμε ένα διεφθαρμένο καθεστώς με έναν καλύτερο συστημικό διαχειριστή αλλά με ένα συλλογικό υποκείμενο χωρίς εξαρτήσεις και με την πολιτική βούληση να σπάσει αβγά...

Δεν χρειαζόμασταν τον ΟΠΕΚΕΠΕ ή τις ανεμογεννήτριες στα καμένα για να εμπεδώσουμε ότι η οικογένεια που εξουσιάζει τη χώρα είναι χωμένη στη διαπλοκή. Πέρα από ελάχιστους που μπορεί να πιστεύουν ότι ο Μητσοτάκης δεν είναι σαν τον Μωυσή αλλά ο Μωυσής ο ίδιος, οι περισσότεροι δεν τον ψήφισαν ποτέ πιστεύοντας ότι είναι έντιμος. 

Σε αντίθεση, όμως, με τους πολιτικούς του αντιπάλους για να καταλάβει την εξουσία παρουσίασε ένα όραμα για τη χώρα κι όχι μια μπακαλίστικη νοοτροπία τού "θα αυξήσω τόσο το επίδομα και θα επιδοτήσω τόσο τη στέγη". Δεν έχει σημασία που αρκετά από αυτά που υποσχέθηκε δεν τα εφάρμοσε. Σημασία έχει πως πούλησε στους ψηφοφόρους ένα θετικό αφήγημα για την Ελλάδα τού μέλλοντος. Γι' αυτό και οι πολιτικοί του αντίπαλοι αν θέλει να έχει νόημα η  άνοδός τους στη Θεσσαλονίκη το Σεπτέμβριο οφείλουν να μας παρουσιάσουν τη δική τους στρατηγική για την Ελλάδα τού 2030 κι όχι απλώς να περιοριστούν σε μια παροχολογία που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να διεκπεραιώσουν αφού βρίσκονται στην αντιπολίτευση...

 

 

Το ακραίο κέντρο ονειρεύεται τη χώρα μου χρυσή μπανανία...

Περισσεύει η υποκρισία από όλες τις πλευρές για τις Σκουριές. Από τη μια η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει- υπό την πίεση, είναι αλήθεια, κι εκτρωματικών δικαστικών αποφάσεων- με την Eldorado για τους περιβαλλοντικούς όρους, συζητώντας πλέον δευτερεύοντα ζητήματα. Κι ας έχει καταστραφεί ένα ολόκληρο δάσος κι ας κινδυνεύει η υγεία των κατοίκων...

Από την άλλη, η αντιπολίτευση κλαίει κι οδύρεται για τις χαμένες θέσεις εργασίας όταν αυτές από τον τουρισμό, από τη γεωργία κι από την κτηνοτροφία που χάνονται στην περιοχή εξαιτίας τής οικολογικής καταστροφής είναι απείρως περισσότερες. Κι όλα αυτά για μια "επένδυση" με διάρκεια ζωής 25 χρόνων...

Το μέγα ζητούμενο είναι τι είδους επενδύσεις θέλουμε στην Ελλάδα γιατί το "επενδύσεις να 'ναι κι ό,τι να 'ναι" αποτελεί φιλοδοξία μπανανίας κι όχι ευρωπαϊκής χώρας ενταγμένης στους δυτικούς θεσμούς εδώ και δεκαετίες. Οι προβληματισμοί γύρω από τις Σκουριές πρέπει να μας απασχολούν κι όταν συζητάμε για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας ή για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, αφού τίποτα δεν κερδίζεται δίχως ένα αντίτιμο...

Μολονότι και στα χρόνια τής κρίσης τα έσοδα από τον τουρισμό κράτησαν όρθια τη χώρα δεν είμαι από εκείνους που ονειρεύονται το μέλλον μας ως σερβιτόροι τής Ευρώπης. Από την άλλη, ωστόσο, έχουμε χρέος να συνυπολογίσουμε τη ζημιά που θα υποστούμε στην τουριστική προσέλευση αν σε κάθε "γωνιά" τής στεριάς και της θάλασσας στηθούν ανεμογεννήτριες ή δεξαμενές και την επίπτωσή τους στο υπέροχο ελληνικό τοπίο...

Όλα αυτά δεν τα γράφω από μια έμφυτη αριστερή απέχθεια απέναντι στην επιχειρηματικότητα, αλλά από μια έμφυτη αριστερή απέχθεια στους εκβιαστές και στους λακέδες τους. Κι αν εν μέρει μπορώ να δικαιολογήσω τις τακτικές τής Eldorado- έχει συνηθίσει, άλλωστε, να "επενδύει" σε αποικίες-, είναι ανεπίτρεπτο μερίδα τού πολιτικού κόσμου τής χώρας, σε συνεργασία με τα μιντιακά του παπαγαλάκια, να παρουσιάζεται βασιλικότερο του βασιλέως σε μια υπόθεση που μόνο άσπρο μαύρο δεν είναι...

Η νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία, η οποία έχει στον πυρήνα της τη συρρίκνωση των εργασιακών δικαιωμάτων στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, δεν είναι δυνατό να χρησιμοποιεί ως επιχείρημα την απώλεια θέσεων εργασίας. Ουδόλως την ενδιαφέρει, αφού προτεραιότητά της είναι η διασφάλιση και γιγάντωση των κερδών των λίγων και τρανών. Κάθε, επομένως, "δάκρυ" τού άθλιου Κούλη ή του Αδώνιδος για τους εργαζόμενους της Eldorado συνιστά σπονδή στο ναό τής υποκρισίας που έχουν στήσει οι ίδιοι και οι ομοϊδεάτες τους του ακραίου κέντρου...