Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026
Stories χωρίς αφήγημα...
Δευτέρα 24 Αυγούστου 2026
Κάντη και 60 ευρώ τη μακαρονάδα, είμαι φασαίος, αντέχω...
Στο καπιταλιστικό σύστημα ισχύει, ανάμεσα σε άλλα, κι ο νόμος τής προσφοράς και της ζήτησης. Για να το θέσω απλούστερα και πιο επίκαιρα, αν για μια τρύπα 15 τ.μ. σε ένα κυκλαδίτικο νησί ζητήσω 200 ευρώ τη βραδιά και βρεθούν άνθρωποι που θα μου τα δίνουν όλη τη σεζόν θα το σκεφτώ πολύ σοβαρά την επόμενη χρονιά να απαιτήσω 300 ευρώ και με προπληρωμή από το χειμώνα. Συντηρώ μια φούσκα με αυτό τον τρόπο; Ναι, την συντηρώ αλλά και μαζί με όλους τους φασαίους που επιλέγουν να ξηλώνονται για να ανεβάζουν ινσταγκραμικές ιστορίες από το να πάνε διακοπές σε ένα μέρος λιγότερο μοδάτο αλλά πιθανόν πολύ πιο όμορφο από την κυκλαδίτική ξεραΐλα...
Η απληστία γεννά και τον υπερτουρισμό, μία ακόμα μορφή καταναλωτισμού όπου δεν δαπανάμε χρήματα και χρόνο για ξεκούραση ή για να γεμίσουμε εμπειρίες αλλά για να λέμε στους γνωστούς μας και να επιδεικνύουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στιγμές που απλώς αγοράζουμε αλλά δεν μας ενδιαφέρει και να απορροφήσουμε. Είμαστε τουρίστες κι όχι ταξιδιώτες, προσφερόμαστε δηλαδή από μόνοι μας για εκμετάλλευση από όλους εκείνους που μας κοιτάνε μόνο στις τσέπες. Και κάπως έτσι το να κάνουμε διακοπές στη χώρα μας έγινε ακριβότερο από το να πάμε στο εξωτερικό. Μια για πάντα...
Ο τουρισμός, όπως κι αν έχει, αποτελεί μικρογραφία τής κοινωνίας που έχουμε φτιάξει και η οποία απευθύνεται σε καταναλωτές κι όχι σε πολίτες. Κι αν η Μύκονος παρουσιάζει φέτος μια αναπόφευκτη κάμψη, η μυκονοποίηση βρίσκεται εδώ και μας συντροφεύει σε κάθε μας δραστηριότητα.
Κανείς δεν μας υποχρεώνει, για παράδειγμα, να πληρώνουμε 50 ευρώ τη μακαρονάδα ή να ανεχόμαστε να δίνουμε δύο ευρώ το λίτρο για βενζίνη. Με την απάθεια που επιδεικνύουμε οι κερδοσκόποι θα μας ζητήσουν 60 ευρώ τη μακαρονάδα και τρία ευρώ το λίτρο κι εμείς θα αναρωτιόμαστε γιατί δεν κάνει κάτι η πολιτεία. Λες και η πολιτεία δεν είμαστε κι εμείς...
Δευτέρα 16 Μαρτίου 2026
Το κίνημα "Πληρώνω Ό,τι θέλετε" των πελατών και των οπαδών...
Θυμάστε το κίνημα "Δεν Πληρώνω" που είχε αναπτυχθεί την περίοδο των μνημονίων, κυρίως όσον αφορά τα διόδια αλλά κι όχι μόνο; Λοιδορήθηκε από εκείνους που τρώνε με χρυσά κουτάλια, καθώς κι από αυτούς που από τους άλλους ζητούν παλικαριά αλλά οι ίδιοι έχουν λερωμένα τα βρακιά...
Σήμερα που πληρώνουμε ορισμένα διόδια σχεδόν πέντε ευρώ- λες και οι εταιρείες διαχείρισης μας μεταφέρουν οι ίδιες πάνω σε μαγικά χαλιά- ή τη βενζίνη κι αρκετά άλλα είδη πρώτης ανάγκης πολύ πιο ακριβά από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες φαίνεται πως είναι όλα καλά γι' αυτό και καθόμαστε στα αβγά μας. Καμία διαμαρτυρία, παρά μόνο αν δούμε μπροστά μας κάποιο μικρόφωνο οπότε ξεσπαθώνουμε και ύστερα πάλι το κεφάλι κάτω...
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει καταναλωτικό κίνημα ούτε κοινωνία πολιτών ούτε αξιόπιστος συνδικαλισμός, όπως μαρτυρά και η διαφθορά τού αρχισυνδικαλιστή μας. Πώς να υπάρχουν, όμως, όλα αυτά όταν δεν υπάρχουν πολίτες παρά μόνο πελάτες κι οπαδοί;...
Στην πολιτική ζωή τού τόπου συμμετέχουν, κατά βάση, εκείνοι που είτε επιδιώκουν οικονομικά οφέλη είτε την κάλυψη ψυχοπαθολογικών τους αναγκών. Μετρημένοι είναι όσοι πράγματι ενδιαφέρονται για το κοινό καλό κι όχι απλώς γι' αυτό των ιδίων, της οικογένειάς τους ή ενός πολύ μικρού κύκλου τού περιβάλλοντός τους...
Με βάση όλα αυτά και πολλά περισσότερα πώς να μην κάνουν πάρτι τα καρτέλ στη χώρα των λωτοφάγων; Και γιατί να μην τα υπηρετεί ένα πολιτικό προσωπικό που του αρκεί να πετάξει μερικά ξεροκόμματα στο πόπολο για να διασφαλίσει την επανεκλογή του; Και δύο ευρώ και τρία ευρώ και τέσσερα ευρώ το λίτρο θα πάει, κατά συνέπεια, η βενζίνη όταν μας ενοχλεί ο ακτιβισμός αλλά όχι και τόσο όσοι μας ληστεύουν τη ζωή...
Κυριακή 15 Μαρτίου 2026
Οι πλούσιοι κι όσοι σιτίζονται από πλούσιους μόνο για επιδόματα θα σας μιλάνε...
Το πραγματικό νούμερο ένα παγκόσμιο πρόβλημα δεν είναι το Ιράν. Ούτε, φυσικά, η Γροιλανδία ή όποιο άλλο κράτος θέλει να ελέγξει ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός. Είναι οι ταξικές ανισότητες, αυτό που συνηθίζουμε να λέμε πως το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού ελέγχει το 99% του παγκόσμιου πλούτου.
Φυσικά αυτό δεν μπορεί να επιλυθεί από μία και μόνο κυβέρνηση ακόμα κι αν είχε τις καλύτερες των προθέσεων, πολλώ δε μάλλον από την όποια ελληνική. Μόνο που και στη χώρα μας η πολιτική αντιπαράθεση δεν εστιάζει στην αναδιανομή τού πλούτου αλλά στο ποιος έχει τις καλύτερες επιδοματικές προτάσεις...
Είναι πολύ χαρακτηριστικό το παράδειγμα του πλαφόν στις τιμές των καυσίμων. Ορθώς η αντιπολίτευση επισημαίνει πως θα έπρεπε να μπει στα δύο διυλιστήρια κι όχι στα βενζινάδικα αν θέλουμε να μην πληρώνουμε περισσότερο στην Ελλάδα για βενζίνη σε σχέση με την Κύπρο, η οποία αγοράζει από αυτά τα δύο διυλιστήρια. Ακόμα, όμως, κι αν εφαρμοζόταν ένα τέτοιο μέτρο η κοινωνική πλειοψηφία δεν θα γινόταν πλουσιότερη ούτε οι οικογένειες Βαρδινογιάννη- Λάτση θα αισθάνονταν κάποια ουσιαστική απώλεια στις τσέπες τους. Με λίγα λόγια, καμία αναδιανομή πλούτου δεν θα λάμβανε χώρα, απλώς θα αισθανόμασταν λιγότερο κορόιδα...
Βεβαίως κι αντιλαμβάνομαι πως πολλές οικογένειες χρειάζονται ανακούφιση εδώ και τώρα κι όχι μετά από κάποια χρόνια κι αυτό δύναται να γίνει μόνο με κάθε είδους άμεσα επιδόματα κι ελαφρύνσεις. Από την άλλη, ωστόσο, δεν βλέπω από κανένα κόμμα- ούτε από τα αυτοαποκαλούμενα προοδευτικά- προτάσεις που να χτυπούν το πρόβλημα στη ρίζα του και οι οποίες να μην είναι μόνο διαχειριστικές. Εξαιρώ το ΚΚΕ, μόνο που το μοντέλο που μας προτείνει έχει ήδη εφαρμοστεί κι άφησε πίσω του εξαθλιωμένους λαούς όπου κι αν εφαρμόστηκε...
Από την παγίδα τής διαχείρισης δεν ξέφυγε ούτε η πρώτη φορά Αριστερά και το ότι εφάρμοσε μνημόνιο είναι απλώς μια πολύ καλή δικαιολογία αλλά δικαιολογία. Καμία τρόικα, για παράδειγμα, δεν της απαγόρευσε να φορολογήσει περισσότερο τους εφοπλιστές. Ίσα ίσα που το πρότεινε, αν και για τα δικά της συμφέροντα, μόνο που δεν έγινε ποτέ.
Και πώς να γίνει όταν το πολιτικό μας προσωπικό είτε ανήκει στην οικονομική ελίτ είτε σιτίζεται από αυτή; Μόνο αν η λαϊκή κυριαρχία αποκτήσει πραγματική σάρκα κι οστά και δεν παραμείνει αντιπροσωπευτική μπορεί να δούμε κοινωνική δικαιοσύνη, αρχής γενομένης από τη δίκαιη άμεση φορολόγηση. Μέχρι τότε καλά pass...
Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2022
Τσογλάνια οι εθνικοί ευεργέτες κι ας μην οδηγούν Ντάτσουν...
Τρίτη 19 Ιουλίου 2022
Το πραγματικό δίλημμα Μητσοτάκη είναι "φυλακή ή μη επανεκλογή"...
Δευτέρα 4 Ιουλίου 2022
Μητσοτάκη γελιέσαι...
Η προπαγάνδα δεν γεννήθηκε από τον Κ. Μητσοτάκη ούτε θα πεθάνει όταν έρθει λίαν συντόμως το δίκαιο πολιτικό του τέλος. Υπήρχε και θα υπάρχει όσο η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με τις επιθυμίες τής εκάστοτε εξουσίας. Ποτέ, όμως, στα χρόνια τής μεταπολίτευσης τουλάχιστον, η εικονική πραγματικότητα που φιλοτεχνεί η εγχώρια διαπλοκή, άλλοτε επιτυχημένα και τις περισσότερες φορές όχι, δεν ήταν τόσο εκ διαμέτρου αντίθετη με την πραγματική πραγματικότητα...
Έξω και μακριά από το Μαξίμου, τα τηλεοπτικά στούντιο, τα γραφεία τής ΝΔ και των δημοσκοπικών εταιρειών ζει μια κοινωνία που βράζει από οργή. Κι όσο κι αν δεν εμπιστεύεται το ΣΥΡΙΖΑ όσο τον εμπιστευόταν το 2015, δεν πρόκειται να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης σε μια κυβέρνηση που είναι φανερό ποιες είναι οι ταξικές της προτεραιότητες. Γι' αυτό και το βράδυ των εκλογών προμηνύονται περισσότερα δάκρυα στα κανάλια κι από το βράδυ τού δημοψηφίσματος...
Πέμπτη 17 Μαρτίου 2022
Αξύριστοι μαυραγορίτες...
Εδώ και δύο χρόνια η κυβέρνηση υποκρίνεται πως συνδράμει την ελληνική κοινωνία, προσμετρώντας στις ενισχύσεις της ποσά που είτε στην πραγματικότητα δεν καταβλήθηκαν ποτέ είτε θα αναγκαστούν να τα επιστρέψουν όσοι τα έλαβαν. Και τώρα αντί να χτυπήσει τη ρίζα τού κακού, την αισχροκέρδεια δηλαδή των κομπιναδόρων φίλων της, και να μειώσει τον ειδικό φόρο στα καύσιμα και το ΦΠΑ σε βασικά είδη ανάγκης μοιράζει αντίδωρα για να καλύπτουν οι πολίτες ελάχιστο μόνο κομμάτι από τα έξοδα που υφίστανται γιατί κάποιοι αντιλαμβάνονται τον ανθρώπινο πόνο τής πανδημίας και του πολέμου ως ευκαιρία χοντρής κονόμας. Είναι οι ίδιοι, μάλιστα, που μας κατηγορούν πως δεν είμαστε στη σωστή πλευρά τής Ιστορίας αν συνεχίζουμε να διαβάζουμε Ντοστογιέφσκι, αλλά δεν έχουν κανένα πρόβλημα να εξακολουθούν να μεταφέρουν με τα καράβια τους το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο...
Για να μην χάσουν ούτε ευρώ από τα υπερκέρδη τους τέσσερις μεγαλοκαρχαρίες η κυβέρνηση ούτε τα φορολογεί ούτε βάζει πλαφόν στα τιμολόγια ούτε μειώνει τους φόρους στα καύσιμα, ούτε ούτε ούτε. Ο πρωθυπουργός το μόνο που αντιγράφει από τους ευρωπαίους ομολόγους του είναι το αξύριστο λουκ...
Κατά τα άλλα, ιδιωτικοποιεί όταν οι άλλοι κρατικοποιούν και κλείνει τα μάτια στα καρτέλ για να μην τα χάσει από χορηγούς. Είναι τόσο απελπισμένοι, μάλιστα, στο Μαξίμου ώστε διαρρέουν ειρωνικά σχόλια ακόμα και για τα χρέη τού ΠΑΣΟΚ, λες και η ΝΔ κι ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης δεν είναι μπαταχτσήδες πολυτελείας. Βρίσκονται ήδη σε αποδρομή...
Κυριακή 13 Μαρτίου 2022
Δεν είναι προς τιμή μας να ρίξουμε τον Μητσοτάκη "μόνο" για το ρεύμα και τη βενζίνη...


