Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βενζίνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βενζίνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026

Stories χωρίς αφήγημα...

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πλημμυρίζουν κάθε ημέρα από βίντεο κομμάτων, βουλευτών και πολιτευτών και είναι λογικό αφού συνιστούν μία σχετικά φτηνή μέθοδο προώθησης των έργων και των απόψεών τους. Την ίδια υπερκατανάλωση βιώνουμε και με τις δημοσκοπήσεις οι οποίες δημοσιεύονται με την ίδια συχνότητα (sic) με την οποία στη Γερμανία παράγονται αυτοκίνητα. 

Στο ερώτημα, συνεπώς, αν τα social media και οι μετρήσεις διαμορφώνουν κομματικές συνειδήσεις η αυτονόητη απάντηση είναι καταφατική. Μόνο που κόμματα, βουλευτές και πολιτευτές εστιάζοντας στο δέντρο χάνουν το δάσος. Ποιο είναι αυτό; Το έλλειμμα πειστικού αφηγήματος, αφού μοιάζουν με εφημερίδες χωρίς πρώτη σελίδα...

Η ΝΔ μας εκβιάζει με σταθερότητα ή χάος. Δεν μας υπόσχεται, δηλαδή, πως θα ζήσουμε καλύτερα τα επόμενα τέσσερα χρόνια αλλά πως τουλάχιστον δεν θα τα περάσουμε χειρότερα από όσο τώρα που πληρώνουμε με πάνω από δύο ευρώ το λίτρο τη βενζίνη. Η αντιπολίτευση, πάλι, επιδίδεται σε ένα διαγωνισμό για το ποιος θα μας φέρει τα φτηνότερα καύσιμα από το πρατήριο και προϊόντα από το μάρκετ χωρίς όμως να μας δίνει μια ικανοποιητική, έστω, εξήγηση, ιδίως η προοδευτική αντιπολίτευση, γιατί είναι χώρια κι όχι μαζί αφού πάνω κάτω ισχυρίζονται τα ίδια με ελαφριές διαφοροποιήσεις. Κι όλοι αυτοί αναρωτιούνται για το αν η αποχή θα είναι μεγάλη ή γιατί φουσκώνει ο Κασιδιάρης...

Μακάρι κάποιο από τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης να πάρει κεφάλι από τα υπόλοιπα μέσα στους επόμενους μήνες και να έχει δημιουργηθεί ένα δίπολο μέχρι τις κάλπες αντί να μιλάμε για το ποιος θα πάρει το ασημένιο μετάλλιο. Ελάχιστες αμφιβολίες έχω, ωστόσο, για το αν θα δούμε δραματικές αλλαγές στην οικονομία και στην εξωτερική μας πολιτική με κυβερνήσεις ΕΛΑΣ ή ΠΑΣΟΚ. Τη δουλειά που θα έχει αφήσει στη μέση ο Κ. Μητσοτάκης θα τελειώσουν, απλώς με προοδευτική εσάνς κι άλλοθι...





Δευτέρα 24 Αυγούστου 2026

Κάντη και 60 ευρώ τη μακαρονάδα, είμαι φασαίος, αντέχω...

Στο καπιταλιστικό σύστημα ισχύει, ανάμεσα σε άλλα, κι ο νόμος τής προσφοράς και της ζήτησης. Για να το θέσω απλούστερα και πιο επίκαιρα, αν για μια τρύπα 15 τ.μ. σε ένα κυκλαδίτικο νησί ζητήσω 200 ευρώ τη βραδιά και βρεθούν άνθρωποι που θα μου τα δίνουν όλη τη σεζόν θα το σκεφτώ πολύ σοβαρά την επόμενη χρονιά να απαιτήσω 300 ευρώ και με προπληρωμή από το χειμώνα. Συντηρώ μια φούσκα με αυτό τον τρόπο; Ναι, την συντηρώ αλλά και μαζί με όλους τους φασαίους που επιλέγουν να ξηλώνονται για να ανεβάζουν ινσταγκραμικές ιστορίες από το να πάνε διακοπές σε ένα μέρος λιγότερο μοδάτο αλλά πιθανόν πολύ πιο όμορφο από την κυκλαδίτική ξεραΐλα...

Η απληστία γεννά και τον υπερτουρισμό, μία ακόμα μορφή καταναλωτισμού όπου δεν δαπανάμε χρήματα και χρόνο για ξεκούραση ή για να γεμίσουμε εμπειρίες αλλά για να λέμε στους γνωστούς μας και να επιδεικνύουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στιγμές που απλώς αγοράζουμε αλλά δεν μας ενδιαφέρει και να απορροφήσουμε. Είμαστε τουρίστες κι όχι ταξιδιώτες, προσφερόμαστε δηλαδή από μόνοι μας για εκμετάλλευση από όλους εκείνους που μας κοιτάνε μόνο στις τσέπες. Και κάπως έτσι το να κάνουμε διακοπές στη χώρα μας έγινε ακριβότερο από το να πάμε στο εξωτερικό. Μια για πάντα...

Ο τουρισμός, όπως κι αν έχει, αποτελεί μικρογραφία τής κοινωνίας που έχουμε φτιάξει και η οποία απευθύνεται σε καταναλωτές κι όχι σε πολίτες. Κι αν η Μύκονος παρουσιάζει φέτος μια αναπόφευκτη κάμψη, η μυκονοποίηση βρίσκεται εδώ και μας συντροφεύει σε κάθε μας δραστηριότητα. 

Κανείς δεν μας υποχρεώνει, για παράδειγμα, να πληρώνουμε 50 ευρώ τη μακαρονάδα ή να ανεχόμαστε να δίνουμε δύο ευρώ το λίτρο για βενζίνη. Με την απάθεια που επιδεικνύουμε οι κερδοσκόποι θα μας ζητήσουν 60 ευρώ τη μακαρονάδα και τρία ευρώ το λίτρο κι εμείς θα αναρωτιόμαστε γιατί δεν κάνει κάτι η πολιτεία. Λες και η πολιτεία δεν είμαστε κι εμείς...



 

Δευτέρα 16 Μαρτίου 2026

Το κίνημα "Πληρώνω Ό,τι θέλετε" των πελατών και των οπαδών...

Θυμάστε το κίνημα "Δεν Πληρώνω" που είχε αναπτυχθεί την περίοδο των μνημονίων, κυρίως όσον αφορά τα διόδια αλλά κι όχι μόνο; Λοιδορήθηκε από εκείνους που τρώνε με χρυσά κουτάλια, καθώς κι από αυτούς που από τους άλλους ζητούν παλικαριά αλλά οι ίδιοι έχουν λερωμένα τα βρακιά... 

Σήμερα που πληρώνουμε ορισμένα διόδια σχεδόν πέντε ευρώ- λες και οι εταιρείες διαχείρισης μας μεταφέρουν οι ίδιες πάνω σε μαγικά χαλιά- ή τη βενζίνη κι αρκετά άλλα είδη πρώτης ανάγκης πολύ πιο ακριβά από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες φαίνεται πως είναι όλα καλά γι' αυτό και καθόμαστε στα αβγά μας. Καμία διαμαρτυρία, παρά μόνο αν δούμε μπροστά μας κάποιο μικρόφωνο οπότε ξεσπαθώνουμε και ύστερα πάλι το κεφάλι κάτω...

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει καταναλωτικό κίνημα ούτε κοινωνία πολιτών ούτε αξιόπιστος συνδικαλισμός, όπως μαρτυρά και η διαφθορά τού αρχισυνδικαλιστή μας. Πώς να υπάρχουν, όμως, όλα αυτά όταν δεν υπάρχουν πολίτες παρά μόνο πελάτες κι οπαδοί;... 

Στην πολιτική ζωή τού τόπου συμμετέχουν, κατά βάση, εκείνοι που είτε επιδιώκουν οικονομικά οφέλη είτε την κάλυψη ψυχοπαθολογικών τους αναγκών. Μετρημένοι είναι όσοι πράγματι ενδιαφέρονται για το κοινό καλό κι όχι απλώς γι' αυτό των ιδίων, της οικογένειάς τους ή ενός πολύ μικρού κύκλου τού περιβάλλοντός τους...

Με βάση όλα αυτά και πολλά περισσότερα πώς να μην κάνουν πάρτι τα καρτέλ στη χώρα των λωτοφάγων; Και γιατί να μην τα υπηρετεί ένα πολιτικό προσωπικό που του αρκεί να πετάξει μερικά ξεροκόμματα στο πόπολο για να διασφαλίσει την επανεκλογή του; Και δύο ευρώ και τρία ευρώ και τέσσερα ευρώ το λίτρο θα πάει, κατά συνέπεια, η βενζίνη όταν μας ενοχλεί ο ακτιβισμός αλλά όχι και τόσο όσοι μας ληστεύουν τη ζωή... 

 

Κυριακή 15 Μαρτίου 2026

Οι πλούσιοι κι όσοι σιτίζονται από πλούσιους μόνο για επιδόματα θα σας μιλάνε...

Το πραγματικό νούμερο ένα παγκόσμιο πρόβλημα δεν είναι το Ιράν. Ούτε, φυσικά, η Γροιλανδία ή όποιο άλλο κράτος θέλει να ελέγξει ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός. Είναι οι ταξικές ανισότητες, αυτό που συνηθίζουμε να λέμε πως το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού ελέγχει το 99% του παγκόσμιου πλούτου. 

Φυσικά αυτό δεν μπορεί να επιλυθεί από μία και μόνο κυβέρνηση ακόμα κι αν είχε τις καλύτερες των προθέσεων, πολλώ δε μάλλον από την όποια ελληνική. Μόνο που και στη χώρα μας η πολιτική αντιπαράθεση δεν εστιάζει στην αναδιανομή τού πλούτου αλλά στο ποιος έχει τις καλύτερες επιδοματικές προτάσεις...

Είναι πολύ χαρακτηριστικό το παράδειγμα του πλαφόν στις τιμές των καυσίμων. Ορθώς η αντιπολίτευση επισημαίνει πως θα έπρεπε να μπει στα δύο διυλιστήρια κι όχι στα βενζινάδικα αν θέλουμε να μην πληρώνουμε περισσότερο στην Ελλάδα για βενζίνη σε σχέση με την Κύπρο, η οποία αγοράζει από αυτά τα δύο διυλιστήρια. Ακόμα, όμως, κι αν εφαρμοζόταν ένα τέτοιο μέτρο η κοινωνική πλειοψηφία δεν θα γινόταν πλουσιότερη ούτε οι οικογένειες Βαρδινογιάννη- Λάτση θα αισθάνονταν κάποια ουσιαστική απώλεια στις τσέπες τους. Με λίγα λόγια, καμία αναδιανομή πλούτου δεν θα λάμβανε χώρα, απλώς θα αισθανόμασταν λιγότερο κορόιδα...

Βεβαίως κι αντιλαμβάνομαι πως πολλές οικογένειες χρειάζονται ανακούφιση εδώ και τώρα κι όχι μετά από κάποια χρόνια κι αυτό δύναται να γίνει μόνο με κάθε είδους άμεσα επιδόματα κι ελαφρύνσεις. Από την άλλη, ωστόσο, δεν βλέπω από κανένα κόμμα- ούτε από τα αυτοαποκαλούμενα προοδευτικά- προτάσεις που να χτυπούν το πρόβλημα στη ρίζα του και οι οποίες να μην είναι μόνο διαχειριστικές. Εξαιρώ το ΚΚΕ, μόνο που το μοντέλο που μας προτείνει έχει ήδη εφαρμοστεί κι άφησε πίσω του εξαθλιωμένους λαούς όπου κι αν εφαρμόστηκε...

Από την παγίδα τής διαχείρισης δεν ξέφυγε ούτε η πρώτη φορά Αριστερά και το ότι εφάρμοσε μνημόνιο είναι απλώς μια πολύ καλή δικαιολογία αλλά δικαιολογία. Καμία τρόικα, για παράδειγμα, δεν της απαγόρευσε να φορολογήσει περισσότερο τους εφοπλιστές. Ίσα ίσα που το πρότεινε, αν και για τα δικά της συμφέροντα, μόνο που δεν έγινε ποτέ. 

Και πώς να γίνει όταν το πολιτικό μας προσωπικό είτε ανήκει στην οικονομική ελίτ είτε σιτίζεται από αυτή; Μόνο αν η λαϊκή κυριαρχία αποκτήσει πραγματική σάρκα κι οστά και δεν παραμείνει αντιπροσωπευτική μπορεί να δούμε κοινωνική δικαιοσύνη, αρχής γενομένης από τη δίκαιη άμεση φορολόγηση. Μέχρι τότε καλά pass... 


 

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2022

Τσογλάνια οι εθνικοί ευεργέτες κι ας μην οδηγούν Ντάτσουν...

Ας υποθέσουμε, για χάρη τού ισοπεδωτικού φασισμού, πως η πλειονότητα των ρομά είναι κλέφτες και πως από τις τάξεις τους και παρά τις πρόσθετες λόγω καταγωγής δυσκολίες που αντιμετώπισαν στη ζωή τους δεν αναδείχθηκαν και σπουδαίες προσωπικότητες. Ποια είναι η απάντηση ημών των "ενάρετων"; Να προλαμβάνουμε την εγκληματικότητά τους με κοινωνικές πολιτικές και να τους τιμωρούμε με χρηματικές ποινές ή ποινές φυλάκισης όταν αδικοπραγούν ή να τους πυροβολούμε στο κεφάλι; Η επιλογή μας κρίνει και το μέγεθος της δικής μας ενσωμάτωσης στις απαιτήσεις τού 21ου αιώνα και της απαγκίστρωσής μας από το μεσαίωνα...

Με εντυπωσιάζει, τρόπον τινά, η αυστηρότητα ορισμένων απέναντι σε αυτούς που κλέβουν ένα αυτοκίνητο ή καλώδια, αλλά η χαλαρότητα για εκείνους που έχουν κερδίσει δισεκατομμύρια ευρώ κερδοσκοπώντας με τους λογαριασμούς ρεύματος και του σούπερ μάρκετ ή που τους παρακαλάμε να δώσουν ένα ευρώ παραπάνω για να είμαστε υπερήφανοι που σπάνε το εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο. Οι πρώτοι είναι αλήτες και τσογλάνια, οι δεύτεροι εθνικοί ευεργέτες που αν τυχόν κι απλώς ακουμπήσει κάποιος την κοστουμιά τους τον πετάνε σε ένα κελί, αν είναι τυχερός και δεν τον βρουν σε κάποιο χαντάκι χωρίς χέρια και πόδια. Πάνω σε αυτόν το χυδαίο κουτσαβακισμό μας στηρίζεται χρόνια τώρα ο καπιταλισμός...

Δεν είναι πρότυπο πολίτη όποιος δεν πληρώνει για τη βενζίνη που βάζει στο αυτοκίνητό του, όσο φτωχός κι αν είναι. Τα δικαιώματα προϋποθέτουν υποχρεώσεις και το αντίστροφο. Το αδίκημα, ωστόσο, του 16χρονου ωχριά μπροστά σε αυτό του επαγγελματία που η πολιτεία τού έχει δώσει ένα όπλο όχι για να παίζει με αυτό, αλλά για να το χρησιμοποιεί σε πολύ έκτακτες συνθήκες... 

Κι αν η δολοφονία είναι το χειρότερο των εγκλημάτων, η κάλυψή της μέσω της σιωπής ή και της δωροδοκίας ενόψει εκλογών με 600 ευρώ από την πολιτική ηγεσία δεν παύει να είναι ντροπιαστική. Μας κυβερνά ένα καθεστώς που θωπεύει σε καθημερινή βάση τα πιο χυδαία αντανακλαστικά τής μάζας προκειμένου να επεκτείνει χρονικώς τη φαυλότητά του. Θα το επιτρέψουμε;...





  

 
 

Τρίτη 19 Ιουλίου 2022

Το πραγματικό δίλημμα Μητσοτάκη είναι "φυλακή ή μη επανεκλογή"...

Γιατί ο Κ. Μητσοτάκης δεν μειώνει τον ΕΦΚ στα καύσιμα, γιατί δεν βάζει πλαφόν στη χονδρική και λιανική τιμή τής βενζίνης, γιατί δεν έχει φορολογήσει ακόμα τα υπερκέρδη, τα οποία μαγειρεύει, γιατί δεν μειώνει το ΦΠΑ σε βασικά προϊόντα; Γιατί δεν καταδικάζει τους βιαστές Ν. Γεωργιάδη και Δ. Λιγνάδη; Γιατί προτιμά να εισπράττει τόσο μεγάλο πολιτικό κόστος για ζητήματα στα οποία υπάρχει κοινωνική συναίνεση;...

Οι εναπομείναντες οπαδοί του μπορεί να μιλήσουν για την υπευθυνότητα ενός ηγέτη που δεν υποκύπτει στο λαϊκισμό και στις εύκολες λύσεις. Αλήθεια; Ο, τρόπον τινά, ηγέτης που καταψήφισε τη Συμφωνία των Πρεσπών, που ισχυριζόταν πως ο ΣΥΡΙΖΑ έκαψε εκατό ανθρώπους στο Μάτι, που κουνούσε φωτοτυπίες πρωτοσέλιδων στην Ευρωβουλή για να αποδείξει ότι επιτρέπει στον αντιπολιτευόμενο Τύπο να υπάρχει, που διαρρέει εκλογικά σενάρια και ύστερα τα παίρνει πίσω, που μόλις την προηγούμενη εβδομάδα κατηγορούσε τον πολιτικό του αντίπαλο πως βρίσκεται πίσω από την εμπρηστική επίθεση στον Real; Μάλλον για σαλτιμπάγκος μού μοιάζει ένας τέτοιος αρχηγός παρά για υπεύθυνος και σοβαρός ηγέτης...

Ο Κ. Μητσοτάκης δεν είναι σοφός, δίκαιος κι αμερόληπτος. Είναι ένας μέτριος, φαύλος και μεροληπτικός υπέρ των συμφερόντων τής άρχουσας τάξης, της τάξης του δηλαδή, πρωθυπουργός. Κυρίως, όμως, είναι εξαρτημένος από τους πάμπολλους σκελετούς στη ντουλάπα του ώστε είναι αναγκασμένος να μην κάνει ούτε τα αυτονόητα για την πολιτική του επιβίωση. Το δίλημμα στο μυαλό του είναι ουσιαστικώς ένα: φυλακή ή μη επανεκλογή. Μάλλον θα προτιμήσει το δεύτερο...



  




 

Δευτέρα 4 Ιουλίου 2022

Μητσοτάκη γελιέσαι...

Ο μέσος Έλληνας πληρώνει μερικές εκατοντάδες ευρώ για ρεύμα, δυόμισι ευρώ το λίτρο τη βενζίνη, δεν έχει λεφτά για να πάει διακοπές, ούτε καν για να πληρώσει το ενοίκιό του, αλλά θα ψηφίσει Κ. Μητσοτάκη στις εκλογές. Ούτε στο Μαξίμου πιστεύουν στο ψέμα τους, γι' αυτό και διατηρώ τις αμφιβολίες μου για το κατά πόσο ο πρωθυπουργός θα θελήσει να αυτοκτονήσει πολιτικώς μέσω πρόωρων εκλογών. Δεν αποκλείω καθόλου να επιλέξει την εξάντληση της τετραετίας με την προσδοκία τού εκλογικού θαύματος...

Η προπαγάνδα δεν γεννήθηκε από τον Κ. Μητσοτάκη ούτε θα πεθάνει όταν έρθει λίαν συντόμως το δίκαιο πολιτικό του τέλος. Υπήρχε και θα υπάρχει όσο η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με τις επιθυμίες τής εκάστοτε εξουσίας. Ποτέ, όμως, στα χρόνια τής μεταπολίτευσης τουλάχιστον, η εικονική πραγματικότητα που φιλοτεχνεί η εγχώρια διαπλοκή, άλλοτε επιτυχημένα και τις περισσότερες φορές όχι, δεν ήταν τόσο εκ διαμέτρου αντίθετη με την πραγματική πραγματικότητα...

Έξω και μακριά από το Μαξίμου, τα τηλεοπτικά στούντιο, τα γραφεία τής ΝΔ και των δημοσκοπικών εταιρειών ζει μια κοινωνία που βράζει από οργή. Κι όσο κι αν δεν εμπιστεύεται το ΣΥΡΙΖΑ όσο τον εμπιστευόταν το 2015, δεν πρόκειται να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης σε μια κυβέρνηση που είναι φανερό ποιες είναι οι ταξικές της προτεραιότητες. Γι' αυτό και το βράδυ των εκλογών προμηνύονται περισσότερα δάκρυα στα κανάλια κι από το βράδυ τού δημοψηφίσματος...


 
 

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2022

Αξύριστοι μαυραγορίτες...

Αν από το Σύνταγμα ο εκάστοτε πρωθυπουργός δεν είχε δικαίωμα επανεκλογής και συνεπώς δεν είχε λόγους να ανησυχεί για την εκλογική του τύχη, ο Κ. Μητσοτάκης δεν θα έδινε ούτε καν την επιδότηση (sic) των 13 ευρώ το μήνα για τρεις μήνες για τη βενζίνη. Θα εξοικονομούσε κι αυτό το γλίσχρο ποσό για να το μοιράσει στους λίγους χορηγούς του, τους οποίους σήμερα ονομάζουμε επενδυτές ενώ στην Κατοχή μαυραγορίτες. Συνεπώς, να αισθανόμαστε και τυχεροί που ο Κ. Μητσοτάκης επιθυμεί την επανεκλογή του, πιθανόν και σύντομα, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα ψάχναμε στις τρύπιες τσέπες μας και γι' αυτά τα 13 ευρώ...

Εδώ και δύο χρόνια η κυβέρνηση υποκρίνεται πως συνδράμει την ελληνική κοινωνία, προσμετρώντας στις ενισχύσεις της ποσά που είτε στην πραγματικότητα δεν καταβλήθηκαν ποτέ είτε θα αναγκαστούν να τα επιστρέψουν όσοι τα έλαβαν. Και τώρα αντί να χτυπήσει τη ρίζα τού κακού, την αισχροκέρδεια δηλαδή των κομπιναδόρων φίλων της, και να μειώσει τον ειδικό φόρο στα καύσιμα και το ΦΠΑ σε βασικά είδη ανάγκης μοιράζει αντίδωρα για να καλύπτουν οι πολίτες ελάχιστο μόνο κομμάτι από τα έξοδα που υφίστανται γιατί κάποιοι αντιλαμβάνονται τον ανθρώπινο πόνο τής πανδημίας και του πολέμου ως ευκαιρία χοντρής κονόμας. Είναι οι ίδιοι, μάλιστα, που μας κατηγορούν πως δεν είμαστε στη σωστή πλευρά τής Ιστορίας αν συνεχίζουμε να διαβάζουμε Ντοστογιέφσκι, αλλά δεν έχουν κανένα πρόβλημα να εξακολουθούν να μεταφέρουν με τα καράβια τους το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο...  

Για να μην χάσουν ούτε ευρώ από τα υπερκέρδη τους τέσσερις μεγαλοκαρχαρίες η κυβέρνηση ούτε τα φορολογεί ούτε βάζει πλαφόν στα τιμολόγια ούτε μειώνει τους φόρους στα καύσιμα, ούτε ούτε ούτε. Ο πρωθυπουργός το μόνο που αντιγράφει από τους ευρωπαίους ομολόγους του είναι το αξύριστο λουκ... 

Κατά τα άλλα, ιδιωτικοποιεί όταν οι άλλοι κρατικοποιούν και κλείνει τα μάτια στα καρτέλ για να μην τα χάσει από χορηγούς. Είναι τόσο απελπισμένοι, μάλιστα, στο Μαξίμου ώστε διαρρέουν ειρωνικά σχόλια ακόμα και για τα χρέη τού ΠΑΣΟΚ, λες και η ΝΔ κι ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης δεν είναι μπαταχτσήδες πολυτελείας. Βρίσκονται ήδη σε αποδρομή...



 
 

Κυριακή 13 Μαρτίου 2022

Δεν είναι προς τιμή μας να ρίξουμε τον Μητσοτάκη "μόνο" για το ρεύμα και τη βενζίνη...

Όταν πριν τις ευρωεκλογές τού 2019 εμφανίστηκαν κάποιες δημοσκοπήσεις που έδειχναν ντέρμπι ΣΥΡΙΖΑ- ΝΔ δεν τις πολυπίστεψα. Το αντί- ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο είχε κάνει καλή δουλειά, οι αυξημένες προσδοκίες από τον Αλέξη Τσίπρα δεν ευοδώθηκαν, η μεσαία τάξη ανάλαβε κι άλλα φορολογικά βάρη κι ο εθνολαϊκισμός γύρω από τη Συμφωνία των Πρεσπών συνετέλεσαν στο να υπάρχει στην κοινωνία μια βαθιά δυσαρέσκεια για την τότε κυβέρνηση, η οποία ήταν εμφανέστατη σε όποιον δεν ζούσε σε έναν περίκλειστο πύργο. Το ίδιο συμβαίνει σήμερα με την κυβέρνηση Μητσοτάκη κι ας εμφανίζονται δημοσκοπήσεις που θέλουν να μας πείσουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι ανεπιθύμητος κι από τους ψηφοφόρους τού κόμματός του...

Αν ήμασταν πραγματικοί πολίτες θα είχαμε αποκηρύξει την κυβέρνηση Μητσοτάκη πολύ πριν η βενζίνη ξεπεράσει τα δύο ευρώ και οι λογαριασμοί τού ρεύματος τα 500 ευρώ. Θα την είχαμε μαυρίσει, πρώτα στη συνείδησή μας και μετά στην κάλπη, για τις συνεχείς καταπατήσεις τού κράτους δικαίου, οι οποίες μας έχουν βάλει στην ίδια ζώνη με την Πολωνία και την Ουγγαρία. Θα είχαμε εξεγερθεί, για παράδειγμα, για το διορισμό στην ΕΥΠ ενός ανθρώπου χωρίς τυπικά και ουσιαστικά προσόντα για να συγκροτήσει έναν παρακρατικό μηχανισμό στήριξης της Μητσοτάκης Α.Ε., για τις διώξεις δικαστικών και δημοσιογράφων ή για τα "push backs" στο Αιγαίο...

Σιγά μην κλάψω που ο Κ. Μητσοτάκης θα πέσει γιατί δεν μειώνει το φόρο στα καύσιμα ή επειδή συνεχίζει να επιδοτεί την κερδοσκοπία των εταιρειών ενέργειας. Ούτε απαξιώνω την αγωνία για την καθημερινή επιβίωση. Αν θέλουμε, όμως, να μην είμαστε μια ζωή κοψοχέρηδες πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουμε να ψηφίζουμε αποκλειστικώς με την τσέπη μας ή το συναίσθημά μας και να εντάξουμε και πιο κοινωνικά κριτήρια στις επιλογές μας ενώπιον της κάλπης...