Η επανάσταση των ηλιθίων...

Οι κάθε λογής μισαλλόδοξοι προσπαθούν να μας πείσουν πως η πατρίδα, η δημοκρατία, η δικαιοσύνη, η ισότητα, τα ανθρώπινα δικαιώματα και η αλληλεγγύη είναι έννοιες αντιθετικές κι όχι αλληλοσυμπληρούμενες. Πως δεν είναι δυνατό να αγαπάς την Ελλάδα και παραλλήλως να μην θέλεις να γίνονται push backs στο Αιγαίο, να τιμάς τους νεκρούς που έπεσαν για την εθνική ανεξαρτησία και ταυτοχρόνως να μην μισείς τους λαούς εναντίον των οποίων πολέμησαν. Ο κυρίαρχος τραμπισμός, άλλωστε, δεν βασίζεται στη λογική αλλά στη θώπευση των πιο χυδαίων αντανακλαστικών ενός φοβισμένου πόπολου που αναζητά αποδιοπομπαίους τράγους με την ίδια ζέση που ψάχνει για μεσσίες...

Όπως κι αν έχει, δεν έχω καλά νέα για το καθεστώς Μητσοτάκη. Όταν οι περισσότεροι από τους πολίτες που ταξίδεψαν τις τελευταίες ημέρες, τουλάχιστον όπως αποτυπώνεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν τα βάζουν με τους αγρότες για την ταλαιπωρία τους στις εθνικές οδούς αλλά με τον Μ. Χρυσοχοΐδη μάλλον για κάποιους έχει ξεκινήσει το στάδιο της αποδρομής. Χωρίς να ενστερνίζομαι όλα τα αιτήματα των αγροτών, δίχως να μπορώ ηθικά να σταθώ στο πλευρό τσιφλικάδων που πήραν τα εκατομμύρια των κοινοτικών επιδοτήσεων, τα έκαναν Καγιέν και τώρα αναρωτιούνται τι πήγε στραβά, οι πολίτες φαίνεται πως διάλεξαν πλευρά. Κι αυτή είναι με όποιον πηγαίνει απέναντι στον Μητσοτάκη και στη ΝΔ. Όσοι δεν το βλέπουν μάλλον βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά...

Ζούμε στην εποχή που το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης παραλληλίζεται, επί της ουσίας, από τη συστημική ακροδεξιά με την Κομιντέρν ή την Κομσομόλ. Στην εποχή, δηλαδή, που μπορείς να λες το πιο χονδροειδές ψέμα και πολλοί να το εκλαμβάνουν ως την απόλυτη αλήθεια... 

Έχουμε τόσο πολλά περισσότερα μέσα ενημέρωσης από έναν αιώνα νωρίτερα κι έχουμε καταφέρει να τρεντάρουμε τις πιο ψεκασμένες αντιλήψεις. Τυχαίο; Κάθε άλλο, αφού τα μέσα ενημέρωσης- συμβατικά και μη- είναι πολλά αλλά ανήκουν σε λίγους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα και η πληροφορία να είναι ελεγχόμενη κι ο μέσος πολίτης να ζει με την ψευδαίσθηση πως είναι σε θέση να την αντλήσει από πολλές πηγές... 

Βιώνουμε μια δυστοπία που την έχουμε εξωραΐσει με τον όρο "τεχνολογική επανάσταση" για να αισθανόμαστε και υπερήφανοι για την υποδούλωση της φυσικής στην τεχνητή νοημοσύνη. Πρόκειται, στην πραγματικότητα, για την επανάσταση των ηλιθίων...

    

Αν δεν γνωρίζαμε για τις χάντρες και τα καθρεφτάκια, αυτά θα μας μοίραζε...

Δεν υπάρχει κυβέρνηση που να μην έχει υποκύψει στον πειρασμό να δώσει προεκλογικά δωράκια. Κι ο ΣΥΡΙΖΑ το ίδιο έκανε το 2019, μεταθέτοντας τη 13η σύνταξη από τα Χριστούγεννα στο Πάσχα για να προλάβει τις κάλπες. Ομοίως, δεν υπάρχει κυβέρνηση που να μην έδωσε ένα έστω επιδοματάκι. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ωστόσο, δεν μοιράζει διάφορα pass- στην επικοινωνία παίρνει άριστα- γιατί πίστεψε ξαφνικά στη Σοβιετική Ένωση. Αν δεν γνωρίζαμε για τις χάντρες και τα καθρεφτάκια, αυτά θα μας μοίραζε...

Η αισχροκέρδεια δεν πατάσσεται με ένα νόμο κι ένα άρθρο ούτε, όμως, όταν συγκαλύπτεται. Τα διυλιστήρια, για παράδειγμα, καταγράφουν υπερκέρδη τρία δισ, ευρώ και η κυβέρνηση θα τους πάρει πίσω μόνο τα 650 εκατ. για να τα μοιράσει στο πόπολο. Κάτι ανάλογο συμβαίνει με τις ενεργειακές εταιρείες και τα σούπερ μάρκετ, την ίδια ώρα που δεν μειώνονται έμμεσοι φόροι για να μην ωφεληθούν δήθεν όσοι έχουν Καγιέν... 

Αντί να χτυπήσουν την αισχροκέρδεια στην πηγή της, στην ουσία την επιδοτούν μέσω της ανακύκλωσης χρημάτων που θα καταλήξουν πάλι στους ολιγάρχες. Σατανικός ο σχεδιασμός των θεοσεβούμενων ελλαδέμπορων...

Πώς θα σας φαινόταν αν ερχόταν κάποιος στο σπίτι σας, σας έκλεβε 5.000 ευρώ και ύστερα από μερικές ημέρες εμφανιζόταν στην πόρτα σας ως καλός σαμαρείτης που δεν έχει καμία σχέση με το έγκλημα και σας επέστρεφε χίλια με τον όρο να τα αφήνατε στην οικία σας ώστε να μπορέσει να τα ξανακλέψει; Αυτόν τον άνθρωπο θα τον θεωρούσατε ευεργέτη και θα του κάνατε τεμενάδες ή, το λιγότερο, θρασύ; Ε, λοιπόν, σας έχω νέα. Αυτός ο άνθρωπος είναι ο πρωθυπουργός τής χώρας και σας θεωρεί μαλάκες... 

   
 

Χρειαζόμαστε αγρότες πάνω σε τρακτέρ, όχι μέσα σε Καγιέν...

Στην θεωρία οι αγρότες μιας χώρας πρέπει να προστατεύονται σαν να ήταν ιερές αγελάδες. Αν μη τί άλλο εκτελούν μια χειρωνακτική εργασία τού πρωτογενούς τομέα από την οποία τα εθνικά οφέλη μπορούν να είναι πολλά. Υπάρχουν, ωστόσο, οι αγρότες και υπάρχουν και οι έλληνες αγρότες. Για να είμαι δίκαιος, δεν αναφέρομαι απαξιωτικά στους νέους γεωργούς, οι οποίοι έχουν πάρει, και πολύ καλά κάνουν, σοβαρά το ρόλο τους, είναι μορφωμένοι και διατεθειμένοι να αναλάβουν ρίσκα.

Αποδέκτες τής αυστηρής κριτικής μου είναι εκείνοι οι τσιφλικάδες που έμαθαν επί δεκαετίες να εισπράττουν παχυλές ευρωπαϊκές επιταγές χωρίς να χρειάζεται να καλλιεργούν, τις μετέτρεψαν σε "Καγιέν" και βίλες-αποθέωση του κιτς και σήμερα κλαίγονται γιατί θα φορολογηθούν για πρώτη φορά στη ζωή τους. Δεν αντιλέγω πως τους έμαθαν να κάθονται και να πληρώνονται και γι' αυτό η ευθύνη τής ΕΕ και των κυβερνήσεών μας είναι τεράστια. Από την άλλη, ωστόσο, είμαστε όλοι μεγάλα παιδιά κι οφείλουμε να αναλαμβάνουμε το μερίδιο ευθύνης που μας αναλογεί για τον δίχως μόχθο πλούτο μας. Γιατί έρχεται μια ημέρα που η νωθρότητα γίνεται ο χειρότερος εχθρός μας...

Είναι σχεδόν αυτονόητο ότι κομβικό ρόλο στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας διαδραματίζει η ανασύνταξη της αγροτικής οικονομίας. Κι επειδή είναι πολύ δύσκολο να μάθεις καινούρια κόλπα σε γέρικα σκυλιά το βάρος πρέπει να δοθεί στους νέους αγρότες, οι οποίοι όλο κι αυξάνονται τα τελευταία χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης η οποία έχει χτυπήσει περισσότερο τα αστικά κέντρα τής χώρας...

Για να συμβεί αυτό, ωστόσο, είναι απαραίτητη σε πολιτικό επίπεδο η ριζική αναδιαμόρφωση του κανονιστικού πλαισίου και του αντίστοιχου χρηματοδότησης, τα οποία ευνοούν τους παλιούς αγρότες και τους τσιφλικάδες. Αν δεν δοθούν ισχυρά κίνητρα στους άξιους και δουλευταράδες μικρομεσαίους, θα είμαστε καταδικασμένοι να αναπαράγουμε στο διηνεκές ένα αποτυχημένο μοντέλο και να γινόμαστε κάθε τρεις και λίγο θεατές σε κινητοποιήσεις χορτασμένων τεμπέληδων της εύφορης κοιλάδας, που αντί να βρουν κάποιο άλλο χόμπι για να σκοτώνουν τον πολύ ελεύθερο χρόνο τους κλείνουν οδικές αρτηρίες ή διοργανώνουν "επαναστατικές" εκδρομές στην Αθήνα...

Φυσικά για να συμβούν όλα αυτά απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αλλάξει το ευρωπαϊκό πλαίσιο, το οποίο είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των πλουσιότερων κρατών. Για την κατάρρευση, όμως, της αγροτικής οικονομίας κανένας από τους δρώντες σε αυτή δεν έχει τα χέρια του καθαρά. Πόσα, για παράδειγμα, από τα χρήματα που πέρασαν από τα χέρια των αγροτών κατά τα χρόνια των παχιών αγελάδων κατευθύνθηκαν στον εκσυγχρονισμό των μηχανημάτων τους ή σε επενδύσεις με μακροπρόθεσμα οφέλη;...

Δυστυχώς και σε αυτήν την περίπτωση κάποιοι άφησαν εκατομμύρια ευρώ έξω από σπίτια ανθρώπων που δεν ήταν έτοιμοι να τα διαχειριστούν με αποτέλεσμα σήμερα μια τόσο εύφορη χώρα να εισάγει σχεδόν όλα τα αγροτικά προϊόντα. Η λύση, επομένως, δεν θα δοθεί αν χτυπάμε ματατζήδες με μαγκούρες, αλλά αν χρησιμοποιήσουμε ακόμα κι αυτές για να σκάψουμε τη γη που μας δόθηκε από τη φύση ως δώρο κι εμείς της συμπεριφερόμαστε σαν να ήταν χέρσα...