Μην γεμίσουμε δρόμους, αεροδρόμια και λιμάνια με μπανανόφλουδες κοινωνικού αυτοματισμού...

Δεν είναι καθήκον ενός πραγματικού πολίτη η τήρηση της νομιμότητας όταν αυτός ο πολίτης αισθάνεται πως ο νόμος είναι άδικος. Όταν, άλλωστε, οι περισσότεροι νόμοι είναι αποτυπώματα της βούλησης της εκάστοτε άρχουσας τάξης είναι λογικό αρκετές φορές να μην συμβαδίζουν με τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειονότητας. 

Σε αυτό το πλαίσιο, οι αγρότες και κτηνοτρόφοι που πράγματι αντιμετωπίζουν ζητήματα επιβίωσης είναι υποχρεωμένοι να φλερτάρουν και με την παρανομία για να ζήσουν τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Οφείλουν, όμως, και να είναι πρόθυμοι και να αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της παρανομίας τους. Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα έχουμε κράτος αλλά ζούγκλα η οποία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από καμία συντεχνιακή διεκδίκηση που πλήττει τα συμφέροντα μιας άλλης συντεχνίας, όπως επί του συγκεκριμένου των μικρομεσαίων επιχειρήσεων για παράδειγμα που πλήττονται από τις συγκοινωνιακές δυσχέρειες, ή ακόμα και του δικαιώματος του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου να μην κάνει δέκα ώρες για να μεταβεί από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη ή το αντίστροφο...

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιδοθεί επανειλημμένως στον ποινικό λαϊκισμό, βρίσκοντας- διόλου παράξενα- υποστηρικτές και στην ακροδεξιά. Η αυστηροποίηση των ποινών έχει αποδειχθεί ότι δεν μειώνει την εγκληματικότητα, σίγουρα όμως αυξάνει την υποκρισία τού να παριστάνεις πως μπορεί να λειτουργεί α λα καρτ. 

Η δεξιά και η ακροδεξιά, π.χ., διεύρυνε τα όρια του τι σημαίνει εγκληματική οργάνωση έχοντας στο μυαλό της και τους μπαχαλάκηδες των Εξαρχείων, ωστόσο τα άνοιξε τόσο πολύ που μπορεί να περιλαμβάνει πλέον και αγρότες που κάνουν μπλόκα. Το να ζητάς τώρα άρση τού αξιοποίνου στην περίπτωσή τους το μόνο που μαρτυρά είναι αδυναμία κατανόησης πως η ποινική νομοθέτηση δεν είναι δυνατό να θεμελιώνεται πάνω σε τηλεοπτικά ρεπορτάζ "κίτρινης" δημοσιογραφίας...

Φυσικά και δεν θα βλέπαμε αυτή τη μαζικότητα στα μπλόκα αν δεν υπήρχε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και η ΕΕ δεν άνοιγε πολύ περιορισμένα την κάνουλα των χρηματοδοτήσεων στη χώρα μας. Και ούτε είναι πρόβλημα που δημιουργήθηκε από τους δημοσιογράφους οι οποίοι, όπως επί της ουσίας μου είχε πει πριν λίγο καιρό αγροτοσυνδικαλιστής, έπρεπε να θάψουν το σκάνδαλο γιατί για κάποιους απατεώνες που πήραν μερικά εκατομμύρια ευρώ παραπάνω κινδυνεύουν οι έντιμοι ή οι πιο έντιμοι αγρότες να χάσουν τα ευρωπαϊκά λεφτά. Για το φόνο φταίει ο φονιάς κι όχι αυτός που τον καταγγέλλει, τελεία και παύλα. 

Από την άλλη, όμως, και οι αγροτοκτηνοτρόφοι κινδυνεύουν να χάσουν τη λαϊκή υποστήριξη που απολαμβάνουν αν μετατρέψουν τις κινητοποιήσεις τους σε υφεσιακό ζήτημα για την ελληνική πραγματική οικονομία. Ας μην κάνουν το λάθος, επομένως, και πατήσουν τη μπανανόφλουδα του κοινωνικού αυτοματισμού γιατί ακριβώς το λαϊκό μέτωπο είναι σημαντικότερο από το συγκοινωνιακό ακρωτηριασμό τής χώρας... 

 

Πλατεία Νεολουδίτων...

Στη ζωή οφείλουμε να επιλέγουμε τους αγώνες μας, αλλιώς κινδυνεύουμε να γινόμαστε γραφικοί κι όχι μόνο στα μάτια εκείνων που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα στον κόσμο. Φυσικά, για παράδειγμα, και η κυβέρνηση τοποθέτησε το νέο σταθμό τού μετρό στην πλατεία Εξαρχείων για να ερεθίσει τους "αβατιώτες". Βεβαίως, επίσης, και θα μπορούσε να γίνει 250 μέτρα πιο πέρα και να μην κόβονταν και 70 δέντρα, αλίμονο όμως αν οι νεολουδίτες αντικαθιστούν τις μηχανές με τις στάσεις τού μετρό στη διαβολικότητα κι αυτό το θεωρούμε προοδευτισμό...

Η Ελλάδα έχει μια κυβέρνηση που, πέρα από όλα τα άλλα, μας επιστρέφει στο μετεμφυλιακό κράτος τής δεξιάς, όταν οι πολιτικοί αντίπαλοι και οι μουσουλμάνοι βουλευτές ήταν κίνδυνοι για την εθνική ασφάλεια. Θα έλεγα πως αυτός είναι πολύ σοβαρότερος λόγος για να κατεβούμε στους δρόμους, ακόμα κι αυγουστιάτικα, από το πού θα χτιστεί μια στάση τού μετρό ή για τα λεοντόψαρα που έχουν κατακλύσει τις ελληνικές θάλασσες. Αν χάσουμε το μέτρο χάνουμε και το στόχο κι αν χάσουμε και το στόχο τότε θα είμαστε για να μας κλαίνε και τα λεοντόψαρα...

Ο αριστερισμός δεν συνδέεται πάντοτε με την προοδευτικότητα. Μερικές ή κι αρκετές φορές ξεφεύγει και μετατρέπεται σε φασισμό από την ανάποδη. Ο προοδευτικός, για παράδειγμα, ασχολείται και με τους Έλληνες και γενικότερα με τους ανθρώπους κι όχι μόνο με τους μετανάστες, τους πρόσφυγες και τους κορμοράνους. Και φυσικά δεν εκβάλλει μίσος, όπως πολλές φορές εκβάλλεται στο λόγο και στις πράξεις των αριστεριστών, έστω κι αν οι αποδέκτες του δεν είναι άνθρωποι που θα έπρεπε να συμπαθούμε. Μέτρον άριστον...  

 

Μόνο μέσα στο '21 μπορεί να κερδίσει εκλογές ο Μητσοτάκης...

Γινόμαστε μάρτυρες της μίας στυγερής δολοφονίας μετά από την άλλη, μόνο που καμία από αυτές δεν έλαβε χώρα στα Εξάρχεια, σε πανεπιστήμιο, σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας ή σε κατάληψη. Κι όμως, όταν ακούς την τελευταία διετία τον Κ. Μητσοτάκη και τον Μ. Χρυσοχοΐδη να ορίζουν τις προτεραιότητές τους για την επιβολή τού νόμου και της τάξης ποτέ δεν τέθηκαν ως τέτοιες το οργανωμένο έγκλημα και η βαριά παραβατικότητα. Στην Αττική μαίνεται μαφιόζικος πόλεμος, αλλά στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη- όσοι το ονομάτισαν έτσι είχαν σίγουρα χιούμορ- προκηρύσσουν διαγωνισμό πρόσληψης μπάτσων για να μας φυλάνε από τις ψεύτικες "Λουί Βουιτόν" στα ΑΕΙ...

Υπό διαφορετικές συνθήκες θα συνιστούσε λαϊκισμό να ζητά κανείς ευθύνες από την κυβέρνηση για μια, δυο, τρεις δολοφονίες. Είναι δουλειά τής αστυνομίας να τις εξιχνιάσει κι αυτή να λάβει τον έπαινο όταν τα καταφέρει ή τον ψόγο αν αποτύχει. 

Από αυτήν την κυβέρνηση, όμως, δεν είναι λαϊκισμός αλλά κατάδειξη της υποκρισίας της. Κι ο ΣΥΡΙΖΑ πριν γίνει κυβέρνηση λαΐκιζε, μόνο που δεν είχε κυβερνητική εμπειρία κι επιθυμούσε πράγματι την απεμπλοκή τής χώρας από τα μνημόνια. Υπερέβαλε στο βολονταρισμό του και ηττήθηκε γι' αυτό. Ετούτοι εδώ, ωστόσο, και γνώριζαν ότι αυτά που υπόσχονταν δεν γίνονταν και δεν ήθελαν να μπλέξουν περισσότερο με τον υπόκοσμο από όσο είναι ήδη μπλεγμένοι...

Η ΝΔ δεν θα πέσει γιατί τιμά και σέβεται τη Συμφωνία των Πρεσπών ή γιατί η πρωτεύουσα έχει γίνει Μεντεγίν. Θα πέσει όταν οι μικρομεσαίοι αντιληφθούν ότι αυτή η κυβέρνηση δεν ήρθε για να ενισχύσει τα εισοδήματά τους, αλλά αυτά των κολλητών της στην ελίτ... 

Η εκκίνηση εφαρμογής τού πτωχευτικού νόμου, το εργασιακό νομοσχέδιο και η διακοπή των ενισχύσεων και των επιδομάτων τής καραντίνας θα τους ταρακουνήσουν, δεν θα τους εξαγριώσουν όμως. Τώρα είναι, συνεπώς, η ώρα για τον Κ. Μητσοτάκη για να στήσει κάλπες. Το 2022 το παράθυρο ευκαιρίας θα έχει χαθεί, μαζί με την πρωθυπουργία του. Κι αυτή θα είναι πράγματι μια πολύ καλή είδηση για τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας...

 
 

Να στείλουν τα ΜΑΤ και στα σχολεία...

Δεν θα κατηγορούσα τον οποιονδήποτε για υποκρισία, αν απλώς είχε διαφορετική άποψη από τη δική μου. Η υποκρισία εκκινά όταν αντιμετωπίζεις παρόμοιες καταστάσεις με διαφορετικό τρόπο. Αν, για παράδειγμα, η κυβέρνηση δεν έστελνε τα ΜΑΤ μόνο στην πλατεία τής Αγίας Παρασκευής, αλλά κι όπου αλλού έχουμε γίνει όλοι μάρτυρες παραβίασης της νομοθεσίας για τον κοροναΐό, όπως για παράδειγμα σε ορισμένες εκκλησίες, σε κάποιες απεργιακές συγκεντρώσεις ή στο φορτηγό με την Αλκ. Πρωτοψάλτη. Όταν κάνεις επικοινωνιακή σου σημαία το νόμο, την τάξη και την ασφάλεια τότε τα εφαρμόζεις παντού και δεν δημιουργείς νέα άβατα τύπου Εξαρχείων, αλλιώς δεν διαφέρεις από τους γραμματείς και τους φαρισαίους...

Κι αν, επίσης, η κυβέρνηση δεν ήθελε να την κατηγορούν για υποκρισία δεν θα είχε προκρίνει το ανούσιο άνοιγμα των σχολείων την επόμενη εβδομάδα, όπου θα συμβαίνει με τη σφραγίδα τού νόμου αυτήν τη φορά αυτό που γίνεται σήμερα στις διάφορες πλατείες τής χώρας. Οι μόνοι ωφελημένοι από αυτό το αχρείαστο ρίσκο στο όνομα μιας ψευδεπίγραφής επιστροφής στην κανονικότητα- αλήθεια, με ΜΑΤ σε βάρος τής νεολαίας την εννοούν στο Μαξίμου;- είναι οι ιδιώτες σχολάρχες που δεν θα χάσουν τα δίδακτρα του τελευταίου τριμήνου; Κι αν ανοίγουν τα σχολεία γιατί να μην ανοίξουν τα καφέ και τα μπαρ; Η κυβέρνηση έχει πέσει μέσα στο λάκκο με την κολοκυθιά που η ίδια επέλεξε να παίξει στις πλάτες μας...

Με αφορμή, εξάλλου, το κωμικοτραγικό ο ίδιος υπουργός που έκλεισε το φάκελο πριν μια δεκαετία, ο Μ. Χρυσοχοΐδης, να τον ανοίγει σήμερα για να εξυπηρετήσει την ανάγκη τής δεξιάς για δημιουργία ηρώων, αναρωτιέμαι πότε η ΕΛ.ΑΣ. θα αποκτήσει την επιχειρησιακή της ανεξαρτησία από την πολιτική της ηγεσία. Θα πρέπει να παρεμβαίνει ο όποιος υπουργός για να κάνει ή για να μην κάνει τη δουλειά της;...

Κι ως πότε θα αποκρύβουν οι μεταχρονολογημένοι τιμητές των νεκρών τής Marfin πως κάποιοι από τους ενόχους- οι υπεύθυνοι της τράπεζας που απειλούσαν με απόλυση τους εργαζόμενους αν δεν γίνονταν απεργοσπάστες και οι οποίοι δεν τηρούσαν κανένα κανόνα πυρασφάλειας- έχουν βρεθεί και τιμωρηθεί; Όλα, μα όλα για την επικοινωνία πια, ακόμα και οι νεκροί που ποτέ τους οι σκυλευτές τους δεν αποζημίωσαν τους συγγενείς τους;...

Αν δεν υπήρχε μνημόνιο, δεν θα υπήρχε η Marfin...

Από το Μάιο του 2010, όταν σκοτώθηκαν οι τρεις υπάλληλοι της Marfin, μέχρι και τον Ιανουάριο του 2015 κι από τον Ιούλιο του 2019 μέχρι και σήμερα κυβέρνησαν και κυβερνούν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Ούτε, όμως, αυτό το εκτεταμένο χρονικό διάστημα έχουν βρεθεί οι δολοφόνοι. Όπως, άλλωστε, δεν έχει εξαρθρωθεί κι ο Ρουβικώνας- που δεν είναι, πάντως, δολοφονική οργάνωση-, όπως έλεγε η σημερινή κυβέρνηση προεκλογικώς πως θα έπραττε ούτε έχουν σταματήσει οι εμπρηστικές επιθέσεις στα Εξάρχεια. Αν ίσχυε, επομένως, η κατηγορία τού πάλαι ποτέ δικομματισμού για το ΣΥΡΙΖΑ πως χαϊδεύει ή και υποθάλπει ακραία στοιχεία, πόσο παραπάνω ισχύει αυτό για δύο κόμματα που έχουν κυβερνήσει τη χώρα πολύ περισσότερα χρόνια και οι τρομοκρατικές δράσεις επί ημερών τους είναι απειράριθμες;...

Υπενθυμίζω ότι οι υπάλληλοι της Marfin δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια συλλαλητηρίου- του μεγαλύτερου τα τελευταία δέκα χρόνια- που πραγματοποιήθηκε κατά του πρώτου μνημονίου. Αν, συνεπώς, οι τότε κυβερνώντες δεν είχαν νομοθετήσει την απότομη και σχεδόν ολική φτωχοποίηση του ελληνικού λαού ούτε οι Έλληνες θα έβγαιναν κατά χιλιάδες στους δρόμους ούτε θα έβρισκαν την ευκαιρία κάποιοι ελάχιστοι με μηδενικό σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή να εκδηλώσουν τα πιο χυδαία τους ένστικτα. Και ούτε, φυσικά, θα έβρισκε την ευκαιρία το τότε και σημερινό κατεστημένο να στιγματίσει ένα ολόκληρο κίνημα που ζητούσε κοινωνική δικαιοσύνη και δεν συναινούσε στη δική του δολοφονία...

Όπως και τότε έτσι και σήμερα γίνεται προσπάθεια από τους κυβερνώντες να μας πείσουν πως πρέπει να ξεπεράσουμε το διχασμό και να στηρίξουμε την εθνική ενότητα. Με αυτό, βεβαίως, εννοούσαν κι εννοούν τη δική τους αντίληψη πραγμάτων στην οποία οι υπόλοιποι πρέπει να ομονοήσουμε γιατί αλλιώς είμαστε κοινωνικώς ανεύθυνοι.

Σήμερα, δηλαδή, πρέπει να βγάλουμε το σκασμό και να μην λέμε κουβέντα για τις απολύσεις, τη μισή δουλειά και το μισό μισθό, τα λουκέτα, τον εργασιακό μεσαίωνα, τα δώρα εκατομμυρίων ευρώ στους κολλλητούς, τα περιβαλλοντοκτόνα νομοσχέδια, την οικονομική ανοσία τής αγέλης ή την επιστροφή τής εκπαίδευσης σε ξεπερασμένες πρακτικές. Η κυβέρνηση αρνήθηκε να ενισχύσει εμπροσθοβαρώς πρόσωπα, οικογένειες κι επιχειρήσεις με το επιχείρημα πως θα χρειαστούμε λεφτά αργότερα και τώρα θα τα δώσει μόνο σε όσους καταφέρουν να σταθούν όρθιοι- άγνωστο πώς- με ίδια μέσα. Όπως και το 2010, όμως, έτσι και τώρα ο λαός θα ξεσηκωθεί. Και τώρα είμαστε πολύ πιο ψυλιασμένοι για τις προβοκάτσιες...

Για τους φασίστες είναι πάντα Απόκριες...

Αν η πολιτική ήταν μόνο επικοινωνία, ο Κ. Μητσοτάκης θα ήταν ο καλύτερος πρωθυπουργός τού κόσμου. Από τη στιγμή που ανάλαβε αρχηγός τής αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν πολιτεύεται με βάση τις ιδέες, τις ιδεοληψίες και τις όποιες αρχές του, αλλά τις δημοσκοπήσεις, θωπεύοντας ακόμα και τα χυδαιότερα αντανακλαστικά των πολιτών. Αυτό έκανε, για παράδειγμα, με τη Συμφωνία των Πρεσπών ή τα Εξάρχεια, αυτό κάνει και σήμερα με την προσφυγική κρίση...

Μόνο που η κατάσταση στον Έβρο και στη Λέσβο δεν προσφέρεται για μικροκομματικά παιχνίδια, πολλώ δε μάλλον όταν το πολεμικό κλίμα που έχει δημιουργήσει η κυβέρνηση έχει αποθρασύνει εθνικιστές και φασίστες, απατεώνες και μη, με συνέπεια να πιστεύουν ότι μπορούν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους και να τουφεκίζουν ακόμα πρόσφυγες, μετανάστες, δημοσιογράφους, αλληλέγγυους. Ο Κ. Μητσοτάκης νομιμοποιεί εκ νέου τον εκφασισμό τής ελληνικής κοινωνίας, αποδεικνύοντας ότι η Χρυσή Αυγή δεν εξαϋλώθηκε, απλώς ενσωματώθηκε στο κυβερνών κόμμα. Διακρίνω, μάλιστα, μια σιωπή από τη ΝΔ, η οποία καταδικάζει τα τρικάκια τού Ρουβικώνα, αλλά δεν λέει κουβέντα για τους πιστολέρο των συνόρων...

Οι Απόκριες μπορεί να πέρασαν, αλλά οι κάθε λογής μισαλλόδοξοι αρνούνται να βγάλουν τις μάσκες τους για να δούμε το πραγματικό τους πρόσωπο. Κρύβονται πίσω από ένα κλίμα πατριωτίλας που υποθάλπεται κι από τα κυρίαρχα ΜΜΕ προκειμένου να μας πείσουν ότι το έθνος κινδυνεύει από μερικές χιλιάδες απελπισμένους κι άοπλους βεβαίως πρόσφυγες και μετανάστες στα σύνορα...

Ο Κ. Μητσοτάκης του χρόνου τέτοια ημέρα θα ζητά mea culpa και για τα όσα πράττει για την προσφυγική κρίση και δεν πράττει- δεν τολμά, για παράδειγμα, να ζητήσει από τη Γερμανία μετεγκαταστάσεις-, όπως ζήτησε για τις Πρέσπες και την κατάργηση του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής. Όσο, όμως, εξακολουθεί να επενδύει στον εθνικισμό και στο ρατσισμό τόσο περισσότερο θα κινδυνεύει να βουλιάξει τους Έλληνες στο διχασμό...

Όπου δεν πίπτει ΣΚΑΙ πίπτει ράβδος...

Στα Εξάρχεια προσάγονται και συλλαμβάνονται άνθρωποι χωρίς ούτε καν ενδείξεις ενοχής σε βάρος τους ή πέφτουν θύματα ακόμα κι άγριας σωματικής κακοποίησης, αλλά για τα κυρίαρχα μίντια σημασία έχουν οι αριθμοί: οι δεκάδες προσαγωγές και συλλήψεις και οι δύο τραυματισμένοι αστυνομικοί- δίχως να αναφέρεται και πόσοι πολίτες τραυματίστηκαν- θεωρούνται ικανοποιητικά στοιχεία ώστε να στηθεί το αφήγημα του "νόμος, τάξη κι ασφάλεια" και οι κυρ Παντελήδες να πηγαίνουν για νανάκια ήσυχοι πως η υποταγμένη τους κανονικότητα θα τους επιτρέψει να ευτυχήσουν κάποια ημέρα στη βασιλεία των ουρανών. Οι φοιτητές είναι τρομοκράτες, οι επαναστατημένοι νεολαίοι ταραχοποιοί και οι λούμπεν προλετάριοι και μικροαστοί η απαραίτητη μαγιά ώστε η κοινωνική δικαιοσύνη να μην είναι καν αίτημα μπροστά στα θέλγητρα της ουτοπικής ασφάλειας σε έναν κόσμο που δεν ξέρεις τι σου φέρνει η επόμενη στιγμή...

Όλοι μας είμαστε εν δυνάμει δολοφόνοι γιατί σε όλους μας κυκλοφορεί, φανερό ή υπολανθάνων, το μικρόβιο της βίας. Γι' αυτό κι ένας από τους λόγους για τους οποίους φτιάξαμε οργανωμένες κοινωνίες είναι για να εμποδίζουμε τους εαυτούς μας από την ταύτιση με τους νόμους τής ζούγκλας. Όταν, επομένως, μια κυβέρνηση δείχνει ανοχή στη χρησιμοποίηση βίας- μέσω και του θεωρήματος περί "αναγκαστικότητας του ξύλου"- είναι λογικό τα ΜΑΤ να αισθάνονται πως μπορούν να κάνουν ό,τι γουστάρουν, να χτυπούν, για παράδειγμα, ακόμα και δημοσιογράφους όπως ο εικονιζόμενος Μάριος Αραβαντινός που βιντεοσκοπούσε τις ασχήμιες τους, γνωρίζοντας ότι η ασυλία τους απέναντι στο έγκλημα θα είναι ταυτόσημη με αυτή των υπουργών...

Η δεξιά αμηχανία μετά από τη μεγαλειώδη αντικυβερνητική πορεία τού Πολυτεχνείου είναι τέτοια που ακούμε επιχειρήματα του τύπου "πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά την ανάπτυξη και να ξεχάσουμε την απόδοση τιμών στους ήρωες του αντιδικτατορικού αγώνα". Φτάνουν, μάλιστα, έως το σημείο να ψέξουν τον Αραβαντινό γιατί κάνει δηλώσεις όταν δουλειά τού δημοσιογράφου είναι να καλύπτει τις ειδήσεις κι όχι να είναι ο ίδιος είδηση.

Ενδεχομένως οι ίδιοι που τα λένε να ήθελαν να μην γίνεται αναφορά και στους δολοφονημένους δημοσιογράφους από εκείνους που δεν επιθυμούν η αλήθεια να βγαίνει στο φως, με το ίδιο κυνικό σκεπτικό. Είναι βέβαιο, πάντως, ότι στη μητσοτάκειο εποχή των ΜΜΕ το φιλτράρισμα της πραγματικότητας έχει μετατραπεί σε μια πολύ καλά αμειβόμενη κομπίνα από ένα παρεάκι απατεώνων και δουλικών λακέδων τους...

Οι μωρομάνες και τα κοντέινερ το όπιο του λαού...

Κανείς μας δεν μπορεί να αισθάνεται υπερήφανος όταν πρόσφυγες αναγκάζονται να διαβιούν κατά δεκάδες σε μη οργανωμένους χώρους που δεν πληρούν παρά πολύ στοιχειώδεις κανόνες επιβίωσης. Με δεδομένα, όμως, ότι ο αριθμός τους ξεπερνά κατά πολύ τις δυνατότητες της χώρας- ακόμα κι αν απορροφηθεί με ενδεδειγμένο τρόπο και το τελευταίο ευρώ που εισπράττεται από την ΕΕ για να συγκαλύπτει τις ευθύνες της- κι ότι ακόμα και οι οργανωμένοι χώροι φιλοξενίας είναι είτε υπερπλήρεις είτε κι αυτοί δεν πληρούν βασικές προϋποθέσεις οι αστυνομικές επιχειρήσεις Χρυσοχοΐδη υπηρετούν μόνο το επικοινωνιακό δόγμα "νόμος, τάξη κι ασφάλεια" και τίποτα περισσότερο...

Ούτε λόγος, βεβαίως, για τον ψυχικό τραυματισμό ακόμα και μικρών παιδιών που αντιμετωπίζονται σαν εγκληματίες και που στερούνται την πρόσβαση στο σχολείο και τις υπηρεσίες φροντίδας με την αφαίρεση του ΑΜΚΑ των γονιών τους. Αφήστε που κανείς δεν ξέρει πού καταλήγουν τα θύματα αυτής της πολιτικής εντυπώσεων όταν σβήνουν οι κάμερες...

Γιατί, όμως, να περιμένουμε κάτι καλύτερο από μια κυβέρνηση η οποία θεωρεί το προσφυγικό- μεταναστευτικό αποκλειστικώς ζήτημα ασφαλείας και το υπήγαγε στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη; Ή που "συλλαμβάνει" κοντέινερ στα Εξάρχεια αντί να επιχειρεί να διαλύσει τα κυκλώματα ναρκωτικών που λυμαίνονται την περιοχή; Ή που βρίσκει λεφτά για να προσλάβει μπάτσους- και, μάλιστα, μόνο στην Αττική και στη Θεσσαλονίκη, λες και δεν υπάρχει άλλη Ελλάδα-, αλλά όχι και για καθηγητές;...

Η κυβέρνηση Τσίπρα έπεσε γιατί ο πρώην πρωθυπουργός είχε ανεβάσει στα ύψη τις προσδοκίες των πολιτών για τα οικονομικά τους. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επενδύσει πάρα πολλά στην καταπολέμηση της εγκληματικότητας, μόνο που με πολιτικές όπως ο εργασιακός μεσαίωνας που επιθυμεί να νομοθετήσει μέσω του αναπτυξιακού το μόνο που θα πετύχει θα είναι να ρίξει νερό στο μύλο τής κοινωνικής αδικίας που στρέφει αρκετούς στο έγκλημα. Και τότε δεν θα τις φτάνει ούτε ο "πραγματικός" Ρόμποκοπ για να αποφύγει να θερίσει τις θύελλες που η ίδια έσπειρε... 

  

Και ρατσιστές και κότες, πόσο μπανάλ...

"Πάρτε τους στα σπίτια σας", αλυχτούν οι περιδεείς μικροαστοί που αναζητούν στον πιο αδύναμο και σε όποιον δεν τους μοιάζει στον καθρέφτη τις αιτίες για την κακομοιριά τους. Λες και οι μετανάστες ή οι πρόσφυγες, για παράδειγμα, θέλουν να μπουν στα δικά τους σπίτια ή λες και είναι πολλά τα χρήματα από τον εθνικό κι όχι τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό που δίνονται για τη φροντίδα των απελπισμένων τής Γης. Αφήστε που όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με την ελληνική λέξη φιλοξενία, την οποία κατά τα άλλα χρησιμοποιούμε στα τουριστικά μας φυλλάδια για να προσελκύουμε τουρίστες...

Υπάρχει κι άλλη ελληνική λέξη, η οποία λέγεται φιλότιμο και την οποία οι κεκαλυμμένοι όσο κι εξόφθαλμοι ρατσιστές οικειοποιούνται κατά το δοκούν. Οι περισσότεροι, μάλιστα, από αυτούς όταν σφίγγουν τα ζωνάρια και η λαϊκή κατακραυγή στο μισανθρωπισμό τους θεριεύει, ανασκευάζουν τις δηλώσεις μίσους τους μολονότι εννοούσαν αυτά ακριβώς που πιστέψαμε όλοι από την αρχή ότι εννοούσαν...

Κλασική τέτοια περίπτωση είναι κι ο μπατσοσυνδικαλιστής Στ. Μπαλάσκας, ο οποίος θεωρεί τους πρόσφυγες και μετανάστες "σκουπίδια" και "σκόνη" και τίποτα διαφορετικό από αυτό. Αυτόν και τους ομοίους του πολύ ευχαρίστως να τον παίρνατε σπίτια σας όσοι γοητεύστε από το φασισμό. Ακόμα, όμως, και οι μισαλλόδοξοι αντιλαμβάνονται ότι οι ιδεοληψίες τους πασχίζουν να στοιχηθούν με τη λογική, την ευαισθησία και την πραγματικότητα κι οπισθοχωρούν όπως κάθε καλή κότα που σέβεται τον εαυτό της...

Κι αν ο Στ. Μπαλάσκας είναι ένας χρυσαυγίτης συνδικαλιστής, πώς να δικαιολογήσει κανείς την θρασυδειλία μιας κυβέρνησης η οποία πρώτα κατασκευάζει ένα επικοινωνιακό σόου για να δικαιολογήσει το "νόμος, τάξη κι ασφάλεια" που πούλησε στους ψηφοφόρους της και στη συνέχεια το παρουσίασε ως επιχείρηση βελτίωσης των συνθηκών ζωής των μεταναστών; Τι χρειαζόταν όλη αυτή η χολιγουντιανή κινητοποίηση στα Εξάρχεια πέρα από το να αποδείξει πάνω στις πλάτες γυναικόπαιδων αυτό που ξέραμε ήδη, ότι δεν υπάρχει άβατο δηλαδή παρά μόνο για τους ναρκέμπορους; Αν θέλουν να είναι ρατσιστές για να δικαιολογήσουν την ψήφο των χρυσαυγιτών που μετακινήθηκαν σε αυτούς ας είναι μέχρι το τέλος κι ας μην κρύβονται πίσω από μία πρόσκαιρη- όσο κρατούν τα φώτα τής δημοσιότητας- όσο και πρόστυχη επίδειξη ανθρωπιάς...

Αλίμονο στις πόλεις που δεν έχουν Εξάρχεια...

Ο Κ. Μητσοτάκης δεν γνωρίζει τα Εξάρχεια. Ανδρώθηκε, άλλωστε, σε ένα περιβάλλον όπου έμαθε να τα θεωρεί περιθωριακά ή κι επικίνδυνα για τα συμφέροντα της τάξης του, γι' αυτό και τους απόδωσε ως χαρακτηριστικά μόνο τα ναρκωτικά, το παραεμπόριο ή τους μπαχαλάκηδες. Δεν επιθυμώ να εξωραΐσω μια συνοικία την οποία έζησα πολύ κυρίως στα φοιτητικά μου χρόνια, αλλά ακόμα κι αν η Αθήνα δεν είχε Εξάρχεια θα έπρεπε να τα εφεύρει. Αλίμονο στις πόλεις και στα κράτη που δεν έχουν περιοχές όπου να μην μπορούν να εκφράζονται δίχως να στοχοποιούνται ιδέες που δεν είναι κυρίαρχες, ακόμα κι αν κι ο γράφων δεν συμφωνεί στην απολυτότητά τους με αυτές, ή που να μην είναι σε θέση να ζήσουν με σχετική ασφάλεια οι απόκληροι της Γης...

Η θρασύδειλη νέα κυβέρνησή μας, ωστόσο, δεν έδωσε εντολή εξάρθρωσης κάποιας εγκληματικής συμμορίας, δεν προσήγαγε ναρκέμπορους, αλλά μητέρες με τα προσφυγόπουλά τους σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση προς τέρψη των μικροαστών που ονειρεύονται την ορμπανοποίηση της Ελλάδας. Το αστυνομοκρατικό πυροτέχνημα περιλαμβάνεται, εξάλλου, και στη στρατηγική εξαΰλωσης του κόμματος Βελόπουλου, του οποίου την ατζέντα αντιγράφει η ΝΔ, όπως παλαιότερα αντέγραφε αυτή της Χρυσής Αυγής. Όσα συνέβησαν τη Δευτέρα στα Εξάρχεια πιστοποιούν ότι η κυβέρνηση πορεύεται με βάση την επικοινωνία, θωπεύοντας τα χυδαιότερα των αντανακλαστικών μιας ψοφοδεούς κοινωνίας που αναζητά τη δικαίωση των παθογενειών της στην τιμώρηση του πιο αδύναμου...

Ποιος είναι, άλλωστε, ο κίνδυνος που συνιστά το κορίτσι με την κούκλα στη φωτο ώστε οι ελληνικές Αρχές να το τραυματίζουν ψυχολογικά για το υπόλοιπο της ζωής του; Αυτό το κορίτσι απειλεί την οικονομική μας αξιοπρέπεια, την κοινωνική συνοχή και τη διαιώνιση του ελληνισμού; Αν είναι έτσι ο ελληνισμός που θέλετε να κληροδοτήσετε στα παιδιά σας, καλύτερα να εξαφανιστεί από το χάρτη αυτήν τη στιγμή...

Πριν μερικές ημέρες ο Κ. Μητσοτάκης μετά της συζύγου του φωτογραφήθηκε μπροστά από φωτογραφία τού αείμνηστου Γιάννη Μπεχράκη με έναν πατέρα πρόσφυγα να κρατά το παιδί του στην αγκαλιά. Μερικές ημέρες αργότερα έστειλε τους μπάτσους να μαζέψουν άλλους γονείς με τα μωρά τους για να αποδείξει για μια ακόμα φορά το απίστευτο βάθος τής υποκρισίας του. Της υποκρισίας εκείνων που αγοράζουν πανάκριβα σπίτια στο κέντρο των Παρισίων με βρόμικο χρήμα, αλλά δεν δείχνουν ίχνος ανθρωπιάς απέναντι στα θύματα των ιδεοληψιών τους...

Αν η Θάτσερ κι ο Σαλβίνι έκαναν παιδί θα ήθελαν να είναι ο Μητσοτάκης...

Αν η Μ. Θάτσερ κι ο Μ. Σαλβίνι συνέπιπταν στην ίδια εποχή κι ερωτεύονταν θα ήταν πολύ χαρούμενοι αν έκαναν ένα παιδί όπως ο Κ. Μητσοτάκης, που συνταιριάζει τα χειρότερα χαρακτηριστικά και των δύο, το νεοφιλελευθερισμό δηλαδή με την ακροδεξιά. Η επικαιρότητα προσφέρει αρκετά παραδείγματα για το νεοφιλελεύθερο πρόσωπο του νέου πρωθυπουργού, αλλά θα σταθώ στον ΕΝΦΙΑ.

Είναι θετικό που επέλεξε το μοντέλο ΣΥΡΙΖΑ για την κλιμακωτή κι όχι την οριζόντια μείωσή του. Μόνο που ως γνήσιος υπερασπιστής των δικαιωμάτων τής τάξης του δεν θα μπορούσε να αφήσει στην απέξω τη μεγάλη ακίνητη περιουσία από τις μειώσεις, με συνέπεια να δημιουργείται δημοσιονομικό κενό περίπου 300 εκατ. ευρώ το οποίο πιθανότατα θα πληρώσουν οι μικρομεσαίοι.
Και για να γίνει η αναδιανομή εισοδήματος προς όφελος των μεγάλων εισοδημάτων ακόμα πιο καθαρή, τον ΕΝΦΙΑ θα εισπράττουν οι δήμοι, το οποίο σημαίνει πως η Κηφισιά θα εισπράττει περισσότερα από το Αιγάλεω με ό,τι συνεπάγεται αυτό για το άνοιγμα της ψαλίδας ανάμεσα σε διαφορετικές περιοχές τής χώρας...

Την ίδια ώρα, και πάλι ανάμεσα σε άλλα, η κυβέρνηση αποκλείει γυναικόπαιδα μεταναστών και προσφύγων από την κοινωνική περίθαλψη και θεωρεί πως κάνει καλό στον τουρισμό οι ξένοι επισκέπτες να βλέπουν παντού μπάτσους σαν να βρίσκονται στη Βαγδάτη και στην Καμπούλ. Παραλλήλως, ο εθνικός μας μπάτσος Χρυσοχοΐδης πιστεύει ότι θα εκμηδενίσει την εγκληματικότητα με το αμείλικτο ύφος του επειδή συνέλαβε κάποιον που πετά μπογιές και τρικάκια ή όταν και τις προηγούμενες ημέρες είδαμε μολότοφ στα Εξάρχεια...

Ο Κ. Μητσοτάκης ρητορεύει πως η κυβέρνησή του θα είναι όλων των Ελλήνων, χρησιμοποιώντας ήπιο ύφος για να ευνουχίσει την αντιπολίτευση ενόψει των αντιλαϊκών πολιτικών του κι αποφεύγοντας να ισχυριστεί πως παράλαβε καμένη γη, όχι από πολιτική γενναιοδωρία αλλά από υπόκλιση στην πραγματικότητα. Τι σχέση έχει, άλλωστε, η Ελλάδα τού 2019 με τη χρεοκοπημένη πατρίδα που παράλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015;...

Μόνο που η δέσμευση του πρωθυπουργού ότι θα είναι ηγέτης όλων των Ελλήνων δεν αποδεικνύεται στην πράξη επιλέγοντας πολιτικές που αυξάνουν τις ταξικές ανισότητες και διοχετεύουν φόβο, υποθάλποντας τα χυδαιότερα των ενστίκτων μιας εκμαυλισμένης κοινωνίας. Κάθε άλλο μάλιστα, αφού αναπαράγουν παρελθοντικές πρακτικές που έχουν αποδειχθεί απολύτως αποτυχημένες...

Η μητσοτάκειος δεξιά είναι τόσο φρέσκια όσο το αστυνομικό κράτος...

Ο Μ. Χρυσοχοΐδης θεωρείται ακόμα και σήμερα ο εθνικός μας μπάτσος εξαιτίας ενός τυχαίου γεγονότος, της σύλληψης του Σ. Ξηρού όταν η βόμβα που μετάφερε, εξερράγη στα χέρια του. Οι περισσότεροι θυμούνται την εξάρθρωση της "17Ν" για να ηρωοποιήσουν τον νέο- παλιό υπουργό Δημόσιας Τάξης, αλλά κάνουν πως ξεχνούν τον νεκρό υπασπιστή του στο γραφείο του πριν εννιά χρόνια...

Τι θέλω να πω; Πως ο επιτυχημένος ή αποτυχημένος υπουργός δεν κρίνεται από τυχαία γεγονότα, αλλά από τα σε βάθος χρόνου αποτελέσματα που φέρνει το έργο του. Κι αν, μάλιστα, θέλει να αυτοαποκαλείται κεντροαριστερός δεν έχει κανένα λόγο να παριστάνει τον "Ρόμποκοπ" στο αστυνομικό κράτος που χτίζει βήμα βήμα η μητσοτάκειος δεξιά, ξηλώνοντας μάλιστα από την πρώτη ημέρα την ηγεσία τής αστυνομίας δείχνοντας στυγνό ρεβανσισμό...

Η μεταφορά στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, καθώς και των αρμοδιοτήτων για τις φυλακές, ακόμα και για τους ανήλικους παραβατικούς, καθώς και οι φανφάρες για τα Εξάρχεια και το πανεπιστημιακό άσυλο μαρτυρούν μια κατασταλτική λογική για την πρόσκαιρη ικανοποίηση ενστίκτων και την εμπέδωση φόβων που σε πολλές περιπτώσεις δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Η μεταναστευτική πολιτική πράγματι περιλαμβάνει και στοιχεία ασφάλειας και δημόσιας τάξης, αλλά είναι πρωτίστως ζήτημα ανθρωπιστικό, της απάλυνσης του πόνου απελπισμένων ψυχών. Ομοίως και οι φυλακές εμπεριέχουν προφανώς θέματα τάξης κι ασφάλειας, αλλά τιμωρία χωρίς σωφρονισμό είναι απλώς μια τρύπα στο νερό...

Ας υποθέσουμε πως κλείνουμε όλους τους παραβατικούς μετανάστες, πρόσφυγες, κακοποιούς και μπαχαλάκηδες σε μπουντρούμια υψίστης ασφαλείας και πετάξουμε τα κλειδιά. Όλοι αυτοί δεν γεννήθηκαν κακοί, δεν τους έπλασε η φύση με DNA παραβατικότητας, αλλά έγιναν, είτε πρόσκαιρα είτε κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια, παραβατικοί εξαιτίας οικογενειακών, κοινωνικών και πολιτικών παραγόντων που ούτε καν έχουν σκεφτεί όσοι βλέπουν τη ζωή μόνο άσπρη ή μόνο μαύρη...

Οι νοικοκυραίοι θα ησυχάσουν για μια ημέρα, ενδεχομένως και λιγότερο, ακόμα κι αν το σχέδιο Μητσοτάκη αποδειχθεί πλήρως αποτελεσματικό. Από την επομένη, όμως, θα αντιμετωπίζουν τα ίδια και χειρότερα προβλήματα, αφού το υπόλοιπο νεοφιλελεύθερο σχέδιο Μητσοτάκη αυξάνει τις ανισότητες κι όλες τις άλλες αιτίες που σπρώχνουν τα άτομα στο έγκλημα...  

 

Η Χρυσή Αυγή πέθανε, ο χρυσαυγιτισμός σχημάτισε κυβέρνηση...

Η λαϊκή έξωση των χιμπαντζήδων με τα μαύρα από τη Βουλή είναι μια πολύ καλή είδηση, μολονότι ενίσχυσε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία τής ΝΔ. Ήταν ντροπή για τη χώρα μας που υπέστη όσα υπέστη από το ναζισμό να έχει στο Κοινοβούλιό της υμνητές του...

Το ότι ξεμπερδέψαμε, όμως, με τη Χρυσή Αυγή δεν σημαίνει και πως ξεμπερδέψαμε με το χρυσαυγιτισμό. Αυτός είναι διάχυτος και στην Ελληνική Λύση και πολύ φοβάμαι και σε ένα κομμάτι ψηφοφόρων, αλλά και στελεχών, βουλευτών και υπουργών τής ΝΔ...

Το κυβερνών κόμμα καλλιέργησε τα εθνικιστικά πάθη με την υποκριτική στάση του στο Μακεδονικό και τώρα ως κυβέρνηση θα κληθεί, νωρίτερα ή αργότερα, να απολογηθεί και στους ψηφοφόρους του για το ότι όχι μόνο δεν πρόκειται να ακυρώσει τη Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά και για το ότι θα την εφαρμόσει μέχρι κεραίας. Το ίδιο, βεβαίως, θα κληθεί να κάνει και για την οικονομική της πολιτική, γι' αυτό και θα φροντίσει ως αντιστάθμισμα να θωπεύσει ακροδεξιά ένστικτα με τη σκληρή δεξιά πολιτική της σε θέματα ασφάλειας. Η εγκληματικότητα δεν αυξήθηκε, αλλά μειώθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ, ενώ η αστυνομία μπορεί και τώρα να επεμβαίνει αυτεπαγγέλτως στα πανεπιστήμια σε περίπτωσης τέλεσης κακουργημάτων ή εγκλημάτων κατά τής ζωής, ενώ επεμβαίνει και για τα υπόλοιπα εγκλήματα ύστερα από απόφαση του Πρυτανικού Συμβουλίου...

Η δέσμευση, επομένως, Μητσοτάκη πως από τους πρώτους νόμους που θα φέρει θα είναι η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, λες και η μεγαλύτερη εγκληματικότητα παρατηρείται στα ΑΕΙ, δεν έχει άλλο χαρακτήρα παρά μόνο επικοινωνιακό κι αποπροσανατολιστικό. Η ΝΔ, άλλωστε, δεν σηματοδοτεί την πρώτη φορά δεξιά, αφού αυτή η παράταξη έχει κυβερνήσει τον τόπο επί δεκαετίες. Δεν θυμάμαι, όμως, ποτέ τα Εξάρχεια, για παράδειγμα, να ήταν "παναγίτσες" μπροστά της. Ούτε τώρα θα είναι, κι αν οι διάφοροι γεωργιάδηδες, βορίδηδες και πλεύρηδες (άλλη μια ένδειξη πως η ΝΔ ενισχύθηκε κι από την ακροδεξιά) πιστεύουν ότι θα επιβάλουν το νόμο και την τάξη με καταδρομικές επιχειρήσεις κι αστυνομοκρατία μάλλον θα πρέπει να προετοιμαστούν για να θερίσουν θύελλες...

Τα Εξάρχεια είναι η Δανία του Νότου μπροστά στις Novartis αυτού του κόσμου...

Το κράτος δικαίου που σέβεται την ονομασία του προσπαθεί να καταστέλλει κάθε μορφή εγκληματικότητας. Και γράφω πως προσπαθεί γιατί πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχουν κοινωνίες που να έχουν εκμηδενίσει την παραβατικότητα.

Γι' αυτό και οι πολιτικοί κι επιχειρησιακοί υπεύθυνοι για την τήρηση της νομιμότητας δεν δικαιούνται να λένε αυτό που μπορεί να πω εγώ, πως για παράδειγμα δεν είναι τα Εξάρχεια το νούμερο ένα πρόβλημα προκειμένου να εφαρμόζονται ο νόμος, η τάξη και η ασφάλεια. Οφείλουν να εξασφαλίζουν, όπως πράγματι έπραξαν με την αστυνομική επιχείρηση την Πέμπτη, ότι δεν υπάρχουν άβατα ανομίας πουθενά σε αυτήν τη χώρα...

Αλίμονο όμως, οι μπαχαλάκηδες των Εξαρχείων, οι οποίοι πιστεύουν ότι με τα τυφλά χτυπήματα με μολότοφ θα αλλάξουν τον κόσμο, είναι απείρως λιγότερο επικίνδυνοι από τους πολιτικούς που ακόμα και σήμερα έχουν το θράσος να ισχυρίζονται πως η μίζα είναι κομμάτι των υπουργικών καθηκόντων κι επομένως η δωροδοκία είναι αδίκημα με τη σύντομη αποσβεστική προθεσμία που προβλέπει το κατάπτυστο άρθρο 86 του Συντάγματος. Ενδεχομένως οι πολιτικοί που κάνουν πλάτες στους συναδέλφους τους να είναι ακόμα πιο επικίνδυνοι για τη δημόσια τάξη κι ασφάλεια από τα λαμόγια στη Βουλή και στα υπουργεία. Όταν τα θεσμικά αντίβαρα δεν λειτουργούν σε μια δημοκρατία και οι έντιμοι καλύπτουν τους ανέντιμους για να έχουν την πλάτη τους φυλαγμένη σε περίπτωση που κι εκείνοι στραβοπατήσουν, αυτή η δημοκρατία γίνεται έρμαιο των τεράτων...

Αν, επαναλαμβάνω αν, οι φερόμενοι ως εμπλεκόμενοι πολιτικοί στα σκάνδαλα Novartis, των αρθροσκοπήσεων, των θαλασσοδανείων των κομμάτων και του "Κήρυκα Χανίων", των εξωχώριων εταιρειών, του Μ. Πετσίτη και τόσων άλλων αποδειχθούν ένοχοι η δική τους ενοχή είναι πολύ βαρύτερη του αντιεξουσιαστή που γυρεύει με την τυφλή βία να φέρει το σοσιαλιστικό παράδεισο στη χώρα. Κι αυτό γιατί οι βουλευτές λαμβάνουν κάθε φορά που γίνονται εκλογές λευκή επιταγή από τους πολίτες να υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον, γι' αυτό και είναι αντιπρόσωποι κι όχι εκπρόσωποι του λαού, αφού δεν είναι υποχρεωμένοι να λογοδοτούν σε αυτόν για κάθε τους απόφαση. Ο μπαχαλάκιας ευθύνεται κατά βάση για φθορά ξένης ιδιοκτησίας, ο διεφθαρμένος πολιτικός όμως προδίδει τη δημοκρατία, έστω στη σύγχρονη υποτυπώδη κοινοβουλευτική της μορφή, κι αποδέχεται εμμέσως την αναβίωση του φασισμού δίνοντας πατήματα στους θιασώτες του. Μαζί με τον εαυτό του, δηλαδή, τιμωρεί στο σκοτάδι κι έναν ολόκληρο λαό...

 

  

ΣΚΑΙ, το ελληνικό BBC για όλους πλην ΣΥΡΙΖΑ...

Δεν θα υπερασπιστώ την πόλωση, την θεατρική ανύψωση δηλαδή των τόνων, την υπενθύμιση ιστορικών εγκλημάτων και τις ανύπαρκτες στην πραγματικότητα διαχωριστικές κομματικές γραμμές. Αλίμονο, όμως, αν η πολιτική αντιπαράθεση μπει στο θερμοκήπιο εξαιτίας μιας βομβιστικής επίθεσης σε ένα μιντιακό όμιλο ο οποίος δεν παράγει δημοσιογραφικό, αλλά προπαγανδιστικό υλικό υπέρ ενός συγκεκριμένου κόμματος το οποίο εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα του ιδιοκτήτη του. Αλίμονο, δηλαδή, αν συνδέουμε το μποϊκοτάζ τού ΣΥΡΙΖΑ στις εκπομπές τού ΣΚΑΙ- υπενθυμίζω ότι η ΝΔ έχει μποϊκοτάρει την ΕΡΤ- με μια πράξη βίας η οποία μπορεί να έχει ενορχηστρωθεί από τον οποιονδήποτε και η οποία μπορεί να είναι ακόμα και προβοκάτσια...

Αν αποδεχόμουν το επιχείρημα πως η κυβερνητική στοχοποίηση του ΣΚΑΙ έφερε την επίθεση- λες κι ο υπόλοιπος λαός θεωρεί το σταθμό τού Φαλήρου κάτι σαν το BBC-, τότε θα έπρεπε να κατηγορήσω και τους διάφορους σαμαράδες, γεωργιάδηδες και βορίδηδες για το ότι ο ο εμφυλιοπολεμικός τους λόγος οδηγεί στο να επιτίθενται κάποιοι κάθε τρεις και λίγο στο σπίτι τού Αλ. Φλαμπουράρη στα Εξάρχεια. Η αντίθεσή μου στην ακροδεξιά ρητορική είναι ιδεολογική, δεν θα έφτανα ποτέ ωστόσο στο σημείο να τη φιμώσω γιατί έρχεται σε αντίθεση με τις προσωπικές μου απόψεις. Κι αυτό γιατί το πού βάζει ο καθένας το όριο είναι τόσο υποκειμενικό που στο τέλος θα πάψουμε να έχουμε δημοκρατία, αλλά ένα καθεστώς πολιτικού ορθολογισμού που προσομοιάζει, αν και δεν είναι όμοιο, των φασιστικών αν αποδεχθούμε τη λογοκρισία ως θεσμική σταθερά...

Η επίθεση στο ΣΚΑΙ δεν θα εξορθολόγιζε τη δημοσιογραφία, δεν θα έθετε τέλος στα fake news και στα "εναλλακτικά γεγονότα" ακόμα κι αν σκοτώνονταν δημοσιογράφοι. Πέρα, δηλαδή, από το απάνθρωπο της αποδοχής πως θα μπορούσαν να υπήρχαν και νεκροί ή της αμέλειας των δραστών να το σκεφτούν ως ενδεχόμενο υπάρχει κι ο παράγοντας της αποτελεσματικότητας μέσου προς σκοπό, όπου κατά τη συγκεκριμένη περίπτωση θα απογοήτευε τον δράστη, αν υποθέσουμε πως ο τελευταίος ενέργησε από ιδεοληπτικά κίνητρα...

Η Ιστορία έχει αποδείξει επανειλημμένως ότι η λούμπεν βία- η επανάσταση, δηλαδή, που δεν έχει δημιουργικό παρά μόνο καταστρεπτικό στόχο- ενισχύει και δεν αποδομεί ακόμα και τα πιο αυταρχικά καθεστώτα. Εκτός αν οι υποκινητές της στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό ακριβώς επιδίωκαν...

Αν είναι να επιβάλεις πώς θα λέγεται κάποιος άλλος, όλα επιτρέπονται...

Θα είχε ενδιαφέρον να γινόταν μια κοινωνιολογική μελέτη για τις εκατοντάδες (μάλλον) χιλιάδες που συμμετείχαν στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία. Σε αντίθεση, πάντως, με τις δημόσιες τοποθετήσεις πολιτικών που δεν ασπάζονται την άποψη πως έχουν νόημα τέτοιου είδους πατρινά καρναβάλια, δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι η πλειονότητα όσων συμμετείχαν σε αυτό δεν διακατέχονται από ιδέες οι οποίες στην καλύτερη περίπτωση είναι ακραίες και στη χειρότερη εθνικιστικές, ακόμα και φασιστικές. Στους τόσο λοιδορημένους Αγανακτισμένους του Συντάγματος, το 2011, ο διαχωρισμός των δημοκρατών πολιτών από τους χιμπαντζήδες με τα μαύρα ήταν εμφανής ακόμα και χωροταξικά. Δεν παρατήρησα κάτι παρόμοιο στη συμπρωτεύουσα...

Διαχρονικό, εξάλλου, βασικό επιχείρημα των νοικοκυραίων για να μην πηγαίνουν σε διαδηλώσεις όπου παίζεται η ταξική τους επιβίωση είναι πως σε αυτές κυριαρχούν οι αριστεριστές και οι ταραξίες των Εξαρχείων. Φαίνεται, όμως, πως όταν είναι να διαδηλώνεις για να επιβάλεις την ονομασία που εσύ επιθυμείς σε άλλο κράτος τότε κι ο Κ. Ζουράρις επιτρέπεται να ξυλοκοπείται και κτίρια με ανθρώπους μέσα να πυρπολούνται...

Όπως δεν μπορεί ο εμπρησμός τής Marfin να αμαυρώνει όλους όσοι αντιτάχθηκαν στα μνημόνια, είναι αλήθεια ότι και οι σκηνές βίας τής περασμένης Κυριακής δεν είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο θα έπρεπε να κοιταχτούν στον καθρέφτη εκείνοι που συμμετείχαν σε αυτό το πανηγυράκι. Αλλά αυτό χρειάζεται πρώτα από όλα μια ελάχιστη ταξική συνείδηση κι αυτή είναι είδος εν ανεπαρκεία σε εκείνους που ακόμα πιστεύουν ότι οι Άνω, Πάνω, Κάτω, Δεξιά κι Οριζοντίως Μακεδόνες σκοπεύουν να καταλάβουν τη Θεσσαλονίκη και να μας κάνουν όλους Σλάβους...

Το κλείσιμο του ματιού σε Εξάρχεια-Ρουβίκωνα ό,τι απόμεινε από τον αριστερό ΣΥΡΙΖΑ

Ήταν λίγο μετά από τα Δεκεμβριανά του 2008 όταν έτυχε να περιμένω στο φουαγιέ θεάτρου μαζί με τον Αλ. Τσίπρα για να ξεκινήσει μια παράσταση, όταν ο τότε πρόεδρος του Συνασπισμού δέχθηκε λεκτική επίθεση από καθώς πρέπει κυρία με αφορμή τα έκτροπα που είχαν προηγηθεί. Εκείνος, ως γνήσιος πολιτικάντης που δεν θέλει να στενοχωρεί κανέναν, έμεινε βουβός, ωστόσο έκρινα σκόπιμο να υπερασπιστώ όχι τον ίδιο αλλά τη νεολαία που δεν κάθεται στον καναπέ, αλλά θέλει να πάρει την κατάσταση στα χέρια της. Και με αυτό δεν εννοούσα ούτε εννοώ σήμερα τους γνωστούς άγνωστους μπαχαλάκηδες που κάνουν άνω κάτω την Αθήνα με την πρώτη ευκαιρία, αλλά τους νέους με φλόγα μέσα τους που δεν μπορεί να δαμαστεί από την όποια εξουσία...

Στη δημοκρατία, ωστόσο, υπάρχουν κι όρια στην ατομική ελευθερία, ιδίως όταν έχουμε να κάνουμε με πράξεις βίας. Καμία αντίδραση απέναντι στο σύστημα δεν δικαιολογεί, για παράδειγμα, να πετάς στα τυφλά μια ναυτική χειροβομβίδα σε κατοικημένη περιοχή, πολλώ δε μάλλον να τραυματίζεις ενδεχομένως και θανάσιμα έναν πολίτη, όπως συνέβη τις προάλλες στα Εξάρχεια...

Κι όσα στατιστικά στοιχεία κι αν προσκομίσει ο Αλ. Τσίπρας για τη μείωση της εγκληματικότητας και στη συγκεκριμένη περιοχή, τα οποία δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω, τίποτα δεν μπορεί να δικαιολογήσει το "έθιμο" των επεισοδίων μετά από την πορεία τού Πολυτεχνείου ή οποιαδήποτε άλλη μεγάλη πορεία. Να ήταν κάποιος λαϊκός ξεσηκωμός ώστε η αστυνομία και η πολιτική της ηγεσία να μην μπορούν να συλλάβουν τους πάντες να το καταλάβω. Αφήστε που θα δικαιολογούσα και τον ίδιο το λαϊκό ξεσηκωμό. Αλίμονο όμως, μιλάμε κάθε φορά για 300 ψευδοαναρχικούς που ασχημονούν στο όνομα μιας πολύ προσωπικής τους αντίληψης για το τι σημαίνει Αριστερά...

Φυσικά και τα Εξάρχεια και οι μπαχαλάκηδες δεν άνθισαν επί ΣΥΡΙΖΑ. Ίσα ίσα, που αυτά τα φαινόμενα έχουν περιοριστεί πολύ στις ημέρες μας, ιδίως αν τα συγκρίνουμε με τα όσα συνέβαιναν τη μνημονιακή περίοδο ΠΑΣΟΚ- ΝΔ. Αυτή η κυβέρνηση, ωστόσο, έχει ένα λόγο παραπάνω να τα εξαλείψει, αφού το κόμμα που κυβερνά, κουβαλά επί χρόνια τη ρετσινιά τού υποστηρικτή των μπαχαλάκηδων, αλλά κι οργανώσεων τύπου Ρουβίκωνα που θεωρούν πως αντικαθιστούν το κράτος δικαίου με ακτιβιστικές ενέργειες που προσφέρονται για ωραία πλάνα δίχως όμως ουσία...

Τόσο πολύ, όμως, φοβάται ο Αλ. Τσίπρας την αντίδραση κάποιων στελεχών του που πράγματι βλέπουν με θετικό μάτι αυτούς τους δήθεν Ρομπέν των Δασών του γλυκού νερού; Είναι αστείο αν προσπαθεί ακόμα να περισώσει ό,τι θυμίζει πάνω του Αριστερά με το να εθελοτυφλεί μπροστά σε αυτά τα φαινόμενα ή με το να μην φορά γραβάτα την ίδια ώρα που καταθέτει νέο προϋπολογισμό λιτότητας για τα απομεινάρια τής μεσαίας τάξης...

Οι εξεγερμένοι νέοι έχουν πάντοτε δίκιο, ακόμα κι όταν δεν ξέρουν το λόγο...

Σε αντίθεση με πολλούς φιλελεύθερους- νεοφιλελεύθερους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν είμαι ειδήμων στην πολιτική ζωή τής Βενεζουέλας. Δεν μπορώ, επομένως, να σας γράψω με βεβαιότητες για το αν στη μακρινή αυτή χώρα τα κίνητρα των εξεγερμένων είναι τόσο αγνά όσο θέλουν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης κι ο ΣΚΑΙ να μας τα παρουσιάσουν...

Γνωρίζω, όμως, όπως και οι περισσότεροι που κατοικούμε στην Ελλάδα, πολύ καλύτερα τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης στον ιδιωτικό και δημόσιο βίο μας. Ξέρουμε τι σημαίνει, για παράδειγμα, η άγρια λιτότητα, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, η ανεργία, η άδικη κατανομή τού πλούτου, όλα συμπαρομαρτούντα μιας οικονομικής πολιτικής η οποία επιτρέπει στο μεγάλο κεφάλαιο να κινείται ανενόχλητο, αλλά στην εποχή τού διαδικτύου χτίζει κυριολεκτικώς τείχη όταν πρόκειται για την ελεύθερη μετακίνηση των λαών...

Αναλογιστείτε, επομένως, πώς θα κάλυπταν και τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης τα επεισόδια στο Αμβούργο με αφορμή τη συνάντηση της G20 αν αυτά πραγματοποιούνταν στα Εξάρχεια ή στη Βενεζουέλα. Για τα μεν Εξάρχεια θα έλεγαν πως ο Αλ. Τσίπρας δείχνει ανοχή στους πρώην συντρόφους του και πως με κυβέρνηση της Αριστεράς δεν πρόκειται να επικρατήσουν ο νόμος, η τάξη και η ασφάλεια στη συγκεκριμένη περιοχή των Αθηνών...

Υπενθυμίζω, απλώς, ότι η βία των τελευταίων ημερών έλαβε χώρα στη Γερμανία, όπου σε συλλαμβάνουν αν πετάξεις σκουπίδι στο δρόμο κατά το κλισέ και την οποία κυβερνούν οι συντηρητικοί χριστιανοδημοκράτες τα τελευταία 12 χρόνια. Οι ΄"αλήτες" τού Αμβούργου , εξάλλου, είναι οι "επαναστάτες" τής Βενεζουέλας, όπως επίσης τα "κωλόπαιδα" της γερμανικής πόλης είναι οι "αγωνιστές τής δημοκρατίας" στο Καράκας...

"Μεταφράζοντας" τα λόγια που συνοδεύουν αυτό το κείμενο και τα οποία ανήκουν στον Μάνο Χατζιδάκι, με αφορμή τη δολοφονία τού 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά τη δεκαετία τού '80 από αστυνομικό ο οποίος στη συνέχεια αθωώθηκε, οι νεολαίοι είτε στη Γερμανία είτε στη Βενεζουέλα είτε οπουδήποτε αλλού δεν έχουν το δικαίωμα, αλλά την υποχρέωση να επαναστατούν απέναντι στο κατεστημένο, να διαφωνούν ακόμα κι όταν δεν έχουν κατασταλαγμένες απόψεις, να αντιδρούν έστω κι αν δεν βρίσκουν πρόχειρη κάποια θετική πρόταση. Οι δημοκρατίες χρειάζονται το δυναμισμό τους, έστω κι αν κάποιες φορές εκφράζεται με λανθασμένο τρόπο...

Γι' αυτό και δεν είναι δυνατό να εξισώνουμε τη μολότοφ στα χέρια ενός έφηβου με το πιστόλι στα χέρια ενός μπάτσου. Ο πρώτος ασκεί- επαναλαμβάνω, με στρεβλό τρόπο τον οποίο δεν επιδοκιμάζω- το καθήκον τής άρνησης στις δομές που του παραδίδουν οι μεγαλύτεροι, ενώ ο δεύτερος όταν πυροβολεί έναν άοπλο ή με πιο ακίνδυνα όπλα στη διάθεσή του καταχράται το δικαίωμα στη χρήση κρατικής βίας, εκθέτοντας τους θεσμούς που τον πληρώνουν. Το να σπας και να καις δημόσια ή ιδιωτική περιουσία συνιστά μια λούμπεν αντίδραση, το να περιορίζεις ωστόσο το κράτος δικαίου στο όνομα μιας επίπλαστης ασφάλειας αποτελεί προμελετημένο έγκλημα...

Αν ο Κούλης ψάχνει για άβατα θα τα βρει στα Κολωνάκια...

Τελικώς δεν θα γίνουν "μπάχαλα" στα Εξάρχεια, όπως "προφήτευσε" ο γέροντας Παΐσιος, προς μεγάλη απογοήτευση του άθλιου Κούλη, ο οποίος μόνο διαφήμιση στην τηλεόραση με τη στάμπα τής ΝΔ δεν έπαιξε για να προωθήσει την προβοκατόρικη πρωτοβουλία τής ΠΟΑΣΥ, η οποία δεν ήταν και δα και τόσο "πρωτοβουλία" των αστυνομικών. Ο αρχηγός τής αξιωματικής αντιπολίτευσης- με τα φτηνά κολπάκια του δεν νομίζω πως θα γίνει ποτέ κάτι παραπάνω από αυτό- είναι τόσο φρέσκος σε ιδέες όσο το παρακράτος τής σκληρής δεξιάς παλαιότερων δεκαετιών ή το σύγχρονο των χιμπαντζήδων με τα μαύρα. Κι εκείνοι αντισυγκεντρώσεις έκαναν, για παράδειγμα, σε μία εκ των οποίων δολοφονήθηκε ο Γρηγόρης Λαμπράκης. Ο άθλιος Κούλης, μάλιστα, και οι νταβατζήδες του θέλουν τόσο πολύ να γίνουν εκλογές ώστε προβόκαραν δύο φορές στην ίδια εβδομάδα με στόχο την κοινωνική αναταραχή, με την πρώτη προσπάθεια να σχετίζεται με τους σκουπιδοσυνδικαλιστές τους (στην κυριολεξία) και τη συνέχιση μιας απεργίας δίχως νόημα...

Η γελοία απόφαση για μπατσοσυγκέντρωση στα Εξάρχεια μου θύμισε τις κρεατοσυνάξεις τής Ένωσης Αθέων τις Μεγάλες Παρασκευές: εφηβική πρόκληση, δηλαδή, για την πρόκληση από υποτίθεται ενήλικες. Φυσικά και το δικαίωμα του συνέρχεσθαι είναι συνταγματικώς κατοχυρωμένο και προαπαιτούμενο δημοκρατίας, όταν ωστόσο κινδυνεύει η δημόσια τάξη, όπως ήταν το πιθανότερο σενάριο εν προκειμένω, τότε οι εμπνευστές μιας τέτοιας συγκέντρωσης είναι είτε ηλίθιοι είτε δολεροί είτε και τα δύο. Πώς θα φαινόταν, για παράδειγμα, στους "κυρίους" τής ΝΔ με τις όψιμες δημοκρατικές ευαισθησίες μια συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ έξω από τα γραφεία τους στο Μοσχάτο ή του ΚΚΕ απέναντι από τα γραφεία τής Χρυσής Αυγής;...

Ξέρετε πότε θα ήταν άβατο τα Εξάρχεια; Αν η αστυνομία δεν μπορούσε να συλλάβει, για παράδειγμα, εμπόρους ναρκωτικών, σε αντίθεση δηλαδή με ό,τι συμβαίνει το τελευταίο χρονικό διάστημα. Γι' αυτό κι εκτιμώ πως περιοχές όπως το Κολωνάκι ή τα βόρεια και νότια προάστια είναι τα πραγματικά άβατα κι όχι η πλατεία Εξαρχείων. Ας αναρωτηθεί ο "κήνσορας" του νόμου και της τάξης Μητσοτάκης πόσο εύκολο είναι για έναν τροχονόμο να κόψει κλήση στο χ πλουσιόπαιδο που έχει διπλοπαρκάρει στη Γλυφάδα ή στον αστυνομικό να οδηγήσει στη δικαιοσύνη τους εγκληματίες τού λευκού κολάρου και ύστερα ας κουνήσει το δάχτυλο στην Αριστερά, που τόσο λαϊκίστικα της απένειμε τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στη βία...

Δεν ισχυρίζομαι πως οι μπαχαλάκηδες που κάθε τόσο καίνε την Αθήνα πρέπει να μένουν ατιμώρητοι, αλλά ακόμα κι ανάμεσα σε αυτούς αρκετοί δεν μένουν στο κέντρο τής πρωτεύουσας αλλά στις πλουσιογειτονιές. Πόσο αφελής είμαι, ωστόσο, να ζητάω από τον Κούλη να τα βάλει με το Κολωνάκι. Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει, έτσι δεν είναι;...  



    

Το "κι εσείς βασανίζατε τους μαύρους" αθωώνει τους φαύλους...

Η δημοκρατία δεν είναι δυνατό να στερεώνεται στο φόβο. Δεν μπορεί, όμως, να ορθοποδήσει κι αν δεν γίνονται και πολλά για την καταπολέμηση των αιτιών που τον γεννούν. Φυσικά ο μεγαλύτερος κίνδυνος και για την ελληνική κοινωνία είναι η αποκαλούμενη εγκληματικότητα του "λευκού κολάρου", μιας σάπιας ελίτ δηλαδή που όταν δεν χρησιμοποιεί ως προκάλυμμα το νόμο, που η ίδια διαμορφώνει μέσω των λακέδων της στο πολιτικό σύστημα, τον παραβιάζει ακόμα κι απροκάλυπτα, εκτιμώντας πως διαθέτει ένα ιδιότυπο άσυλο από εξουσίες που έχει του χεριού της. Η καταστολή αυτού του είδους τής εγκληματικότητας είναι που θα ενισχύσει κυρίως το αίσθημα δικαιοσύνης στο μέσο πολίτη, πέρα βεβαίως κι από τη σημαντική ενίσχυση του κρατικού ταμείου...

Δεν φτάνει, όμως, μόνο η καταστολή τής "υψηλής" εγκληματικότητας προκειμένου να εμπεδωθεί το αίσθημα ασφάλειας στο μέσο πολίτη. Η βία στα γήπεδα, στα Εξάρχεια, το κάψιμο λεωφορείων ή το σπάσιμο ακυρωτικών μηχανημάτων των μέσων μεταφοράς δεν αποτελούν φαινόμενα που γεννήθηκαν ή γιγαντώθηκαν την τελευταία διετία. Ζούμε μαζί τους εδώ και πολλά χρόνια. Το επιχείρημα, ωστόσο, πως "κι εσείς βασανίζατε τους μαύρους" δεν τιμά κανένα, μολονότι η σημερινή κυβέρνηση δικαιούται να υπερηφανεύεται πως είναι η μοναδική που εξάρθρωσε κύκλωμα ναρκωτικών στα Εξάρχεια...

Αντιλαμβάνομαι ότι πολλοί συμπολίτες μας δυσκολεύονται να πληρώσουν ακόμα και το εισιτήριο του μετρό. Κι ο γράφων στο παρελθόν έχει υποπέσει, ενδεχομένως και στο μέλλον να υποπέσει στο αδίκημα της εισιτηριοδιαφυγής, σταθμίζοντας προτεραιότητες του ατομικού του προϋπολογισμού. Μόνο που δεν είναι δυνατό να υποστηρίζει κάποιος πως μπορούν να υπάρξουν δωρεάν κι ασφαλή μέσα μεταφοράς για όλους αν κανένας δεν πληρώνει για τη μετακίνησή του. Και είναι αστείο να μιλάμε για παραβίαση προσωπικών δεδομένων με το ηλεκτρονικό εισιτήριο όταν αυτό εφαρμόζεται σε κάθε προηγμένη χώρα εδώ και δεκαετίες...

Το ίδιο ισχύει και για τη βία στα πανεπιστήμια. Ούτε αυτή γεννήθηκε ή γιγαντώθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο που δεν μπορεί να γίνεται ανεκτό και σήμερα να προπηλακίζονται, για παράδειγμα, καθηγητές που αντιδρούν σε γκράφιτι σε πανεπιστημιακούς χώρους. Ούτε να ιεροποιούμε το άσυλο σαν να βρισκόμαστε ακόμα στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου ή της δικτατορίας. Ακριβώς επειδή οι άνθρωποι αυτής της κυβέρνησης έχουν συλλήβδην στιγματιστεί ως φιλοτρομοκράτες ή και τρομοκράτες έχουν την υποχρέωση όχι μόνο να κινούνται στο πλαίσιο της νομιμότητας, αλλά και να φαίνεται πως το κάνουν. Σε διαφορετική περίπτωση δίνουν επικοινωνιακά, έστω, πατήματα σε φαύλους να υποδύονται τους προστάτες τού νόμου και της τάξης...