Η τζαμαρία τής τράπεζας να είναι καλά...

Η αστυνομία μπορούσε να εισβάλει στην ΑΣΟΕΕ και να κατάσχει κράνη, κοντάρια, γάντια κηπουρικής κι άλλα όπλα (sic) που χρησιμοποιούνται και στη Συρία και με τον προηγούμενο νόμο για το άσυλο. Αρκούσε ένα τηλεφώνημα της πρυτανείας. Η αστυνομία, όμως, τώρα δεν μπορεί να συλλάβει τραπεζικά στελέχη για τα θαλασσοδάνεια που έδωσαν σε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΜΜΕ γιατί η κυβέρνηση τους εξασφάλισε ασυλία, όπως και την επιστροφή πάνω από ένα δισ. ευρώ δεσμευμένων χρημάτων για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, αλλά και προστασία πρώην υπουργών από τη δίωξη για δωροδοκία. Με λίγα λόγια, η βορίδειος αναγκαστικότητα του ξύλου έχει εφαρμογή μόνο σε μπαχαλάκηδες και φοιτητές, την ίδια ώρα που πρασινίζει όλα τα φανάρια για τους εγκληματίες τού λευκού κολάρου...

Το δόγμα "νόμος, τάξη κι ασφάλεια" είτε θα περιλαμβάνει τους πάντες είτε άλλους θα τους θάβει κι άλλους θα τους ξεπλένει. Οι μπαχαλάκηδες δεν συντελούν στην κοινωνική δικαιοσύνη παρά μόνο στην εμπέδωση του συντηρητισμού ως modus vivendi στην ελληνική κοινωνία. Ποιος απειλεί, ωστόσο, περισσότερο τη ζωή τού μέσου Έλληνα; Εκείνος που σπάει την τζαμαρία μιας τράπεζας ή η ίδια η τράπεζα την οποία έχουμε ανακεφαλαιοποιήσει τρεις φορές την τελευταία δεκαετία, αλλά μας συμπεριφέρεται ως τοκογλύφος στη διαχείριση του δανείου μας, ακόμα και του "πράσινου", ή στις προμήθειες για τις συναλλαγές μας;...

Η κυβέρνηση μέσα σε μία εβδομάδα έκανε ό,τι μπορεί για να πυροδοτήσει ενόψει του Πολυτεχνείου τη λούμπεν βία. Αν υπολογίσουμε ότι σε μερικές εβδομάδες έρχεται και η επέτειος της δολοφονίας τού Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, όλοι καταλαβαίνουμε ότι δημιουργείται ένα εκρηκτικό κλίμα που ευελπιστούμε να μην καταλήξει στον ίδιο θλιβερό απολογισμό. Επίσης, όμως, όλοι μας οφείλουμε να έχουμε καταλάβει μέχρι σήμερα ότι αυτή η κυβέρνηση δεν έχει σχηματιστεί για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των πολλών, αλλά μίας ελίτ, μίας παρασιτικής ολιγαρχίας της οποίας αποτελεί άλλωστε σάρκα από τη σάρκα της...

Το κλείσιμο του ματιού σε Εξάρχεια-Ρουβίκωνα ό,τι απόμεινε από τον αριστερό ΣΥΡΙΖΑ

Ήταν λίγο μετά από τα Δεκεμβριανά του 2008 όταν έτυχε να περιμένω στο φουαγιέ θεάτρου μαζί με τον Αλ. Τσίπρα για να ξεκινήσει μια παράσταση, όταν ο τότε πρόεδρος του Συνασπισμού δέχθηκε λεκτική επίθεση από καθώς πρέπει κυρία με αφορμή τα έκτροπα που είχαν προηγηθεί. Εκείνος, ως γνήσιος πολιτικάντης που δεν θέλει να στενοχωρεί κανέναν, έμεινε βουβός, ωστόσο έκρινα σκόπιμο να υπερασπιστώ όχι τον ίδιο αλλά τη νεολαία που δεν κάθεται στον καναπέ, αλλά θέλει να πάρει την κατάσταση στα χέρια της. Και με αυτό δεν εννοούσα ούτε εννοώ σήμερα τους γνωστούς άγνωστους μπαχαλάκηδες που κάνουν άνω κάτω την Αθήνα με την πρώτη ευκαιρία, αλλά τους νέους με φλόγα μέσα τους που δεν μπορεί να δαμαστεί από την όποια εξουσία...

Στη δημοκρατία, ωστόσο, υπάρχουν κι όρια στην ατομική ελευθερία, ιδίως όταν έχουμε να κάνουμε με πράξεις βίας. Καμία αντίδραση απέναντι στο σύστημα δεν δικαιολογεί, για παράδειγμα, να πετάς στα τυφλά μια ναυτική χειροβομβίδα σε κατοικημένη περιοχή, πολλώ δε μάλλον να τραυματίζεις ενδεχομένως και θανάσιμα έναν πολίτη, όπως συνέβη τις προάλλες στα Εξάρχεια...

Κι όσα στατιστικά στοιχεία κι αν προσκομίσει ο Αλ. Τσίπρας για τη μείωση της εγκληματικότητας και στη συγκεκριμένη περιοχή, τα οποία δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω, τίποτα δεν μπορεί να δικαιολογήσει το "έθιμο" των επεισοδίων μετά από την πορεία τού Πολυτεχνείου ή οποιαδήποτε άλλη μεγάλη πορεία. Να ήταν κάποιος λαϊκός ξεσηκωμός ώστε η αστυνομία και η πολιτική της ηγεσία να μην μπορούν να συλλάβουν τους πάντες να το καταλάβω. Αφήστε που θα δικαιολογούσα και τον ίδιο το λαϊκό ξεσηκωμό. Αλίμονο όμως, μιλάμε κάθε φορά για 300 ψευδοαναρχικούς που ασχημονούν στο όνομα μιας πολύ προσωπικής τους αντίληψης για το τι σημαίνει Αριστερά...

Φυσικά και τα Εξάρχεια και οι μπαχαλάκηδες δεν άνθισαν επί ΣΥΡΙΖΑ. Ίσα ίσα, που αυτά τα φαινόμενα έχουν περιοριστεί πολύ στις ημέρες μας, ιδίως αν τα συγκρίνουμε με τα όσα συνέβαιναν τη μνημονιακή περίοδο ΠΑΣΟΚ- ΝΔ. Αυτή η κυβέρνηση, ωστόσο, έχει ένα λόγο παραπάνω να τα εξαλείψει, αφού το κόμμα που κυβερνά, κουβαλά επί χρόνια τη ρετσινιά τού υποστηρικτή των μπαχαλάκηδων, αλλά κι οργανώσεων τύπου Ρουβίκωνα που θεωρούν πως αντικαθιστούν το κράτος δικαίου με ακτιβιστικές ενέργειες που προσφέρονται για ωραία πλάνα δίχως όμως ουσία...

Τόσο πολύ, όμως, φοβάται ο Αλ. Τσίπρας την αντίδραση κάποιων στελεχών του που πράγματι βλέπουν με θετικό μάτι αυτούς τους δήθεν Ρομπέν των Δασών του γλυκού νερού; Είναι αστείο αν προσπαθεί ακόμα να περισώσει ό,τι θυμίζει πάνω του Αριστερά με το να εθελοτυφλεί μπροστά σε αυτά τα φαινόμενα ή με το να μην φορά γραβάτα την ίδια ώρα που καταθέτει νέο προϋπολογισμό λιτότητας για τα απομεινάρια τής μεσαίας τάξης...

Αλέξη, "τί γύρευες στη Λάρισα, εσύ ένας Υδραίος";...

Θέλω να είστε οι πρώτοι που θα το μάθετε. Η ζωή μου κινδυνεύει! Βαδίζω στο δρόμο κοιτώντας συνεχώς δεξιά κι αριστερά μήπως μου επιτεθεί κάποιος ιπτάμενος αναρχικός, ναρκομανής καταληψίας ή βρομερός μετανάστης. Ο βίος μου έχει καταντήσει αβίωτος κι αυτό...φυσικά δεν οφείλεται στο ότι μου ζητούν να συνεχίζω να πληρώνω και γι' αυτούς που πέρασαν την κρίση αβρόχοις ποσί, αλλά στους αναρχοάπλυτους, στα πρεζάκια και στα πακιστάνια. Αυτοί είναι...βεβαίως που μας έχουν οδηγήσει στην οικονομική εξαθλίωση, στην ανεργία, στον εργασιακό μεσαίωνα, στην υπερφορολόγηση των μικρομεσαίων, στην επιβίωση δίχως φάρμακα, στην ξενιτιά, στην κατάθλιψη και στην αυτοκτονία...

Αν στα Εξάρχεια δεν έριχναν μολότοφ, αν στο Πολυτεχνείο και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών δεν υπήρχαν παρασκευαστήριά τους κι αν εκτελούσαμε στα πέντε μέτρα οποιοδήποτε αλλοδαπό πλησίαζε τη χώρα δίχως άδεια σήμερα θα απολαμβάναμε ανέμελοι τον ανοιξιάτικο καιρό, μαζεύοντας παπαρούνες, χορεύοντας και τραγουδώντας σαν να ήταν κάθε ημέρα Πασχαλιά κι εμείς χαζοχαρούμενοι πρωταγωνιστές μιούζικαλ. Σε διαφορετική περίπτωση, άλλωστε, δεν θα λυσσομανούσαν οι τηλεοπτικοί σταθμοί εναντίον των λούμπεν και των ανήμπορων αλλά σε βάρος τής ελίτ που ευθύνεται για την πρωτόγνωρη για την μεταπολεμική Ευρώπη ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα. Ή, μήπως, κάνω λάθος;...

Οι καταλήψεις στα πανεπιστήμια πρέπει να λήξουν άμεσα, ακόμα και με αστυνομική επέμβαση αν είναι απαραίτητο. Η εκπαίδευσή μας δεν θα πάψει να είναι ταξική αν τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ μετατραπούν πλήρως σε ορμητήρια φλώρων αντιεξουσιαστών. Οι πλούσιοι, άλλωστε, έχουν τα λεφτά να σπουδάσουν τα παιδιά τους και στο εξωτερικό. Κι ο Γ. Πανούσης οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι τηλεσχολιαστής αλλά υπουργός κι ως τέτοιος να πράξει το καθήκον του δίχως να πετά τη μπάλα στο Μέγαρο Μαξίμου. Κι αν το βάρος είναι μεγάλο για τις πλάτες του, ας παραιτηθεί. Επιπλέον, είναι καιρός να καταστρώσουμε μια μεταναστευτική πολιτική που δεν θα έχει καμία σχέση με την εγκληματοποίησή της, όπως συνέβη κυρίως με τους σαμαροβενιζέλους, ή με εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου για πολιτικά οφέλη, όπως ονειρεύεται ο Π. Καμμένος...

Μόνο όποιος, όμως, μένει εντελώς αποκλεισμένος από τον έξω κόσμο και η επαφή του με αυτόν είναι μέσω των δελτίων των οκτώ μπορεί να πιστέψει ότι τα μεγαλύτερα προβλήματα των ελλήνων αυτήν τη στιγμή είναι οι μπαχαλάκηδες και οι μετανάστες. Η Αθήνα δεν είναι η μοναδική πρωτεύουσα που έχω κυκλοφορήσει στη ζωή μου και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι είναι η ασφαλέστερη από όσες έχω περπατήσει. Το τελευταίο πράγμα που φοβάμαι βγαίνοντας από το σπίτι μου είναι μήπως μου επιτεθεί κάποιος ναρκομανής, αντιεξουσιαστής ή μετανάστης. Αντιθέτως, τρέμω και μόνο στην ιδέα πως θα μας επιβληθεί τρίτο μνημόνιο χάρη στις "φιλότιμες" προσπάθειες των ξένων δανειστών και της πέμπτης φάλαγγας που έχουν εγκαταστημένη στη χώρα μας κι αποτελείται από μεγαλοεπιχειρηματίες-τραπεζίτες-γερμανόφιλα κόμματα και τα μιντιακά πλοκάμια τους...

Η συντηρητική, μισαλλόδοξη Ελλάδα των νοικοκυρούληδων, όμως, δεν θα αλλάξει αν ακόμα και η κυβέρνηση της Αριστεράς υποκύπτει στα στερεότυπά της. Δεν είναι φασιστική πρακτική να συλλάβεις μια χούφτα αντιεξουσιαστών που σπάει ό,τι βρίσκει μπροστά της όχι γιατί ο υπουργός Δικαιοσύνης, για παράδειγμα, δεν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα των κρατουμένων αλλά γιατί δεν στήνει και προτομή τού Σάββα Ξηρού στην πλατεία Συντάγματος ή γιατί δεν απελευθερώνει οποιονδήποτε έχει παραβιάσει τον ποινικό κώδικα με το "ατράνταχτο" επιχείρημα πως κάνει απεργία πείνας. Η κυβέρνηση της Αριστεράς θα παραμείνει κυβέρνηση της Αριστεράς ακόμα κι αν φυλακίσει αυτούς που μπερδεύουν την ανοχή της με αδυναμία. Αλίμονο, όμως, κι αν ένας αριστερός πρωθυπουργός μολονότι άθεος πηγαίνει από εκκλησία σε εκκλησία τη Μεγάλη Παρασκευή και το Μεγάλο Σάββατο ή αποδέχεται να υποδεχόμαστε ακόμα με τιμές αρχηγού κράτους το Αγιο Φως που ανάβει με τον αναπτήρα εμπόρων παπάδων οι οποίοι ξεπουλούν στο γιουσουρούμ την θυσία τού Ιησού...

Ενδεχομένως ο Αλέξης Τσίπρας να ασπάστηκε το χριστιανισμό μετά από την αλληλουχία γεγονότων που τον οδήγησαν στην εξουσία. Αν δεν συμβαίνει, όμως, αυτό ποιός ο λόγος να αυτοταπεινώνεται κρατώντας κεριά και εισπνέοντας λιβάνια; "Τί γύρευες στη Λάρισα, εσύ ένας Υδραίος;", όπως θα αναρωτιόταν κι ο Νίκος Εγγονόπουλος. Πώς θα διαχωριστεί το κράτος από την εκκλησία όταν ο αριστερός πρόεδρος της κυβέρνησης παραδίδεται στη σύμβαση; Και γιατί θα πρέπει να χειροκροτώ τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο επειδή παραχωρεί την εκκλησιαστική, δηλαδή την ιδιωτική και κρατική, περιουσία στο κράτος; Αν μου δίνατε να φυλάξω κάποιο κειμήλιό σας, δεν σας το απέδιδα και κάποια στιγμή σας έλεγα πως σας το επιστρέφω αλλά μόνο για χρήση κι όχι ως ιδιοκτησία θα με θεωρούσατε ευεργέτη; Οπως θα έλεγε κι ο Μαχάτμα Γκάντι, "συμπαθώ τον Χριστό σας, αλλά όχι και τους χριστιανούς σας". Ελπίζω κι εσύ Αλέξη να μην έχεις αλλάξει γνώμη και να φοβάσαι τους τραγοπαπάδες και δώρα φέροντας...