Η τζαμαρία τής τράπεζας να είναι καλά...

Η αστυνομία μπορούσε να εισβάλει στην ΑΣΟΕΕ και να κατάσχει κράνη, κοντάρια, γάντια κηπουρικής κι άλλα όπλα (sic) που χρησιμοποιούνται και στη Συρία και με τον προηγούμενο νόμο για το άσυλο. Αρκούσε ένα τηλεφώνημα της πρυτανείας. Η αστυνομία, όμως, τώρα δεν μπορεί να συλλάβει τραπεζικά στελέχη για τα θαλασσοδάνεια που έδωσαν σε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΜΜΕ γιατί η κυβέρνηση τους εξασφάλισε ασυλία, όπως και την επιστροφή πάνω από ένα δισ. ευρώ δεσμευμένων χρημάτων για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, αλλά και προστασία πρώην υπουργών από τη δίωξη για δωροδοκία. Με λίγα λόγια, η βορίδειος αναγκαστικότητα του ξύλου έχει εφαρμογή μόνο σε μπαχαλάκηδες και φοιτητές, την ίδια ώρα που πρασινίζει όλα τα φανάρια για τους εγκληματίες τού λευκού κολάρου...

Το δόγμα "νόμος, τάξη κι ασφάλεια" είτε θα περιλαμβάνει τους πάντες είτε άλλους θα τους θάβει κι άλλους θα τους ξεπλένει. Οι μπαχαλάκηδες δεν συντελούν στην κοινωνική δικαιοσύνη παρά μόνο στην εμπέδωση του συντηρητισμού ως modus vivendi στην ελληνική κοινωνία. Ποιος απειλεί, ωστόσο, περισσότερο τη ζωή τού μέσου Έλληνα; Εκείνος που σπάει την τζαμαρία μιας τράπεζας ή η ίδια η τράπεζα την οποία έχουμε ανακεφαλαιοποιήσει τρεις φορές την τελευταία δεκαετία, αλλά μας συμπεριφέρεται ως τοκογλύφος στη διαχείριση του δανείου μας, ακόμα και του "πράσινου", ή στις προμήθειες για τις συναλλαγές μας;...

Η κυβέρνηση μέσα σε μία εβδομάδα έκανε ό,τι μπορεί για να πυροδοτήσει ενόψει του Πολυτεχνείου τη λούμπεν βία. Αν υπολογίσουμε ότι σε μερικές εβδομάδες έρχεται και η επέτειος της δολοφονίας τού Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, όλοι καταλαβαίνουμε ότι δημιουργείται ένα εκρηκτικό κλίμα που ευελπιστούμε να μην καταλήξει στον ίδιο θλιβερό απολογισμό. Επίσης, όμως, όλοι μας οφείλουμε να έχουμε καταλάβει μέχρι σήμερα ότι αυτή η κυβέρνηση δεν έχει σχηματιστεί για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των πολλών, αλλά μίας ελίτ, μίας παρασιτικής ολιγαρχίας της οποίας αποτελεί άλλωστε σάρκα από τη σάρκα της...

Τα Εξάρχεια είναι η Δανία του Νότου μπροστά στις Novartis αυτού του κόσμου...

Το κράτος δικαίου που σέβεται την ονομασία του προσπαθεί να καταστέλλει κάθε μορφή εγκληματικότητας. Και γράφω πως προσπαθεί γιατί πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχουν κοινωνίες που να έχουν εκμηδενίσει την παραβατικότητα.

Γι' αυτό και οι πολιτικοί κι επιχειρησιακοί υπεύθυνοι για την τήρηση της νομιμότητας δεν δικαιούνται να λένε αυτό που μπορεί να πω εγώ, πως για παράδειγμα δεν είναι τα Εξάρχεια το νούμερο ένα πρόβλημα προκειμένου να εφαρμόζονται ο νόμος, η τάξη και η ασφάλεια. Οφείλουν να εξασφαλίζουν, όπως πράγματι έπραξαν με την αστυνομική επιχείρηση την Πέμπτη, ότι δεν υπάρχουν άβατα ανομίας πουθενά σε αυτήν τη χώρα...

Αλίμονο όμως, οι μπαχαλάκηδες των Εξαρχείων, οι οποίοι πιστεύουν ότι με τα τυφλά χτυπήματα με μολότοφ θα αλλάξουν τον κόσμο, είναι απείρως λιγότερο επικίνδυνοι από τους πολιτικούς που ακόμα και σήμερα έχουν το θράσος να ισχυρίζονται πως η μίζα είναι κομμάτι των υπουργικών καθηκόντων κι επομένως η δωροδοκία είναι αδίκημα με τη σύντομη αποσβεστική προθεσμία που προβλέπει το κατάπτυστο άρθρο 86 του Συντάγματος. Ενδεχομένως οι πολιτικοί που κάνουν πλάτες στους συναδέλφους τους να είναι ακόμα πιο επικίνδυνοι για τη δημόσια τάξη κι ασφάλεια από τα λαμόγια στη Βουλή και στα υπουργεία. Όταν τα θεσμικά αντίβαρα δεν λειτουργούν σε μια δημοκρατία και οι έντιμοι καλύπτουν τους ανέντιμους για να έχουν την πλάτη τους φυλαγμένη σε περίπτωση που κι εκείνοι στραβοπατήσουν, αυτή η δημοκρατία γίνεται έρμαιο των τεράτων...

Αν, επαναλαμβάνω αν, οι φερόμενοι ως εμπλεκόμενοι πολιτικοί στα σκάνδαλα Novartis, των αρθροσκοπήσεων, των θαλασσοδανείων των κομμάτων και του "Κήρυκα Χανίων", των εξωχώριων εταιρειών, του Μ. Πετσίτη και τόσων άλλων αποδειχθούν ένοχοι η δική τους ενοχή είναι πολύ βαρύτερη του αντιεξουσιαστή που γυρεύει με την τυφλή βία να φέρει το σοσιαλιστικό παράδεισο στη χώρα. Κι αυτό γιατί οι βουλευτές λαμβάνουν κάθε φορά που γίνονται εκλογές λευκή επιταγή από τους πολίτες να υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον, γι' αυτό και είναι αντιπρόσωποι κι όχι εκπρόσωποι του λαού, αφού δεν είναι υποχρεωμένοι να λογοδοτούν σε αυτόν για κάθε τους απόφαση. Ο μπαχαλάκιας ευθύνεται κατά βάση για φθορά ξένης ιδιοκτησίας, ο διεφθαρμένος πολιτικός όμως προδίδει τη δημοκρατία, έστω στη σύγχρονη υποτυπώδη κοινοβουλευτική της μορφή, κι αποδέχεται εμμέσως την αναβίωση του φασισμού δίνοντας πατήματα στους θιασώτες του. Μαζί με τον εαυτό του, δηλαδή, τιμωρεί στο σκοτάδι κι έναν ολόκληρο λαό...

 

  

Ας έλεγε το "ναι" στο ΣΥΡΙΖΑ το ΚΙΝΑΛ και ποιος θα θυμόταν τα θαλασσοδάνεια...

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα παρουσιάσει το Σάββατο με τυμπανοκρουσίες την Προοδευτική του Συμμαχία, η οποία στην ουσία αποτελείται από άτομα που εκπροσωπούν τον εαυτό τους ή, το πολύ, μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες ακόμα, κυρίως αργόσχολους γυρολόγους τής πολιτικής. Θα μου πείτε πως πολλά σπουδαία πράγματα έχουν επιτευχθεί από λίγους στην αρχή, οι οποίοι στη συνέχεια βρήκαν ανταπόκριση στο κάλεσμά τους κι έγιναν πλειονότητα. Θα πίστευα στο ρομαντισμό σας αν ο Αλ. Τσίπρας είχε επιχειρήσει το άνοιγμα όταν βρισκόταν καβάλα στο άλογο ή δεν είχε επιχειρήσει αρχικώς να προσελκύσει το ΚΙΝΑΛ κι επομένως δεν έκανε το φτύσιμο φιλότιμο συνεργαζόμενος με ανθρώπους που εκπροσωπούν ελάχιστους στην κοινωνία...

Με όλα αυτά, βεβαίως, επ' ουδενί αθωώνω τη στάση τού ΚΙΝΑΛ να συμπορεύεται με τη ΝΔ επιδιώκοντας τη στρατηγική ήττα τού ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να παραμείνει πολιτικός παίκτης και να εκδικηθεί το κυβερνών κόμμα γιατί το εγκατέλειψαν για χάρη του οι ψηφοφόροι του. Το ΠΑΣΟΚ, γιατί αυτό είναι στην ουσία το ΚΙΝΑΛ, θα είχε διαλυθεί με τις μνημονιακές πολιτικές που εφάρμοσε ακόμα κι αν δεν υπήρχε ΣΥΡΙΖΑ.

Οι ψηφοφόροι του θα πήγαιναν στο ΚΚΕ ή θα εμφανιζόταν κάποιο άλλο αντιμνημονιακό κόμμα που θα κάλυπτε το κενό που άφησε η λεηλασία τής μεσαίας τάξης. Αν, επομένως, ψάχνουν κάποιους στη Χαριλάου Τρικούπη για να αποδώσουν ευθύνες για την κατάντια τους να παλεύουν για είσοδό τους στη Βουλή ας κοιταχτούν στους καθρέφτες τους...

Από την άλλη, όμως, και η Κουμουνδούρου ήθελε μέχρι πρότινος να συνεργαστεί με ένα κόμμα που και σήμερα κατηγορεί, με αφορμή τα θαλασσοδάνεια και τη Novartis, πως είναι βουτηγμένο στη διαφθορά. Δεν θα συνεργαζόταν, άλλωστε, με τα μικρομεσαία στελέχη ή τους ψηφοφόρους τού ΚΙΝΑΛ, αλλά με την ηγεσία του, η οποία είχε κυβερνητικές θέσεις μέχρι πριν τέσσερα χρόνια...

Με λίγα λόγια, και το ΣΥΡΙΖΑ δεν τον απασχολεί τόσο ο πόλεμος κατά τής ακροδεξιάς και του νεοφιλελευθερισμού, αλλά η πολιτική του επιβίωση. Μοιάζει, δηλαδή, πολύ περισσότερο στο ΠΑΣΟΚ από όσο θέλουν να παραδεχθούν και στον εαυτό τους ακόμα τα στελέχη του...

Ε, όχι και να πολωθούμε για τις δύο όψεις τού ίδιου νομίσματος...

Είναι αλήθεια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ολοένα και πολιτεύεται περισσότερο με το επιχείρημα "κι εσείς βασανίζατε τους μαύρους". Κάθε φορά που προκύπτει κάποιο ζήτημα ηθικής τάξης για την κυβέρνηση, όπως για παράδειγμα με την Μ. Λοΐζου, από το Μαξίμου και την Κουμουνδούρου θυμούνται το βίο και την πολιτεία τού ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Κάνουν, όμως, πως λησμονούν πως και οι ίδιοι κυβερνούν τέσσερα χρόνια και πολλές από τις παθογένειες που κληρονόμησαν δεν τις έχουν αλλάξει, απλώς τις προσάρμοσαν στις δικές τους ανάγκες. Ο Β. Μαρινάκης, π.χ., έγινε Π. Κόκκαλης, αλλά η ουσία είναι ίδια: η διαπλοκή ζει και βασιλεύει...

Η Ιστορία, όμως, δεν αλλάζει κι αυτή είναι πικρή για τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα από το 1974 μέχρι το 2015 και τα οποία έχουν ποινικό μητρώο. Οι ποινικές διώξεις στους ταμίες τους για τα θαλασσοδάνειά τους αποτελούν μόνο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς αντιμετώπισαν το δημόσιο ταμείο και την άσκηση της εξουσίας ως λάφυρα πλουτισμού κομματικών μηχανισμών και μεμονωμένων ατόμων. Γι' αυτό κι όσα και να καταλογίζουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στο ΣΥΡΙΖΑ- όχι όλα αβάσιμα- στην περίπτωσή τους ταιριάζει γάντι το "κοίτα ποιος μιλάει"...

Οι εκλογές τού 2019 σηματοδοτούν την επικύρωση του τέλους των ψευδαισθήσεων, σε αντίθεση με το 2015 όταν η οργή και η ελπίδα μπορούσαν πολύ εύκολα να προσδιοριστούν κομματικά. Φέτος ψηφίζουμε το μη χείρον βέλτιστον, όπως ο καθένας το αντιλαμβάνεται αυτό.

Επομένως, η επιδιωκόμενη, για διαφορετικούς λόγους για τον καθένα τους, πόλωση που καλλιεργούν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ δεν αφορά πραγματικά διλήμματα, αλλά δίψα για παραμονή ή ανακατάληψη της εξουσίας. Γι' αυτό και είναι μια εκλογική μάχη που θα ήταν άσκοπο να διχάσει τους πολίτες προκειμένου οι νομενκλατούρες να ξαναμοιράσουν οφίτσια...

Ο μπαμπούλας του Χίτλερ δεν είναι πλέον αρκετός...

Η Ευρώπη φοβάται, τουλάχιστον στα λόγια, την άνοδο της ακροδεξιάς, αλλά κάνει ό,τι μπορεί, κυρίως με την υποβάθμιση της δημοκρατίας και της ποιότητας ζωής των πολιτών της, προκειμένου να την καταστήσει πρώτη δύναμη στις ευρωεκλογές. Φοβάμαι, μάλιστα, πως η επίκληση των δεινών που έφερε ιστορικά ο φασισμός μόνο αρκετός δεν είναι για να περιοριστεί.

Κι αυτό γιατί και οι περισσότεροι που ψηφίζουν τους σημερινούς φασίστες σιχαίνονται τον Χίτλερ, τον Μουσολίνι ή τον Φράνκο. Γνωρίζουν την ιστορία, αλλά γνωρίζουν πολύ καλύτερα και το παρόν κι αυτό είναι που τους απογοητεύει περισσότερο και τους οδηγεί στις αγκάλες των σύγχρονων τεράτων...

Στην Ελλάδα, πάλι, η κυβέρνηση της Αριστεράς από δύναμη ελπίδας πριν τέσσερα μόλις χρόνια έχει μετατραπεί σε έναν αλλοπρόσαλλο θίασο που μπορεί να υποστηρίξει πως η Γη είναι τετράγωνη αν αυτό εξυπηρετεί τις προεκλογικές της σκοπιμότητες και πολιτεύεται πλέον ανοιχτά με το δόγμα "κι εσείς βασανίζατε τους μαύρους". Γιατί τι άλλο είναι η υπεράσπιση Πολάκη με επιχειρήματα για τα θαλασσοδάνεια του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, τις εξωχώριες εταιρείες και τις λίστες φοροδιαφυγής- σημειωτέον, δεν έχω δει ούτε έναν να μπαίνει φυλακή για όλα αυτά μολονότι ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνά από το 2015- τα οποία φυσικά και ξέρουν οι πολίτες και ήταν ένας από τους λόγους που έφεραν για πρώτη φορά την Αριστερά στην εξουσία; Ο Αλ. Τσίπρας δεν μπορεί να πάει στις εκλογές με προμετωπίδα του τη μάχη κατά τής διαπλοκής και της διαφθοράς γιατί και η κυβέρνησή του δεν είναι πλέον αθώα του αίματος, έστω κι αν δεν έχει προλάβει να διαπλακεί και διαφθαρεί στο βαθμό που συνέβη με ΠΑΣΟΚ- ΝΔ...

Με όσα συμβαίνουν πολύ φοβάμαι πως ακόμα κι αν σύντομα οι μέσοι Έλληνες βγουν από τη μέγγενη της χρεοκοπίας, αυτή δεν θα αργήσει να επιστρέψει στη ζωή μας, είτε αυτό θα γίνει σε δέκα είτε σε 20 χρόνια. Το κομματικό μας σύστημα, το οποίο αποτελεί ασφαλή αντανάκλαση της κοινωνίας μας, πολιτεύεται με τον ίδιο τρόπο που μας οδήγησε στα μνημόνια κι από πουθενά δεν προκύπτει μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση. Ο Π. Πολάκης δεν αποτελεί ένα στιγμιαίο λάθος ή ένα παροδικό φαινόμενο, είναι απλώς η ακραία έκφραση του μέτριου που μπερδεύει τον ίσκιο με το μπόι του κι εξακολουθεί να κυβερνά την Ελλάδα...

Οι "μεταρρυθμιστές" έχουν χρέη και πληρώνουν με φιλιά...

Το κεντρικό αφήγημα με το οποίο επιβλήθηκαν στην ελληνική κοινωνία τα μνημόνια ήταν πως οι Έλληνες έζησαν για πολύ καιρό πάνω από τις δυνάμεις τους και γι' αυτό έπρεπε να τιμωρηθούν. Ήταν η μισή αλήθεια πάνω στην οποία βασίστηκαν πολιτικές οι οποίες δεν είχαν καμία σχέση με την κοινωνική δικαιοσύνη. Πέρασαν σχεδόν εφτά χρόνια μνημονίων κι ένα πόρισμα εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για τα θαλασσοδάνεια των κομμάτων και των ΜΜΕ για να επιβεβαιωθεί και η άλλη μισή αλήθεια, η πλέον οδυνηρή για το σύστημα εξουσίας που κατέρρευσε τον Ιανουάριο του 2015: πως, δηλαδή, κόμματα, ΜΜΕ και τράπεζες έζησαν και πλούτισαν κι αυτά πάνω από τις δυνάμεις τους και η ευθύνη τους είναι πολύ μεγαλύτερη αφού το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, τα "Νέα" και το "Πρώτο Θέμα", η Alpha Bank και η Πειραιώς δεν είχαν την ίδια πρόσβαση στη λήψη αποφάσεων με τον Μήτσο από την Κοκκινιά που δανείστηκε πάνω από τις δυνάμεις του για να αγοράσει ένα σπίτι για την οικογένειά του...

Ναι, υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι που είναι ανίκανοι ή δίχως αντικείμενο εργασίας. Ο ικανός και χρήσιμος δημόσιος ή ιδιωτικός υπάλληλος έχει κάθε δικαίωμα να ζητήσει τα ρέστα από το κράτος που πληρώνει αχρείαστους τεμπέληδες. Όχι, όμως, κι ο άθλιος Κούλης, το κόμμα τού οποίου χρωστά 220.000.000 ευρώ, τα οποία θα πληρώσει μετά από εκατοντάδες χρόνια εκτός αν για την αξιωματική αντιπολίτευση γίνει αποδεκτό αυτό που η ίδια αποτάσσεται για το έθνος, το "κούρεμα" δηλαδή του χρέους της...

Κι ο ίδιος ο πρόεδρός της συμφώνησε σε διακανονισμό για δάνειό του για τον "Κήρυκα Χανίων" μόνο όταν έγινε γνωστό στο πανελλήνιο ότι επί 11 χρόνια δεν είχε πληρώσει ούτε ευρώ και, μάλιστα, με το διακανονισμό θα πληρώνει πενταροδεκάρες μέχρι την τελευταία δόση των 649.000 ευρώ την οποία ευελπιστεί να μην πληρώσει γιατί τότε προσδοκά πως θα είναι πρωθυπουργός, όπως και τα βεβαιωμένα 554.000 ευρώ για κατασκευή κτιρίου που δεν κατασκευάστηκε ποτέ ...

Παρόμοια, φυσικά, ισχύουν και για το ΠΑΣΟΚ και για τους Αναστασιάδηδες, τους Ψυχάρηδες κι όλους τους άλλους εκδότες που με θαλασσοδάνεια έφτιαξαν αμύθητες περιουσίες κι όταν η χώρα κατέρρευσε έδειχναν με το δάχτυλο τον ηλεκτρολόγο που δεν έκοβε αποδείξεις ως τον μεγάλο ένοχο. Βεβαίως και φταίει ο ηλεκτρολόγος, μόνο που ο ίδιος δεν εισέπραξε ποτέ 200.000.000 ευρώ δανεικά κι αγύριστα από τις τράπεζες όπως το ΠΑΣΟΚ ούτε έχτισε βίλα στο Πόρτο Χέλι όπως ο Στ. Ψυχάρης...

Με ποιο ηθικό παράστημα θα μπορέσει τώρα ο μόνιμος υβριστής τής Αριστεράς Θ. Πάγκαλος να επαναλάβει το "μαζί τα φάγαμε" όταν πλέον και οι αριθμοί τον γελοιοποιούν; Κι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει σκελετούς στη ντουλάπα του- λέγε με Καλογρίτσα- μόνο που την ηθική νομιμοποίηση για να τους βγάλουν στο φως τής ημέρας δεν τη διαθέτουν εκείνοι που οι δικοί τους σκελετοί καλύπτουν ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα...

 

Βρες τον απατεώνα: μάγισσα, χαρτορίχτρα ή δημοσκόπος; Ο νικητής κερδίζει μπρελόκ ΝΔ...

Γιατί κατέρρευσαν τα οικονομικά τής ΝΔ μολονότι έχει δανειστεί σχεδόν 211.000.000 ευρώ δίνοντας ως εγγυήσεις σε διαφορετικές τράπεζες τις ίδιες μελλοντικές χρηματοδοτήσεις της από τον κρατικό προϋπολογισμό; Μα, γιατί δεν μπορεί να πουλά μπρελόκ κι άλλα είδη με το σήμα της, λες και πρόκειται για τη φανέλα τού Λίο Μέσι στη Μπαρτσελόνα που ο κόσμος θα τρέξει σαν τρελός για να αγοράσει αν του δοθεί αυτή η δυνατότητα. Κι όμως, τέτοια κωμικά επιχειρήματα ακούστηκαν από τον πρώην γενικό διευθυντή τής αξιωματικής αντιπολίτευσης κατά την παρουσία του στην εξεταστική επιτροπή τής Βουλής για τα θαλασσοδάνεια των κομμάτων...

Την ίδια ώρα, δημοσκοπική εταιρεία που είχε προβλέψει απειροελάχιστο προβάδισμα του "όχι" δύο ημέρες πριν το δημοψήφισμα εκτόξευσε τη διαφορά υπέρ τής ΝΔ στις 24 μονάδες με τα ποσοστά των κομμάτων να φτάνουν το 100%, αλλά να υπάρχει κι ένα 30% αδιευκρίνιστης ψήφου, σύνολο δηλαδή 130%! Ομολογώ ότι οι γνώσεις μου στα μαθηματικά και στη στατιστική είναι ισχνές για να γίνω ένας καλός γενικός διευθυντής κόμματος εξουσίας ή δημοσκόπος. Τουλάχιστον, ωστόσο, δεν είμαι ένας απατεώνας που καμώνεται πως ξέρει από αριθμούς ή τους χρησιμοποιεί όπως γουστάρουν οι πελάτες του...

Η κυβέρνηση είχε υποσχεθεί μετά από το νέο βατερλό των δημοσκοπικών εταιρειών στις εκλογές τού Σεπτεμβρίου 2015 πως θα επέβαλλε κανόνες στο χώρο. Προφανώς η ρύθμιση του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου, η οποία αποδεικνύεται πολύ δύσκολη υπόθεση λόγω των τεράστιων συμφερόντων που εμπλέκονται, οφείλει να είναι προτεραιότητα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει πως πρέπει να καθυστερήσει και η ρύθμιση του χώρου των δημοσκοπικών εταιρειών, οι οποίες είναι λιγότερο αξιόπιστες κι από καφετζού ή τσιγγάνα που σου διαβάζει το χέρι στην Ομόνοια. Αντιλαμβάνομαι φυσικά ότι αν κι όταν ξεκινήσει κι αυτή η προσπάθεια ο άθλιος Κούλης και η κομπανία του θα αρχίσουν το δικό τους ανένδοτο υπέρ των δημοσκοπικών εταιρειών- άλλωστε ο στενός συνεργάτης του Τ. Θεοδωρικάκος είναι συνδιοκτήτης μίας από αυτές- με επιχειρήματα όπως η δήθεν αθέμιτη παρέμβαση της κυβέρνησης στην ελεύθερη αγορά και, βεβαίως, η ανάγκη προστασίας των θέσεων εργασίας...

Ο πρόεδρος της ΝΔ θα συνεχίσει τα μαθήματα ηθικής την ίδια στιγμή που το κόμμα του δεν θα αποπληρώσει τα χρωστούμενά του σε λιγότερο από έναν αιώνα ακόμα κι αν καταβάλλει στις τράπεζες το σύνολο της κρατικής του χρηματοδότησης. Ο ίδιος, εξάλλου, δεν έχει αποπληρώσει- για την ακρίβεια δεν είχε δώσει πίσω ούτε ευρώ και μπήκε σε διαδικασία ρύθμισης όταν προηγήθηκαν τα δημοσιεύματα- σε προσωπικό επίπεδο δάνειο που είχε λάβει για τον "Κήρυκα Χανίων". Έτσι είναι, όμως, παντού οι νεοφιλελεύθεροι: κρατιστές και μπαταχτσήδες όταν πρόκειται για το ευρύτερο ατομικό τους συμφέρον και υπέρμαχοι της αρρύθμιστης αγοράς όταν οι συνέπειές της αφορούν άλλους κι όχι τους ίδιους και τους νταβατζήδες τους...