Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Αν οι "τροϊκανοί" είναι σοφοί, προτιμώ τους χαζούς...


Ξέρετε αυτό που λέγεται ανεκδοτολογικά, πως ο αστυνομικός και το μπουζούκι είναι όργανα, άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι. Αυτήν τη...μη λογική ακολουθεί και η τρόικα, ανάμεσα σε άλλα ζητήματα και σε εκείνο των μισθών. Αν ήμουν νεοζηλανδός και με ρωτούσαν για το 13ο και το 14ο μισθό των ελλήνων θα εξεγειρόμουν με αυτούς τους τεμπέληδες που χρεοκόπησαν, αλλά επιτρέπουν στον εαυτό τους τέτοιες πολυτέλειες. Επειδή, όμως, δε ζω στο μακρινό Ουέλιγκτον, αλλά στην...κοντινότατη Αθήνα είμαι σε θέση να γνωρίζω πως οι μισθοί στο Ελλαδιστάν δεν έχουν καμιά σχέση με εκείνους σε άλλες προηγμένες χώρες. Γι' αυτό κι ο 13ος κι ο 14ος μισθός δεν είναι μπόνους για τον έλληνα εργαζόμενο, αλλά ανάγκη...
Φαίνεται, όμως, πως μολονότι οι "τροϊκανοί" πηγαινοέρχονται στην Ελλάδα ενάμισι χρόνο τώρα είτε εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα κι όχι εκείνα των ελλήνων, είτε δεν έχουν ενημερωθεί όπως θα έπρεπε από τους συνομιλητές τους, είτε, τόσο απλά, τα πτυχία από τα καλύτερα πανεπιστήμια δε δίνονται πάντοτε και στα φωτεινότερα μυαλά! Σε διαφορετική περίπτωση θα είχαν αντιληφθεί ότι οι έλληνες έχουν να πάρουν πραγματικές αυξήσεις από τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Από τότε το βιοτικό επίπεδο των μισθωτών ανέβηκε κυρίως χάρη στην αύξηση του δανεισμού τους, η οποία αύξηση του δανεισμού, για να μην ξεχνιόμαστε, έφερε και τα εμπορικά πλεονάσματα των δανειστών μας που τώρα παριστάνουν τους ανήξερους...
Από τη στιγμή που όλα γίνονται στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, υπάρχουν κι άλλες λύσεις πέρα από τη μείωση των μισθών σε επίπεδο Βουλγαρίας και Ρουμανίας. Δεν θα σταθώ μόνο, για παράδειγμα, στην καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς, αλλά στο ουσιωδέστερο: η ανταγωνιστικότητα αυξάνεται κι όταν οι εργαζόμενοι αισθάνονται πως ο πλούτος που παράγουν δεν πηγαίνει σε τσέπες άλλων, αλλά στις δικές τους. Φανταστείτε τον εαυτό σας πόσο πιο παραγωγικός θα ήταν, αν ξέρατε πως οι πωλήσεις από το προϊόν της εργασίας σας θα κατάληγε στον οικογενειακό σας προϋπολογισμό. Με λίγα λόγια, η ανταγωνιστικότητα, η "ευελφάλεια" όπως την ονομάζει σε άπταιστα...νεοταξίτικα η Α. Διαμαντοπούλου, είναι μια έννοια που γέννησε ο νεοφιλελευθερισμός, αλλά μπορούν να αξιοποιήσουν οι λαοί παίρνοντας στα χέρια τους τα μέσα παραγωγής...

Δεν υπάρχουν σχόλια: