Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

"Για ένα πουκάμισο αδειανό"...



Λεφτά, χρήματα, ευρώ, δολάρια, τάλαρα, μπικικίνια! Πείτε το όπως θέλετε, αλλά η ουσία είναι μία: οι άνθρωποι βασανίζονται διαχρονικά για κάτι που δεν είναι στοιχειό της φύσης, δεν είναι σεισμός για παράδειγμα ή τυφώνας, αλλά ανθρώπινη εφεύρεση για να κάνει τη ζωή τους ευκολότερη και κατάληξε να δημιουργεί τεράστιες ανισότητες χωρίς κανένα ίχνος κοινωνικής δικαιοσύνης. Και το τραγικότερο; Ο πλανήτης έχει αιματοκυλιστεί κι εξακολουθεί να αιματοκυλιέται για ένα κομμάτι χαρτί, για "ένα πουκάμισο αδειανό" που έγραφε κι ο Σεφέρης, το οποίο καίγεται γρηγορότερα κι από όσο η ματαιοδοξία όσων το κατέχουν...

Την ώρα που οι γερμανοί, με τη συνδρομή των κρατών-λακέδων τους, δεν θα ησυχάσουν αν δε δουν και τον τελευταίο έλληνα να αμείβεται με 300 ευρώ ή να προσφέρει την εργασία του "εθελοντικώς" στο Αουσβιτς ή στο Νταχάου, υπάρχουν άνθρωποι σε αυτήν τη χώρα οι οποίοι φτάνουν ακόμα και σε αυτήν τη δειλή-γενναία πράξη της αυτοκτονίας γιατί δε μπορούν να συντηρήσουν τον εαυτό τους και την οικογένειά τους. Συγκλονίζει το απονεννοημένο διάβημα 39χρονης μητέρας δύο παιδιών στην Καστοριά ή τουλάχιστον θα έπρεπε να συγκλονίζει εκείνους που λαμβάνουν αποφάσεις μόνο με βάση αριθμούς και τα κέρδη τα οποία προκύπτουν από αυτούς. Με ποιό ηθικό παράστημα θα μπορούσαν να σταθούν ο τραπεζιτάρχης Παπαδήμιος, το μπουλντόγκ Βενιζέλος και η Αδόλφα Μέρκελ μπροστά στα παιδιά αυτής της γυναίκας και να τους έλεγαν πως η μητέρα τους, όπως και οι υπόλοιποι έλληνες, έπρεπε να κάνουν θυσίες για να σωθεί η Ελλάδα κι εκείνα ύστερα από δεκαετίες να ζουν απαλλαγμένα από χρέη κι ελλείμματα; Πόσο ακόμα θα φουσκώνουμε τα "πανιά" της στατιστικής και θα πετάμε στην τρικυμισμένη θάλασσα την ευαισθησία;...

"Ποιός είναι αυτός ο Σόιμπλε", έφτασε να αναρωτηθεί ακόμα κι ο Πρόεδρος της Ολιγαρχίας που πρώτα έψεγε το λαό γιατί δεν τον άφησε να απολαύσει μια εθνική φιέστα και τώρα παριστάνει το συμπάσχοντα παραιτούμενος από τον παχυλότατο μισθό του, τον οποίο λάμβανε μέχρι τώρα για να καταθέτει στεφάνια και την ψυχή του στο διάβολο. Ωραία όλα αυτά κ. Παπούλια και θα ληφθούν υπόψη ως ελαφρυντικά στη δίκη στην οποία θα είστε κατηγορούμενος και στην οποία αμείλικτος δικαστής θα είναι η ιστορία. Ωστόσο, συνεχίζετε να εκπροσωπείτε ένα πολιτικό-επιχειρηματικό σύστημα το οποίο επέτρεψε με την ανικανότητα και την εθελοδουλία του να "μπουν στην Πόλη οι οχτροί". Σε αυτές τις περιπτώσεις οι σαμουράι είναι εκείνοι που είχαν βρει την πιο έντιμη λύση...

Δεν υπάρχουν σχόλια: