Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

Πώς θα είναι το 2013; Οπως το φτιάξουμε...

Πώς θα είναι το 2013; Αφήνω τις ευχές για "τελευταία χρονιά τής κρίσης" στους πολιτικούς και στους κάθε είδους αγύρτες και σας απαντώ με πάσα ειλικρίνεια: δεν έχω ιδέα! Στο χέρι μας είναι, πάντως, το έτος που ξεκινά σε λίγες ημέρες να είναι καλύτερο από το προηγούμενο και δε στέκομαι μόνο στην αλλαγή κυβέρνησης, η οποία είναι εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση προκειμένου αυτό να επιτευχθεί. Ωστόσο, ακόμα κι αν ανέλθει στην εξουσία μια κυβέρνηση με τις αγνότερες των προθέσεων για την πλειονότητα του ελληνικού λαού, δεν θα κατορθώσει τίποτα αν δε στηρίζεται σε μια αποφασισμένη για ρήξεις κοινωνία. Εχει "μαλλιάσει" το πληκτρολόγιό μου να γράφει πως δεν θα ψηφίσω μια κυβέρνηση της Αριστεράς γιατί θεωρώ τον "cool Αλέξη" καλύτερο διαπραγματευτή από την τρόικα εσωτερικού. Δεν περιμένω από "μεσσίες" να κάνουν τη δουλειά για εμένα που θα κάθομαι αναπευτικά στην πολυθρόνα μου περιμένοντας είτε τη σωτηρία, είτε το τέλος τού κόσμου. Επιλέγω πολιτικές που στοχοθετούν την κοινωνική δικαιοσύνη μέσω της αναδιανομής τού παραγόμενου πλούτου και της προσφοράς ίσων ευκαιριών για την παραγωγή νέου. Κι αν οι ηγέτες που θα επιλεγούν για να τις εφαρμόσουν, φανούν ανάξιοι των περιστάσεων θα φταίω κι εγώ γιατί δεν θα τους έχω πιέσει όσο θα έπρεπε...
Ο Αντ. Σαχλαμαράς, ο Β. Βενιζέλος κι ο Φ. Κουρέλης έχουν κάνει την επιλογή τους: έχουν πάει στον "ιππόδρομο" κι έχουν ποντάρει όλα τα λεφτά τους στο "άλογο" Ανγκ. Μέρκελ. Αν οι πολιτικές που επιβάλλει η καγκελάριος της Γερμανίας φέρουν αποτελέσματα, έστω και υπό τη μορφή των "ψίχουλων" σε έναν πεινασμένο λαό, θα μπορούν να πείσουν, μέσω του επικοινωνιακού μηχανισμού τους, το πόπολο πως βγαίνουμε από την άβυσσο. Αν, όμως, κάτι που είναι δυστυχώς και το πιθανότερο σενάριο, οι πολιτικές Μέρκελ παρατείνουν την ύφεση στην Ελλάδα και τη μεταδώσουν ραγδαίως και σε πολλές άλλες χώρες τής ευρωζώνης τότε όχι μόνο η τρόικα εσωτερικού δεν θα έχει στον ήλιο μοίρα, αλλά πολύ δύσκολα και η καγκελάριος θα βρίσκεται στο πόστο της μετά από τις γερμανικές βουλευτικές εκλογές τού φθινοπώρου. Με τα ίδια μυαλά σε ένα χρόνο από τώρα όχι μόνο η Ελλάδα, αλλά ούτε και η Γερμανία θα είναι αυτή που γνωρίζουμε σήμερα...
Θέλετε την ευχή μου για το 2013; Αγώνας, αγώνας και, πάλι, αγώνας. Οσοι τον θεωρούν μάταιο, ας κατεβάσουν τις ασπίδες τους, ας δέσουν μια πέτρα στα πόδια τους κι ας αυτοκτονήσουν μια ώρα αρχύτερα! Αν εκτιμάτε πως η παραίνεσή μου είναι απάνθρωπη, σκεφτείτε πόσο πιο πολύ απάνθρωπο είναι οι λακέδες, οι κιοτήδες, οι μετρημένοι ρεαλιστές και οι ωχαδερφιστές να μεταδίδουν τη χυδαία νόσο τους και σε εκείνους που δεν είναι διατεθειμένοι να καταθέσουν τα όπλα κι επιμένουν να παλεύουν ακόμα κι αν στο τέλος ηττηθούν. Αυτή η χώρα μάς χωρά όλους και θα μπορούσαμε να ζούμε ειρηνικώς σε αυτή. Αν κάποιοι όμως επιμένουν να τρώνε μέχρι σκασμού κι από τις "πίτες" των άλλων, τότε με αυτούς τους ανθρώπους βρίσκομαι σε πόλεμο κι ας μας συνδέουν ή ίδια υπηκοότητα ή η ίδια γλώσσα. Σε αυτόν τον ταξικό πόλεμο που έχει ήδη ξεσπάσει με ενώνουν πολύ περισσότερα με το Μοχάμεντ από την Αίγυπτο παρά με τη Γ. Αγγελοπούλου από τη Φιλοθέη. Και για τους "ελληναράδες" που θα σπεύσουν να με λοιδορήσουν, τους ξεκαθαρίζω ότι είναι ακριβώς η μεγάλη αγάπη για την πατρίδα μου που με κάνει να θέλω ο πλούτος της να μη χαραμίζεται σε μια δράκα απάτριδων κεφαλαιοκρατών οι οποίοι κερδοσκοπούν με τον πόνο τής συντριπτικής πλειονότητας των ελλήνων...
Υ.Γ. Καλή χρονιά σε όλους, ραντεβού τη Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου!   

Δεν υπάρχουν σχόλια: