Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

Ολες οι αποστασίες εδώ πληρώνονται Αντώνη μου...

Το να καταγγέλλει ο Αντ. Σαχλαμαράς, μέσω των μίντια της διαπλοκής, τον Αλ. Τσίπρα για αποστασία είναι σα να κατηγορεί ο Χάνιμπαλ Λέκτερ κάποιον άλλο για κανιβαλισμό. Βεβαίως σε αυτήν τη χώρα, οι πολίτες τής οποίας υποφέρουν από συλλογικό Αλτσχάιμερ, ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει και να γίνεται πιστευτός. Καλώ, όμως, τον πρωθυπουργό να κάνει μια σύγκριση των δικών του κινήσεων, πριν μια 20ετία περίπου όταν ανάτρεπε τον Κ. Μητσοτάκη, με αυτό που κάνει σήμερα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Αν ο Αντ. Σαχλαμαράς έχει έστω ενδείξεις πως ο αρχηγός τής αξιωματικής αντιπολίτευσης χρηματοδοτείται από διαπλεκόμενα συμφέροντα κι αυτός με τη σειρά του δωροδοκεί βουλευτές τής ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για να ρίξουν την κυβέρνηση ας τις φέρει στο φως τής ημέρας. Σε διαφορετική περίπτωση του υπενθυμίζω πως στο σπίτι τού κρεμασμένου το θεωρούν ντροπή να μιλούν για σκοινί...

Το σημερινό πρωτοσέλιδο των "ΝΕΩΝ", του γνωστού δημοσιογραφικού συγκροτήματος με δεκαετίες παράδοσης στους βυζαντινισμούς, αποδεικνύει τον πανικό στον οποίο έχει περιέλθει η κυβερνητική πλειοψηφία, η οποία αναζητά μια ηρωική έξοδο. Σαχλαμαράς-Βενιζέλος αντιλαμβάνονται ότι "the game is over", ότι είναι σχεδόν αδύνατο να πείσουν για τη μη λήψη νέων επώδυνων μέτρων από τη στιγμή που η πραγματική οικονομία βουλιάζει και οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις ουσίας παραμένουν καλά κλειδωμένες στο συρτάρι. Η πικρή αλήθεια είναι ότι (και) αυτή η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα που να ωφελήσει το λαό. Ακόμα και το πρωτογενές πλεόνασμα είναι μια φενάκη, αφού στηρίχθηκε στην άτυπη στάση πληρωμών τού Δημοσίου και στην περαιτέρω αφαίμαξη των λαϊκών εισοδημάτων, ενώ είναι φανερό πλέον ότι οι κυβερνώντες δεν έχουν τη διάθεση να συγκρουστούν στα σοβαρά με την τρόικα...

Η τελευταία ελπίδα των Σαχλαμαρά-Βενιζέλου και των νταβατζήδων τους φυσικά είναι τα μίντια της διαπλοκής, τα οποία στοχεύουν σε δύο κατευθύνσεις. Από τη μια πυροβολούν την τρόικα, με λαϊκίστικους χαρακτηρισμούς, για να πείσουν την ελληνική κοινή γνώμη ότι το εγχώριο πολιτικό κατεστημένο σταυρώνεται άδικα από τους δανειστές μολονότι είναι "καλό, γλυκό, έχει τις χάρες όλες" και κάνει και το "σκατό του παξιμάδι", που θα έλεγε κι ο Ιορδ. Τζαμτζής. Κι από την άλλη δαιμονοποιεί για μια ακόμα φορά την αξιωματική αντιπολίτευση, παρότι η τελευταία φαίνεται να ταυτίζεται το τελευταίο διάστημα με πολλές συμβατικές επιλογές που αντέκρουε πριν από τις εκλογές τού 2012, με προεξάρχουσα την εμμονή στην παραμονή στην ευρωζώνη ακόμα κι αν αυτή ολοκληρώσει την οικονομική γενοκτονία τού λαού...

Οπως κι αν έχει, αν υπάρξουν βουλευτές τής ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που καταψηφίσουν τα νέα μέτρα κι οδηγήσουν στην πτώση τής κυβέρνησης δεν θα ευθύνεται κάποιο σκοτεινό σχέδιο των αμερικανών, των ανακτόρων, του Σ. Κόκκαλη ή της Siemens. Κι αυτό κάνει πολλούς να αναρωτιούνται αν η δικαιοσύνη στην Ελλάδα φτάνει με καθυστέρηση περίπου 20 χρόνων. Τόσα περίπου χρειάστηκαν για να αποκαθηλωθεί ο ορίτζιναλ αποστάτης Κ. Μητσοτάκης από το πάλαι ποτέ πουλέν του Αντ. Σαχλαμαρά. Τόσα μάλλον θα απαιτηθούν για να πληρωθεί κι ο νυν πρωθυπουργός με το ίδιο νόμισμα...

 



Δεν υπάρχουν σχόλια: