Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

Βαγγέλη θυμήσου, στημένο πρωταθλητή σε θέλουν μόνο οι χαζοί σου...

Θα έπρεπε να έχω κατεβεί μόλις πριν λίγες ώρες από τον Αρη για να μην αντιλαμβάνομαι τους λόγους για τους οποίους η κοινή γνώμη είναι δυσαρεστημένη με τους πολιτικούς. Παραμερίζοντας, όχι γιατί το θεωρώ δευτερεύον αλλά γιατί δεν είναι της παρούσης, το γεγονός ότι αυτούς που τώρα βρίζουμε, γιαουρτώνουμε ή προπηλακίζουμε τους εκλέγαμε ξανά και ξανά μολονότι υποψιαζόμασταν τη φαυλότητά τους αλλά αδιαφορούσαμε μόνο και μόνο γιατί μας έκαναν διάφορες "εξυπηρετησούλες", θα ήμουν εκτός τόπου και χρόνου αν αισθανόμουν αν όχι ενθουσιασμένος, έστω ικανοποιημένος από το πολιτικό προσωπικό τής χώρας. Με ποιούς θέλουμε, όμως, να αντικαταστήσουμε τους φαύλους; Με ανθρώπους που έχουν να επιδείξουν πραγματικό έργο στον επαγγελματικό τους τομέα, δίχως να κινούνται υπογείως και οι οποίοι συνδυάζουν γνώση, εμπειρία, ικανότητες και διάθεση για προσφορά στα κοινά; Οχι βεβαίως, αυτούς άλλωστε δεν τους ξέρουμε καν γιατί τα μέσα ενημέρωσης κι εμείς οι ίδιοι περί άλλα τυρβάζουμε. Αφήστε που πολλοί από αυτούς έχουν ήδη πάρει ή ετοιμάζονται να πάρουν το δρόμο για την εξωτερική μετανάστευση. Οχι, θέλουμε να αντικαταστήσουμε τις μαριονέτες με αυτούς που τις κινούν και οι οποίοι αυτοπαρουσιάζονται, χάρη και στα μέσα ενημέρωσης που ελέγχουν, σαν το όμορφο καινούριο που θα πάρει την θέση τού αποκρουστικού παλιού παρόλο που είναι το ίδιο και το αυτό...

Σε αντίθεση με αρκετούς αριστερούς δεν μου αρέσει να δαιμονοποιώ την επιχειρηματικότητα. Αντιθέτως, η χώρα την έχει ανάγκη ώστε να ξεκολλήσει από το τέλμα. Αλίμονο, όμως, αν έχουμε ως πρότυπα τύπους όπως ο Β. Μαρινάκης ή ο Αχ. Μπέος, οι οποίοι τώρα επιθυμούν να ελέγξουν και δήμους, του Πειραιά και του Βόλου αντιστοίχως είτε με αχυράνθρωπους είτε οι ίδιοι προσωπικώς. Στο μυαλό μου ο υγιής επιχειρηματίας είναι αυτός που είτε δημιουργεί από την αρχή είτε εξελίσσει αυτό που κληρονόμησε, δίνοντας έμφαση στην έρευνα, στην καινοτομία, στην παραγωγή προϊόντων χρήσιμων για το κοινωνικό σύνολο. Σε καμία περίπτωση, πάντως, δεν ταυτίζω την υγιή επιχειρηματικότητα με τη μαφία, τα μπραβιλίκια, τις υπόγειες συναλλαγές, τα στησίματα, τις αρπαχτές κι οτιδήποτε άλλο θα έκανε ακόμα και τον Αλ Καπόνε ή τον Σ. Μπερλουσκόνι να ερυθριούν από ντροπή...

Κι εγώ αγαπάω τον Ολυμπιακό, αλλά δεν θα ψήφιζα για δήμαρχο Πειραιά κάποιον που έκανε ένα αναξιόπιστο πρωτάθλημα ακόμα πιο αναξιόπιστο. Τί αξία έχει, πέρα βεβαίως από τα φράγκα τού Τσάμπιονς Λιγκ για τα οποία γίνεται όλη η δουλειά, να βγαίνω πρώτος αν τρέχω μόνος μου ή πυροβολώ, όπως ο Σάσα Μπάρον Κοέν στην κωμωδία "Δικτάτορας", όποιον άλλον τρέχει στον ίδιο στίβο μαζί μου; Κι εγώ αγαπάω τον Βόλο, αλλά δεν θέλω για δήμαρχο της πόλης μου κάποιον που το βιογραφικό του θυμίζει Ντον Κορλεόνε των φτωχών. Πόσο πιο λούμπεν μπορούμε να γίνουμε αν, πικραμένοι όπως είμαστε από αυτούς που γνωρίζαμε ότι μας εξαπατούν αλλά που μας πετούσαν και κανένα κοκαλάκι, ψηφίζουμε τώρα με κριτήριο το να είναι ο Θρύλος αιώνιος πρωταθλητής άνευ αντπάλου κι ο Ολυμπιακός Βόλου να επιστρέψει στα στημένα "σαλόνια" τής Σούπερ Λίγκας; Με τέτοια μυαλά το βρίσκω, επίσης, απολύτως λογικό να μας κοροϊδεύουν στα μούτρα μας με πρωτογενή πλεονάσματα κι εξόδους στις αγορές. Οταν έχεις να κάνεις με πρόβατα είναι μεγάλος ο πειρασμός να χρησιμοποιείς τον μπαλτά...


 


Δεν υπάρχουν σχόλια: