Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Τέρμα πια με τις προβοκάτσιες...


Για κοιτάξτε τί "συμπτώσεις" μάς επιφυλάσσει η ζωή! Το Μάιο, με την κυβέρνηση να έχει μόλις υπογράψει την θανατική καταδίκη της χώρας με το μνημόνιο, πραγματοποιήθηκε μια από τις μεγαλύτερες, αν όχι η μεγαλύτερη, απεργιακές συγκεντρώσεις της τελευταίας δεκαετίας. Όλως "τυχαίως" τότε ήταν που δολοφονήθηκαν οι υπάλληλοι της Marfin από κάποιους "άγνωστους" για το ευρύ κοινό, αλλά πολύ γνωστούς για την αστυνομία...

Χθες, μετά την ψήφιση του πιο αντεργατικού νομοσχεδίου της μεταπολίτευσης, πραγματοποιήθηκε επίσης μια μεγαλειώδης πορεία. Κάτι, όμως, έπρεπε να γίνει για να αμαυρωθεί. Αυτήν τη φορά δεν επιλέχθηκε το σενάριο της δολοφονίας. Ακόμα και τα πιο νοσηρά μυαλά είχαν καταλάβει προφανώς ότι η κοινωνία θα εξεγειρόταν περισσότερο αν την έκαναν να ξανανιώσει κορόιδο.
Επιλέχθηκαν, όμως, ξανά οι γνωστοί άγνωστοι μπαχαλάκηδες που, επίσης όλως "τυχαίως", εμφανίζονται όταν οι συγκεντρώσεις είναι μεγάλου μεγέθους. Έγινε, επίσης, και η επίθεση σε βάρος του Κ. Χατζηδάκη, ενός από τους εντιμότερους δεξιούς πολιτικούς, ως "γαρνιτούρα" της καλά μελετημένης πλοκής. Παραδόξως έλειψε κάποιο "ντου" στη Βουλή. Μάλλον οι σεναριογράφοι θα το θεώρησαν "πασέ"...
"Ηθικό" επιμύθιο: "Μην τολμήσετε να αμφισβητήσετε ξανά την θεόσταλτη κυβέρνησή σας, που είναι διατεθειμένη να σώσει τους έλληνες και ξένους τραπεζίτες κι επιχειρηματίες (συγγνώμη, την...πατρίδα ήθελα να γράψω!) γι' αυτό κι ακολουθεί νεοφιλελεύθερα δόγματα. Διαπιστώσατε, άλλωστε, κι εσείς ότι εκείνοι που την αντιπολιτεύονται είναι βίαια ρεμάλια κι ανεύθυνοι λαϊκιστές". Απλώς θα υπενθυμίσω τη γνωστή ρήση του Λίνκολν: "Μπορείς να κοροϊδεύεις λίγους για πάντα και πολλούς για λίγο, αλλά ποτέ όλους για πάντα"...

Δεν υπάρχουν σχόλια: