Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2013

Μια "νέα Ελλάδα" τόσο, μα τόσο παλιά...

Είναι πολύ δύσκολο να μάθεις νέα κόλπα σε ένα γέρικο σκύλο. Παρόλα αυτά ο άνθρωπος εξακολουθεί να γηράσκει αεί διδασκόμενος. Αρκεί, όμως, να το θέλει γιατί σε διαφορετική περίπτωση μένει ίδιος κι απαράλλαχτος με τον παλιό κακό εαυτό του, αυτόν που είναι συνδεδεμένος με τη μετριότητα, τη διαφθορά, το συντηρητισμό, την οπισθοδρόμηση. Δυστυχώς ο Αντ. Σαχλαμαράς ανήκει στην τελευταία περίπτωση. Πίσω από τη δημόσια ρητορική του για "success story" και "νέες Ελλάδες" κρύβεται ο ίδιος πολιτικός που πριν από είκοσι χρόνια χρησιμοποιούσε κάποιες άλλες όμορφες λέξεις, όπως "υπέρβαση", προκειμένου να προπαγανδίσει εθνικιστικές και μισαλλόδοξες θέσεις που κάθε άλλο με την προοδευτικότητα συνδέονται. Ο σημερινός πρωθυπουργός είναι γνήσιο τέκνο ενός αυτιστικού πολιτικού συστήματος, το οποίο αναπαράγει τις ατέλειές του αλλάζοντας μόνο το ντεκόρ για να φαίνεται άφθαρτο...

Αν το φασιστικό κλείσιμο της ΕΡΤ θεωρείται διάθεση για "σπάσιμο  αβγών", τότε οι συνταγματάρχες που κατέβασαν τα τανκ στους δρόμους των Αθηνών θα έπρεπε να θεωρούνται ο φόβος κι ο τρόμος των πτηνοτρόφων. Ο Αντ. Σαχλαμαράς από την ημέρα που εκλέχθηκε πρόεδρος της ΝΔ, την οποία μια φορά κι έναν καιρό θεωρούσε ξεπερασμένη, δεν έχει σταματήσει να κάνει τη μια κωλοτούμπα μετά από την άλλη, δεμένος χειροπόδαρα από αμαρτίες τού παρελθόντος του κι από μικροκομματικές σκοπιμότητες: από αντιμνημονιακός έγινε μνημονιακότερος των μνημονιακών εν μια νυκτί, πριν καταλήξει στο δικό του αυθαίρετο συμπέρασμα πως έχει τελειώσει η συζήτηση περί μνημονίων. Το ισχυρίζεται, μάλιστα, τη στιγμή που η τρόικα βρίσκεται ήδη στην Αθήνα κι απαιτεί νέα μέτρα. Παράδοξο; Οχι, κυνικό όμως σίγουρα από έναν άνθρωπο που αν του το επιτρέψουμε θα μετατρέψει την Ελλάδα σε ένα νεκροταφείο ανθρώπινων ψυχών, στο οποίο δικαίωμα έκφρασης θα έχουν μόνο τα ζόμπι-ομοϊδεάτες του κι όπου όποιος δε συμφωνεί μαζί του ή έχει γεννηθεί στο εξωτερικό θα θεωρείται εθνικό μίασμα, μίζερος κι οτιδήποτε άλλο υβριστικό. Αυτή, όμως, δεν είναι νέα Ελλάδα. Είναι παλιά, πολύ παλιά και τόσο, μα τόσο αποκρουστική...

Δεν υπάρχουν σχόλια: