Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2015

Στο μπουρδέλο οι μόνοι παρθένοι είναι αυτοί που το επισκέπτονται για πρώτη φορά, κανείς άλλος...

Αν επιθυμεί κάποιος να δει πώς λειτουργεί η διαπλοκή χωρίς μασκαρέματα και πώς πολιτεύονται οι διάφοροι μεγαλοεπιχειρηματίες, για τους οποίους η πλειονότητα του λαού οφείλει να κάνει το σκατό της παξιμάδι προκειμένου να σταθούν όρθιοι σε αυτές τις δύσκολες εποχές και για να έχει και το πόπολο δουλειά, δεν έχει τίποτα καλύτερο να κάνει από το να παρακολουθήσει εκ του σύνεγγυς το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Αν στους υπόλοιπους τομείς η διαπλοκή φορά το σμόκιν και το προσωπείο τής φιλανθρωπίας και της φιλοπατρίας προκειμένου να πετυχαίνει αυτό που πραγματικά θέλει υπογείως και πίσω από κλειστές κουρτίνες, στη μπάλα δεν νιώθει την ανάγκη ούτε καν να κρατά τα προσχήματα. Ετσι κι αλλιώς στο ποδόσφαιρο αν κάποιος, για παράδειγμα, πετυχαίνει γκολ με το χέρι ή από θέση οφσάιντ έχουμε τόσες κάμερες πλέον στα γήπεδα που είναι σε θέση να το αντιληφθεί ο καθένας...

Στον αγωνιστικό χώρο δεν μπορείς να βαφτίζεις το κρέας ψάρι και τα μεγάλα λόγια είτε μετουσιώνονται σε σπουδαίες πράξεις είτε είσαι ανοιχτώς υπόλογος για την αποτυχία σου. Οι μαρινάκηδες, οι αλαφούζοι, οι μελισσανίδηδες ή οι σαββίδηδες, ωστόσο, έχουν στη διάθεσή τους κατευθυνόμενες ρυπαροφυλλάδες κι οπαδικούς στρατούς που τους επιτρέπουν να αλωνίζουν ελεύθερα, έχοντας το λαϊκό έρεισμα στο πλευρό τους. Πολλές φορές μάλιστα, τηρώντας κι αυτήν τη μαφιόζικη τακτική, αδικούν κατάφωρα ώστε να παραδειγματίζονται εκείνοι που τολμούν να υψώνουν ακόμα μπαϊράκι αντίστασης στην απόλυτη σήψη. Ετσι κι αλλιώς την επομένη η "ομαδάρα" θα δικαιωθεί από φανατισμένους, αργυρώνητους δημοσιογράφους κι από επαγγελματίες οπαδούς που έχουν στη διάθεσή τους και τηλεοπτικό βήμα για να σκεπάζουν με τα εμέσματά τους οποιαδήποτε φωνή λογικής...

Είχα πολύ καιρό να παρακολουθήσω αγώνα μεταξύ ελληνικών ομάδων κι αποφάσισα να κάνω την εξαίρεση με το ΑΕΚ-Ολυμπιακός. Αισθάνθηκα δικαιωμένος γιατί δεν είχα χάσει νωρίτερα κι άλλες ώρες από τη ζωή μου βλέποντας δύο ομάδες που όταν άλλαζαν μια μπαλιά μεταξύ τους αυτό αμέσως βαφτιζόταν οργανωμένη επίθεση για να έχουμε να λέμε, ένα διαιτητικό τρίο αδύναμο να σηκώσει το βάρος τής σύγκρουσης με τους πολυεκατομμυριούχους πάτρωνές του, μια μερίδα οπαδών για την οποία αν δεν νικά η "ομαδάρα" δεν υπάρχει νόημα να ολοκληρώνεται ένα ματς, αλλά κι επαγγελματίες παίκτες και προπονητές με συμπεριφορά χούλιγκαν. Περισσεύουν, άλλωστε, οι συγκρίσεις με αγώνες επιπέδου Champions League όπου κι εκεί οι διαιτητές κάνουν χοντρά λάθη, αλλά υπάρχουν κι ομαδάρες χωρίς εισαγωγικά και με όλα τα γράμματα κεφαλαία που αντεπεξέρχονται σε οποιαδήποτε δυσκολία. Θα σας παρακαλέσω, επίσης, να μην μου αρχίσετε επιχειρήματα του τύπου "δεν φταίει η κιτρινόμαυρη ομαδάρα, αλλά η ερυθρόλευκη, η πράσινη, η μαυρόασπρη ή η πορτοκαλοροδακινοβερικοκί που μας προκάλεσε". Τέτοιου είδους ρητορική μπορεί να την αποδεχθώ από ανήλικους, όχι όμως από ενήλικες οι οποίοι μάλιστα ασχολούνται επαγγελματικώς με τον αθλητισμό. Σε ένα μπουρδέλο οι μόνοι παρθένοι ενδεχομένως να είναι αυτοί που το επισκέπτονται για πρώτη φορά. Κανένας άλλος...

Για όλα αυτά και πολλά περισσότερα θα ζητούσα από τον υφυπουργό Αθλητισμού να διακόψει εδώ και τώρα το πρωτάθλημα της Super League και να απαιτήσει τη μη συμμετοχή των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα της επόμενης περιόδου. Το να διεξάγονται αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών είναι σαφώς ένα μέτρο προς τη σωστή κατεύθυνση και περισσότερο δρακόντειο από όσα άλλα έχουν εφαρμοστεί μέχρι σήμερα, αλλά δεν είναι αρκετό. Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι τόσο άρρωστο που αν δεν του κόψεις κάποιο "χέρι" ή "πόδι" δεν πρόκειται να επιβιώσει έτσι κι αλλιώς. Κάθε χρόνο απαξιώνεται όλο και περισσότερο και στο τέλος θα βλέπουμε εντελώς άδεια γήπεδα, ακόμα κι αν δεν υπάρχει σχετική άνωθεν απαγόρευση, στα οποία ο Β. Μαρινάκης θα πετά φωτοβολίδες στον Γ. Αλαφούζο, στον Δ. Μελισσανίδη και στον Ιβ. Σαββίδη και τούμπαλιν αφού δεν θα υπάρχει κανένας άλλος εκεί τριγύρω για να το κάνει...

Ο αριθμός των υγιών φιλάθλων, οι οποίοι δεν θέλουν νίκη πάση θυσία για να μην χάσει η "προεδράρα" τα εκατομμύρια του Champions League. αυξάνεται ημέρα με την ημέρα. Δεν ζούμε πλέον στην εποχή όπου βλέπαμε στην "Αθλητική Κυριακή" μερικές φάσεις από κάθε ματς τής Α' Εθνικής μίας φορά την εβδομάδα και ήμασταν ικανοποιημένοι για τη μπάλα που μας πρόσφεραν. Ορεξη να έχει κανείς και μπορεί με χίλιους δυο τρόπους να βλέπει κάθε ημέρα ματσάρες, οι οποίες φυσικά διεξάγονται σε άλλες χώρες. Γι' αυτό και Σταύρε Κοντονή οι συνθήκες για ολική ρήξη και στο χώρο τού ποδοσφαίρου είναι υπερώριμες. Κάνε μας με τις πρωτοβουλίες σου να μην μιλάμε για μια ακόμα χαμένη ευκαιρία για εξυγίανση...




Δεν υπάρχουν σχόλια: