Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2016

Σταύρε μου, εσύ με τόση εμπειρία από εκβιασμούς, από πότε έγινες τόσο τσαπατσούλης;...

Ούτε ένα καλό ρεπορτάζ μπορεί να στήσει η διαπλοκή, πέφτοντας σε λάθη τα οποία ένας πρωτοετής σπουδαστής δημιουργικής γραφής θα είχε φροντίσει να αποφύγει. Ο υπόδικος Ψυχάρης θέλει να μας πείσει ότι ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος απείλησε την εισαγγελέα Εφετών, Γ. Τσατάνη-σύζυγο στελέχους τής ΝΔ και μητέρα υποψήφιας βουλευτή τού ίδιου κόμματος-, η οποία υφάρπαξε δικογραφία που αφορά τον Ανδρ. Βγενόπουλο από την αρμόδια Εισαγγελία Διαφθοράς. Κι ανάμεσα σε όλα τα άλλα εμφανίζει αυτή την υποτίθεται Ελληνίδα Ντι Πιέτρο να συναντά τον αναπληρωτή υπουργό Δικαιοσύνης και να του εκφράζει παράπονα για δηλώσεις του για το δικαστικό παρακράτος-λες κι αυτό δεν υπάρχει και προσβλήθηκε η Γ. Τσατάνη- που όμως δεν είχε κάνει κατά την ημερομηνία συνάντησής τους αλλά αργότερα! Κάτι σαν ομηρικός αναχρονισμός επί το γελοιωδέστερο. Σταύρε μου, εσύ με τόση εμπειρία από εκβιασμούς, από πότε έγινες τόσο τσαπατσούλης; Τόση απελπισία πια;...

Υποτίθεται πως οι συριζαίοι, πέρα από όλα τα άλλα πρωτάκουστα για τη διαπλοκή, όπως για τη δημιουργία κομματικού κράτους, ευθύνονται και για το επίσης πρωτάκουστο καπέλωμα της δικαιοσύνης. Αυτά στην Ελλάδα δεν συνέβαιναν μέχρι να έρθει στα πράγματα ο ΣΥΡΙΖΑ. Τί σημασία έχει, για παράδειγμα, αν ούτε ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος ούτε ο προκάτοχός του Παναγιώτης Νικολούδης είναι συριζαίοι; Οι διαπλεκόμενοι δεν ενοχλούνται από την κομματική τους ταυτότητα αλλά από την εντιμότητά τους. Ασυνήθιστοι όντες σε εξονυχιστικούς ελέγχους λιστών φοροδιαφυγής, για παράδειγμα, σε πρόστιμα εκατομμυρίων ευρώ τα οποία πληρώνουν για να γλιτώσουν τα χειρότερα ή ακόμα και σε ποινικές διώξεις είναι λογικό να επιχειρούν να εξισώσουν στην κοινή γνώμη τις δικές τους αμαρτίες με αυτές της Αριστεράς...

Αρκεί, όμως, από μόνη της η επικαιρότητα για να καταδείξει την άβυσσο που χωρίζει τους δύο κόσμους.Το μεγαλύτερο "έγκλημα" της Αριστεράς αυτή την εβδομάδα, με βάση τα δημοσιεύματα των ίδιων των διαπλεκόμενων, ήταν ο διορισμός ως πρωθυπουργικού συμβούλου για τα social media ενός γραφικού τύπου με φτωχά ελληνικά, ο οποίος λατρεύει την Ελ. Μενεγάκη. Κωμικό; Αναμφίβολα, αλλά για βάλτε το στη ζυγαριά με το κύκλωμα δημοσιογράφων-εκβιαστών που βρισκόταν στο pay roll της ΝΔ, με την παραπομπή σε δίκη τού πρώην υπουργού της Χρ. Μαρκογιαννάκη που προστάτευε τους νταήδες δολοφόνους τού Βαγγέλη Γιακουμάκη και, φυσικά, με τη χυδαία επίθεση του ΔΟΛ. Δεν πιστεύω να αναρωτιέστε προς τα πού θα γείρει η πλάστιγγα. Ακόμα περιμένω, εξάλλου, από τον Κούλη να μας δώσει μια εξήγηση για όλα αυτά, έστω και ψεύτικη, όπως βεβαίως και για τους χειρισμούς τής κυβέρνησης Σαμαρά όσον αφορά τη λίστα Μπόργιανς. Τί έχει το παιδί και δεν μιλά; Μήπως εκβιάζεται στο εσωτερικό τού κόμματός του από εκείνους που τον έκαναν αρχηγό;...

Η διαπλοκή γνωρίζει ότι η διαφθορά δεν είναι το προνομιακό για την ίδια πεδίο αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση. Κι αυτό όχι γιατί και σε αυτή την κυβέρνηση δεν έχουν διαμορφώσει συμμαχίες με επιχειρηματικούς παράγοντες, αλλά γιατί αυτές στηρίζονται στην αρχή "ο εχθρός τού εχθρού μου είναι φίλος μου" και στο ότι κανένας καλός σκακιστής δεν ανοίγει πολλά μέτωπα ταυτοχρόνως. Κυνικό; Ενδεχομένως, αλλά όποιος πιστεύει ότι η πολιτική ασκείται με όρους ενός αγγελικού κόσμου που δεν υφίσταται μπορεί να κρατηθεί άμωμος παρακολουθώντας το ματς από την εξέδρα, ωστόσο σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να το συνδιαμορφώσει, κάνοντάς το τουλάχιστον δικαιότερο. Όπως κι αν έχει, ο Στ. Ψυχάρης και οι όμοιοί του θα όφειλαν να γνωρίζουν ότι στο σπίτι τού κρεμασμένου δεν μιλούν για σκοινί. Μόνο που η απελπισία τους είναι πλέον τόσο φανερή ώστε αντιδρούν σπασμωδικώς, όπως ένα πληγωμένο θηρίο που ξεψυχά και το οποίο γίνεται πιο επικίνδυνο από ποτέ. Και το τελευταίο ιδίως ας το έχουν γνώση οι φύλακες...



Δεν υπάρχουν σχόλια: