Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018

Δεξιός και χριστιανικός πατριωτισμός από τα Jumbo...

Είναι πατριώτες μόνο οι δεξιοί κι όσοι πιστεύουν στον θεό; Αν συνέβαινε αυτό, τότε δεν θα υπήρχε εξήγηση για τις απανωτές χρεοκοπίες που έζησε η χώρα εξαιτίας κυβερνήσεων που είτε ήταν δεξιές είτε συμμετείχαν σε αυτές ως επί το πλείστον άνθρωποι που έχουν εμπιστοσύνη στη βασιλεία των ουρανών...

Αν, για παράδειγμα, ο Αλ. Τσίπρας είναι εθνικός μειοδότης γιατί συναινεί σε σύνθετη ονομασία για την ΠΓΔΜ, τότε τι είναι ο Κ. Μητσοτάκης που χρηματιζόταν επί χρόνια από γερμανική εταιρεία, ο Π. Ψωμιάδης που έχει καθαιρεθεί από το αξίωμά του κι έχει καταδικαστεί από την ελληνική δικαιοσύνη για εξυπηρετήσεις σε κολλητούς, όπως κι ο Γ. Καρατζαφέρης για το πόθεν έσχες του; Είναι περισσότερο Έλληνας από τον Νίκο Κοτζιά ο Αδ. Γεωργιάδης ή ο Μ. Βορίδης, μέχρι πρότινος υμνητές τής χούντας; ΄Ή, μήπως, πατριωτισμός σημαίνει αντισημιτισμός, όπως διδάσκει ο Κ. Πλεύρης και λοιποί, δεξιοί κατά τα άλλα και θεοσεβούμενοι, φασίστες; Φαντάζομαι, επίσης, πως οι συνταγματάρχες που πούλησαν την Κύπρο δεν ήταν κομμουνιστές...

Προσωπικώς δεν με ενδιαφέρει καθόλου κι αν ο βόρειος γείτονας αναγνωριστεί από όλο τον πλανήτη ως "Δημοκρατία της Μακεδονίας", μετονομάσει την πρωτεύουσά του σε Θεσσαλονίκη και προσθέσει στο Σύνταγμά του πως ο Αλέξανδρος Γ' ήταν γνωστός αλβανοσλάβος. Ο καθένας μας μπορεί να πιστεύει για τον εαυτό του ότι είναι ο ομορφότερος, εξυπνότερος και καλύτερος άνθρωπος που πέρασε από αυτήν την πλάση...

Αλίμονο, όμως, αν επιτρέψουμε σε φαύλους που επικαλούνται τα θεία, όπως οι διεφθαρμένοι πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων τούς οπαδούς τους, να καθορίζουν την εθνική μας πολιτική. Το έχουν κάνει, άλλωστε, πολλές φορές στο παρελθόν και "συνέπεσε" με τις μεγαλύτερες καταστροφές που έχει βιώσει ο ελληνισμός...

Για όλα αυτά και για πολλά ακόμα δεν επιτρέπω σε κανέναν να με αποκλείει από τη χορεία των πατριωτών γιατί είμαι αριστερός κι άθεος. Ναι, υπάρχουν διεθνιστές Αριστεροί οι οποίοι αγαπούν εξίσου όλο τον κόσμο και δεν θέλουν να περιορίζουν τη σκέψη τους από τεχνητά σύνορα. Ο γράφων τους συμμερίζεται, αλλά αισθάνεται ανίκανος να αγαπήσει εξίσου περισσότερες από μία πατρίδες, όπως δεν μπορεί να αγαπήσει περισσότερες από μία μητέρες...

Η πραγματική διαστροφή αρχίζει, ωστόσο, από τη στιγμή που πιστέψουμε ότι η μητέρα πατρίδα είναι καλύτερη από όλες τις άλλες, λες και κανένας άλλος σε αυτήν την οικουμένη δεν έχει παράξει και, πολύ περισσότερο, δεν συνεχίζει να παράγει πολιτισμό. Κι όταν, μάλιστα, αυτό το σύμπλεγμα- το οποίο συνδέεται απολύτως με την τύχη γιατί κανείς μας δεν επέλεξε να γεννηθεί από Έλληνες γονείς, απλώς έτυχε- συνδεθεί με την ταύτιση με μια συγκεκριμένη θρησκεία, σαν είμαστε ο μοναδικός κατά πλειοψηφία χριστιανός ορθόδοξος λαός στη Γη, τότε η μισαλλοδοξία μας έχει φτάσει στην κορύφωσή της κι από εκεί μπορεί να μας κατεβάσει μόνο κάποιος με σπουδές ψυχιατρικής...



    

Δεν υπάρχουν σχόλια: