Η ανθρωπότητα έκανε αιώνες για να καταλάβει πως η θανατική ποινή ούτε το έγκλημα περιορίζει ούτε δικαιοσύνη απονέμει, παρά μόνο αυτή των θηρίων. Και τώρα, βεβαίως, ισχύει σε ορισμένες χώρες αλλά το κοινό περί δικαίου αίσθημα έχει κάνει άλματα από την εποχή τής αυτοδικίας και του νόμου τής ζούγκλας ως κριτηρίου απονομής τού δικαίου. Το κράτος, άλλωστε, που σκοτώνει δεν είναι καλύτερο από τον εγκληματία που έχει πράξει το ίδιο...
Είναι, συνεπώς, ώριμη η συζήτηση και για το αν τα ισόβια θα πρέπει να είναι ισόβια, ανεξαρτήτως της φύσης τού αδικήματος που έχει τελεστεί. Ποιο αίσθημα δικαιοσύνης υπηρετείται με το να πεθαίνει κάποιος στη φυλακή, ιδίως αν έχει περάσει πολλά χρόνια πίσω από τα σίδερα και είναι μιας κάποιας ηλικίας; Κανένα άλλο παρά μόνο ο ποινικός λαϊκισμός από τον οποίο έχει υποφέρει πολύ αυτός ο τόπος. Μόνο που δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι η ετυμηγορία των μεσημεριανάδικων...
Σε αυτό το πλαίσιο, η 17Ν, οι εκτελεστές και οι ηθικοί αυτουργοί τους ήταν δολοφόνοι με όλη τη σημασία τής λέξης. Ο καπιταλισμός, άλλωστε, μάλλον ενισχυμένος βγήκε από τις πράξεις τους αφού απέκτησε και χαρακτηριστικά θύματος της σχεδόν τυφλής βίας. Έχουν περάσει, εξάλλου, δεκαετίες από τότε που ήταν προς απόδειξη αν η δολοφονία ενός τραπεζίτη μπορεί να σκοτώσει και το χρηματοπιστωτικό σύστημα ή ενός βιομήχανου το αστικό κράτος. Έχει αποδειχθεί και η ετυμηγορία δεν είναι και πολύ ενθαρρυντική για τους οπαδούς τού αστικού αντάρτικου...
Το μεγαλύτερο πρόβλημα με την επαναφυλάκιση Γιωτόπουλου, ωστόσο, είναι πως αποφασίστηκε κατόπιν εξόφθαλμης παρέμβασης της αμερικανικής κυβέρνησης. Θα μπορούσα να δεχθώ κάθε επιχείρημα υπέρ αυτής της απόφασης αν δεν ήταν απλώς δικαιολόγηση του καθεστώτος μπανανίας τού ελληνικού κράτους. Κι αν η Ουάσιγκτον διατάζει τη μεγαλύτερη ευθύνη έχει αυτός που εκτελεί αλλά κι εκείνοι στο πολιτικό σύστημα που σιωπούν και η σιωπή τους είναι εκκωφαντική κι εντελώς παράταιρη με τον πρότερο βίο τους...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου