Γιατί οι εκλογές είναι κι εθνική ανάγκη...

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν πλημμυρίσει τις τελευταίες ημέρες από σατιρικά μιμίδια με αφορμή το "Δεν Φοβόμαστε" των νεοδημοκρατών. Γιατί το κάνουμε; Είμαστε χαρούμενοι που μια γυναίκα σκοτώθηκε από μια δολοφονική επίθεση ανεγκέφαλων που πιστεύουν ότι θα τερματίσουν τον καπιταλισμό με γκαζάκια; Όχι, δεν το κάνουμε γι' αυτό, τουλάχιστον όχι οι περισσότεροι. Το κάνουμε γιατί όλο και πιο πολλοί μπορούμε πλέον να διακρίνουμε την υποκρισία μιας κυβέρνησης κι ενός κόμματος για τα οποία η ανθρώπινη ζωή κι αξιοπρέπεια μετράνε μόνο αν είναι χορηγοί τους ή διαθέτουν την ίδια κομματική ταυτότητα...

Ο Κ. Μητσοτάκης βρίσκεται σε αποδρομή. Θα βρισκόταν πολύ νωρίτερα αν υπήρχε μία αντιπολίτευση που να σέβεται το ρόλο της αντί για τον θεσμικό καθωσπρεπισμό, που δεν θα πυροβολούσε τα πόδια της και δεν θα αναλωνόταν σε προσωποκεντρικές μάχες. Η φυσική, όμως, είναι αδυσώπητη. Η τριβή φέρνει τη φθορά και η φθορά το τέλος... 

Έχουμε, ωστόσο, έναν τυχοδιώκτη πρωθυπουργό ο οποίος δεν θα διστάσει να παίξει παιχνίδια και με τον Τ. Ερντογάν για να διασωθεί. Παιχνίδια που μπορεί να είναι προσυνεννοημένα αλλά όταν δίνεις πίστη σε καιροσκόπους δεν αποκλείεται να καταλήξεις όπως ο αόρατος δικτάτορας Ιωαννίδης το 1974, ο οποίος είχε πιστέψει τις διαβεβαιώσεις των Αμερικανών ότι δεν θα γινόταν τουρκική εισβολή στην Κύπρο αν ανέτρεπε τον Μακάριο...

Φυσικά ελάχιστα με/μας ενδιαφέρει αν ο Κυριάκος καταλήξει ισόβια στη φυλακή πληρώνοντας για τα αμαρτήματά του. Το ζήτημα είναι όταν φτάσει η άγια ώρα τής αποχώρησής του η χώρα να μην έχει απωλέσει εδαφική κυριαρχία ή κυριαρχικά της δικαιώματα γιατί μια μυστική συμφωνία Μητσοτάκη- Ερντογάν θα έχει παραβιαστεί από την πλευρά τού σουλτάνου. Γι' αυτό και οι εκλογές όσο το δυνατό νωρίτερα δεν είναι μόνο λαϊκή ανάγκη. Είναι κι εθνική...