Τα φαντάσματα δεν εξαφανίζονται αν απλώς κλείνουμε τα μάτια μας σε αυτά ή, έστω, τα κλείνουμε στη φυλακή για κάποιο χρονικό διάστημα. Όποιος πίστευε ότι ο φασισμός θα πέθαινε χάρη σε μια δικαστική καταδικαστική απόφαση ή σε μια νομοθετική παρέμβαση εθελοτυφλούσε μπροστά στο οφθαλμοφανές: τίποτα δεν πεθαίνει αν αντί να το ξεριζώσεις απλώς κόβεις μερικά κλαδιά του. Τίποτα δεν εξαφανίζεται αν δεν απονευρώσεις τα θεμέλια πάνω στα οποία στηρίζεται...
Αυτή τη στιγμή ο Ηλ. Κασιδιάρης θεωρείται ο πιο δημοφιλής εκπρόσωπος του νεοναζισμού στη χώρα μας. Είναι ο μοναδικός; Όχι βεβαίως αφού εκτιμάται πως αν κατεβεί υποψήφιος θα τον ψηφίσουν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας.
Τι σημασία έχει, επομένως, αν του απαγορεύουμε μέχρι να πεθάνει να είναι πρόεδρος κόμματος ή υποψήφιος βουλευτής; Απλώς τον ηρωοποιούμε και τον κάνουμε σύμβολο για τον επόμενο Κασιδιάρη που θα πάρει τη θέση του και θα έχει τα ίδια επικοινωνιακά χαρίσματα με τον πρωτότυπο...
Όλα αυτά, ωστόσο, είναι ψιλά γράμματα για ένα κομματικό σύστημα και δη το προοδευτικό το οποίο έχει αναγάγει τη ΔΕΘ στη μητέρα των μαχών. Αν διεξαγόταν ένα μήνα πριν τις εκλογές σίγουρα θα παρήγαγε κάποια πολιτικά αποτελέσματα.
Αν, όμως, οι κάλπες στηθούν Απρίλιο ή και Μάιο ποιος θα θυμάται τι είχε ειπωθεί στη Θεσσαλονίκη επτά ή κι οκτώ μήνες νωρίτερα; Μόνο όσοι κερδίσουν από τις όποιες παροχές Μητσοτάκη. Να, επομένως, ένα ακόμα παράδειγμα του πόσο λίγοι είναι οι πολιτικοί αρχηγοί τής προοδευτικής παράταξης...
