Αν θέλουν μετά να ρίξουν όλη την ευθύνη στον Τσίπρα ας του επιτρέψουν να ευθύνεται για την καταστροφή ή τον θρίαμβο...

Η νίκη με οποιοδήποτε τίμημα, όταν μάλιστα συνεπάγεται απώλεια της ψυχής σου, δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός, ιδίως για την Αριστερά. Αν κάποιοι δεν ξεβολεύονται από τις καρέκλες είναι οι δεξιοί και το αποδεικνύει και η κυβέρνηση Μητσοτάκη, που μπορεί να εξαντλήσει ακόμα και τα συνταγματικά όρια της τετραετίας για να μην μείνει ούτε μία ημέρα λιγότερη σε αυτές. Συνιστά, όμως, η επιλογή Τσαπανίδου ως εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ τόσο μεγάλη υποχώρηση από αρχές κι αξίες ώστε κάποιοι να βγάζουν πάλι το αριστερόμετρο;...

Όσοι έμειναν στο ΣΥΡΙΖΑ μετά το συμβιβασμό τού 2015 δεν δικαιούνται να βγαίνουν κάθε τόσο και να μιλάνε για δεξιά διολίσθηση του κόμματος. Αν αποδέχθηκαν το τρίτο νεοφιλελεύθερο μνημόνιο, νομίζω πως μπορούν να καταπιούν και την Πόπη, η οποία δεν ήταν και καμιά ιέρεια της δεξιάς ώστε να δέχεται τέτοιο μπούλινγκ από αποτυχημένους πολιτευτές- θεματοφύλακες δήθεν της κομματικής νομιμότητας. Απλώς επιβεβαιώνουν ότι πίσω από τις ειρωνείες τους και για την πράγματι ψευδώνυμη αριστεία Μητσοτάκη και της αυλής του κρύβουν τις δικές τους αβελτηρίες και τα δικά τους κόμπλεξ κατωτερότητας...

Ούτε θα ήταν παράλογο αν μπορούσε να αποδειχθεί ότι ανάμεσα στα 172.000 μέλη τού ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει καταλληλότερος εκπρόσωπος Τύπου σε προεκλογική περίοδο από την Τσαπανίδου, που δεν είναι καν μέλος. Όπως κι αν έχει, κι εκείνη θα κριθεί από το αποτέλεσμα, όπως φυσικά κι εκείνος που την επέλεξε, ο Αλέξης Τσίπρας. Αν, άλλωστε, η εσωκομματική του αντιπολίτευση ακονίζει ήδη τα μαχαίρια σε περίπτωση ήττας, τουλάχιστον πρέπει να του δώσει το δικαίωμα να ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό ο πρόεδρος για την καταστροφή ή τον θρίαμβο. Έτσι δεν είναι;...

Υ.Γ. Καλή χρονιά σε όλες κι όλους. Ο Βρομόστομος επιστρέφει τη Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου. 

  

 

Αν απαγορευτούν τα λόμπι ο Κυριάκος δεν θα ξέρει ποιος θα του γράφει ν/σ και Προεδρικά Διατάγματα...

Η Εύα Καϊλή μπορεί να προέρχεται από τη Μεγάλη τού ΠΑΣΟΚ Σχολή, που έβγαλε έναν Άκη, έναν Γιάννο ή έναν Τσουκάτο, αλλά μάλλον έμεινε σε εκείνη τη "χρυσή" για τις μίζες εποχή, όταν οι δουλειές γίνονταν με σακούλες και τα κέρδη κρύβονταν κάτω από στρώματα. Γι' αυτό και πιάστηκε με την γίδα και τα ευρώπουλα στην πλάτη. Αν, όμως, είχε προλάβει να μεταπηδήσει στη ΝΔ του Κ. Μητσοτάκη, όπως διακαώς επιθυμούσε, ίσως και να είχε γλιτώσει τη μπουζού χριστουγεννιάτικα...

Δεν νομίζω πως στο Μαξίμου ξαφνιάστηκαν με το ότι μία ευρωβουλεύτρια συνελήφθη δωροδοκούμενη. Δεν τους ξαφνιάζει η διαφθορά, την υπηρετούν άλλωστε σε καθημερινή βάση, ακόμα και στις γιορτές και στις σχόλες. Το ότι διάλεξαν αυτές τις ημέρες για να περάσουν και το Προεδρικό Διάταγμα εξομοίωσης των καλλιτεχνικών σχολών με τα απολυτήρια λυκείου ώστε να μπορέσουν να μπουν στην αγορά τα αγαπημένα τους κολέγια είναι τόσο Μητσοτάκης που μάλλον το έχει κατοχυρώσει κι ως δίπλωμα ευρεσιτεχνίας...

Αν η Καϊλή υπηρετούσε το Κατάρ, ο Μητσοτάκης έχει περισσότερους αφεντάδες. Αυτούς, για παράδειγμα, τα υπερκέρδη των οποίων προστατεύει με νύχια και με δόντια στην ενέργεια και στα σούπερ μάρκετ. Την ίδια ώρα που η προοδευτική κυβέρνηση της Ισπανίας καταργεί το ΦΠΑ για βασικά τρόφιμα, η δική μας ακροκεντρώα μοιράζει σοβιετικά κουπόνια χωρίς το επίπεδο εκπαίδευσης και υγείας τής Σοβιετικής Ένωσης, αν και με παρεμφερές σύστημα κατασκοπείας των υπηκόων της. Μας αντιμετωπίζουν σαν επαίτες που πρέπει να τους ευγνωμονούμε για τα κόκαλα που μας πετάνε. Μάλλον ήρθε η δική μας ώρα να τους πετάξουμε στον αγύριστο. Και πολύ άργησε...   

 

Βρες ένα πάθος κι άφησέ το να μην καταστρέψει και τους άλλους γύρω σου...

"Βρες ένα πάθος κι άφησέ το να σε καταστρέψει", έλεγε ο Τσαρλς Μπουκόφσκι. Δεν είχε πει ποτέ, όμως, "βρες ένα πάθος κι άφησέ το να καταστρέψει και τους άλλους γύρω σου". Το γράφω γιατί ξεκίνησε πάλι μια συζήτηση, με αφορμή το τσιγάρο που έκανε η "γυναικεία ονείρωξη" Β. Μπισμπίκης, το πρόστιμο που έλαβε το νυχτερινό κέντρο και την οργή των ελευθεριακών καπνιστών τού διαδικτύου, για το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους. Στην Ελλάδα, βεβαίως, γιατί στον υπόλοιπο αναπτυγμένο κόσμο, αν θέλουμε να θεωρούμαστε κομμάτι του, αυτά έχουν λυθεί εδώ και χρόνια...

Φυσικά και το να μην μπορείς να καπνίσεις σε κλειστό δημόσιο χώρο είναι στέρηση μιας ελευθερίας. Το ίδιο ισχύει και με την απαγόρευση να σκοτώνεις, να βιάζεις ή να κλέβεις. Κι αν για κάποιους όλα αυτά δεν εξομοιώνονται, ας ρίξουν μια ματιά στα στοιχεία γύρω από τα θύματα του παθητικού καπνίσματος. Αν κάποιος, επομένως, γουστάρει νικοτίνη, ας την απολαμβάνει σπίτι του ή σε ανοιχτούς χώρους... 

Και, βεβαίως, δεν τον καθιστά καλύτερο άνθρωπο να μην καπνίζει στο σπίτι μπροστά στο ανήλικο παιδί του, αλλά να έχει την απαίτηση να το κάνει στην καφετέρια ή στο κλαμπ. Μάλλον περισσότερο υποκριτή...

Το να μην επαναστατούμε για τίποτα είναι τραγικό. Ομοίως τραγικό είναι, ωστόσο, να επαναστατούμε για τα πάντα και να μην διαλέγουμε τις μάχες που δίνουμε. Όχι μόνο γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι παραγωγικό- πόσες δυνάμεις μας μπορούμε να διαθέτουμε για τα πάντα;-, αλλά και γιατί τότε η επαναστατικότητα εύκολα συγχέεται με την αντιδραστικότητα. Δυστυχώς σε αυτήν τη χώρα υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους πρέπει να επαναστατούμε. Το κάπνισμα περισσεύει... 

  
 

Φλώροι με παράσημα...

Κοιτούσα τις προάλλες μια φωτογραφία τού Αρχηγού ΓΕΕΘΑ κι αναρωτιόμουν σε πόσους πολέμους έχει βρεθεί κι έχει καταφέρει να γεμίσει τη στολή του με τόσα παράσημα. Μάλλον σε κανένα, αλλά τι σημασία έχει αν μπορούν να σου δίνουν κι από ένα με την παραμικρή αφορμή; Από την άλλη, απαιτείται κι ένας βαθμός αξιοπρέπειας ώστε να μην ενθυλακώνεις το οποιοδήποτε παράσημο που σου προσφέρουν χωρίς να το έχεις κερδίσει στο πεδίο τής μάχης...

Δεν είναι απαραίτητο, ωστόσο, κάποιος να πολεμήσει για να αποδείξει την ανδρεία του. Αρκούν και λιγότερο ηρωικά κατορθώματα, όπως για παράδειγμα να μην αποδεχθεί την ανανέωση της θητείας του από αυτόν που τον παρακολουθούσε ως επικίνδυνο για την εθνική ασφάλεια. Ή, αν πιστεύει ότι δεν παρακολουθείτο κι όλα είναι μια συνωμοσία τού Κώστα Βαξεβάνη, να του κάνει μια μήνυση και να πάει κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Μάλλον, όμως, σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν θα είναι ο εκδότης τού "Documento" αυτός που θα αποδειχθεί κατεργάρης...

Θα ήταν άδικο, ωστόσο, να στοχοποιώ αποκλειστικώς τον στρατηγό Φλώρο όταν υπάρχουν τόσοι και τόσοι ακόμα παρακολουθούμενοι που δεν έχουν ανοίξει το στοματάκι τους να αναρωτηθούν, έστω, τι συνέβη. Η πιο γελοία περίπτωση είναι αυτή του Κ. Χατζηδάκη, ο οποίος δέχθηκε και να κάνει κοινές εμφανίσεις με τον παρακολουθητή του για να διασκεδάσουν από κοινού τις εντυπώσεις. Κι αναρωτιέμαι, με πόσα πολλά πράγματα τους εκβιάζει όλους αυτούς ο Κ. Μητσοτάκης ή πόσο σαγηνευτική είναι η καρέκλα ώστε να μην σηκώνονται από αυτή ούτε για να καθίσει η αυτοεκτίμησή τους...

  

 

Prostychia pass...

Κι ένα ευρώ να μου δώσουν πίσω από τα κλεμμένα οι ολιγάρχες τής ενέργειας ή των σούπερ μάρκετ θα το πάρω. Σε ένα καπιταλιστικό καθεστώς απαιτείται μεγαλύτερη δύναμη χαρακτήρα για να απαρνηθείς το χρήμα από αυτή που διαθέτω. Από αυτό το σημείο, ωστόσο, μέχρι να με κάνουν να αισθάνομαι και υπόχρεος στους "εθνικούς ευεργέτες" μας και στα ανδρείκελά τους στο Μαξίμου και στα υπουργεία η απόσταση είναι χαώδης...

Δείτε, για παράδειγμα, τι γίνεται με τα διυλιστήρια. Υποτίθεται πως τα φορολόγησαν, αλλά με το χαμηλότερο ποσοστό που επιτρέπει η ΕΕ, ενώ το νομοθέτησαν ως δαπάνη κι όχι ως φόρο ώστε να έχουν και τη σχετική έκπτωση. Με λίγα λόγια, τα υπερκέρδη τους με το δικό μας υστέρημα είναι δωρεά τους στους πλεμπαίους για την οποία πρέπει και να τους λέμε κι ευχαριστώ από πάνω. Μία λέξη υπάρχει για να το περιγράψει όλο αυτό κι αυτή η λέξη είναι "προστυχιά"...

Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ έπρεπε να υπερψηφίσει το market pass, όπως και το επίδομα στους μπάτσους, στους πυροσβέστες και στους λιμενικούς, που δεν είναι όλοι τους σάπιοι και δολοφόνοι. Ναι, να καταγγείλει την κοροϊδία, αλλά να ψηφίσει και για να μην δίνει πατήματα στους φαύλους γόνους να μιλάνε για αριστερούς τού χαβιαριού. Και τη δεύτερη φορά που θα έρθει στα πράγματα να τους βάλει επιτέλους φυλακή. Όχι από εκδίκηση, όπως θέλει ο Κ. Μητσοτάκης για Παππά- Παπαγγελόπουλο, αλλά γιατί αυτή είναι η τιμωρία που τους πρέπει...

Υ.Γ. Καλά Χριστούγεννα σε όλες κι όλους!

 

Ο χρόνος που δίνει ο Μητσοτάκης στο ΣΥΡΙΖΑ είναι κι ο χρόνος που θα τον καταστήσει πρώην...

Αν πιστέψουμε τη δημοσκόπηση της Pulse για το ΣΚΑΙ, η ΝΔ θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές με την ίδια διαφορά που κέρδισε τις προηγούμενες. Η φθορά της, δηλαδή, επί της ουσίας και παρά τα όσα έχουν μεσολαβήσει από το καλοκαίρι τού 2019 θα είναι μηδενική. Χρειάζεται, αλήθεια, να γράψω κάτι άλλο για να σας πείσω για την αναξιοπιστία των δημοσκοπήσεων, αν δεν έχετε πειστεί ήδη από τις εταιρείες- φαντάσματα με τις οποίες τις πληρώνει το Μαξίμου;...

Αν οι κάλπες στήνονταν ανήμερα των Χριστουγέννων το πιθανότερο είναι πως νικήτρια θα ήταν η ΝΔ. Ακόμα και την προσεχή Κυριακή, ωστόσο, η διαφορά θα ήταν μικρή και με δεδομένο ότι οι εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική τα περιθώρια ανατροπής στις δεύτερες κάλπες, αν δεν προκύψει κυβέρνηση συνεργασίας από τις πρώτες, θα ήταν αυξημένα. Μόνο που έτσι κι αλλιώς δεν θα ψηφίσουμε σε λίγες ημέρες, αλλά σε λίγες εβδομάδες ή και μήνες προκειμένου να προλάβει η Μητσοτάκης Α.Ε. να μοιράσει στους ολιγάρχες τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης. Κι αυτός ο χρόνος που δίνει ο πρωθυπουργός στο ΣΥΡΙΖΑ είναι κι ο χρόνος που θα τον καταστήσει πρώην σε λίγο καιρό...

Στο Μαξίμου, εξάλλου, υπολογίζουν πως οι νέοι, και λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων από την έναρξη της τουριστικής σεζόν, δεν θα πάνε να τους καταψηφίσουν. Υποτιμούν την οργή τους για τα όσα έχει κάνει και δεν έχει κάνει γι' αυτούς η κυβέρνηση, αλλά και την πολιτική τους εγρήγορση... 

Κι αν έχει εν μέρει δίκιο ο Κ. Μητσοτάκης να μιλά για αριστερά τού χαβιαριού- φυσικά και υπάρχει κι αυτή-, όταν το λέει ένας πορφυρογέννητος γόνος χάνει το νόημά της η καταγγελία. Για την ακρίβεια, γίνεται μπούμερανγκ που σημαδεύει τον ίδιο...

 
 

Πριν ο ελιτισμός δείξει ξανά με το δάχτυλο τους αδαείς...

Η δυσπιστία είναι καλό σημάδι όταν εμφανίζεται σε έναν πολίτη. Αν μη τι άλλο, τον προστατεύει από το να πέφτει από τα σύννεφα κάθε τρεις και λίγο. Όταν, όμως, αυτή η δυσπιστία γίνεται κανόνας ζωής και η εμπιστοσύνη θεωρείται η εξαίρεση, τότε η κοινωνία που βιώνει αυτά τα συναισθήματα είναι προβληματική. Μια τέτοια κοινωνία είναι σήμερα και η ελληνική, με όσους να την συναπαρτίζουν να αδυνατούν, ακόμα και με την καλύτερη θέληση, να πιστέψουν τον οποιονδήποτε...

Τα τρία μεγαλύτερα κόμματα έχουν κυβερνήσει τη χώρα κι έχουν απογοητεύσει, άλλο περισσότερο κι άλλο λιγότερο. Και τα κόμματα, όμως, που δεν έχουν κυβερνήσει, απογοητεύουν με τη ρητορική τους, που είναι είτε εθνολαϊκιστική είτε απλοϊκή και ισοπεδωτική. Το πολιτικό μας προσωπικό, ωστόσο, αριστερό και δεξιό, δεν φαίνεται να έχει αντιληφθεί πόσο έχει απογοητεύσει και συνεχίζει να μας συμπεριφέρεται σαν να είμαστε μια μάζα αδαών που δεν τους ψηφίζουμε γιατί δεν ξέρουμε το καλό μας...

Φυσικά και υπάρχει το λούμπεν προλεταριάτο και πρεκαριάτο, άνθρωποι χωρίς ταξική και πολιτική συνείδηση που θα ψηφίσουν τον οποιονδήποτε με το πρώτο market pass στο χέρι. Τι έχουν κάνει, όμως, τα κόμματα, ιδίως της Αριστεράς, για να αποτρέπουν τέτοιου είδους εκμαυλισμούς; 

Μήπως τους έχουν χρησιμοποιήσει και τα ίδια, κατά πώς μπορούσαν κάθε φορά; Κι αν ναι, μήπως φταίνε τα ίδια περισσότερο από όσο πιστεύουν για το ότι σήμερα μας κυβερνά η μαφία κι αύριο μεθαύριο μπορεί να δούμε ένα ακόμα νεοφασιστικό έκτρωμα στη Βουλή; Υπάρχει και τώρα λίγος χρόνος μέχρι τις εκλογές για μια τέτοια αυτοκριτική πριν ο ελιτισμός δείξει ξανά με το δάχτυλο το πόπολο. Θα είναι λυτρωτική...