Ούτε με τον Ζακ ούτε με τους νοικοκυραίους...

Γιατί πρέπει να είμαι ντε και καλά είτε με τον Ζακ είτε με τους νοικοκυραίους όταν τίποτα δεν έχει αποδειχθεί; Γιατί να οφείλω να υπερασπίζομαι ή να καταδικάζω έναν άνθρωπο τον οποίο δεν ήξερα πριν σκοτωθεί; Γιατί να αισθάνομαι υποχρεωμένος να ζω μέσα στο φόβο και στην ανασφάλεια επειδή ο μέσος μικροαστός τρέμει ακόμα και στην ιδέα κάποιος να του κλέψει το πορτοφόλι; Και γιατί είναι αναγκαίο να θεωρώ επαναστάτη οποιονδήποτε εκδηλώνει αντικοινωνική συμπεριφορά δίχως να ελέγχω αν είναι πράγματι Γιάννης Αγιάννης ή κάποιος άνθρωπος που χρειάζεται βοήθεια για να ξεφύγει από τον εθισμό του;...

Η βία η οποία δεν οδηγεί στην επανάσταση είναι λούμπεν, είτε έχει δεξιό είτε αριστερό χρωματισμό. Αυτοί, επομένως, που θέλουν να σαπίσουν στο ξύλο όσους σάπισαν στο ξύλο τον Ζ. Κωστόπουλο ή τον Π. Κωνσταντινέα κινητροδοτούνται από το ίδιο ατελέσφορο μίσος για τον άνθρωπο. Γιατί όλοι τους είναι άνθρωποι με τα μικρότερα ή μεγαλύτερα ελαττώματά τους και κανένας δεν είναι κτήνος ή τέρας, πολλώ δε μάλλον θεός για να ορίζει ποιος θα γυρίσει το βράδυ σπίτι του ή οι συγγενείς του θα πρέπει να πάνε στο νεκροτομείο. Το ανθρώπινο είδος είναι πολύ πιο πολύπλοκο από ένας πιασάρικος τίτλος ή ατάκα στα μέσα ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία αλέθουν προκαταλήψεις και ξερνούν μισαλλοδοξία...

Ο τρόπος που χρησιμοποιούμε, ιδίως στην Ελλάδα, τα social media μοιάζει με τη "σύνεση" με την οποία ένα παιδί θα αντιμετωπίσει ένα οικογενειακό παγωτό. Δίχως καθοδήγηση θα το φάει όλο με τη μία και στη συνέχεια θα τρέχει και δεν θα φτάνει...

Το ότι μπορούμε να δημοσιοποιούμε την άποψή μας κι αυτή να διαδρά έχει δημιουργήσει ή οξύνει υπερτροφικά εγώ τα οποία συμπεριφέρονται σαν να κατέχουν την αυθεντία, την οποία όλοι οι υπόλοιποι οφείλουν να σέβονται και να μην την κριτικάρουν. Η πληροφόρηση, ωστόσο, δίχως διασταύρωση και η έκφραση γνώμης εν βρασμώ ψυχής συνιστούν μεγάλο κίνδυνο για την κοινωνική συνοχή. Και γι' αυτό δεν μας φταίνε μόνο όσοι μας σερβίρουν "fake news", αλλά κι όσοι τα καταναλώνουμε αμάσητα...

Μ' έχεις μπερδέψει "αγαπητέ" νεοφιλελέ: o καστανάς είναι λαμόγιο ή Γιάννης Αγιάννης;...

Μακάρι να μπορούσατε να νιώσετε την ευτυχία μου! Αυτό το Σαββατοκύριακο εξαφανίστηκαν και οι τελευταίοι νεοφιλελέδες από τη χώρα κι αυτό, όσο να 'ναι, με χαροποιεί. Θυμάστε εκείνους τους τύπους που έδειχναν με το δάχτυλο τον κάθε φουκαρά μικροπωλητή, τον οποίο κατηγορούσαν πως τα έφαγε μαζί με την ελίτ αυτής της χώρας; Χάρη στην κυβέρνηση της Αριστεράς αλλαξοπίστησαν. Σήμερα συντάσσονται με τον καστανά τής Θεσσαλονίκης, τον οποίο περικύκλωσαν καμιά δεκαριά γενναίοι μπάτσοι κι έτσι η χώρα γλίτωσε από έναν ακόμα Γιάννη Αγιάννη που απειλούσε να την καταστρέψει...

Αυτό από μόνο του ως γεγονός ήταν ικανό να αλλάξει την ιδεοληψία μερικών χιλιάδων συμπατριωτών μας, οι οποίοι μέχρι να ανέλθει στην εξουσία ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριζαν πως το γράμμα τού νόμου πρέπει να τηρείται απαρεγκλίτως από όλους,ανεξαρτήτως αν κάποιοι αναγκάζονται να παρανομούν όχι για να γίνουν ζάπλουτοι αλλά για να φέρνουν φαγητό στο οικογενειακό τραπέζι. Τώρα όλα αυτά ξεχάστηκαν μπροστά στην αγωνιώδη τους προσπάθεια να αποδομήσουν την κυβέρνηση της Αριστεράς. Τώρα ο καστανάς, τον οποίο τόσο λοιδόρησαν τις εποχές που ξέπλεναν τα μνημόνια, είναι ο καλύτερός τους φίλος...

Η περίπτωση του καστανά έρχεται να αποδείξει για πολλοστή φορά ότι τα μνημόνια είναι ακριβά στα πίτουρα και φτηνά στο αλεύρι, άκρως ταξικά και με ελάχιστες δόσεις κοινωνικής δικαιοσύνης. Την ώρα, για παράδειγμα, που απαιτούν να μην φορολογηθούν επιπλέον οι πολυεθνικές επιχειρήσεις και που οι τριγωνικές συναλλαγές αγιοποιούνται στο όνομα της προστασίας τής επιχειρηματικότητας, οι μικροπωλητές χωρίς άδεια απειλούνται με ποινή φυλάκισης, πέρα από υψηλά πρόστιμα...

Δείτε, για παράδειγμα, τί συμβαίνει και με το ασφαλιστικό: αφού πρώτα οι μνημονιακές πολιτικές κατέστησαν τα ταμεία μη βιώσιμα (βλ. για παράδειγμα ανεργία, PSI) έρχονται τώρα οι δανειστές με το ντόπιο σκυλολόι τους να απαιτήσουν να μην αυξηθούν οι εργοδοτικές εισφορές- οι μόνες που έχουν μειωθεί τα τελευταία χρόνια- αλλά να ψαλιδιστούν ξανά ακόμα και οι κατώτερες συντάξεις των 300 ευρώ. Μακάρι να μην χρειαζόταν να γινόταν τίποτα από τα δύο. Οταν, ωστόσο, πρέπει να επιλέξεις τότε η επιλογή που κάνεις φανερώνει και τον ιδεολογικό σου προσανατολισμό. Καταρρίπτοντας, εξάλλου, και το υποκριτικό επιχείρημα των νεοφιλελέδων, ποιά ανεργία μειώθηκε χάρη στη μείωση των εργοδοτικών εισφορών; Καμία, γι' αυτό και η ταξική μου επιλογή-θέλω να νομίζω πως και η κυβέρνηση θα εμμείνει σε αυτή μέχρι τέλους- είναι δεδομένη...

Η δικαιοσύνη τής Αντιγόνης με συγκινεί περισσότερο από τη "δικαιοσύνη" των καλβινιστών. Αν θέλουμε να εκλείψουν οι πτωχοδιάβολοι πρέπει πρώτα να σταματήσουμε τους...πλουσιοδιάβολους, αυτούς που αν πλήρωναν τους φόρους που αναλογούν στην περιουσία τους ο καστανάς δεν θα είχε ανάγκη σήμερα τη φιλανθρωπία τους. Γι' αυτό και η υποκρισία τους είναι τόσο αηδιαστική: στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, οι διάφοροι Ζούκερμπεργκ δωρίζουν μετοχές σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς που ελέγχουν οι ίδιοι προκειμένου να φοροαπαλλάσσονται και να μας παριστάνουν τους ανθρωπιστές ταυτοχρόνως...

Στην Ελλάδα, πάλι, οι αρχοντοχωριάτες τού κατεστημένου στέλνουν τα λεφτά τους σε φορολογικούς παραδείσους κι όταν τους ζητείται να συνεισφέρουν στην αποπληρωμή τού λογαριασμού τούς φταίει ο τυροπιτάς που δεν έκοβε αποδείξεις. Ναι, κι ο τυροπιτάς φταίει, μόνο που τα μπον φιλέ δεν φαγώθηκαν στα τυροπιτάδικα...