Φως φανάρι, ο Αδωνις, ο Βορίδης κι ο Πλεύρης παλεύουν το φασισμό στην Ελλάδα...

Ακούνε ο Αδ. Γεωργιάδης, ο Μ. Βορίδης, ο Θ. Πλεύρης και το υπόλοιπο ακροδεξιό τσίρκο τής ΝΔ τον Κ. Μητσοτάκη να παριστάνει τον μονομάχο κατά τής ακροδεξιάς στην Ελλάδα και σκάνε στα γέλια. Έφερε τρεις τροπολογίες με τις οποίες δίνει τη δυνατότητα σε ένα τμήμα- ούτε καν στην Ολομέλεια- του Αρείου Πάγου να κρίνει όπως γουστάρει αν ένα κόμμα είναι συνταγματικό ή όχι κι αυτό το ονομάζει προστασία τής δημοκρατίας. Την προστατεύει τόσο πολύ που ο Θ. Τζήμερος βρήκε την ευκαιρία να ζητήσει την απονομιμοποίηση του ΚΚΕ...

Το δικαστικό σώμα τής χώρας- σε μεγάλο βαθμό τουλάχιστον- όταν δεν είναι υπερσυντηρητικό είναι φοβισμένο και το αντίστροφο. Συνεπώς, προφανώς και οι δικαστικές αποφάσεις πρέπει να είναι εφαρμοστέες σε ένα κράτος δικαίου, αλλά πρέπει να κερδίζουν το σεβασμό των πολιτών κι όχι να τον απαιτούν. Όποιος αναζητά ιερές αγελάδες ας πάει στην Ινδία, μόνο που κι εκεί θα διαπιστώσει ότι οι νόμοι είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα και τις περισσότερες φορές υπηρετούν τις επιδιώξεις τής άρχουσας τάξης...

Η δημοκρατία δεν αυτοπροστατεύεται όταν αφήνει ορθάνοιχτα παράθυρα για την καταστρατήγησή της. Ούτε, φυσικά, ο φασισμός καταπολεμάται απαγορεύοντας ένα νεοναζιστικό κόμμα την ίδια ώρα που σημαντικό κομμάτι τής ατζέντας του το καπηλεύεται κόμμα που διεκδικεί την εξουσία. Αυτοί, επομένως, που φωτογραφίζονται στο τείχος τού Έβρου, κάνουν push backs στο Αιγαίο και προεκλογικό αγώνα ξανά με τη Συμφωνία των Πρεσπών την ώρα που σκότωσαν 57 ανθρώπους στα Τέμπη είναι πολύ λίγοι για να κατηγορούν την Αριστερά πως δεν πολεμά το φασισμό. Αυτοί είναι σάρκα από τη σάρκα του. Αν διαβάσουν τη δωσίλογη ιστορία τους θα το διαπιστώσουν...

 

Πιστεύεις στις ιερές αγελάδες; Πήγαινε Ινδία κι άσε την Ελλάδα ήσυχη...

Ανεξιθρησκεία έχουμε (;), ο καθένας έχει το δικαίωμα να πιστεύει σε όποιον θεό θέλει. Αν το επιθυμεί, μπορεί να λατρεύει ακόμα κι αγελάδες, τις οποίες να θεωρεί ιερές. Σε καμία περίπτωση, ωστόσο, δεν δικαιολογείται να απαιτεί από τους υπόλοιπους να αφήνουν εκτός κριτικής ό,τι ο ίδιος αντιμετωπίζει ως ιερό κι όσιο, ανεξαρτήτως αν με την άποψή του συμπλέει η πλειονότητα του πληθυσμού ή όχι. Αλίμονο αν η ελευθερία τού λόγου και η ελευθεροτυπία ήταν επιτρεπτό να υφίστανται μόνο αν δεν βρίσκονταν σε αντίθεση με τη γνώμη των πολλών. Αυτό θα ήταν κλασικός, πατροπαράδοτος φασισμός...

Δεν ήμουν αγέννητος όταν οποιαδήποτε έστω επισήμανση πως η Κ. Θάνου, ο Κ. Κεντέρης και οι αρσιβαρίστες μας ήταν ντοπαρισμένοι θεωρούνταν εθνική μειοδοσία. Τα χρόνια που δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα, της φούσκας, της υπερκατανάλωσης, της ατομικιστικής ευδαιμονίας ζητωκραυγάζαμε αθλητές-απατεώνες και γιουχάραμε άλλους με το ασύγκριτου κυνισμού επιχείρημα πως και οι ξένοι αθλητές είχαν πάρει αναβολικά. Ποιο Ολυμπιακό πνεύμα κι άλλες "αηδίες"; Ο πρώτος είναι τα πάντα κι ο δεύτερος τίποτα, γι' αυτό και στο όνομα του εθνικού μεγαλείου και της "πρωτιάς που έχουμε στο DNA μας" χωρούσε οποιοσδήποτε συμβιβασμός με αρχές κι αξίες, αρκεί η Ελλαδάρα να σάρωνε τα χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες που φιλοξένησε το 2004...

Ενδεχομένως μαζί με τα ξερά να κάηκαν και τα χλωρά, να στιγματίστηκαν δηλαδή αθλητές που κέρδισαν ό,τι κέρδισαν με το σπαθί τους και δίχως τη βοήθεια (μεγάλη έστω) χημικών ουσιών. Ευθύνονται, ωστόσο, κι εκείνοι γιατί συμμετείχαν σε μια ομερτά που δεν λάμβανε υπόψη τα σοφά λόγια τού Διονύσιου Σολωμού πως εθνικό είναι το αληθές και τίποτα άλλο. Σε τι μας ωφέλησαν, άλλωστε, τα ψέματα, όπως τα "greek statistics", παρά για να γίνουμε δακτυλοδεικτούμενοι σε όλο τον κόσμο; Είναι υποκριτές και οι άλλοι γιατί κάνουν τα ίδια ή και χειρότερα; Είναι! Μόνο που ο στοιχειώδης αυτοσεβασμός απαιτεί να μην δικαιολογούμαστε συνεχώς με το "κι εσείς βασανίζατε τους μαύρους". Όποιος, επομένως, εκτιμά πως η λατρεία των ιερών αγελάδων δίχως ίχνος επίκρισης είναι του γούστο του ας μεταναστεύσει στην Ινδία κι ας αφήσει τούτη εδώ τη χώρα να ορθοποδήσει επιτέλους...