Υπερευαίσθητοι με αναισθησίες...

Οι περισσότεροι είμαστε πολύ ανεκτικοί με τα δικά μας πάθη, αλλά ακάματοι υπερασπιστές τής ιουδαιοχριστιανικής ηθικής όταν πρόκειται για τα πάθη των άλλων. Πάνω στα μεγάλα μεράκια τής ευαισθησίας μας, μάλιστα, υποκύπτουμε συχνά και στο αμάρτημα της υποκρισίας. Στενοχωριόμαστε, για παράδειγμα, για τον χιμπατζή που εκτελέστηκε, κρατώντας ταυτοχρόνως στα χέρια μας το εισιτήριο για επίσκεψη στο Αττικό Πάρκο το προσεχές Σαββατοκύριακο ή καταβροχθίζοντας μια μπριζόλα...

Δεν υπάρχουν μονάδες μέτρησης της ευαισθησίας μας στα ζώα, φαίνεται όμως πως κάποιοι ζωόφιλοι τις έχουν εφεύρει και κρίνουν αφ' υψηλού τους υπόλοιπους θνητούς. Αποδέχομαι τα υψηλά στάνταρ από τους χορτοφάγους και τους vegan, από τους κρεατοφάγους ωστόσο τα κηρύγματα μάλλον περισσεύουν. Κι αν όλοι μας οφείλουμε να είμαστε απέναντι στο βασανισμό των ζώων, στο δίλημμα "άνθρωπος ή ζώο" όταν μπορούμε να σώσουμε μόνο τον ένα, τότε η απάντηση "άνθρωπος" θα έπρεπε να είναι στα χείλη όλων μας γιατί αδυνατώ να πιστέψω ότι οποιοδήποτε άλλο θηλαστικό διαθέτει την αντιληπτική ικανότητα του homo sapiens...

Η υπερευαισθησία σε έναν τομέα κρύβει αναισθησία σε άλλους. Πολύ θα ήθελα, για παράδειγμα, όσοι συγκλονίστηκαν, και καλώς συγκλονίστηκαν, από την θανάτωση του χιμπατζή να είχαν συγκλονιστεί το ίδιο κι από την θανάτωση μεταναστών στο Μαρόκο ή τους πνιγμούς τους στο Αιγαίο. Όπως, επίσης, πολύ θα ήθελα να γίνονταν συγκεντρώσεις κι από τη μη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα για την ισότητα στο δικαίωμα στο γάμο και στην υιοθεσία ή, έστω, κατά της κερδοσκοπίας με πολιτικές πλάτες που βιώνουμε στις τσέπες μας. Φυσικά ο καθένας έχει και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των ευαισθησιών του. Αρκεί, όμως, να μην δαχτυλοδείχνει με την ίδια συχνότητα με την οποία υποκρίνεται τον απαλλαγμένο από τα ανθρώπινα πάθη... 

 

  
 

Οι προοδευτικοί αλλάζουν τις κοινωνίες και με το στανιό...

Μπορεί εξαιτίας προοδευτικού πουριτανισμού ή υποκριτικής σεμνοτυφίας να μην με ενθουσιάζουν τα διάφορα "Pride", οι γιορτές δηλαδή της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας οι οποίες τώρα τελευταίως έχουν γίνει δημοφιλείς και στην Ελλάδα. Κατανοώ την ανάγκη ξεσπάσματος κι απελευθέρωσης που αισθάνονται πολλοί συμπολίτες μας οι οποίοι στην καθημερινότητά τους βιώνουν το ρατσισμό σε διάφορες μορφές του. Ακόμα κι ο όρος ανεκτικότητα, άλλωστε, τι άλλο σημαίνει από τη δήθεν μεγαλοψυχία των "κανονικών" απέναντι σε κάθε τι "ανώμαλο";...

Όπως, όμως, και τη δεκαετία τού 60 με τα "παιδιά των λουλουδιών", τους χίπι και τη σεξουαλική απελευθέρωση η επόμενη ημέρα δεν απελευθέρωσε τις κοινωνίες, αλλά τις έκανε ακόμα πιο συντηρητικές, πολύ φοβάμαι πως και οι εξαλλοσύνες των "Pride" στο τέλος θα έχουν την ίδια κατάληξη. Δεν υπερασπίζεσαι κανένα δικαίωμα παρελαύνοντας γυμνός ή φορώντας την ελληνική σημαία αντί για φούστα ή παντελόνι. Αντιθέτως, μου θυμίζουν όλα αυτά τις εφηβικές αντιδράσεις όσων διοργανώνουν φεστιβάλ κρεατοφαγίας τη Μεγάλη Παρασκευή...

Η σημερινή κυβέρνηση έχει αγκαλιάσει τα "Pride" και καλά κάνει. Μόνο που από την πρώτη φορά Αριστερά θα περίμενα πολύ περισσότερα από συμβολικές ενέργειες ή την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης και στα ομόφυλα ζευγάρια. Γιατί, για παράδειγμα, να μην μπορούν ακόμα να υιοθετούν παιδιά μόνο και μόνο εξαιτίας των σεξουαλικών τους επιλογών, λες κι όλα τα στρέιτ ζευγάρια είναι γεννημένα για να γίνουν γονείς;...

Κι αν δεν το έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κωμικοτραγικό να πιστεύουμε ότι θα γίνει με μια κυβέρνηση στην οποία κυρίαρχο ρόλο θα έχουν ο Αδ. Γεωργιάδης κι ο Μ. Βορίδης. Οι προοδευτικές διακυβερνήσεις δεν περιμένουν τις κοινωνίες να ωριμάσουν σαν να είναι οι παραγωγοί τού "Jack Daniels". Τις ωριμάζουν και με το στανιό όταν χρειάζεται...

Αγαπάτε αλλήλους, αν είναι λευκοί, χριστιανοί και στρέιτ...

Βρισκόμαστε εν τω μέσω της Σαρακοστής, σε τρεις εβδομάδες θα έχουμε Πάσχα και πολλοί ανάμεσά μας πιστεύουν ακόμα ότι υπηρετούν τον θεό τους μόνο και μόνο επειδή απέχουν από την κατανάλωση κρέατος και λοιπών μη νηστίσιμων εδεσμάτων. Μακάρι, όμως, αρκετοί από όσους νηστεύουν για να δείξουν με αυτόν τον τρόπο την εγκράτειά τους να αποδείκνυαν την πίστη τους στο χριστιανικό λόγο και, κυρίως, στο "αγαπάτε αλλήλους" και σε πιο σοβαρά θέματα. Πώς είναι, όμως, δυνατό να βαυκαλίζεσαι τον υπηρέτη τού Ιησού την ίδια ώρα που εκπέμπεις μόνο ρατσισμό κι έλλειψη σεβασμού για οποιαδήποτε μειονότητα κι αδυνατείς να αντιλαμβάνεσαι ότι μόνο η αναλογική ισότητα μπορεί να μας οδηγήσει και στην πραγματική ισότητα;...

Έχει την ίδια κοινωνική αντιμετώπιση στην Ελλάδα ένας μαύρος, ένας μουσουλμάνος, ένας Ρομά, μία λεσβία, ένας ομοφυλόφιλος, ένας αμφιφυλόφιλος ή ένας τρανς με έναν λευκό, χριστιανό και στρέιτ; Αν όχι, μήπως ο νόμος και οι θεσμοί πρέπει να τους δίνουν μία χείρα βοηθείας παραπάνω για να μπορούν να διάγουν τη ζωή τους δίχως προκαταλήψεις; Είναι, επίσης, όλοι οι Ρομά ή όλη η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα ίδιοι ώστε να είναι τόσο παράλογο να εκπροσωπούνται από περισσότερα μέλη στην Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κι ο πρόεδρός της να παραιτείται γι' αυτόν το λόγο διαμαρτυρόμενος;...

Ενδεχομένως να έπρεπε να πάμε κι ένα βήμα παρακάτω, καθιερώνοντας ποσοστώσεις και για τις μειονότητες στα ψηφοδέλτια για παράδειγμα, όπως συμβαίνει άλλωστε σήμερα με τις γυναίκες. Η κοινωνική πλειοψηφία δεν έχει τίποτα να φοβάται από μία τέτοια εξέλιξη, αφού έτσι κι αλλιώς θα εκπροσωπείται από περισσότερους. Η πολιτική, όμως, οφείλει να δείχνει τον έμπρακτο σεβασμό της στις κοινωνικές ομάδες που έχουν υποφέρει περισσότερο από τη μισαλλοδοξία. Κάτι τέτοιο αποτελεί στοιχειώδη ένδειξη πολιτισμού...



    

Το σώμα ως αμαρτία, άλλη μια "ευγενική χορηγία" τής εκκλησίας...

Θεωρώ λογικές τις αντιδράσεις για τις στιλιστικές ακρότητες (sic) και κατά το φετινό "Pride". Μεγαλώνουμε σε μια κοινωνία, "χάρη" κυρίως στην εκκλησία, όπου το σώμα- γυμνό και ντυμένο- θεωρείται αμαρτία, ανεξαρτήτως αν του αρέσουν άτομα του ίδιου ή του άλλου φύλου. Αν, όμως, ο θεός των χριστιανών ή οποιασδήποτε άλλης θρησκείας μάς ήθελε μόνο πνεύματα, δεν θα μας έδινε σώματα.

Εκτός αν τα τελευταία είναι "ευγενική χορηγία" τού διαβόλου. Μόνο που σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα θεωρούσαν ακόμα και οι πιο θρησκόληπτοι την τεκνοποίηση και τη γέννηση ενός παιδιού ευλογία. Εκτός αν πιστεύουν ότι αυτό γίνεται με τον κρίνο...

Ομολογώ ότι είμαι αρκετά σεμνότυφος για να εμφανιζόμουν με τα οπίσθια ακάλυπτα στην πλατεία Συντάγματος προκειμένου να δήλωνα υπερήφανος για τη σεξουαλική μου ταυτότητα ή να διαμαρτυρόμουν για κάποιο πολιτικό ζήτημα. Για να είμαι περισσότερο ειλικρινής, δεν βρίσκω το νόημα τέτοιου είδους ακτιβισμού, όπως στην περίπτωση των γυμνόστηθων "Femen", πέραν της προσέλκυσης δημοσιότητας που υπό άλλες συνθήκες δεν θα ερχόταν. Ούτε εκτιμώ πως οι ΛΟΑΤΚΙ έχουν να κερδίσουν με την απόλυτη ταύτισή τους με τις γενετήσιες ορμές λες και, για παράδειγμα, η νομιμοποίηση των γκέι γάμων ή της υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια θα κερδηθεί με την παρέλαση δίχως φύλλο συκής...

Από την άλλη, ωστόσο, πόση υποκρισία ενδημεί σε εκείνους που δεν έχουν κανένα πρόβλημα, για παράδειγμα, τα παιδιά τους να παρακολουθούν το οποιοδήποτε τηλεοπτικό σκουπίδι ή να ξημεροβραδιάζονται παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια, αλλά θίγεται η αξιοπρέπειά τους αν δουν εικόνες με γκέι να φιλιούνται. Ακόμα κι αν οι κανακάρηδές τους "τρίβουν το πόμολο", το πρόβλημα θα είναι μηδενικό αν είναι ευτυχισμένοι. Αμαρτία, για να μιλήσω τη γλώσσα που κατανοούν οι μεσαιωνιστές, είναι η καταπίεση της σεξουαλικής ταυτότητας κι επιλογής, το να ισχυρίζεσαι δηλαδή πως είσαι κάποιος άλλος, όχι η απελευθέρωσή τους...