Αν ο Ντ. Τραμπ μιλούσε ελληνικά θα το έκανε με τα λόγια και τη φωνή τού Αδ. Γεωργιάδη. Φυσικά δεν είναι ο πρόεδρος των ΗΠΑ που μιμείται τον υπουργό Υγείας αλλά το αντίστροφο κι αυτό προφανώς και δεν είναι τυχαίο. Ο Αδωνις ξέρει ότι δεν θα έχει καλύτερη ευκαιρία για να διεκδικήσει την ηγεσία τής ΝΔ και την πρωθυπουργία από τη σημερινή, όταν ανοίγει η μάχη τής διαδοχής κι ο τραμπισμός, που βρίσκεται τόσο κοντά στις δικές του ιδεοληψίες, θριαμβεύει. Και γι' αυτό δεν θα διστάσει να ξεστομίσει ακόμα και τα μεγαλύτερα ψέματα για να πετύχει το σκοπό του ούτε να προβεί και στις πιο χυδαίες ενέργειες, όπως συνέβη και στη Νίκαια με θύμα του τον γιατρό που σώζει ζωές...
Το δύσκολο ερώτημα είναι τι κάνουμε για να απαντήσουμε στον τραμπισμό όσοι αυτοπροσδιοριζόμαστε ως προοδευτικοί. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να παραδώσουμε τα όπλα. Αν μη τι άλλο, οι 200 της Καισαριανής θα μας καταριούνταν αν το κάναμε και με το δίκιο τους...
Από την άλλη, όμως, προφυλασσόμαστε κι από τις προβοκάτσιες και η καλύτερη προστασία είναι να απαντάμε με τη νομιμότητα κι όχι με την επαναστατική γυμναστική, η οποία έχει αποδειχθεί διαχρονικά ατελέσφορη. Ας μην ξεχνάμε, για παράδειγμα, ότι τον Μάη του '68 ακολούθησε η επανεκλογή Ντε Γκωλ στην προεδρία τής Γαλλίας...
Η ζωή είναι κι επιλογές, πρωτίστως επιλογές. Δεν έχει και τόση σημασία αν αποδειχθούν σωστές ή λανθασμένες. Έτσι κι αλλιώς κανείς μας δεν μπορεί να προβλέψει με απόλυτη επιτυχία το μέλλον. Το ίδιο ισχύει και με την πολιτική.
Είτε είσαι με όσους αδικούν είτε με τους αδικημένους, με τους πολλούς ή με τους λίγους, με τους ισχυρούς ή τους αδύναμους. Όλα τα υπόλοιπα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις γιατί ντρέπεσαι να πεις ξεκάθαρα ότι προκειμένου να επιβιώσεις δεν έχεις κανένα πρόβλημα να γίνεις και το απαραίτητο δεκανίκι τού συστήματος ξεπλένοντάς το...
