Αν ο ανθρωπισμός τούς πέφτει δύσκολος ας δείξουν έστω πατριωτισμό...

Στην Ελλάδα αυτήν τη στιγμή βρίσκονται περίπου 85.000 πρόσφυγες και μετανάστες οι οποίοι έχουν αιτηθεί ασύλου. Ενδεχομένως κάποιοι ανάμεσά τους να είναι τζιχαντιστές, τρομοκράτες, δολοφόνοι, βιαστές, κλέφτες ή ληστές.

Όπως είναι βέβαιο- τουλάχιστον γι' αυτούς που βρίσκονται στη φυλακή- ότι την ίδια έκνομη κι ανήθικη συμπεριφορά έχουν επιδείξει κι Έλληνες πολίτες. Πώς θα σας φαινόταν, όμως, αν κλείναμε Έλληνες σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης προληπτικώς, όπως ακριβώς είναι ο κυβερνητικός σχεδιασμός για τους ικέτες τής Γης;...

Ο ορθολογικότερος τρόπος προσέγγισης του προσφυγικού, από μία κυβέρνηση μάλιστα που βαυκαλίζεται τη φιλελεύθερη, θα ήταν η εξήγηση στους πολίτες τής ενδοχώρας, πρώτον και κυρίως, πως οι απελπισμένοι που έρχονται στη χώρα μας δεν είναι τέρατα της φύσης ούτε, στην πλειονότητά τους τουλάχιστον, έχουν φτάσει στα μέρη μας με στόχο την αλλοίωση του πληθυσμού και τη μουσουλμανοποίησή μας. Όσοι από αυτούς μείνουν στην Ελλάδα από ανάγκη ή από επιθυμία τους να μην πάνε σε άλλη χώρα τής Δύσης θα υποχρεωθούν εκ των πραγμάτων να προσαρμοστούν στον τρόπο ζωής των Ελλήνων προκειμένου να ζήσουν μια ήρεμη κι αξιοπρεπή ζωή...

Επιπλέον, θα όφειλε η κυβέρνηση να εξηγήσει στους πολίτες τής ενδοχώρας πως δεν είναι δυνατό να αναλάβουν το βάρος τού προβλήματος μόνο οι νησιώτες μας. Πως αν δεν έχουν, δηλαδή, μέσα τους την αίσθηση του ανθρωπισμού ας επικαλεστούν έστω οι κυβερνώντες τα πατριωτικά τους αντανακλαστικά...

Ο Κ. Μητσοτάκης αντιλαμβάνεται ότι όσο νόμο, τάξη κι ασφάλεια κι αν πουλήσει στους ψηφοφόρους του, το προσφυγικό μπορεί να αποτελέσει θρυαλλίδα αρνητικών εξελίξεων για τον ίδιο. Κι αυτό γιατί είναι το πρώτο σοβαρό ζήτημα που αγγίζει άμεσα τη ζωή των πολιτών για το οποίο οι τελευταίοι έχουν ήδη αντιληφθεί την κωλοτούμπα τού πρωθυπουργού τους...

Η θεσμοθέτηση του εργασιακού μεσαίωνα, οι σχεδόν μηδενικές φοροελαφρύνσεις για τη μεσαία τάξη ή ακόμα και το θα "τιμήσουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών" συνιστούν διαψεύσεις προεκλογικών δεσμεύσεων που θέλουν χρόνο για να αφομοιωθούν. Όταν, όμως, οι ψηφοφόροι τής ΝΔ του Ιουλίου βλέπουν τους πρόσφυγες στη γειτονιά τους τη στιγμή που ο Κ. Μητσοτάκης έλεγε πως η μετεγκατάστασή τους στην ενδοχώρα είναι απαράδεκτη, πουλώντας τους εθνικισμό και μισαλλοδοξία, τότε αρχίζουν δειλά δειλά να συνειδητοποιούν ότι κάποιος τους εξαπάτησε χοντρά τον Ιούλιο...

Ο βιαστής τού βιαστή δεν είναι ήρωας, είναι εγκληματίας...

Πολλοί αγαλλίασαν στο άκουσμα της, fake όπως αποδείχθηκε, είδησης πως ο δολοφόνος τής κοπέλας στη Ρόδο βιάστηκε από συγκρατούμενούς του. Με την ηδονή να στάζει από το στόμα μίλησαν για τον άγραφο νόμο των φυλακών, δηλαδή τη βίαιη εκδίκηση, βρίσκοντας την ευκαιρία να λιβανίσουν την επαναφορά τής θανατικής ποινής και στο ότι σε ορισμένους εγκληματίες- της δικής τους επιλογής- δεν πρέπει να αναγνωρίζεται το οποιοδήποτε δικαίωμα...

Πέρα από όλα τα άλλα, αναρωτιέμαι ποιος θα καθορίσει ποιοι θα έπρεπε να είναι αυτοί οι εγκληματίες. Για κάποιους, για παράδειγμα, μπορεί να είναι οι έμποροι ναρκωτικών, για κάποιους άλλους ενδεχομένως να είναι οι πολιτικοί που τα παίρνουν από έμπορους ναρκωτικών. Πού να βρεις άκρη...

Ο βιασμός τού βιαστή συνιστά ποινικό αδίκημα με όλη τη σημασία τής κοινωνικής του απαξίας, είναι δηλαδή ηθικώς απαράδεκτος. Όποιος το διαπράττει δεν είναι ηθικώς ανώτερος από το θύμα του, αλλά ακόμα κι αν ήταν πριν την πράξη του έχει εξομοιωθεί πλέον με αυτόν.

Έχει αυτοταπεινωθεί, υποτάσσοντας τον εαυτό του στα ίδια ζωώδη ένστικτα τα οποία υποτίθεται πως τον είχαν εξοργίσει όταν τα διαπίστωσε στο θύμα του. Κι αν αυτή η αυτοταπείνωση είναι θλιβερή για έναν πολίτη, το να λαμβάνει την κρατική νομιμοποίηση μέσω της θεσμοθέτησης του "οφθαλμόν αντί οφθαλμού" προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη ζημιά για την κοινωνική συνοχή, η οποία υποβιβάζεται στην αποδοχή των κανόνων τής ζούγκλας...

Ο άθλιος τρόπος θανάτωσης της κοπέλας στη Ρόδο- αν υποθέσουμε πως η οποιαδήποτε θανάτωση δεν είναι άθλια- και η λαϊκή αντίδραση σε αυτόν αν κάτι μαρτυρά για την κοινωνία μας είναι η οργή και το μίσος που φωλιάζει μέσα μας, συναισθήματα τα οποία αναζητούν απλώς μια δικαιολογία για να δημοσιοποιούνται. Θέλουμε να βρίζουμε, να επιτιθέμεθα, να δικάζουμε για να μαλακώνουμε τα απωθημένα και τα σύνδρομά μας κι όταν μας δίνεται η πρώτη ευκαιρία ορμάμε μες τη μάχη σαν θεριά ανήμερα. Η εκδίκηση είναι ένα πρωτόγονο συναίσθημα εξίσου χυδαίο με το βιασμό ή τη δολοφονία. Η κατανόηση, την οποία οι μισαλλόδοξοι μπερδεύουν πάντοτε με την ατιμωρησία, είναι ο μονόδρομος αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι και να εξακολουθούμε να συμβιώνουμε με τις αντιθέσεις μας αντί να αλληλοσπαρασσόμαστε...






  

Έχουν καταντήσει ΠΑΣΟΚ σε όλα εκτός από την επιτυχημένη προπαγάνδα...

Ο Κ. Μητσοτάκης απεχθάνεται οτιδήποτε δημόσιο και λατρεύει οτιδήποτε ιδιωτικό, ιδίως αν του αυξάνει και την προσωπική του περιουσία. Γι¨αυτό κι αν του δινόταν η ευκαιρία θα ήθελε να ιδιωτικοποιήσει ακόμα και το νερό ή τις φυλακές, πέρα από το να ανοίξει ιδιωτικά πανεπιστήμια ή να κλείσει την ΕΡΤ...

Μήπως, όμως, στην πραγματικότητα απεχθάνονται τη δωρεάν πρόσβαση σε ποιοτικά δημοσια αγαθά και οι σημερινοί κυβερνώντες, οι οποίοι βαυκαλίζονται τους υπερασπιστές τού δημοσίου συμφέροντος; Πώς αλλιώς να εξηγήσω, για παράδειγμα, την απαξίωση της δημόσιας τηλεόρασης, η οποία θυμίζει όλο και περισσότερο την πασοκική της δεκαετίας τού '80;...

Οι συριζαίοι, πάντως, έχουν πολλά να μάθουν ακόμα από τους κορυφαίους τού είδους στη Χαριλάου Τρικούπη, οι οποίοι είχαν, με τη σερά τους, μελετήσει επισταμένως τον Γκέμπελς. Βρισκόμαστε στο 2018, οι περισσότεροι Έλληνες διαθέτουν λογαριασμό σε ένα τουλάχιστον μέσο κοινωνικής δικτύωσης και πρόσβαση σε πληθώρα μέσων ενημέρωσης που δεν ελέγχονται από την εκάστοτε κυβέρνηση. Το να πιστεύεις, επομένως, ότι με βαρετά ειδησεογραφικά μαγκαζίνο παράλληλων μονόλογων θα καταφέρεις να περάσεις το μήνυμά σου μοιάζει με αστείο, ιδίως αν έχεις δημιουργήσει ολόκληρο υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής για να πείσεις ότι είσαι μοντέρνος...

Και η ΕΡΤ είναι μόνο ένα παράδειγμα της καθεστωτικής λογικής με την οποία αντιμετωπίζουν στο ΣΥΡΙΖΑ και ιδίως στο Μαξίμου την κυβερνητική εξουσία, ιδίως τώρα που φαίνεται πως την χάνουν μέσα από τα χέρια τους. Πέρα από όλα τα άλλα, έχουν καταντήσει οι καλύτεροι ντίλερ ιδιωτικοποιήσεων, ανεξαρτήτως αν κάποιες πρέπει να προχωρήσουν ή όχι...

Φτάνουν στο σημείο να καμαρώνουν για την Cosco, για την οποία έκλειναν τα λιμάνια για να μην περάσουν στα χέρια της όταν βρίσκονταν στην αντιπολίτευση και τώρα δεν λένε κουβέντα για τις συνθήκες εργασίας σε αυτή. Ο κυβερνητισμός είναι αναπόφευκτος, όταν ωστοσο δεν συνδυάζεται με τολμηρές μεταρρυθμίσεις στην κατεύθυνση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της προάσπισης ανθρώπινων δικαιωμάτων τότε μοιάζει με ξεφτίλα, αριστερών μάλιστα αποχρώσεων...