Οι ακαταδίωκτοι δεν μπορούν να απαιτούν εμπιστοσύνη...

Θα εμβολιαστώ με το AstraZeneca, μιας που έρχεται η σειρά μου. Πολλοί συνομήλικοί μου, εμού συμπεριλαμβανομένου, θα αισθάνονταν ωστόσο πολύ μεγαλύτερη σιγουριά αν εμπιστεύονταν την κυβέρνηση και τους επιστήμονες που αυτή έχει στο τσεπάκι της. Πώς, όμως, να εμπιστεύεσαι ανθρώπους που σπεύδουν να περιφρουρήσουν τους εαυτούς πίσω από ακαταδίωκτα; Ή πώς να τους εμπιστευτείς όταν στους νέους και στους σχετικώς νέους χορηγούν το εμβόλιο που πολλές άλλες χώρες, κι ευρωπαϊκές ανάμεσά τους, είτε έχουν σταματήσει να χορηγούν είτε το χορηγούν σε μεγαλύτερες ηλικίες;...

Οι νεότεροι, εξάλλου, από τους τριαντάρηδες και τους σαραντάρηδες αισθάνονται ακόμα πιο αποκλεισμένοι από τις κυβερνητικές πολιτικές. Δεν είναι μόνο το ότι δεν έχουν ενισχυθεί οικονομικώς, ιδίως κατηγορίες όπως οι καλλιτέχνες, αλλά και το ότι έχουν στιγματιστεί για τη μετάδοση του κοροναϊού και τον θάνατο των γιαγιάδων και των παππούδων τους. 

Λες κι αν δεν είχαν πραγματοποιηθεί συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και διασκέδασης η πανδημία δεν θα υπήρχε σε αυτή τη χώρα. Χρησιμοποιούνται και τώρα ως αποδιοπομπαίοι τράγοι από την κυβέρνηση και τα μιντιακά παπαγαλάκια της προκειμένου να συγκαλυφθούν πολύ βαρύτερες πολιτικές ευθύνες για πράξεις και, κυρίως, για παραλείψεις...

Αν δεν το θεωρούσε νωρίτερα, ο Κ. Μητσοτάκης θεωρεί τη νέα γενιά χαμένη γι' αυτόν και την παράταξή του σίγουρα μετά από τις εκλογές που τον έκαναν πρωθυπουργό. Αν έχασε στις ηλικίες 17- 35 χρόνων με δέκα μονάδες διαφορά από τον αντίπαλό του στις κάλπες που τον ανέδειξαν νικητή πανελλαδικώς με διαφορά οκτώ μονάδων, θα ήταν ουτοπικό να περιμένει καλύτερο αποτέλεσμα στις επόμενες εκλογές. Γι' αυτό και τις έχει εγκαταλείψει, δίνοντας έμφαση στους μεγαλύτερους. Μέχρι να τους χάσει κι αυτούς νωρίτερα παρά αργότερα εξαιτίας των ταξικών πολιτικών που ακολουθεί, με αποκορύφωμα το νέο εργασιακό...

 

Τώρα "θα λογαριαστούμε μετά"...

Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε προτείνει την Τρίτη το άνοιγμα της εστίασης κι ο Κ. Μητσοτάκης το υιοθέτησε την Τετάρτη, έστω και περιμένοντας μέχρι τις 3 Μαΐου. Κι αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της πανδημίας που ο πρωθυπουργός κάνει τώρα αυτό που θα έπρεπε να είχε κάνει από την αρχή, όταν κατηγορούσε την αντιπολίτευση για όσα πρότεινε. Δεν είναι, μόνο, εξάλλου η αργοπορία του στη λήψη μέτρων κοινής λογικής- το κοινό αίσθημα, άλλωστε, ερμηνεύει κι ο ΣΥΡΙΖΑ-, αλλά και το ότι όταν τα λαμβάνει το κάνει ημιτελώς, οριζόντια δηλαδή και χωρίς να αποφασίζονται ούτε μαζική επιδημιολογική επιτήρηση ούτε μαζικά τεστ...

Ο ελληνικός λαός, όπως κι αν έχει, περιμένει από τον Κ. Μητσοτάκη να του ζητήσει επιτέλους μια συγγνώμη για τους πάνω από 9.000 θανάτους από τον κοροναΐό, αρκετοί από τους οποίους θα είχαν αποφευχθεί αν δεν άνοιγε χωρίς κανόνες τον τουρισμό, αν είχε ενισχύσει το ΕΣΥ, αν είχε επιτρέψει τη χρησιμοποίηση ειδικών φαρμάκων κι αγωγών, αν η πολιτεία είχε προβεί σε μαζική ιχνηλάτηση και μοριακά τεστ, αν, αν, αν. Αντί μιας απολογίας ο πρωθυπουργός είχε πάλι το θράσος να χρεώσει τους νεκρούς στην ατομική ευθύνη, αυτήν τη φορά με τη μορφή του ότι οι πολίτες δεν εμβολιάζονται σε μαζικούς αριθμούς. Λες και υπάρχει αφθονία εμβολίων ή λες κι αυτά που υπάρχουν, ιδίως της AstraZeneca και της Johnson και Johnson, δεν έχουν αποδειχθεί έως κι επικίνδυνα...

Η επιστροφή στην κανονικότητα από το Μάιο θα είναι μια αργόσυρτη διαδικασία. Δεν είμαστε ρομπότ να μας πατάνε ένα κουμπί και να γυρνάμε στην προτέρα ζωή μας σαν να μην έχει μεσολαβήσει τίποτα τον τελευταίο χρόνο. Κι αυτό, βεβαίως, ισχύει και για την οικονομία, η οποία θα δοκιμαστεί τα μάλα μόλις κλείσει η κάνουλα των υποτυπωδών ενισχύσεών της και βρεθεί ενώπιος ενωπίω με τα αδιέξοδά της. Με λίγα λόγια, ξεκινά η εποχή τού "θα λογαριαστούμε μετά", όταν θα πρέπει να αποδοθούν ευθύνες για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν και να χαραχθεί ένα φύλλο πορείας για το άμεσο, δυσοίωνο μέλλον...